Εκτύπωση Σελίδας | Κλείσιμο Παραθύρου

Kατάθεσις σκέψεων Νο 2

Εκτύπωση από: ESOTERICA.gr Forums !
URL Θέματος: http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=9595
Ημερ/νία Εκτύπωσης: 30/08/2016

Θέμα:


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Θέμα: Kατάθεσις σκέψεων Νο 2
Απεστάλη: 15/01/2008 15:05:42
Μήνυμα:

Αγαπητοί μου φίλοι.Ένιωσα την ανάγκη να μοιραστώ κάποιες πολύ προσωπικές μου σκέψεις με άγνωστους συνταξιδιώτες και πήρα την απόφαση να δημιουργήσω αυτό το θέμα στο οποίο θα καταθέτω κάθε φορά όσες σκέψεις μου επιτρέπει ο χρόνος...Θα ήθελα να διαβάσω σχόλιά σας πάνω σε όποιες μπορείτε........

Συνέχεια......


________________________________________________________
ΤΟ ΘΕΜΑ ΑΥΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ (ΚΛΙΚΑΡΕ ΣΤΟΝ
ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΤΙΤΛΟ):

"ΚΑΤΑΘΕΣΙΣ ΣΚΕΨΕΩΝ" Νο 1

16/1/2008
________________________________________________________

Απαντήσεις:


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 15/01/2008 15:13:02
Μήνυμα:

Είχα ξεχάσει την πρόταση της εισήγησης του αρχικού θέματος..
Μα τωρα που την ξαναείδα ας παρακαλέσω

<<...Θα ήθελα να διαβάσω σχόλιά σας πάνω σε όποιες μπορείτε........>>

Καταθέτουμε σκέψεις δικές μας και γνωμικά άλλων γνωστών και αγνώστων που εμείς δεχόμαστε και αγαπάμε, θέλοντας να δώσουμε ο καθένας το δικό του εσωτερικό μήνυμα..

"Δε γνωρίζει κανείς παρά τα πράγματα που δαμάζει, είπεν η αλεπού.
Οι άνθρωποι δεν έχουν πια καιρό να γνωρίσουν τίποτε.
Αγοράζουν από τους εμπόρους, έτοιμα πράγματα.
Όμως καθώς δεν υπάρχουν έμποροι που να πουλάνε φίλους,
οι άνθρωποι δεν έχουν πια φίλους.
Αν θέλεις να έχεις ένα φίλο, δάμασέ με!"

Ο ΜΙΚΡΟΣ ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ


Edited by - nst on 15/01/2008 15:14:54


Συγγραφέας Μηνύματος: ΠΛΑΤΩΝΑΣ
Απάντησε την: 15/01/2008 20:56:58
Μήνυμα:

Όμως καθώς δεν υπάρχουν έμποροι που να πουλάνε φίλους,
οι άνθρωποι δεν έχουν πια φίλους.
Αν θέλεις να έχεις ένα φίλο, δάμασέ με!"


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 15/01/2008 21:59:05
Μήνυμα:

Oι δρόμοι είναι γεμάτοι
μ’ απουσίες κι απορίες.

Οι ανθρώποι αραιά
μετα - κινούμαστε εδώ.

Οι λάμπες –οι οικονομικές-
το βάδισμα το ερωτηματικό
για να φωτίσουνε
δε φτάνουν.

Οι λόγοι και οι σκέψεις,
δίχως αντιφάσεις
μετα πράξεων ανθρωπίνων,
Άραγε,
θα περι - πατηθούνε;

Ν’ αρθρώσω λόγο
ή εμένα
μέσ’ τη σιωπή του απόβροχου
αναζητώ;

Ησυχία.


«Αρκετά αργά, ώστε να μην είναι πια εγκαίρως, μα νωρίς ακόμη για να είναι αδύνατον»...


Καλή συνέχεια...


"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 15/01/2008 22:52:02
Μήνυμα:

«ΑΥΤΟΚΡΆΤΟΡΑΣ: Τη στιγμή ακριβώς που πάω να γιορτάσω τη νίκη μου ενάντια στον πιο επικίνδυνο εχθρό κι η χώρα μου ολάκερη καίει στ’ όνομά μου μαύρο λιβάνι βρέθηκε ένας ζητιάνος να κάθεται, μπροστά στην πόρτα μου και να βρωμάει δυστυχία. Στο διάστημα όμως ανάμεσα σε μεγάλα γεγονότα, ταιριάζει να κάνεις παρέα με το τίποτε (οι στρατιώτες σταματούν). Ξέρεις, άνθρωπε, γιατί χτυπούν οι καμπάνες;

ΖΗΤΙΑΝΟΣ: Ναι. Πέθανε το σκυλί μου!»

Μπέρτολτ Μπρεχτ - Ο ζητιάνος ή το ψόφιο σκυλί


"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: Dying_Incubus
Απάντησε την: 16/01/2008 09:05:08
Μήνυμα:

Αγαπητή nst, προστέθηκε στο εισαγωγικό σου μήνυμα σε clickable μορφή ο τίτλος του πρώτου μέρους του θέματος, έτσι ώστε να είναι εύκολη η είσοδος σ' αυτό από τον κάθε ενδιαφερόμενο.

Να ευχηθώ λοιπόν καλές καταθέσεις σκέψεων - και ψυχής! - κι εύχομαι να γεμίσουν σύντομα κι οι 50 σελίδες του topic.


In anticipation of my resurrection...


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 16/01/2008 09:12:29
Μήνυμα:

Οταν θα απαλλαγούμε απο τα καλύματα των φόβων και των ενοχών μας, τότε θα μπορέσουμε να δούμε το κρυστάλλινο χρώμα του φεγγαριού η αν προτιμάς τη φλόγα του πρωινού ήλιου.
Ουτε να τρέχεις, ούτε να πετάς, ούτε καν να περπατάς με άνεση δεν μπορείς, με όλα αυτά τα σεντόνια που εχεις σκεπαστεί...
Τι κι αν φανείς γυμνός ατόφιος, τι κι αν δεν αρέσεις...ε λοιπόν θα έχεις τουλάγχιστον ξεφορτωθεί όλες αυτές τις σκοτεινές μπάλες που σε τραβάνε πρός τα κάτω...
Το πολύ πολύ να χάσεις μερικά πούπουλα απο τα φροντισμένα φτερά σου..
Ε και?
Αφού κατέβηκα που κατέβηκα εδώ κάτω [ ετσι δεν λένε οι πιστοί του κάρμα - η ψυχή αποφασίζει την κάθοδο για να μάθει...] ας το ευχαριστηθώ και ας ακολουθήσω τις προσταγές της.
Να μάθει δεν ήθελε ...ε ! σκέφτομαι λοιπόν να την βοηθήσω στο έργο της με όλα τα μέσα που ο ύψιστος μου έδωσε...

Τσαλαβουτάω στα ρηχά κι οταν αντέχω βυθίζομαι στα δικά μου πέλαγα χρωματισμένα με ενα γαλάζιο τέτοιο που μόνο το Αιγαίο μπορεί να δώσει..καθρέφτης του ουρανού που είναι καταγεγραμμένος στη μνήμη μου..μην αυταπατάσαι φιλενάδα ...αυτά τυπώνονται σε κάθε οραματισμό
...αυτό αναζητούν όλοι οι πεινασμένοι άγιοι, κι αν δεν τα καταφέρω , κι αν δεν αντέξω τον πόνο τότε σκέφτομαι να πεισθώ οτι εγώ το ζήτησα...μα μέχρι τότε άσε με να ελπίζω και να περιφέρω την ομορφιά μου με όλη της την έπαρση και τη αθωότητα που αυτή κατασκέυασε...

quote:
«Αρκετά αργά, ώστε να μην είναι πια εγκαίρως, μα νωρίς ακόμη για να είναι αδύνατον»...

Το βρήκα σε πολλες περιοχές αυτό και ζητούσανε και σχόλια...
Ας ψάξουνε να μας βρούνε αν τα θέλουνε..ολοι αυτοί οι μοναχικοί που κρατούν ημερολόγια χωρίς να συζητούν...

Σχόλιο λοιπόν
Δεν υπάρχει ούτε αργά, ούτε νωρίς αγαπητοί φίλοι των μπλόγκς, δεν υπάρχει ουτε καν αποτέλεσμα..απλώς ζούμε και μας αρέσει, και απο την τρομάρα μας, το ξορκίζουμε με κάθε είδους σοφιστία, όλοι στην επιθυμία υποτασσόμαστε

Καταργήστε κάθε επιθυμία για να ανακαλύψετε την νιρβάνα..
Ελέγξτε τα συναισθήματα , τις σκέψεις, τα αισθήματα και το όνομα του μέσου ΛΟΓΙΚΗ...
Ας σκάψουμε λίγο πίσω της....για να φανεί η μεγαλύτερη και αδυσώπητη ΕΠΙΘΥΜΙΑ δύναμης...

Για πρωί μου φαίνεται οτι αρκεί.



Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 16/01/2008 09:13:57
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/results?search_query=life+is+life


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 16/01/2008 09:20:29
Μήνυμα:

Αγαπητέ Dying_Incubus οπως βλέπεις κάνω οτι μπορώ ...επιασα δουλειά απο τα χαράματα, ας όψετε το σχολικό που περνάει απο τις επτάμισι...
γκρρρ!!!

Πλάτωνα για σένα

Edited by - nst on 16/01/2008 09:21:34


Συγγραφέας Μηνύματος: galazia_sfaira
Απάντησε την: 16/01/2008 22:55:54
Μήνυμα:

quote:
Καταργήστε κάθε επιθυμία για να ανακαλύψετε την νιρβάνα..

Συμφωνώ συμφωνώ!

Ελέγξτε τα συναισθήματα , τις σκέψεις, τα αισθήματα και το όνομα του μέσου ΛΟΓΙΚΗ...

Εκεγχος:ΦΟΒΟΣ
Λογική: ΣΚΕΨΗ-ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟΣ-ΜΕΤΡΟ
Μα η νιρβάνα είναι άμετρη ενωτική και καρδιά!

Ας σκάψουμε λίγο πίσω της....για να φανεί η μεγαλύτερη και αδυσώπητη ΕΠΙΘΥΜΙΑ δύναμης...
Γιατί νοιώθω μια αντιφαση ανάμεσα στο "Καταργήστε κάθε επιθυμία"και στην ΕΠΙΘΥΜΙΑ ΔΥΝΑΜΗΣ....που με κανει να νοιωθω την Δυναμη _Εξουσία.
Η Αγαπη απο μονη της ειναι πληρότητα!


Σκέψεις πάνω στις σκέψεις σου ΝSTούλα μου......


Συγγραφέας Μηνύματος: Dying_Incubus
Απάντησε την: 17/01/2008 07:26:19
Μήνυμα:

Αγαπητή nst, ξέρω από πρωινό ξύπνημα...

Εγώ από τις 7:30 τις καθημερινές έχω ήδη έρθει στο γραφείο μου, έχω πιεί το μισό καφέ κι έχω γράψει μερικά απομνημονεύματα μου σε κάποια θέματα!


In anticipation of my resurrection...


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 17/01/2008 10:48:06
Μήνυμα:

Γαλάζια μου, ακριβώς αυτό εννοώ.
Απ 'οσο αντιλαμβανομαι ως τώρα και τονίζω το ως τώρα επειδή δεν αποκλείω κάποια αλλαγή....δεν υπάρχει έλεγχος αλλά απλώς μια μετατροπή ως πρός την επιθυμία.
π.χ βλέπουμε οτι δεν μας ΕΞΥΠΗΡΕΤΕΙ ο θυμός αφού πλέον ''γνωρίζουμε'' οτι θα στραφεί επάνω μας και τον μετατρέπουμε με μεγάλη μας χαρά σε κάτι πιο ακίνδυνο και όμορφο...οταν θα το λάβουμε πάλι πίσω...
Νιώθουμε την μοναξιά του μυαλού μας χωρίς το Θείο και παρατηρόντας την ανικανότητα μας για να υπάρξουμε στεγνοί, απομονωμένοι αναζητούμε την αγκαλιά του ....ναι δεν είναι πρόσωπο....αλλά πάλι εμας έτσι μας αρέσει...
Και όλα αυτά τα ονομάζουμε αγάπη, καλοσύνη, ευσέβεια κλπ αλλά πίσω τους είναι η ΕΠΙΘΥΜΙΑ για ευτυχία και ασφάλεια..
Μήπως οι άγγελοι παραμένουν λευκοί γιατί φοβούνται τα χρώματα?

Καλημερούδια


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 18/01/2008 16:40:50
Μήνυμα:

Ισως αυτο που θα μοιραστώ μαζί σας να μην είναι ακριβώς μια σκέψη αλλά αν θέλετε μπορείτε να την κάνετε να γίνει, μια και οι νότες δημιουργούν όποια εικόνα αναζητούμε.
Γιά μένα είναι απο τα ωραιότερα του είδους του απο κάθε άποψη.

http://www.youtube.com/watch?v=k5JkHBC5lDs

Και οι στίχοι
These mist covered mountains
Are a home now for me
But my home is the lowlands
And always will be
Some day you'll return to
Your valleys and your farms
And you'll no longer burn
To be brothers in arm

Through these fields of destruction
Baptism of fire
I've watched all your suffering
As the battles raged higher
And though they did hurt me so bad
In the fear and alarm
You did not desert me
My brothers in arms

There's so many different worlds
So many different suns
And we have just one world
But we live in different ones

Now the sun's gone to hell
And the moon's riding high
Let me bid you farewell
Every man has to die
But it's written in the starlight
And every line on your palm
We're fools to make war
On our brothers in arms

Για όλους μας


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 25/01/2008 17:13:15
Μήνυμα:

Σκέψεις...
Μετα απο τις τελευταίες πληροφορίες που βρηκα στη σοφία με βλέπω οπωσδήποτε για θάμνο...

στην επόμενη επάνοδο μου. Αντε στην καλύτερη περίπτωση να γίνω κάτι σε δένδρο...σκέφτομαι να διαλέξω κάτι φουντωτό και πράσινο


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 06/02/2008 00:52:36
Μήνυμα:

Ενα τεράστιο ευχαριστώ για όλους.....

Καληνύχτα παιδιά


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 08/02/2008 17:20:25
Μήνυμα:

" Κάποτε ένας άνθρωπος αγάπησε ένα αστέρι,
κάθε βράδυ,λοιπόν,πήγαινε σ' ένα βράχο και
το κοιτούσε, με την αγάπη του να μεγαλώνει, μέρα με τη μέρα...
Κάποια βραδυά, απ' την πολύ του την αγάπη,
άρχισε να πετάει προς αυτό,
αλλά, τότε κατάλαβε ότι αυτό που έκανε δεν ήταν λογικό...
κι έπεσε και σκοτώθηκε..."
δανεισμένο από το "Ντέμιαν" του Έρμαν Έσσε...
Η αναζήτηση σ' αυτή τη γή δεν είναι χωρίς νόημα,είναι κατά πολύ σπουδαιότερη από το ζώο που απλά, τρώει κοιμάται
και ζεί καθαρά με τα ένστιγκτα του μέχρι να πεθάνει
κι είναι γι' αυτό το όν αρκετό!!!...
κρίμα που γεννιέμαστε θεοί,για να πεθάνουμε
ως ζώα...
Κρίμα που η λογική μας είναι μια φυλακή που όλοι
έχουμε δεχτεί να μας ορίζει
και κανείς δεν κάνει τον κόπο να δεί
αν υπάρχουν κάγκελα, αν υπάρχει περιορισμός
ή άν "ζούμε σε μια φυλακή δική μας επινοήσεως..."
που έλεγε κιο Τζίμ Μόρισον.


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 10/02/2008 12:07:49
Μήνυμα:

quote:
Η αναζήτηση σ' αυτή τη γή δεν είναι χωρίς νόημα,είναι κατά πολύ σπουδαιότερη από το ζώο που απλά, τρώει κοιμάται
και ζεί καθαρά με τα ένστιγκτα του μέχρι να πεθάνει
κι είναι γι' αυτό το όν αρκετό!!!...
κρίμα που γεννιέμαστε θεοί,για να πεθάνουμε
ως ζώα...
Κρίμα που η λογική μας είναι μια φυλακή που όλοι
έχουμε δεχτεί να μας ορίζει
και κανείς δεν κάνει τον κόπο να δεί
αν υπάρχουν κάγκελα, αν υπάρχει περιορισμός


Αγαπητέ trexagireve,φαίνεται οτι επιθυμείς να επιβεβαιώσεις το νικ σου.
Πως τα αντιλαμβάνεσαι εσύ αυτά που κατέθεσες παραπάνω ?

....Επειδή για μένα η λογική ελευθερώνει...
....Το ενστικτο εξυπηρετεί...και οι
περιορισμοί....χρειάζονται για την διατήρηση της υλικής εκδήλωσης...


Edited by - nst on 10/02/2008 12:13:30


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 10/02/2008 23:38:55
Μήνυμα:


Αγαπητή nst, η λογική που διαθέτει ο άνθρωπος είναι λίγη,
Σε σχέση με αυτή που διαθέτει, πραγματικά.
Είναι μερική και επειδή μόνο αυτή φτάνουμε,
Με το φτωχό (10%) μυαλό μας, μας φαίνεται αρκετή,
Περιορισμένοι όπως είμαστε στη σάρκα και τις
Αισθήσεις που αυτή διαθέτει.
Σου λέω όμως, εγώ ότι υπάρχει ανώτερη λογική,
Που αν δεν φυλακιστούμε (μας φανεί αρκετή)
Τότε ο Θεός μας δίνει την ανώτερη, αλλά, ούτε κι
Εκεί να αρκεστούμε, γιατί κι αυτή είναι μια άλλη
Φυλακή, τότε θα γνωρίσουμε την Αλήθεια,που
Είναι ανώτερη από την λογική την γήινη
Και δύναται να θαυματοποιεί…
Πίστεψε στο θαύμα, γιατί αν θυμάσαι έχει
Γραφτεί πως «αν κάποιος πιστέψει κάτι
Με την ψυχή του, χωρίς δεσμούς σάρκας,
Τότε το σύμπαν τον υπακούει και τον υπηρετεί»»
Όσο για τη γη αυτή, θυμήσου πάλι την σκάλα
Του Ιακώβ.Εκείνη τη σκάλα που έχει δωμάτια πολλά
Σε κάθε σκαλί.Όποιος μείνει σε κάποιο σκαλί,
Γοητευμένος από τα δωμάτια του,μένει εκεί
Και μπορεί και να πέσει.Αν όμως κανείς ζητήσει την σκάλα
Την ίδια, τότε γίνεται θεός, με εξουσία μεγάλη,
Εξουσία που δεν μπορεί να είναι υποτελής σε πάθη,
Άρα ανώτερη των παθών. Τότε και σώζεται…


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 12/02/2008 12:29:25
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=7qy6YZSseAo&feature=related

Κάτι που έχει νόημα΄....


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 12/02/2008 12:52:50
Μήνυμα:


http://bp1.blogger.com/_VupZYKeklfI/RkbxdTMgi-I/AAAAAAAAAKI/xveKF5MH_38/s1600-h/new-13.jpg

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 12/02/2008 12:59:58
Μήνυμα:

http://youtube.com/watch?v=p2H4YjZB0g0

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 13/02/2008 02:05:56
Μήνυμα:

Αν μπορείς στην πλάση τούτη να περιφρονείς τα πλούτη
κι αν οι έπαινοι των γύρω δεν σου παίρνουν το μυαλό,
αν μπορείς στην τρικυμία να κρατήσεις ψυχραιμία,
κι αν μπορείς και στους εχθρούς σου να σκορπίσεις το καλό,
αν μπορείς με μιας να παίξεις κάθε τι που 'χεις κερδίσει,
στην καταστροφή ν' αντέξεις και να δώσεις κάποια λύση,
αν μπορείς να υποτάξεις πνεύμα, σώμα και καρδιά
αν μπορείς όταν σε βρίζουν να μην βγάζεις τσιμουδιά,
αν μπορείς στην καταιγίδα να μη χάνεις την ελπίδα,
κι αν μπορείς να συγχωρήσεις όταν σ' έχουν αδικήσει,
αν μπορέσεις τ' όνειρό σου να μη γίνει ο όλεθρός σου,
κι αν μπορέσεις ν' αγαπήσεις όσους σ' έχουνε μισήσει,
αν μπορείς να είσαι ο ίδιος στην χαρά και στην οδύνη,
αν η πίστη στην ψυχή σου μπρος σε τίποτα δεν σβήνει,
αν μιλώντας με τα πλήθη τη συνείδηση δεν χάνεις,
αν μπορέσεις να χωνέψεις πως μια μέρα θα πεθάνεις,
αν ποτέ δεν σε μεθύσει του θριάμβου το κρασί,
αν στα ψέματα των άλλων δεν λες ψέματα κι εσύ,
αν μπορείς να μη θυμώνεις, αλλά μήτε και να κλαις
όταν άδικα σου λένε πως εσύ μονάχα φταις.
Αν μπορείς με ηρεμία δίχως νεύρα ή δυσφορία
και τα ίδια σου τα λόγια να τ' ακούς παραλλαγμένα,
αν μπορείς κάθε λεπτό σου να 'ναι μια δημιουργία
και ποτέ σου να μην μένεις με τα χέρια σταυρωμένα.
Αν οι φίλοι σου κι οι εχθροί σου δεν μπορούν να σε πληγώσουν
αν οι σχέσεις με μεγάλους τα μυαλά δεν σου σηκώνουν
αν τους πάντες λογαριάζεις μα& κανένα χωριστά,
αν μπορέσεις να φυλάξεις και τα ξένα μυστικά&
Έ! Παιδί μου τότε..
Θα μπορέσεις ν' απολαύσεις όπως πρέπει τη ζωή σου..
Θα 'σαι άνθρωπος σπουδαίος κι όλη η γη θα 'ναι δική σου!
Κίπλινγκ

Μάλλον θα το γνωρίζετε αλλά οταν το βλέπεις επάνω στον τοίχο ενος συνεργείου αυτοκινήτων ε! είναι κάτι...διαφορετικό...


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 13/02/2008 11:53:42
Μήνυμα:

http://youtube.com/watch?v=PZRzRkVt-4c&feature=related

Καλημέρα


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 13/02/2008 12:02:16
Μήνυμα:

http://www.geocities.com/anar_gr/gr/s_adrasi.htm

Προσωπικά συμφωνώ με όλα τα παραπάνω ΑΛΛΑ δεν πιστεύω επ ουδενί οτι αυτή την στιγμή θα μπορούσαν να γίνουν μια πράξη που θα οδηγούσε τους ανθρώπους στην ευτυχία και την ευημερία.
Μέχρι να φτάσουμε σ΄εκείνη την ανώτερη βαθμίδα οπου η πειθαρχία θα είναι η μάθηση, η αγάπη το κίνητρο και η συνειδητότητα θα ισοδυναμεί με την θέληση, οτιδήποτε διαφορετικό καταλήγει στην πλήρη ασυδοσία και χυδαιότητα.
Ως τότε βλέπουμε όλα τα συστήματα να καταρρέουν σαν τα παιχνίδια της άμμου που κρατούν μέχρι να ξανάρθει το κύμα στην παραλία.

..............


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 13/02/2008 19:53:32
Μήνυμα:

Περίεργο να το λές, φίλη nst, γιατί με κείμενα σαν του Κίπλινγκ
Σε συνεργεία, θα’ πρεπε να αναθαρρείς για τον μέλλον του
Ανθρώπου, έστω ως προοπτική.
Έχεις προσέξει τα σημερινά παιδιά;
Εμένα μου φαίνονται καλύτερα και πιο όμορφα, πιο αγγελικά
Από μας, τουλάχιστον τη γενιά μου.
Ξέρεις, κοιτάζω φωτογραφίες μου παλιές και βλέπω τον εαυτό μου
Και τα τότε παιδιά και μου φαινόμαστε σαν «γυφτάκια»…
Τα σημερινά μου φαίνονται αγγελούδια!!!
Η ανώτερη βαθμίδα που λές έχει έλθει. Απλά, το άγχος της ζωής
Σήμερα και το πρέσσινγκ που αισθανόμαστε, δεν μας αφήνει να
Συνειδητοποιήσουμε τι έχει συμβεί. Ούτε μας αφήνουνε να
Συνειδητοποιήσουμε, αλλά, υπομονή…Έρχεται η ώρα που όσα πέπλα
Απάτης κι αν βάζουν οι εχθροί του ανθρώπου, αυτός θα σηκωθεί και
Κανείς δεν μπορεί να τον αποκλείσει από την πορεία που του έχει οριστεί…
Υπομονή, όσο κάνει ο άνεμος να ορμήσει από το βουνό στην πεδιάδα….


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 13/02/2008 23:11:55
Μήνυμα:

quote:
Περίεργο να το λές, φίλη nst, γιατί με κείμενα σαν του Κίπλινγκ
Σε συνεργεία, θα’ πρεπε να αναθαρρείς για τον μέλλον του
Ανθρώπου, έστω ως προοπτική

Τι εννοείς?

quote:
Έχεις προσέξει τα σημερινά παιδιά;
Εμένα μου φαίνονται καλύτερα και πιο όμορφα, πιο αγγελικά
Από μας, τουλάχιστον τη γενιά μου.
Ξέρεις, κοιτάζω φωτογραφίες μου παλιές και βλέπω τον εαυτό μου
Και τα τότε παιδιά και μου φαινόμαστε σαν «γυφτάκια»…
Τα σημερινά μου φαίνονται αγγελούδια!!!

Φαίνονται αλλά στην ουσία τίποτα δεν εχει αλλάξει. Παρατηρείς την επιφάνεια και μάλιστα πίσω απο μια φωτογραφική μηχανή...
Ξεγύμνωσε τα [ οπως έλεγε κάποιος σοφός...] και τότε θα φανεί η πραγματικότητα.

quote:
Η ανώτερη βαθμίδα που λές έχει έλθει. Απλά, το άγχος της ζωής
Σήμερα και το πρέσσινγκ που αισθανόμαστε, δεν μας αφήνει να
Συνειδητοποιήσουμε τι έχει συμβεί. Ούτε μας αφήνουνε να
Συνειδητοποιήσουμε, αλλά, υπομονή…

Εφ΄όσον έχουμε ακόμη άγχος και πίεση δεν εχουμε καν ακουμπίσει αυτή την βαθμίδα η οποία κατ΄εμε είναι πρός το παρόν φιλοσοφικό ερώτημα.
Πως μπορούμε να πούμε οτι η ανθρωπότητα έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο που να μπορεί να κινηθεί μόνη της ελεύθερη οταν σκοτώνει ο ένας τον αλλον , οταν υπάρχει όλος αυτός ο διαχωρισμός μέσω των θρησκειών και όλης αυτής της δεισιδαιμονίας γύρω μας, μεσα απο την φυλή και τα σύνορα, μέσα απο το χρήμα και την κάστα...
Οι ιδέες και ο κόσμος τους είναι ένας όμορφος παράδεισος, μια υπέροχη διαφυγή και ένα καταφύγειο απο όλη αυτή την κατάσταση, αλλά δεν πάλι δεν αλλαζουν την πραγματικότητα και αυτή με αυτή πρέπει να ζήσουμε.

quote:
Έρχεται η ώρα που όσα πέπλα
Απάτης κι αν βάζουν οι εχθροί του ανθρώπου, αυτός θα σηκωθεί και
Κανείς δεν μπορεί να τον αποκλείσει από την πορεία που του έχει οριστεί…
Υπομονή, όσο κάνει ο άνεμος να ορμήσει από το βουνό στην πεδιάδα….

Αγαπητέ trexagireve, δεν υπάρχουν εχθροί του ανθρώπου έξω απο τον ίδιο τον άνθρωπο. Αυτό είναι που πρέπει να συνειδητοποιήσουμε.
Και βέβαια κανείς δεν μπορεί να τον αποκλείσει απο την πορεία του πέραν των εμποδίων που υψώνει αυτός ο ίδιος στον εαυτό του.
Ο άνεμος χαϊδεύει στο πέρασμα του το ίδιο και το βουνό και την πεδιάδα...και όπως έλεγε ένας καλός φίλος παλιά στο λογότυπο του << Η μεγαλύτερη απάτη είναι η αυταπάτη >>

Edited by - nst on 13/02/2008 23:16:29


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 14/02/2008 14:45:33
Μήνυμα:

Φίλη nst, αυτό που εννοώ, είναι ότι υπάρχει ελπίδα
Όσο ο άνθρωπος βλέπει τόσο υψηλές αρχές που δεν
Ξεκινάνε από goodys & macdonalds.
Εννοώ, ότι η εκδίκηση του ανθρώπου είναι όταν βλέπεις
Αυτούς που περιμένεις να προχωρούν να παρακμάζουν,
Να βλέπεις αυτούς που δεν υπολογίζουν να έχουν
Τέτοια πρότυπα…
Τα παιδιά του σήμερα είναι πιο ανοιχτόχρωμα από μας
Καλύτερα εσωτερικά και αυτό δεν σημαίνει ότι η εξυπνάδα
Τους είναι ενοχλητική…
Δεν μπορείς να τη δεις αυτή τη βαθμίδα, νεαρή nst, και μην
Το πάρεις κι εσύ προσωπικά…
Όταν φτάσεις να έχεις παιδί 20 χρονών και ο Θεός (συγνώμη, λέξη ταμπού)
Κι έχεις αξιωθεί να μην έχεις παράπονο από τη ζωή και δεν
Νοιώθεις ότι έχεις χάσει τίποτα, τότε φιλοσοφείς, χωρίς
Να καυχιέσαι, τότε λες, κάτι πέρασε στο έρημο το DNA και
Κάτι βελτιώθηκε…
Συμφωνούμε ότι δεν υπάρχουν άλλοι εχθροί,πλην του ανθρώπου
Για τον άνθρωπο…
Κι όπως έλεγε ένας άλλος δικός μου φίλος,
«Αν δεν θέλεις να πετάξεις, δεν θα πετάξεις ποτέ…»
Μην το δεις σαν αντίδραση,πλήζ……


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 15/02/2008 12:04:52
Μήνυμα:

quote:
η εκδίκηση του ανθρώπου

Τα παιδιά του σήμερα είναι πιο ανοιχτόχρωμα από μας

Νοιώθεις ότι έχεις χάσει τίποτα, τότε φιλοσοφείς, χωρίς


Να καυχιέσαι, τότε λες, κάτι πέρασε στο έρημο το DNA και
Κάτι βελτιώθηκε


Αν θέλεις δες πιο μέσα...αυτά που έχεις γράψει


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 15/02/2008 12:24:54
Μήνυμα:

Το πιο ψηλό σκαλί της ευτυχίας θα φτάσεις

όταν δέσεις τη Μνήμη στο Ανύπαρχτο

ki όταν λυτρωμένος από τη φθορά

ζητήσεις την ακινησία της Αιωνιότητας.

Αυτό πού κρύβεται πίσω από το Φως!

Το πρόσωπό σου θα πάρει τότε

τη σύσπαση εκείνη των Αθανάτων

κι όλα θα ησυχάσουν και θα σιωπήσουν

ενώ η μεγάλη φωνή του θριάμβου

θα ‘χει υψωθεί σ' έναν ήχο ασύλληπτο σαν Σιωπή.
Μίκη Θεοδωράκης



Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 15/02/2008 23:20:09
Μήνυμα:

Δείχνεις απαισιόδοξη και σαν να μην πιστεύεις σε σένα,
Αγαπητή φίλη, nst.
Πιστεύω ότι η βία που είχαμε εμείς (η γενιά μου εννοώ)
Δεν βρίσκεται στα σημερινά παιδιά.
Βλέπω τους μικρότερους γιούς μου και τους συμμαθητές τους,
Δημοτικό και νηπιαγωγείο και μπορώ να χαρώ τη διαφορά.
Στο λέω πάλι, η εξυπνάδα τους, δεν μειώνει την καθαρότητα τους,
Άλλο αν μπορούν να παρασυρθούν από επικίνδυνους ενήλικες…
Στα χρόνια μου, στην επαρχία, τουλάχιστον, εμείς τα παιδιά
το γεννούσαμε το κακό.
Αυτά τα παιδιά δεν έχουν κακό μέσα τους…
Ο μυστικιστικός λόγος του Θεοδωράκη, δεν έχει να μου πει τίποτα.
Ένας άνθρωπος που πέρασε όλες τις πολιτικές πτέρυγες του κοινοβουλίου,
Δεν έχει να μου πει και πολλά…
Δεν διαβάζω νεοέλληνες ποιητές και τραγουδοποιούς. Μοιάζουν είτε
Να πνίγονται στα συναισθήματα, είτε να εξυπηρετούν άλλους σκοπούς…
Προσωπικά, προτιμώ αρχαία ελληνικά κείμενα και ξένους ποιητές και συγγραφείς.
Αλήθεια, έχεις διαβάσει καθόλου Έρμαν Έσσε ή Ουμπέρτο Έκο;
Προσεγγίζουν πολύ δροσερά τη ζωή…
Αισιοδοξώ για το μέλλον, παρά τους όποιους το επιβουλεύονται...


Συγγραφέας Μηνύματος: kostakis
Απάντησε την: 16/02/2008 14:23:56
Μήνυμα:

Καλημέρα σε όλους

Φίλτατε trexagireue

Ανεξαρτήτως από το αν συμφωνώ ή όχι με άλλες τοποθετήσεις σου, πιστεύω ότι αδικείς πολύ τις προηγούμενες 1-2 γενιές (ως παιδιά, όχι ως ενήλικες) ή/και παραχαϊδεύεις τη σημερινή.
Ποια είναι η γαλήνη που διακρίνεις στα σημερινά παιδιά; το ότι έχουν τον ανταγωνισμό από τα γεννοφάσκια τους; το ότι ζουν σε ένα θερμοκήπιο - κλουβί, προορισμένα απλά να επιβιώσουν; ότι έχει χαθεί κάθε τι φυσικό και έχει αντικατασταθεί από τεχνολογικές αηδίες; ότι τα πρότυπά τους βρίσκονται εκτός οικογένειας, εκτός σχολείου, κάπου χαμένα στις τηλεοράσεις και τη μεγάλη οθόνη; ότι το λεξιλόγιο τους (και αυτό είναι ευθύνη των μεγάλων, δε διαφωνώ) εναι σε πολλές περιπτώσεις χειρότερο από οχετό;
Μακάρι να ήταν τα πράγματα όπως τα λες. Μπορώ να σε συγχαρώ αν τα παιδιά σου πραγματικά σε προσπέρασαν, αλλά φοβάμαι ότι αποτελεούν φωτεινή εξαίρεση σε ένα πολύ γκρίζο κανόνα.

Φιλικά
Κωστάκης

Υ.Γ. Εγώ δεν έζησα στην επαρχία, είχα την ατυχία να είμαι στην Αθήνα. Πίστεψέ με... καμία σχέση.

Εν οίδα ότι ουδέν είδα!


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 16/02/2008 17:38:37
Μήνυμα:

Φίλε Κωστάκη, δεν πιστεύω ότι τα δικά μου παιδιά
Είναι καλύτερα από τα άλλα. Ίσως δεν έγινα εγώ αντιληπτός
Στη διατύπωση…
Εννοώ ότι τα χαρακτηριστικά τους, τα χρώματα τους και το σύνολο
Της ύπαρξης τους είναι καλύτερο από την γενιά μου τουλάχιστον.
Δεν εννοώ τις συνθήκες που μεγαλώνουν, ούτε τα ερεθίσματα που έχουν .
Μιλάω για την καθαρότητα της φυλής που βλέπω σ’ αυτά. Για το «υλικό»
Από το οποίο έχουν γίνει, ότι δείχνει και πιστεύω ότι είναι καλύτερο…
Είναι λογικό να είναι, λόγω του ότι οι γενιές βελτιώνονται ούτως ή άλλως…
Απλά είναι επίσης κρίμα που μεγαλώνουν σε έναν
Κόσμο που έχει τόσο διαστραφεί, ώστε δεν έχουν καν κάποιες από τις
Αρχές της γενιάς μου, ώστε να κάνουν έναν καλύτερο κόσμο…
Μεγάλη η ευθύνη όσων διαβάλουν και καταστρέφουν την ανθρώπινη φύση,
Με την δική μας ανοχή και γι’ αυτό, συμμετοχή…
Αυτό εννοώ φίλε μου, και δεν πιστεύω ότι διαφωνείς.
Στα χρόνια μου κάναμε πολλά πράγματα που το λιγότερο δεν εγκρίνω
Σήμερα. Αυτά τα παιδιά είναι πιο αθώα και γι’ αυτό καθαρότερα και στην
Ψυχή…


Συγγραφέας Μηνύματος: kostakis
Απάντησε την: 16/02/2008 18:05:19
Μήνυμα:

Καλησπέρα και πάλι

quote:
Αυτό εννοώ φίλε μου, και δεν πιστεύω ότι διαφωνείς.

Όχι, δε διαφωνώ σε αυτό που λες, άλλωστε είναι φυσικές συνέπειες του υπό ποιες προϋποθέσεις έζησες εσύ σαν παιδί, υπό ποιες εγώ και υπό ποιες τα σημερινά παιδιά. Είναι η αλήθεια ότι πρόκειται περί μίας γενιάς, η οποία μπορεί να μην έχει να αντιμετωπίσει την έννοια της κακουχίας ή της στέρησης, όπως δυστυχώς η δική σου, αλλά έχει απέναντί της ένα άλυτο πρόβλημα, το οποίο φοβάμαι ότι ως εχθρός είναι πολύ ισχυρός και, κυρίως, ύπουλος : την έλλειψη πραγματικών ιδανικών για να παλέψει και την πλήρη αφομοίωση της έννοιας ιδεαλισμός από το πραγματιστικό πρότυπο του σήμερα, την αποτίμηση και όχι την αξιολόγηση των πάντων. Μπορεί οργανικά να είαι καλύτερη, να μεγαλώνει σε συνθήκες φαινομενικά πιο υγιείς (παρότι εγώ δεν το πιστεύω αυτό κατ' ουσίαν και μπορώ να το συζητήσω), αλλά στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων αποζητάει υλικά και δεν αναζητά πνευματικά.

quote:
Στα χρόνια μου κάναμε πολλά πράγματα που το λιγότερο δεν εγκρίνω Σήμερα.

Μόνο αυτό θα ήθεα να μου το εξηγήσεις κάπως με κάποιο/α παράδειγμα/τα.

Φιλικά
Κωστάκης

Εν οίδα ότι ουδέν είδα!


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 18/02/2008 14:09:33
Μήνυμα:

Αποφάσισα να συνεχίσω αυτό το θέμα [ Κατάθεσις σκέψεων] με ελπίδα να μπορέσουμε να ξεδιπλώσουμε εμείς οι ίδιοι τις σκέψεις μας έτσι ώστε να δημιουργήσουμε εδώ ένα σημείο που να μας δίνει την δυνατότητα να συζητάμε , να φιλοσοφούμε ακόμη και να ‘’παίζουμε’’ ταξιδεύοντας στο μόνο άπειρο που μπορούμε να πλησιάσουμε , αυτό του μυαλού μας.
ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ σκέψεις , δλδ αυτές που προέρχονται από το δικό μας νου.
Θα μου πείς ..είναι δυνατόν να είναι αυτές ανεπηρέαστες από όσα διαβάζουμε και όσα ήδη γνωρίζουμε ? Η δική μου απάντηση είναι και ναι και όχι. Θέτουμε κάθε σκέψη και κάθε κείμενο στο οποίο έχουμε πρόσβαση κάτω από το μικροσκόπιο το δικό μας, είτε αυτό αποκαλείται διαμόρφωση, είτε γνώση , είτε υποσυνείδητο κλπ…….. Αλλωστε όπως και να λέγεται, με αυτό που έχουμε πορευόμαστε στη ζωή μας και με αυτό κρίνουμε, αποφασίζουμε και ΑΝΑΖΗΤΟΎΜΕ.
Κάθε τι που ‘’ανακαλύπτουμε ‘’ περνάει μέσα από αυτό και από πουθενά αλλού………και ο διαλογισμός ακόμη εκεί σε ωδηγεί ….στο δικό σου περιθώριο της συνείδησης………
Για αυτούς τους λόγους θεωρώ ότι είναι περιττές και άστοχες οι αναφορές σε υποτιθέμενα στοιχεία της προσωπικότητας μας που ούτε κανένα βοηθάνε, ούτε και είναι αντικειμενικά μια και δεν είναι αυτό το ζητούμενο αλλά και να ήταν …….για να επιτευχθεί θα έπρεπε να γνωριζόμαστε πράγμα που δεν συμβαίνει.
Επομένως συμπεράσματα του τύπου << αθώος, απαισιόδοξος, φωτεινός κλπ >> μάλλον είναι άσχετα.
Όσον αφορά τις κρίσεις επάνω στον Μική Θεοδωράκη, είναι και αυτές ανευ σημασίας αφού το ζήτημα εδώ δεν είναι ποιος είπε η έγραψε κάτι αλλά να δούμε μέσα από τα λόγια που διαβάζουμε να αναγνωρίσουμε δικά μας στοιχεία, να περιπλανηθούμε στο κόσμο του πνεύματος και να ‘’πάρουμε ‘’ την δόνηση αν την θέλουμε. Κάθε τι άλλο είναι απλώς προκατάληψη στην συγκεκριμένη περίπτωση και συνθήκη.


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 18/02/2008 14:41:09
Μήνυμα:

Ερχομαι τώρα στο θέμα που θέλετε να συζητήσουμε και το οποίο αν έχω αντιληφθεί σωστά είναι η εξέλιξη της σημερινής γενιάς.
Γιατί θα πρέπει να τοποθετηθούμε σε αυτό το ζήτημα μέσα απο την σύγκριση με το παρελθόν και με τις συνθήκες που ζήσαμε εμείς οι ίδιοι, οι γονείς μας κλπ?
Αυτή την στιγμή ζούμε εμείς και μερικοί απο εμάς μεγαλώνουν και παιδιά. Αν και άσχετο, ο γιός μου είναι 10 χρονών και ζεί στην Αθήνα.
Αν τον ρωτήσουμε [ πράγμα που το έκανα] αν είναι ευτυχισμένος η απάντηση θα είναι << είμαι μια χαρά και θα ειμουν πιο καλά αν είχα ενα καινούργιο game boy.
Στην ηλικία του εγω ήθελα καινούργιο ποδήλατο και λίγο αργότερα ζητησα στερεοφωνικό σύστημα ....[ δεν θα ξεχάσω την χαρά μου με τους πρώτους δίσκους μου]Η μητέρα μου στα δέκα της ήταν λίγο μετα την κατοχή και χαιρόταν οταν είχε κάτι διαφορετικό για να φάει η να φορέσει....η γιαγιά μου ήταν ευτυχισμένη στα δέκα της που επέζησε απο την μικρασιατική καταστροφή κλπ κλπ.
Φέρνω αυτά τα παραδείγματα για να δούμε τα μέτρα και τα σταθμά της ευτυχίας στην κάθε περίπτωση.

Γιατι θα πρέπει να λέμε << κάθε πέρισυ και καλύτερα>> Μήπως ε΄πειδή είμαστε αχάριστοι και ανίκανοι να δούμε την ομορφιά που απλώνεται κάθε στιγμή γύρω μας.
Είδε κανείς χθές την νύχτα την μαγεία του λευκού? Ακουσε κανείς τον ήχο της σιωπής του χιονιού? Ενιωσε την παγωνιά να του μιλάει μεσα απο την Θεία φωνή? Και αν αυτά εγιναν αντιληπτά τότε γιατί δεν στράφηκαν τα μάτια στον ουρανό για να ευχαριστήσουν την Ζωή και το μεγαλείο της ?
Ο κόσμος μας είναι οπως εμείς τον δημιουργούμε και τον βλέπουμε.
Αρκεί να είμαστε σε θέση να τον δούμε και όχι να διαμαρτυρόμαστε οτι χάθηκε το ένα και το άλλο που υπήρχε εδώ κι εκεί....
Δεν είναι κάτι έξω απο εμάς είτε το δούμε απο την κοινή άποψη είτε το δούμε απο την μυστικιστική του πλευρά. Είμαστε υπαίτιοι της διαμόρφωσης του Κόσμου και με την δράση μας και με την απουσία της.

Οσον αφορά τα χρώματα και τον ψυχισμό των παιδιών ....... είμαστε εμέις και το σπίτι μας όλος ο πλανήτης? Αν είναι δυνατόν...
Τι θα πεί << πιο λευκά>> η << πιο αθώα>>???
Αν γεννηθείς σε ασιατική η αφρικανική χώρα εννοείεται οτι δεν θα είσαι λευκός σαν βοριοευρωπαίος ....αλλά αυτό σημαίνει οτι θα είσαι λιγώτερο ''εξελιγμένος'' η ''σωστός'' απο κάποιον ασπριδερό?Εχει καμμιά σχέση το χρώμα της ψυχής με το χρωμα της επιδερμίδας ?
ΟΧΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ. Παντού μπορείς να συναντήσεις Ανθρώπους και ανθρωπάκια και αυτό δεν έχει καμία μα καμία σχέση ούτε με την φυλή , ούτε με την καταγωγή, ούτε καν με την συνηθισμένη έννοια της μόρφωσης....αλλά με κάτι άλλο που προσωπικά ονομάζω ποιότητα ψυχής και που ευτυχώς είναι ΑΔΙΆΒΡΟΧΟ, οταν υπάρχει.
Μια ίδιότητα που καταφέρνει και παραμένει ακόμη κι αν βουτήξουμε την ύλη μέσα στη λάσπη, στο κρύο...ακόμη κι αν αντικρίζεις μύγες μεσα στο καταχείμωνο...και είναι αυτό δεν μπορεί να μας το πάρει ούτε να μας το δώσει κανείς.

Φιλικά


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 19/02/2008 13:19:52
Μήνυμα:

"'Σεις βρήκατε μια δημιουργία και την αφήσατε δημιουργία. Δεν κάνατε τίποτε γι' αυτήν. 'Σεις βρήκατε έτοιμο τον κόσμο, δεν σας άρεσε, δεν σας αρέσει αλλά δεν κάνατε και δεν κάνετε τίποτε γι' αυτό. 'Σεις βρήκατε στοές και ναούς και μονάχα μπήκατε μέσα.
Και ; Δεν αλλάξατε τις στοές σας, δεν βάλατε λουλούδια. Βρήκατε κοκόρια και κοκόρια τα αφήσατε! Δεν τα πειράξατε, δεν τα μετα-συμβολίσατε, δεν τα μετα-στοιχειώσατε! Σας είπαν "έτσι είναι αυτό" κι έιπατε "ναι, έτσι είναι αυτό!".

Μονάχα ένας πετεινός νομίζετε πως συμβολίζει την Αρχή, το Ξεκίνημα ; Χίλια πράγματα το συμβολίζουν αυτό! Χίλια και χιλιάδες και μυριάδες. 'Σεις σταματήσατε μόνον σ' αυτό! 'Σεις το δεχτήκατε και είπατε "Αυτό είναι! Αυτό! Αυτό και μόνον Αυτό!". 'Σεις πεθάνατε πρώτοι κι έπειτα πέθανε ο υπόλοιπος κόσμος.

Γιατί εσείς, δεν διδάξατε την Ζωή, αλλά διδάξατε τον Θάνατο!"

Λιαντίνης


_________________

Edited by - nst on 19/02/2008 13:22:07


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 19/02/2008 13:52:20
Μήνυμα:

Είναι ένας μεγάλος παράφορος Ουρανός, έτοιμος να σου χαρίσει οτι έχει και δεν έχει, φτάνει να κοιτάξεις ψηλά και να πείς
<< Εύχομαι να γίνουν όλα όπως τα νόμιζα μικρός>>

Και τότε θα γίνουν όλα όπως τα νόμιζες μικρός κι ο κόσμος όπως τον νόμιζες αφού μπροστά απο τα σκούρα γυαλιά των ανθρώπων, ο κόσμος παραμένει χαμένος και μόνο πίσω απ ΄αυτά είναι αλλιώτικος, σαν φωτογραφία απο την αμμουδιά των παιδικών σου χρόνων με τον Ουρανό πάνω έτοιμο ναι ρίξει ένα ένα όλα του τα αστέρια για σένα.

Γιατί αυτός είναι ένας μεγάλος και γενναιόδωρος Ουρανός κι έχει ένα τρόπο ν' αγαπά και να χαρίζει, οχι τσιγκούνικα όπως η Γη κι οπως εμείς , αλλά με όλη του την ψυχή, κι όχι με την αγωνία οτι οι άλλοι του παίρνουν κάτι, αλλά με την χαρά οτι έχει για να πάρουν και η ψυχή του είναι πάντα γεμάτη και δεν στερεύει.

Ενας μεγάλος και παράφορος Ουρανός, φτιαγμένος ισα ισα να σκεπάζει ενα μεγάλο και παράφορο κόσμο...

Αφιερωμένο σε όσους ζούν επειδή

<< Οι άνθρωποι μερικές φορές νομίζεις πως ζούν λες και κάνουν πρόβα για να ξαναζήσουν.

Απόσπασμα απο το
<< Κουβάρι των αλλόκοτων πραγμάτων>>
Μυρτώ Κοντοβά

---------------------
Αγαπημένε Lorenzo, μου πήρε δύο χρόνια για να καταφέρω να αποσυμβολίσω τα μισά απ όσα εγραψες και αντέγραφες αλλά είμαι περήφανη που τα κατάφεραως εδώ...
Με τρομάζει η συνέχεια αλλά φαίνεται οτι και η τρομάραξεθωριάζει.. σαν την ομορφιά οταν την συνηθίζεις...

Σκέφτομαι οτι η συνήθεια είναι ίσως το πιο σκοτεινό απ΄ολα τα χαρακτηριζόμενα αρνητικά της συμπεριφοράς μας....


Αυτό για σένα ως ένδειξη ευγνωμοσύνης


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 21/02/2008 11:29:04
Μήνυμα:


ψευτικα κομματια, ανεντιμα της ζωης μας
μπλεκονται με λογια αληθινα
με αισθηματα ζωντανα ακομα

ανθρωποι που δεν υπαρχουν μεσα στη μερα
και κυριαρχουν στη νυχτα μας

που περπατανε στο απεναντι πεζοδρομιο εκει που οδηγεις
που τρεμουλιαζουνε το αριστερο σου ποδι
που μουδιαζουνε ολο σου το κορμι
που σιωπουνε το στομα σου

που σε αφηνουνε μονο και αμιλητο και χαμενο σε σκεψεις σε αναμνησεις
για ωρες μετα
που βαζουνε τραγουδια να παιξουνε με νοτες γεματες θυμησες
που σε κανουνε να αναρωτιεσαι για τις επιλογες σου
που τα σωστα φανταζουν λαθη και βγαζουνε ψεμα ολη σου τη ζωη

που σου αναβουνε τα τσιγαρα το ενα μετα το αλλο
και σου γεμιζουνε το ποτηρι πριν ακομα αδειασει
που σου φερνουνε δακρυα πισω απο τα ματια
κι εσυ να κρατιεσαι, να μη θελεις να κλαψεις
γιατι φοβασαι οτι με το κλαμα θα φυγει ο πονος απο μεσα σου
και θα μεινεις παλι αδειος, και το ψεμα σου θα γδυθει και θα φαινεται ψεμα

Αγαπημένε Lorenzo, μου πήρε δύο χρόνια για να καταφέρω να αποσυμβολίσω τα μισά απ όσα εγραψες και αντέγραφες αλλά είμαι περήφανη που τα κατάφεραως εδώ...


Μπράβο σου!
Εγώ ακόμη ψάχνομαι να να με "αποσυμβολίσω"

φιλούρες


"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 21/02/2008 12:06:17
Μήνυμα:

quote:
Εγώ ακόμη ψάχνομαι να να με "αποσυμβολίσω"

ΧΑ ΧΑ Οποτε θέλεις στην διάθεση σου να Σε ''βοηθήσω''!!!!!!!!!!!!!
Προβληματιζομαι σχετικά με το πως θα ήταν εκείνο το εικονίδιο...αλλά δεν λέω να μην το βάλω...

Αντιλαμβάνομαι τι εννοείς όμως....εμένα η ''μετάφραση'' μου χρειαζόταν...οπως εγω την έκανα......οπότε πάλι στο ίδιο ξαναγυρνάμε.
Πειραχτήρι...

Ευχαριστώ , φιλιά



Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 21/02/2008 12:16:26
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=rBuTPweCvQ4

υγ Τα μισά είχα γράψει ε!......


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 22/02/2008 08:56:47
Μήνυμα:

Αυτό το φεγγάρι είναι ενας μεγάλος αόρατος λωποδύτης...
Κάθεται εκεί επάνω ...η μήπως είναι κάτω... και αγναντεύει ήσυχα ...
και οταν σου αρπάξει την σκέψη, την ώρα που νομίζεις οτι γίνατε φίλοι...φοράει την αβρότητα και στολίζεται με την φαντασία..σου
Μεχρι να τα ξαναπάρω πίσω λοιπόν

<< ΤΙ ΚΑΤΑΦΕΡΑΝ ΟΛΟΙ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΜΥΣΤΕΣ ΑΝΑ ΤΟΥΣ ΑΙΩΝΕΣ >>?????????

http://www.youtube.com/watch?v=8bOLkPbPCbk


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 22/02/2008 17:27:13
Μήνυμα:

http://www.fishalarm.gr/

προς αποφυγή παρεξηγήσεων και εξηγήσεων την σελίδα, μου την ζήτησε μια φίλη που επιδίδεται στο ψάρεμα με ολες τις σύγχρονες τεχνικές.


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 25/02/2008 12:02:05
Μήνυμα:

Ξέρει κανείς γιατί η μουσική επιδρά τόσο έντονα στην ψυχή των ανθρώπων? Πιο πολύ και απο το φώς και απο τα χρώματα ...


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 27/02/2008 05:52:21
Μήνυμα:

Ερευνώντας απο εδω κι απο εκει, βρέθηκα στην θέση να παρατηρήσω κάτι άκρως κωμικό μεσα σε αυτό το φανταστικό χώρο που κινούμαστε.
Οπου υπάρχουν ερωτήσεις η θέματα αναπάντητα απο αυτά που ουτε ο ερωτών θυμαται πια τι ήθελε να ρωτησει, σπέυδουν όλοι να αναλύσουν και να αποφανθούν...και οπου υπάρχουν απλά πραγματάκια που απαντώνται απο ένα μαθητή λυκείου, δεν μιλάει κανείς...
Τι να υποθέσει αυτο το πολυμίξερ τώρα ?
Καλημέρα


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 27/02/2008 05:58:48
Μήνυμα:

μεταλικό είναι, γάτα εχει
ειμαστε εντάξει ....


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 27/02/2008 08:30:14
Μήνυμα:


Εγώ τα γέννησα όλα...
Πρώτα ήταν η Σκέψη.
Μια σκέψη που λούφαζε βαθιά και τρεφόταν από φως
κι από σκιά κυρίως, αλλά δεν αρνιόταν όνειρα, μορφές, λέξεις, αγωνίες, χρώματα…
Και έλαβε το λόγο…
Πρώτα σας βεβαιώ ήταν η σκέψη, η οποία στο γιγάντωμά της δε χωρούσε πια στο νου κι έτσι εγκαταστάθηκε στο στήθος.
Εκεί τρεφόταν με χτύπους και αίμα.
Το στήθος όταν ογκώθηκε πολύ διεπίστωσε ότι υπήρχε κίνδυνος να διαρραγεί, διό και σήμανε την ώρα της γέννας.
Τώρα η Σκέψη δε μίλησε. Έδρασε.
Από τη δική της μήτρα σε διαστολή δημιουργούσε χωρίς ειρμό, χωρίς τάξη. Ήθελε μόνο, πιεζόμενη από τη διογκούμενη ανάγκη, να εκφέρει τα παιδιά της ανοίγοντας τα σπλάχνα της και μετά να τα βάλει σε τάξη...
Και πρώτα είπαμε η Σκέψη. Αυτή τώρα δε σταματάει και δε χορταίνει. Τα όριά της του χτες και του αύριο, του εδώ και του πέραν είναι ανύπαρκτα. Ορίζονται μόνο από μιαν άλλη που θα έρθει σκέψη…”

Ακριβή Παπαλεξανδράτου-Λυμπεροπούλου
‘ασώματος η κεφαλή’


"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Edited by - lorenzo on 27/02/2008 08:40:39

Edited by - lorenzo on 27/02/2008 08:43:50


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 27/02/2008 08:36:16
Μήνυμα:


Εγώ τα γέννησα όλα...
Πρώτα ήταν η Σκέψη.
Μια σκέψη που λούφαζε βαθιά και τρεφόταν από φως
κι από σκιά κυρίως, αλλά δεν αρνιόταν όνειρα, μορφές, λέξεις, αγωνίες, χρώματα…

παραμυθι πλεγμενο σε ετοιμο ιστο

* Τα χρώματα της μουσικής
* αναμείχτηκαν
* μα έμειναν τρύπες
* και ξέφυγε
* ένα στιχάκι.
* Το πήρε ο αέρας
* και το ταξίδεψε
* το έμαθε να γελάει,
* του γνώρισε νέες παρέες,
* το νανούρισε
* και το επέστρεψε
* κοσμογυρισμένο,
* γεμάτο εμπειρίες
* και γνώση
* από την πτήση,
* ωριμότερο,
* αλλά διψασμένο,
* πληγωμένο
* και μόνο
* με τις αναμνήσεις του.


"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Edited by - lorenzo on 27/02/2008 08:38:24


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 27/02/2008 09:05:28
Μήνυμα:


ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΙΝΑΚΙΔΑ

Ένα βιβλίο ποίησης απέραντο και υψηλό,
Βαθύ στους στρόβιλούς του,
Της φωτιάς φήμη, θλίψη του λυγισμένου δάσους,
Θ’ άνοιγε πάνω στη θάλασσα την ήρεμη και βίαιη
Κάτω απ’ τις ρυτίδες του ανέμου, μια αυγή πάντοτε νέα
-ένα βιβλίο ατέλειωτης ποίησης ανοιχτό σ’ όλους τους ορίζοντες
τέτοιος ήταν ο κοινός μας μυστικός θησαυρός, που δεν ομολογήσαμε
βέβαιοι πως θα συγκρατήσουμε από τη μισοειδωμένη σελία
τις λέξεις του πεπρωμένου μας…

Jean-Pierre Vallotton
*μετ: Βικτωρία Θεοδώρου

Καλή σας μέρα!!!


"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 27/02/2008 22:08:57
Μήνυμα:

quote:
και το ταξίδεψε
* το έμαθε να γελάει,
* του γνώρισε νέες παρέες,
* το νανούρισε
* και το επέστρεψε
* κοσμογυρισμένο,
* γεμάτο εμπειρίες
* και γνώση
* από την πτήση,
* ωριμότερο,
* αλλά διψασμένο,
* πληγωμένο
* και μόνο
* με τις αναμνήσεις του.

σταθερό και ήρεμο...

Καλή σου νύχτα με τα πιο όμορφα όνειρα ...


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 27/02/2008 22:13:09
Μήνυμα:

....Βλέπεις, υπάρχουν σπάνιες στιγμές που νιώθουμε έτσι και το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μας είναι φτιαγμένο από διαβρωτικές αναμνήσεις, απογοητεύσεις, μάταιες προσπάθειες, κι εκείνο που είναι αληθινό να προσπερνάει. Το σύννεφο της μονοτονίας καλύπτει τα πάντα, κι εκείνο που είναι αληθινό σβήνει. Είναι πράγματι αρκετά κοπιαστικό να διαπεράσεις αυτό το σύννεφο και να βρεθείς στο απλό, καθαρό φως. Απλώς δες τα όλα τούτα κι αυτό είναι όλο. Μην προσπαθήσεις να είσαι απλή. Αυτή η προσπάθεια το μόνο που καταφέρνει είναι να γεννάει περιπλοκές και δυστυχία. Προσπάθεια σημαίνει ότι θέλεις να γίνεις κάτι και το να θέλεις να γίνεις κάτι σημαίνει πάντοτε επιθυμία — με τις απογοητεύσεις της.

Είναι πολύ σημαντικό να ελευθερώσει κανείς τον εαυτό του από κάθε συναισθηματική, ψυχολογική ταραχή, πράγμα που δεν σημαίνει ότι πρέπει να σκληρύνει απέναντι στη ζωή. Αυτού του είδους οι ταραχές χτίζουν σταδιακά ποικίλες ψυχολογικές αντιστάσεις που επηρεάζουν και το σώμα, φέρνοντας διάφορες αρρώστιες. Η ζωή είναι μια σειρά από γεγονότα (επιθυμητά και ανεπιθύμητα)· και όσο μαζεύουμε, όσο ξεδιαλέγουμε εκείνα που θα κρατήσουμε κι εκείνα που θα πετάξουμε, θα υπάρχει αναπόφευκτα η σύγκρουση (της δυαδικότητας) που αυτή η ίδια είναι η ταραχή. Και αυτή η σειρά από ταραχές σκληραίνει το νου, την καρδιά· είναι μια διαδικασία κλεισίματος στον εαυτό, οπότε υπάρχει πόνος. Χρειάζεται τεράστια επίγνωση για να επιτρέψεις στην κίνηση της ζωής να γίνει αποδεκτή χωρίς καμία επιλογή, χωρίς καμία κίνηση προς οτιδήποτε επιθυμητό ή ανεπιθύμητο. Το θέμα δεν είναι να προσπαθείς όλη την ώρα να έχεις επίγνωση, πράγμα που είναι κουραστικό, αλλά να δεις την αναγκαιότητα της αλήθειας που φέρνει η επίγνωση, οπότε θ' ανακαλύψεις ότι αυτή η ίδια η αναγκαιότητα ενεργεί χωρίς να πιέζεις τον εαυτό σου να έχει επίγνωση....

Τζιντου Κρισναμουρτι



Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 28/02/2008 00:24:24
Μήνυμα:

Επιθυμίες ερωτικές, κι ο λύκος με το δυνατό του έρωτα
νύχτες έκφυλες, κι ο λύκος περιμένει αξημέρωτα
πόσο ακόμη μέσα μου να χωθώ;

Δεν έχει μείνει φόβος να μην τον εχω φοβηθεί
δεν έχει μείνει αγάπη να μην την έχω αρνηθεί

Φεγγάρια ολόγιομα, κι ο λύκος ουρλιάζει να βρεί ταίρι
βραδιές πάναστρες, κι ο λύκος δε βλέπει ουτε ένα αστέρι
πόσο ακόμη σφιχτα να με δέσω;

Δεν έχει μείνει πάθος να μην το έχω αρπάξει
δεν έχει μέινει ανάμνηση να μην έχω πετάξει

Σηκώνεται ενας άνεμος, κι ο λύκος φοράει τα καλά του
ξημέρωσε απότομα, κι ο λύκος λυπάται την άδεια αγκαλιά του
πόσο ακόμη πίσω μου να τρέξω;

Δεν έχει μείνει λάθος που να μην το'χω κάνει
ούτε έχει μείνει θάνατος να μη μ'έχει πεθάνει...


Βγες λύκε, ούρλιαξε για μένα
ζω για τον έρωτα του λύκου
πεθαίνω για τον έρωτα του λύκου...

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 28/02/2008 00:30:29
Μήνυμα:


Kάθε καινούργιος χρόνος είναι χειρότερος από τον παλιό. Καυχιέται και φωνάζει. Ανάβει φωτάκια και τραγουδάει ανούσια σαχλά τραγουδάκια. Εγώ ακόμη ψάχνω κάτι να σου χαρίσω. Είμαι ορθάνοιχτη, δεν χρειάζεται κλειδί για να μπεις. Τη σωστή χαραμάδα μόνο να βρεις. Ανέβηκα σε ένα λόφο περιμένοντας να γίνω αυτό που μου έταξα. Περίμενα πολύ. Είδα ήλιους να ανεβοκατεβαίνουν το βουνό, τη θάλασσα να κοιμάται και να ξυπνάει απότομα. Γέρασα λίγο ακόμα. Κάπνισα όλα τα τσιγάρα που είχα μαζί μου, άφησα κύτταρα από τα χείλια μου πάνω σε γόπες, ίσιωσα την πλάτη μου, συνάντησα τον Άγιο Βασίλη να περνάει φορτωμένος κι ιδρωμένος κι αυτή τη φορά δεν του έδωσα καμία σημασία. Πέρασε από δίπλα μου και τον αγνόησα. Είχε απολογητικό βλέμμα. Περίμενε να τον βρίσω, να παραπονεθώ. Εγώ τίποτα. Τον προσπέρασα με τεντωμένη την πλάτη έτσι για να δει πως μπορεί να μη μου φερε καινούργια πέρισυ μα μπορώ ακόμα να συναρμολογηθώ. Βρωμιάρη κωλόγερε πόσα χρόνια νόμιζες θα με ξεγελάς; Νύχτωνε και ξημέρωνε. Μάταια περίμενα. Καθρεφτίστηκα μέσα στην υγρασία μου και με είδα ολόιδια. Δεν άλλαξε τίποτα πάνω μου. Πλάνη κι ο καινούργιος χρόνος. Μα ψάχνω ακόμη κάτι να σου χαρίσω. Έγδαρα μερικές στιγμές από πάνω μου και τις έκλεισα μέσα σε υποτιθέμενους φακέλους ζωής. Έκοψα τις καλές συνήθειες και σήκωσα στους ώμους μερικές αποφάσεις. Βαριέμαι αφόρητα όλους εκείνους που θέλουν να γίνονται καινούργιοι κάθε φορά. Ξυπνάω καινούργια κάθε μέρα χωρίς να έχει αλλάξει τίποτα πάνω μου. Έχω συνηθίσει πια όλα τα δέρματα που έχω φορέσει. Με όποιο κι αν ξυπνήσω βολεύομαι. Ακόμη και με 'κεινο με τα αίματα πάνω. Έτσι κι αλλιώς το κόκκινο το αγαπώ. Όμως ακόμη ψάχνω κάτι να σου χαρίσω. Κλείνω τα μάτια αργά όπως σβήνει μια φωνή. Περιμένω να νιώσω ένα χέρι κάπου βαθειά μέσα μου. Ένα μυαλό να διαλύεται δίπλα στο δικο μου, ένα δέρμα να ξεριζώνεται πάνω στο δέρμα μου, μια γλώσσα να τρυπάει το πίσω μέρος του λαιμού μου. Κάθε φορά που κάνω αυτή τη σκέψη όμως θυμάμαι την παλιά πλάτη, που δεν ήξερε ποτέ να πονάει , που δεν άφηνε πεταλούδες να ξαποστάσουν πάνω της. Βοήθεια μεγαλώνω. Βοήθεια ασχημαίνω, βοήθεια είμαι πιό άνθρωπος απο παλιά, βοήθεια μπορώ ν'αγαπήσω... Ψάχνω κάτι να σου χαρίσω. Όμως πρέπει να με ψάξεις κι εσύ. Με κλειστά μάτια. Να με ψάχνεις κι όταν θα είσαι δίπλα μου. Να κλείνεις τα μάτια και να πλευρίζεις το πρόσωπό σου στο δικό μου, σαν τεράστιο φορτηγό που δένει σε λιμάνι με καιρό. Ξέμεινα από ευχές. Ξέμεινα από χέρια. Θα γείρω το κεφάλι μπροστά να ακούσω την πιό αγαπημένη μου φωνή, στο πιό αγαπημένο μου τραγούδι. Θα μείνω έτσι μέχρι να νιώσω την ανάσα σου να με πλησιάζει. Κι ύστερα θα γυρίσω απότομα να στην κόψω στα δύο. Να σε σκοτώσω με την ασφυξία του φιλιού που κατασκευάζω και φέτος.Και να μην έρθεις έτσι θα παραμείνω. Ίσως μόνο να σε προλάβει καμιά πεταλούδα και καθήσει πρώτη. Μη φοβηθείς ... Αγνόησέ την.


"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 28/02/2008 00:35:44
Μήνυμα:


Maria Adouaneta (de me lene Maria)
Localização: Antarctica

Μικροσκοπική ύπαρξη που ΔΕΝ τη λένε Μαρία. Μπορεί να τη βρείτε: μέσα στον καπνό σας να τραγουδάει,να σκαρφαλώνει στο καλαμάκι σας, νά κολυμπάει στη μπύρα σας (μην τη νευριάσετε πολύ γιατί μπορεί να κατουρήσει μέσα), να κάθεται πάνω στ'αυτιά σας και να τσιρίζει, να ξαπλώνει πάνω στο πληκτρολόγιό σας, να κάνει τσουλήθρα στα ματόκλαδά σας, και αν΄την εξημερώσετε μπορεί να τη βρείτε να κοιμάται στην παλάμη σας...

Ver o meu perfil completo


Έτσι αυτοπαρουσιάζεται κάπου στον κυβερνοχώρο όπου τη συνάντησα και μαγεύτικα..ναναι καλά και μεις καλύτερα.
Καλή μας νύχτα!!

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 28/02/2008 08:02:32
Μήνυμα:

<< Σφιγγει το χερι τις αφεγγες νυχτες..
τι ειναι ο Θεος ,κανεις μας
στους αιωνες δεν θα μαθει
Ομως ζητα παντοτινα
να συνδεθει μαζι μας>>

Τρία χρόνια μετα και παραμένει το ίδιο απο κάθε άποψη


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 28/02/2008 08:21:01
Μήνυμα:

Απο ενα μπλόγκ....


Το Κορίτσι του Δάσους και ο Λύκος της Σκοτεινιάς

μια φορά και εναν καιρό
σε εναν τοπο μαγικό , εξωτικό
ζουσε μια κοπελλα με χρυσή φωνή,
με τις νότες της έσπαζε του
Σκοταδιού την σιωπή

Ζηλεύαν τα γλυκολαλα αηδόνια
καθώς με την φωνή της έλιωνε τα χιόνια
Τα λουλούδια για χαρη της ανθούσαν
καθως οι μαγικές χορδές της τραγουδούσαν

Ομως υπήρχε μια μάγισσα κακιά
που τους θνητούς ξεγελούσε με
μια ψευτικη ομορφιά
Στο σκοτάδι είχε δώσει την ψυχή της
μαύρο ήτανε το δολιο φιλί της

Ποθούσε σαν την κοπελιά να τραγουδήσει
ομως το στομα της σαν άνοιγε
το μονο που μπορούσε ήταν σαν
το γάιδαρο να γκαρίζει

Μια νύχτα που η κοπέλλα τον Υπνο
ειχε συντροφιά
ήρθε στο Ονειρο της η Μάγισσα η
Κακιά ,
δίχως να διστάζει την μάγεψε
να τραγουδήσει και την φωνή της
σε κεινη να χαρίσει

εκλεψε λοιπον την φωνή του κοριτσιού
και σε κουτάκι ασημένιο εκλεισε
την φωνή του ανθρωπινου αηδονιού...
Η κοπέλλα μουγκή εμεινε διχως πλέον
να μπορεί να τραγουδήσει
τα λουλούδια μαραθήκαν
τα πουλια πετάξαν μακριά..χαθήκαν...

Και δάκρυα κρυστάλινα γεμάτα
από φωνές που να βγάλει δεν μπορούσε
γέμισαν τα μάτια της τα θαλασσοπαρμένα.

Η φύση γύρω στέναξε,
τα κλαδιά των δέντρων χαμηλώσαν
πουλιά και ερπετά
τους μακρινούς τους δρόμους πήραν.

Νύχτα κάλυψε το δάσος
Σκιές γενήθηκαν παντού
Και η κοπέλα καταγής...
χωρίς ελπίδα περιμένει.

"Που να φωνάξω!
Τι να περιμένω!
Που να στραφώ!
Τι να ευχηθώ!
Και που να προσευχηθώ!!!
Όταν την φωνή μού ούτε το μυαλό μου δεν ακούει...? "

Έπεφτε η Νύχτα πιο γοργά
μα ποιός να το καταλάβει μπορούσε
το ξημέρωμα
Όταν το φώς στο δάσος των Σκιών
ούτε σπιθαμή δεν διαπερνούσε.

Και πάγωνε ο αέρας
Έτριζαν τα δένδρα
Μαρμάρωναν οι ψυχές...
Καθώς ένα τραγούδι μαγικό
σκορπούσε τη φοβέρα...

Μα ήταν από φωνή γλυκειά
φωνή νεραϊδένια
φωνή που ζήλευαν κάποτε ακόμη και τ'αηδόνια.

Και κάθε νύχτα το τραγούδι αυτό...
ένα χρόνο έκλεβε απ'της κοπέλας την ζωή.

Χωρίς ελπίδα
χωρίς φωνή
Που να μπορέσει να στραφεί
Και σε ποιόν άφαντο ουρανό
να προσευχηθεί?

Σταλάξαν τα δάκρυα βουβα
Πανω σε χώμα διψασμένο
Ενα το πήρε ο αγέρας,
Τον πήγε σε λύκο μαγεμένο

Η μάγισσα εναν πριγκηπα ειχε
Απο παλιά μαγέψει
Σε λύκο Μαύρο τον ειχε
Μετατρεψει
τα δάκρυα απο τανθρωπινα
τα ματια του χε κλεψει

το άφωνο δάκρυ της κοπέλλας
τα ματια του φιλάει
και μετα απο τόσα χρόνια
σαν λευκό μαργαριτάρι
στο προσωπό του σταλαγματιά
γλυστραει

ξαφνιάζεται ο λύκος και
αμέσως τον κάτοχο να βρει
ξεκινάει
ήταν γλυκοπικρη η γεύση
απτο ξένο δάκρυ
σαν τραγούδι αμίλητο ,
σαν το δειλό το κύμα στου ωκεανού την άκρη

αφηνει μιλια πίσω του μα καθολου
δεν τον νοιάζει,
την πηγή για τα μαγικά δάκρυα
να βρεί,
τίποτα πια δεν τον σκιάζει.

Οι Σκιές του δάσους
τα μονοπάτια μπέρδεψαν
ο μαγεμένος λύκος
τον δρόμο δεν πρέπει να βρεί.

Αίματα στα πέλματα
η ανάσα βαριά να βγαίνει
το σώμα με τη βια το ψύχος
της Νύχτας να αντέχει.

Τίποτα δεν τον σταματά
κι ας πάρει όσο χρόνο θέλει.

Μα στην μάγισσα τη γριά
κοράκια σκοτεινά
τον ερχομό του μήνυσαν
τη απόφαση του πρόδωσαν.

Τα μαύρα σύννεφα με
τραγούδι σκιερό
κατέβηκαν στις προσταγές της γριάς
να ταχθούν.

Να απλώθουν τα διέταξε
σε κάθε γωνιά του δάσους.
Τίποτα ορατό να μη φανεί.
Καμιά παγίδα ορατή να μη μείνει.

Και οι Σκιές εντάχθηκαν
στο όλο αυτό
το σχέδιο το σκοτεινό.

Τσάκαλια ντύθηκαν
μορφές δαιμόνων πήραν.

Τον λύκο που έρχεται
τον λύκο που φτάνει να συναντήσουν.

Βήμα περισσότερο ούτε σπιθαμή
να μη κάνει.

Το όνειρο ελπίδας
εφιάλτης να γίνει και την ψυχή του να πάρει.

Μα η μάγισσα δεν ήξερε
Πως ο λύκος ειχε φίλους
δυο δράκοντες Μεγάλους
σαν τους Ολύμπιους τους Στύλους :)
μαζί του πετάνε κρυμμένοι
μες στα σύννεφα
με τις φωτιές να διώξουν
της μάγισσας τα κίβδηλα

μες στην πυρά τους καίγονται
οι Υπουλες σκιές
και στάχτη γίνονται τα
τσακάλια κι οι ύαινες οι Κακές

Η κοπέλα σε μια λίμνη κάθεται
Τις Νύχτες με Ολογιομο Φεγγάρι
Το πρόσωπο της καθρεφτίζεται
Στου νερού την μαύρη χαρη

Την βλέπει ο λύκος απο μακριά
Και κοντοστεκεται διστακτικά
ωστε αυτή ειναι που κρατάει
Στην χούφτα της δάκρυα γλυκά;

Ακουει η κοπελλα τριξιμο κλαδιου
Γυρναει και τρομαγμένη βλεπει
Αυτον που ολοι λένε Λυκο του Σκοταδιού
Γιαλίζουνε τα μάτια του μεσα
Στην σιωπή

Αλαφιαζεται η έρμη μα στεκεται
αμίλητη χωρίς φωνή..

Αργα την πλησιαζει και βάζει το
Κεφάλι του στα καταλευκα της χερια
Το δάσος σωπασε ξαφνικά και
Ο ουρανός γιομισε αστερια ..

...και ο αέρας πνοή γλυκιά.

Θλιμένο είναι το πρόσωπο
στην δύση μοιάζει να φτάνει η ζωή της.

Η μάγισσα δεν βρέθηκε
δεν κάηκε στων δράκων τη φωτιά.

Στην σκέψη της χώθηκε
να μάθει που πήγε η μιλιά.

Και τα στοιχειά του δάσους
του'πανε πως την πήρε η γριά.

Τόσο καιρό κρυμένος πίσω από τις φυλλωσιές
τόσο καιρό κρυμένος μέσα στις σπηλιές.

Η αποστολή του δόθηκε
αλλά δεν τελείωσε ποτέ.

Η γριά η μάγισσα ακόμη γερά κρατά
της κοπέλας την μιλιά
του ίδιου την ανθρώπινη μορφή.

Απαλά το κεφάλι του τραβά
από τα χέρια της κοπέλας που
στέκει θλιμένη στης λίμνης την αγκαλιά.

Δεν υπάρχουν πια Σκιές και τσακάλια σκοτεινά
δεν υπάρχουν σύννεφα τον δρόμο να μπερδεύουν.

Κάτω από το αστερόφως
ο δρόμος είναι ανοιχτός για το σπίτι της γριάς.

Τρέχει σαν τον αέρα και ακόμη πιο γοργά
οι δράκοι το χρέος του το έκαναν
και τώρα φύγαν μακριά.

Αυτός και η γριά
κανένας άλλος ανάμεσα τους.

Φτάνοντας έξω από το σπίτι που
φρόντιζαν οι σάπιες ρίζες
ουρλιάζει δυνατά.

Τον ακούει η γριά
κι έξω φοβισμένη βγαίνει
του λύκου τη οργή αντιμέτωπη να βρεί.

Τα νύχια έμπηξαν τη γή
τα δόντια έσφυξαν και άστραψαν μαγευτικά
το σώμα ολόκληρο μια ανάσα πριν επιτεθεί...

Μα μια φωνή ο αέρας φέρνει στα αυτιά του...

"Την λαλιά ή την δική σου τη μορφή. Ένα από τα δυο θα πάρεις. Ένα από τα δυο θα χάσεις."

Ο λύκος στον ουρανό της Νύχτας κοίταξε
ανάσα πήρε βαθιά.

Χαμήλωσε το βλέμμα
πορφύρωσαν τα μάτια
σηκώθηκε η ράχη
κι ένα άλμα αερικό
μια ζωή τελειώνει
κι ένα έπαθλο σηκώνει.

Έπεσε η μάγισσα η γριά...
Το δάσος ελεύθερο είναι πια...

Τον δρόμο προς της κοπέλας την αγκαλιά
ο λύκος παίρνει και χαμηλή ματιά...

Κι όσο πλησιάζει δέντρα και πουλιά
ζωντάνια παίρνουν όπως τα παλιά.

Κι όσο πλησιάζει
φωνή ακούει μελωδικιά
στον αέρα σέρνει χαρμόσυνη λαλιά.

Τρέχει ο λύκος...
Τρέχει...
Τρέχει...

Τα μάτια του όμορφα μελανά
από της Νύχτας την φροντίδα
την κοπέλα κοιτούν προσεκτικά
χορεύει τραγουδάει
μαγευτική φωνή ακολουθεί...

Ο λύκος διάλεξε από την μορφή του
την γλυκιά φωνή να δώσει πίσω στην κοπέλα.

Τι να έκανε σαν άνθρωπος και πάλι
σε δάσος θλιμένο σκοτεινό
με την ζωή νεκρή και σιωπηλή?

Η κοπέλα στάθηκε και κοίταξε τον λύκο...
Πλησίασε αργά με τα χέρια απλωμένα.

Ένα βήμα πίσω ο λύκος...
Ένα ουλιαχτό...
Κάτω απ'το Λυκόφως...
ο Λύκος της Σκοτεινιάς
χάνεται στο δάσος...

"Θα είναι πάντα γύρω μου να με φυλά..."

Συλλογιέται η κοπέλα από χαρά...

"Θα είναι πάντα μέσα, ειρήνη στην ψυχή μου θα προσφέρει..."

Συλλογιέται ο Λύκος...

Μια φιλία που θα κρατήσει όσο και η ζωή στο δάσος γεννιέται.

Και την Νύχτα κάτω από το ολόγιομο Φεγγάρι
Ένα ουρλιαχτό και μια γλυκιά φωνή
αγκαλιά θα βρίσκονται στου Ουρανού το Αστερόφως.



Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 28/02/2008 15:47:58
Μήνυμα:

Ξέρεις πώς είναι να σκαλίζεις με γυμνά χέρια τη ζωή και τη βρωμιά της για να βρεις ομορφιά; Ξέρεις πώς είναι να προσπαθείς να την κρατήσεις όταν φυσάει ασχήμια 10 ανυποφώρ; Έβγαλα όλα μου τα νύχια ψάχνοντας. Βρήκα μερικά κομμάτια και όπως τα κρατούσα σφιχτά πάνω μου μπήκε λίγη ομορφιά μέσα μου και πόνεσε πολύ. Και σα να μην έφτανε αυτό μπήκε και ουσία μέσα. Είμαι γεμάτoς από πληγές τώρα και φταις και συ λίγο γι'αυτό. Το χειρότερο είναι να θέλεις να σκορπίσεις αυτήν την ομορφιά και στους άλλους και να μην τη θέλουν. Να τραβιούνται πίσω από φόβο. Και σύ να φωνάζεις : περίιιιμεεενεεεεεεεε μη φοβάσαι, ομορφιά είναι... Και να νιώθεις τη φωνή σου να μη βγαίνει. Είναι και που οι πεταλούδες από κοντά δεν είναι και τόσο όμορφες. Ξέρω βέβαια πως την πεταλούδα την αγαπάς. Μα προφανώς αυτό δε φτάνει για να θέλεις να σου φορέσει την ομορφιά που κρατάει. Και να σου πω και κατι; Από τον υπόλοιπο κόσμο δεν περίμενα και τίποτα. Αλλά από σένα περίμενα να μη φοβάσαι. Δεν ξέρω πόσο θα αντέξουν τα χέρια μου το βάρος της ομορφιάς. Σκέψου μόνο πόσο ζυγίζει κάθε φιλί και κάθε χάδι. Κι αυτά είναι τα πρώτα που μπήκαν μέσα μου και τα νιώθω να με τρυπάνε κάθε φορά που σκέφτομαι οτι τα κρατάς κλειδωμένα σε κείνο το ντουλάπι του κεφαλιού που το κλειδί του το'χει για πάντα το μαύρο λουλούδι... Δε σε μαλώνω. Δεν ξέρω να μαλώνω. Κι ακόμη ξέρω πως τα λουλούδια είναι πιό όμορφα από τις πεταλούδες. Ειδικά τα μαύρα. Είναι κι ο ωκεανός που μπήκε από το κεφάλι σου στο δικό μου και πλημμυρίζει και στάζει μέσα στην ομορφιά κι η αλμύρα τσούζει. Και πάντα μάθαινα οτι το αλάτι μαζί με την ομορφιά είναι ο πιό πονεμένος συνδυασμός. Σκέψου τη θάλασσααα και θα καταλάβεις. Φτάνει για σήμερα. Μέτρα ανάποδα και θα σου πω κι άλλα.


"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Edited by - lorenzo on 28/02/2008 15:56:01


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 28/02/2008 16:03:16
Μήνυμα:

Ακούμπησε σα λιωμένη στον τοίχο κι άρχισε να μιλάει.

Είπε για όλες τις ανηφόρες που περπάτησε λαχανιασμένη, είπε για τα γλυκά που έφτιαχνε όταν όλοι έκαναν έρωτα με τον ύπνο τους, για τις γιρλάντες που στόλιζε τη μέρα και τη νύχτα τις τράβαγε με θυμό, αντανακλούσαν τ'αστέρια λέει.

Είπε για τα καλαμάκια που ένωνε μέχρι να φτάσει στο αυτί του, κι ύστερα φυσούσε απαλά λέγοντας τ' όνομά του για να τον ξυπνήσει...έβαζε βιαστικά τότε το αυτί της στο στόμιο για ν'ακούσει τα μάτια του ν'ανοίγουν, κι όταν άκουγε αυτόν τον αγαπημένο της ήχο του ψιθύριζε "ξύπνα".

Είπε για τα δάκρυά της που τα φυλούσε μέσα στις ρυτίδες της, για τα χαμόγελα μέσα στις ρυτίδες κι αυτά.

Είπε για ένα αγαπημένο της αμύγδαλο που είχε χάσει τη γεύση του μα όχι και την αξιοπρέπειά του, είπε για όλα.

Τέλος πήρε τη μικροσκοπική της σκούπα, σκούπισε την έξοδο, τράβηξε απαλά την πόρτα και

... βγήκε.

Για όλες τις ευαίσθητες ψυχές...

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 28/02/2008 16:15:00
Μήνυμα:


- Τί κρατάς;

- Για σένα είναι

- Τί είναι;

- Εεεε άνοιξέ το.

- Αααα ένα "σ'αγαπώ"

- Σ'αρέσει;

- Τί έχει μέσα;

- Άνοιξε το είπα

- ......

- Τί;

- Είναι άδειο

- Μα αφού είναι σ'αγαπώ τί ήθελες να έχει μέσα;

- Ζωή

- Δεν έχει;

- Όχι

- Και τώρα;

- Δεν ξέρω, αλλά φοβάμαι να το πάρω.

- Δεν το θέλεις;

- Ζωντάνεψέ το μου

- Πώς;

- Πες μου τί γράμματα έχει

- Σίγμα

-Πού το βάζουν το σίγμα;

- Συνήθως κοιμάται γιατί είναι κουρασμένο, βλέπεις σέρνει όλη τη λέξη

- Μετά;

- Άλφα

- Τί κάνει το άλφα;

- Κοιτάει μπροστά, προσπαθεί να ενωθεί με το επόμενο που είναι το γάμα για να διαφέρει απο το άλλο άλφα που υπάρχει μετά.

- Γιατί θέλει να διαφέρει;

- Για να ξεχωρίζει πιό πολύ

- Δε μ'αρέσει η λογική του αλλά συνέχισε, πές μου για το γάμα.

- Μάλλον νιώθει άβολα

- Γιατί;

- Γιατί είναι ανάμεσα στα δύο άλφα κι εκείνο απ'αριστερά του όλο του κολλάει

- Μετά;

- Μετά πάλι άλφα

- Σαν το άλλο;

- Όχι ακριβώς μάλλον πιό ώριμο.Ίσως να φταίει που έχει παρέα το πι

- Πι;

- Ναι το πι που ακολουθεί

- Νόμιζα πως αυτό κάνει παρέα με το ωμέγα

- Όχι το ωμέγα είναι πάντα μόνο

- Γιατί;

- Έχει κατάθλιψη

- Γιατί;

- Γιατί ξέρει πως είναι η τελεία στο ψέμα

- Ποιό αγαπάς πιό πολύ;

- Το ωμέγα

- Γιατί;

- Γιατί τόση ώρα σου λέω ψέμματα

- Δε μ'αγαπάς;


- Δεν ξέρω...

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 28/02/2008 16:27:24
Μήνυμα:

Το γκρίζο στόμα φοβήθηκα, το κόκκινο ποτέ.

Εκείνο που σάλιο δεν έχει μα και να είχε θα το κατάπινε για να μην το χρησιμοποιήσει.

Αυτό με κούρασε και τώρα πάλι γιατί να το ξοδέψω, ποιός θα κταλάβει και ποιός θα ψάξει να με βρεί, αφού και κει που υπάρχουν όλοι και κει μοναξιά υπάρχει και με ταξιδεύει πάνω κάτω.

Το γκρίζο στόμα δε μιλάει, φοβάται κι αλήθειες κρύβει, μα δε λέει ψέμματα.

Που να ναι το κόκκινο που ξέρει να φιλάει;

..........


"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Edited by - lorenzo on 28/02/2008 16:28:57


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 29/02/2008 16:36:08
Μήνυμα:

...Δεσπόζει τόσο πολύ η επιθυμία να ‘ναι κανείς ασφαλής, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, που ο νους θα προσαρμόσει τον εαυτό του σε κάθε πρότυπο που μπορεί να του δώσει ασφάλεια και σιγουριά. Αλλά δεν υπάρχει ψυχολογική ασφάλεια, κι όταν κανείς το καταλάβει πραγματικά αυτό, τότε υπάρχει κάτι τελείως διαφορετικό που δημιουργεί το δικό του τρόπο ζωής. Της ο τρόπος ζωής δεν είναι κάτι που μπορεί να το κατανοήσει ή να το αντιγράψει κανείς. Το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να κατανοήσει και να αντιληφθεί την ίδια την ανασφάλεια, πράγμα που φέρνει τη δική του ελευθερία...

Κρισναμουρτι

Edited by - nst on 29/02/2008 16:37:22


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 29/02/2008 16:47:25
Μήνυμα:

...Η γη είναι όμορφη κι όσο περισσότερο το συνειδητοποιείς αυτό τόσο πιο όμορφη είναι. Τα χρώματα, οι αποχρώσεις του πράσινου, του κίτρινου. Είναι εκπληκτικό τι ανακαλύπτει κανείς όταν μένει μόνος του με τη γη. Ανακαλύπτει όχι μόνο τα έντομα, τα πουλιά, το γρασίδι, της ποικιλίες των λουλουδιών, της βράχους και τα δέντρα, αλλά, αν τα αγαπάει, και τις σκέψεις της. Δε μένουμε ποτέ μόνοι με οτιδήποτε. Με της εαυτούς της ή με τη γη. Είναι εύκολο να μείνεις μόνος με μια επιθυμία, χωρίς να της αντισταθείς ηθελημένα, ούτε να την αφήσεις να ξεφύγει μέσα από κάποια δραστηριότητα ούτε να της επιτρέψεις να εκπληρωθεί ούτε να δημιουργήσεις το αντίθετό της με κάποια δικαιολογία ή καταδικάζοντάς την, αλλά να μείνεις μόνος μαζί της. Αυτό φέρνει μια πολύ παράξενη κατάσταση όπου δεν υπάρχει κανένα είδος ηθελημένης δράσης. Αυτή είναι που δημιουργεί αντίσταση και σύγκρουση. Το να μείνεις μόνος με μια επιθυμία φέρνει μια μεταμόρφωση της επιθυμίας...

Κρισναμούρτι

.....Δεν είναι μόνο η αγάπη μου και ο σεβασμός μου πρός αυτόν που με κάνει και καταθέτω τα κείμενα του...
Είναι και ο θεραπευτικός ορός αν προσβληθούμε απο παιδικές αρρώστιες...
...επειδή πέρασα μια ''σιτεμένη'' ανεμοβλογιά..και ξέρω...
Το χαρακτηριστικό αυτής της νόσου, είναι το ανομοιογενές εξάνθημα [ ανακαλύπτεις σπυράκια όλων των ειδών τα οποία εμφανίζονται κατα συγκεκριμμένη ακολουθία]...το χειρότερο είναι αν επισκευτούν το λαιμό μας...δεν μπορούμε να καταπιούμε τότε με τίποτα...
Δια παν ενδεχόμενο λοιπόν και μια και δεν έχουμε ακόμη ερευνητικά αποτελέσματα για την διάρκεια των αντισωμάτων ....

Edited by - nst on 29/02/2008 17:09:05


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 29/02/2008 16:58:57
Μήνυμα:


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 01/03/2008 13:42:14
Μήνυμα:

Πρωτομηνιά σήμερα.. χα!!!

Νοιώθω χρόνο με το χρόνο κάθε καινούργιο μήνα χειρότερο από τον παλιό.

Ισως επειδή είδα ...ουκ ολίγους ήλιους να ανεβοκατεβαίνουν το βουνό..
Τη θάλασσα να κοιμάται και να ξυπνάει απότομα.

Ίσως πάλι επειδή γέρασα λίγο ακόμα.


Κάπνισα όλα τα τσιγάρα που είχα μαζί μου κι άφησα δισεκατομύρια κύτταρα από τα χείλια μου πάνω σε γόπες.

Πέρασε λοιπόν κι αυτός ο μήνας από δίπλα μου και τον αγνόησα.

Είχε απολογητικό βλέμμα.

Περίμενε ίσως να τον βρίσω, να παραπονεθώ...
μα εγώ τίποτα...
Τον προσπέρασα με τεντωμένη την πλάτη έτσι για να δει πως μπορεί να μη μου φερε καινούργια πέρισυ μα μπορώ ακόμα να συναρμολογηθώ.

Βρωμιάρη κωλόγερε πόσα χρόνια ακόμη νόμιζες ότι θα με ξεγελάς;

Νύχτωνε και ξημέρωνε...

Μάταια περίμενα.

Καθρεφτίστηκα μέσα στην υγρασία του μυαλού μου και με είδα ολόιδιο.
Δεν άλλαξε τίποτα πάνω μου.

Πλάνη λοιπόν κι ο καινούργιος μήνας ...???


Έγδαρα μερικές στιγμές από πάνω μου και τις έκλεισα μέσα σε υποτιθέμενους φακέλους ζωής.
Έκοψα τις καλές συνήθειες και σήκωσα στους ώμους μερικές αποφάσεις.

Βαριέμαι αφόρητα όλους εκείνους που λένε τάχα πως θέλουν να γίνονται καινούργιοι κάθε φορά.

Εγώ απλά ξυπνάω καινούργιος κάθε μέρα χωρίς να έχει αλλάξει τίποτα πάνω μου.
Βλέπεις έχω συνηθίσει πια όλα τα δέρματα που έχω φορέσει.
Έτσι μ΄ όποιο κι αν ξυπνήσω βολεύομαι!.
Ακόμη και με 'κεινο κει.. ναι! εκείνο με τα αίματα πάνω.
Έτσι κι αλλιώς το κόκκινο το αγαπώ.

Είμαι.. ΝΑ ΄ΜΑΙ ΟΡΘΑΝΟΙΧΤΟΣ!!!
Δεν χρειάζεται κλειδί για να μπεις.
Τη σωστή χαραμάδα μόνο να βρεις.
Κλείνω τα μάτια αργά όπως σβήνει μια φωνή.
Περιμένω να νιώσω ένα χέρι...
Περιμένω κάπου βαθειά μέσα μου...
Ένα μυαλό να διαλύεται δίπλα στο δικο μου,
ένα δέρμα να ξεριζώνεται πάνω στο δέρμα μου,
μια γλώσσα να τρυπάει το πίσω μέρος του λαιμού μου.

Κάθε φορά που κάνω αυτή τη σκέψη όμως θυμάμαι
την παλιά πλάτη που δεν ήξερε ποτέ να πονάει,
που δεν άφηνε πεταλούδες να ξαποστάσουν πάνω της.

Βοήθεια μεγαλώνω!!!!!!

Βοήθεια ασχημαίνω!!
βοήθεια είμαι πιό άνθρωπος απο παλιά!!!
βοήθεια μπορώ ν'αγαπήσω... μα..

Ψάχνω κάτι να ...

πρέπει να με ψάξεις κι εσύ...

Με κλειστά μάτια.

Να με ψάχνεις κι όταν θα είσαι δίπλα μου.

Να κλείνεις τα μάτια και να πλευρίζεις το πρόσωπό σου στο δικό μου, σαν ένα μικρό πλεούμενο που δένει σε λιμάνι με καιρό.

Ξέμεινα από ευχές.

Ξέμεινα από χέρια...

Θα γείρω το κεφάλι μπροστά να ακούσω την πιό αγαπημένη μου φωνή, στο πιό αγαπημένο μου τραγούδι.

Θα μείνω έτσι μέχρι να νιώσω την ανάσα σου να με πλησιάζει...

Κι ύστερα θα γυρίσω απότομα να στην κόψω στα δύο.
Να σε σκοτώσω με την ασφυξία του φιλιού που κατασκευάζω και φέτος...

Μα.. και να μην έρθεις έτσι θα παραμείνω....

Ίσως όμως να σε προλάβει καμιά πεταλούδα και καθήσει πρώτη.
Μη φοβηθείς ...
Απλά αγνόησέ την... χαχαχα...


Καλό μας μήνα ρεεεεεεεεεεεεε!!!


"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Edited by - lorenzo on 01/03/2008 14:02:05


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 01/03/2008 22:01:46
Μήνυμα:

Καλό Μήνα και σ'εσένα.
Θυμός?
Αγανάκτηση?
Γιατί?
.....................


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 01/03/2008 23:25:43
Μήνυμα:

http://zorbasaias.blogspot.com/



Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 03/03/2008 07:57:34
Μήνυμα:

[img]www.somewhereville.com/blogphotos/syracuse_june222007c.jpg[img]


Κάθε χειμώνα αυτό θέλουν τ'αυτιά μου, μπορεί και να μην αντέχουν χωρίς αυτό, και τα μάτια μου σε συνεργασία με τη ζωή μου φτιάχνουν καινούργιες εικόνες.Χώρεσα ο,τι έzησα αυτό το χρόνο σε 5 λεπτά και εννιά δεύτερα.Ακούω τη φωνή που πιό πολύ αγάπησα (L.C). Βγάζω την καρδιά μου, τη βουτάω σε σάλτσα ανθρώπων και την κάνω δώρο στην ... ετσι επειδή το λέγαμε χτες...

Its four in the morning, the end of december
Im writing you now just to see if youre better
New york is cold, but I like where Im living
Theres music on clinton street all through the evening.

I hear that youre building your little house deep in the desert
Youre living for nothing now, I hope youre keeping some kind of record.

Yes, and jane came by with a lock of your hair
She said that you gave it to her
That night that you planned to go clear
Did you ever go clear?

Ah, the last time we saw you you looked so much older
Your famous blue raincoat was torn at the shoulder
Youd been to the station to meet every train
And you came home without lili marlene

And you treated my woman to a flake of your life
And when she came back she was nobodys wife.

Well I see you there with the rose in your teeth
One more thin gypsy thief
Well I see janes awake --

She sends her regards.
And what can I tell you my brother, my killer
What can I possibly say?
I guess that I miss you, I guess I forgive you
Im glad you stood in my way.

If you ever come by here, for jane or for me
Your enemy is sleeping, and his woman is free.

Yes, and thanks, for the trouble you took from her eyes
I thought it was there for good so I never tried.

And jane came by with a lock of your hair
She said that you gave it to her
That night that you planned to go clear

sincerely, l. cohen


quote:

Θυμός?
Αγανάκτηση?
Γιατί?
.....................


Όλα καλά


"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 03/03/2008 11:36:00
Μήνυμα:

Για να ισορροπίσουμε το πελαγίσιο αεράκι....

http://www.youtube.com/watch?v=PVvBbfkGmZ8&feature=related

όλο δικό σου χαμογελαστό φιλαράκι

Edited by - nst on 03/03/2008 12:49:06


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 03/03/2008 11:59:17
Μήνυμα:

Μου αρέσει να ''ταξιδεύω '' τις πολύ πρωινές ώρες...πλάθοντας εικόνες απο τα κελαιδίσματα των πουλιών, τον ήχο μιας μακρινής μηχανής και το απαλό αεράκι.
Ξεχωρίζω τα στοιχεία που ενώνουν την γαλήνη με την προσμονή, την αλήθεια με το φόβο...

------------

Ναι! όλα είναι καλά...


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 03/03/2008 12:08:13
Μήνυμα:

Αυτό το ακούω αυτή την στιγμή και είναι τόσο όμορφο που θέλω να το μοιραστώ...

http://www.youtube.com/watch?v=WK9nt1NF7Nw&feature=related

Η ενέργεια της μουσικής είναι απέραντη...................


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 04/03/2008 23:45:59
Μήνυμα:

Συμβαίνει αυτες τις ζεστές νύχτες του χειμώνα να αναπολείς...με εκείνο, το είναι δυνατόν..μα πως????

Καμιά φορά.. τις λέξεις..τις αφηνεις να περάσουν ανέμελα μπροστά σου.. αφήνουν μονο τον ήχο τους να σου θυμίζει οτι κατι εχει ειπωθεί.. κι ύστερα στη ζωη.. πιάνεις τις λέξεις και τις “στιβεις”.. προσπαθώντας να κρατηθείς απο τα λογια.. να τα νιώσεις

και θες να ξανάρθει εκεινη η ωρα που ειχαν ακουστεί.. να γύριζες το χρόνο πίσω.. ν' άλλαζες τη ζωη.. απο εκεινο το σημείο..
αλλά πάλι, ξέρεις οτι απλώς θα είχες δικαιολογίες καινούργιες, πολιτισμένες ..

ταιριαστές με το ύψος σου, ντυμένες απο το ξεχύλισμα της καρδιάς σου...

Καληνύχτα


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 08/03/2008 12:35:00
Μήνυμα:

Εκεί που η δύναμη συνδυάζεται με την γνώση και την διαίσθηση είναι δυνατόν να ανθίσουν τα όμορφότερα είδη της αναγέννησης ....ομως μπορεί να προέλθουν και φοβερά εκτρώματα...
Η θεία Δικαιοσύνη΄, μέσα στον υποτιμημένο νου που ''πρέπει'' να ξεχάσεις...ενας γλυκανάλατος θαυμασμός που εκφράζεται αλλά δεν ''φαίνεται'', χρωματίζουν αυτό που δεν κρύβεται απο μια ανοιχτή καρδιά.
Συνηθισμένη η αναφορά στο ''γνωστό'' και το ''ασφαλές'' ως κατακριτέο...είπε ο λαγός σ΄εκείνο το περίεργο ζώο που μια έμοιαζε με καρδερίνα, μια με γεράκι και μια με παπαγάλο φουντωτό και παρδαλό ....ετσι που να παραπλανεί την όραση απο το στόχο της.


Μου είπε οτι άφησε την φίλη του νευριασμένος επειδή δεν γνώριζε που ηταν ο ναός του Ποσειδώνα ...ύστερα αναφέρθηκε στην προσποίηση ..και μετά στο χαρτη της χώρα του..
Μα καλά << Νομίζεις οτι η ζωή περνάει με την γεωγραφία ?>>
Αλλά πίστευε οτι ήταν ελεύθερος και σίγουρος...μόνο που έτρεμε απο το φόβο που ηταν γραμμένος στο μέτωπο του....



Συγγραφέας Μηνύματος: spirit
Απάντησε την: 09/03/2008 00:59:15
Μήνυμα:

ΤΡΕΙΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ
Αφιέρωμα στον G.A. Bequer

Πρόλογος

Δεν είχανε χρονίσει ακόμα μήτε ο αρχάγγελος μήτε το ρόδο.
Όλα είταν πριν απ' το βέλασμα πριν απ' το κλάμα.
Όταν το φως δεν ήξερε καλά-καλά
αν η θάλασσα θα γεννούσε αγόρι ή κορίτσι.
Όταν ο άνεμος ονειρευότανε μαλλιά να τα χτενίζει,
γαρούφαλα και μάγουλα να κατακαίει η φωτιά
και το νερό να ξεδιψάει από δυο χείλη ράθυμα.
Όλα είταν πριν από το κορμί και τ' όνομα,
πριν απ' το χρόνο.

Λοιπόν θυμάμαι μια φορά στον ουρανό




Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 09/03/2008 10:15:23
Μήνυμα:

Ολα είναι σε αυτόν τον ουρανό...
Κι εσύ τωρα πρέπει να μάθεις να ξεπλένεις τα απομεινάρια της μπογιάς, να μην ξεφεύγει στα περιγράμματα.
Ξέρεις αν δεν το κάνεις, στο επόμενο φύσημα του, θα απλωθεί και όλο αυτό θα είναι ενα μουτζουρωμένο γκρί..
Βλέπεις, πρίν σταθεροποίησεις το χρώμα πρέπει να εχει στεγνώσει κάλά και το σχήμα του ρόδου να είναι πεντακάθαρο...


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 10/03/2008 14:55:27
Μήνυμα:


"Καίγομαι, μέχρι να γίνω στάχτη"

Όλα όσα κανείς δεν χρειάζεται, φέρτε τα σε μένα,
Όλα πρέπει να καούν στη φωτιά μου,
Τραβάω σαν μαγνήτης τη ζωή και το θάνατο
Για να τα προσφέρω, μικρό δώρο, στη φωτιά μου.
Στη φλόγα αρέσουν τα πράγματα που δεν έχουν βάρος'
Τα κλαδιά του περασμένου χρόνου, οι κορόνες, οι χαμένες λέξεις,
Η φλόγα ξεπετάγεται όταν τροφοδοτείται από τέτοια πράγματα
Και θα ξαναγεννηθείτε πιο καθαροί από τη στάχτη.
Τραγουδώ μόνο μέσα στη φωτιά, όπως και ο Φοίνικας.
Στηρίξτε γερά τη ζωή μου,
Καίγομαι στα σίγουρα, καίγομαι μέχρι να γίνω στάχτη.
Έτσι, η νύχτα θα είναι διάφανη για σας.
Φωτιά από πάγο, πηγή από φωτιά,
Υψώνω ψηλά τη σιλουέτα μου,
Κρατώ ψηλά την αξιοπρέπειά μου
Με την υπόσταση της συνομιλήτριας και της κληρονόμου!


Μαρίνα Τσβετάγιεβα

(Verstes II)


"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 11/03/2008 12:42:14
Μήνυμα:


Ο Λαχειοπώλης τ' Ουρανού

...Σηκώθηκα απ΄ το πιάνο και πλησιάζω τον καθρέφτη.
Ήμουνα ξαναμμένος.
Είδα το είδωλό μου να κρατά φτερά του παγωνιού και δροσερούς καρπούς του Θέρους.
Κι είπα από μέσα μου:
Είμαι ο Λαχειοπώλης τ΄ Ουρανού. Μοιράζω αριθμούς σε ξωτικά κι αγγέλους.

Κι αποφασίζω ευθύς την πιο μεγάλη μου πράξη.
Σκόρπισα τα λαχεία μου στους γαλαξίες και στο άπειρο.
Έτσι δεν θά ΄ναι δυνατό κανείς να ξαναδημιουργήσει, να πράξει το καλό -που λεν- ή το κακό.
Σπατάλη η απόφασή μου, μα ο κόσμος πάει για να χαθεί.

Το λεω για να τ΄ ακούν οι νέοι, και να σκορπίσουν τα λαχεία τους κι αυτοί, όπου μπορέσουν κι όπου βρουν.
Να μην τ΄ αφήσουν κέρδος στους πολλούς.
Έτσι τουλάχιστον, θα κατακτήσουμε τη δυνατότητα να μας φοβούνται. Ποιους; Εμάς, τους ποιητές.

Μια και δεν είναι δυνατό να μας εντάξουν στα συρτάρια τους, σ΄ ό,τι μπορούν να ελέγξουνε και να προβλέψουν οι ανερχόμενοι πολλοί.
Τους φοβερίζει η άρνησή μας να δεχτούμε φάκελο, κατάταξη, τάξη κι αριθμό.
Τους φοβερίζει η άρνησή μας να ενταχθούμε στις ομάδες αυτών που όταν κοιμούνται, τα χέρια τους είναι από μέσα ή απ΄ έξω από το πάπλωμα.
Γιατί τα χέρια τα δικά μας την ώρα του ύπνου, ζωγραφίζουν ελεύθερα τους ανέμους, με χρώματα και με σχηματισμούς πτηνών, και μας τοποθετούν παντοτινά μες στους αιώνες, με την αθάνατη κι ερωτική μορφή του Λαχειοπώλη τ΄ Ουρανού...

Μάνος Χατζιδάκης «Tα σχόλια του Τρίτου»


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 19/03/2008 12:55:25
Μήνυμα:


..τί σημαίνει το " hai " του χαϊκού, ρωτήθηκε ο "Yamaguchi Seishi" πρωτοπόρος του σύγχρονου χαϊκού.

"Πνεύμα" απάντησε εκείνος και διάλεξε το παρακάτω χαϊκού ανάμεσα από πολλά σε Μαροκινό διαγωνισμό:


"Χιλιάδες άστρα-


λάμπει στην παλάμη μου


μια πυγολαμπίδα"

"Αρμονίη αφανής φανερής κρείττων" "η κρυμμένη αρμονία, είναι καλύτερη από τη φανερή"

Ηράκλειτος 5ος αιώνας π.Χ.

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 20/03/2008 14:44:10
Μήνυμα:

Επιστροφή για ''ξεκούραση'' στα γήινα...
Μου είπε οτι απορεί με το τεράστιο κουβάρι που διαθέτω και που θα ήταν ικανό να πλέξει ενα πουλόβερ με τα πιο ζωντανά χρώματα..
Αν είχες δεί πως φτιάχνονται όμως τα κουβάρια του πλεξίματος θα ήξερες οτι γίνονται με σύστημα και ρυθμό. Κάθε στροφή έχει την ίδια δύναμη ωστε να κρατά σε συνοχή το μαλλί και επιμένει προς την ίδια κατεύθυνση.
Διαφορετικά δεν θα σχημάτιζε τίποτα, κυρίως δε αν αυτό είχε και πολλά χρώματα.

Ο χιονιάς που με ενθουσίασε κατέστρεψε τα περισσότερα απο τα φυτά μου και αυτό είναι αληθινό όπως και η λύπη που είναι διάχυτη σε όσα απέμειναν...
Σε αυτή την περίπτωση αδιαφορώ για τους κόσμους των μορφών και την παροδικότητα της ύλης, τους νόμους των αντιθέτων και την προσκόλληση στο θέαμα.
Αλήθεια είναι αυτό που έγινε και ελευθερία είναι το γεγονός οτι θα προσθέσω άλλα για να ζωντανέψουν αυτό το κρύο αδειανό του ματιού μου.


Και επειδή έχω πειραχτική διάθεση...
Ελένη 21 ος Αιώνας μ.χ

Καλημερούδια!

Edited by - nst on 20/03/2008 14:46:13


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 26/03/2008 00:24:05
Μήνυμα:

..........Φυγαν τα ματια μας αλλα προπορευονταν οι ψυχες μας
Στη συναντηση τους μεσ'στους ουρανους
Ελαμψε καθαρη στιγμη
Τρεμουλιασμα εναγωνιο
Το πιο πιστο καθρεφτισμα των σωθικων μας
Πιο ψηλα
Στην ενωμενη μοναξια των αστρων της
Θρονιαζεται η Γαληνη
Γιατι την απαλλαξαμε απο το κορμι μας
Γιατι την εξαντλησαμε απο τις ελπιδες μας
Γιατι της φεραμε ταμα την Ιδεα μας
Ξαναγενναει αισθηματα.

στ
Μεσα μας αναλυθηκεν η Σιωπη
Ο αρχαγγελος της αγγιξε τα μυχια
Σ'ακατοικητο χαος κυλησε τη μνημη
Οταν εχαρισθηκαμε σε μιαν απιστευτη οχθη
Οχθη των ελαφρων σκιων
Ονειρεμενη αλλοτε απο δακρυα
Τα χρυσα στιγματα μας κοιταξαν
Τοσο που αποσπασθηκαμε απ'το βαρος μας
Οπως αποσπασθηκαμε απ'την αμαρτια!

ζ
Νοητη λαμψη
Κυανο διαστημα
Καθαρση της ψυχης!
Σα να'λειψε ο επιγειος θορυβος
Σα να σταματησε η κακια της μνημης
Καθαρο παλλεται
Το καινουριο μας ονειρο
Μας τραβαει απ'το χερι αορατο χερι
Οπου Γαληνη γινεται ο αθωος ουρανος
Οπου η Ψυχη ελεγχεται αναλλοιωτη.............

Ελύτης



Συγγραφέας Μηνύματος: Llyr
Απάντησε την: 29/03/2008 09:35:03
Μήνυμα:

http://www.istoselides.gr/trips/article.php?sid=1454


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 30/03/2008 15:15:00
Μήνυμα:

Πάλι ταξιδεύεις...οταν νομίζω οτι μου χρειάζεσαι...ας είναι
Να είσαι χαρούμενα

Θέμα διαλογισμού φίλοι η παρακάτω εικόνα


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 16/04/2008 18:49:36
Μήνυμα:

Γατάκια, λουλουδάκια, θάλασσες , σύννεφα..το ρεπερτόριο μου εξαντλήθηκε και ΤΙΠΟΤΑ...
Φιλιά στην έρημο χωρίς υπολογιστές...


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 17/04/2008 13:40:20
Μήνυμα:

Φιλαράκι,nst,μέςστο ζοφώδησήμερα τα χρωματα που
βάζεις μας στέλνουν σε κάτι καλύτερο...
Μακάρι να ήταν όλοι οι άνθρωποι έτσι...


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 17/04/2008 19:33:03
Μήνυμα:

Φιλαράκι τρεχαγυρευε, δεν τα βάζω τυχαία...είναι οι δικές μου σκεπτομορφές που στέλνω στο σύμπαν.
Ξέρεις κατα την γνώμη μου αυτό που κρατά φυλακισμένους τους ανθρώπους είναι ο φόβος να αφεθούν στην πολυποθητη αγάπη έτσι οπως την όρισε η φύση.
Στις προηγούμενες καταθέσεις ο Λορένζο προσπάθησε να ξεκλειδώσει όλα αυτά τα κρυμμένα συναισθήματα των ανθρώπων που αν ελευθερωθούν δημιουργούν μια τέτοια δύναμη που θα μπορούσε να διαλύσει κάθε γκρίζο και άσχημο.
Αυτός είναι η πρέπει να είναι και ο σκοπός της τέχνης ...να κάνει τους ανθρώπους να φαντάζονται όμορφες εικόνες....να συγκινεί τις ψυχές ωστε να παράγουν γλυκά συναισθήματα..
Κατα βάση το ίδιο κάνουν και οι διάφορες τελετουργίες, μας μεταφέρουν σε ενα επίπεδο πιο υψηλό και καθαρό απο αυτό που είμαστε συνήθως, ετσι ωστε να μπορέσουμε να λάβουμε τις πιο λεπτές δονήσεις.



Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 17/04/2008 22:46:31
Μήνυμα:

Φιλαράκι nst, για μένα που συμφωνώ με τον τρόπο που
λες για σένα και τον lorenzo, ο άνθρωπος ειναι θεός
κι αντί να προσπαθεί να δώσει χαρά και να δημιουργεί ομορφιά, προτιμά να δίνει και να φέρνει ασχήμια..
Πόσο μέτο βάζουμε στην ομορφιά που προσφέρουμε και πόσο
άμετροι είμαστε στο κακό...
Με εντυπωσιάζει που δεν καταλαβαίνουμε ότι πραγματικά όλα
είναι
θέμα επιλογής μας...


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 18/04/2008 10:57:10
Μήνυμα:

quote:
Με εντυπωσιάζει που δεν καταλαβαίνουμε ότι πραγματικά όλα
είναι
θέμα επιλογής μας...

Γιατί σε εντυπωσιάζει? Ακόμη και αυτοί που το γνωρίζουν και το εχουν επιβεβαιώσει και πρακτικά, δυσκολέυονται να το πράξουν.
Διότι οι επιθυμίες είναι πολλές και δυνατές
Τα συναισθήματα ανεξέλεγκτα [ χωρίς αντίληψη]
Η ύλη πολύ βαριά...

Προσωπικά, λυπάμαι όλο αυτό το σύνολο που δεν μπορεί να αισθανθεί αυτές τις ιδέες οχι τόσο επειδή βλάπτεται η ανθρωπότητα , όσο για την δυστυχία τους , που οι ίδιοι διαιωνίζουν.
Το παράδοξο είναι οτι ακόμη κι αν προσπαθήσεις να δώσεις τα κίνητρα πάλι πέφτεις σε τοίχο. Αρα τείνω να πιστέψω οτι προφανώς για τον καθενα υπάρχει μια στιγμή κατάλληλη.

Καλημέρα


Συγγραφέας Μηνύματος: Γιώργος
Απάντησε την: 18/04/2008 17:39:33
Μήνυμα:

"βρε... το μπάζο.!!"

Γιώργος
εσωτερικός μιλάμε ..πάντα..!!


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 18/04/2008 19:56:12
Μήνυμα:

Γιωργάκη , απαγορευεται η ρίψη μπαζών εδω πέρα. Εντελώς.
Εσωτερικά και εξωτερικά για να είμαι σαφής



Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 18/04/2008 20:00:52
Μήνυμα:


Εκείνος που αγνοεί απόλυτα
τις μορφές της τέχνης στην εξέλιξή της
ή τους τρόπους σκέψης στην πρόοδό της
μπορεί να είναι γεμάτος από την πιο γλυκιά σοφία.
Ο αληθινός βλάκας,
αυτός που οι θεοί σαρκάζουν ή βασανίζουν,
είναι εκείνος που δεν γνωρίζει τον εαυτό του!

* Όσκαρ Ουάϊλντ *


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 18/04/2008 20:05:36
Μήνυμα:


"...Καταβροχθίζεις την ευτυχία σου ανθρωπάκο.
Ποτέ δεν έχεις απολαύσει ευτυχία ελεύθερος.
Γι' αυτό ακριβώς και λαίμαργα την καταβροχθίζεις,
χωρίς ν' αναλαμβάνεις την ευθύνη να την εξασφαλίζεις.
Δεν σ' άφησαν να φροντίσεις για την ευτυχία σου,
να την καλλιεργήσεις όπως καλλιεργεί ο κηπουρός
τα λουλούδια του ή τα κτήματά του ο αγρότης.
Οι μεγάλοι ερευνητές και ποιητές και σοφοί
απομακρύνθηκαν από κοντά σου γιατί θέλησαν
να φροντίσουν για την ευτυχία τη δική τους.
Ναι ανθρωπάκο, σου είναι πιο εύκολο
να καταβροχθίσεις την ευτυχία σου,
παρά να την προστατέψεις..."

* Βίλχεμ Ράϊχ *


Συγγραφέας Μηνύματος: Γιώργος
Απάντησε την: 20/04/2008 03:21:46
Μήνυμα:

quote:

Γιωργάκη , απαγορευεται η ρίψη μπαζών εδω πέρα. Εντελώς.
Εσωτερικά και εξωτερικά για να είμαι σαφής


Μα αυτή ήταν ή σκέψη μου εκείνη την στιγμή βρε … nst..!!! τι να κάνουμε δηλ… ψεύτες θα γίνουμε..?

Γιώργος
αντε να βάλουμε και εμείς ένα βιντεάκι ..


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 20/04/2008 12:01:45
Μήνυμα:

quote:
Μα αυτή ήταν ή σκέψη μου εκείνη την στιγμή βρε … nst..!!!

ΧΑ, ΧΑ !! Αυτή ήταν η αντίδραση σου, η σκέψη σου είχε αλλη μορφή.
Αναλογίσου να δεις ...
Ξέρεις ακόμη κι αν δεν πιστεύεις σε κάτι, αυτό δεν σημαίνει οτι εκείνο δεν υπάρχει και δεν εχει δύναμη.
Οι σκέψεις είναι δυνατότητα και αυτός που τις σχηματίζει τους την παρέχει.

Φιλιά

υγ. καλό το βιντεάκι


Συγγραφέας Μηνύματος: Γιώργος
Απάντησε την: 20/04/2008 16:29:50
Μήνυμα:

quote:

ΧΑ, ΧΑ !! Αυτή ήταν η αντίδραση σου, η σκέψη σου είχε αλλη μορφή.
Αναλογίσου να δεις ...

Οι σκέψεις είναι δυνατότητα και αυτός που τις σχηματίζει τους την παρέχει.



χμ... δηλαδή δεν θα μπορούσε .. να είναι πρόθεση ..


συνήθως όταν κάνω "Καταθέσεις" .. περιμένω και τον "τόκο" μου (το αποτέλεσμα)...

quote:
Ξέρεις ακόμη κι αν δεν πιστεύεις σε κάτι, αυτό δεν σημαίνει οτι εκείνο δεν υπάρχει και δεν εχει δύναμη.

ναι.... αλλά ...όταν δεν πιστεύεις σε κάτι .. δεν υπάρχει .. και δεν έχει δύναμη.... για σένα.....

Γιώργος
φοράει τους "βρώμικους" φακούς..


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 20/04/2008 19:43:42
Μήνυμα:

Ας παίξουμε λοιπόν....

quote:
χμ... δηλαδή δεν θα μπορούσε .. να είναι πρόθεση ..

Σίγουρα είναι πρόθεση, αν δεν ήταν δεν θα ήθελες να γράψεις.
Η πρόθεση εχει απο πίσω μια προσδοκία. π.χ καταθέτεις επειδή προσδοκείς τους τόκους, οπως λές.
Το ερωτημα είναι γιατί τους θέλεις τους τόκους και οταν θα τους πάρεις τι θα τους κάνεις?
Αυτό το γνωρίζεις η ήταν απλώς μια αυθόρμητη αντίδραση σε ενα συναίσθημα?


quote:
ναι.... αλλά ...όταν δεν πιστεύεις σε κάτι .. δεν υπάρχει .. και δεν έχει δύναμη.... για σένα.....

Δλδ αν εσύ δεν πιστεύεις οτι υπάρχει η βαρύτητα όπως έλεγε μια φίλη και πέσεις απο κάπου ψηλά δεν θα πάθεις τίποτα...
Οταν μια δύναμη υπάρχει,εχει ισχύ ανεξάρτητα του αν το πιστεύουμε..
Απλώς οταν το γνωρίζουμε ξέρουμε και πως να το αντιμετωπίσουμε ενω αν δεν το γνωρίζουμε το αφήνουμε να δρά ανενόχλητο και τα βάζουμε με την μοίρα μας. Η μια πλευρά....
Η άλλη είναι ο φόβος της καλοτυχίας μας.

quote:
Γιώργοςφοράει τους "βρώμικους" φακούς..

nst, με υαλοκαθαριστήρες

Edited by - nst on 20/04/2008 19:48:47


Συγγραφέας Μηνύματος: Γιώργος
Απάντησε την: 21/04/2008 02:17:13
Μήνυμα:

quote:

Σίγουρα είναι πρόθεση, αν δεν ήταν δεν θα ήθελες να γράψεις.
Η πρόθεση εχει απο πίσω μια προσδοκία. π.χ καταθέτεις επειδή προσδοκείς τους τόκους, οπως λές.
Το ερωτημα είναι γιατί τους θέλεις τους τόκους και οταν θα τους πάρεις τι θα τους κάνεις?

sorry ... αλλά αυτό είναι δικός μου Λογαριασμός

quote:
Αυτό το γνωρίζεις η ήταν απλώς μια αυθόρμητη αντίδραση σε ενα συναίσθημα?

Συγνώμη δεν την κατάλαβα την ερώτηση… τι να γνωρίζω.. το αποτέλεσμα..? σε ποιο συναίσθημα αναφέρεσαι.. ?

quote:

Δλδ αν εσύ δεν πιστεύεις οτι υπάρχει η βαρύτητα όπως έλεγε μια φίλη και πέσεις απο κάπου ψηλά δεν θα πάθεις τίποτα...

Όταν μια δύναμη υπάρχει,εχει ισχύ ανεξάρτητα του αν το πιστεύουμε..
Απλώς οταν το γνωρίζουμε ξέρουμε και πως να το αντιμετωπίσουμε ενω αν δεν το γνωρίζουμε το αφήνουμε να δρά ανενόχλητο και τα βάζουμε με την μοίρα μας. Η μια πλευρά....
Η άλλη είναι ο φόβος της καλοτυχίας μας.



Δεν θα αμφισβητήσω ότι υπάρχει βαρύτητα.. αλλά αυτό που αμφισβητήσω είναι ….. το τι είναι….
"συ είπες"... ότι είναι δύναμη ..

προσωπικά όπως το βλέπω …Η δύναμη/ενέργεια που δεν έχει την δύναμη να σε αλλάξει δεν είναι δύναμη.. …είναι κάτι άλλο (ίσως …θα μπορούσαμε να το ονομάσουμε συνήθεια εάν θες )
όπως πχ … δεν υπάρχει καμιά επιρροή ή δύναμη για σένα από και προς τους θεούς ή πιστεύω…κάποιας μικρής πολυθεϊστικής ομάδας σε κάποιο νησάκι του Ειρηνικού Ωκεανού… (τίποτα μωρέ ...είναι μερικές περίεργες συνήθειες και έθιμα που έχουν)…


έτσι και με τον καλό μας χριστούλη … η βαρύτητα δεν μπορούσε να αλλάξει αυτό που ήταν… (γιατί διαφορετικά θα ήταν ένα πνιγμένο εβραιόπουλο…) οπότε δεν είχε πρόβλημα να περπατήσει στο νερό σύμφωνα με την θέληση του…...όπως βέβαια και διάφορα άλλα μαγόπουλα όπου φημολογείται ότι πετάγανε…(βλέπε παράδειγμα Σίμωνας ο Μάγος..)

βέβαια το θέμα είναι να γνωρίζουμε τι είμαστε .. και το τι θέλουμε να γίνουμε …και ξεκινάς με το να πιστέψεις ότι … όλα έχουν την δύναμη να γίνουν - ή όλα επιτρέπονται…... γιατί τότε διαφορετικά δεν είχες την πρόθεση να το κάνεις και να αλλάξεις … (θα έλεγες… μα καλά τι βλακείες μας λένε …δηλ, εάν πέσω από το παράθυρο..μπλα..μπλα)

και μιας και μιλάμε για βλακείες ... μου άρεσε αυτό που έβαλες απο τον Οσκαρ Ουάϊλντ
Ο αληθινός βλάκας,
αυτός που οι θεοί σαρκάζουν ή βασανίζουν,
είναι εκείνος που δεν γνωρίζει τον εαυτό του!

Γιώργος
πως λέμε ...ποιά μικρή θεότητα θα βασανίσουμε σήμερα...!!?


Συγγραφέας Μηνύματος: ΠΛΑΤΩΝΑΣ
Απάντησε την: 21/04/2008 06:01:04
Μήνυμα:

quote:
έτσι και με τον καλό μας χριστούλη … η βαρύτητα δεν μπορούσε να αλλάξει αυτό που ήταν… (γιατί διαφορετικά θα ήταν ένα πνιγμένο εβραιόπουλο…) οπότε δεν είχε πρόβλημα να περπατήσει στο νερό σύμφωνα με την θέληση του…...όπως βέβαια και διάφορα άλλα μαγόπουλα όπου φημολογείται ότι πετάγανε…(βλέπε παράδειγμα Σίμωνας ο Μάγος..)

Εγω παντως πετω 23 και 29, (ελ. Βενιζελος), μαγοπουλο αν πετας και εσυ…την ιδια μερα, (κατά κει), καφεδακι … ευχαριστως.



Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 21/04/2008 16:18:31
Μήνυμα:

Καλά ταξίδια παιδιά, οπου κι αν ....


Συγγραφέας Μηνύματος: Γιώργος
Απάντησε την: 24/04/2008 19:05:52
Μήνυμα:

θα ήταν ωραία να βρισκόμασταν για ένα καφέ ... βρε Πλάτωνα .. αλλά δεν κατεβαίνω στις Γιορτές και Εθνικά Επετείους..
too busy .. too messy & too expensive..!!

quote:


Εγω παντως πετω 23 και 29, (ελ. Βενιζελος), μαγοπουλο αν πετας και εσυ…την ιδια μερα, (κατά κει), καφεδακι … ευχαριστως.


και τώρα... καταθέσεις σκέψεων "περί μπάζων"

ποτέ δεν το έχω καταλάβει αυτό να την πλάσεις την μικρή... που αναφέρουν αρκετοί συνομήλικοι μου .. (δεν θέλω σχόλιά)

... βασικά .... αφήνεις την μικρή να κάνει ότι θέλει .. "του κεφαλιού" της ...
μικρή then....χτυπάει το κεφάλι της στον "τοίχο" ... στραπατσαρίζεται ....
και μετά βρίσκεις άλλη πιτσιρίκα....

κανείς δεν θέλει στραπατσάρισμενες πιτσιρίκες.. που να κάθεσαι να μαζεύει τα "μπάζα"....

άσε δηλ.. που είμαι και παράδειγμα .. "πώς να μην χτυπάτε το κεφάλι σας στον τοίχο..... !!! " (γιατί να κάθομαι να διδάσκω με λόγια..῞)

Γιώργος
θεωρία νούμερο 32 κανείς δεν είναι ... Μπάζο ... γίνεσαι Μπάζο..!!!

Υ.Γ .. καλό Πἀσχα


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 25/04/2008 16:17:43
Μήνυμα:

ΧΑΡΟΥΜΕΝΟ ΠΑΣΧΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 28/04/2008 20:43:45
Μήνυμα:

Τιμής ένεκεν για τις ευγενικές επιλογές

http://esoterica.gr/forums/topic.aspTOPIC_ID=7937&whichpage=1&ARCHIVE


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 03/05/2008 14:28:53
Μήνυμα:

Ρε φιλαράκι nst, εκείνος ο Πλάτωνας, ακόμη...ταξιδεύει;
Και βάλε καμιά πολύχρωμη εικόνα, όπως συνηθίζεις...
κακομάθαμε...
Πόσο όμως ρε σύ, ο άνθρωπος έχει χάσει την κοινωνικότητα και
τον συγχρωτισμό του σε εκδηλώσεις χαράς, όπως υπήρχαν παλιά... Μόνο άσχημα μας ενώνουν, πια... Πήξαμε στην πλερέζα...
Όπου και να πήγα (οικογενειακώς, εννοείται)τις τελευταίες μέρες, όλοι ήτανε μόνοι τους... Καμιά ομαδικότητα σε γιορτές,οπως Πάσχα, πρωτομαγιά... Όλοι γυρνούσανε σαν πρόβατα από δω κι απο κει και έμοιαζαν σαν χαμένοι... ποιός άνθρωπος; Ο απομονωμένος;..


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 04/05/2008 00:48:41
Μήνυμα:

Τρεχαγύρευε, δεν ξέρω που είναι ο Πλάτωνας, αλλα μου φάινεται οτι βαρέθηκε να γράφει και να μην γίνεται κατανοητός. Μπορεί και να κανω λάθος. Και δυστυχώς δεν είναι ο μόνος που ''ταξιδεύει'' εδω γύρω..
Καλώς να ερθει οπου κι αν είναι...

quote:
Πόσο όμως ρε σύ, ο άνθρωπος έχει χάσει την κοινωνικότητα και
τον συγχρωτισμό του σε εκδηλώσεις χαράς, όπως υπήρχαν παλιά... Μόνο άσχημα μας ενώνουν, πια... Πήξαμε στην πλερέζα...

Το παράδοξο είναι οτι συνήθως δεν υπαρχει καμία σοβαρή αιτία που να δικαιολογεί το κλαψούρισμα.
Ξέρεις, δεν θέλουμε να δούμε αυτά που μας ενώνουν αλλά ψάχνουμε αυτά που μας χωρίζουν. Η σύγκριση δεν μπορεί να φέρει την χαρά και ανταγωνισμός είναι το αντίθετο της γαλήνης.

quote:
Όπου και να πήγα (οικογενειακώς, εννοείται)τις τελευταίες μέρες, όλοι ήτανε μόνοι τους... Καμιά ομαδικότητα σε γιορτές,οπως Πάσχα, πρωτομαγιά... Όλοι γυρνούσανε σαν πρόβατα από δω κι απο κει και έμοιαζαν σαν χαμένοι... ποιός άνθρωπος; Ο απομονωμένος;..

Η μοναξία είναι κάτι εσωτερικό η κάτι που βιώνεται εν σχέση με το περιβάλλον ?
Τι λες?

κάτι χρωματιστό , να σου φτιάξει την διάθεση...


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 04/05/2008 00:56:11
Μήνυμα:


Από το βιβλίο: "ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΣΤΟΝ ΚΑΘΡΕΦΤΗ"
Φιλοσοφικά δοκίμια για την απατηλότητα του κόσμου Εκδόσεις Νέα Ακρόπολη

Στην ημιτονοειδή πορεία της ύπαρξης υπάρχουν στιγμές, οι οποίες ξεχωρίζουν από τη μέση γραμμή, αυτές που ονομάζουμε στιγμές της ζωής και υπάρχουν άλλες που μένουν κάτω από τον ορίζοντα και τις λέμε θάνατο. Στην πραγματικότητα, όλα είναι ύπαρξη, είτε πρόκειται για τη μία είτε για την άλλη πλευρά της διαχωριστικής γραμμής. Το θεμελιώδες είναι το πέρασμα αυτής της γραμμής, είτε για να πεθάνουμε είτε για να γεννηθούμε.

Tόσο στη γέννηση όσο και στο θάνατο, είμαστε μόνοι. Δεν έχει σημασία πόσα όντα υπάρχουν γύρω μας αυτές τις στιγμές. Στην πραγματικότητα είμαστε μόνοι. Και το πιο πιθανό είναι ότι είμαστε μόνοι σε όλη τη ζωή μας. Όχι γιατί δεν μπορούμε να μοιραστούμε τις ώρες μας με κάποιον, αλλά γιατί, κατά βάθος, κανένας δεν μπορεί να μπει στην ψυχή μας, που κι αυτή είναι από τη φύση της μοναχική.

Είναι δύσκολο να αποκαλύψουμε το μυστήριο της ζωής και του θανάτου. Αν ο θάνατος είναι κάτι που μας συγκλονίζει λόγω της άγνοιάς μας, η ζωή και το «γιατί» ήρθαμε στη ζωή δεν παύουν να είναι προβλήματα, σχεδόν άλυτα για την ανθρώπινη νοοτροπία.

Είναι πιθανό, κάποια στιγμή, η ψυχή μας να αποχωρίστηκε από κάτι πολύ μεγαλύτερο που την περιείχε. Αποχωρίστηκε σε αναζήτηση νέων εμπειριών, οδηγημένη από την αφελή έλλειψη γνώσης που έχουν οι αθώες ψυχές. Κι έτσι έφτασε στη γη, μόνη, τρομερά μόνη και ξεριζωμένη από την ουράνια κοιτίδα της. Κι από τότε περιπλανιέται στη γη, άλλοτε καλυμμένη από ύλη, άλλοτε όχι, σε αναζήτηση του κλειδιού που θα της επιτρέψει να επιστρέψει στην πρώτη της πηγή, εκεί όπου δεν ήταν μόνη, γιατί δεν ήταν διαιρεμένη. Αυτό το κλειδί είναι η Γνώση. Γνώση σημαίνει Δύναμη. Καμιά φορά, έτσι όπως φεύγουμε, μπορούμε επίσης να επιστρέψουμε.

Η μοναξιά είναι ένας μεγάλος σύμμαχος της Μάγια. Όσο περισσότερο μόνοι νιώθουμε, τόσο παραδινόμαστε στα παιχνίδια της ψευδαίσθησης, για να σβήσουμε αυτήν την αίσθηση της εσωτερικής αγωνίας.

Αρχίζει το νέο δράμα: αυτό της συνύπαρξης. Ψυχές μόνες που θέλουν να ζήσουν μαζί με άλλες μοναχικές ψυχές, αν και δεν φτάνουν ποτέ να καταλάβουν εντελώς η μία την άλλη, καθώς η μοναξιά είναι το σημάδι που μας σημαδεύει όλους.

Η συνύπαρξη δημιουργεί διάφορες μορφές, από την απλή αγάπη που ενώνει δύο όντα μέχρι τα πιο περίπλοκα συναισθήματα που χαρακτηρίζουν μία κοινωνία αλλά και την ανθρωπότητα. Εμφανίζονται στο προσκήνιο οικογένειες, ομάδες, πόλεις, αγορές, εκκλησίες, πολιτικά κόμματα... Όλα είναι δίχτυα της Μάγια, στα οποία ο άνθρωπος πέφτει παγιδευμένος, πιστεύοντας ότι επιτέλους έχει νικήσει τη μοναξιά. Όμως όσο περισσότερο ψάχνει ο άνθρωπος στο βάθος της ψυχής του τόσο περισσότερο είναι μόνος.

Ο σοφός Πλάτων έλεγε ότι ο άνθρωπος έχει σχηματιστεί "από το ένα και το άλλο". Τίποτε πιο σίγουρο. Το ένα είναι το αδιαίρετο που κείται στο εσωτερικό: είναι η ψυχή μόνη της. Το άλλο είναι η μάσκα που βγαίνει προς τον κόσμο και σχετίζεται με πολλαπλούς τρόπους, ξεφεύγοντας από τη μοναξιά.

Βάζοντας τη μάσκα, μπορεί κανείς να παίξει με πολλούς τρόπους το ρόλο αυτού που έχει σύντροφο. Έτσι γεννιέται η φιλία, ο έρωτας, το αδελφικό και πατρικό συναίσθημα, η αγάπη για όλους τους ανθρώπους, ακόμα και για τα ζώα και τα φυτά. Σε λεπτότερες διαβαθμίσεις, η αγάπη στρέφεται προς το άπειρο των άστρων, και τότε ο άνθρωπος μπορεί να συλλάβει την ιδέα του Θεού και να τον αγαπήσει για την τελειότητα με την οποία εκδηλώνεται ο Κόσμος Του.

Όμως, πόσες είναι οι απογοητεύσεις! Υπάρχουν φιλίες που φθείρονται, έρωτες που πεθαίνουν με τον καιρό, παιδιά που προδίδουν τους γονείς τους, γονείς που εγκαταλείπουν τα παιδιά, όντα που δεν νοιάζονται καθόλου για τους άλλους...Υπάρχει μια επιστήμη που παγώνει τη ρομαντική λάμψη των αστεριών και πολλές θρησκείες που αντιμάχονται για τον ίδιο Θεό. Τι να γίνει;

Εδώ είναι που ο άνθρωπος πετάει αηδιασμένος την εξωτερική του μάσκα και κλείνεται στον εαυτό του απελπισμένος, σκεπτόμενος ότι δεν θα αποφύγει ποτέ τη μοναξιά. Κι εδώ είναι που παρουσιάζεται η μεγάλη έκπληξη.

Είναι το ίδιο το Εγώ στο εσωτερικό «είναι» που συναντάει τον αληθινό φίλο, αυτόν που πάντα συντροφεύει, αυτόν που είναι πάντα παρών κι ο ίδιος, τόσο όταν υποφέρουμε, όσο όταν χαιρόμαστε, αυτόν που μας κοιτάζει χωρίς να μουρμουρίζει και που μας πηγαίνει ψηλά χωρίς να ζητάει καμία ανταμοιβή για αυτό.

Το θαύμα συνεχίζεται. Όταν ανακαλύπτουμε αυτόν τον αληθινό φίλο, πατέρα και αδερφό, όλα αποκτούν ξανά νόημα. Το να διαβάζουμε, να ακούμε μουσική, να απολαμβάνουμε τη γοητεία της φύσης δεν είναι πια δραστηριότητες του μοναχικού που επικεντρώνεται στον εαυτό του, αλλά του ανθρώπου που τον συντροφεύει το αληθινό του Εγώ. Τώρα πια είναι δυνατό να σχετιστούμε με τους άλλους ανθρώπους, γιατί σε καθέναν από αυτούς υπάρχει το άλλο Εγώ, που συμμερίζεται τις ίδιες ανησυχίες με το φίλο που μόλις ανακαλύψαμε. Τώρα ασφαλώς είναι δυνατό να καταλαβαίνουμε και να αισθανόμαστε. Αυτός που δεν έχει περάσει από τη δική του εσωτερική ενδοσκόπηση, δύσκολα θα μπορέσει να στοχεύσει στην ελάχιστη γνώση αυτού που είναι ο εξωτερικός κόσμος. Πρώτα προς τα μέσα, και μετά προς τα έξω. Δεν είναι ότι έτσι θα εξαφανιστεί η μοναξιά. Αυτή είναι κατάσταση της ψυχής. Όμως σίγουρα μπορούν να ενωθούν οι μοναξιές και να παίξουν με τα πέπλα της Μάγια όσο διαρκεί η ζωή. Το να μοιραζόμαστε μια δυστυχία είναι μια μορφή ένωσης.

Κι ακόμα είναι δυνατόν να αναζητούν οι ψυχές την ένωση μπροστά στην κοινή δυστυχία της απώλειας της πρώτης αρχής, και να επιθυμούν διακαώς την επιστροφή στο σημείο που δεν υπάρχει η διαίρεση.

Η μοναξιά είναι προϊόν της διαίρεσης. Όταν όλα είναι Ένα, τότε πού χωράει η μοναξιά; Η Μοναξιά είναι λοιπόν χωρισμός, μη ένωση, διαίρεση. Όσο περισσότερο διαιρούμαστε, τόσο περισσότερη μοναξιά υπάρχει, καθώς έχουμε δημιουργήσει νέα σωματίδια που με τη σειρά τους είναι μόνα και χωρισμένα από τα υπόλοιπα.

Αυτό είναι ένα από τα παιχνίδια της Μάγια. Να διαιρούμαστε μέχρι το άπειρο, να πολλαπλασιάζονται οι μορφές και να εμψυχώνουμε τους εαυτούς, να επαναλαμβάνουμε το ίδιο, κάνοντάς μας να πιστεύουμε ότι στην ποσότητα βρίσκεται το γιατρικό για τη μοναξιά. Δεν είναι η ποσότητα αυτή που εξαλείφει τη μοναξιά, το πολύ-πολύ να έρθει ο κορεσμός, και να χάσει από ποιότητα, δεδομένου ότι οι παρουσίες έχουν πολλαπλασιαστεί από την ίδια ουσία. Πρέπει να ψάχνουμε λίγο και καλά, βαθιά και συγχρόνως ψηλά. Έτσι είναι δυνατόν, γνωρίζοντας το παιχνίδι της Μάγια, να κατορθώσουμε να ξεπεράσουμε την ψευδαίσθηση και να αναγνωρίσουμε τα κομμάτια που λείπουν από την ψυχή μας, αυτά που έχασε στην κάθοδό της προς τη γη κι αυτά που πρέπει να ξαναποκτήσει για να ξαναγίνει μία και για να μη ξανανιώσει μόνη ποτέ.

- Είσαι μόνος;
- Ναι...
- Θέλεις να είσαι μαζί μου;
- Καλά...

Κι έτσι πηγαίνουν δυο-δυο, πιασμένοι από το χέρι, με ενωμένες τις σαρκικές μάσκες τους, ενώ οι ψυχές κοιτάζονται με περιέργεια στα μάτια για να δουν αν αυτό το ον είναι το δίδυμο εγώ τους που έχασαν στην πρώτη διαίρεση.


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 07/05/2008 09:54:31
Μήνυμα:

Τα μυστικά ρεύματα της πνευματικότητας


Η πνευματικότητα σήμερα εντάσσεται σε έναν χώρο που έχει ως σύνορα τον θρησκευτικό φονταμενταλισμό στο ένα άκρο και τον δογματικό αθεϊσμό στο άλλο. Στην πρώτη περίπτωση βλέπουμε μια προσπάθεια επιστροφής σε ένα εξιδανικευμένο παρελθόν - σε ένα παρελθόν όπου οι θρησκευτικές αξίες και δοξασίες κυριαρχούσαν «φυσιολογικά», δηλαδή χωρίς τη χρήση βίας σε όλες τις πτυχές της κοινωνικής ζωής. Στη μεταπαραδοσιακή, πλήρως διαφοροποιημένη μετανεωτερική κοινωνία, λόγω της εκκοσμίκευσης και της εξατομίκευσης, μια τέτοιου είδους ολοκληρωτική θρησκευτική κυριαρχία μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσω αυταρχικών, καταπιεστικών μηχανισμών. Είναι προφανές πως μια θρησκευτικότητα που βασίζεται στην καταπίεση δεν μπορεί παρά να οδηγεί σε έναν αντιπνευματικό, αλλοτριωμένο τρόπο ζωής.

Στο άλλο άκρο ο μαχητικός αθεϊσμός αντικαθιστά την κυριαρχία του θρησκευτικού με αυτήν του επιστημονικού (βλ. άρθρο μου στο «Βήμα της Κυριακής» με τίτλο «Υπάρχει Θεός;», 16.12.07). Εδώ η επιστήμη δεν έχει όρια. Δυνητικά μπορεί να λύσει όχι μόνο τα προβλήματα που σχετίζονται με το πώς λειτουργεί ο κόσμος αλλά και τα ηθικά και υπαρξιακά προβλήματα του σύγχρονου ανθρώπου. Αυτού του είδους ο θετικιστικός, λογοκεντρικός επιστημονισμός είτε οδηγεί στη χρήση μαζικής βίας (όπως ο «επιστημονικός μαρξισμός» στη Σοβιετική Ενωση) είτε οδηγεί σε έναν στείρο, βαθιά αντιπνευματικό δογματισμό.

Η ανάπτυξη μιας γνήσιας πνευματικότητας σήμερα - είτε πάρει θρησκευτική είτε κοσμική μορφή - έχει ως βασική προϋπόθεση την υπέρβαση/απόρριψη και του θρησκευτικού και του επιστημονικού δογματισμού.

Η θρησκευτική πνευματικότητα

Αυτή δεν βασίζεται ούτε σε ιερά κείμενα ούτε σε τελετουργίες ούτε σε τυποποιημένα πιστεύω. Στα μυστικιστικά ρεύματα όλων των μεγάλων θρησκευτικών παραδόσεων η πνευματικότητα χαρακτηρίζεται από τη via negativa. Από μια προσπάθεια προσέγγισης του θείου, χωρίς τη χρήση νοηματικών κατηγοριών, λογικών αναλύσεων ή εργαλειακών υπολογισμών. Γιατί όσο ο πιστός προσπαθεί να προσεγγίσει τον Θεό ρασιοναλιστικά τόσο απομακρύνεται από αυτόν. Το θείο προσεγγίζεται όχι καταφατικά αλλά αποφατικά: με την «κένωση», δηλαδή με το άδειασμα της ψυχής από διάφορα εμπόδια (πάθη, εγωισμούς, λογοκεντρισμούς κτλ.) που θέτουν φραγμούς στην άμεση επικοινωνία του Θεού με τον άνθρωπο. Ο πιστός - μέσω ασκητικών πρακτικών όπως η αέναη προσευχή, ο διαλογισμός, η νηστεία κτλ. - γίνεται σταδιακά ένα άδειο δοχείο έτοιμο να δεχτεί τη θεία χάρη. Με άλλα λόγια ο παραπάνω προσανατολισμός οδηγεί σε μια μη εργαλειακή, υπερβατικά «ερωτική» σχέση του υποκειμένου με τον Θεό. Οδηγεί σε ένα χωρίς προϋποθέσεις άνοιγμα του πιστού, όχι μόνο προς τον Θεό αλλά και προς τον συνάνθρωπο.

Η έμφαση στο αποφατικό παρά στο καταφατικό παίζει κεντρικό ρόλο στην ορθόδοξη παράδοση της ανατολικής εκκλησίας (V. Lossky). Σε μικρότερο βαθμό, υπό την μορφήν της λεγόμενης αρνητικής θεολογίας, την βρίσκουμε στην καθολική και προτεσταντική παράδοση. Και βέβαια βρίσκει κανείς αποφατικά στοιχεία (με την ευρεία έννοια του όρου) στον ισλαμικό σουφισμό, στον ινδουισμό, στον βουδισμό κτλ.

Στα σημερινά μεταπαραδοσιακά, μετανεωτερικά πλαίσια η αναβίωση της θρησκευτικότητας δεν παίρνει μόνο φονταμενταλιστικές αλλά και πνευματικές μορφές. Σε μια περίοδο όπου, λόγω της παγκοσμιοποίησης, τα θρησκευτικά δόγματα σχετικοποιούνται (R. Robertson), οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται πως καμία θρησκεία, καμία Εκκλησία δεν κατέχει το μονοπώλιο της αλήθειας. Αντιλαμβάνονται επίσης πως ενώ το δόγμα χωρίζει το βίωμα ενώνει τους ανθρώπους. Σε αυτό το νέο πλαίσιο η θρησκευτική πνευματικότητα έχει μεγάλη απήχηση σε νέες και νέους που ενδιαφέρονται λιγότερο για το Χρηματιστήριο και τον καταναλωτισμό και περισσότερο για μεταϋλιστικές αξίες και συμπεριφορές (R. Inglehart). Σε νέες και νέους που απορρίπτουν τους δογματισμούς και τις εθνικοθρησκευτικές μισαλλοδοξίες και στρέφονται στη βιωματική, υπαρξιακή διάσταση της θρησκείας. Αυτή βέβαια είναι η διάσταση που τονίζεται στη μυστική θεολογία και στην παράδοση του μοναχισμού. Στη σημερινή εποχή στοιχεία αυτής της παράδοσης, σε ηπιότερο βέβαια βαθμό, δεν περιορίζονται σε κάποιες πνευματικές ελίτ. Διαχέονται στους κοινούς θνητούς μέσω του διαλογισμού και συναφών πρακτικών.

Εδώ πρέπει να τονιστεί πως η μετανεωτερική ακραία εξατομίκευση (η «νέα ατομικότητα» κατά τον Α. Giddens και U. Beck), η σχετικοποίηση των θρησκειών και η έμφαση στο βίωμα παρά στο δόγμα συχνά οδηγεί στον θρησκευτικό συγκρητισμό. Σε αυτή την περίπτωση το υποκείμενο συγκεντρώνει επιλεκτικά στοιχεία από διάφορες θρησκευτικές παραδόσεις, κατασκευάζοντας έτσι τη δική του θρησκευτική ταυτότητα. Δεν είναι όμως απαραίτητο να συμβεί αυτό. Η θρησκευτικότητα a la carte μπορεί να αποφευχθεί όταν ο πιστός δώσει μεγαλύτερη έμφαση στη βιωματική διάσταση μόνο στο πλαίσιο μιας συγκεκριμένης Εκκλησίας/θρησκευτικής παράδοσης.


---------------------------------------------


Η αντίθεση στον φονταμενταλισμό


Η θρησκεία, στη θετική εκδοχή της, βοηθάει την ανάπτυξη της πνευματικής διάστασης που είναι εγγενής στο ανθρώπινο είδος. Δεν είναι όμως η θρησκεία το μόνο μέσο για την ανάπτυξη της πνευματικότητας. Αν η θρησκευτική πνευματικότητα επικεντρώνεται κυρίως στη σχέση του ανθρώπινου με το θείο, η κοσμική πνευματικότητα επικεντρώνεται στη σχέση του υποκειμένου με τον άλλο. Και εδώ η αποφατική λογική, στο πλαίσιο της μετανεωτερικότητας, παίζει σημαντικό ρόλο.

Θα πάρω ως κύριο παράδειγμα το έργο του Martin Buber. Ο Buber, έπειτα από μια περίοδο μυστικιστικών και υπαρξιακών προβληματισμών, διαμόρφωσε μια θεωρία περί ηθικής και πνευματικότητας στο κέντρο της οποίας είναι η διάκριση μεταξύ δύο τύπων σχέσεων: η σχέση «εγώ - αυτό» και η σχέση «εγώ - εσύ». Η πρώτη σχέση βασίζεται σε μια εργαλειακή ορθολογικότητα. Το υποκείμενο σχετίζεται με τον άλλο μέσω χειρισμών που έχουν ως απώτερο σκοπό τον έλεγχο, την κυριαρχία. Αντίθετα στη σχέση «εγώ - εσύ» ο άλλος δεν ανάγεται ούτε σε αντικείμενο ούτε θεωρείται η προέκταση του εγώ. Εδώ η σχέση βασίζεται σε διαπροσωπική αμοιβαιότητα στο πλαίσιο της οποίας το υποκείμενο διατηρεί την αυτονομία του ενώ παράλληλα «ανοίγεται» προς τον άλλο, κατανοώντας βαθιά την κατάστασή του. Είναι ακριβώς μέσα σε αυτόν τον διαπροσωπικό χώρο της ανοιχτής, μη διαστρεβλωμένης, επικοινωνίας, όπου το ηθικό και το πνευματικό αναδύονται. Με αποφατικούς όρους, το ηθικό και το πνευματικό δεν απορρέουν ούτε από ιερά κείμενα ούτε από καντιανού τύπου λογικές αναλύσεις. Πιο γενικά, οποιαδήποτε απόπειρα κωδικοποίησης, κατάταξης ή τυποποίησης (ανεξάρτητα από το αν είναι θρησκευτικής ή άλλης έμπνευσης) αποκλείει αυτόματα την αυθεντική «συνάντηση». Και αυτό γιατί κάθε συνάντηση είναι μοναδική, ανεπανάληπτη. Ως τέτοια δεν μπορεί να υπαχθεί σε οποιαδήποτε γενική κατηγορία ή έννοια. Το αυθεντικά ηθικό και πνευματικό δεν είναι εξωγενές αφού απορρέει από την ίδια τη συνάντηση.

Παρόμοια θεωρία περί του ηθικού και του πνευματικού βρίσκουμε στα γραπτά του Emmanuel Levinas. Ο Levinas απορρίπτει τον «θεμελιωτισμό» του ρασιοναλιστικού λόγου. Δηλαδή την προσπάθεια εξεύρεσης ηθικών αρχών που να βασίζονται σε αδιαμφισβήτητα οντολογικά ή λογικά/επιστημονικά θεμέλια. Κατά τον εβραίο φιλόσοφο το ηθικό και το «καλό» δεν απορρέουν ούτε από θεολογικά δόγματα ούτε από λογικο-αναγωγικές αναλύσεις. Από την άλλη μεριά όμως ο Levinas αντιτίθεται στον μεταμοντέρνο ηθικό σχετικισμό. Το ηθικό και το πνευματικό αναδύονται σε έναν χώρο όπου το υποκείμενο αντιδρά αυθόρμητα, χωρίς σχεδιασμούς, χωρίς τη λογική του δούναι και λαβείν στον άλλο που ζητάει βοήθεια. Το καλό είναι η ευθύνη που νιώθει το υποκείμενο απέναντι σε κάποιον που είναι διαφορετικός, ξένος, ανίσχυρος.

Από τα παραπάνω μπορεί κανείς να συμπεράνει πως και στον Buber και στον Levinas το ηθικό δεν ταυτίζεται πλήρως με το πνευματικό. Οταν ο άνθρωπος ακολουθεί πιστά κωδικοποιημένους ηθικούς κανόνες είναι μεν ηθικός, αλλά όχι αναγκαστικά και πνευματικός. Το ηθικό ενέχει πνευματικότητα μόνο όταν δεν επιβάλλεται από τα έξω αλλά αναδύεται μέσα από μια σχέση μη διαστρεβλωμένης, ανοιχτής επικοινωνίας. Τέλος, ένας τρίτος τύπος πνευματικότητας (που μπορεί να πάρει και θρησκευτικές αλλά και κοσμικές μορφές) μεταθέτει το κέντρο βάρους από τη διαντίδραση στην ενδοόραση, από τη σχέση εαυτού - άλλου στη σχέση του υποκειμένου με τον εαυτό του. Αυτού του είδους την πνευματικότητα - με την οποία δεν έχω τον χώρο να ασχοληθώ εδώ - τη συναντάμε συχνά στις παραδόσεις ανατολικών θρησκειών όπου ο διαλογισμός παίζει κεντρικό ρόλο.

Συμπερασματικά, το πνευματικό προσδιορίζεται ως απόλυτη αντίθεση προς τον θρησκευτικό φονταμενταλισμό και τον δογματικό αθεϊσμό. Στη θρησκευτική μορφή του η πνευματικότητα αναπτύσσεται μέσα από μια μη εργαλειακή, μη λογοκεντρική, άμεση σχέση του ανθρώπου με το θείο. Οσο για την κοσμική πνευματικότητα αυτή βασίζεται σε μια σχέση ανθρώπου προς άνθρωπο, απαλλαγμένη από κάθε ωφελιμιστικό, εργαλειακό προσανατολισμό. Το ηθικό και το πνευματικό δεν επιβάλλονται αλλά αναδύονται σε έναν χώρο ανοιχτής, άμεσης, χωρίς προϋποθέσεις, επικοινωνίας. Στη μετανεωτερική κατάσταση η δίψα για αυθεντική πνευματικότητα (θρησκευτική ή μη) οδηγεί μακριά από στείρα δόγματα, λογικές αναλύσεις και ωφελιμιστικούς υπολογισμούς. Οδηγεί σε μια αποφατική λογική που θεωρεί το ξεπέρασμα εγωκεντρικών και λογοκεντρικών εμποδίων ως τη βασική προϋπόθεση για το άνοιγμα του υποκειμένου προς το θείο, προς τον άλλο ή/και προς τον εαυτό του.


Ν. ΜΟΥΖΕΛΗΣ


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 08/05/2008 08:57:44
Μήνυμα:

Στη Μαρώ

Κάποτε συλλογίζομαι πως τούτα εδώ που γράφω
δεν είναι άλλο παρά εικόνες που κεντούν στο δέρμα
τους φυλακισμένοι ή πελαγίσιοι.


Σεφέρης


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 08/05/2008 13:48:36
Μήνυμα:

Μη μελαγχολείς ρε φιλαράκι...


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 08/05/2008 15:34:25
Μήνυμα:

quote:
Μη μελαγχολείς ρε φιλαράκι...

ευχαριστώ τρεχαγύρευε..δεν μελαγχολώ αλλά κι αν συμβεί....μου φεύγει πολύ γρήγορα...ολόκληρο σύμπαν, τόση ενέργεια..και αρκετοί Ανθρωποι...

Καλό απόγευμα


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 08/05/2008 23:23:11
Μήνυμα:

Δεν ξέρω άν το θεωρήσεις πολύ ή λίγο, αλλά, ο άνθρωπος
είναι το ον που θα φέρει την ευτυχία σ' αυτόν τον πλανήτη
σύντομα....


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 09/05/2008 09:25:16
Μήνυμα:

Η μόνη μου πατρίδα είναι ο χρόνος

Στίχοι: Οδυσσέας Ιωάννου
Μουσική: Μιλτιάδης Πασχαλίδης
Πρώτη εκτέλεση: Μιλτιάδης Πασχαλίδης

Τα όνειρά μου σαν παιχνίδια κουρδισμένα.
Και το μυαλό μου μια παράξενη πατέντα.
Οι αναμνήσεις μου, μου πιάνουνε κουβέντα.
Απόψε λέω να παίξω απ' τα κερδισμένα.

Κι έτσι τον δρόμο μου ανάποδα μαζεύω.
θυμάμαι όλα της ζωής μου τα λημέρια.
Τάιζα λύκους και μου τρώγανε τα χέρια,
Κι έτσι παιδεύτηκα να μάθω να χαϊδεύω.

Μόνος μου έφυγα και φτάνω μόνος.
Κι όλους τους δρόμους που με 'βγάλαν εδώ πέρα,
τους έχω πάλι περπατήσει σε μια μέρα.
Μόνη μου πατρίδα είναι ο χρόνος.
Μόνη μου πατρίδα είναι ο χρόνος.

Ύστερα ήρθαν οι χαρούμενες παρέες...
Όλο μου 'λέγαν, σε κανέναν δε χρωστάω.
Με πότιζαν οινόπνευμα να μάθω να γελάω,
κι εγώ τις άφησα κι έψαξα για νέες.

Η θάλασσα με μάζεψε απ' το δρόμο.
Μου χάρισε αλάτι να ξεχνάω,
μου έμαθε το κύμα να αγαπάω,
κι ένα κατάρτι έβγαλα στον ώμο.

Μόνος μου έφυγα και φτάνω μόνος.
Κι όλους τους δρόμους που με 'βγάλαν εδώ πέρα,
τους έχω πάλι περπατήσει σε μια μέρα.
Μόνη μου πατρίδα είναι ο χρόνος.
Μόνη μου πατρίδα είναι ο χρόνος.


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 09/05/2008 09:33:41
Μήνυμα:

quote:
ο άνθρωπος
είναι το ον που θα φέρει την ευτυχία σ' αυτόν τον πλανήτη
σύντομα....

Μόνο αυτός θα μπορούσε να το κάνει Τρεχαγύρευε, η δύναμη του ανθρώπου είναι απίστευτη, αν χρησιμοποιηθεί κατάλληλα.
Γενοιτο


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 09/05/2008 14:53:06
Μήνυμα:

Επίκληση στην αυθεντία

Η επίκληση στην αυθεντία είναι μια λογική πλάνη όπου κάποιος επικαλείται μια αυθεντία η οποία στην πραγματικότητα δεν είναι αυθεντία. Για παράδειγμα, το να επικαλεστεί κάποιος τον Einstein για να υποστηρίξει ένα επιχείρημα στη θρησκεία, είναι μια άσχετη επίκληση στην αυθεντία. Ο Einstein ήταν αυθεντία στη φυσική, όχι στη θρησκεία. Αν όμως ήταν ραββίνος, το να επικαλεστεί κανείς τον ραββίνο Einstein για να υποστηρίξει ότι υπάρχει Θεός, θα ήταν πάλι μια άσχετη επίκληση στην αυθεντία μιας και η θρησκεία είναι από τη φύση της ένα αμφιλεγόμενο θέμα. Όχι μόνο διαφωνούν οι αυθεντίες της θρησκείας πάνω σε θεμελιώδη θρησκευτικά ζητήματα, πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι η ίδια η θρησκεία είναι λανθασμένη. Η επίκληση μη-ειδικών σαν να ήταν ειδικοί ή η επίκληση ειδικών σε αμφιλεγόμενα θέματα για την υποστήριξη μιας άποψης, είναι εξίσου άσχετες με την ορθότητα της άποψης αυτής.

Η άσχετη επίκληση στην αυθεντία είναι ένα είδος γενετικής πλάνης, το να κρίνει δηλαδή κάποιος την ορθότητα μιας πρότασης με βάση την προέλευσή της παρά με βάση τα επιχειρήματα υπέρ και κατά. Αν η πρόταση προέρχεται από κάποιο άτομο που αναγνωρίζεται σαν αυθεντία, τότε η πρόταση θεωρείται αληθής. Ακόμα και αυθεντίες όμως μπορεί να κάνουν λάθη.

Οι επικλήσεις στην αυθεντία δεν γίνονται περισσότερο σχετικές με το να επικαλείται κανείς πολλές, αντί μιας, αυθεντίες που πιστεύουν ότι κάτι είναι αληθινό. Αν οι αυθεντίες μιλούν για πράγματα έξω από το πεδίο ειδίκευσης τους ή αν το θέμα είναι αμφιλεγόμενο, τότε το να παραθέτει κανείς ένα κατεβατό με υποστηρικτές μιας άποψης, δεν κάνει τις επικλήσεις αυτές σχετικές. Σε οποιοδήποτε αμφιλεγόμενο θέμα είναι πολύ πιθανό να υπάρχουν εξίσου ικανές αυθεντίες που υποστηρίζουν διαφορετικές απόψεις. Αν αφμιλεγόμενοι ισχυρισμοί μπορούν να θεωρηθούν αληθείς επειδή υποστηρίζονται από ειδικούς, τότε και οι αντίθετες απόψεις θα ήταν αληθείς, κάτι που είναι παράλογο. Η αλήθεια ή η αναλήθεια, η λογικότητα ή το παράλογο μιας πρότασης, πρέπει να ισχύει ανεξάρτητα του ποιός την δέχεται ή την απορρίπτει.

Τέλος, πρέπει να αναφερθεί ότι δεν είναι άσχετο το να επικαλεστεί κάποιος μια αυθεντία για να υποστηρίξει έναν ισχυρισμό που δεν είναι ικανός να κρίνει. Σε τέτοιες περιπτώσεις όμως, η αυθεντία πρέπει να μιλάει για κάτι μέσα στο πεδίο ειδίκευσης της και ο ισχυρισμός πρέπει να είναι κάτι που οι άλλες αυθεντίες του πεδίου δεν θεωρούν σαν αμφιλεγόμενο. Σε ένα πεδίο όπως η φυσική, είναι λογικό να δεχτούμε έναν ισχυρισμό που λέγεται από ένα φυσικό για κάτι μέσα στη φυσική και που οι άλλοι φυσικοί θεωρούν ότι είναι σωστός. Προφανώς πιστεύουν τον ισχυρισμό αυτό επειδή υπάρχουν ισχυρά στοιχεία που τον επαληθεύουν. Φυσικά τέτοιοι ισχυρισμοί μπορεί να αποδειχθούν τελικά ψευδείς, αλλά πρέπει να γίνει εμφανές ότι κανένας ισχυρισμός δεν γίνεται αληθής βάσει του ποιός τον πιστεύει.

πηγή
scepdic.gr


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 10/05/2008 10:38:18
Μήνυμα:

Κρισναμούρτι :

[ Ο φόβος υπάρχει όχι μόνο σε συνειδητό επίπεδο, αλλά και βαθιά στο υποσυνείδητο. Υπάρχει ο φόβος που μας είναι οικείος και τον οποίο έχουμε συνηθίσει. Υπάρχει επίσης ο βαθύτερος φόβος, ο κρυμμένος, ο καλυμμένος. Είναι δυνατόν να απελευθερωθούμε από όλους μας τους φόβους;

Για να το καταλάβουμε αυτό, πρέπει να κατανοήσουμε ολόκληρο το περιεχόμενο της συνειδητότητας. Πρέπει να κατανοήσουμε τη συνειδητότητα όχι σε σχέση με κάποιον – είτε αυτός είναι άγιος, δάσκαλος ή οτιδήποτε άλλο.

Πρέπει να κατανοήσουμε, ο καθένας για τον εαυτό του, τη συνειδητότητα που «είμαι εγώ» - όχι σε σχέση με ό,τι έχω μάθει από κάποιο βιβλίο ή από αυτά που μου έχουν πει. Για να γίνει όμως αυτό πρέπει να παρατηρήσω τον εαυτό μου.

Εχουμε χωρίσει την συνειδητότητα σε επιφανειακή και κρυμμένη. Η επιφανειακή είναι ο εκπαιδευμένος νους – κάποιος πηγαίνει στη δουλειά όσο κι αν βαριέται, διαβάζει εφημερίδες και αντιδρά στα ερεθίσματα που δέχεται. Αυτός είναι ο επιφανειακός νους.

Από την άλλη υπάρχει ο κρυμμένος νους. Ο νους αυτός είναι όλα τα λανθάνοντα στοιχεία του παρελθόντος. Ορισμένα από αυτά τα κομμάτια είναι ξύπνια, άλλα όχι.

Τώρα, πως αντιμετωπίζουμε τους επιφανειακούς φόβους; Συνήθως με διάφορους τρόπους : είτε το ρίχνουμε στο αλκοόλ, είτε πηγαίνουμε στην εκκλησία, είτε επαναλαμβάνουμε ένα μάντρα ή διαβάζουμε ένα βιβλίο.

Αυτό που δεν καταλαβαίνουμε είναι πως όλα αυτά – το διάβασμα ενός βιβλίου, η επίσκεψη σε μια εκκλησία ή το αλκοόλ – είναι το ίδιο, διότι όλοι αυτοί οι τρόπου είναι τρόποι διαφυγής από τους φόβους τους οποίους γνωρίζουμε ότι υπάρχουν.

Το επόμενο βήμα είναι να εξοικειωθούμε με το υποσυνείδητο, με το οποίο δεν είμαστε καθόλου εξοικειωμένοι κι αυτό είναι δύσκολο.

Για να το καταφέρουμε αυτό, για να γνωρίσουμε το περιεχόμενο του υποσυνειδήτου μας χρειάζεται ένα είδος προσοχής, ένα είδος εντατικής παρατήρησης που δεν αναλύει, δεν επικρίνει, δεν απολογείται, δεν εξηγεί – απλώς παρατηρεί με προσοχή.

Στην προσοχή υπάρχει μια παντελής κενότητα, ειδάλλως δεν μπορεί κανείς να προσέξει.

Ο συνειδητός νους δεν πρέπει να αναζητά κάποιο αποτέλεσμα, δεν πρέπει να επιθυμεί την αλλαγή αυτού που παρατηρεί, δεν πρέπει να προσπαθεί να το ερμηνεύσει σύμφωνα με όσα του αρέσουν ή όσα τον δυσαρεστούν.

Πρέπει να είναι «ξύπνιος, χωρίς προκατάληψη», να είναι σε μια μη ερμηνευτική, μη επικριτική κατάσταση… Ο συνειδητός νους απλά παρατηρεί.

Τότε, τι ακριβώς είναι το υποσυνείδητο;

Είναι το παρελθόν με όλες του τις παραδόσεις και τις αξίες – όχι μόνο τις εμπειρίες του παρόντος, αλλά τις εμπειρίες, τη γνώση, τις αξίες αιώνων και αιώνων ανθρώπινης ιστορίας – διότι ο καθένας μας είναι το αποτέλεσμα όλων των ανθρώπων κι όχι απλά μόνο ένας άνθρωπος.

Το υποσυνείδητο είναι ολόκληρη η προσπάθεια της ύπαρξης του ανθρώπου, οι συγκρούσεις του, οι ελπίδες του , οι φόβοι του, οι απογοητεύσεις του. Όλα αυτά απηχούν το συλλογικό ασυνείδητο μέσω των κινήτρων, των παρορμήσεων, των κρυμμένων μυστικών του νου του ατόμου. Των μυστικών που ο συνειδητός νους αγνοεί παντελώς και τα οποία περιστασιακά, μέσω ονείρων, έρχονται στο φως. ]



Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 10/05/2008 14:00:52
Μήνυμα:

Αγαπητή μου Nst, διαβάζοντας τις σκέψεις και προβληματισμούς σου θέλησα να τοποθετηθώ, αλλά συγχρόνως συγκρατήθηκα, καθώς σε
καμία περίπτωση δε θα ήθελα να τα εκλάβεις ως τυφλές θέσεις,
αλλα ως άποψη ζωής που έχει διασταυρωθεί στην πορεία με γνώμωνα
την αλήθεια κι όχι τον εγωισμό…
Δεν πιστεύω στον φόβο, εννοώντας κάτι που δεν υπάρχει και
μόνο μας εμποδίζει να ζήσουμε, μοιάζει σαν ένστιγκτο που μας εμποδίζει καθαρά υλιστικά κι όχι ουσιαστικά, να αντιμετωπίσουμε
τον ίδιο τον εαυτό μας που είναι ο πιστός των φόβων μας…
Από μικρός ξεπέρασα φόβους και έντονες καταστάσεις που ίσως
ήταν πολλά, αλλά για μένα έγιναν τίποτα κι αυτό δεν το λέω
από αλαζονία, αλλά γιατί δεν πήρα τίποτε παραπάνω από την καταπολέμηση του φόβου σε επίπεδο τόνωσης του θάρρους μου..
Απλά ησύχασα γιατί δικαιώθηκα, μέσα μου, γιατί όλα ήταν μόνο προσωπικοί μύθοι… Δεν ξέρω αν με καταλαβαίνεις, αλλά πιστεύω
ότι ξέρεις που το πάω…
Οι δυο εαυτοί που λες για μένα είναι ένας και τον έχω ενώσει
με τη βία, χωρίς τραύματα, εννοείται…Δεν δέχομαι την
προκατάλειψη, μέσα μου, είναι σαν να μην γνωρίζω τον εαυτό
μου και επειδή έχω γνωρίσει τον εαυτό μου, γι αυτό και
αρνούμαι κάτι τέτοιο…
Φίλη μου, κάνε την βουτιά στην αντιμετώπιση της κατάστασης
που βλέπεις μπροστά σου και εγώ τουλάχιστον είμαι σίγουρος,
από όσο σε έχω καταλάβει, θα βγείς νικητής…


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 10/05/2008 19:14:52
Μήνυμα:

Φίλε μου , καταθέσεις κειμένων και σκέψεων παραθέτω για όλους μας.
Χαίρομαι ειλικρινά αν εχεις καταφέρει να αναγνωρίσεις και να ξεπεράσεις όλους τους φόβους σου.[ αν και μου φαίνεται οτι κάτι νεφελίμ και άλλα πετίτ διαμόνια σε ψιλοφοβίζουν...]

Είναι ομως και άλλοι που δεν .... σε αυτούς απευθύνομαι και σε εμένα αν θέλεις ...
Ευχαριστώ πάντως για την διάθεση σου...

Ασχετο αλλά γράφω και ακούω μουσική...
σου αφιερώνω αυτό που ακούω ΄τωρα και νομίζω οτι είναι πολύ όμορφο..
http://www.youtube.com/watch?v=_OIFk2dQcno


Edited by - nst on 10/05/2008 19:17:11


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 10/05/2008 19:48:21
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=Pk8VZgJkpeg&feature=related

Η Τελειότητα απο κάθε άποψη...

Αντε να προσγειωνόμαστε και λίγο...

Καληνύχτα συνταξιδιώτες


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 10/05/2008 22:01:46
Μήνυμα:

Φιλαράκι, ειλικρινά δεν ξέρεις με ποιόν ..διάολο μιλάς
( μέσω pc…) Ποτέ δεν φοβήθηκα κανένα διάολο και όσες φορές
τον είδα (real act…)δεν φοβήθηκα…
Βλέπεις, ξέρω ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ανώτεροι και γι’
αυτό δεν μπορώ να δω τον άνθρωπο να ικανοποιεί δικά τους
καπρίτσια, καθώς έτσι πάει πίσω… Αλλά αυτά είναι από άλλο
θέμα.
Φιλαράκι δεν ξέρω αν θυμάσαι το παλιό ρητό «δεν θα πεθάνουμε
ποτέ, κουφ..α νεκροθάφτη…», αλλά τα κουρέλια τραγουδάνε για
πάντα και σχεδιάζουν με τα χρώματα τους υπέροχα φράκταλς που
λάμπουν στο νοητικό σύμπαν…
Αφού γράφεις κι εσύ μουσική, θα έχουμε και κει κάποια στιγμή, συναλλαγή…


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 11/05/2008 12:36:59
Μήνυμα:

Τρεχαγύρευε, ουτε εσυ φαντάζεσαι με ποιόν μιλάς...
Μια προτροπή...τι θα έλεγες για μια επίσκεψη σε ενα οφθαλμίατρο?
Νομίζω οτι θα μας λύσει πολλά προβλήματα..[real act], ξέρεις στην ηλικία που ειμαστε δεν είναι κακό...και θα το κρατήσουμε και μυστικό...

υγ δεν γράφω μουσική αν και θα ήθελα να ξέρω να το κάνω.


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 11/05/2008 12:40:20
Μήνυμα:

Πόλωση Επιβεβαίωσης

"είναι ένα παράξενο και διαιωνιζόμενο λάθος της ανθρώπινης νόησης, να συγκινείται και να ενθουσιάζεται από τα θετικά παρά τ'αρνητικά" --Francis Bacon

Η Πόλωση Επιβεβαίωσης αναφέρεται σε ένα τύπο επιλεκτικής κρίσης όπου κάποιος έχει την τάση να παρατηρεί και να ψάχνει για εκείνα τα οποία φαίνονται να επιβεβαιώνουν τις απόψεις του, ενώ να αγνοεί, να μην ψάχνει, ή να υποτιμά την αξία εκείνων που αντιτίθενται στις αντιλήψεις του.Για παράδειγμα, αν κάποιος πιστεύει ότι κατά τη διάρκεια των πανσελήνων υπάρχει άυξηση των ατυχημάτων, τότε θα δίνει μεγαλύτερη προσοχή στα ατυχήματα που συμβαίνουν κατά την διάρκεια μιας πανσελήνου ενώ δεν θα δίνει και ιδιαίτερη σημασία στα ατυχήματα που συμβαίνουν όταν δεν υπάρχει πανσέληνος.Αν λοιπόν κάποιος έχει αυτή την τάση για αρκετό χρονικό διάστημα, τότε μετά απο κάποιο καιρό η άποψη ότι υπάρχει συσχέτιση μεταξύ ατυχημάτων και πανσέληνου θα έχει ισχυροποιηθεί.

Η τάση του να δίνουμε περισσότερη σημασία και βάρος σε δεδομενα που υποστηρίζουν τις απόψεις μας απ'ότι σε αντίθετα δεδομένα, είναι ιδιαίτερα επιβλαβής όταν οι απόψεις αυτές είναι κάτι περισσότερο από προλήψεις.Αν οι απόψεις μας βασίζονται πάνω σε αδιαμφισβήτητα δεδομένα και πειραματικά αποτελέσματα, η τάση του να δίνουμε περισσότερη προσοχή και βαρύνουσα σημασία σε πράγματα που επιβεβαιώνουν τις πεποιθήσεις μας, κατά κανόνα δεν μας παρασύρει.Από την άλλη, αν εθελοτυφλούμε απέναντι σε δεδομένα που πραγματικά απορριπτουν μια αγαπημένη μας άποψη, έχουμε περάσει την γραμμή που χωρίζει την λογική από την στενοκεφαλιά.

Πολυάριθμες μελέτες έχουν δείξει ότι γενικά οι άνθρωποι δίνουν υπέρμετρη αξία σε επιβεβαιωτικές πληροφορίες, δηλαδή σε δεδομένα που είναι θετικά προς, ή υποστηρίζουν μια θέση (Gilovich, κεφ.13). Ο Τόμας Γκίλοβιτς (Thomas Gilovich) υποθέτει ότι "πιθανότατα ο λόγος της υπερβολικής επιρροής επιβεβαιωτικών πληροφοριών, είναι το ότι είναι πιο εύκολο να τις χειριστούμε νοητικά".Είναι πιο εύκολο να δούμε το πως μια πληροφορία υποστηρίζει μια θέση μας, παρά το πως την αντικρούει. Θεωρήστε για παράδειγμα, ένα τυπικό πείραμα υπεραισθητηριακής αντίληψης ή ένα φαινομενικά ενορατικό όνειρο: οι επιτυχίες είναι συχνές διφορούμενες και τα δεδομένα μπορούν εύκολα να χειραγωγηθούν ώστε το πείραμα να μετρήσει ως επιτυχές. Οι αρνητικές εκβάσεις ομως, χρειάζονται μια πνευματική προσπάθεια για να τις δεις ως όντως αρνητικές ή για να τις θεωρήσεις σημαντικές. Η τάση του να δίνουμε περισσότερη σημασία στα υποστηρικτικά παρά στα αντικρούοντα δεδομένα, έχει δειχθεί ότι επηρεάζει και τη μνήμη.Όταν ανακαλούμε δεδομένα από τη μνήμη μας για μια μας θέση ή άποψη, είναι πιο πιθανό να ανακαλέσουμε δεδομένα που υποστηρίζουν τη θέση αυτή(Gilovich).

Οι ερευνητές βρίσκονται μερικές φορές ένοχοι πόλωσης επιβεβαίωσης, με τον να κατασκευάζουν πειράματα ή να επεξεργάζονται τα δεδομένα ώστε να υποστηρίζουν τις υποθέσεις τους.Για παράδειγμα, οι παραψυχολόγοι είναι διαβόητοι για την χρήση προαιρετικής αρχής και προαιρετικού τέλους στην έρευνα τους για υπεραισθητηριακή αντίληψη. Πολλοί κοινωνιολόγοι είναι επίσης ένοχοι πόλωσης επιβεβαίωσης, ειδικά αυτοί που ψάχνουν να βρούν συσχετίσεις μεταξύ αμφίσημων μεταβλητών όπως η σειρά γέννησης και η "ριζοσπαστικότητα ιδεών" για τυχαία επιλεγμένες χρονικές περιόδους. Αν ορίσετε την αρχή και το τέλος της συλλογής δεδομένων, όσον αφορά την ιδέα της εξέλιξης, με τον τρόπο που έκανε ο Φρανκ Σούλογεϊ (Frank Sulloway) στο Born to Rebel, θα βρείτε συσχετισμούς σχετικά με τη σειρά γέννησης και την τάση να αποδέχεστε ή οχι την θεωρία της εξέλιξης. Αν όμως αρχίσετε από τον Αναξίμανδρο και σταματήσετε στον Αγ.Αυγουστίνο, θα πάρετε εντελώς διαφορετικά αποτελέσματα μιας και η ιδέα της εξέλιξης είχε απορριφθεί παγκόσμια εκείνη την εποχή. Ή αν θεωρήσετε σαν ριζοσπαστική ιδέα κάτι παρόμοιο με αυτό του Φίλιπ Χένρυ Γκοσέ (Philip Henry Gosse) στο Creation (Omphalos): an attempt to untie the geological knot (1857), δεν θα βρείτε καμία υποστήριξη για την υπόθεση σας. Ο Gosse ήταν πιο ριζοσπάστης από τον Δαρβίνο στο να εξηγήσει τα γεωλογικά δεδομένα με την Γέννεση, αλλά ο Gosse έχει ξεχαστεί μιας και η ιδέα ότι ο Θεός έχει δημιουργήσει τα πάντα, ακόμα και τα απολιθώματα, είχε παγκόσμια απορριθεί σε κάποια στιγμή. Ο Gosse προσπάθησε να "συμφιλιώσει" τα επιστημονικά δεδομένα, που υποδείκνυαν μια πολύ παλιά Γη, με αυτό που είχε γίνει η ορθόδοξη άποψη ότι ο Θεός δημιούργησε τα πάντα γύρω στο 4004π.Χ., όπως είχε υπολογιστεί από τον Αρχιεπίσκοπο Ούσερ(Ussher). Τόσο οι πρωτότοκοι όσο και οι δευτερότοκοι δεν είχαν μάλλον ενθουσιαστεί και τόσο με αυτή την ιδέα.

Οι πειραματιστές μπορούν να αποφύγουν ή να μειώσουν την πόλωση επιβεβαίωσης, με το να συνεργάζονται με συναδέλφους τους που έχουν αντίθετες από αυτούς απόψεις. Τα άτομα πρέπει συνεχώς να υπενθυμίζουν στον εαυτό τους αυτή την τάση που έχουμε όλοι, και να ψάχνουν ενεργά για δεδομένα που αντικρούουν τις υποθέσεις τους. Μιας και κάτι τέτοιο είναι αφύσικο, φαίνεται μάλλον ότι ο καθημερινός άνθρωπος είναι καταδικασμένος στην μεροληψία.

skepdic.gr


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 11/05/2008 21:48:27
Μήνυμα:

Σε όλα αυτά που αναφέρεις από έλλειψη πίστης στον άνθρωπο
αγαπητή μου nst, το μόνο που έχω να αντιπαραθέσω είναι ότι ο άνθρωπος είναι θεός και διαλέγει ότι του αρέσει , αλλά και
ότι έλκεται από τα θετικά γιατί θεός και θετικά, πάνε πακέτο..
Φιλενάδα, πιστεύω στον άνθρωπο του σήμερα του χθες του αύριο και
του μετά, αλλά πάνω από όλα στον αιώνιο άνθρωπο που έχει να γίνει θεός κι αυτό δεν μπορεί να μου το πάρει κανείς... Ήδη είμαι εκεί...


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 14/05/2008 10:53:56
Μήνυμα:

"Όποιος φτάνει στη Θέκλα, λίγα πράγματα βλέπει από την πόλη, πίσω απ' τους σανιδένιους φράχτες, τα παραπετάσματα από λινάτσα, τις σκαλωσιές, τις μεταλλικές αρματωσιές, τις ξύλινες γέφυρες που κρέμονται με σχοινιά ή στηρίζονται σε τρίποδα, τις ανεμόσκαλες, τους καλωδιοφόρους στύλους.
Στην ερώτηση:
''Γιατί η ανοικοδόμηση της Θέκλας συνεχίζεται τόσο καιρό;'', οι κάτοικοι χωρίς να σταματήσουν να υψώνουν ξερολιθιές, να ζυγιάζουν νήματα της στάθμης, να κουνάνε πάνω κάτω μακριές βούρτσες, απαντούν:
''Για να μην μπορεί ν' αρχίσει η καταστροφή''.
Και στην ερώτηση αν φοβούνται μήπως μόλις βγάλουν τις σκαλωσιές η πόλη αρχίσει να τρίζει και να σωριάζεται σε συντρίμμια, προσθέτουν γρήγορα, με χαμηλή φωνή:
''Όχι μόνο η πόλη''.
Αν ανικανοποίητος απ' τις απαντήσεις, κολλήσεις το μάτι σου στις χαραμάδες μιας ξύλινης περίφραξης, βλέπεις γερανούς να σηκώνουν άλλους γερανούς, σκαλωσιές ν' αγκαλιάζουν άλλες σκαλωσιές, δοκάρια να στηρίζουν άλλα δοκάρια.
"Τί νόημα έχει το χτίσιμό σας;", ρωτάς. ''Ποιός είναι ο σκοπός μιας πόλης σε συνεχή ανοικοδόμηση αν όχι μια πόλη; Πού είναι το σχέδιο που ακολουθείτε, η μελέτη;''.
"Θα στο δείξουμε μόλις τελειώσει η εργάσιμη μέρα, τώρα δεν μπορούμε να διακόψουμε'', απαντούν.
Η δουλειά σταματάει με το ηλιοβασίλεμα. Η νύχτα πέφτει στο εργοτάξιο. Είναι μια νύχτα γεμάτη άστρα.
''Να η μελέτη'', λένε"


ΙΤΑΛΟ ΚΑΛΒΙΝΟ



Συγγραφέας Μηνύματος: happychappy
Απάντησε την: 14/05/2008 11:42:45
Μήνυμα:

A black belt karate cop opened up the door
demanding information about the stiff on the floor
he looked like an extra from Yang Shang Po
he said “What’s all this then
ah so, ah so, ah so.”
he wore a bamboo mask
he was gen’ned on zen
He finished his devotions and he beat me up again.

+++++++++++++++++++


the bloody train is bloody late
you bloody wait you bloody wait
you're bloody lost and bloody found
stuck in bloody chicken town

the bloody view is bloody vile
for bloody miles and bloody miles
the bloody babies bloody cry
the bloody flowers bloody die

δεν έχω προσωπικές σκέψεις που να μπορώ μοιραστώ εκτός από κάποιες απόψεις.
οποίος πιστεύει πως η ποίηση πρέπει να έχει σχήμα, ρομαντισμό και ευαισθησία έχει μαύρα μεσάνυχτα.

ποίηση είναι η πράξη της ελεύθερης σκέψης και η κατάθεση σκέψεων με τρόπο ανθρώπινο, δίχως υπεκφυγές και μασημένα - προκατελειμενα λογια.

η ποίηση είναι ένα δέντρο που συνήθως ευδοκιμεί τις δύσκολες ώρες, έχει ποτιστεί με προσωπικές σκέψεις και οταν ώριμος καρπός του είναι έτοιμος να ταΐσει πεινασμένες ψυχές θα δεχτεί μεγαλεία και πυρά γιατί είναι λόγια αληθινά.


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 14/05/2008 14:28:37
Μήνυμα:

Οποιος ειπε το αντίθετο να σταθεί στην πόρτα με το ενα πόδι.

quote:
δεν έχω προσωπικές σκέψεις που να μπορώ μοιραστώ εκτός από κάποιες απόψεις.
οποίος πιστεύει πως η ποίηση πρέπει να έχει σχήμα, ρομαντισμό και ευαισθησία έχει μαύρα μεσάνυχτα.

Γιατί φωνάζεις παιδί μου?
Γράφε οτι ποίημα σου αρεσει, αν θέλεις να γράφεις...
Καλύτερα ελληνικά για να αισθανόμαστε...


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 15/05/2008 17:21:28
Μήνυμα:

Τα αλογα που με πανε οσο μακρια ποθει η ψυχη μου
μ'εκτοξευσαν μπροστα σαν μ'εφεραν στου θεου
τον ξακουστο δρομο
που σηκωνει τον ανθρωπο τον γνωστη ολων των πολεων.
Εκει ειναι οι πυλες των μονοπατιων της Νυχτας και της Μερας
αναμεσα σ'ενα ανωφλι κι ενα κατωφλι πετρινο.
Ψηλα ορθωμενες στον αερα,κλεινουν με μεγαλες πορτες,
κι η τιμωρος δικαιοσυνη κραταει τους διπλοσυρτες.
Κιοι πυλες οταν ανοιξαν, αφησαν αναμεσα τους ενα τεραστιο
χασμα...
Κι'η θεα με καλοδεχθηκε,πηρε το χερι το δεξι μου στο δικο της
και με τουτα τα λογια με προσφωνησ娴
Καλως ορισες εσυ που ερχεσαι στο σπιτι μου συνοδευμενος απο
απο αθανατους ηνιοχους με τ'αλογα που σε κουβαλουν.
Δεν σ'εβαλε μοιρα κακη σ΄αυτο το δρομο που τοσο μακρια
ειναι απ'των ανθρωπων τα βηματα αλλα η δικαιοσυνη.
Πρεπει ολα να τα μαθεις, την ησυχη καρδια της στρογγυλης
αληθειας και τις ιδεες των θνητων τις ψευτικες.
Αλλα θα μαθεις και πως πρεπει ναναι οι γνωμες των ανθρωπων
για να εχουν βαση και να ΔΙΑΠΕΡΝΟΥΝ τα παντα.

Απο το<<Μυστικο ταξιδι του Παρμενιδη>>


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 18/05/2008 10:10:55
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=BiAb_guQX-o


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 24/05/2008 23:45:21
Μήνυμα:


...................ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΝΥΧΤΑ


Αγνή

Αυτή είναι μια ιστορία που δεν θα’ πρεπε να πω, γιατί , δεν ξέρω αν είναι αλήθεια. Είναι μια ιστορία για τη νύχτα , την ερωμένη που ποτέ δεν θα μπορέσω να ξεφύγω. Αυτή που μάγεψε την καρδιά μου κι έχει την μισή ψυχή μου στο σκοτεινό πέπλο της.
Φαντάζομαι ότι η πρώτη φορά που τον γνώρισα ήταν εκείνη η βραδιά μιας προσχολικής ηλικίας. Τότε πρώτη φορά είδα τα μάτια του χωμένα στη νύχτα να αναζητούν. Τότε γνώρισα την απληστεία που έκρυβε στα σκοτάδια του μυαλού του κι είναι αλήθεια ότι προσπάθησα , προσπάθησα σκληρά για να τον αποφύγω.
Εκείνος όμως ήταν πάντα εκεί. Κάτω από ένα φεγγάρι να με κοιτάζει σαν ένα άγριο ζώο σε κλουβί , που όμως ποθούσε ακόμη το κυνήγι της νύχτας στην ελεύθερη ζωή που έλπιζε να κερδίσει.
Μεγαλώναμε μαζί. Πάντα τον έβλεπα μπροστά μου. Κι όσο μεγάλωνε γινόταν πιο άγριος ,πιο φοβερός , πιο καλά κρυμμένος στο σκοτάδι που η νύχτα του άπλωνε απλόχερα. Εγώ ποτέ δεν θα του άπλωνα το χέρι… Τον έβλεπα να μαθαίνει πώς να σκοτώνει ,να γίνεται αυτό που είναι γεννημένος φονιάς κάθε αισθητικής.
Τον έχω δει εκείνες τις βραδιές όπου τριγύρναγε στις άκρες της πόλης, εκεί που άρχιζε η νύχτα. Τώρα ξέρω πως έμενε γιατί δεν ήταν ακόμη έτοιμος. Δεν ήθελε να φύγει, πριν μάθει αυτό που ζητούσε. Βλέπετε, μέσα του γνώριζε ότι δεν ανήκει ούτε εδώ, ούτε εκεί. Ήταν ο μόνος γόνος μιας άγνωστης ζωής που άλλη , αλήθεια, δεν συνάντησα ποτέ.
Αναρωτιέμαι πόσοι τον έχουν δει μαζί με μένα, πάνω σε μαρμάρινες πλάκες να χαριεντίζεται με το φεγγάρι. Να τρέφεται από την ερωμένη που ποτέ τον εγκατέλειψε,που του είναι αφοσιωμένη, όπως και αυτός σ’αυτήν…
Έχω δει γυμνά τα πέλματα του σε σκοτεινές λεωφόρους με τα λυσσασμένα ουρλιαχτά των σκυλιών που πιάνανε την μυρουδιά του στο κατόπι τους κι αυτός να χαμογελάει ειρωνικά και με κακία.
Είναι κάτι που ξέρω από καιρό. Όλα τα σκυλιά που αισθάνονταν την μυρωδιά του τον φοβόντουσαν. Φοβόντουσαν αυτόν και την μυστήρια δύναμή του της νύχτας. Έχω παρατηρήσει ότι σχεδόν όλα τα ζώα και τα μικρά παιδιά όταν τον δουν τον αποφεύγουν . Ξέρουν κάτι που εγώ ποτέ δεν πρόκειται να μάθω. Τα ένστικτα τους τους μαρτυράν ότι εμένα η σκοτεινή γοητεία του δεν μ’αφήνει να δω.
Έχω δει τους σκλάβους του. Χιλιάδες σέρνονται στα μονοπάτια του σαν τα πιστά, υπάκουα πιόνια των χεριών του. Είναι ένας μοναδικός μουσικός που ελέγχει την αρμονιά της φύσης και την χρησιμοποιεί στα παράξενα πειράματα που γίνονται μες στο μυαλό του. Εκεί όπου πειραματίζεται πάνω σ’ ανθρώπους και καταστάσεις. Είναι , βέβαια , κι οι φορές που χάνεται…
Ναι, ο κόσμος μου οφείλει πολλά. Γιατί , αν δεν διασκέδαζε τόσο με την παρέα μου, θα μπορούσε να’χε κάνει πολλά χειρότερα απ’ ότι η φρίκη μ’εμποδίζει να περιγράψω. Ίσως να’χε καταστρέψει τον κόσμο, αν δεν έχει το σχέδιο του και γι’αυτό. Τούτο είναι κάτι που σαστίζει… Βρίσκεται πάντα εκεί που πρέπει, ο ιδανικός παίχτης στην κατάλληλη θέση . Είναι αυτός που θα καταστρέψει για να’΄χει αυτή τη χαρά της αντιδημιουργίας , του ελέγχου των πάντων.
Μήπως είναι ένα κακό πνεύμα; Όλοι αναρωτιούνται, το ίδιο και εγώ. Ξέρω όμως πως όλοι μένουν ικανοποιημένοι μαζί του , τελικά. Κανείς δεν μπορεί να τον ξεχάσει.
Έτσι , χωρίς λόγο, βρίσκεται μες στις αναμνήσεις τους. Κι η ειρωνία είναι ότι θυμούνται το χαμόγελο του, τότε που μοιάζει τόσο αθώος κι είναι ψεύτης … Αυτό όμως, το χαμόγελό του δηλαδή, είναι τόσο σπάνιο, γι’αυτό όλοι το θεωρούν ότι πιο έντονα θυμούνται απ’αυτόν.Και πάντα θα είναι ο άγνωστος που δεν γνώρισαν,γιατί συνέχεια κάτι αδιόρατο τους διέφευγε. Κάτι φευγαλαίο που, ειρωνικά ,γελούσε πίσω από τις πλάτες τους.
Αυτός κι εγώ: Ω, πάντα μονομαχούμε, πάντα πολεμάμε ο ένα τον άλλον, μα , και δεν χωρίζουμε. Και οι δύο χρειαζόμαστε ο ένας τον άλλον, για να κρατιόμαστε στην κορυφή των δυνάμεων μας. Ναι , κάθε φορά που γυρνάω από εκεί είμαι πληγωμένος, νοιώθω να πεθαίνω. Γίνομαι δυνατός και περιμένω την επόμενη φορά. Θέλω να δω αν τα τραύματα του έχουν γιατρευτεί το ίδιο γρήγορα. Αλλά αυτός είναι πάντα ο ίδιος. Επικίνδυνος και δίχως όρια στις δυνάμεις του. Συχνά τον βλέπω να παίζει μαζί μου. Μου δίνει μια ευκαιρία να τον χτυπήσω κι ύστερα περιμένει τις άστοχες αλλαζονίες μου για να με κάνει να πονέσω χειρότερα, κάθε φορά.
Κανείς άλλος δεν τον έχει δει στο πιο βαθύ σκοτάδι της ύπαρξης του. Κανείς άλλος δεν έχει ακούσει εκείνα τα βήματα που κοκκαλώνουν τα μέλη σου, την ανάσα που καίει τα άδυτα της ψυχής. Κανείς δεν μπορεί να με γλυτώσει απ’αυτόν . Γιατί είχα την ιδέα να τον προσκαλέσω μέσα μου, την ψυχή μου να του προσφέρω, γενναιόδωρα. Το ήμισυ της ύπαρξης μου….
Έχει γλυτώσει ο κόσμος απ’αυτόν. Όσο αντέχω και τον κρατώ μες στη σάρκα μου δεν υπάρχει κίνδυνος. Κι αυτό είναι που με κάνει κι αντέχω τα ουρλιαχτά του που μ’έχουν φέρει να κατοικώ μες στη νύχτα. Μα, όταν γλύφει το μυαλό μου νοιώθω κάθε φορά να είναι η τελευταία, νοιώθω να είμαι νεκρός κι αυτός να κυβερνάει το κορμί μου. Κι ύστερα δεν είναι πια εκεί . Έχει χαθεί μες στο κορμί μου σιωπηλός.
Και τότε μπορώ να κουνήσω τα χέρια μου, μπορώ να σκεφτώ και να τον πολεμήσω. Να τον πολεμήσω γιατί εγώ είμαι το άλλο του μισό. Αδύναμος, όμως το ξέρει , δεν μπορεί δίχως εμένα . Γι’αυτό δεν μ’εγκαταλείπει ....
Πιστεύω όμως, ότι κάποτε θα τα καταφέρω να σύρω το κορμί μου στην άκρη ενός γκρεμού και τότε ορμώντας στο κενό θα γελάω με τη φρίκη του, γιατί αυτή θα είναι η φορά που θα τον έχω νικήσει. Θα’ναι η νίκη μου, γιατί δεν θα μπορεί να κάνει αλλοιώς, θα πεθάνει μαζί μου….


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 25/05/2008 00:08:18
Μήνυμα:


Η εικόνα της ενοποίησης είναι η unio mystica (μυστική ένωση), η συνένωση των αντιθέτων. Αυτή είναι μια στιγμή επικοινωνίας ανάμεσα στις δυαδικότητες που βίωσες μέχρι τώρα στη ζωή σου. Αντί η νύχτα να αντιτίθεται στην ημέρα ή το σκοτάδι να εμποδίζει το φως, τα αντίθετα συνεργάζονται για να δημιουργήσουν ένα ενοποιημένο όλον. Το ένα μεταμορφώνεται αέναα στο άλλο, το καθένα περιέχει στο βαθύτατο πυρήνα του το σπόρο τού αντίθετού του. Ο αετός κι ο κύκνος είναι δύο πλάσματα μεγαλειώδη. Ο αετός ενσαρκώνει τη δύναμη και τη μοναχικότητα. Ο κύκνος ενσαρκώνει την απλοχωριά και την αγνότητα, καθώς πλέει μέσα στο νερό, το στοιχείο των συναισθημάτων, και βουτάει απόλυτα ικανοποιημένος και ολοκληρωμένος μέσα στην τελειότητα και την ομορφιά του. Είμαστε η ένωση του αετού και του κύκνου: αρσενικό και θηλυκό, φωτιά και νερό, ζωή και θάνατος.
Απεστάλη: 26/01/2006, 14:49:28
Lorenzo


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 25/05/2008 22:28:32
Μήνυμα:

Λέγεται το παιχνίδι του τρελένεσαι...
Όχι γιατί φεύγω, αλλά γιατί έρχομαι...


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 29/05/2008 00:10:36
Μήνυμα:

Η ΣΙΩΠΗ

Όσο και αν μένουν ανεκτέλεστα τα έργα, όσο και αν είναι πλήρης η σιγή (η σφύζουσα εν τούτοις) και το μηδέν αν διαγράφεται στρογγύλον, ως άφωνον στόμα ανοικτόν, πάντα, μα πάντα, η σιγή και τα ανεκτέλεστα όλα, θα περιέχουν έν μέγα μυστήριον γιομάτο, ένα μυστήριον υπερπλήρες, χωρίς κενά και δίχως απουσίαν, έν μέγα μυστήριον (ως το μυστήριον της ζωής εν τάφω) - το φανερόν, το τηλαυγές, το πλήρες μυστήριον της υπάρξεως της ζωής, Άλφα-Ωμέγα.

A. Εμπειρίκος


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 29/05/2008 00:12:59
Μήνυμα:

.....Τόσο η νύχτα, τόσο η βοή στον άνεμο
Τόσο η στάλα στον αέρα, τόσο η σιγαλιά

Τριγύρω η θάλασσα η δεσποτική
Καμάρα τ' ουρανού με τ' άστρα
Τόσο η ελάχιστή σου αναπνοή

Που πια δεν έχω τίποτε άλλο
Μες στους τέσσερις τοίχους, το ταβάνι, το πάτωμα
Να φωνάζω από σένα και να με χτυπά η φωνή μου
Να μυρίζω από σένα και ν' αγριεύουν οι άνθρωποι
Επειδή το αδοκίμαστο και το απ' αλλού φερμένο
Δεν τ' αντέχουν οι άνθρωποι κι είναι νωρίς, μ' ακούς
Είναι νωρίς ακόμη μες στον κόσμο αυτόν αγάπη μου

Να μιλώ για σένα και για μένα.

IV

Είναι νωρίς ακόμη μες στον κόσμο αυτόν, μ' ακούς

Δεν έχουν εξημερωθεί τα τέρατα, μ' ακούς

Το χαμένο μου αίμα και το μυτερό, μ' ακούς

Μαχαίρι

Σαν κριάρι που τρέχει μες στους ουρανούς

Και των άστρων τους κλώνους τσακίζει, μ' ακούς....

Μονόγραμμα [ Ελύτης]


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 29/05/2008 21:54:17
Μήνυμα:

Αγαπητή nst, αν δε σε πειράζει, προσπάθησε να γράψεις
και δικά σου... Είναι εύκολο, ... Αυτά που σου βάζω
είναι δικά μου και 25 χρόνων παλιά...Θα περάσει καιρός
για να σου βάλω τωρινά... Περιμενω πρώτα κάτι που να μου δίνει
ένα στίγμα...


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 29/05/2008 23:12:21
Μήνυμα:

Τρεχαγύρευε παντού δικά μου βάζω, και αυτά εδω είναι πιο κοντα μου παρα οτιδήποτε άλλο.
Ας περιαυτολογήσω λίγο...

Γράφω για πολλούς λόγους αλλά ο κυριώτερος για μενα αυτη την εποχή είναι η επιθυμία εκφρασης γενικότερα και η επικοινωνία επανω στα θέματα που προτιμώ. Οπου λοιπόν βρίσκω την ευκαιρία εκπέμπω.

Τα περισσότερα θέματα εχουν ως στόχο την ανταλλαγή ιδεών αλλα εδω καταθέτουμε σκέψεις που εχουν ως έναυσμα το συναίσθημα και οχι το νου.
Λέω ως εναυσμα επειδή τελικά καμία σκέψη δεν είναι ανεξάρτητη και απο τα δύο κέντρα μας.

Δυστυχως δεν μπορώ να γράψω ποίηση και κυρίως κάτι που να είναι σε θέση να μεταδώσει αυτά που θέλω...γι' αυτό χρησιμοποιώ εικόνες, ήχους και μερικούς συγγραφείς που με συγκινούν.

Σου φέρνω ενα παράδειγμα...Διάβαζα πρίν απο λίγο τα περί ηθικής και η σκέψη μου πήγε σε αυτό εδώ:

http://www.youtube.com/watch?v=kooJSrR5YKY&feature=related

Για μενα αντιπροσωπεύει την συνολική εικόνα που υπάρχει εκεί...
Πως όμως θα μπορούσε να είναι πιο παραστατικό εκτός του να το ακούσει κανείς μόνος του?

Η σειρά σου φιλαράκι


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 30/05/2008 09:46:24
Μήνυμα:

Αγαπητη μου nst, δεν ξέρεις πόσο τυχερή εισαι που
μπορείς και έχεις τέτοια επαφή με την ηρεμία...
Προσωπικά δεν έχω λόγω φόρτου δουλειάς και εγκεφαλικής
λειτουργίας... Δεν μπορώ να διασκεδάσω ή ξεκουράσω τον
εαυτό μου έτσι εδώ και πολύ καιρό...
Όσο για το πως μπορεί κάτι να γίνει συνολικό, το μόνο που θα
σου έλεγα είναι ότι ίσως αυτό λείπει κι είμαστε όλοι σαν
αφιονισμένα ( επίτηδες άλλαξα την λέξη...) άλογα...
Φιλαράκι, μέσα από τα πάθη των συμφορουμιτών μας( λέξη
κι αυτή!!!) μπορώ να δω την μοναξιά του ανθρώπου, μπορώ να
δω την ασκητική μοναξιά του καθενός μας... Όποιος αντέξει
θα γίνει σίγουρα ένα καλύτερο πλάσμα, νομίζω...


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 31/05/2008 00:13:57
Μήνυμα:



Οι Ήχοι, λέω, όταν πλαγιάσουν πολύ από τον άνεμο, παύουν να είναι ήχοι.
Γίνονται μικρά κορδόνια να μπορούν τα παιδιά να κρατούν τα κόκκινα τους μπαλόνια στο Λουνα Παρκ.
Να κρατούν το πλαστικό φορτηγάκι τους καθώς τρέχουν στον δρόμο...
Να συγκρατούν ένα παπούτσι επάνω στο πόδι καθώς εκείνο βρίσκεται σε γρήγορο βηματισμό.
Κι εγώ πλάγιασα...
αλλά΄
νάμαι ..σηκώθηκα και πάλι ο εφτάψυχος...


Καλώς ευρεθήκαμε και πάλι λοιπόν!!!


"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 31/05/2008 00:14:12
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=Fj-DWJE7Y2Y&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=kK3fOoxy1wE&feature=related

Τρεχαγύρευε, μπορείς να γίνεις κι εσύ ''τυχερός'' αν το θελήσεις.
Δεν θέλω να μπω σε λεπτομέριες της ζωής μου αλλά σε διαβεβαιώ οτι αν πραγματικά το θέλεις μπορείς και να ξεκουραστείς και να διασκεδάσεις και να νιωσεις οτι χρειάζεσαι.

Σου στέλνω δύο ''βοηθητικά'' προς διαλογισμό...και μην γελάς ....γινεται... εκπαίδευση είναι...


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 31/05/2008 00:22:32
Μήνυμα:

quote:
Καλώς ευρεθήκαμε και πάλι λοιπόν!!!

ΔΕΝΚΡΥΒΩΤΗΝ ΑΠΕΡΑΝΤΗ
ΧΑΡΑ ΜΟΥ


Edited by - nst on 31/05/2008 00:27:40


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 31/05/2008 09:51:48
Μήνυμα:

Ποια είναι λοιπόν, αυτά που επιβαρύνουν την ψυχή?
Είναι κατ’αρχήν οι φόβοι, ο φόβος του Θεού, ο φόβος του θανάτου, ο φόβος του πόνου. Και κοντά σ’ αυτούς είναι όσες επιθυμίες ξεπερνούν τα φυσικά τους όρια. Να ποιες είναι οι ρίζες όλων των κακών..

Διογένης Οινοανδέας.

Από τις επιθυμίες ορισμένες είναι φυσικές και αναγκαίες, άλλες είναι φυσικές και όχι αναγκαίες, και άλλες δεν είναι ουτε φυσικές ούτε αναγκαίες αλλά γεννιούνται από ματαιοδοξία.

Για κάθε επιθυμία μας, πρέπει να θέτουμε το ερώτημα:
Τι θα μου συμβεί αν γίνει αυτό που επιθυμώ ? Και τι αν δεν γίνει?

Επίκουρος


----------------------------

Εκείνα τα παλαμάκια που κάνουν το μυαλό να χορεύει ...πολύ μου έλειψαν και ας υποφέρουν τα αυτιά ...κάπου κάπου....


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 31/05/2008 23:01:24
Μήνυμα:


Αφιερωμένο εξαιρετικά..

http://www.greektube.org/content/view/28329/2/

Εκείνα τα παλαμάκια που κάνουν το μυαλό να χορεύει ...πολύ μου έλειψαν και ας υποφέρουν τα αυτιά ...κάπου κάπου....


κι εμένα μου λείψατε αγαπητή μου φίλη... κι εμένα!

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 31/05/2008 23:49:42
Μήνυμα:

Είναι ενας ήλιος....

Edited by - nst on 31/05/2008 23:54:52


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 31/05/2008 23:57:46
Μήνυμα:

....Στο Βόρειο Πόλο, ο ήλιος ανατέλλει μόνο μια φορά το χρόνο, οδηγώντας έτσι στο λανθασμένο συμπέρασμα ότι για τους κατοίκους της περιοχής αυτής μια μέρα διαρκεί έναν ολόκληρο χρόνο κι έτσι το να ζει κανείς χίλια χρόνια σήμαινε ότι ζούσε χίλιες ημέρες....

Καληνύχτα σου



Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 02/06/2008 19:23:03
Μήνυμα:

....Η ιστορία των ιδεων το μαρτυρά. Από την σωκρατική σκέψη, που την ακολούθησαν σε δύο αντίθετες κατευθύνσεις οι οποίες στο Σωκράτη ηταν συμπληρωματικές, επήγασαν δύο γραμμές φιλοσοφίας.

Η πρώτη ήθελε να ζητούμε από την ζωή τον πιο μεγάλο δυνατό αριθμό από ικανοποιήσεις, η άλλη να μάθουμε να μην τις χρειαζόμαστε. Συνεχίστηκαν με τους Επικούριους και τους Στωικούς με τις δύο αντίθετες αρχές των, χαλάρωση και τόνος [ ενταση].

Αλλά με όποιο νόημα κι αν την εννοήσουμε, δεν υπάρχει ευτυχία χωρίς ασφάλεια, εννοώ χωρίς προοπτική για διάρκεια μιας κατάστασης που μας βολεύει.
Τούτη την βεβαιότητα μπορεί κανείς να την βρεί η στην κυριαρχία στα πράγματα, η στην αυτοκυριαρχία που κάνει τον άνθρωπο ανεξάρτητο από τα πράγματα.
Και στις δύο περιπτώσεις χαίρεται κανείς την δύναμη του, είτε την αντιλαμβάνεται από μέσα , είτε απλώνεται στα έξω…ο άνθρωπος βρίσκεται στο δρόμο της υπεροψίας η στο δρόμο της ματαιότητας.

Αλλά απλοποίηση και πολύπλοκο της ζωής απορρέουν από <<διχοτομία>> , επιδέχονται ανάπτυξη σε << διπλή φρενίτιδα >> , έχουν τελικά ότι χρειάζεται για να διαδεχθούν περιοδικά η μια την άλλη...


''Οι δύο πηγές της ηθικής και της θρησκείας''
Ανρυ Μπερξόν


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 02/06/2008 19:36:27
Μήνυμα:

http://www.greektube.org/content/view/17981/2/

Το βρήκα αυτό που ήθελα..εικόνα , ήχο, ΄λογοι

Αφιερωμένο σε εσένα .........


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 04/06/2008 09:09:35
Μήνυμα:

Συνεχίσουμε λοιπόν αυτό το οδοιπορικό ζωής στο οποίο θέλησα να δώσω χαρακτήρα περιπέτειας, μιας εξωτικής διαδρομής ...οπου εξωτικό αυτό που γοητεύει, κουράζει, περιέχει αγγέλους αλλα και αγρια θηρία, πολιτισμένους μα και κάτι ''πρωτόγονους'' στην όψη και πολλά άλλα κρυμμένα και φανερά...
Εχει ενδιαφέρον η παρατήρηση των ομοιοτήτων μεταξύ όλων αυτών των τόσο διαφορετικών υπάρξεων ...απο εξω και απο μέσα...
Οταν πειραματίζεται κανείς με την χημεία, μπορεί να κατασκευάσει ενα υπέροχο άρωμα, αλλά και μια βόμβα, να ανακαλύψει μια θεραπεία ...και να αναγεννήσει ενα μικρόβιο..
Το τελευταίο ''μικρόβιο'', το πιο ανθεκτικό και υπόγειο που υπάρχει είναι η ευγένεια και η τιμή. Μοιάζει με ενα τεράστιο χαμόγελο σαν αυτά που μου αρέσουν, μόνο που αν και αστράφτει απ' εξω, μεσα είναι πλαστικό και μάλιστα ξεφλουδισμένο , παλιοκαιρισμένο.
Ο φόβος, η ελπίδα, τα δόγματα, ελέγχουν αλλά είναι πια τετριμμένα για τους τολμηρούς ερευνητές.
Τότε δώστε τίτλους, τιμές και αγάπες ...ε! σε αυτό το τελευταίο κανείς δεν μπορεί να αντισταθεί...
Δεν είναι περιέργο..και εμείς το ίδιο κάνουμε , πρέπει να αγαπήσουμε τα αρνητικά μας για να τα κάνουμε να σιωπήσουν ήρεμα ...να τα πείσουμε οτι είναι και αυτά δικά μας, οτι ανήκουν στην παρέα μας.
Η ανοχή είναι η πολιτισμένη αποδοχή της διαφορετικότητας.


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 04/06/2008 22:32:29
Μήνυμα:


«Σε κάθε άνθρωπο υπάρχουν τρεις Γιάννηδες: ο Γιάννης όπως είναι, ο Γιάννης όπως τον νομίζει ο εαυτός του κι ο Γιάννης όπως τον νομίζουν οι άλλοι». Τάδε έφη Wendell Holmes, ένας αμερικανός συγγραφέας του 19ου αιώνα.
Ο Λουίτζι Πιραντέλο που πολύ τον απασχόλησε το θέμα της πολλαπλότητας του ατόμου, προχωρόντας ακόμα περισσότερο, υποστηρίζει ότι ο πρώτος Γιάννης δεν υπάρχει καν. Υπάρχουν μόνο οι άλλοι δύο αλλά κι αυτοί δεν είναι δύο μόνο, είναι αμέτρητοι.
«Ο καθένας μας δεν είναι αυτό που νομίζει αλλά είναι ένας, κανένας και εκατό χιλιάδες, ανάλογα με το πώς βλέπει τούτο ή εκείνο το πρόσωπο και πάντα αλλιώτικος απ’ ό, τι πλάθει ο ίδιος τον εαυτό του μέσα στο μυαλό του. Γι’ αυτό η ηθική καταστροφή είναι τεράστια όταν ένας ηθικός καθρέφτης του αποκαλύπτει ξαφνικά την εικόνα του εαυτού του όπως τη βλέπουν οι άλλου, δηλαδή τι είναι για τους άλλους. Έτσι ο καθένας μας έχει άπειρες μορφές για τους τρίτους. Ο καθένας μας πιστεύει πως ο εαυτός του είναι ένας. Μα γελιέται. Ο καθένας μας είναι τόσοι πολλοί όσες και οι δυνατότητες που υπάρχουν μέσα μας. Κι εμείς οι ίδιοι δεν ξέρουμε παρά μονάχα ένα μέρος του εαυτού μας και σίγουρα, το λιγότερο σημαντικό.»
«Νομίζω- λέει και πάλι ο Σικελός δραματουργός -πως η ζωή είναι μια θλιβερή φάρσα. Γιατί έχουμε μέσα μας – χωρίς να μπορούμε να ξέρουμε πως , γιατί κι από που- την ανάγκη να εξαπατούμε αδιάκοπα τον εαυτό μας δημιουργώντας μια πραγματικότητα (μια για τον καθένα και ποτέ τη ίδια για όλους) που κάθε τόσο αποδεικνύεται μάταιη και φανταστική… όταν ένας άνθρωπος ζει, ζει και δε φαίνεται. Αν του βάλουμε μπροστά του έναν καθρέφτη, τότε ή μένει κατάπληκτος απ’ την όψη του ή στριφογυρίζει τα μάτια του για να μη δει τον εαυτό του ή έξω φρενών φτύνει την εικόνα του ή οργισμένος δίνει μια γροθιά για να την καταστρέψει…»

Ο πορτογάλος ποιητής Φερνάρντο Πεσσόα (1888-1935) προχώρησε με το έργο του και τη ζωή του πολύ περισσότερο απ’ τις παραπάνω θεωρίες, αρνούμενος και ταυτόχρονα αναζητώντας τον εαυτό του, κατασκευάζοντας αντ’ αυτού δεκάδες πραγματικά πρόσωπα προκειμένου να ξεφύγει απ’ το δικό του.

Δεν είμαι τίποτα
Ποτέ δεν θα είμαι τίποτα
Δεν μπορώ να θέλω να είμαι τίποτα
Εκτός αυτού, φέρω μέσα μου όλα τα όνειρα
του κόσμου

Μετά το θάνατο του, βρέθηκε στο σπίτι του ένα μπαούλο με 25.000 χειρόγραφα που δεν είχαν ποτέ εκδοθεί κι απ’ τα οποία οι ειδικοί έφεραν στο φως 72 ετερώνυμους και ημί –ετρερώνυμους. Όλοι με το δικό τους ύφος, τη δική τους βιογραφία, υπογράφουν ποιήματα, άρθρα, αποσπασματικά κείμενα. Όπως το διατυπώνει ο ίδιος ο Πεσσόα:

Στο καθένα από αυτά τα πρόσωπα έθεσα μια διαφορετική έννοια της ζωής, όλες όμως αντλούν την ουσία τους από το σπουδαίο μυστήριο της ύπαρξης

Η περίπτωση του Πεσσόα – μοναδική στα λογοτεχνικά χρονικά- έδωσε λαβή σε κάθε λογής ψυχαναλυτικές ερμηνείες. Η δυστυχισμένη του ύπαρξη κι η απελπισία που βάραινε τη μοναχική του ζωή, τον περιόρισαν να ζει αποσπασμένο απ’ τον εαυτό του και παρατηρητή. Έτσι η δημιουργία του φανταστικού κόσμου των ετερωνύμων ήταν μια διέξοδος διανοητικής ψυχαγωγίας απ’ το προσωπικό του μηδέν, μια ειρωνική εκδίκηση ενάντια στον εαυτό του, μια προσπάθεια να ζήσει έστω και τεχνητά ως διαμεσολαβητής άλλων.

Εννοείται πως αγνοώ αν είναι αυτοί
που δεν υπάρχουν ή μήπως ο ανύπαρκτος
είμαι εγώ: σε κάτι τέτοιες περιπτώσεις
δεν πρέπει να είμαστε δογματικοί

Στο πέρας τούτης της ημέρας
απομένει ό,τι απέμενε από χθες,
ό,τι θ’ απομείνει κι αύριο:
η ακόρεστη αγωνία, αγωνία απύθμενη του να είμαι
πάντα ο ίδιος και πάντα ένας άλλος


Fernando Pessoa: Οι μάσκες κι ο καθρέφτης

Ποπάκι μη γελάς μ' αυτό το τελευταίο ειδικά.. σε βλέπω.. χαχαχα!!!!

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Edited by - lorenzo on 04/06/2008 23:03:51


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 04/06/2008 22:35:35
Μήνυμα:

Γι' αυτό γράφω. Γιατί με γοητεύει να υπακούω σ' αυτόν που δε γνωρίζω, που
είναι ο εαυτός μου ολάκερος, όχι ο μισός που ανεβοκατεβαίνει τους δρόμους
και φέρεται εγγεγραμμένος στα μητρώα αρρένων του Δήμου.
Είναι σωστό να δίνουμε στο άγνωστο το μέρος που του ανήκει, να γιατί πρέπει
να γράφουμε.
Γιατί η Ποίηση μας ξεμαθαίνει από τον κόσμο, τέτοιον που τον βρήκαμε, τον
κόσμο της φθοράς.
Η Ποίηση έρχεται κάποια στιγμή να δούμε ότι είναι η μόνη οδός για να
υπερβούμε τη φθορά, με την έννοια που ο θάνατος είναι η μόνη οδός για την
Ανάσταση.

Οδυσσέας Ελύτης

Ελ. και Καλ. σας αγαπώ πολύ πολύ!!!!!!!!!!!!!!!!


"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 04/06/2008 22:49:07
Μήνυμα:

Γι' αυτό γράφω. Γιατί με γοητεύει να υπακούω σ' αυτόν που δε γνωρίζω, που
είναι ο εαυτός μου ολάκερος, όχι ο μισός που ανεβοκατεβαίνει τους δρόμους
και φέρεται εγγεγραμμένος στα μητρώα αρρένων του Δήμου.
Είναι σωστό να δίνουμε στο άγνωστο το μέρος που του ανήκει, να γιατί πρέπει
να γράφουμε.
Γιατί η Ποίηση μας ξεμαθαίνει από τον κόσμο, τέτοιον που τον βρήκαμε, τον
κόσμο της φθοράς.
Η Ποίηση έρχεται κάποια στιγμή να δούμε ότι είναι η μόνη οδός για να
υπερβούμε τη φθορά, με την έννοια που ο θάνατος είναι η μόνη οδός για την
Ανάσταση.

Οδυσσέας Ελύτης

Ελ. και Καλ. σας αγαπώ πολύ πολύ!!!!!!!!!!!!!!!!


"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 04/06/2008 22:52:28
Μήνυμα:

Γι' αυτό γράφω. Γιατί με γοητεύει να υπακούω σ' αυτόν που δε γνωρίζω, που
είναι ο εαυτός μου ολάκερος, όχι ο μισός που ανεβοκατεβαίνει τους δρόμους
και φέρεται εγγεγραμμένος στα μητρώα αρρένων του Δήμου.
Είναι σωστό να δίνουμε στο άγνωστο το μέρος που του ανήκει, να γιατί πρέπει
να γράφουμε.
Γιατί η Ποίηση μας ξεμαθαίνει από τον κόσμο, τέτοιον που τον βρήκαμε, τον
κόσμο της φθοράς.
Η Ποίηση έρχεται κάποια στιγμή να δούμε ότι είναι η μόνη οδός για να
υπερβούμε τη φθορά, με την έννοια που ο θάνατος είναι η μόνη οδός για την
Ανάσταση.

Οδυσσέας Ελύτης

Ελ. και Καλ. σας αγαπώ πολύ πολύ!!!!!!!!!!!!!!!!


"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 04/06/2008 23:06:05
Μήνυμα:

Τώρα τι έγινε και βγήκε εις τριπλούν?????????????

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 04/06/2008 23:57:30
Μήνυμα:

quote:
Τώρα τι έγινε και βγήκε εις τριπλούν?????????????

Χι χι χι !!! Τρείς δεν είμαστε? Ε εις τριπλούν έπρεπε να βγεί...

Ολα καλά και ισχυρά μου φαίνονται...ουφ...εντάξει!!!

Καληνύχτα αγγελούδια

υγ Εκείνο στη μέση...

Edited by - nst on 05/06/2008 00:05:30


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 05/06/2008 09:13:22
Μήνυμα:

Η ΖΩΗ ΕΊΝΑΙ ΕΝΑ ΣΩΟΥ.
ΜΗΝ ΤΗΝ ΠΑΙΡΝΕΙΣ ΤΟΣΟ ΣΟΒΑΡΑ.

Η χαρά, η αισιοδοξία, η δύναμη της βούλησης φέρνουν λύσιες στα προβλήματα. Ο καλύτερος λοιπόν τρόπος είναι να θεωρείς την ζωή σαν ενα Κοσμικό παιχνίδι, με τις αναπόφευκτες αντιθέσεις της ήττας και της νίκης. Να απολαμβάνεις τις προκλήσεις, όπως το κάνεις στα σπόρ, ανεξάρτητα απο το αν είσαι προς το παρον νικητής η ηττημένος.


Ξέχνα το παρελθόν, γιατί εχει φύγει πια απο σένα! Ξέχνα το μελλον διότι βρισκεται μακριά σου! Να εχεις τον έλεγχο του παρόντος! Να ζείς καλά ΤΩΡΑ! Ετσι θα εξωραϊσεις το σκοτεινό παρελθόν και θα κάνεις φωτεινό το μέλλον. Αυτή είναι η μέθοδος του σοφού.


Ο κύκνος τρώει μόνο το στερεό περιεχόμενο απο το νερό που φιρτώνει στο ράμφος του. Ετσι κι εμείς πρέπει να κρατάμε στο νου μας μόνο τα μαθήματα εκείνα που πήραμε στο παρελθόν και να ξεχνάμε τις λεπτομέριες.

Παραμαχάνσα Γιογκανάντα

Ανατολή? πιθανώς...
Δυση ? δεν αποκλείεται...
Τώρα που εμαθα να ταξιδεύω, μπορώ να πάω παντού..και τι πειράζει αν η διακόσμηση του οίκου μου δεν εχει καμία συγκεκριμένη τεχνοτροπία?
Δεν εχει καμία σημασία τελικά αφού ο μόνος που δύναται να την δεί ειμαι εγώ..

Φιλαράκι θα γράφω μέχρι να φύγει το χρώμα απο το πληκτρολόγιο, αλλά αυτό που θέλω θα το πετύχω, ακόμη και με το ζόρι, με τις υποβολές, με το πέταγμα της σκέψης...με ολη μου την μαγεία,οπως την θυμάμαι..
Αλλωστε δεν είμαι μόνη...ειναι όλο το σύμπαν εδώ, μαζί και το Ανατολικό Αιγαίο.
Γκρρρ!!!

Καλημέρα

Edited by - nst on 05/06/2008 09:20:15


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 06/06/2008 00:44:33
Μήνυμα:

Γράμματα σε μια φίλη...


Ελπίζω vα πέρασες μια ήσυχη νύχτα, vα σε περίμενε μια ωραία ανατολή έξω από το παράθυρό σου και vα μπόρεσες vα κοιτάξεις γαλήvια τα βραδινά αστέρια πριν πας για ύπνο. Πόσο λίγο ξέρουμε από αγάπη, από τηv εκπληκτική τρυφερότητα και «δύναμή» της, πόσο εύκολα χρησιμοποιούμε τη λέξη αγάπη, τη χρησιμοποιεί ο στρατηγός, τη χρησιμοποιεί ο χασάπης, τη χρησιμοποιεί ο πλούσιος, όπως τη χρησιμοποιούv και τα vεαρά αγόρια και κορίτσια. Αλλά πόσο λίγα ξέρουv γι’ αυτήv! Δεv ξέρουv τηv απεραvτοσύvη της, δεν ξέρουν ότι είvαι αθάvατη, δεν ξέρουν πόσο αvεξιχvίαστη είvαι... Ν’ αγαπάς σημαίvει vα έχεις επίγvωση της αιωvιότητας.

Τι πράγμα είvαι οι σχέσεις και πόσο εύκολα πέφτουμε στη συvήθεια κάποιας συγκεκριμέvης σχέσης, θεωρούμε τα πράγματα δεδομέvα, αποδεχόμαστε τηv κατάσταση και δεv είvαι αvεκτή καμιά αλλαγή, δε δεχόμαστε καμία κίvηση προς τηv αβεβαιότητα, ούτε για έvα λεπτό. Όλα είvαι τόσο καλά ρυθμισμέvα, τόσο στέρεα φτιαγμέvα, τόσο δεσμευμέvα, που δεv υπάρχει καμία ελπίδα για λίγη φρεσκάδα, για μια καθαρή αvαζωογοvητική αvοιξιάτικη αvάσα. Αυτά κι άλλα πολλά τα οvομάζουμε σχέσεις. Αv παρατηρήσουμε από κοvτά, οι σχέσεις είvαι κάτι πολύ πιο λεπτό, κάτι πιο γοργό κι από τηv αστραπή, πιο αχαvές κι από τη γη, γιατί οι σχέσεις είvαι η ίδια ζωή. Κι η ζωή μας είvαι σύγκρουση. Θέλουμε vα κάvουμε τις σχέσεις χοvτροκομέvες, ωμές, εύκολες. Έτσι χάvουv τηv ευωδιά τους, τηv ομορφιά τους. Όλα τούτα συμβαίvουv γιατί δεv αγαπάμε, κι η αγάπη, φυσικά, είvαι το σπουδαιότερο απ’ όλα, γιατί μέσα σ’ αυτήv πρέπει vα εγκαταλείψει καvείς ολοκληρωτικά τοv εαυτό του.

Αυτή ακριβώς η ιδιότητα της φρεσκάδας, του καιvούριου, είvαι ουσιαστική, αλλιώς η ζωή γίvεται ρουτίvα, συvήθεια, και η αγάπη δεv είvαι συvήθεια, δεv είvαι κάτι βαρετό. Oι περισσότεροι άvθρωποι έχουv χάσει το αίσθημα της έκπληξης. Θεωρούv τα πάvτα δεδομέvα κι αυτή η αίσθηση της ασφάλειας καταστρέφει τηv ελευθερία και τις εκπλήξεις της αβεβαιότητας.

Σχεδιάζουμε πράγματα για το μακριvό μέλλοv, μακριά από το παρόv. Αλλά η προσοχή που χρειάζεται κανείς για vα καταvοήσει, βρίσκεται πάvτα στο παρόv. Στηv προσοχή υπάρχει πάvτα μια αίσθηση αμεσότητας. Το vα είvαι καvείς ξεκάθαρος στις προθέσεις του είvαι πολύ επίποvη δουλειά, η πρόθεση είvαι σαv μια φλόγα, που προτρέπει κάποιοv ακατάπαυστα vα καταvοήσει. Να είσαι ξεκάθαρη στις προθέσεις σου και θα δεις, τα πράγματα θα κυλήσουv από μόvα τους. Το vα είvαι καvείς ξεκάθαρος, κάθε στιγμή, είvαι ό,τι ακριβώς χρειάζεται, αλλά δεv είvαι τόσο εύκολο όσο ακούγεται. Πρέπει καvείς vα καθαρίσει τη γη για τοv καιvούριο σπόρο, κι από τη στιγμή που θα φυτευτεί ο σπόρος, με τη δική του ζωτικότητα και δύvαμη θα έρθουv οι καρποί και ο vέος σπόρος. Η εξωτερική ομορφιά δεv κρατάει ποτέ, φθείρεται πάvτα όταv δεv υπάρχει εσωτερική χαρά κι ευχαρίστηση. Καλλιεργούμε κάθε τι το εξωτερικό, δίvοvτας πολύ λίγη προσοχή σε όσα βρίσκοvται μέσα μας, αλλά το μέσα είvαι που τρώει πάvτα το έξω. Το σκουλήκι που καταστρέφει τη φρεσκάδα του μήλου βρίσκεται μέσα του.

Κρισναμούρτι


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 06/06/2008 12:02:49
Μήνυμα:


Μιας και περι Κρισναμούρτι ο λόγος...

Λέει λοιπόν ο Κρισναμούρτι :

[ Ο φόβος υπάρχει όχι μόνο σε συνειδητό επίπεδο, αλλά και βαθιά στο υποσυνείδητο. Υπάρχει ο φόβος που μας είναι οικείος και τον οποίο έχουμε συνηθίσει. Υπάρχει επίσης ο βαθύτερος φόβος, ο κρυμμένος, ο καλυμμένος. Είναι δυνατόν να απελευθερωθούμε από όλους μας τους φόβους;

Για να το καταλάβουμε αυτό, πρέπει να κατανοήσουμε ολόκληρο το περιεχόμενο της συνειδητότητας. Πρέπει να κατανοήσουμε τη συνειδητότητα όχι σε σχέση με κάποιον – είτε αυτός είναι άγιος, δάσκαλος ή οτιδήποτε άλλο.

Πρέπει να κατανοήσουμε, ο καθένας για τον εαυτό του, τη συνειδητότητα που «είμαι εγώ» - όχι σε σχέση με ό,τι έχω μάθει από κάποιο βιβλίο ή από αυτά που μου έχουν πει. Για να γίνει όμως αυτό πρέπει να παρατηρήσω τον εαυτό μου.

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 06/06/2008 12:03:58
Μήνυμα:

nst changing levels...misleading others... innocent

http://www.youtube.com/watch?v=YuV88CX8hbk&feature=related

As attainable as where the ring of smoke
Round your finger be swirling all on it's own.
There's no point in trying, in calling you back
but taking control of the following act
I've been sensing a tension in your delay
hesitation in drawing the velvet drop
There's no way of unravelling the plot
without taking the slide in the rabbit hole with me


Are you ready to play the game
Ready to lose it all
Sure you want to play
this tainted love
Ready to play the game
Ready to lose it all
Sure you want to play
this tainted love
Ready to play the game
Ready to lose it all
Are you sure you want to play

Should you give me a moment and let me think
I will come up with something you can't resist
demonstrating myself in a certain way
with the lighting so subtle and perfectly dim
A suggestion of mine which you will not take
is to pack your belongings and steal away
for the play is in progress and what's to come
may not be your thought of marvelous fun
at all



Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 06/06/2008 12:04:02
Μήνυμα:

Εχουμε χωρίσει την συνειδητότητα σε επιφανειακή και κρυμμένη. Η επιφανειακή είναι ο εκπαιδευμένος νους – κάποιος πηγαίνει στη δουλειά όσο κι αν βαριέται, διαβάζει εφημερίδες και αντιδρά στα ερεθίσματα που δέχεται. Αυτός είναι ο επιφανειακός νους.

Από την άλλη υπάρχει ο κρυμμένος νους. Ο νους αυτός είναι όλα τα λανθάνοντα στοιχεία του παρελθόντος. Ορισμένα από αυτά τα κομμάτια είναι ξύπνια, άλλα όχι.

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 06/06/2008 12:05:14
Μήνυμα:


Τώρα, πως αντιμετωπίζουμε τους επιφανειακούς φόβους; Συνήθως με διάφορους τρόπους : είτε το ρίχνουμε στο αλκοόλ, είτε πηγαίνουμε στην εκκλησία, είτε επαναλαμβάνουμε ένα μάντρα ή διαβάζουμε ένα βιβλίο.

Αυτό που δεν καταλαβαίνουμε είναι πως όλα αυτά – το διάβασμα ενός βιβλίου, η επίσκεψη σε μια εκκλησία ή το αλκοόλ – είναι το ίδιο, διότι όλοι αυτοί οι τρόπου είναι τρόποι διαφυγής από τους φόβους τους οποίους γνωρίζουμε ότι υπάρχουν.

Το επόμενο βήμα είναι να εξοικειωθούμε με το υποσυνείδητο, με το οποίο δεν είμαστε καθόλου εξοικειωμένοι κι αυτό είναι δύσκολο.

Για να το καταφέρουμε αυτό, για να γνωρίσουμε το περιεχόμενο του υποσυνειδήτου μας χρειάζεται ένα είδος προσοχής, ένα είδος εντατικής παρατήρησης που δεν αναλύει, δεν επικρίνει, δεν απολογείται, δεν εξηγεί – απλώς παρατηρεί με προσοχή.

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 06/06/2008 12:06:25
Μήνυμα:


Στην προσοχή υπάρχει μια παντελής κενότητα, ειδάλλως δεν μπορεί κανείς να προσέξει.

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 06/06/2008 12:07:45
Μήνυμα:

Ο συνειδητός νους δεν πρέπει να αναζητά κάποιο αποτέλεσμα, δεν πρέπει να επιθυμεί την αλλαγή αυτού που παρατηρεί, δεν πρέπει να προσπαθεί να το ερμηνεύσει σύμφωνα με όσα του αρέσουν ή όσα τον δυσαρεστούν.

Πρέπει να είναι «ξύπνιος, χωρίς προκατάληψη», να είναι σε μια μη ερμηνευτική, μη επικριτική κατάσταση… Ο συνειδητός νους απλά παρατηρεί.

Τότε, τι ακριβώς είναι το υποσυνείδητο;

Είναι το παρελθόν με όλες του τις παραδόσεις και τις αξίες – όχι μόνο τις εμπειρίες του παρόντος, αλλά τις εμπειρίες, τη γνώση, τις αξίες αιώνων και αιώνων ανθρώπινης ιστορίας – διότι ο καθένας μας είναι το αποτέλεσμα όλων των ανθρώπων κι όχι απλά μόνο ένας άνθρωπος.

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Edited by - lorenzo on 06/06/2008 12:10:56


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 06/06/2008 12:13:29
Μήνυμα:

Αυτή η συγχρονικότητα είναι που με μαγεύει..

Παρατηρώντας ...λοιπόν, προέκυψε μια απορία ... << Τον βλέπουμε.. >> << τον εκδηλώνουμε ? >> Τι λές ??????????????????

Θα μπορούσα να τον απαγγείλω χωρίς να διαβάζω πλέον...


quote:
Τώρα, πως αντιμετωπίζουμε τους επιφανειακούς φόβους; Συνήθως με διάφορους τρόπους : είτε το ρίχνουμε στο αλκοόλ, είτε πηγαίνουμε στην εκκλησία, είτε επαναλαμβάνουμε ένα μάντρα ή διαβάζουμε ένα βιβλίο.

Για να δούμε τωρα τι θα γίνει χωρίς όλα αυτά??? Μόνο ο υπολογιστής είναι ακόμη όρθιος...

ready to play the game
..

υγ δύσκολα τα πράγματα σήμερα...

Καλημέρα

Edited by - nst on 06/06/2008 12:17:10


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 06/06/2008 12:23:41
Μήνυμα:

Edited by - nst on 06/06/2008 12:29:50


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 06/06/2008 12:29:33
Μήνυμα:

Το υποσυνείδητο είναι ολόκληρη η προσπάθεια της ύπαρξης του ανθρώπου, οι συγκρούσεις του, οι ελπίδες του , οι φόβοι του, οι απογοητεύσεις του. Όλα αυτά απηχούν το συλλογικό ασυνείδητο μέσω των κινήτρων, των παρορμήσεων, των κρυμμένων μυστικών του νου του ατόμου. Των μυστικών που ο συνειδητός νους αγνοεί παντελώς και τα οποία περιστασιακά, μέσω ονείρων, έρχονται στο φως. ]


Επισημαίνω αυτό:

"(το υποσυνείδητο) είναι το παρελθόν με όλες του τις παραδόσεις και τις αξίες – όχι μόνο τις εμπειρίες του παρόντος, αλλά τις εμπειρίες, τη γνώση, τις αξίες αιώνων και αιώνων ανθρώπινης ιστορίας – διότι ο καθένας μας είναι το αποτέλεσμα όλων των ανθρώπων κι όχι απλά μόνο ένας άνθρωπος."

Μου αρέσει αυτή η ιδέα μιας παγκόσμιας βάσης δεδομένων κοινών για όλους τους ανθρώπους. Οτι αυτό που είμαστε είναι η απόρροια δυναμικής διαδικασίας ανά τους αιώνες. Και βασικά το πιστεύω ακράδαντα.


Είναι το περίφημο "συλλογικό υποσυνείδητο"...

Αν μη τι άλλο, με κάνει να αισθάνομαι πιο in touch με τους γύρω μου... και λιγότερο "μοναδικός", επηρμένος...


"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 06/06/2008 12:35:03
Μήνυμα:

Χμ!!!

Εμενα μου αρέσει η μοναχική μη μοναδικότητα....

Αραγε μπορείς να καταλάβεις?


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 06/06/2008 13:09:57
Μήνυμα:


quote:
Αυτή η συγχρονικότητα είναι που με μαγεύει

http://www.youtube.com/watch?v=BglJfLuu1xM&feature=related

ΚΑΛΗΜΕΡΑ !!!!!

quote:
Παρατηρώντας ...λοιπόν, προέκυψε μια απορία ... << Τον βλέπουμε.. >> << τον εκδηλώνουμε ? >> Τι λές ??????????????????


Ο συνειδητός νους δεν πρέπει να αναζητά κάποιο αποτέλεσμα, δεν πρέπει να επιθυμεί την αλλαγή αυτού που παρατηρεί, δεν πρέπει να προσπαθεί να το ερμηνεύσει σύμφωνα με όσα του αρέσουν ή όσα τον δυσαρεστούν.

Πρέπει να είναι «ξύπνιος, χωρίς προκατάληψη», να είναι σε μια μη ερμηνευτική, μη επικριτική κατάσταση… Ο συνειδητός νους απλά παρατηρεί.


Στην προσοχή υπάρχει μια παντελής κενότητα, ειδάλλως δεν μπορεί κανείς να προσέξει.

Τώρα είναι που μπαίνουν στο παιχνίδι ..αυτά τα.. γνωστά εγκεφαλικά σκουλικάκια, που τρυπώνουν και ξετρυπώνουν
κι επάνω που λες φως επιτέλους φως σου δίνουν μια και πάρτον κάτω το μάγκα τον καραμπουζουκλή που τόλμησε να απαντήσει ότι είδε φως!

Την τύφλα του είδε...

Πρ'αγματι δύσκολη μέρα και σήμερα...


Υγιαίνεται άπαντες!!!!!!!!


"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 06/06/2008 13:19:18
Μήνυμα:


Χμ!!!

Εμενα μου αρέσει η μοναχική μη μοναδικότητα....

Αραγε μπορείς να καταλάβεις?

http://www.youtube.com/watch?v=U6gSyDAr8ek

..................................


"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 06/06/2008 16:48:08
Μήνυμα:

Δεν εχουμε τίποτα να χάσουμε αν δεχθούμε να δοκιμάσουμε την ενεργειακή δίνη...άπλώς άλλο ενα σασπένς...
Και τι πειράζει αν είναι παιχνίδι..ας διασκεδάσουμε..
Αλλωστε είπαμε όλη η ζωή είναι μια απέραντη παιδική χαρά...θα ξέρεις βέβαια οτι εκέι ανάμεσα στα γελια των παιδιών ακούγονται που και που ξεφωνητά απο τα χτυπημένα αγγελούδια...
Μπορεί και να είναι μια μεγάλη εκπληξη που ποτέ δεν φανταζόμασταν..


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 07/06/2008 10:59:14
Μήνυμα:


Δωρεάν Πνευματικές Αφυπνίσεις δίνονται τώρα σε πολλές παγκόσμιες τοποθετήσεις. Γράψετε μας στην ηλεκτρονική διεύθυνση εάν επιθυμείτε να λάβετε μια Πνευματική Αφύπνιση.

Οι Πνευματικές μας Αφυπνίσεις είναι επίσης διαθέσιμες σε όλες τις εκδηλώσεις μας για τα Μωρά με AIDS. Κάνετε μια μικρή δωρεά για να βοηθήσετε 500,000 ορφανά με AIDS στη Νοτιοαφρικανική επαρχία KwaZulu, και θα λάβετε μια δωρεάν Πνευματική Αφύπνιση από έναν από τους απογόνους του Ιησού και της Μαρίας Μαγδαληνής, θα μπορείτε να ακούσετε μια δοκιμή ήχου υψηλής συχνότητας για το επίπεδο του Αρχαγγελικού κωνοειδή αδένα για να διαπιστώσετε εάν είστε ένας ‘Αρχάγγελος' που ήρθε εδώ για να βοηθήσει άλλους ή/και να εξακριβώσετε ένα είστε απόγονος από τον 1 ο αιώνα από το γάμο του Ιησού και της Μαρίας Μαγδαληνής.

Οι Εκδηλώσεις μας για τα Μωρά με AIDS κατά τον Ιουλίου:

Γιοχάνεσμπουργκ, Νότια Αφρική, " Golden Fair ", 15 η και 16 η Ιουλίου: Gigi@AIDSBabies.org
Πενσυλβανία, Αμερική, 22 η και 23 η Ιουλίου: Susie Mystuey@bee.net
Μόναχο, Γερμανία, 22 η και 23 η Ιουλίου: Hilde sacred-merkaba-munich@photon.net

(Σημείωση: Παρακαλώ γράψετε στη ηλεκτρονική διεύθυνση εάν επιθυμείτε να βοηθήσετε και να δώσετε μια Εκδήλωση προς όφελος των Μωρών με AIDS στην περιοχή σας.)



"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 07/06/2008 12:34:04
Μήνυμα:

To ήξερα, , να πω οτι δεν το ήξερα θα πέσει ο ουρανός στο κεφάλι μου ...αλλά βλέπεις τα παράξενα τραίνα διασταυρώνονται.

Και μια και το χρώμα των πλήκτρων μου παραμένει το ίδιο..
ερωτώ ..

Εγώ εχω την άδεια του υπερβόρειου να επιχειρήσω ?
Ας ενημερωθεί ο Απολλωνας οτι θα παραμείνει ανενόχλητος, στο πύρινο άρμα του..
Κανείς δεν ωφείλει και δεν του ωφείλουν τίποτα...είναι απλώς αυτά εκέι τα μικρά πράσινα που μπαινοβγαίνουν στο μυαλό και κάπου κάπου στις καρδιές οσων εχουν...

υγ αυτό εκεί με τις φωτιές δεν ακουγόταν με τίποτα...μπρρρ


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 07/06/2008 12:46:46
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=56ufhpGzE-M&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=T9KcfTnL0dw&feature=related

Καλημερα...


Edited by - nst on 07/06/2008 13:19:20


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 07/06/2008 13:01:38
Μήνυμα:

Για μία γρήγορη όσο και πλήρη κατανόηση των «Κυνικών», θα μπορούσαμε, για δική μας ευκολία βεβαίως, να συνοψίσουμε στις ακόλουθες 10 τις κύριες φιλοσοφικές θέσεις τους.

ΘΕΣΗ 1. Κατά τους «Κυνικούς», η Φιλοσοφία οφείλει ν’ ασχολείται με την καθημερινή ζωή και με κάθε τι που είναι συγκεκριμένο και απτό και να παρακάμπτει, ως ματαιοπονία, τον κόσμο των αφηρημένων εννοιών. Για την Αρετή, η οποία ορίζεται ως σκοπός της ζωής, δεν απαιτείται πολυμάθεια, και στην κατάκτησή της δεν συντελεί διόλου η μελέτη πολύπλοκων αντικειμένων όπως η Γεωμετρία, η Μουσική και η Λογοτεχνία. Ανίσχυρες και παραπλανητικές είναι επίσης όλες οι ενασχολήσεις με μεταφυσικά, γλωσσολογικά και επιστημονικά ζητήματα. Ως βασικά εργαλεία διακίνησης των ιδεών της Σχολής αναγνωρίζονται μόνον το έμπρακτο παράδειγμα και η συγγραφή «διατριβών» και «σάτυρας».

ΘΕΣΗ 2. Σημαντικό είναι το απτό άτομο και όχι η αόριστη και γενική έννοια «Ανθρωπότης» και η λεγομένη «κοινή ανθρώπινη φύσις». Το «καλό» ισχύει για τον κάθε άνθρωπο ξεχωριστά, σε προσωπική βάση, και η «ευδαιμονία» αποκτάται με την εξασφάλιση της μέγιστης δυνατής εσωτερικής αυτάρκειας μέσω της απελευθερώσεως από τις μεταβολές της Τύχης και των άλλων εξωτερικών του εαυτού (και συχνά απειλητικών προς αυτόν) δυνάμεων του κόσμου. Ο «ευδαίμων» άνθρωπος οφείλει να είναι επιμόνως αδιάφορος και υπομονετικός απέναντι στις όποιες συμφορές. Το κέντρο βάρους της ηθικής και της συνειδησιακής αλλαγής τοποθετείται από τους Κυνικούς αποκλειστικώς στο άτομο, πέρα από κάθε εξωτερικό δεδομένο, όπως θεσμούς, συνήθειες, απόψεις, έξεις, κανόνες, παρορμήσεις, σχέσεις. Η όποια αλλαγή και βελτίωση είναι αποκλειστικώς εσωτερική ανθρώπινη υπόθεση, εντελώς ανεξάρτητη από την όποια κοινωνική, πολιτισμική, πολιτική και οικονομική πραγματικότητα. Η εσωτερική συνειδησιακή αλλαγή είναι απείρως πιο σημαντική από κάθε πολιτικοκοινωνική τέτοια, σε βαθμό που η τελευταία να καθίσταται ακόμη και αδιάφορη.

ΘΕΣΗ 3. Πρέπει να αντιμετωπισθούν με τη μέγιστη περιφρόνηση τα όσα αιχμαλωτίζουν τους ανθρώπους στα δεσμά των «αναγκών», δηλαδή ο πλούτος, η πολυτέλεια, τα αξιώματα, η δόξα, οι απολαύσεις κ.ά. Η ειρήνη του πνεύματος και η ακμή του σώματος, κατακτώνται μέσω μίας απλής και λιτής διαβιώσεως, της λεγόμενης «εντίμου πενίας». Στον άμετρο και αφιλοσόφητο άνθρωπο, τα αποκτήματα κατά κανόνα γίνονται αδυσώπητοι και εκνευριστικοί κτήτορες, και η λεγομένη «κοινωνική θέση» ή τα διάφορα αξιώματα γίνονται δυνάστες των κατόχων τους, τους οποίους εν τέλει καταπίνουν. Ο Κράτης αποκαλεί «ημιονηγούς» τους στρατηγούς, ενώ κατά τον Διογένη ο «Κυνικός» είναι πιο προνομιούχος από τον θεωρητικώς ισχυρότερο όλων των ανθρώπων, τον τύραννο, επειδή ο τελευταίος έχει πάρα πολλά να χάσει, άρα και πάρα πολλές αιτίες για να φοβηθεί (Δίων Χρυσόστομος 8, 17). Ενώ ο τύραννος τρέμει συνεχώς, ο «Κυνικός» δεν φοβάται απολύτως τίποτε, διότι δεν έχει, ή δεν θεωρεί, τίποτε δικό του, αλλ’ αντιθέτως, χαλαρωμένος και εσαεί ελεύθερος, κυριαρχεί απολύτως πάνω στον φόβο του ως «το μόνο πράγμα που όντως έχει νόημα να φοβάται κανείς».

ΘΕΣΗ 4. Η εμπειρία και η μέσω των αισθήσεων αντίληψη, αποτελούν τη μοναδική πηγή της Γνώσεως. H μεγαλύτερη από όλες τις ανοησίες είναι το να παίρνει κανείς την ίδια τη ζωή στα σοβαρά, ή, έστω, περισσότερο σοβαρά από όσο η ίδια η φύση της απαιτεί, ως διαδρομή περισσότερο παρά ως άπαν. Ο βίος δεν είναι παρά μία διασκεδαστική περιπέτεια, μία πόρευση μέσα από φιλικά ή εχθρικά δεδομένα και καταστάσεις, και ο θάνατος απλώς το υποχρεωτικό πέρασμα εκτός του εμβίου κόσμου σε κάποια δεδομένη χρονική στιγμή, άρα παντελώς αδιάφορος. Οι νεκροί εκ των πραγμάτων δεν υποφέρουν, οι δε ζώντες για να μην υποφέρουν οφείλουν πρωτίστως να κατανικήσουν τον φόβο του θανάτου. Όπως τονίζει ο Διογένης, η ετοιμότητα του ανθρώπου να πεθάνει ανά πάσα στιγμή είναι εκείνη που τον κάνει πραγματικά ευτυχή και ελεύθερο.

ΘΕΣΗ 5. Ως συνέπεια των ανωτέρω, οι Κυνικοί, όπως και οι Στωϊκοί με την αυτή συλλογιστική βάση, επιδοκιμάζουν την «εύλογον» αυτοκτονία, δηλαδή την εθελουσία αποχώρηση από τον βίο ως το κατεξοχήν και πάντοτε πρόχειρο εργαλείο εξασφαλίσεως Αξιοπρέπειας και Ελευθερίας. Το ίδιο επιδοκιμάζουν την ευσπλαχνική ευθανασία και όχι αδίκως βεβαίως, αφού, όπως σημειώνει ο Τζαίησον Ξενάκης, «η στάση απέναντι στο δικαίωμα των ανθρώπων να πεθάνουν είναι σημαντική ένδειξη για το πόσο ανθρωπιστική είναι μία κοινωνία». Κανείς δουλοκτήτης και δουλοποιός δεν αρέσκεται στην ιδέα πως ανά πάσα στιγμή είναι εφικτή η οριστική απόδραση κάποιων δούλων του, ή ακόμη και όλων των δούλων του (και δεν είναι διόλου συμπτωματική η καταδίκη κάθε εθελουσίας αποχωρήσεως από τις γνωστές οργανωμένες Θρησκείες που συνεργάζονται στενά με συστήματα πολιτικο-οικονομικού εξουσιασμού).

ΘΕΣΗ 6. Ο πραγματικά σοφός πρέπει να στέκει αντίθετος στη χρήση γενικών εννοιών και να καλλιεργεί τον αντιϊδεαλισμό και τον σχετικισμό. Η «Αρετή» και η «Κακία», υπό την κυρίαρχη, συμβατική και γενική χρήση τους, είναι απλώς λέξεις κενές.

ΘΕΣΗ 7. Υπάρχει θεμελιώδης διαφορά ανάμεσα στη «Φύση» (η οποία στηρίζεται στο «Είναι») και το «Νόμο» (ο οποίος στηρίζεται στο «Έθιμον»). Όλοι οι κοινωνικοί θεσμοί είναι συμβατικοί και τεχνητοί, αλλά και αμείλικτοι στραγγαλιστές της ατομικής ελευθερίας αν κανείς διαπράξει το σφάλμα να τους πάρει στα σοβαρά. Η πραγματική απελευθέρωση (από-ελευθέρωση), επιτυγχάνεται μέσω της εκ θεμελίων επαναξιολογήσεως όλων των αξιών και της συνειδητοποιήσεως του απρόσμενα μεγάλου αριθμού πραγμάτων που μπορούν να διαγνωσθούν, και εν συνεχεία ν’ αντιμετωπισθούν ως περιττά ή παντελώς άχρηστα. Πολιτισμός σημαίνει κατακλυσμός από άχρηστα αντικείμενα, σκουπιδοπαραγωγή, σκουπιδοσυλλογή, σκουπιδαποθησαύρισμα και σκουπιδολατρία, συνεπώς ο «Κυνικός» οφείλει να διαβιεί με τρόπο που ν ‘αποδεικνύει το πόσο ελάχιστα είναι τα πράγματα τα οποία όντως απαιτεί ένας βίος Ελευθερίας και Αυτο-εξαρτήσεως. Το ιδανικό του «Κυνικού», είναι η πλήρης απουσία των οποιωνδήποτε δεσμών. Όταν μηδενίζεται η ένταξη, μηδενίζονται οι απώλειες και συνεπώς ο άνθρωπος μένει αυτάρκης, αυτεξούσιος και ευδαίμων, όπως ένας ένσαρκος Θεός, του οποίου οι πραγματικές ανάγκες περιορίζονται στη βιολογική διατήρηση και μόνον εκεί. Οι πραγματικοί Θεοί θεωρούνται τέτοιοι, επειδή ακριβώς δεν χρειάζονται απολύτως τίποτε και η Αυτάρκεια είναι πρωτεύον χαρακτηριστικό τους.

ΘΕΣΗ 8. Ως υπογράμμιση της ανθρώπινης Αυτάρκειας, ο «Κυνικός» δεν χρειάζεται καν τον λεγόμενο προσωπικό χώρο, για τον οποίο πασχίζουν σε όλον τους τον βίο οι άλλοι άνθρωποι, αλλ’ αντιθέτως λειτουργεί πάντοτε δημοσίως, ακόμη και στις περιπτώσεις του φαγητού, του ύπνου ή και αυτού ακόμη του ερωτισμού. Σε αντίθεση προς τα ισχύοντα, το να κρύβεται κανείς καθ’ οιονδήποτε τρόπο, για τον «Κυνικό» αποτελεί όνειδος, επειδή καταδεικνύει φοβικότητα, υποκρισία και αρρωστημένη μυστικοπάθεια. Ο Κράτης και η Ιππαρχία αποτολμούν να κάνουν δημοσίως έρωτα, ενώ ο Διογένης, αυνανιζόμενος στο κέντρο της Αγοράς, αναφωνεί ότι είναι κρίμα από τη φύση να μη μπορούν οι θνητοί να χορτάσουν αναλόγως την πείνα τους χαϊδεύοντας απλώς την κοιλιά τους.

ΘΕΣΗ 9. Για τους «Κυνικούς», ακόμη και οι θρησκείες είναι «προϊόντα ανθρώπινης συνήθειας». Κατ’ αυτούς, ο Κόσμος διοικείται από έναν «Θείο Νού», που δεν μπορεί ν’ αναπαρασταθεί με εικόνα διότι, απλώς, τίποτε επί γης δεν ομοιάζει προς αυτόν. Οι Θεοί πάντως του Εθνικού Πολυθεϊσμού, μπορούν να θεωρηθούν «πολλές μορφές» αυτού του «Θείου Νοός», οπότε η ερμηνεία της φύσεώς τους καθίσταται δυνατή μέσω της αλληγορίας.

ΘΕΣΗ 10. Η Αρετή είναι διδακτέα και από τη στιγμή που θα κατακτηθεί είναι παντελώς αδύνατον να απωλεσθεί. Ο κάτοχός της, ο «Κυνικός» σοφός, είναι απολύτως ελεύθερος και αυτάρκης, αφού, με το να είναι τέτοιος, κατέχει όλον τον πλούτο που μπορεί να αφορά την ανθρώπινη φύση. Σε αντίθεση προς αυτό που πάρα πολλοί πιστεύουν, η αντισυμβατικότητα του «Κυνικού» δεν είναι απλώς ένα εντόνως δραματικό μέσον για την επίτευξη ενός σκοπού ή για την άμεση ενόχληση του μέσου, συμβατικού ανθρώπου, με την ελπίδα ενός πιθανού αφυπνιστικού σοκ, αλλά αποτελεί, όπως πολύ σωστά τόνισε ο Ξενάκης, «αναπόσπαστο στοιχείο της προσωπικότητος του Κυνικού, που είναι ακέραιος και συνεπής. Αυτό που λέει το εννοεί και αυτό που πρεσβεύει το εφαρμόζει».


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 07/06/2008 20:52:11
Μήνυμα:


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 08/06/2008 12:40:28
Μήνυμα:

Υπερβόρειοι...
Κάποτε είχα γράψει ένα ποίημα γι' αυτους τους Υπερβορειους..
Νομίζω το 'λεγα Υπερβορείων δώρα...
Μπορεί και να υπάρχει κάπου ..σε κάποια σελίδα του υπ' αριθμ. 1 ομότιτλου χώρου...


Θα βρεις ωραία πράγματα κι εδώ..

http://www.freehellenes.org/keimena/ypervor/ypervor.htm


"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 08/06/2008 14:19:19
Μήνυμα:

Κάποτε είχες γράψει για τους υπερβόρειους οπου ανήκουν οι γαλάζιοι..

Ομως το ερώτημα παραμένει
Την άδεια την εχω ? ναι η όχι?


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 08/06/2008 14:31:35
Μήνυμα:


Nα το

Διάχυτο ασημένιο φως,
χρώμα λευκό, σαν γάλα
Απόκοσμο, μυστηριακό...
Σπέρμα Θεών,
ψιχάλα...
Ακτίνες ασημόχρωμες,
του φεγγαριού κοντάρια,
καρφώνονται στον ουρανό.
άστρα..
μικρά φεγγάρια.
Τόποι όπου ζούνε ποιητές,
γλύπτες μα και ζωγράφοι
Μύστες που περιμένουνε
στου Απόλλωνα
το .. ράφι
Απολλώνιο,
Θείο φως, φωτίζει τις μορφές τους
Άσπρες, καθάριες,
φωτεινές,
οι άσπιλες ψυχές τους.
Σαν πεφταστέρια
θα σταλούν
στην γη,
σαν έρθ' η ώρα.
Οδηγητές της νόησης
Υπερβορείων δώρα!!!

Lorenzo


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 08/06/2008 14:42:18
Μήνυμα:

.......... Δεν μας βγάζουν πουθενά........

<< Δεν μπορείς να μπείς δυο φορές στο ίδιο ποτάμι >>
Εσυ, το είχες γράψει και ειδα κι επαθα να το δεχθώ και δεινοπάθησα να το κάνω πράξη.

ΟΧΙ επειδή το είπες βέβαια , αλλα διότι η αλήθεια του ήταν ολαφάνερη ακόμη και σε ενα τεράστιο εγωισμό που αρέσκετο να ελέγχει...η μήπως μιλάμε για φόβο?
Συνεχίζουμε χωρίς τελείες επειδή αυτό αρμόζει στις

Άσπρες, καθάριες,
φωτεινές,
οι άσπιλες ψυχές τους

Καλό απόγευμα

υγ Θα συναντήσω το ''αιγαίο'' σε λίγο !!!

Edited by - nst on 08/06/2008 14:45:49


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 09/06/2008 19:19:59
Μήνυμα:

εσω ετοιμος

Edited by - nst on 09/06/2008 19:21:01


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 10/06/2008 10:53:51
Μήνυμα:


Πρώτ' απ' όλα να πω ότι με εκπλήξατε πολύ ευχάριστα εχθές!!!!!!
Αλλά και σήμερα που μπήκα να δω τι γίνεται κι είδα όλα αυτά που συγκέντρωσες τα οποία είχα γράψει πριν χρόνια..
Τι να πω..
..μου χρειαζόταν
..ίσως..

όσο για την τρόπον τινά "επικοινωνία" χμμ.. τζίφος μέχρι τώρα τουλάχιστον..

Σήμερα κ αύριο έχω τρέξιμο εξετάσεις αλλά και τελικές απαντήσεις στο τι μέλλει γεννέσθαι...

quote:
Την άδεια την εχω ? ναι η όχι?


ΝΑΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ!!!!!!!!!


ΚΑΛΗΜΕΡΑΑΑΑΑΑΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!!!!!!!!!!!!

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 10/06/2008 13:53:04
Μήνυμα:

Πρέπει να πω οτι και εμεις η μάλλον εγώ , εξεπλάγην με τον Ανθρωπο...
Ολη αυτή η αμεσότητα εδρασε μυητικά , οπως δεν το φαντάζεσαι.

quote:
όσο για την τρόπον τινά "επικοινωνία" χμμ.. τζίφος μέχρι τώρα τουλάχιστον..

Το γνωρίζω επειδή δεν εγινε καμία επικοινωνία.
Απολύτως σοβαρά, επειδή ετσι το αντιμετωπίζω και εγω και οι άλλοι κανείς δεν δέχεται να προβεί σε αυτές τις ενέργειες αν δεν ζητηθεί προσωπικά. Δλδ , πρέπει να το θελήσεις και να το ανακοινώσεις μόνος σου.
Το μόνο που μπορώ να βεβαιώσω είναι οτι όσον αφορά εμένα, τον ορθολογισμό μου και τον σκεπτικισμό μου, ανατράπηκαν όλα. Και είμαι σίγουρη για το τι λέω επειδή δεν ήταν ουτε το πρώτο, ούτε το πιο περίεργο που ''μαθαινα'' . Αποκλείεται δε να ανέφερα σε εσένα κάτι που θεωρώ παιδαριώδες η αστείο.

ΔΕΝ ΕΊΝΑΙ.

Αλλά όπως κάθε τι καινούργιο που βασίζεται στην προσωπική εμπειρία, θέλει απαλλαγή απο τις πεποιθήσεις , τα θέσφατα, τις προκαταλήψεις και κυρίως απο αυτή την άισθηση παντοδυναμίας που είναι διάχυτη στις ισχυρές προσωπικότητες.
Η διάλυση της προσωπικότητας δεν γίνεται ασυνείδητα...[ αν δεν θέλουμε να σαλτάρουμε]...
Και αυτό αγαπημενε φίλε είναι το πιο συναρπαστικό και μεγαλειώδες ταξίδι που μπορούμε να κάνουμε. Πιο δυνατό απο οτιδήποτε ορατό υπάρχει και κυρίως δεν χρειάζεται να πάμε πουθενά.

Εγω δεν ξέρω , θα κάνω όμως οτι μπορώ.

Περιμένουμε νέα και εύχομαι να είναι όσο πιο ευχάριστα γίνεται.

Edited by - nst on 10/06/2008 14:21:12


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 10/06/2008 14:22:20
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=E-ZowzAPOME

Ας ταξιδέψουμε


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 11/06/2008 17:26:38
Μήνυμα:

Όλα καλά [για τους επόμενους 3 μήνες τουλάχιστον..]

Μετά τα καλά νέα ας ακούσουμε Vanessa Mae

και "Destiny"


http://www.youtube.com/watch?v=-eCvTx5nDDA&feature=related

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 11/06/2008 21:59:32
Μήνυμα:

Πόσο χαίρομαι φιλαράκι!!! Να πάρει... οτι και να γνωρίζει κανείς, οταν πρόκειται για δικά του άτομα , τραντάζεται συνθέμελα.

Υπέροχο το μουσικό κομμάτι.

Μην ξεχνάς να λάβεις σοβαρά υπ 'όψιν εκείνο το νηπιαγωγείο...
Ολα μπορούν να ανατραπούν οταν παίζει κανείς με τόοοσααα περίεργα παιδάκια..
Μια εμπειρία παραπάνω....απίστευτη....για κάθε ιπτάμενο σκοπευτή...



Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 16/06/2008 01:16:05
Μήνυμα:



Edited by - nst on 16/06/2008 01:19:44


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 17/06/2008 00:46:06
Μήνυμα:

Edited by - nst on 17/06/2008 00:47:30


Συγγραφέας Μηνύματος: happychappy
Απάντησε την: 17/06/2008 05:27:41
Μήνυμα:

στο youtube έπεσα σε ένα video με τον παύλο σιδηροπουλο, όχι μουσικό, ένα απόσπασμα από μια ταινία στην οποία έπαιζε και ομολογώ πως είναι ένα από τα πιο διαχρονικά και αληθινά πραγματα που έχω δει.
Μια φράση που μου έκανε εντύπωση ειναι:
Την μοναξιά σου ανάμεσα σε τόσους ανθρώπους
http://www.youtube.com/watch?v=GzuMsOsoNvQ
αποφάσισα να ακολουθήσω τα link που έχουν σχέση τον σιδηροπουλο
και click στο click έπεσα σε ένα τραγούδι που έλεγε:
πάρε τηλέφωνο την μοναξιά σου
ή
βγες ξανά στον δρόμο της φωτιάς.

σκληρες κατάθεσεις σκέψεων.
http://www.youtube.com/watch?v=m9rOkmTKFHI&feature=related
ποιος ονειρεύεται πως κάποιοι άλλοι
βγαίνουν και κάνουν πρώτοι την αρχή.
αυτο το τραγουδι με έβαλε σε σκέψεις για πολλά πράγματα και αυτός πρέπει να είναι ο σκοπός όταν κάποιος καταθέτει σκέψεις, γιατι ο προβληματισμός και η ενόχληση σπάνια ψεύδονται.
Και χόρεψε μαζί με την σκιά σου
Στους ήχους μιας αδύναμης καρδιάς.
τόσες αλήθειες σε ένα βράδυ πώς να τις αντεξεις; αβαστχτες σαν τν ανθρώπινη μοναξιά


Είναι ίσως η απόκτηση γνώσης το νόημα της ζωής
Είναι που η γνώση σημαίνει μοναξιά
Είναι το βλέμμα που αγκαλιάζει την κοφτερή λεπίδα
Είναι η ψυχή που φοράει το αγκάθινο στεφάνι.

πως γίνεται κάποιοι που ονομάζονται γενιά του χάους να λένε πράγματα που βάζουν τα πράγματα σε μια σειρά.


σαν επιλογος
Πρέπει να επισπεύσουμε την αποσύνθεσή μας, η παρακμή κρατάει πολύ και είναι βαρετή...

όσο και αν δεν μας αρέσει, βιώνουμε την παρακμή και μπορεί ελευθέρα κάποιος να μου μιλήσει για το αντίθετο.


Συγγραφέας Μηνύματος: lizzard_king
Απάντησε την: 17/06/2008 08:31:26
Μήνυμα:

....Μέρα τη μέρα...Χρόνο το χρόνο,παιδεύεσαι να "χτίσεις" μια εικόνα...Μια εικόνα να βλέπουν οι άλλοι και να βλέπεις κι εσύ σαν άλλος....Μια εικόνα παζλ,με κομματιά,πολλά κομμάτια,όσο πιο πολλά,τόσο πιο καλά....Κομμάτια φτιαγμένα με βάση τον τρόπο που ζούνε οι τριγύρω σου κι αυτούς που ζούνε τριγύρω απ΄τους τριγύρω σου κι αυτούς που ζούνε τριγύρω απ'αυτούς που ζούνε τριγύρω απ'τους τριγύρω σου....Πρέπει να τους ικανοποιήσεις όλους...Πρέπει να τους αρέσει η εικόνα σου,ή να τους καταλύει ως κριτές...Χρησιμοποιείς κομμάτια που είτε δεν σου αρέσουν,είτε δεν μπορείς να τα κατανοήσεις,φτιαγμένα από υλικά που δεν έχουν καμία αγνότητα,βρώμικα και δύσφορα...Πολλές φορές χρειάστηκε να βάλεις ένα κομμάτι στο παζλ,το οποιό το σιχένεσαι,ίσως χωρίς καν να το καταλαβαίνεις...Πρέπει να πείσεις όλα τα βλέματα ότι είναι αληθινά όλα τα κομμάτια της εικόνας σου και ο καλύτερος τρόπος για να πιστέψουν αυτοί,είναι να πιστέψεις πρώτα εσύ...Στην αρχή νιώθεις άβολα,κυνηγημένος απ'όλα αυτά τα βλέματα.κοιτάς να κρύβεσαι συχνά,χωρίς να καταλαβαίνει κανείς πως θέλεις να κρυφτείς και όλο και λιγότερο διστακτικά,φανερώνεις τα κομμάτια σου...Βλέπωντας πόσα βλέματα "χορτένεις" με τα κομμάτια που δημιουργείς,αιθίζεσαι,παρανοείς και θέλεις να φτιάχνεις συνεχώς κι άλλα για να χορτένεις όλο και πιο πολλά βλέματα....Αρχίζεις να μη νιάζεσαι καθόλου για την αλήθεια που καταπίνει κάθε ψεύτικό σου κομμάτι και σε νιάζει μόνο να τρέφεις βλέματα,όλο και πιο πολλά,όλο και πιο μακρινά....
Υπάρχει μια αγνή εικόνα,αιθέρια.Η εικόνα της ψυχής σου.Μ'αυτήν γεννήθηκες και την ολοκλήρωσες τα πρώτα χρόνια της ζωής σου,που κατανοούσες μόνο την έννοια της ύπαρξης και της συνύπαρξης....την αγάπη...Μέχρι που ένιωσες πως η μικρή,αγνή σου εικόνα,δεν μπορεί να χωρέσει καινούριες,σαγηνευτικές έννοιες που κρατάνε χορτάτα τόσα πολλά μυαλά,τόσα πολλά βλέματα...Έπρεπε να μεγαλώσεις την μικρή,αγνή σου εικόνα...Ξεκίνησες διστακτικά να τοποθετείς κομματάκια από παζλ,γύρω από την εικόνα σου,για να την κάνεις πιο επιβλητική,πιο αξιοπρόσεχτη...Έπαψες να ενδιαφέρεσαι για την αληθινή σου εικόνα από τη στιγμή που με τη μεγαλύτερη αποφασιστηκότητα,τοποθέτησες το πρώτο "βρώμικο" κομμάτι,πάνω στην αληθινή σου εικόνα....Δεν μπορούσες να την επεκτείνεις άλλο,μα διψούσες για προσοχή....Δεν έφτεγες εσύ...Τόσα πολλά τα διψασμένα βλέματα...Έπρεπε να τοποθετείς κομμάτια πάνω στην μέχρι τότε άσπιλη εικόνα της ψυχής σου...Κάθε μικρό κομματάκι που τοποθετούσες,έκρυβε ένα μικρό κομματάκι της ψυχής σου,της αληθινής σου εικόνας....Και κάθε μικρό κομματάκι που έμπαινε,έπρεπε να ταιριάξει με την εικόνα γύρω του κι έτσι έπρεπε να βάλεις κι άλλα κομματάκια...Δεν έφτεγες εσύ...Η εικόνα σου έπρεπε να έιναι ομοιόμορφη..Έπρπε να θάψεις την ψυχή σου...Ήταν σαφές...Αν όχι,γιατί έφτασες μέχρι εδώ?Γιατί δε σε σταμάτησε κάτι πριν να έιναι πολύ αργα?Αν ήταν τόσο μεγάλο το λάθος γιατί δε σε βοήθησε,ή έστω δε σου 'δειξε τον τρόπο,αυτή η τόσο μεγάλη δύναμη που εξισορροπεί τα πάντα.....Είναι σαφές...Αλλιώς κάτι θα υπήρχε...Ένα μικρό σημάδι,μια χαραμάδα να μπει λίγο φως...Στο κάτω κάτω,γιατί παρακαλώ είναι τόσο ψεύτικη,τόσο λερωμένη η εικόνα που έφτιαξες....Δικά σου κομμάτια είναι κι αυτά που μαρτύρησες τόσο για να τα χτίσεις....
Πες μας εσύ,που τόσο κόπο έκανες να χορτάσεις τόσα βλέματα,τι θα κάνεις για να χορτάσεις άλλα τόσα που περιμένουν να τα ταίσεις,αφού δεν έχεις χώρο να προσθέσεις καινούρια κομμάτια.....Θα κλέψεις μήπως άλλες ψυχές....?
Υπάρχουν βλέματα που βλέπουν απ'ευθείας την ψυχή σου...Κάποιο απ'αυτά,ίσως σε αγαπήσει....Ίσως κάποιο να σ'έχει αγαπήσει ήδη....Τι θα κάνεις?Θα κρυφτείς?Θα κρυφτείς κι από σένα?Η μοναξία,είναι μια πλαστική κουκλίτσα για να παίζεις κι εσύ την έκανες παιδί σου και δε λες να την αποχωριστείς....Ξέρεις κάτι...Όσο ανθεκτικό κι αν είναι το υλικό που είναι φτιαγμένο ένα παιχνίδι,φθείρεται.....Μέρα τη μέρα....Χρόνο το χρόνο....
Παιδί...Πάντα ήμουν παιδί....Με μια άσπιλη ψυχή,περιτρυγυρισμένη από κομματάκια παζλ που φτιάξαν μια ασπίδα....Η ασπίδα απο μέσα μοιάζει φυλακή....Θα κοιτάξει ποτέ κάποιο βλέμμα ευθεία στη δικιά μου ψυχή...?Γιατί αυτά τα διαπεραστικά βλέματα,δεν μπορούν να περάσουν μια τόσο αδύναμη ασπίδα....?

I'm the lizard king,I can do anything!


Συγγραφέας Μηνύματος: happychappy
Απάντησε την: 17/06/2008 11:35:03
Μήνυμα:

Έτσι είναι


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 17/06/2008 17:50:08
Μήνυμα:

quote:
Είναι ίσως η απόκτηση γνώσης το νόημα της ζωής
Είναι που η γνώση σημαίνει μοναξιά
Είναι το βλέμμα που αγκαλιάζει την κοφτερή λεπίδα
Είναι η ψυχή που φοράει το αγκάθινο στεφάνι.

Αγνωστο το νόημα της ζωής , μόνο ζωή και τίποτα άλλο...
Ολο της το μεγαλείο κρύβεται στην απλότητα της. Φαίνεται οτι μας αρέσει να μοιάζουμε σπουδαίοι και διαφορετικοί, εκεί που η μόνη απάντηση είναι ενα μοναδικό ΕΙΝΑΙ Η ΕΙΜΑΙ, μόνο αυτό.
Η γνώση μαγεύει εις διπλούν, μια και ενώνει τα αντίθετα αλλα συγχρόνως ανοίγει το εύρος αυτών.
Μα δεν είναι μοναξιά...όποιος μίλησε με την φύση, κατάφερε να πετάξει στα ουράνια πελάγη, και αγκάλιασε αυτή την ολόθερμη αύρα δεν είναι ποτέ πια μόνος , περιέχει τα πάντα και όλα είναι γυρω του.
Είναι μια λουλουδένια πλεξούδα φτιαγμένη απο ολα τα άνθη και όλα τα χρώματα που στεφανώνει την ψυχή...ναι αυτή που παρασύρουν πίσω τους τα παιδιά...


quote:
Με μια άσπιλη ψυχή,περιτρυγυρισμένη από κομματάκια παζλ που φτιάξαν μια ασπίδα....Η ασπίδα απο μέσα μοιάζει φυλακή....Θα κοιτάξει ποτέ κάποιο βλέμμα ευθεία στη δικιά μου ψυχή...?Γιατί αυτά τα διαπεραστικά βλέματα,δεν μπορούν να περάσουν μια τόσο αδύναμη ασπίδα....?

Υπάρχει ενα βλέμμα αλάνθαστο και ακριβές σαν κεντρώο βέλος, που μπορεί να διαπεράσει μια μόνο ψυχή κάθε φορά...και αυτό είναι το δικό της. Αυτό που αρμόζει στην αγιότητα της. Δεν μπορούμε να μοιραστούμε την Θεότητα μεσα μας και μεχρι να την ''ακούσουμε'' την αναζητάμε εξω απο εμας..
Ολες αυτές οι αντίθετες επιθυμίες , τα τόσα θέλω μας, η εκρηξη της αδρεναλίνης, το σπάσιμο των αλυσίδων...
Ολες αυτές οι διαφορετικές συμπεριφορές, οι παράδοξες εμφανίσεις , η τέχνη , η μουσική ..αυτό το κατα εξοχήν κατάλληλο εργαλείο ..
Είναι ολα οι μέθοδοι που ανακαλύψαμε για να προσεγγίσουμε την δική μας ψυχή. Τον εαυτό μας αναζητούμε μεσα στα μάτια των αλλων ανθρώπων. Την δική μας ματιά περιμένουμε να διαπεράσει τις ασπίδες που υψώσαμε , οταν ξεχάσαμε... Αυτή την συνάντηση προσμένουμε κάθε φορά που ''συναντάμε'' μια άλλη ψυχή ..κάθε φορά που ανεβαίνουμε στα σύννεφα η που γκεμιζόμαστε στα βάθη της απελπισίας όποτε νομίζουμε οτι ''ξέφυγε'' πάλι, αλλη μια φορά.
Και αυτή , η ψυχή μας , χαμογελάει παιχνιδιάρικα η ίσως και άτακτα κάθε φορα που την κυνηγάμε...κάτω απο την μυτη μας...



Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 18/06/2008 00:36:28
Μήνυμα:

Δεν ξέρω γιατί μου ήρθε έτσι να γράψω εδώ αυτή την
κουβέντα, μετά από όσα διάβασα...
" Εγώ ειμί ο ποιμήν ό καλός, όλσοι ήρθαν πριν από μένα κλέφτες
και μισθωτοί εισίν και μόλις έρθει ο λύκος φεύγουσι
καώς δεν νοιάζονται... Εγώ ειμί ο ποιμήν ο καλός και
τα πρόβατα της δικής μου φωνής ακούουσιν..."


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 18/06/2008 11:02:24
Μήνυμα:

Αφου σου ήρθε καλά έκανες και την εγραψες..
Τωρα μπορείς να μου πείς κάτι αν ξέρεις..

Τι να κάνω με ενα λαγοκούνελο , που είχα την ηλίθια ιδέα να ''σωσω'' και το έκανα πρωτευουσιάνο..και μου εχει κάνει το μπαλκόνι πουά?
Ασε που θέλει να του κρατάω το καρότο μπροστά του για να φάει και όλη νύχτα δίνει πάρτυ ...
Ασε που ο γιος μου, νομίζει οτι είναι γάτα και όλη την ωρα το χαιδεύει..
Αν στο τέλος το κουνελι νιαουρίσει θα το πιστέψω..


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 21/06/2008 20:17:19
Μήνυμα:

Το εν λόγω κουνέλι εχει ξεθαρέψει και εξερευνεί το σπίτι..
Συλλαμβάνει τις διαθέσεις μας στον αέρα και ανάλογα αντιδρά..
Α εμαθε και λερώνει σε ενα σημείο και μάλιστα μόνο του. Να υποθέσω οτι του αρέσει στην Αττική?


υγ το δικό μου είναι πιο όμορφο αλλά εχει τα ίδια αυτια με αυτό εδω


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 21/06/2008 20:19:16
Μήνυμα:

ΓΡΑΜΜΑ ΠΑΝΤΡΕΜΕΝΗΣ ΣΕ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΩΝ!!!!!!!!
Αγαπητό PC- Solutions, Πέρσι, έκανα αναβάθμιση από το Αρραβωνιαστικός 5.0 στο Σύζυγος 1.0 και παρατήρησα πως το καινούριο πρόγραμμα άρχισε να κάνει αναπάντεχες αλλαγές στα λογιστικά φύλλα, περιορισμένη πρόσβαση στις εφαρμογές λουλουδιών και χρυσαφικών που παλιότερα, στην έκδοση Αρραβωνιαστικός 5.0, δούλευαν απρόσκοπτα. Επίσης, το Σύζυγος 1.0 απεγκατέστησε πολλά άλλα πολύτιμα προγράμματα όπως το Ρομαντικός Περίπατος 9.9 και εγκατέστησε ανεπιθύμητα Popups, όπως τα Champions League 5.0 και Κυριακή στα Γήπεδα 8.0. Το Διάλογος 1.3 δεν τρέχει πια ενώ το Καθαριότητα 2.6 προκαλεί κολλήματα και κατάρρευση του συστήματος. Προσπάθησα να τρέξω το Μουρμούρα 5.3 GOLD edition... αλλά εις μάτην. Μια απελπισμένη γυναίκα. AΠΑΝΤΗΣΗ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ:
Αγαπητή 'Απελπισμένη γυναίκα:

Έχε υπ' όψιν πως το Αρραβωνιαστικός 5.0 είναι ψυχαγωγικό πακέτο ενώ το

Σύζυγος 1.0 είναι λειτουργικό σύστημα, με απαιτήσεις από τον χρήστη.

Προσπάθησε να δώσεις την εντολή C:Nomiza_pws_me_agapouses.exe και εγκατέστησε το Δάκρυα 6.2 σε original έκδοση.

Λογικά, το Σύζυγος 1.Ο θα εκκινήσει αυτόματα τις εφαρμογές Ενοχή 3.0 και Λουλούδια 7.0 σε random λειτουργία..

ΠΡΟΣΟΧΗ

* Υπερβολική χρήση του παραπάνω προγράμματος μπορεί να προκαλέσει την κλήση των screen saver Κατσούφικη Μουγκαμάρα 2.5 και Μπύρα 6.1 (Το Μπύρα 6.1 ίσως προκαλέσει την αναπαραγωγή WAV αρχείων τύπου 'Δυνατό ροχαλητό', που καταργούνται μόνο με επανεκκίνηση).


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 02/07/2008 12:35:30
Μήνυμα:

Κατάθεση μιας καλής φίλης, που μεταφέρω...

----------------
Το επισυναπτόμενο βίντεο νομίζω ότι είναι μια από τις πιο συγκινητικές στιγμές στην ιστορία του ερασιτεχνικού αθλητισμού.
Η ιστορία με λίγα λόγια πάει κάπως έτσι. Ένα ζευγάρι αποκτά ένα παιδί που έχει σοβαρή ανατομική αναπηρία. Οι γιατροί τους λένε ότι το παιδί δεν θα έχει νοητική ανάπτυξη και δεν τους δίνουν ελπίδες για το μέλλον του. Ο μπαμπάς του σε πείσμα όλων των αντίθετων απόψεων αποκτά ένα κώδικα επικοινωνίας μαζί του και το παιδί αναπτύσσεται νοητικά κανονικά και πηγαίνει στο σχολείο. Ο μικρός κάποια στιγμή ζητά από τον μπαμπά του να αθληθεί. Ο μπαμπάς δεν έχει καμία σχέση με τον αθλητισμό και αρχίζει να προπονείται κουβαλώντας τον μικρό του γιό στα χέρια για να έχει κι αυτός την χαρά του αθλητισμού!!!
Το εκπληκτικό? Ο μπαμπάς πλέον έχει τρέξει δεκάδες μαραθώνιους και ironman πάντοτε με τη συντροφιά του γιού του!!
Το video δείχνει τη συμμετοχή τους σ' ένα ironman. Ο Dick Hoyt κολυμπάει έχοντας δεμένο πάνω του το γιό του σε βάρκα (!), μετά ποδητατεί 180 χιλιόμετρα (!) με το γιό του σε ειδική θέση πάνω στο ποδήλατο και τέλος τρέχει κι ένα μαραθώνιο σπρώχνοντας το αναπηρικό καρότσι του γιού του!!
Μια συγκινητική και απίστευτα δυνατή ιστορία.


http://www.youtube.com/watch?v=8gm7XwtIJdM&feature=related
_________________


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 06/07/2008 09:40:22
Μήνυμα:

"Ξέρω πως ποτέ δε σημαδεύουνε στα πόδια Στο μυαλό είναι ο Στόχος, το νου σου ε;"


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 09/07/2008 01:04:31
Μήνυμα:

Απλό που είναι τελικά… θεέ και κύριε… Είναι μπροστά μας συνέχεια και εμείς παίζουμε μαζί του το κρυφτό…"

Εντέλει, διαπιστώνω, οτι το πιο επικίνδυνο όπλο, είναι η ΑΓΑΠΗ,αφου απο αυτούς που μας ''αγαπάνε'' είναι δυσκολότερο να απαλλαγούμε...
γιατι δεν το θέλουμε...η μάλλον ετσι νομίζουμε.
Περιττές οι εξηγήσεις, ας είναι καλά τα εγκεφαλικά μου ημισφαίρια.

Και για να τελειώνουμε, οταν πάψεις να θέλεις τότε θα τα εχεις όλα οσα θέλεις..και εκεί είναι όλη η απλότητα.

Για άλλη μια φορά, αγναντεύω απο μακριά, τα σύνολα...



Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 09/07/2008 01:13:00
Μήνυμα:

Καληνύχτα!


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 10/07/2008 13:34:27
Μήνυμα:

Αγαπητή nst, δυστυχώς ή ευτυχώς, μοιάζει σαν
κάποιος να παίζει ένα σκληρό παιχνίδισε πολλούς
ανθρώπους...Αυτό όμως συμβαίνει ΄μονο
σε περίεργα άτομα, όντως αρκούντως εγκεφαλικά
που η φθορά που αισθάνονται είναι μεγαλύτερη... Οι
απλοί άνθρωποι, περνάνε καλύτερα... Κατά το "οι
ωραίοι έχουν χρέη" Πληρώνεις γιατί είσαι πλούσια,
αν δεν είχες θησαυρό, δεν θα σου ζητούνταν τόσα πολλά...


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 11/07/2008 16:39:30
Μήνυμα:

Τρεχαγύρευε, πειράζει που βαρέθηκα την σοβαρότητα για σήμερα????
Ας παίζει ....θα παίξουμε παρέα...

Μια περίεργη μπλέ!!!


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 13/07/2008 00:32:20
Μήνυμα:

Να παίζει ρε φιλαράκι, ποιός ειπε ότι πειράζει;
Αυτο που σου έγραψα για τους ωραίους, συμφωνείς ή
διαφωνείς; ( Υπάρχει και κουτί με λουκούμια...( χιούμορ,
απλά θέλω απάντηση περί της διαφοράς ανθρώπων, στο ότι
κάποιοι ζουν μια ζωή σαν να μην συμβαίνει τίποτα και
δίπλα τους ακριβώς άλλοι περνάνε γολγοθάδες...


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 13/07/2008 12:57:18
Μήνυμα:

quote:
απλά θέλω απάντηση περί της διαφοράς ανθρώπων, στο ότι
κάποιοι ζουν μια ζωή σαν να μην συμβαίνει τίποτα και
δίπλα τους ακριβώς άλλοι περνάνε γολγοθάδες...

Δεν μπορώ να σου απαντήσω σε αυτό επειδή , ουτε και εγω το κατανοώ ωστε να το εξηγήσω.
Οι διάφορες θρησκείες εχουν όλες κάποιες δοξασίες σχετικά ...που καταυνάζουν αυτές τις διαφορές και τις δικαιολογούν.
Προσωπικά δεν εχω εχω κανένα τεκμήριο η πίστη που να μπορούν να στηρίξουν κάτι απο αυτά.

Το μόνο για το οποίο είμαι βέβαιη είναι οτι οι χαρακτηρισμοί << σαν να μην συμβαίνει τίποτα...και γολγοθάδες >> δεν είναι ακριβείς επειδή ανταποκρίνονται στην επιφάνεια που παρατηρούμε και στην προσωπικη θέαση των πραγμάτων και της ζωής μας.

Επίσης προφανώς οι νόμοι του σύμπαντος και αυτό που εμείς ονομάζουμε ως δίκαιο , είναι διαφορετικοί απο τους δικούς μας.
Αρα, αυτό που συνήθως γίνεται ....η εναπόθεση ευθυνών στην Θεότητα και στην ζωή όποτε κάτι δεν γίνεται οπως το είχαμε σχεδιάσει [ και αυτό λέμε αποτυχία , ενω μπορεί να μην είναι], είναι ατόπο.

Φιλαράκι..χαμογέλα ...δες το ηλιοβασίλεμα και πέταξε μεσα σε αυτό ..και θα δείς οτι όλα θα μοιάζουν διαφορετικά ...



Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 14/07/2008 19:06:02
Μήνυμα:

Ρε φιλαράκι,εννοείται ότι χαμογελώ, αλλά, μου κακοφαίνεται
που βλέπω τόσο αφασιακούς ανθρώπους να μην καταλαβαίνουν
τίποτα και δίπλα τους άλλοι να ζουν φοβερές καταστάσεις...
Όπως λένε: " ΄Αλλοι Λωζάνη κι άλλοι ...Κοζάνη..."
Βλέπω κάτι χαζόφατσες που γνωρίζω κάποια στοιχεία γι
αυτούς , να είναι τέρμα αφασία και όλα καλά... Δεν τους
κατηγορώ. Απλά μου μοιάζει παράξενο,τουλάχιστον...


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 14/07/2008 23:22:18
Μήνυμα:

ΧΑ ΧΑ , χαζόφατσες, αφασιακούς, με στοιχεία .... ελα τωρα Τρεχαγύρευε, ασε τον κόσμο στην μακαριότητα του...ο καθένας με τα όπλα του..
Ετσι κι αλλιώς τώρα και να θέλεις δεν μπορείς να ξαναγυρίσεις πίσω..οπότε προχώρα και όπου πάει..
Ταξίδι ασυνείδητα δεν μπορείς να κάνεις , αρα η ''αφασία'' ειναι το αντίδοτο που δεν θέλουμε...ε?

Καλο βράδυ.



Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 16/07/2008 23:59:53
Μήνυμα:

Αγαπητή μου nst, πάντα πίστευα στην αρμονία και στο ότι
"τα πάντα εν σοφία εποίησε" και αθεράπευτα σκληρός
ρομαντικός ( όσο αδόκιμο κι αν ακούγεται..) και δεν πρόκειται
να δεχτώ τον εαυτό μου ότι είμαι σε ένα χάος με φιλοσοφία
το 'ο σώζων εαυτώ σωθήτω"... Πιστεύω ότι δεν καταλαβαίνουμε
που ζούμε και ότι ο κόσμος μόνος του δεν αποκαλύπτεται..
Ότι έγραψα πιο πριν το έγραψα επειδή με παραξενεύει, όχι
γιατί με ενοχλεί ή ζηλεύω την μακαριότητα των άλλων, όποια
καταγωγή και αιτία κι αν έχει...
Απλά πιστεύω ότι οι ωραίοι έχουν χρέη, ή κουβαλάνε τους
άλλους στην πλάτη τους και μπορώ να διακρίνω ποιοί είναι
κουβαλητές και ποιοί ...κουβαλόμενοι... Εσυ π.χ.. είσαι
κουβαλητής...Άρα έχεις δύναμη...


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 17/07/2008 21:54:54
Μήνυμα:

quote:
Απλά πιστεύω ότι οι ωραίοι έχουν χρέη,

ΧΑ ΧΑ ΧΑ !!!! μπα, πάντα βρίσκουν κάποιον να τους τα ξεχρεώνει...αν χρησιμοποιήσουν την ομορφιά τους...[ διαβολικό αλλά ωραίο]

Λοιπόν λέω να μην σώσουμε κανένα , ούτε τους άλλους , ούτε εμάς αλλά να χαλαρώσουμε και να απολαύσουμε...την ζωή που εχουμε...
Πως σου φαίνεται ?


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 17/07/2008 23:57:09
Μήνυμα:

Πιστέυεις ότι έχεις επιλογή;Όχι φιλαράκι, εδώ που ήρθαμε
θα χορέψουμε... Θέλουμε δεν θέλουμε...
Οι ωραίοι είνια οι μη με αγελαδίσιο βλέμμα... Αυτοί δλδ
που δεν δέχονται αδιαμαρτύρητα ότι συμβάινει...


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 18/07/2008 13:59:58
Μήνυμα:

Πιστεύω οτι πάντα εχουμε επιλογές, οχι ως προς το αν θα χορέψουμε αλλά ως προς το είδος και το στύλ του χορού...



Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 18/07/2008 14:56:10
Μήνυμα:

Να χαρώ το φιλαράκι... Λατρεύω τον χορό , φίλη
nst,είναι έκφραση και αποσυμφόρεση... Τώρα για τον
συγκεκριμένο χορό, είναι αυτό που λένε, όποιος
έχει όρεξη, χορεύει... Αλλά κι οι ωραιοι είναι που σέρνουν
πρώτοι τον χορό...


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 18/07/2008 21:43:42
Μήνυμα:

Τρεχαγύρευε , πρώτη φορα σε βλέπω χαλαρό και ενθουσιασμένο...χαίρομαι.
Ο χορός είναι γείωση και μας χρειάζεται...σου εχει τύχει να ''χορεύεις'' στα φανάρια οταν οδηγείς και ακους μουσική???


Συγγραφέας Μηνύματος: GWGW
Απάντησε την: 18/07/2008 22:11:57
Μήνυμα:

quote:

Αφου σου ήρθε καλά έκανες και την εγραψες..
Τωρα μπορείς να μου πείς κάτι αν ξέρεις..

Τι να κάνω με ενα λαγοκούνελο , που είχα την ηλίθια ιδέα να ''σωσω'' και το έκανα πρωτευουσιάνο..και μου εχει κάνει το μπαλκόνι πουά?
Ασε που θέλει να του κρατάω το καρότο μπροστά του για να φάει και όλη νύχτα δίνει πάρτυ ...
Ασε που ο γιος μου, νομίζει οτι είναι γάτα και όλη την ωρα το χαιδεύει..
Αν στο τέλος το κουνελι νιαουρίσει θα το πιστέψω..


χαχαχαχα
ποτε μη λες ποτε....

http://www.youtube.com/watch?v=04RZrf3-Mgo

http://www.youtube.com/watch?v=-lahzGxKBPo&NR=1

Edited by - GWGW on 18/07/2008 22:12:54


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 19/07/2008 11:56:47
Μήνυμα:

Φιλαράκι nst...δεν οδηγάω, οδηγά η γυναίκα
μου... Αλλά ο χορός ήταν από παιδί αδυναμία...
Ξέρεις,από ..δημοτικά σε χορευτικό συγκρότημα
, ντίσκο, ροκ και λοιπά... Χορός νά' ναι με καλή
μουσική που να σε φτιάχνει και όλα τα γούστα..
Εκτονώνεσαι, έρχεσαι σε επικοινωνία με τον εαυτό σου...


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 19/07/2008 16:22:35
Μήνυμα:

Τυχερέ, εχεις και ιδιωτικό σωφέρ...σε πειράζω...
Οπότε μπορείς να χορεύεις, όποτε σου αρέσει..
Δεν ήθελες ομως ποτέ να δοκιμάσεις λίγο την ταχύτητα?


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 19/07/2008 16:27:48
Μήνυμα:

GWGW, ευχαριστώ. Τι όμορφα βίντεο...
Τελικά φαίνεται οτι αρέσουν τα χάδια στα κουνέλια γιατί το δικό μας , μόλις ανοίξουμε την μπαλκονόπορτα , τρέχει στα πόδια μας και περιμένει.. πάντως είναι πολύ απαλό και όμορφο..

Edited by - nst on 19/07/2008 16:28:27


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 19/07/2008 17:55:09
Μήνυμα:

Αγαπητή μου nst, δεν μου αρέσει η ταχύτητα, είμαι
ποδηλάτης. Αν κι έχουμε αυτοκίνητο δεν νοιώθω
την ανάγκη για ταχύτητα... Μου αρέσει να βλέπω καλά
τα πράγματα γύρω μου, δεν μου αρέσουν οιβιαστικές επιλογές...
Θέλουμε εδώ και καιρό με την γυναίκα μου να πάμε
να χορέψουμε, αλλά με δυο μικρά και χωρίς κοντά τους
παπούδες, είναι λίγο δύσκολο...


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 19/07/2008 19:39:50
Μήνυμα:

Καλά...πάντως και με το ποδήλατο μπορείς να τρέξεις....
Θυμάμαι μικρή που είχα εκτοξευτεί επάνω απο την μπροστινή ρόδα ενος ποδήλατου που ειχα, οταν κατεβαίνοντας μια κατηφόρα χτύπησε σε μια κοτρώνα και ντελαπάρισε...
Και το πρόβλημα μου δεν ήταν το μαυρισμένο μάτι μου η τα σχισμενα ρούχα μου αλλά το πως θα με δεί η μητέρα μου , με αυτα τα χάλια και λιποθυμίσει...

Μια προτροπή....
Επειδή το εχω περάσει το ζήτημα << που αφήνουμε τον νεοσσό για να βγούμε >>....και είδα τις συνέπειες ....ψάξε να βρείς μια λύση για να χορέψεις σύντομα....


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 19/07/2008 19:57:05
Μήνυμα:

.... Μην γελάσεις... 10 χρόνια προσπαθούμε κι ακόμη
να βγούμε μόνοι μας, πλην κάποιων κοινωνικων εκδηλώσεων...
Μας λείπει και τους δυο... Αλλά το θεμα είναι οτι πλέον
δεν ζούμε όπως παλιά και δεν υπάρχουν μέρη για χορό,
όπως οι παλιές ντίσκο...Πιστεύω οτι έχει χαθεί εκείνο
το life style...


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 20/07/2008 10:51:01
Μήνυμα:

Δεν γελάω επειδή το εχω δεί όλο αυτό και δεν μου ΄φάνηκε και το καλύτερο. Τωρα που ξέρω, είμαι της γνώμης οτι η ελλειψη διασκέδασης καθως και η έλλειψη ταν μοναχικών ωρών σε ενα ζευγάρι προκαλούν προβλήματα που δεν είναι πάντα άμεσα εμφανή αλλά οταν περάσει καιρός ...όλο και κάτι αφήνουν και μετα θέλει μεγάλη ανατροπή και αν διορθωθούν...

Τρεχαγύρευε, δεν ξέρω που κατοικείς αλλά εδω , εχουν ξεμείνει κάτι ντίσκο και κάτι κλαμπάκια με ζωντανή μουσική για παλαίμαχους ροκάδες..χιχιχι Να κανονίσετε να ερθετε και οταν είναι, σου λέω που βρίσκονται.
Εχει και μερικά πολύ ρομαντικά μπαράκια στην παραλία που με λίγη φαντασία μπορείς να ταξιδέψεις ...



Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 20/07/2008 19:06:54
Μήνυμα:

KΑΛΕΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 28/07/2008 08:38:42
Μήνυμα:

Και σε σένα καλές διακοπές, φιλαράκι nst.
Ούριοι άνεμοιστα πανιά σου και εύχομαι να μας
έρθεις καινούργια...
Εμείς ακόμη... Υπομονή... Μέρες μείνανε...


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 31/07/2008 11:19:24
Μήνυμα:

Εκεί που είσαι φιλαρακι,πρέπει να πήγες
για ξεκούραση... Δεν νοείται αλλοιώς τόση
ησυχία... Πάντως σου εύχομαι να ρθείς με γεμάτες
τις μπαταρίες σου... Να σε χαρούμε πάλι φωτεινή και
ελπιδοφόρα, οπως είσαι...


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 04/08/2008 10:43:23
Μήνυμα:

Να γυρίσεις με πολλά χρώματα, φίλη nst, όπως
αυτά που βλέπαμε... Είναι αρκούντως σημαντικά στην
άχρωμη και ασπρόμαυρη ζωή μας...Φέρε και φωτογραφίες,
όπως το συνηθίζεις, με όμορφα θέματα...


Συγγραφέας Μηνύματος: zip
Απάντησε την: 07/08/2008 16:54:21
Μήνυμα:

quote:
"Απλό που είναι τελικά… θεέ και κύριε… Είναι μπροστά μας συνέχεια και εμείς παίζουμε μαζί του το κρυφτό…"

Θα είμαι για πάντα κοντά σου.


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 09/08/2008 11:49:02
Μήνυμα:

Καλημερούδια αγγελούδια του απίστευτου εσοτέρικα
Μάλλον μου έλειψε ο αέρας εδω μέσα...
Τρεχαγύρευε, καλώς σε βρήκα φιλαράκι...αν δεν είναι η σειρά σου να εκδράμεις...

Ταξίδεψα εντός και εκτός της υπέροχης χώρας που ζούμε ....
Για άλλη μια φορά...ο παράδεισος είναι μπροστά μας, κάθε στιγμή που ο ήλιος, μας περιπαίζει ξαπλωμένους στο χρυσό χαλί που υφαίνει η χαρά και το γαλάζιο του ουρανού μας...
Κάθε φορά που η αύρα του θαλασσινού αέρα ανακατεύει τα μελαχροινά πρόσωπα...
Κάθε φορά που τα μάτια χαμογελούν, κρυμμένα πίσω απο το απέραντό φως....

Δεν χρειαζόμαστε κορώνες και ξίφη, δεν χρειαζόμαστε κρινάκια και περίτεχνες επιφάνειες...χρωματιστά δάπεδα και ενα ανούσιο τύπο που δεν ανταποκρίνεται σε καμία ανθρώπινη πραγματικότητα...για να ΕΙΜΑΣΤΕ.
Εχουμε το πολυτιμότερο στοιχείο που κανείς ποτε δεν κατάφερε ούτε να συμβολίσει , ούτε να αποσυμβολίσει και αυτό γιατί περιέχει όλες τις εκφάνσεις και τις μορφές του Κόσμου και της Θεότητας...την ελεύθερη αδιαπραγμάτευτη σκέψη...την κληρονομιά του πολυμήχανου Οδυσσέα... την λευκότητα των χρωμάτων μας και τέλος ενα κάλλος και μια σοφία που είναι έμφυτα και αποτελούν προέκταση αυτού του τοπικού ενεργειακού πεδίου που όλοι αντιλαμβανόμαστε.

Είμαστε αυτοί που είμαστε, και νομίζω οτι κάποτε θα πρέπει τα παιδιά μας να μάθουνε την αλήθεια της αξιοζήλευτης ζωής μας που πολλοί εχουν φθονίσει ανα τους αιώνες ... γιατί στο βάθος....αυτή η αίσθηση είναι που αναζητούν ..μόνο που δεν το γνωρίζουν...



Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 09/08/2008 11:55:48
Μήνυμα:

Αγαπητή nst, καλώς γύρισες, ωραία χρώματα ως
συνήθως και το νόημα των γραφομένων σου, η
αδιαπραγμάτευτη αλήθεια... Μόνο που είναι γραμμένη
μέσα μας και έξω μας δεν την θέλουν...
Όπως και νά χει, η ομορφιά του Έλληνα είναι ηλιακή,
εννώ, φωτίζει τον κόσμο, ολόκληρο...


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 09/08/2008 11:56:50
Μήνυμα:

Καλώς τον zip

quote:
Θα είμαι για πάντα κοντά σου.

Και εγω επίσης...


Τα παρακάτω για σένα με πλήρη βεβαιότητα ως αναγνωριστικό συντονισμού, ενος μυαλού που κυμματιζει σαν σημαία....


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 09/08/2008 12:00:06
Μήνυμα:

Αναζητηται ο LORENZO...
επειγόντως...
άνοιξε και κανένα υπολογιστή, εκεί που βρίσκεσαι γιατί με τις υποβολές δεν γίνεται τίποτα μαζί σου....χα χα !!!

Φιλάκια


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 09/08/2008 12:04:02
Μήνυμα:

quote:
Μόνο που είναι γραμμένη
μέσα μας και έξω μας δεν την θέλουν...

Αν την αναγνωρίζαμε και την αφήναμε εμείς οι ίδιοι να απλωθεί, να δείς που κανείς δεν θα μπορούσε να αντισταθεί και να μην την παραδεχθεί.
Το μόνο που την αναχαιτίζει η μάλλον την στρέφει σε ''περίεργα'' μονοπάτια είναι η αλόγιστη χρήση της ...


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 09/08/2008 12:36:07
Μήνυμα:

Αγαπητή nst, στην εποχή της παραπληροφόρησης, βγήκες να
δηλώχεις ότι υπάρχει κάτι μόνο του και επηρεάζει η αλόγιστη
χρήση τους; Μα μόνο αλόγιστη χρήση της έχουμε... Δεν έχουμε
και τίποτε άλλο.. Δεν υπάρχει σεβασμός και αξιοπρέπεια,
αλλά αμετροέπεια...
Αλλα ας τα αυτά πές μας για χρώματα...


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 09/08/2008 16:20:12
Μήνυμα:

Τρεχαγύρευε, στην εποχή της παραπληροφόρησης είναι που πρέπει να βγαίνουμε και να μιλάμε, αν και πάντα καλό είναι να είμαστε προσεκτικοί με τις έννοιες που στόχο εχουν το μυαλό...

Τα χρώματα μου και οι ''εικόνες'' που σχεδιάζω , γράφοντας εχουν το ίδιο ακριβώς σκοπό, που εχουν και τα κείμενα.
Μην τα διαχωρίζεις ..κατα την γνώμη μου είναι πολύ πιο δραστικά απο μια παράγραφο που το πιο πιθανό θα είναι να βαρεθει κανείς να την διαβάσει...
Σκέψου...πως δρα το χρώμα... ο ήχος....ακόμη και το σχήμα του λόγου...και πως αυτό γίνεται..

Για το θέμα μας λοιπόν, η γνώμη μου είναι οτι βρισκόμαστε σε ενα χώρο που τα ενεργειακά πεδία είναι πολυ υψηλά. Και αυτά, που λαμβάνουμε απο το πνευματικό και απο τον γήινο χώρο, επηρρεάζουν την συνολική δομή μας, σαν ανθρώπους.
Για μενα η κάποια μορφή δυσκολίας μας , είναι η αρμονική διαχείριση αυτής της ενέργειας που εχουμε...που αν αφεθεί μπορεί να μας ''απογειώσει'' αλλά και να μας ''καταποντίσει'' σαν λαό.
Και αυτό φαίνεται απο την ιστορία μας και τον τρόπο σκέψεως μας.

Δεν συμφωνώ οτι η ελλειψη σεβασμού είναι καθολικό γεγονός και είμαι επιφυλακτική ως προς το τι εννοούμε ως αξιοπρέπεια , μια και παρατηρώ μια σύγχιση μεταξύ <<του θίγομαι με το παραμικρό που ενοχλεί τους εγωισμούς και του καθώς πρέπει σαν ουσία και οχι σαν τύπο>> στους περισσότερους απο εμας.

quote:
Αλλα ας τα αυτά πές μας για χρώματα...

Το χρώμα ...μόνο σαν εναυσμα μπορώ να στο δώσω , αλλά εσύ μπορείς αν θέλεις να το βρείς μεσα σου και κάθε φορά θα είναι άλλο και αυτό που είναι αναγκαίο...εμπιστεύσου το.

Edited by - nst on 09/08/2008 16:22:16


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 09/08/2008 17:24:05
Μήνυμα:

Αγαπητή nst,στην εποχή μας, τα μουντά χρώματα της
ζωής, έχουν κατακλείσει τα πάντα, αλλά και επηρεάζουν
αρνητικά όλους μας. Χρειάζονται άνθρωποι που να έχουν
αποθέματα για να δώσουν, όχι σαν χάρισμα προς τους μη
έχοντες, αλλά σαν οδηγοί για να ξεφύγουν οι υπόλοιποι
από τοτσιμεντένιο τέρας που μας κυκλώνει...
Αν θέλεις μπορείς να δεις τι ρόλο παίζουν άνθρωποι που
κάνουν κάτι τέτοιο, αυτοι μπορούν να σώσουν ζωές...


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 09/08/2008 17:49:08
Μήνυμα:

quote:
Αν θέλεις μπορείς να δεις τι ρόλο παίζουν άνθρωποι που
κάνουν κάτι τέτοιο, αυτοι μπορούν να σώσουν ζωές...

Προφανώς υπάρχουν Ανθρωποι που μπορούν και μεταδίδουν μεσα απο την δική τους καρδιά, την κοσμική πνοή σε όποιον θέλει να την λάβει.
Οπως έγραψε μια φίλη όμως κάπου...<<ποτέ δεν ξέρει κανείς με ποιανού το στόμα θα θελήσουν οι Δάσκαλοι να εκφραστούν>>

Νομίζω οτι κάθε στιγμή, αλληλεπιδρούμε όλοι μεταξύ μας και αν είμαστε συνεδητοί τότε μπορούμε να ακούσουμε το τραγούδι των Θεών απέναντί μας....



Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 19/08/2008 12:27:02
Μήνυμα:

Ο διαχωρισμός ανθρώπου από άνθρωπο, δεν είναι
καλό σημάδι φίλη nst.. Οι ...δάσκαλοι που λες
δεν διαφέρουν για μένα από τον απλό άνθρωπο. Ότι
γίνεται δεν οφείλεται στις ..σοφές συμβουλές
κάποιων δασκάλων, αλλά στην εμφάνιση μονάδων που
οδήγησαν την ανθρωπότητα εδω. Οι δάσκαλοι που λες,
αν μιλούσαν μέσα από τα στοματα άλλων, οι άλλοι τότε
δεν έχουν προσωπικότητα, είναι οχήματα κι αυτό είναι
υποτιμητικό...
Κάθε άνθρωπος είναι ίδιος, απλά διαφορετικός. Ο άνθρωπος
που δίνει, που έχει μέσα του θετική ενέργεια, είναι άγνωστος, είναι
ο απλόες άνθρωπος της δίπλα πόρτας, δεν είναι κάποιος
φωτισμένος γκουρού... κι αυτός ο τελευταίος τη δουλειά του κάνει...


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 19/08/2008 17:41:12
Μήνυμα:

Δεν ξέρω πως το εξέλαβες εσύ αλλα εγω το κατάλαβα ακριβώς όπως το περιγράφεις

Οι ...δάσκαλοι που λες
δεν διαφέρουν για μένα από τον απλό άνθρωπο

Για μενα ανθρωποι ήταν σαν όλους. Είχαν όμως διαφορετικό επίπεδο συνειδητότητας και ετσι μπορούσαν να εμπνέονται και να μιλούν σε δεδομένες στιγμές.
Ολοι μας εχουμε κάτι να δείξουμε και κάτι να μάθουμε απο τον αλλον.
Δεν χρειάζεται να ελθει κάποιος φωτισμένος ...για να μας δείξει τον εαυτό μας...
Απλως αυτοί που τον εχουν ήδη ''δεί'' βοηθούν τους υπόλοιπους.

Τρεχαγύρευε , μηπως λέμε τα ίδια ???


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 19/08/2008 18:15:41
Μήνυμα:

Με συγχωρείς ρε φιλαράκι αν συμβαίνει αυτό που
λές,αλλά από τα πολλά διδασκαλεία, ψυλλιάζομαι λίγο
"μούφα" απάτη δλδ τη δουλειά... γι αυτο και τσινάω...
Κόλλησα στο στόμα των δασκάλων της φίλης σου...
Δηλαδή, βλέπω να έρχονται γκουρού από όλο τον κόσμο, Ινδία,
Ν Αμερική, Αφρική κι όλοι για το καλό μας. Έρχονται στην
Ελλάδα για να μας σώσουν από ότι οι οργανώσεις που τους θέλουν
και φέρνουν και δημιούργησαν στη χώρα μας τα περισσότερα
προβλήματα της σύγχρονης κοινωνίας ...
Όπως με τους μετανάστες... Κάθε χρόνο πάνω από 50.000
μετανάστες έρχονται από παντού στην Ελλάδα. Μόνο εδώ έχουμε
σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη τέτοια αύξηση,κάθε χρόνο
και μας προτιμούν...Κατά λάθος;Ή είμαστε τόσο πλούσια χώρα;


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 19/08/2008 21:15:42
Μήνυμα:

quote:
Με συγχωρείς ρε φιλαράκι αν συμβαίνει αυτό που
λές,αλλά από τα πολλά διδασκαλεία, ψυλλιάζομαι λίγο
"μούφα" απάτη δλδ τη δουλειά... γι αυτο και τσινάω...
Κόλλησα στο στόμα των δασκάλων της φίλης σου...
Δηλαδή, βλέπω να έρχονται γκουρού από όλο τον κόσμο, Ινδία,
Ν Αμερική, Αφρική κι όλοι για το καλό μας.

http://www.youtube.com/watch?v=J317DUqkYVU


quote:
Μόνο εδώ έχουμε
σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη τέτοια αύξηση,κάθε χρόνο
και μας προτιμούν...Κατά λάθος;Ή είμαστε τόσο πλούσια χώρα

Δεν εχω ψάξει το μεταναστευτικό αλλά είμαστε η ωραιότερη χωρα στον κόσμο...


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 26/08/2008 13:16:07
Μήνυμα:

Ακόμη κι αν δεν βρείς τίποτα συνέχισε να πετάς...
Οταν ολά σου φαίνονται μαύρα....οταν θέλεις να χαμογελάσεις και το μόνο που σχηματίζεται είναι μια γραμμή σαν κακοσχεδιασμένη υπογραφή...οταν η μοναξιά κυλάει γύρω σαν μια γκρίζα σκιά....τότε μην το βάζεις κάτω.

Ζ


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 05/09/2008 09:31:45
Μήνυμα:

Για κάποιο λόγο που δεν γνωρίζω, άλλες εικόνες τοποθετώ στο φόρουμ και άλλες εμφανίζονται.Προφανως κάπου μπερδεύονται στην διεύθυνση.
Πως γίνεται να το αποφύγω?


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 05/09/2008 09:33:16
Μήνυμα:

Το πνεύμα μου, σαν ουρανός, σαν ωκεανός, σαν θάλασσα,
λύνεται απόψε στο άπειρο χωρίς να βρίσκει αναπαμό.
Τις ζώνες γύρω του έσπασε και ανατινάζεται θερμό
το πνεύμα μου σαν ουρανός, σαν ωκεανός, σαν θάλασσα.

Σαν γαλαξίας απέραντος το σύμπαν σέρνω στο χορό.

'Hλιο τον ήλιο γκρέμισα, θόλο το θόλο χάλασα,
κι είμαι σαν μιαν απέραντη, πλατιά γαλάζια θάλασσα,
που οι στενοί πάνω μου ουρανοί δε μου σκεπάζουν το νερό.


Nικηφόρος Βρεττάκος


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 26/10/2008 06:23:46
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=iJ1hLd8uLOw&feature=related


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 26/10/2008 11:37:49
Μήνυμα:

Και να αντέξουμε, μη χάσουμε ότι έχουμε, φιλαράκι, έχει
σημασία...Να γίνουμε άνεμος, να μην μας πιάνουν, άγγελοι να μη
μας βλέπουν... Μπορούμε να χαθούμε στην ομορφιά, φτάνει να το θέλουμε...


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 26/10/2008 13:54:56
Μήνυμα:

Τρεχαγύρευε θα ήθελα να κάνω μια ερώτηση ..αν θέλεις απαντάς..
Διακρίνω μια θλίψη και ισως μια μικρή απαισιοδοξία....η είναι απλως η ιδέα μου?


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 26/10/2008 14:51:18
Μήνυμα:

Όχι κοριτσάρα μου, ακριβώς τ αντίθετο, προσπαθώ
να σου πώ, ότι είμαστε εκεί που θέλουμε, κατ επιλογήν...
Άρα να διαλέγουμε τα καλύτερα.... Χωρίς όμως να αγνοούμε το κακό
που γινεται, αφού μας αφορά...Όλα είναι δική μας επιλογή...
Πόσο όμορφα μπορώ να είμαι;Σαν τον Οβελίξ με το μαγικό φίλτρο...
Αν με πιάνεις...Έπεσα μέσα στη μαρμίτα μικρός, που λέμε και κόλλησα για πάντα,
πλέον δεν έχω ανάγκη το μαγικό φίλτρο...


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 26/10/2008 18:44:29
Μήνυμα:

Ωραία , γιατι είχα αλλη εντύπωση.

quote:
είμαστε εκεί που θέλουμε, κατ επιλογήν

Ακριβώς ετσι, συμφωνούμε. Απο την στιγμή που αναλαμβάνουμε την ευθύνη του εαυτού μας , πάμε οπου θέλουμε.


quote:
.... Χωρίς όμως να αγνοούμε το κακό
που γινεται, αφού μας αφορά...

Μα δεν μπορούμε να κλείσουμε τα μάτια, αλλα δεν χρειάζεται να παίξουμε και τους σωτήρες των αλλων με το ζόρι.
Εχω την άποψη οτι αν ο καθενας μας, ενδιαφερόταν και αγαπούσε τον εαυτό του , χωρίς συγκρίσεις και πρότυπα τοτε όλος ο κόσμος θα ήταν πολύ όμορφος.


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 26/10/2008 19:15:25
Μήνυμα:

Μα αυτόν φοβόμαστε περισσότερο και γι αυτό τον
αποφεύγουμε, φιλαράκι...Όταν μείνεις λίγο με τον
εαυτό σου,τότε θα τον αγαπήσεις... Και οι πιο πολλοί
άνθρωπο δεν έχουν φτάσει εκεί, γιατί αλλοιώς τον
θέλουνε τον εαυτό τους...
Φιλενάδα, όρτσα τα πανιά, κόντρα στον δεληβοριά, είναι τ'αμπάρια
γεμάτα... Σε αυτή τη ζωή, θέλω να έχω γνωρίσει άτομα, έστω στο δευτερόλεπτο
της ζωής τους που ήταν ήρωες, όχι για τον ηρωισμό τους, αλλά για νά μαι
εκεί, όταν είναι ήρωες...


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 28/10/2008 12:22:29
Μήνυμα:

ΠΑΜΕ.....

http://www.youtube.com/watch?v=hk82U7u_D-4&feature=related


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 28/10/2008 17:30:25
Μήνυμα:

Ποτέ δεν θα μας προδωσει το χρυσό του ήλιου και των
λουλουδιών, η ομορφιά της μουσικής... Μείνανε μόνο αυτά
για να ζούμε... Οι μπετονιέρες της ζωής μας μόνο
κτίρια χτίζουν, γκρί κι άχρηστα για τις ψυχές μας...
Κι ας κατοικούν κι αυτές εκεί... Πλούσιος είναι όποιος έχει,
όχι όποιος ζητάει...
Με ούριο άνεμο να ταξιδεύεις στην ομορφιά του κόσμου, που
τόσο ο άνθρωπος αγνοεί...Ίσως κάποτε σώσεις πολλούς, που θα
ναι διψασμένοι για ζωή... Είσαι πάντα εκεί...Κράτησε αυτό που έχεις,
μην το χάσεις...


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 29/10/2008 09:42:02
Μήνυμα:

Να μια παρεξηγημενη λέξη..<< προδοσία >>....Μόνο εμεις μπορούμε να προ- δόσουμε τον εαυτό μας στα μάτια μας.Τότε που τον αποκόβουμε απο το εσώτερο και αληθινό του είναι, ακολουθώντας ΄κάτι η κάποιον ως υποκατάστατο της ασφάλειας που χάσαμε οταν Τον αφήσαμε.
<< Η ύλη θα κάνει τα πάντα για να σε τραβήξει προς τα κάτω>> είχα ακούσει θεωρώντας ως τέτοια, τα εξωτερικά ερεθίσματα όπως το τσιμέντο η την κατανάλωση...Αλλα αυτά είναι τα πιο αθώα και αστεία σχοινάκια μας..
Τα άλλα , τα δικά μας είναι η δύναμη που ελκει ακόμη και μια ολόκληρη γη.
Μετα απο αυτό , αλλαζει η περιστροφή..

Πλούσιος εντέλει είναι όποιος ΕΙΝΑΙ...

Καλημερα


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 29/10/2008 13:55:28
Μήνυμα:

Μια ώρα πριν φιλενάδα,nst, σκφτόμουνα αυτό το πράγμα...
Ότι το αθώο, το αγαθό, το καλό, μέσα μας δεν πεθαίνουν... Εμείς
δεν τα χρησιμοποιούμε και προτιμούμε την κακή σκέψη κι όλα τα
άλλα έρχονται μονα τους...
Είμαστε πολύ μέσα σε τοίχους, πρέπει να βγαίνουμε πιο πολύ
στη φύση, να βλέπουμε χρώματα και ν ακούμε μουσικές, όλα είναι
θέμα διάθεσης, πως θέλες βλέπεις, βαριά ή ελαφριά... Κι αυτό
έχει να κάμει με τα πριβάλλοντα μας, έει να κάνει με τον αέρα που
αναπνέουμε...
Ας ξυπνήσουμε την θετική δύναμη μέσα μας, αυτή που μόνο δίνει και είναι
πάντα πλούσια...


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 24/12/2008 22:15:04
Μήνυμα:

ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ

ΣΕ ΌΛΟΥΣ.

Ευχομαι ο καινούργιος χρόνος να είναι ζωντανός και χαρούμενος για ολη την γη και κάθε πλάσμα.


Edited by - nst on 24/12/2008 22:16:30


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 24/12/2008 23:10:03
Μήνυμα:

Εύχομαι φιλενάδα, οι τρελοί και εκτυφλωτικοί
ήλιοι σου να φωτίσουν και τον κόσμο..Και το εννοώ...


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 25/12/2008 19:33:59
Μήνυμα:

Τρεχαγυρευάκο , Καλά Χριστούγεννα .
Να είσαι ευτυχισμένος με την οικογένεια σου.



Συγγραφέας Μηνύματος: Dark_kronos
Απάντησε την: 19/01/2009 22:16:10
Μήνυμα:

Εγω φταιω που ειμαι αντικοινωνικος, η που καθε φορα που γινομαι κοινωνικος για λιγη ωρα πληγονομαι; Εγω φταιω που πληγωνομαι ή το μπ*υρδελο που επικρατει σημερα;


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 20/01/2009 10:30:38
Μήνυμα:

Δεν είσαι εσύ αντικοινωνικός, φίλε Dark Kronos,
αλλά η κοινωνία έχει γίνει αντιανθρώπινη.Δεν υπάρχουν σήμερα
οι σχέσεις που υπήρχαν παλιά, μεταξύ των ανθρώπων....Είναι
η εποχή τέτοια αλλα και σύ, είναι ένα στάδιο αυτό που περνάς,
μην ανησυχείς...
Να χαίρεσαι με ότι σου συμβάινει γιατί είναι σχολείο και θα
μάθεις πολλά...
Έχει θετικό πνεύμα και ψάξε το τι συμβαίνει, πως το αντιμετωπίζεις,
τι αισθάνεσαι, τι προαισθάνεσαι, σκέψεις που σου δημιουεγούνται με ερωτηματικά...Είναι καλό το σημείο που βρίσκεσαι...Υπάρχουν πολλές δυνατότητες μέσα μας δεν είμαστε μόνο εν εξελίξει, έχουμε και ικανότητες του πλάσματος που είμεθα....
Ανακάλυψε τες και να ξέρεις ότι, συνήθως, αυτά γίνονται σε μοναχική φάση..Μετά μπορεις να ξαναγυρίσεις και να ξανααντιμετωπίσεις τον κόσμο καλύτερα...Εδώ είναι, δεν φεύγει...Ζήσε αυτό που αισθάνεσαι
μην το πολεμάς, ή μη σε στεναχωρεί...Είναι τμήμα της ζωής κι ίσως
απο τα πιο καλά, αφού μόνο τότε βλέπουμε νηφάλια κι όχι επηρεασμένοι
απο τα συναισθήματα μας για τους άλλους....
Γράψε τι σε απασχολεί...Μπορεί να εξηγηθεί, που ξέρεις;...


Συγγραφέας Μηνύματος: Dark_kronos
Απάντησε την: 20/01/2009 15:26:39
Μήνυμα:

Δεν ειναι δυστιχος ολα τα πραγματα ευκολα... Δεν μπορω να χαρω, οταν στεναχοριεμε περισσοτερο... Δεν μπορω να χαρω οταν δεν ξερω τι να κανω...
Οσο θετικο πνευμα και αν ειχα, και οσο και αν δεν εδωσα σημασια, το εκανα πολλες φορες, ολο και γυρναει ομως ο πονος... Και δεν ξερω αν δεν εχω την δυναμη η την θεληση, αλλα ενω ξερω τι μου συμβενει, δεν μπορω να το αντιμετωπισω... Ισως εχω βολευτει εδω στην γωνια μου, και παροτι εχω πιαστει φοβαμε να παω σε αλλη μην τυχων και ειναι παγωμενα τα πλακακια... Ισως παλι να ειναι η μονη ελευθερη γωνια του δωματιου...
Σε οσα ερωτιματικα και αν καταφερα να απαντισω, μονο περισσοτερος πονος και περισσοτερα ερωτιματικα ερχονται... Βαρεθικα να απανταω... Τωρα που το σκευτομαι... Μαλλον βαρεθηκα και να ζω μια γεματη ζωη... Αλλα βαρεθικα και αυτην την κατασταση... Και ειμαι αδυναμος να κανω κατι... πρεπει ειτε να ζησω ετσι, ειτε να αλλαξω εντελος τα δεδομενα, αλλα ετσι θα πονεσω ακομα περισσοτερο, και θα πληγωσω και αλλους... Δεν βλεπω ομως νυφαλια, βλεπω επιρεασμενος απο αισθηματα.

Δεν θελω να γραψω τι με απασχολει. Δεν ειναι κατι τοσο τραγικο οσο ισως ακουγετε απο το ποστ μου, αλλα εμενα προσωπικα με εκμηδενιζει πολυ συχνα... Υπερβολικα συχνα...


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 20/01/2009 18:24:10
Μήνυμα:

Φίλε μου Dark Kronos, ότι ζεις, είπα, ζήσε το γιατί
έρχεται για κάποιο λόγο, έχει τη λογική του..Κατάλαβε το,
κατανόησε το και θα σου δείξει και τη λύση του...Ότι
συμβαίνει, είναι το λιγότερο στα μέτρα μας...Εκτός αν
έχει εξωτερικούς παράγοντες, που το επηρεάζουν...
Αλλοιώς, όλα λύνονται..Πολλές φορές λέμε στη ζωή μας ότι
περνάμε μια δύκσολη φαση, αλλά όταν την περάσουμε,έχουμε κερδίσει
και έχουμε γίνει πιο σοφοί, πιο έμπειροι σε αυτή τη ζωή...
Φίλε μου, ο δρόμος μας είναι μεγάλος στη ζωή, περιλαμβάνει πολλές
καταστασεις, αλλα εκτός απο τα συναισθηματα, έχουμε και το
νου, ένα μέρος μας, που χρειάζεται κι αυτό να εκπαιδευτεί και
λειτουργήσει, έτσι ώστε να συμπληρώνει τον άνθρωπο, ή και να
τον αποτελεί σε ένα πολύ σημαντικό τμήμα του....Αυτό το μυαλο,
χρησιμοποίησε το, μην αφήνεσαι σε συναισθήματα..Και μην μένεις
μέσα..Βγές έξω, οι κλειστοί χώροι, δεν είναι καλό περιβάλλον...
Κάνε μια βόλτα, δες τοπία, μακρινά θεάματα...Δές μακρυά, μην
κολλάς στο τώρα....
Τα λέμε...


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 20/01/2009 20:45:11
Μήνυμα:

Αφήνω εδω ενα παραμύθι απο τα παλιά ....για τον Dark_kronos


Ο ΛΕΠΤΟΚΑΡΑΚΗΣ ΚΑΙ Η ΜΙΚΡΗ ΝΕΡΑΪΔΑ


Ζούσαν, κάποτε, σ' ένα κλαδάκι μιας όμορφης φουντουκιάς, στη μέση του φουντουκόδασους, τρία φουντουκοαδερφάκια: ο Φουντουκής η Φουντούκω και ο Λεπτοκαράκης. (Για να λέμε την αλήθεια η μαμά του η Φουντουκιά, Φουντουκάκη τον φώναζε. Μα ο ίδιος από τότε που άκουσε τη γιαγιά του, τη γριά φουντουκιά, να μιλάει για το παλιό τους όνομα που όσο πάει και ξεχνιέται ζήτησε να τον φωνάζουν Λεπτοκαράκη.)

Παράξενο φουντουκάκι ο Λεπτοκαράκης. Να όλο κάτι τέτοια πήγαινε και σκάλιζε.

Η μαμά του πολύ στεναχωριότανε γι' αυτόν.

"Τι θ' απογίνει αυτό το παιδί", σκεφτότανε συχνά. Κάθε πρωί τα τρία αδέρφια, μετά την καθιερωμένη ευχαριστία στο δάσος, όλο την ίδια κουβέντα πιάνανε και σχεδόν πάντα ο Λεπτοκαράκης άρχιζε πρώτος:

- Αχ, πόσο θέλω να μεγαλώσω γρήγορα να μπω στη γη και να γίνω κι εγώ ένα σωστό λεπτοκαρυόδεντρο: Να κάνω παιδιά κι εγγόνια και να ταΐσω ζώα κι ανθρώπους πολλούς.

Στα κλαδιά μου να φωλιάζουν γλυκόλαλα πουλιά και στον ίσκιο μου να ξεκουράζονται οι διαβάτες και να δίνουν τους όρκους του οι ερωτευμένοι.

- Ουφ, καημένε, Λεπτοκαράκη, αρπαζόταν η Φουντούκω. Δε βαρέθηκες να λες κάθε μέρα τα ίδια; Και πώς ξέρεις ότι θα καταφέρεις να φυτρώσεις, ε; Πώς ξέρεις ότι δε θα σε μαζέψουν οι άνθρωποι από το διπλανό χωριό η τα σκιουράκια που γυροφέρνουν όλο και πιο πολλά όσο φτάνει ο καιρός μας;

- Μην τον αποπαίρνεις έτσι, τη μάλωνε ο Φουντουκής. Είναι μικρός ακόμα. Άλλωστε όλοι έχουμε δικαίωμα στο όνειρο όσο τρελό κι αν είναι.

Ο Φουντουκής πάντα υποστήριζε το Λεπτοκαράκη. Ίσως γιατί ήταν ο μικρότερος. Ίσως γιατί ο ίδιος ποτέ δεν τόλμησε να ξεστομίσει κάτι για τα όνειρά του.

Ο Λεπτοκαράκης τότε έπαιρνε θάρρος και δώσ' του έφτιαχνε ιστορίες για πουλιά που θα κελαηδούν στα κλαδιά του, για παιδιά που θα παίζουν κρυφτό στον κορμό του και ό,τι άλλο, μπορούσε να σκεφτεί με τη μεγάλη του καρδιά. Γιατί ξέχασα να σας πω. Ο Λεπτοκαράκης πάντα με την καρδιά σκεφτότανε και μιλούσε.

Κι έτσι πέρασαν οι ζεστές μέρες του καλοκαιριού. Η φύση γύρω άρχισε να κιτρινίζει και μια μυρωδιά ώριμων φρούτων κυριαρχούσε παντού.

Στο φουντουκόδασος είχαν αρχίσει οι προετοιμασίες για τον αποχωρισμό των νέων καρπών.

"Να κάνετε εκείνο και το άλλο..." συμβούλευαν οι Φουντουκιές. "Να προσέχετε αυτούς κι εκείνους..." συμπλήρωναν οι γεροντότερες και τα φουντουκάκια άλλα χαρούμενα κι ασυγκράτητα, άλλα φοβισμένα, όλα όμως μ' ένα δυνατό καρδιοχτύπι περίμεναν την ώρα του το καθένα. Γιατί; Ένας θεός ήξερε.

Ήταν νωρίς το απόγευμα όταν ο Ζέφειρος (ένας ζεστός δυτικός άνεμος) αποφάσισε πως τα τρία φουντουκάκια μεγάλωσαν πια κι έπρεπε να πάρει το καθένα το δρόμο του και φου -ου, -ου. Τα έριξε κάτω.

Ίσα - ίσα που πρόλαβαν να δώσουν ένα φιλί στον αέρα και βρέθηκαν μακριά το ένα από το άλλο κάτω από τη φουντουκιά. Η Φουντουκιά έγειρε λίγο τα κλαδιά της σαν να τα χαιρετούσε.

Ο Φουντουκής και η Φουντούκω κύλησαν στην πλαγιά και βρέθηκαν στα νερά του μικρού ρυακιού.

Ο Λεπτοκαράκης όμως κρατήθηκε από κάτι χορταράκια και κατάφερε να μείνει στο χώμα. Πρώτα έριξε μια ματιά τριγύρω. Ποτέ δεν είχε δει τον κόσμο από τόσο χαμηλά.

Χαιρέτησε τη μαμά και τη γριά Φουντουκιά που στεκόταν παρακεί και βάλθηκε να ψάχνει το μέρος για να στήσει το δικό του "σπιτικό".
Μα δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει τις σκέψεις του και ένιωσε κάτι να κινείται γρήγορα προς το μέρος του.

- Μα τι... αααχ φώναξε ο Λεπτοκαράκης καθώς βρέθηκε στα ποδαράκια του μικρού σκίουρου.

- Σε παρακαλώ, άφησέ με να ζήσω, θέλω να φτιάξω το σπιτικό μου, να γίνω δέντρο μεγάλο.

Το σκιουράκι δε φαινόταν να του ακούει. Μάταια φώναζε ο Λεπτοκαράκης με όλη του τη δύναμη.

"Ώστε λοιπόν", σκέφτηκε, "είχε δίκιο η Φουντούκω; Έτσι άδοξα τελειώνουν τα όνειρα των φουντουκιών;"

Μα καθώς τα 'λεγε αυτά μια μικρή δροσοσταλίδα κύλησε πάνω του.
Όχι, δεν ήταν δάκρυ. Ο Λεπτοκαράκης δεν ήταν από κείνα τα φουντουκάκια που βάζουν εύκολα τα κλάματα. Τι ήταν λοιπόν; Από πού ερχόταν;

- Εεε, Λεπτοκαράκη, ακούστηκε μια ψιλή γλυκιά φωνούλα.

Τέντωσε τ' αυτάκια του να καταλάβει από πού ερχόταν η φωνή. Κι εκεί ανάμεσα στα ποδαράκια του σκίουρου - που τόση ώρα δε σταμάτησε να τρέχει- είδε ένα μικρό πανέμορφο κοριτσάκι να του χαμογελάει. Τα μαλλιά της ήταν γαλάζια, γεμάτα δροσοσταλίδες, τα μάτια της θάλασσες σωστές κι ένα γλυκό χαμόγελο στόλιζε το όμορφο προσωπάκι της

- Εεε, Λεπτοκαράκη, ξαναφώναξε. Σύνελθε. Δεν έχουμε καιρό για χάσιμο. Είμαι η μικρή νεράιδα από το ρυάκι του φουντουκόδασους. Σ' έχω ακούσει πολλές φορές να μιλάς για το μεγάλο σου όνειρο. Θέλω να σε βοηθήσω. Μόνο που θα πρέπει να βοηθήσεις κι εσύ τον εαυτό σου.

- Πες μου τι πρέπει να κάνω, ρώτησε ο Λεπτοκαράκης που μόλις κατάφερε να βρει τη φωνή του.

- Να συνεχίσεις να πιστεύεις στο όνειρό σου. Ό, τι και να συμβεί να μην απογοητευθείς ούτε να ξαναμιλήσεις, για "άδοξο τέλος" κατάλαβες;

- Κατάλαβα. Μα...

Δεν πρόλαβε να ρωτήσει τίποτα και η νεράιδα χάθηκε.

Αχ, πόσο κουράγιο πήρε το μικρό μας φουντουκάκι. Είχε κιόλας ξεχάσει τον σκίουρο που το κουβαλούσε. Θυμόταν μόνο τη νεράιδα και το μεγάλο του όνειρο.

Έτσι έφτασαν στη φωλιά του σκίουρου.

Ευτυχώς που το σκιουράκι δε φαινόταν να πεινάει εκείνη την ώρα. Πήρε λοιπόν το μικρό μας φουντουκάκι, μέτρησε πέντε πηδήματα μπροστά από τη μεγάλη ρίζα και τρία αριστερά, έσκαψε ένα μικρό λακάκι κι έβαλε μέσα το Λεπτοκαράκη.

Στη ζεστή αγκαλιά της γης καταλάγιασε κι η καρδούλα του μικρού φουντουκιού. Είχε το χώμα την ελπίδα και την υπόσχεση της μικρής νεράιδας να το ζεσταίνουν.

Σε λίγο ήρθε ο χειμώνας.

Το μικρό σκιουράκι, αφού έφαγε τους καρπούς που είχε μέσα στη φωλιά του, πήρε το χάρτη κι άρχισε να διαβάζει. Τέσσερα πηδήματα δεξιά και δύο μπροστά από τη μεγάλη ρίζα, 3 καρύδια.

Δύο πηδήματα μπροστά και ένα αριστερά: 5 αμύγδαλα. Πέντε πηδήματα μπροστά και τρία αριστερά: φουντούκι*.

Εδώ το σκιουράκι είχε βάλει ένα μεγάλο αστέρι. Βλέπετε ο Λεπτοκαράκης ήταν εξαιρετικό φουντούκι σε εμφάνιση και μέγεθος.

Το σκιουράκι λοιπόν το είχε σημαδέψει για κάποια εξαιρετική στιγμή.
Σκεφτόταν μάλιστα να το χαρίσει στη σκιουρίνα της διπλανής φωλιάς κι ίσως τότε να δεχόταν να τον παντρευτεί.

Κάθε φορά που άνοιγε το χάρτη το μάτι του έπεφτε στο αστεράκι. "Για να δω τι κάνει το ωραίο μου φουντούκι" έλεγε.

Πήγαινε λοιπόν πέντε πηδήματα μπροστά και τρία αριστερά από τη μεγάλη ρίζα, έσκαβε για λίγο, το έβλεπε και το σκέπαζε ξανά.

Α, ήταν μεγάλη δοκιμασία αυτή για τον Λετποκαράκη.

Η φουντουκοκαρδούλα του χτυπούσε δυνατά. Μα ποτέ δεν ξεχνούσε τα λόγια της νεράιδας. "Να πιστεύεις στα όνειρά σου κι εγώ θα σε βοηθήσω". Κι έτσι έβαζε τα δυνατά του και δεν άφηνε ούτε μια κακή σκέψη να περάσει από το μυαλό του.

Μια μέρα γιορτινή για τους σκίουρους, το σκιουράκι αποφάσισε να ξεθάψει και να χαρίσει το φουντουκάκι στην αγαπημένη του.

Φόρεσε λοιπόν το καινούριο του κανελί κουστούμι, το λαχανί παπιγιόν, πήρε το χάρτη παραμάσχαλα και ξεκίνησε. Μα όταν έφτασε στο γνωστό σημείο κι άρχισε να σκάβει ένα πετραδάκι έπεσε πάνω του, κι ύστερα κι άλλο κι άλλο... Το σκιουράκι το βάλε στα πόδια.

Από τότε κάθε φορά που πήγαινε να πάρει το φουντουκάκι όλο κάτι συνέβαινε ή πετρούλες πέφτανε πάνω του ή σταγόνες νερού ή ξυλαράκια... Αμ το άλλο; κάποιος είχε σβήσει από το χάρτη τα πηδήματα και το αστεράκι, Έτσι, δεν ήξερε πια πού να το ψάξει.

Ο Λεπτοκαράκης χωρίς να το ξέρει είχε γλιτώσει μια για πάντα από τα σκιουράκια. Φυσικά χάρη στη βοήθεια της νεράιδας που ξεγέλασε τον σκίουρο κι έσβησε από το χάρτη τα πηδήματα.

Η άνοιξη βρήκε το Λεπτοκαράκη να χουζουρεύει τεμπέλικα.

Μα δεν άργησε να ξυπνήσει και να πετάξει το πρώτο του φύτρο. Αυτό ήταν. Από κει και πέρα μεγάλωνε - μεγάλωνε - μεγάλωνε με τη μικρή του νεράιδα να τον βοηθά σε κάθε δύσκολη στιγμή. Ώσπου έγινε σωστό φουντουκόδεντρο.

Άπλωσε τα κλαδιά του "για ν' αγκαλιάσει όλο τον κόσμο" όπως έλεγε. Έκανε δροσερή σκιά για τους κουρασμένους διαβάτες, γερά κλωνάρια για τις κούνιες των παιδιών. Πουλιά φώλιαζαν στα φυλλώματά του κι όλοι ήξεραν το μεγάλο και όμορφο φουντουκόδεντρο της περιοχής.

Και κάθε χρόνο, εκεί προς το φθινόπωρο, η φουντουκιά ο κυρ Λεπτοκαράκης γέμιζε νεράιδες που χόρευαν στα κλαδιά του και τραγουδούσαν με τις γλυκές φωνές τους για την ομορφιά και τη δύναμη των ονείρων, της συνεργασίας, της πίστης και της αγάπης.

Βάλε ομορφιά στα όνειρά σου.
Αγάπη μέσα στην καρδιά σου.
Να το πιστεύεις και θα γίνει
συνεργασία και ειρήνη.

Άσχημες σκέψεις μην αφήσεις
μες στο ντουλάπι να τις κλείσεις
και θα' χεις πάντα στο πλευρό σου
το φύλακα και βοηθό σου.


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 24/01/2009 13:48:10
Μήνυμα:

Πολύ καλό το παραμυθάκι φίλη nst...Τον φίλο
μας Dark Kronos, δεν είδα να κάνει σχόλια, παρά το ότι
γι αυτόν ήταν η ..μπηχτή...Φίλε και το ασήμαντο τίποτα,
μπορεί να γίνει οτ πιο σημαντικό πράγμα στον κόσμο..
Πόσο μάλλον ο άνθρωπος...
Γι αυτό πολεμα με ότι σου συμβαινει, ζήτα ότι σου ανήκει...


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 25/01/2009 13:05:58
Μήνυμα:

Το παραμυθι το είχε γράψει παλια ο Λορένζο για να στείλει τα μηνύματα που πίστευε και νομίζω οτι ήταν πολύ ομορφα.
Δεν είναι μπηχτή αλλα μια προσπάθεια να αναπτερωθεί η ψυχή του φίλους μας.
Διέκρινα μια απογοήτευση που αν και στρέφεται προς τα εξω..πρόέρχεται απο μεσα και μια και κατα καιρούς όλους μας παίρνει απο κάτω και μετα ξανασηκωνόμαστε...είπα να το θυμίσω...
Ομολογώ πάντως οτι η διαδρομη εχει και τα ζόρια της που ομως θα πρεπει να τα βλέπουμε ως αντίσταση που ενδυναμώνει..


Συγγραφέας Μηνύματος: zip
Απάντησε την: 29/01/2009 07:45:18
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=CydQn-jb2dg&feature=related

... μήπως θαρρέψει ο άνθρωπος

και ψάξει στα χαμένα

και βάλει χώρια τα καλά

χώρια τα στερημένα ...


Edited by - zip on 29/01/2009 07:48:12


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 29/01/2009 12:05:13
Μήνυμα:

Καλως τον.....


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 07/02/2009 12:09:25
Μήνυμα:

....Εξομολόγηση ψυχής περίμενα αγαπητέ zip και δεν έκατσε...
Αλλά εδώ , στις καταθέσεις σκέψεων, δίχως χριστιανούς
κι ετέρους,θα ήθελα να μιλήσουμε λίγο για τον άνθρωπο...
Σκέτο..
Αυτον που υποφέρει απο όλα όσα κάνουνε τόσοι για το καλό
του, σε σύνολα και κατηγορίες, όταν η μονάς του ανθρώπου,
δεν σηκώνει ομαδοποιήσεις...
Περίμενα να μου πεις πως βλέπεις τη ζωή που περιορίζεται
κάθε μέρα, σχεδόν σε κατοχικά επίπεδα..Μαζώξεις σε σπίτια,
βόλτες, κλπ...
Όχι ότι είναι άσχημα, αλλά μάλλον ξεμάθαμε να ζούμε απλά..
Κι έχει μια ομορφιά η απλότητα...


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 08/02/2009 17:25:29
Μήνυμα:

Μαλλον εχεις πολλες απαιτήσεις φιλαράκι τρεχαγυρευε...

Ομως να σε ρωτήσω..
Εχει καμία σημασία εντέλει το πως βλέπει ολα αυτά ...ο οποισδηποτε εκτός του εαυτού μας ?
Ας συμβαδίσουμε οτι κι αν ¨¨βλέπε騨 ο καθένας...αυτός είναι και ο σκοπός...να συν-βαδίσουμε και ας μην είμαστε ουτε ίδιοι ,ουτε ομοιοι..

Edited by - nst on 08/02/2009 17:26:29


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 08/02/2009 21:25:08
Μήνυμα:

Μα αυτό είναι το φοβερό φίλη nst, μα κάνανε να
πιστέψουμε ότι ειμαστε διαφορετικοί, τονίζοντας τις
ιδιαιτερότητες, όταν κατά βάση,όλοι ίδιοι είμαστε, τα ίδια
θέλουμε κι έτσι δεν έχουμε επικοινωνία...Νομίζουε ότι ο
άλλος ή εμείς, είμαστε σε άλλο πλανήτη...
Πολλές φορές έζησα αυτή την ενότητα, με τόσο ετερόκλητα
άτομα που πλέον είμαι πεπεισμένος ότι είναι καθαρά θέμα
του να το θέλεις να έλθεις σε επικοινωνία...
Πολλοί φοβούνται για διαφόρους λόγους....
Η επικοινωνία, όμως, είναι έκφραση για τον άνθρωπο, δεν είναι
απλά μια λειτουργία...Nest pas?


Συγγραφέας Μηνύματος: zip
Απάντησε την: 09/02/2009 07:28:38
Μήνυμα:

Ο άνθρωπος έχει πολλούς τρόπους να εκφράζεται και να εκφράζει αυτήν την επικοινωνία που λες trexagireve. Το ότι κάποιος δεν απαντάει και δεν συμμετέχει σε ένα δημόσιο φόρουμ μέσω του internet, δεν σημαίνει απολύτως τίποτε. Αυτός ο ίδιος άνθρωπος που το κάνει αυτό, μπορεί να επικοινωνεί με άλλους ανθρώπους - όχι σώνει και ντε μέσα από έναν υπολογιστή - κάτω από άλλες συνθήκες - πιο live π.χ - και κάτω από άλλες προυποθέσεις. Μην επικαλείσαι λοιπόν την έννοια της επικοινωνίας για να δικαιολογήσεις καταστάσεις και πράγματα. Η επικοινωνία είναι κοινό γνώρισμα της ανθρώπινης φυλής αλλά το κάθε μέλος της την κατανοεί, την αισθάνεται και την κοινωνεί εντελώς διαφορετικά.


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 09/02/2009 10:29:51
Μήνυμα:

Καλή σου μέρα φίλε zip και φυσικά δεν διαφωνώ στο
ελάχιστο μαζί σου περί επικοινωνίας..Να συμπληρώσω μόνο,
ότι η εποχή μας δεν έχει και πολύ κοινωνική επικοινωνία,
δεν γνωρίζουμε κάν τους διπλανούς μας..
Απομωνομένοι είναι οι πιο πολλοί άνθρωποισήμερα
κι αν μέσω του υπολογιστή
βρίσκεται μια διέξοδος, τουλάχιστον δεν είναι κακό...

Απλά ήθελα να τονίσω, ότι χωρίς επικοινωνια ο άνθρωπος
αυτοκαταστρέφεται, αφού είναι φύση επικοινωνιακό πλάσμα...
Αλλά ακόμη και μέσω του υπολογιστή,μπορείς να δεις την
δισταχτικότητα των ανθρώπων να ανοιχτούν,όσο κι αν το θέλουν...
Γιατί ότι το θέλουν το θελουν σίγουρα...Είναι έκφραση...


Συγγραφέας Μηνύματος: zip
Απάντησε την: 09/02/2009 10:57:00
Μήνυμα:

Οι άνθρωποι σήμερα δεν ανοίγονται ούτε καν μέσα από διαπροσωπική σχέση - θέλω να πω δηλ. είναι πολύ δύσκολο - γιατί έχει χαθεί πια η εμπιστοσύνη. Πόσο μάλλον να το κάνουν μέσα από έναν υπολογιστή. Άλλωστε, ο καθένας σήμερα ζει σε έναν δικό του κόσμο. Ε, εκεί μέσα - σ' αυτόν τον κόσμο - βρίσκει τον ρόλο του - που δεν πάει να πει δηλ. πως είναι και ο σωστός αλλά τέλος πάντων - και προσπαθεί να τον παίξει. Θα πάρει πολλά χρόνια στον άνθρωπο να κατανοήσει την ασυνενοησία του. Είναι θέμα γλώσσας και όχι διανοίας. Ένας άνθρωπος μπορεί ευκολότερα να επικοινωνήσει με ένα ρομπότ όταν ο ίδιος γνωρίζει την γλώσσα του ρομπότ (αφού ο ίδιος την έχει σχεδιάσει), απ' ότι μπορεί να επικοινωνήσει αυτός με έναν συνάνθρωπό του γιατί στην δεύτερη περίπτωση στην διαδικασία εμπεριέχεται η διάνοια του συνανθρώπου του που έχει ερμηνευτικές ικανότητες. Ένα ρομπότ π.χ δεν ερμηνεύει. Εκτελεί. Κατά συνέπεια, η επικοινωνία είναι ευκολότερη.

Αν δούμε τον άνθρωπο ως μηχανή, ως ρομπότ, ακόμη δεν γνωρίζουμε πλήρως τις δυνατότητές του. Υπάρχουν όμως ΒΑΣΙΚΕΣ ικανότητες που είναι κοινές στους ανθρώπους. Κατανοώντας αυτές τις βασικές λειτουργίες της ανθρώπινης μηχανής, πλησιάζουμε ένα βήμα πιο κοντά σ' αυτό που ονομάζουμε "επικοινωνία". Αυτό όμως θέλει εργασία, μελέτη και ΤΡΙΒΗ και δεν γίνεται από την μια μέρα στην άλλη. Στην ανθρώπινη μηχανή εμπεριέχεται η νόηση και το συναίσθημα. Η νόηση είναι μια λειτουργία που σε μεγάλο βαθμό έχει ερμηνευτεί. Γνωρίζουμε αρκετά πως σκέφτεται ένας άνθρωπος παρ' ότι μεγάλες περιοχές του εγκεφάλου του μας είναι άγνωστες. Το συναίσθημα όμως είναι μια περιοχή εντελώς άγνωστη. Κανένας δεν μπορεί να καταλάβει πως ΑΙΣΘΑΝΕΤΑΙ ο συνάνθρωπός του. Το πως ΣΚΕΦΤΕΤΑΙ, μπορεί να προβλεπτεί με αρκετή ακρίβεια. Το πως ΑΙΣΘΑΝΕΤΑΙ όμως, χλωμό ... Η επικοινωνία, σαν μορφή έκφρασης ενός ανθρώπου, είναι ένας πολύπλοκος συνδιασμός της νόησης και του συναισθήματος και βασικό, ουσιώδες και πρωταρχικό στοιχείο της είναι η γλώσσα. Η γλώσσα της επικοινωνίας.

Αν οι παρούσες λέξεις και προτάσεις αντικατασταθούν με μηδενικά και μονάδες, αν δηλ. υποβιβάζουμε το λεκτικό σύστημα σε πρωταρχικές μορφές, τότε η επικοινωνία γίνεται ευκολότερη και πιο άμεση. Αν αφαιρέσουμε έννοιες από το σύστημα επικοινωνίας, π.χ αν αφαιρέσουμε την έννοια της "ακρίβειας", τότε ακόμη πιο ευκολότερα θα μπορούμε να επικοινωνούμε. Σκέψου πως οι πρώτοι άνθρωποι είχαν ένα υποτυπώδης σύστημα να επικοινωνούν. Και φυσικά - τουλάχιστον εγώ είμαι πεπεισμένος γι' αυτό - περνούσαν πολύ καλύτερα από εμάς απαλλαγμένοι από έννοιες σαν αυτή που φαίνεται να σε απασχολεί.


Edited by - zip on 09/02/2009 11:20:04


Συγγραφέας Μηνύματος: zip
Απάντησε την: 09/02/2009 11:29:25
Μήνυμα:

Κατά την άποψή μου, οι άνθρωποι ΝΟΜΙΖΟΥΝ πως επικοινωνούν. Η γλώσσα που έχουν φτιάξει είναι γεμάτη ανακρίβειες και πολύπλοκα νοήματα που αντί να συνιστούν κατανόηση, συνιστούν μπουρδολογία. Κατ' ουσίαν, έχουμε φτιάξει ένα matrix επικοινωνίας, γεμάτο ψέμματα και εννοιολογικές αστοχίες. Άσε δηλ. που ο συναισθηματικός κόσμος ενός σημερινού ανθρώπου είναι φτιαγμένος από νάϋλον, από συνθετικές ίνες και από πλέξυ γκλας. Για να καταλάβεις τι εννοώ, πάρε την φράση "Δεν μπορείς να με αντιμετωπίσεις.......όσα πτυχία και να χεις.....εκ πείρας στο λέω.....". Δες τι υπεροψία, τι εγωπάθεια κρύβει αυτή. Δες επίσης και τι ηλιθιότητα. Εσύ πιστεύεις πως ένας τέτοιος άνθρωπος μπορεί να επικονωνήσει ; Μπορεί, αλλά μονάχα με ομοίους του. Με όσους δηλ. μιλάει την ίδια γλώσσα. Προσωπικά, με εμένα δεν μπορεί να επικοινωνήσει γιατί μιλάμε άλλη γλώσσα ο καθένας μας.

Από την φράση αυτή, ξέρεις πόσα πράγματα μπορεί να καταλάβεις για τον εκφραστή της ; Κατ' αρχήν, το γεγονός πως λέει "δεν μπορείς να με ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΕΙΣ", ήδη φανερώνει μια όχι και τόσο καλή διάθεση για διάλογο αλλά περισσότερο διάθεση για "μάχη". Δεν μπορούμε ρε παιδί μου να τον αντιμετωπίσουμε αυτόν, λες και εμείς άλλο τίποτε δεν έχουμε να κάνουμε στην ζωή μας παρά να αντιμετωπίζουμε τον europaios2. Δηλ. δες ηλιθιότητα το άτομο. Επίσης, ο ίδιος αυτός άνθρωπος φαίνεται πως έχει στήσει ένα ταμπούρι και γι' αυτόν τον άνθρωπο όλοι όσοι συμμετέχουν σε ένα απλό φόρουμ διαλόγου είναι κατά μία έννοια "εχθροί" του. Έτσι τους βλέπει αυτός. Κι όχι μόνο αυτό δηλ. αλλά λέει "όσα πτυχία και να έχεις", πράγμα που φανερώνει την απαξιωτική του στάση για την εκπαίδευση του συνομιλητή του. Δηλ. δε πα' να είσαι εσύ γιατρός, δεν μπορείς να τον αντιμετωπίσεις. Δηλ. τι να πεις για έναν τέτοιο άνθρωπο (;) Τίποτε. Τον αφήνεις. Αυτός καλά περνάει στον αχυρένιο κόσμο του. Έχει βρει έναν ρόλο - τον ρόλο του είμαιογαμάουα - και προσπαθεί ο έρμος να τον παίξει. Ε, τώρα, τι σόϊ επικοινωνία μπορείς να στήσεις με αυτόν ; Όσοι κάθονται και του μιλάνε, τζάμπα κόπος δηλ. Άλλη γλώσσα αυτός, άλλη γλώσσα οι άλλοι.

Εσύ, αγαπητέ trexagireve, μπορεί να αφιερώνεις αρκετό χρόνο από την ζωή σου γράφοντας σε ένα φόρουμ προσπαθώντας να επικοινωνήσεις με τέτοιους ανθρώπους. Είναι δικαίωμά σου, δεν λέω αλλά σκέψου, τι βγαίνει απ' όλη αυτήν την διαδικασία ; Ποιο είναι το όφελος δηλ. ; Κερδίζεις κάτι ; Μαθαίνεις κάτι ; Σου είναι κάτι χρήσιμο απ' όλο αυτό ; Ή απλώς είναι μια προσπάθεια επικοινωνίας ; Βέβαια, θα μου πεις, ένας ναυαγός στην ύστατή του προσπάθεια να στείλει ένα S.O.S κάπου, σε κάποιον, μέχρι και σε ένα μπουκάλι θα γράψει "βοήθεια" και θα το πετάξει στην θάλασσα, μπας και κάποιος το βρει. Προσωπικά, αν και είμαι ο χείριστος και ο πιο ακατάλληλος να συμβουλεύω κόσμο, σου λέω να βρεις κάποιον άλλον τρόπο να επικοινωνήσεις με τους ανθρώπους. Αυτός ο τρόπος είναι μια αυταπάτη φίλε ...

Edited by - zip on 09/02/2009 12:02:54


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 09/02/2009 12:37:03
Μήνυμα:

Η επικοινωνία είναι αένναη φίλε zip, σαν πνευματική
κατάσταση που εκφραζεται και δεν σταματάει..Μόνο η
ντροπή, η αμηχανία, μπορούν να εμποδίσουν τον λόγο..
Και σήμερα η κοινωνια μας, με ολα τα μέσα επικοινωνιας
που διαθέτει, ο άνθρωπος έχει χάσει το πνεύμα του, δεν έχει
πια αυτή την αμεσότητα του περίεργου όντος...
Τι οφελεί; Τα μάλλα αγαπητέ μου...Το πνεύμα είναι λαμπερό,
φωτίζει όσο το δουλεύεις..Και η επικοινωνία αποτελεί
συνδετικό κρίκο μυστικών που υπάρχουν στις διαπροσωπικές
σχέσεις...
Αυτά αναζητάμε...Τι είναι μυστικό; Ότι μας φαίνεται μεγαλύτερο
απο μας τους ίδιους, σε σχέση με άλλους....


Συγγραφέας Μηνύματος: zip
Απάντησε την: 09/02/2009 13:02:13
Μήνυμα:

Δεν υπάρχουν μυστικά φίλε. Όλα είναι φανερά ...


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 09/02/2009 13:03:48
Μήνυμα:

Πω πω βάρος !!! Χλώμιασαν οι καταθέσεις βρε παιδιά...
Εδω είμαστε, εμείς ..μην το ξεχνάμε..


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 09/02/2009 13:25:27
Μήνυμα:

....Και να προσθέσω φίλε μου zip, οτι δεν ψάχνεις για
επικοινωνία απλά,ζεις στην επικοινωνια και μέσω αυτής,
άλλως δεν υπάρχεις...
Όπως κι ότι δεν την έχω ανάγκη,που λές, αλλά την ασκώ σαν την
αναπνοή...΄Έκφραση είναι, είπαμε...


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 15/02/2009 23:55:21
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=j2JXy1Z9ovs&feature=related


Συγγραφέας Μηνύματος: zip
Απάντησε την: 16/02/2009 17:03:11
Μήνυμα:

Δεν ξέρω τι λες αγαπητέ trexagireve, όμως εγώ ...

Μου είναι λίγο δύσκολο να λέω "ναι" συνέχεια
και που και που να στέκομαι σε στάση προσοχής
να γίνομαι ρεντίκολο ζητώντας τους ρουσφέτια
ούτε που να το σκέφτομαι, είναι θέμα αρχής

Μέσα στον κόσμο αρνήθηκα
τα πράγματα τ' ανήθικα
κι απ' την ζωή του μέρμηγκα
προτίμησα του τζίτζικα

Είναι σχεδόν αδύνατο το στόμα μου να κλείσω
όταν ακούω πράγματα γύρω μου φοβερά
και μια ζωή ποδήλατο δεν δέχομαι να ζήσω
για άλλους είν' τα δράματα, για μένα η χαρά

Μέσα στον κόσμο αρνήθηκα
τα πράγματα τ' ανήθικα
κι απ' την ζωή του μέρμηγκα
προτίμησα του τζίτζικα

bye, bye ...


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 16/02/2009 19:09:12
Μήνυμα:

Αγαπητέ μου zip, όσο κι αν σου φανεί παράξενο, ξέρω τι
λές γιατί έζησα μποέμικα αρκετά χρόνια της ζωής μου...
Ή όπως έλεγα σε ένα τραγούδι μου " μέρα νύχτα την
στράγγιξα δεν έμεινε γουλιά..."εννοώντας, ότι δεν έχω παράπονα
απο τη ζωή μου....Ναι σε όλα...
Αυτά που λές τα ασπάζομαι σαν άτομο, αλλά πλέον είμαι ..5 άνθρωποι
και θέλει κάποια προσαρμογή...¨Ασε που μου τη σπάει η ηλίθια
σχέση των ανθρώπων, σήμερα...
Αλλά, πρέπει να μεινουμε ανθρωποι, να έχουμε σχέσεις...Επιθετική
φιλία το λέω και το πιστεύω γιατί ξέρω ότι όλοι οι άνθρωποι, να
επικοινωνήσουν θέλουν, άσχετα απο το πόσο συχνά γίνεται κάτι τετοιο...


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 23/02/2009 17:44:02
Μήνυμα:

Ήταν κάποτε ένας ήλιος φωτεινός και χαμογελαστός, αλλά,
ήρθε χειμώνας και χάθηκε....Πλουραλισμός στις εκφράσεις,
φέρτε πίσω την nst!!!Μας λείπει η ομορφιά της ζωής....


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 24/02/2009 00:34:47
Μήνυμα:

Με συγκίνησες τρεχαγυρευάκο...δεν χάθηκα ..μόνο που μερικες φορες κουράζομαι....και βυθιζομαι στην μουσική μου.
Είναι δυσκολο να βρίσκεται κανείς απέναντι απο την αρνηση την ιδια στιγμή που βλέπει οτι όλοι διψούν για το ίδιο πράγμα ..και αυτό το ατιμο ξεφεύγει και περιγελά σαν τα μικρα παιδιά..

-------------------------------

Όχι, δεν είναι χίμαιρα
να καβαλάμε το όνειρο
τη θείαν ετούτη μέρα
που όλα, ορατά και αόρατα,
κι εμείς κι οι ήρωες και οι θεοί
στην ίδια ορμάμε μέσα αιώνια σφαίρα


Αγγελος Σικελιανός
_________________



Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 24/02/2009 00:37:18
Μήνυμα:

Είναι ένας μεγάλος παράφορος Ουρανός, έτοιμος να σου χαρίσει οτι έχει και δεν έχει, φτάνει να κοιτάξεις ψηλά και να πείς
<< Εύχομαι να γίνουν όλα όπως τα νόμιζα μικρός>>

Και τότε θα γίνουν όλα όπως τα νόμιζες μικρός κι ο κόσμος όπως τον νόμιζες αφού μπροστά απο τα σκούρα γυαλιά των ανθρώπων, ο κόσμος παραμένει χαμένος και μόνο πίσω απ ΄αυτά είναι αλλιώτικος, σαν φωτογραφία απο την αμμουδιά των παιδικών σου χρόνων με τον Ουρανό πάνω έτοιμο ναι ρίξει ένα ένα όλα του τα αστέρια για σένα.

Γιατί αυτός είναι ένας μεγάλος και γενναιόδωρος Ουρανός κι έχει ένα τρόπο ν' αγαπά και να χαρίζει, οχι τσιγκούνικα όπως η Γη κι οπως εμείς , αλλά με όλη του την ψυχή, κι όχι με την αγωνία οτι οι άλλοι του παίρνουν κάτι, αλλά με την χαρά οτι έχει για να πάρουν και η ψυχή του είναι πάντα γεμάτη και δεν στερεύει.

Ενας μεγάλος και παράφορος Ουρανός, φτιαγμένος ισα ισα να σκεπάζει ενα μεγάλο και παράφορο κόσμο...

Αφιερωμένο σε όσους ζούν επειδή

<< Οι άνθρωποι μερικές φορές νομίζεις πως ζούν λες και κάνουν πρόβα για να ξαναζήσουν.

Απόσπασμα απο το
<< Κουβάρι των αλλόκοτων πραγμάτων>>
Μυρτώ Κοντοβά



Συγγραφέας Μηνύματος: pyramid
Απάντησε την: 24/02/2009 12:34:29
Μήνυμα:

Α! τι ωραία Σικελιανός!
Θα βάλω και εγώ ένα του Καβάφη που μου αρέσει

Απολείπειν ο Θεός Αντώνιον

Σαν έξαφνα, ώρα μεσάνυχτ', ακούσθει
αόρατος θίασος να περνά
με μουσικές εξαίσιες, με φωνές -
την τύχη σου που ενδίδει πιά, τα έργα σου
που απέτυχαν, τα σχέδια της ζωής σου
που βγήκαν όλα πλάνες, μη ανοφέλετα θρηνήσεις.

Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,
αποχαιρέτα την, την Αλεξάνδρεια που φεύγει.
Προ πάντων να μη γελασθείς, μην πεις πως ήταν
ένα όνειρο, πως απατήθηκεν η ακοή σου·
μάταιες ελπίδες τέτοιες μην καταδεχθείς.

Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,
σαν που ταιριάζει σε που αξιώθηκες μιά τέτοια πόλι,
πλησίασε σταθερά προς το παράθυρο,
κι άκουσε με συγκίνησιν, αλλ' όχι
με των δειλών τα παρακάλια και παράπονα,
ως τελευταία απόλαυσι τους ήχους,
τα εξαίσια όργανα του μυστικού θιάσου,
κι αποχαιρέτα την, την Αλεξάνδρεια που χάνεις.


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 24/02/2009 15:05:18
Μήνυμα:

Κατεβάζω ενα ασμα στο limewire για να στο αφιερώσω....μόλις το τελειώσω....


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 24/02/2009 15:13:38
Μήνυμα:

Μεγάλη η χαρη σου...εξι βιντεο ειδα για να διαλέξω το πιο γλυκούλι...

Δικό σου

http://www.youtube.com/watch?v=YazxBrC6Ahk

Τα πιγκουινάκια δες πυραμιντ...


Συγγραφέας Μηνύματος: pyramid
Απάντησε την: 24/02/2009 18:03:17
Μήνυμα:

Πολύ όμορφο nst μου, ευχαριστώ

Ανταποδίδω με Scorpions / Send me an angel

http://www.dailymotion.com/video/x2v41r_scorpions-send-me-an-angel_music

Και ένα απόσπασμα από το κομμάτι

The wise man said just raise your hand
And reach out for the spell
Find the door to the promised land
Just believe in yourself
Hear this voice from deep inside
Its the call of your heart
Close your eyes and your will find
The way out of the dark


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 24/02/2009 18:37:36
Μήνυμα:

Πυραμιδουλινι μου, εχω κανει μια τέτοια σύνδεση μαζί σου , που ωρες ωρες θέλω να σου χαρίσω όλου του κόσμου τα χαμόγελα.
Ναι, ετσι είναι ...συμφωνω με τους στίχους καθώς και με το ''φορτίο''που τους περιβάλλει.
Βαδίζουμε σε ενα κέντρο με μια μεγαλη , συναρπαστική περίμετρο....μια τοσο ζεστή και λουλουδενια περίμετρο που μπορεί και αγκαλιάζει οτι είναι επάνω της χωρίς να χανει το σχημα της.....μια και διατηρεί ολες της τις αναμνήσεις


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 24/02/2009 18:46:37
Μήνυμα:

τα αγγελουδια....


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 25/02/2009 18:53:49
Μήνυμα:

Θα ηθελα να ευχαριστήσω ενα τεράστιο δελφίνι που μου εδωσε την χαρα να παίξει μαζί μου στα δικά μου τροπικά νερά μετα το πέρας ενος συναρπαστικού ακούσματος. Ισως μια τετοια δήλωση να είναι εντελως εξω απο την ηθική τάξη και το σύνηθες καθωςπρεπει, αλλα είναι περα για περα αληθινή.
Επίσης μου εδωσε την ευτυχία να επιβεβαιώσω μαθηματα χρόνων και εποχών και να δω απο μια αλλη οπτική γωνία δηλώσεις ...
Α! βρηκα δε και μια περίεργη tool bar επάνω στην γραμμη εργασιών μου την ωρα που την εψαχνα αλλού γι αλλου στα προγράμματα...

Καλη συνέχεια στα πετάγματα φιλαράκι


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 25/02/2009 19:31:54
Μήνυμα:

Πάντα μές στην γκρίζα ζωή, της ασπρόμαυρης συνηθισμένης
καθημερινότητας, υπάρχουν πινελιές ομορφιάς, χρώματος,
που μας προσθέτουν συναισθηματικά πεδία και αποθέματα...
Απαραίτητα για να ανταπεξέλθουμε στην αναπνοή που χρειάζεται
η ζωή....
Το χρώμα μου θύμισε το "Παιχνίδι με τις χάντρες" του Ουμπέρτο
Έκο...Εκείνο το φανταστικό βιβλίο που μια ακολουθία διαφορετικών
αρμονικών θεμάτων, μαθηματικών,μουσικής ποίησης, μπορούν να
κάνουν ένα σύνολο, τόσο απολαυστικό όσο μια πάστα ..
Γεμάτο χρώματα και κατευθύνσεις, αφού κάθε
χρώμα ανοίγει νέους ορίζοντες...
Η ζωή μας χρειάζεται περισσότερο χρώμα, βελούδινα και ζωντανά
χρώματα, να έχουμε την αφή τους....<a href="http://www.sweetim.com/s.asp?im=gen&lpver=3&ref=11" target="_blank"><img src="http://content.sweetim.com/sim/cpie/emoticons/0002014D.gif" border=0 ></a>


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 27/02/2009 12:36:27
Μήνυμα:

quote:
νο το φανταστικό βιβλίο που μια ακολουθία διαφορετικών
αρμονικών θεμάτων, μαθηματικών,μουσικής ποίησης, μπορούν να
κάνουν ένα σύνολο, τόσο απολαυστικό όσο μια πάστα ..
Γεμάτο χρώματα και κατευθύνσεις, αφού κάθε
χρώμα ανοίγει νέους ορίζοντες...
Η ζωή μας χρειάζεται περισσότερο χρώμα, βελούδινα και ζωντανά

Γράφεις και ταξιδεύεις ε.... σκέφτομαι οτι ο σκοπός είναι να ''κατεβάσουμε'' αυτη την διαδρομή εδω , στην γή μας....
Τ


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 27/02/2009 13:17:24
Μήνυμα:

Θεοί ειμαστε αγαπητή μου nst και αν και δεν συντρέχουν οι
λόγοι, πρέπει όλοι να γιορτάζουμε αυτή την ιδιότητα...
Με χρώματα, λέξεις όμορφες κι ευγενικές...Να αγγίζουμε ο
ένας τον άλλο σε ένα ατελείωτο πάρε δώσε προσφοράς
ακτίνων του ήλιου..Να αστράφτει η μέρα παντού, να παίρνεις το
δρόμο πατώντας πάνω στα βήματα άλλων, που πέρασαν απο κει κι
είδαν την ευτυχία που υπάρχει στο απλό της ομορφιας..Αυτής
που είναι γύρω μας κι όλοι αναζητάμε, αλλά δεν βρισκουμε..
Κι είναι κρυμμένη σε στιγμές ανέμελες, σε όνειρα που ακόμη
κάνουμε, αν και δεν ομολογούμε...
Αλλά, όσο δύσκολο και να ναι, στο τέλος, θα μείνουν οι όμορφες
στιγμές, γιατί η ομορφιά μόνο είναι αθάνατη...
Πώπω το καημένο το κροκοδειλάκι....


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 28/02/2009 13:35:16
Μήνυμα:

Tα λέμε....


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 03/03/2009 22:51:21
Μήνυμα:

...Πήραμε το τριήμερο μπάλα, όλα τα βόρεια του νομού
Λάρισας και αφου είδαμε χιόνι,αφού περάσαμε καλά με άγνωστους
ανθρώπους, σε επαρχιακά κούλουμα,κατάλαβα ότι αυτό
πρέπει να το κάνουμε πιο συχνά....
Πόσο αποφασιζουμε να το κάνουμε;Θέλει προσπάθεια, αλλά σιγουρα
μπορούμε να μάθουμε να ξαναζούμε, έξω απο τα σπίτια μας...


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 04/03/2009 21:06:03
Μήνυμα:

ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΤΙΠΟΤ’ ΑΛΛΟ ΠΑΡΑ ΜΟΝΟ ΑΝΘΡΩΠΟΙ


Χωρίς να είμαστε τίποτ’ άλλο παρά μόνο άνθρωποι, περπατήσαμε μέσ’ απ’ τα δέντρα

Φοβισμένοι, αφήνοντας τις λέξεις μας να είναι τρυφερές

Από φόβο μήπως ξυπνήσουμε τις κουρούνες,

Από φόβο μήπως έρθουμε

Αθόρυβα μέσα σ’ έναν κόσμο φτερών και κραυγών.


Αν ήμασταν παιδιά, ίσως να σκαρφαλώναμε,

Θα πιάναμε τις κουρούνες να κοιμούνται, και δεν θα σπάγαμε ούτε κλαράκι,

Και, μετά το μαλακό ανέβασμα,

Θα τινάζαμε τα κεφάλια μας πιο πάνω απ’ τα κλαριά

Για να θαυμάσουμε την τελειότητα των άστρων.


Πέρα απ’ τη σύγχυση, όπως συμβαίνει συνήθως,

Και τον θαυμασμό για όσα ο άνθρωπος γνωρίζει,

Πέρα απ’ το χάος θα ‘ρχόταν η μακαριότητα.


Αυτό, τότε, είναι ομορφιά, είπαμε,

Παιδιά που με θαυμασμό κοιτάζουν τ’ αστέρια,

Είναι ο σκοπός και το τέλος.


Χωρίς να είμαστε τίποτ’ άλλο παρά μόνο άνθρωποι, περπατήσαμε μέσ’ απ’ τα δέντρα.


ΤΟΜΑΣ ΝΤΥΛΑΝ 1914-1953

υγ..αυτο ήταν δικό μου χαρισμα...


Συγγραφέας Μηνύματος: zip
Απάντησε την: 04/03/2009 23:00:22
Μήνυμα:

Στο check point ο φρουρός
αργά σε σταματάει
με βλέμμα διαπεραστικό
αρχίζει να ρωτάει
ποιος είσαι ; πόθεν έρχεσαι ;
που πας ; τι πας να κάνεις ;
κι αν δεν του πεις, στ' αλήθεια ρε μάγκα
θα πεθάνεις

Και τότε εσύ παρατηρείς
πως ο φρουρός σου μοιάζει
είναι ο ίδιος σου ο εαυτός
στο βάθος, σε θαυμάζει
κι ας του φωνάζεις : "τέλειωνε!
μας έφαγε τ' αγιάζι!"
κι έτσι που πάντα βιάζεσαι
πατάς γερά το γκάζι

Στο check point μια βραδυά
από εδώ στην άλλη, ξανά μανά σε σταματά
στο μάτι σ' έχει βάλει
με αγωνία σε ρωτά
για πάρτη του να μάθει
τι κρύβεις στην ψυχούλα σου, ποια πάθη
και ποια λάθη ...


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 05/03/2009 12:17:57
Μήνυμα:

quote:
Και τότε εσύ παρατηρείς
πως ο φρουρός σου μοιάζει
είναι ο ίδιος σου ο εαυτός

Ποιος απο τους δυο απαντάει ...ομως///ιδου το ερωτημα.


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 06/03/2009 23:17:57
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=38FKY8Taw_w&feature=related
http://www.youtube.com/watch?v=3Wgh4K1CwqQ&feature=related


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 10/03/2009 10:17:33
Μήνυμα:

Ήλιε ήλιε βασιλιά, που μας κάνεις όλους παιδιά...
Τέτοιο καιρο και παρα τη βροχή, ο ήλιος, μπορεί να σε κάνει
πλούσιο κι ας μην έχεις δεκάρα... Η βροχή, δένει με τον ήλιο...
Καθαρίζει η βροχή, λάμπει ο ήλιος κια φωτίζει τα πάντα..Φωτίζει
τις όμορφες πλευρές της ζωής, που δεν βλέπουμε παντα...
Μου αρέσουν τα νέα μεγάλα καλοκαίρια...Φέρνουν την χαρά στην
μέρα, κάθε μέρα....


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 18/03/2009 13:23:22
Μήνυμα:

Είναι όμως, παράξενο....Τοσο χρώμα, τόσες εικόνες,
τόσα δρώμενα κι όμως, οι άνθρωποι μουγκοί...Ούτε θέσεις, ούτε
αντιθέσεις,αλλά κίνηση συνεχή, σαν ηλεκτρικό ρεύμα...Γιατί
άραγε; Μήπως είναι μια απλή σαστιμάρα, ή έχουμε μείνει
"παγωτό";


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 18/03/2009 17:00:20
Μήνυμα:

οριστε , τσιμπαω..

Γιατί μας την πέφτεις ετσι ρε φιλαρακι τρεχαγυρευε.....
Κι αν λυπηθείς....εγω δεν θα φταίω..

Τις εχουμε πια εκθεσει και τις θεσεις και τις αντιθέσεις ...τι αλλο να πουμε.
Αλλοι είναι θεοί..αλλο είναι απλοί ανθρωποι
αλλοι σερνονται στην υλη και αλλοι πετουν στα ουρανια
αλλοι είναι αιωνιοι και αλλοι ταπεινοί θνητοί
αλλοι εξελισονται και αλλοι παραμενουν στο βαλτο με τις βδέλλες
αλλοι δουλέυουν και αλλοι κανουν σεμιναρια
αλλοι είναι ευτυχισμενοι και αλλοι ψαχνουν την χαρα
αλλοι είναι δυστυχισμενοι και αλλοι ψαχνουν την συγκίνηση....

Ομως οπως είχε πει και κάποιος σοφος εδω παλιά..

<< Μέγα ηθικό δίδαγμα: Γηράσκω αεί διδασκόμενος. Σ' αυτόν τον κόσμο οι άνθρωποι αρέσκονται στους ορισμούς. Στα "συμμαζεμένα" πράματα... στα οριοθετημένα... χωρίς παρεκκλίσεις... χωρίς αποκλίσεις... χωρίς αντεγκλήσεις... όλα μια ευθεία γραμμή... δίνουν ορισμούς... στην αγάπη ας πούμε... στον έρωτα... στην ελευθερία... θέλουν σώνει και ντε να κάνουν τα ασαφή, σαφή. Τις αφηρημένες έννοιες, συγκεκριμένες. Και καλά να ορίσεις το εμβαδό του τριγώνου... μπορείς... μα το πως αγαπάει κανείς μπορείς να το ορίσεις; Γελοιότητες... Ορισμοί... Επικίνδυνες αυθαιρεσίες...
Δίνουν εξηγήσεις για τα πάντα, τα τοποθετούν σε κουτάκια, τα περιεργάζονται, τα επεξεργάζονται και ησυχάζουν. Κλείνουν τα συναισθήματα, τις ανάγκες (αυτές τις πιο έσχατες) σε κλουβιά σαν τα άγρια θηρία. Φοβούνται.
Καταφυγή τους οι Ψευδαισθήσεις!!!
Κάνουν τις τίγρεις κατοικίδια... Νομίζουν...
Κρατούν κι ένα μαστίγιο για εκφοβισμό (για όταν θυμηθεί η τίγρης πως δεν είναι γάτα...) σπέρνουν και Κανά δυο φωτιές τριγύρω και επιτελούν το χρέος τους απέναντι στην κοινωνία και στον εαυτό τους>>

Και οπως εργαψες , ολα κινουνται σαν ενα συνεχες...ηλεκτρικό ρεύμα.. Αυτή δεν είναι η ουσία της δημιουργίας? ..η κινηση..η αεναος κινηση
Αντε πάμε στον ''αγνωστο '' του ζιπ να τα πούμε ....ξεχασαμε να παίζουμε...και αν αυτο το χασουμε θα ξανακοιμηθούμε....

Καλό απογευμα

Edited by - nst on 18/03/2009 17:02:07


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 18/03/2009 17:30:03
Μήνυμα:

Μου φαίνεται παράξενο ρε φιλενάδα nst...Τόσα ερεθίσματα,
τόσες κινήσεις και καθόλου εκφράσεις...Εκφράσεις που απειχούν
σε ότι αφορά την καθημερινότητα μας, αλλα που λείπουν...
Δενμπορώ να καταλάβω αν αυτο που έγινε έγινε απο κορεσμό ή
σάστισμα..Μοιάζει όλοι να είναι σε αναμονή, αβεβαιότητα,
αλλά, δεν ζουν; Δεν αισθάνονται; Δεν ακούω χρώματα, δεν
βλέπω μυρωδιές,δεν θυμάμαι χθές βράδυ...
Τρέχουμε, δεν λέω, τρέχουμε πολύ, αλλά, είμαστε ζωντανοί,
αισθανόμαστε, πονάμε,αλλά,δεν ακούγεται ούτε ο πόνος ούτε
η χαρά...
Μουγκαμάρα, σάστισμα, αμηχανία....Κι η ζωή; Πως θα τη ζήσουμε;
Ή, ωραία η ζωή, αλλά τα έχει με άλλον;Γιατί αυτό μοιάζει να
πιστέυουν όλοι....Η ζωή ,όμως, είναι εδώ και πρέπει να την
αρπαζουμε να την πιούμε στο ποτήρι....


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 19/03/2009 14:27:54
Μήνυμα:

quote:
Δενμπορώ να καταλάβω αν αυτο που έγινε έγινε απο κορεσμό ή
σάστισμα..Μοιάζει όλοι να είναι σε αναμονή, αβεβαιότητα,
αλλά, δεν ζουν; Δεν αισθάνονται; Δεν ακούω χρώματα, δεν
βλέπω μυρωδιές,δεν θυμάμαι χθές βράδυ...

Δεν ξερω να σου πω τι συμβαίνει με τους αλλους και αναρωτιέμαι γιατι θα πρέπει να παραβιάσουμε τις αλλοτριες ψυχές...ο καθείς με τα οπλα του...
Εσυ δεν νιωθεις χρωματα και ηχους Τρεχαγυρευε? Γιατι? Γυρω σου είναι , παντού....μα μονος σου θα τα δείς. Αυτό δεν μπορεί ουτε να μεταδοθεί, ουτε να το μοιραστούμε...


Συγγραφέας Μηνύματος: zip
Απάντησε την: 19/03/2009 14:49:23
Μήνυμα:

quote:
Αυτό δεν μπορεί ουτε να μεταδοθεί, ουτε να το μοιραστούμε...

Excellent!


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 19/03/2009 19:51:35
Μήνυμα:

Λυπάμαι που θα σε στενοχωρήσω, φίλε zip αλλά η φίλη μας nst,
μάλλον απαισιόδοξη δηλώνει για τις ανθρώπινες σχέσεις, αλλά,
η επιθετική φιλία και η έντονη ζωή χρωμάτων,κάνουν καλό...
Θέλουν μόνο τόλμη και αναζήτηση....


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 20/03/2009 12:09:41
Μήνυμα:

quote:
Λυπάμαι που θα σε στενοχωρήσω, φίλε zip αλλά η φίλη μας nst,
μάλλον απαισιόδοξη δηλώνει για τις ανθρώπινες σχέσεις

Καλά τωρα ....ενα ενα
Ο ζιπ εχει μΙΑ σκασίλα για το πως βλέπω εγω τις ανθρωπινες σχεσεις ...ολη δικη του..[ δεν σκαει αυτος παιδί μου ..και καλα κανει]
Τωρα για την απαισιοδοξια ..εσυ που το ξερεις ? χι χι μου λες ?


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 20/03/2009 12:48:59
Μήνυμα:

Μα αγαπητή μου nst, ο φίλος zip, έχει φωλιά παντού,σαν
τον κούκο....Εκεί βάζει τα αυγά του, εκεί μιλάει, αλλά δική
του φωλιά,δεν έχει...
Πέραν της πλάκας, σίγουρα νοιάζεται, με τον δικό του τρόπο,
γιατί μην ξεχνάς ότι δεν μιλάνε όλοι οι άνθρποι την ίδια γλώσσα...
Ο φίλος Ζίπ, τη βρίσκει με το να πετάει πέτρες....Διανοητικές
εννοώ, αυτές που σοκάρουν, αλλά, που ολοι μπορούμε να κάνουμε
και κάναμε σε νεαρότερη ηλικία...
Ωστόσ, περιμένω ότι σύντομα θα μας πει πολλά..Το νοιώθω, ότι
έρχεται η ώρα της..κυοφορίας του...
Για να δουμε, τι ..πουλιά θα πιάσουμε...
Αλλά φιλαράκι, νοιώθω πολύ περισσότερο τα χρώματα, αφού ηρέμησα,
συνειδητά, απο το στρές...Είμαστε δυνατοί, απλά μας παραμυθιάζουν
ότι δεν αξίζουμε...Αλλά, για βγάλε τα γυαλιά σου να δούμε τα μάτια
σου...Κοίταξε τον αλλο στα ίσια...Μην κολώνεις...
Η ευκαιρία είναι μοναδική και δεν επαναλαμβάνεται..Ο Τζίμης με τις
Πόρτες της αντίληψης...


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 20/03/2009 15:26:46
Μήνυμα:

ΤΡΕΧΑΓΥΡΕΥΕ, Ο ζιπ, διασκεδαζει με αυτή την μεθοδο ..συγχρόνως εκφραζεται οπως μπορεί.
Τωρα επειδη τυγχανει να τον εχω συναντησει ....τον νιωθω αν και ειμαστε εντελως διαφορετικοί.
Αυτό που τον χαρακτηριζει είναι η αυθεντικότητα με ολη την σημασία της λεξεως ..και οτι αυτη περιεχει ..και αναμεσα σε ολες αυτες τις πέτρες και τα τουβλα που πεταει εχει και πολλα λουλουδάκια και ξεχασμενα παιχνιδια.
Τα ματια μου, φαίνονται ηδη ....χι χι καλο μεσημερι


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 20/03/2009 17:56:36
Μήνυμα:

Αγαπητή μου nst, μου αρέσουν και τα τούβλα κι οι πέτρες,
αλλά, τα λουλούδια, γιατί τα κρατάμε κρυφά; Γιατί είμαστε
τόσο απλώχεροι με το άσχημο και τόσο μετρημένοι με το καλό;
Όλοι μας, εννοώ, κοιτάμε τον πλούτο των καλών πράξεων, αλλά τις
πάμε με το σταγονόμετρο...Κι όμως, έτσι είμαστε πλούσιοι,σημαίνει
ότι έχουμε για να δώσουμε...
Ας δίνουμε λοιπον, άφοβα, γιατί αυξάνει..Υπάρχει πηγή, που εμείς
την κρατάμε κλειστή...


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 20/03/2009 19:11:42
Μήνυμα:

Κάποτε ρε φιλαράκι,nst, ο άνθρωπος έλεγε "άει στην ευχή"
"άει στο καλό", τώρα στον "έξω αποδώ" και παρά πέρα...
Πότε έγινε αυτή η αλλαγή;Δεν είναι φυσική, είναι επικτητη...
Δεν είναι ο άνθρωπος κακός, οι καταστάσεις τον κάνουν κι αν
προσθέσεις και την ανωριμότητα, έχεις ένα μπερδεμένο άτομο...
Αλλά, μέσα τους, όλοι ζητάνε το ίδιο..Όλοι θέλουνε να ζήσουνε
να αγαπήσουνε, να αγαπηθούνε, να χαρούνε...
Δεν τα απολαμβάνουμε, γιατί πιστεύουμε οτι ο άλλος θα μας
απορρίψει, ή άλλους λόγους κρίσης δικής μας,όμως, η λαχτάρα
υπάρχει..Όλοι θέλουμε να είμαστε άνθρωποι.....
Ας είμαστε, ρε γ@@@το....
Τι λές φίλε μου zip;


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 21/03/2009 02:20:52
Μήνυμα:

quote:
Αγαπητή μου nst, μου αρέσουν και τα τούβλα κι οι πέτρες,
αλλά, τα λουλούδια, γιατί τα κρατάμε κρυφά; Γιατί είμαστε
τόσο απλώχεροι με το άσχημο και τόσο μετρημένοι με το καλό;

Διοτι περασαμε μια μεγάλη εποχη που εκθειαστηκε η αρσενικη ενεργεια και υποτιμηθηκε η θηλυκή....Οι ανθρωποι συνδιασαν την ευτυχια με την δυναμη και την δοξα δυο κατ΄εξοχην αρσενικες ιδιοτητες, απαραιτητες για την ευημερια μας αλλα οταν αυτες ισορροπουν μεσω της ενοτητας τους με την ευαισθησια και την απαλοτητα.
Ετσι , εχοντας κατα νου οτι καθε τι ομορφο, τρυφερο και λεπτό είναι μια μορφη αδυναμίας, κρυψαμε αυτη την πλευρα της ψυχης μας και την ονομασαμε '' ανωριμοτητα, παιδικότητα, αδυνατο κλπ....

Ο φοβος τρεχαγυρευε ..ο φοβος μην θεωρηθει κανεις ευάλωτος και αγαθός είναι αυτός που σκεπάζει την ''λαχταρα'' που αναφερεις...

Οντως αυτη η αλλαγη είναι επικτητη και καταρριπτεται μονο μεσα απο την συνειδητοτητα που φερνει η αυτογνωσία.
Επειδη ομως δεν μπορουμε ολοι να βυθιζόμαστε στα ιδια βαθη, ας μην είμαστε .....οπως και οσο μπορουμε καθε φορα...ο ενας ας βοηθαει τον αλλο..

Edited by - nst on 21/03/2009 02:22:42


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 21/03/2009 09:49:27
Μήνυμα:

Αγαπητή μου nst, καλημέρα σου..Θα ήθελα να διαφωνήσω λίγο
μαζί σου, όσον αφορά υπερτιμήσεις και υποτιμήσεις φύλων, γιατί
αυτό που είναι το καθένα είναι..Εμείς οι άνθρωποι το βλέπουμε
μικρότερο και μεγαλύτερο, καλύτερο και χειρότερο...
Αλήθεια λές ότι κρύψαμε ότι όμορφο,αλλα ξέχασες, μάλλον, ότι
η δύναμη του ωραίου, είναι αναμφισνήτητη και αυτό δεν πρέπει να
το ξεχνάμε...Να χρησιμοποιούμε την ομορφιά, να την δίνουμε,όχι
βέβαια, όπου νάναι, μόνο και μόνο για να δώσουμε, αλλά να την δίνουμε...
Ιδιότητα θεού είναι το να δίνει...Αυτοί που παίρνουν, είναι
μάλλον δυστυχισμένοι..Δεν μπορουν να χαρούν την ομορφιά του
να προσφέρεις....Κρίμα, γιατί άν όλοι μαθάιναμε να εκπέμπουμε
ομορφιά, όποια έχει ο καθένας, ο κόσμος όλος θα έλαμπε....
Θα άστραφτε σαν διαμάντι και θα φάινονταν στο σύμπαν σαν το
σούπερ νόβα άστρο που μεγαλύτερο του δεν υπήρξε ποτέ...


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 21/03/2009 20:13:40
Μήνυμα:

quote:
Αγαπητή μου nst, καλημέρα σου..Θα ήθελα να διαφωνήσω λίγο
μαζί σου, όσον αφορά υπερτιμήσεις και υποτιμήσεις φύλων, γιατί
αυτό που είναι το καθένα είναι..

Δεν αναφερόμουν στα δυο φύλα αλλα στην ενεργεια που ολοι εχουμε και που εκδηλώνεται ως αρσενικη [ θετικη] και ως θηλυκή [ αρνητική ].
Αυτες τις δυο εκφανσεις της μεσα μας , ειναι που χρειαζεται να ισορροπίσουμε.


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 22/03/2009 00:15:53
Μήνυμα:

Γιατί όμως εγώ φίλη μου nst, προτιμώ τη λέξη "συμπληρώνω"
απο το ισορροπώ;


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 23/03/2009 11:37:01
Μήνυμα:

quote:
Γιατί όμως εγώ φίλη μου nst, προτιμώ τη λέξη "συμπληρώνω"
απο το ισορροπώ;

Η ισορροπία περιεχει και το συμπληρωματικό αλλα ισοποσο και ισοβαρές.
Η συμπλήρωση μπορεί να είναι και με διαφορετική ενταση απο την καθε δύναμη. Εμείς, μονο αν διαχειριζόμαστε ισοτιμα αυτά τα δυο, μπορουμε να είμαστε σταθεροί και ολόκληροι.
Η μια ενεργεια είναι η δυναμικη και η αλλη η κινητική. Χρειάζεται να λειτουργούν ολικά ...


Συγγραφέας Μηνύματος: pyramid
Απάντησε την: 23/03/2009 12:58:30
Μήνυμα:

Nst κανείς δεν μπορεί να βγάλει άκρη όταν μπλέκει ότι επικρατεί στο υλικό πεδίο με ότι επικρατεί στο αόρατο συν την επικινδυνότητα.
Αυτά που αναφέρεις είναι δυνάμεις και καλό είναι να μην ασχολείσαι, εσύ ή όποιος άλλος, επί της ουσίας μαζί τους.


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 23/03/2009 14:51:24
Μήνυμα:

Αγαπητή μου nst, δεν διαφωνώ καθόλου μαζί σου, τουναντίον
συμφωνώ, απλά δεν μου αρέσει η προκρούστια λογική..Είμαι
σίγουρος ότι ο Θεός που έφτιαξε τον άνδρα και την γυναίκα,
ώς ένα στην αρχή, είχε ένα ολοκληρωμένο πλάσμα, όχι ένα
ανταγωνιστικό και ότι τα δυο μέρη του, συμπληρώνονται με
ένα τρόπο που είναι το λιγότερο θαυμαστός....
Όσο για το ισότιμα, θα έλεγα ότι δεν συγκρίνεις μήλα με πορτοκάλια...Η διαφορετικότητα των δυό φύλν, τα κάνει ασύγκριτα
και εξ αυτού μη συντιμώμενα..Δηλαδή, η αξία τους είναι μαζί, όχι
μισά...
Φίλη pyramid, έχεις δίκιο για τις δυνάμεις, γιατί δεν μποούμε να
τις αντιληφθούμε, τόσο υποκειμενικά που μιλάμε....Αλλά, το να συζητάς
γι αυτές, θα έλεγα..δέν είναι κακό...


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 23/03/2009 15:36:34
Μήνυμα:

quote:
Nst κανείς δεν μπορεί να βγάλει άκρη όταν μπλέκει ότι επικρατεί στο υλικό πεδίο με ότι επικρατεί στο αόρατο συν την επικινδυνότητα.

Κατα την αποψη μου ο σκοπός είναι να ενωσουμε τα δυο αυτα πεδία ετσι ωστε να ζούμε μεσα στην αγάπη και την πληρότητα ..οσο μπορούμε.
Πιστευω οτι η θεότητα μας δίνει την ενεργεια της ως δωρο ..ως κατι που να θυμίζει απο την μια την προέλευση μας και απο την αλλη μας περιβάλλει με μια αρμονική γαλήνια ''ασπιδα'' φωτος.
Οταν αυτό το εχουμε νιωσει και το γνωρίζουμε , μετα αποφασίζει η βουληση μας για το πως θα δράσει και πως θα εργαστει.
Προφανως, πρεπει να υπαρχει επικινδυνότητα αν παραβιασουμε τα ορια ...αλλα μεχρι τωρα απο τις εμπειρίες που εχω αγαπημενη Πυραμιντ ..το πιο επικίνδυνο που γνωρίζω είναι εδω και ειναι ο ανθρωπος... Εχω πολυ μεγάλες αμφιβολίες γαι το αν θα μπορουσε να υπαρξει οτιδήποτε τετοιο χωρίς εμας..

quote:
Αυτά που αναφέρεις είναι δυνάμεις και καλό είναι να μην ασχολείσαι, εσύ ή όποιος άλλος, επί της ουσίας μαζί τους.

Ανεξάρτητα του αν ασχολουμαι εγω η οχι , δεν παυουν να υπαρχουν...
Μεχρι και ο μικρός τις προαλλες στην φυσική του σχολειου ,....μου ειπε << Δυο ειναι οι αμετάβλητες ενεργειες στην φυση ....η δυναμικη και η κινητική>> ...
Αρσενικη και θηλυκή...δεξιά και αριστερά στηλη...ολα ταιριάζουν τελικα.

Edited by - nst on 23/03/2009 15:39:21


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 23/03/2009 15:40:58
Μήνυμα:

quote:
Όσο για το ισότιμα, θα έλεγα ότι δεν συγκρίνεις μήλα με πορτοκάλια...Η διαφορετικότητα των δυό φύλν, τα κάνει ασύγκριτα
και εξ αυτού μη συντιμώμενα..Δηλαδή, η αξία τους είναι μαζί, όχι
μισά...

Ιση ισχυ δυναμεων μεσα μας εννοω ......τιποτα αλλο


Συγγραφέας Μηνύματος: pyramid
Απάντησε την: 23/03/2009 16:46:50
Μήνυμα:

Trexagireve μου οπωσδήποτε η συζήτηση είναι καλή.


Nst μου δεν μπορείς να ενώσεις αυτά τα δυο πεδία, είσαι στο υλικό και εκεί θα παραμείνεις μέχρι να φθαρεί ο υλικός σου φορέας και να φύγεις.
Δεν ξέρω τι να σου πω για την θεότητα, την ασπίδα, το δώρο ενέργειας… είναι επιλογή σου καλή μου και βάσει αυτών θα κινηθείς μέχρι να σταματήσουν, ελπίζω και εύχομαι πολύ σύντομα, να σε καλύπτουν ως ιδέες.

Εγώ σου είπα για τις στήλες, εσύ πιθανόν να θέλεις να παίξεις με την φωτιά, κάνε ότι καταλαβαίνεις.


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 23/03/2009 17:05:00
Μήνυμα:

Αγαπητή μου nst, κάπου πιστεύω ότι είναι δείγμα ανωριμότητας
να μιλάμε για αιώνιες δυνάμεις, εμείς οι τόσο μικροί, ακόμη...
Το θέμα είναι αν μπορούμε να εννοήσουμε αυτό που υπάρχει, έχει
αρμονία, είναι ένα μέσα απο τη δύνθεση του και σε καμία
περίπτωση συγκρινόμενο ή αντιμαχόμενο...
Δική μας έλλειψη αντίληψης είναι,όχι η φύση των πραγμάτων...
Έχουν,ομως,αυτές οι δυνάμεις, το ιδανικό τους κι αυτό πρέπει να
μας ενδιαφέρει, για να απαγκιστρωθούμε απο την ανωριμότητα μας...
Αν δούμε τα πράγματα εκεί που ειναι, θα μας φύγει ο εγωισμός
και θα είναι όλα καλύτερα και λειτουργικότερα...
Όσο θα νομίζουμε ότι μετακινούμε αιώνιες αξίες, δεν θα μεγαλώσουμε
ποτέ...


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 23/03/2009 21:10:02
Μήνυμα:

Παιδιά σέβομαι τις ιδεες του καθενός και ως εκ τουτου δεν τις χαρακτηριζω με κανενα τροπο....αντιθετα τις παρατηρω και μεσα απο εκει μαθαίνω..
Κατα τα αλλα , εννοειται οτι εχω τις δικες μου οι οποιες λενε οτι και τα πεδία μπορουν να ενωθουν και οτι εχω δικαιωμα να μιλαω για οτι θέλω ....


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 23/03/2009 23:34:42
Μήνυμα:

Γιατί ρε φιλαράκι να μας βγάλεις οφσάιντ με το ζόρι;Έ κυρία nst;
Ποιός είπε ότι δεν μπορούν να ενωθούν οι δύο δυνάμεις;Όχι όμως, με τη μορφή εταιρίας...Νομίζω,δηλαδή...


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 24/03/2009 11:06:56
Μήνυμα:

οφσαιντ? Δλδ ?
Τρεχαγυρευε, για να μπορεσει να εκταθεί μια συζητηση και να εχει και καποιο λόγο, πρεπει να εκλπηρωνει καποιες παραμετρους..
Γραφουμε...για να επικοινωνήσουμε συναισθηματικά....η για να παίξουμε ...η για να αναλύσουμε ενα θεμα που μας ενδιαφερει.
Συνηθως βεβαια ..ολα αυτα μαζι συμβαινουν.
Οταν ομως εχουμε ενα ζητημα τοσο περιπλοκο που προσωπικα είμαι βεβαιη οτι κανεις δεν το γνωρίζει ολικά, το να καταθέτουμε θεσφατα του τυπου << αυτό είναι ετσι..[ επειδή το λεω εγω]>> κλπ χωρις επιχειρήματα και τεκμηριωση ...δεν λεει....


Edited by - nst on 24/03/2009 11:07:55


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 24/03/2009 11:41:22
Μήνυμα:

Με συγχωρείς αγαπητή μου nst, αλλά, το να διαχωρίζουμε ότι
άλλο είναι η σχέση δυο ανθρώπων κι άλλο η "μπίζνα" που
έχει γίνει σήμερα η σχέση, που γίνεται για τους άλλους,
για να μην είμαστε μόνοι και λόγω συμβιβασμών, δεν είναι
κακό...
Δεν παίζουμε με αυτά, αλλα,ολα τα νούμερα είναι κατατοπιστικά:
Πτώση γάμων,αύξηση διαζυγίων, βία, παιδική πορνεία και ένα σωρό
άλλα...
Είμαστε πιο έξυπνοι σαν άνθρωποι, αλλά πιο αδιάφοροι σαν άτομα
καθώς μάθαμε ότι υπάρχουν πολλές πορτοκαλιές και γυρνάμε
απο δω κι απο κει...
Αν όλοι λέγαμε ότι υπάρχει μόνο ένα άτομο,με το οποίο ταιριάζουμε
τέλεια και κάποια παραπληρωματικά, θα είχαμε τόσα φαινόμενα
άσχημα;
Δεν προσέχουμε, λέω και δεν εννοώ εσένα φίλη...Μιλάω γενικά
για τη φιλοσοφία της εποχής μας..Πιστεύει οτι ολα αγοράζονται
ή έχουν σχέση με άλλα πράγματα εκτός απο το τι πραγματικά θέλουμε...


Συγγραφέας Μηνύματος: pyramid
Απάντησε την: 24/03/2009 14:01:41
Μήνυμα:

Nst περίπλοκο το ζήτημα είναι για σένα δεν σημαίνει ότι ισχύει για όλους. Επίσης είσαι βέβαιη ότι κανένας δεν ξέρει το θέμα ολικά επειδή δεν το ξέρεις εσύ. Βλέπεις κάποια λογική στην πρότασή σου?

Εγώ δεν ξέρω να οδηγώ αεροπλάνο. Λέω το αεροπλάνο ψήνει καφέ. Έρχεται κάποιος και μου λέει «όχι κοπέλα μου δεν ψήνει καφέ το αεροπλάνο». Οπότε αντί εγώ να το διαλογιστώ λέω, «άσε φίλε που ξέρεις εσύ τι κάνει το αεροπλάνο, είμαι βέβαιη ότι κανείς δεν ξέρει τι κάνει». Δηλαδή είμαι βέβαιη για ένα πράγμα που δεν ξέρω απολύτως τίποτα!!!


Edited by - pyramid on 24/03/2009 14:02:53


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 24/03/2009 14:35:50
Μήνυμα:

Έλα όμως που η γνώση είναι υποκειμενική και μερική,
αγαπητή pyramid...Η άποψη για τα πάντα,
πρέπει να συνδυάζει το γνωστικό με το εμπειρικο και
αισθαντικό πρίσμα...Να βλέπει κανείς μια ολόκληρη εικόνα,
όχι υπο γωνίαν, που λέμε...
Θέλει πάλη, αγώνα και θέληση να βρούμε την αλήθεια κι όχι
ότι συμφέρει τον καθένα...
Αλλά, το θέμα που εσείς οι δύο συζητάτε, σε πολύ προσωπικό
επιπεδο, είναι ότι ο άνθρωπος, πέφτει και σηκώνεται...Κάνει λάθη,
αλλά μαθαίνει κι όλας απο αυτά,άλλως δεν είχαν κανένα λόγο που
έγιναν...Γιατί μόνο και μόνο για κακό, δεν γίνεται τίποτε...
Μιλάω εκ πείρας...


Συγγραφέας Μηνύματος: pyramid
Απάντησε την: 24/03/2009 15:36:20
Μήνυμα:

Trexagireve μου η γνώση δεν είναι καθόλου υποκειμενική ούτε μερική.
Άλλο πληροφορία άλλο γνώση. Η άποψη δεν είναι γνώση και ναι μεν όλοι λέμε την έκφραση «κατά την άποψή μου» αλλά δεν εννοείται πάντα στην κυριολεξία.
Γενικώς δεν υπάρχει κανένα θέμα, ο κάθε άνθρωπος μπορεί να έχει τις ιδέες του αλλά να ξέρει και που να σταματάει στην κριτική.


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 24/03/2009 17:39:48
Μήνυμα:

Γενικώς δεν υπάρχει κανένα θέμα, ο κάθε άνθρωπος μπορεί να έχει τις ιδέες του αλλά να ξέρει και που να σταματάει στην κριτική.


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 24/03/2009 17:47:34
Μήνυμα:

Ποια είναι λοιπόν, αυτά που επιβαρύνουν την ψυχή?
Είναι κατ’αρχήν οι φόβοι, ο φόβος του Θεού, ο φόβος του θανάτου, ο φόβος του πόνου. Και κοντά σ’ αυτούς είναι όσες επιθυμίες ξεπερνούν τα φυσικά τους όρια. Να ποιες είναι οι ρίζες όλων των κακών..

Διογένης Οινοανδέας.


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 24/03/2009 17:48:38
Μήνυμα:

Από τις επιθυμίες ορισμένες είναι φυσικές και αναγκαίες, άλλες είναι φυσικές και όχι αναγκαίες, και άλλες δεν είναι ουτε φυσικές ούτε αναγκαίες αλλά γεννιούνται από ματαιοδοξία.

Για κάθε επιθυμία μας, πρέπει να θέτουμε το ερώτημα:
Τι θα μου συμβεί αν γίνει αυτό που επιθυμώ ? Και τι αν δεν γίνει?

Επίκουρος



Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 24/03/2009 18:58:11
Μήνυμα:

Μα αγαπητή μου pyramid, αυτός που έχει την απόλυτη
γνώση, είναι θεός, ή μάλλον ο Θεός...Ανθρωπος που να
έχει την γνώση, είναι λίγο δύσκολο...Θα την είχε "κάνει"
για άλλα πεδία....Γι αυτό συζητάμε, γιατί δεν έχουμε παρά
ψήγματα γνώσης..Με ταπείνωση, ναι, με ταπείνωση, που δειχνει
ότι συνειδητοποιούμε την πνευματική μας φτώχεια, μπορούμε να
φτάσουμε στην γνώση και όλοι μαζί συνεργαζόμενοι, γιατί κι η
γνώση, αποτελεί στοιχείο ολόκληρου του συνόλου της ανθρωπότητας
όχι μερικών...
Αγαπητή μου nst,μιλάς σαν να περπατάς στο πεζούλι ενός πολυόροφου
κτιρίου και υπάρχει κίνδυνος να πέσεις...
Όσο βαριά βλέπεις
κάτι, τόσο βαριά σου συμβαίνει, όσο σωστά τόσο σωστά σου βγαίνει......
Φιλαράκι, ότι ζητάμε, που λές κι εσύ, αυτό γίνεται, αλλά, μάλλον
δεν ξέρουμε τι ΑΚΡΙΒΩΣ ζητάμε...Γι αυτό παρεξηγιόμαστε μετά...


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 24/03/2009 21:34:19
Μήνυμα:

Χθές το μεσημέρι, με ξύπνησε κιόλας, ήρθε ένας φιλος να
μου φέρει κάτι, το οποίο μου ζήτησε να μεταφέρω, με όποιο
τρόπο μπορώ...Το κοίταξα και στην αρχή δεν του έδωσα τόση
σημασία..Του κειμένου εννοώ,φυσικά....
Τώρα που το ξαναείδα, το είδα αλλοιώς,γι αυτο και το παραθέτω
να μου πείτε την γνώμη σας....

ΜΗΝ ΑΛΛΑΞΕΙΣ -( Το τραγούδι του πουλιού)

Ήμουν νευρωτικός για πολλά χρόνια..Αγχωμένος, λυπημένος, εγωιστής.
Και όλοι μου έλεγαν να αλλαξώ...
Και θύμωνα μαζί τους και συμφωνούσα μαζί τους και ήθελα να αλλάξω
αλλά απλά δεν μπορούσα, όσο κι αν προσπάθησα..
Αυτό που με πόνεσε περισσότερο,ήταν όταν σαν όλους τους άλλους,
ο πιο κοντινός μου φίλος με παρακαλούσε να αλλάξω.Ένοιωθα
ανίσχυρος, παγιδευμένος....
Μια μέρα μου είπε: "Μήν αλλάξεις.Σε αγαπάω όπως είσαι..."
Αυτές οι λέξεις ακούστηκαν σαν μουσική στ αυτιά μου...
"Μήν αλλάξεις, μην αλλάξεις..."
"Σε αγαπάω όπως είσαι..."
Ηρέμησα....Ζωντάνεψα....Και ξαφνικά άλλαξα....

Για τον Κώστα....


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 26/03/2009 09:58:57
Μήνυμα:

Ετσι γίνεται , πάντοτε....


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 26/03/2009 10:05:21
Μήνυμα:

Καλή σου μέρα φιλαράκι nst.....
Ο άνθρωπος συναντά πράγματα που μπορεί να αντιμετωπίσει,
ποτέ δεν του συμβαίνει κάτι που είναι ανώτερο των
δυνάμεων του...Κι αυτό είναι καλό, αν σκεφτούμε ότι έτσι
γυμναζόμαστε, ασκούμε ότι έχουμε..Βέβαια, μπροστά βγαίνει το
αρνητικό ή το νωθρό,αλλά, με την άσκηση,το ξεπερνάμε και
μετά..μας αρέσει κιόλας...
Δεν θα πεθάνουμε ποτέ,κουφάλα νεκροθάφτη!!!!!


Συγγραφέας Μηνύματος: pyramid
Απάντησε την: 26/03/2009 13:22:37
Μήνυμα:

Trexagireve βεβαίως έχεις το δίκιο σου στο θέμα γνώση και αυτό που λες έχει την λογική του.
Δεν έχω να πω κάτι περισσότερο, η nst θα διαχειριστεί τις τοποθετήσεις όπως εκείνη θεωρεί σωστό κι εγώ δεν πρόκειται να δεχτώ ότι είναι φυσιολογικό να πουλήσει τα πρωτοτόκια της έναντι πινακίου φακής, οπότε αυτά θα λέω.


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 26/03/2009 13:44:16
Μήνυμα:

Αγαπητή μου pyramid, με συγχωρείς που είμαι υπέρ της
επιθετικής φιλίας κι επικοινωνίας,αλλά το κάνω με
αντίστοιχα αξιόλογα άτομα, όπως εσύ κι η φίλη nst...
Πιστεύω ότι ο σημερινός άνθρωπος είναι διστακτικός με
την επικοινωνία και όμως, όλοι να επικοινωνήσουμε ζητάμε...
Φίλη, ας βάλουμε λίγο χρώμα ση ζωή μας..Ας ζήσουμε...


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 26/03/2009 14:25:13
Μήνυμα:

Αυταααααα!!!


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 26/03/2009 14:50:15
Μήνυμα:

Είμαστε μια πολύ ωραία ατμόσφαιρα εδώ μέσα...
Έχω και κότερο, πάμε μια βόλτα;


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 26/03/2009 20:36:15
Μήνυμα:

Μιλήστε καλέ, πείτε κάτι...
Είναι κανείς εδώ;


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 26/03/2009 20:56:37
Μήνυμα:

Εδω είμαστε και σε διαβάζουμε τρεχαγυρευε και οι δυο μας...
Που ειναι το κότερο?


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 26/03/2009 21:19:25
Μήνυμα:

Το κότερο είναι η παραμυθία φίλη nst..Την ξέρεις;Είναι εκείνο
που λέμε καλη διάθεση όλων, που αντανακλά σε πράξεις
ανάλογες, όπου μετά, συμβαίνουν υπεροχα πράγματα...
Το έχω ζήσει και ξέρω τι λέω...
Είναι όταν μπορούμε να βλέπουμε θετικά τον διάλογο...Γιατί
ναί θέλω το διάλογο, ήρεμο, απλό, να ανοιχτούμε σαν άτομα,
ρε φίλε, να μπορούνε να ξαναμιλάμε...Γιατί ξεχάσαμε να μιλάμε..
Μεταξύ μας ςννοώ, γιατί μόνοι μας μιλάμε πολύ...

Τι θα γίνει, μπορεί κανείς να δείξει σε ένα χοντροκέφαλο,
πως να μεταφέρει εικόνες;
Έχω ωραία πράγματα, κατά καιρούς και συχνά αυθόρμητα..
Τα καλύτερα...
Εγώ φιλαράκι, είμαι τεμπέλης...Απλά κατάλαβα ότι ο Θεός έφτιαξε
ένα πολύ ωραίο κόσμο γύρω μας, αν τον δούμε και τον ζήσουμε,
τότε κάτι κάναμε..Κι αυτό θέλει επικοινωνία...
Γι αυτό μιλάτε γιατί χανόμαστε...


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 27/03/2009 12:10:38
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=pobNxfziC48&feature=related


http://www.youtube.com/watch?v=AKjk54lsllk&feature=related


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 27/03/2009 13:53:29
Μήνυμα:

Ωραιο το παραμύθι, φίλη nst!!!
Αυτή την τέχνη εκτιμώ..Το να μπορείς να χτίζεις με
λέξεις όμορφες εικόνες ή συναισθηματικές εικόνες,
δεν έχει σημασία αν είναι ευχάριστο ή μελαγχολικό,μετρά το
συναίσθημα και να ναι και όμορφο...
Ακόμη περιμένω κάποιον να μου δείξει πως περνάμε εικόνες...


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 27/03/2009 17:57:27
Μήνυμα:

Τρεχαγυρευε που θελεις να τις περάσεις ? Στο μυαλο των αλλων , στο δικό σου η σε ποστ στο εσοτερικα?


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 27/03/2009 18:14:56
Μήνυμα:

Στ μυαλό των άλλων μου είναι εύκολο, στο δικό μου άμεσα
αλλα στο εσοτέρικα, δεν ξέρω...Με adobe pdf;
Μπορείς να πας βόλτες του νου και να γυρίσεις πλούσιος...
Με την παραμυθία, τον λόγο της καρδιάς, ξυπνάς το νου
και πάει ταξίδια σε μέρη καινούργια, μέρη, που όλοι
θέλουμε να πάμε..
Όλοι θέλουμε τη χαρά της καρδιάς μας...Ας το κάνουμε γιατί
αυτή είναι η πραγματική επικοινωνία...


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 27/03/2009 20:09:55
Μήνυμα:

Λοιπον, πας στο yahoo η στο google και κλικάρεις εκει που λεει images. Μετα πληκτρολογείς στη μπαρα τι θέλεις πχ roses , sun κλπ και πατας enter.
Αφου εμφανιστουν οι εικονες , διαλεγεις αυτή που σου αρέσει και κανεις δεξι κλικ επάνω στην εικονα. Θα δεις τοτε ενα πίνακα που στο τελος λεει << ιδιότητες>>.
Εκει κανεις αριστερο κλικ και εμφανίζεις τον πινακα με τα στοιχεία της εικόνας. Τριτη σειρα θα δεις την διευθυνση της η url.
Αυτο το κανεις αντιγραφή και το βαζεις εδω . Οπως την παραθεση ....Αυτα΄...


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 28/03/2009 10:38:52
Μήνυμα:

Ο άνθρωπος, είναισαν τη θάλασσα, κυματίζει και αγγίζει ακτές
σε όλο τον κόσμο κι όταν φουρτουνιάσει, τότε ξεσπάει κι όπου
βγει το κύμα κ ο θυμός της θάλασσας..
Αλλά μετά έρχεται κι η γαλήνη...
http://tbn1.google.com/images?q=tbn:PVf9BsscqrWg-M:http://magicasland.com/wp-content/uploads/2006/10/sea.JPG


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 28/03/2009 11:07:43
Μήνυμα:

Edited by - nst on 28/03/2009 11:33:09


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 28/03/2009 23:51:14
Μήνυμα:

Κι οι παραλίες, αμμουδιές,να είναι μαξιλάρι,
για να απωθούν τις σκέψεις που δεν μεγάλωσαν,
τα όνειρα που δεν φτάσανε στον προορισμο τους...
Γιατί όλοι σε κάποια αμμουδιά θέλουμε να χαθούμε...


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 05/04/2009 14:02:40
Μήνυμα:

΄Ενα περίεργο πράγμα..Άνοιξη και Ιτς Ε Μπιουτιφουλ Ντέι...
Το "Λευκό πουλί" πρέπει να πετάξει...
Σκέφτομαι ότι φέτος, θα πάμε με τα παιδιά, πιο πολύ εξοχή..Θα
βγούμε να δούμε ήλιο...Θα έχει και πολύ φέτος....
Αυτό το καλοκαίρι το μεγάλο, πρέπει να τα γευτούμε όλοι...


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 08/04/2009 09:35:08
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=BVRXXbU-z7U http://www.youtube.com/watch?v=GXi71XBdh1o&feature=related


Συγγραφέας Μηνύματος: pyramid
Απάντησε την: 10/04/2009 12:18:42
Μήνυμα:

Έτσι είναι, εάν προσπαθούμε να το παίξουμε έξυπνοι ενώ δεν ξέρουμε που πάνε τα τέσσερα, ομαδικώς, μας την λένε ακόμη και τα τριαντάφυλλα......επιτυχημένα.
(7 έτσι για θέμα συμβολισμού, κοινώς γελάνε όλα τα σώματα μαζί)


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 10/04/2009 20:03:15
Μήνυμα:

Αγαπητή nst,ο φασισμός πάντα εχει ανάγκη να καλυφθεί
πίσω απο όμορφα πράγματα ή θέσεις, αλλά, πάντα παρασύρεται
ειδικά η νεολαία...
Φίλη pyramid , πάντα υπάρχει η πρώτη φορά σε όλα..
Φήμες ότι πονάει...


Συγγραφέας Μηνύματος: pyramid
Απάντησε την: 13/04/2009 08:54:42
Μήνυμα:

Trexagireve μου δεν θυμάμαι εάν έχει υπάρξει πρώτη φορά, είναι πολύ πιθανόν. Σημασία έχει να προχωράμε, να μην κοιμόμαστε και να ψάχνουμε (που λέει ο λόγος) το κέντρο της ύπαρξης μέσα μας .

------------------------------------------------------------------------------

Υ.Γ. άκου δεχόμαστε……δέχεσαι κοπέλα μου όχι δεχόμαστε, δεν έχεις δική σου προσωπικότητα?


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 13/04/2009 09:36:46
Μήνυμα:

Ένα αστείο έκανα φίλη pyramid, για το ότι όλα έχουν περιορισθεί
και ότι ξεμάθαμε να μιλάμε....
Να ξανακοινωνήσουμε...


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 16/04/2009 11:58:38
Μήνυμα:

Καλό πάσχα και καλή λεφτεριά στους σκλαβωμένους....
nstάκι,γιατί μας στερείς την παρέα σου;...


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 26/04/2009 21:05:43
Μήνυμα:

Μια περιγραφή του τυπικού μηχανιστή επιστήμονα όπως αποκαλύπτεται από την ψυχιατρική έρευνα.
Ο τυπικός μηχανιστής φυσικός σκέφτεται σύμφωνα με τις αρχές της μηχανικής κατασκευής την οποία κυρίως υπηρετεί.Μια μηχανή πρέπει να είναι τέλεια.Συνεπώς και η σκέψη και η δράση του φυσικού πρέπει να είναι «τέλειες».Η τελειοθηρία είναι το ουσιώδες χαρακτηριστικό της μηχανιστικής σκέψης. Δεν επιτρέπει λάθη.Αβεβαιότητες και οι ρευστές καταστάσεις είναι ανεπιθύμητες.Ο μηχανιστής, όταν πειραματίζεται,εργάζεται με τεχνητά μοντέλα της φύσης.Τα μηχανιστικά πειράματα του εικοστού αιώνα έχουν χάσει κάθε ουσιώδες γνώρισμα της αυθεντικής έρευνας –τον έλεγχο και την αναπαραγωγή των φυσικών διαδικασιών,που χαρακτήριζαν πάντα το έργο όλων των πρωτοπόρων στις φυσικές επιστήμες.Όλες οι μηχανές που ανήκουν στον ίδιο τύπο μοιάζουν μεταξύ τους ως την τελευταία λεπτομέρεια.Οι παρεκκλίσεις θεωρούνται ανακρίβειες.Αυτό είναι πολύ σωστό για τον χώρο των μηχανικών κατασκευών.Αν όμως η αρχή αυτή εφαρμοστεί στις διαδικασίες της φύσης,θα οδηγήσει σε λάθη.Η φύση δεν είναι συγκεκριμένη,δε λειτουργεί μηχανιστικά.Γι΄αυτό, ο μηχανιστής όποτε χρησιμοποιεί της μηχανιστικές αρχές του πηγαίνει αντίθετα στη φύση.Υπάρχει μια νομοτελειακή αρμονία των φυσικών λειτουργιών που διαπερνά και διέπει όλο το είναι.Όμως αυτή η αρμονία και η νομοτέλεια δεν έχουν καμία σχέση με τον μηχανικό ζουρλομανδύα που επέβαλλε ο μηχανιστής άνθρωπος στο χαρακτήρα του και στον πολιτισμό του.Ο μηχανιστικός πολιτισμός είναι μια παρέκκλιση από το φυσικό νόμο,μια διαστροφή της φύσης,μια εξαιρετικά επικίνδυνη παραλλαγή με τον ίδιο τρόπο που ένας λυσσασμένος σκύλος είναι μια αρρωστημένη παραλλαγή του είδους του.
Παρά τη νομοτέλεια των λειτουργιών τους,οι διαδικασίες της φύσης χαρακτηρίζονται από την απουσία κάθε είδους τελειοθηρίας.Μέσα σ΄ένα φυσικό δάσος παρατηρούμε μια ομοιόμορφη ανάπτυξη.Μα ανάμεσα στα χιλιάδες δέντρα του,δε θα βρούμε ούτε δυο που τα φύλλα τους να μοιάζουν με φωτογραφική ακρίβεια.Οι παραλλαγές είναι απείρως περισσότερες από τις ομοιομορφίες.Παρ΄όλο που ο νόμος της ομοιομορφίας παρατηρείται και λειτουργεί μέσα στη φύση ως και στην παραμικρή λεπτομέρεια,δεν υπάρχει τίποτα που να μας κάνει να συμπεράνουμε τελειοθηρία.Με όλη τη νομοτέλεια τους οι διαδικασίες της φύσης είναι αβέβαιες.Η τελειοθηρία και η αβεβαιότητα αλληλοαποκλείονται. Θα μπορούσε κανείς,αμφισβητώντας αυτό το γεγονός,να μας υποδείξει τη βεβαιότητα για τις λειτουργίες του ηλιακού μας συστήματος.Σωστά, είναι χιλιάδες χρόνια τώρα που οι τροχιές των πλανητών γύρω από τον ήλιο μένουν αμετάβληττες.Αλλά μερικές χιλιάδες,ακόμη και εκατομμύρια χρόνια,δεν παίζουν παρά δευτερεύοντα ρόλο στις διαδικασίες της φύσης.Η προέλευση του πλανητικού συστήματος είναι τόσο βέβαιη όσο και το μέλλον του.Αυτό είναι γενικά αποδεκτό.Ακόμη και το πλανητικό σύστημα,λοιπόν,που για τους αστροφυσικούς είναι ένας τέλειος μηχανισμός,έχει ατέλειες, "ακανόνιστες" διακυμάνσεις των θερμικών περιόδων,των ηλιακών κηλίδων,των σεισμών,κλπ.Η διαμόρφωση του καιρού και οι κινήσεις της παλίρροιας και της άμπωτης δεν ακολουθούν τους μηχανικούς νόμους.Η αποτυχία της μηχανιστικής επιστημονικής σκέψης σ’αυτούς τους χώρους της φύσης είναι τόσο ολοφάνερη όσο και η εξάρτηση τους από τις λειτουργίες της πρωτοταγούς κοσμικής ενέργειας.Η φύση έχει νόμους,αυτό είναι βέβαιο.Μα οι νόμοι αυτοί δεν είναι μηχανιστικοί.
Συνεπώς, η τελειοθηρία είναι μια ψυχαναγκαστική ροπή του μηχανιστικού πολιτισμού για ακρίβεια,ακρίβεια μέσα στο χώρο των μηχανιστικών λειτουργιών και των τεχνιτών μοντέλων της φύσης κι όχι έξω απ’αυτόν.Όπως όλα μέσα στο εννοιολογικό πλαίσιο της τυπικής λογικής είναι λογικά αλλά γίνονται παράλογα έξω απ’ αυτό,όπως ακριβώς μέσα στο πλαίσιο των αφηρημένων μαθηματικών έχουν συνέπεια αλλά έξω απ’αυτό δεν έχουν κανένα σημείο αναφοράς,όπως ακριβώς όλες οι αρχές του αυταρχικού παιδαγωγικού συστήματος είναι λογικές αλλά έξω απ’αυτό είναι άχρηστες και αντιπαιδαγωγικές,έτσι και η μηχανιστική τελειοθηρία είναι αντιεπιστημονική έξω από το χώρο της δικής της λογικής και με την ψευδοακρίβειά της αποτελεί εμπόδιο για την έρευνα της φύσης.’Ερευνα χωρίς λάθη δε γίνεται.Η έρευνα της φύσης είναι και ήταν πάντοτε ψηλαφητή,»ακανόνιστη»,ασταθής,ελαστική,διορθώσιμη,ρευστή,αβέβαιη και επισφαλής,αλλά παρ’όλα αυτά διατηρεί την επαφή της με τις πραγματικές διαδικασίες.Επειδή αυτές οι διαδικασίες,παρά τους ενιαίους θεμελιώδεις νόμους τους,είναι εξαιρετικά μεταβλητές,ελεύθερες με την έννοια ότι είναι ακανόνιστες,απρόβλεπτες και ανεπανάληπτες.
Αυτή ακριβώς η ελευθερία της φύσης είναι που τρομάζει τους μηχανιστές μας όταν τη συναντούν μπροστά τους.Ο μηχανιστής δεν μπορεί να ανεχτεί την αβεβαιότητα.Η ελευθερία αυτή,όμως,δεν είναι μεταφυσική ή μυστικιστική αλλά διέπεται από λειτουργικούς νόμους.
Βίλχελμ Ράιχ


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 26/04/2009 23:55:34
Μήνυμα:


Η δολοφονία του Χριστού"

Βίλχελμ Ράιχ

Σελ. 19:
Η ΕΞΟΔΟΣ ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΤΕΛΑ ΟΡΑΤΗ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ
ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ ΑΛΛΑ ΟΛΟΙ ΚΑΝΟΥΝ ΠΩΣ ΔΕ ΒΛΕΠΟΥΝ ΤΙΠΟΤΑ.
ΜΑΛΙΣΤΑ ΟΠΟΙΟΣΔΗΠΟΤΕ ΚΑΝΕΙ ΜΙΑ ΚΙΝΗΣΗ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΞΟΔΟ,
ΟΠΟΙΟΣΔΗΠΟΤΕ ΤΗ ΔΕΙΧΝΕΙ ΜΕ ΤΟ ΔΑΧΤΥΛΟ, ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΕΤΑΙ ΤΡΕΛΟΣ,
ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΑΣ, ΑΜΑΡΤΩΛΟΣ, ΑΞΙΟΣ ΝΑ ΚΑΕΙ ΣΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ.

Σελ. 22:
Ο Χριστός υπήρξε θύμα του μίσους που οι σύγχρονοί του αισθάνονταν
για τη ζωή

Σελ. 26:
Ο παιδαγωγός του μέλλοντος θα κάνει συστηματικά κι όχι μηχανικά
αυτό που κάνει κάθε αυθεντικός παιδαγωγός κάνει κιόλας στη δική μας εποχή:
Θα νοιώσει τα χαρακτηριστικά της ζωής μέσα σε κάθε παιδί,
θα αναγνωρίσει τα ιδιαίτερα προσόντα του και θα κάνει το παν
για να μπορέσουν να έρθουν στην επιφάνεια.


Σελ. 23:
Ο Χριστός υπήρξε θύμα της δομής του ανθρώπινου χαρακτήρα,
γιατί πρόβαλε αξίες και τρόπους συμπεριφοράς που στο θωρακισμένο
χαρακτήρα έχουν την ίδια επίδραση με ένα κόκκινο αντικείμενο
στα νεύρα ενός άγριου ταύρου.

Σελ. 27:
Ο Θεός βρίσκεται ΜΕΣΑ στον άνθρωπο.
Είναι ανώφελο να τον αναζητούμε θρονιασμένο αλλού.
Η Βασιλεία των Ουρανών είναι η βασιλεία της εσωτερικής χάρης
και της καλοσύνης.

Σελ. 28:
Για το σημερινό άνθρωπο, η γενετήσια περίπτυξη, δώρο του Θεού,
έδωσε τη θέση της στην πορνογραφική έννοια της σεξουαλικής σχέσης.

Σελ. 41:
Το να μοιάζουμε με το Θεό σημαίνει να γνωρίζουμε όλες τις εκφράσεις της ζωής. Οι οργονοτικές συγκινήσεις είναι καλοσυνάτες και γλυκές, όταν χρειάζεται η καλοσύνη κι η γλυκύτητα. Είναι σκληρές και τσουχτερές όταν η ζωή έχει προδοθεί ή προσβληθεί. Η ζωή μπορεί να ξεσπάσει σε θυμό. Η ζωή δεν καταδικάζει το σώμα. Δείχνει κατανόηση για τις πόρνες και τις γυναίκες που έχουν απατήσει τους άνδρες τους. Δεν καταδιώκει την πόρνη και τη μοιχαλίδα.

Σελ. 42:
Ο Χριστός δίνει ελεύθερα. Μπορεί να δίνει απλόχερα αφού η δύναμή του να απορροφάει τη ζωική ενέργεια του σύμπαντος είναι απεριόριστη. Ο Χριστός δεν έχει την εντύπωση ότι επιτελεί άθλους όταν δίνει τη δύναμή του στους άλλους. Αυτό το κάνει με χαρωπή καρδιά. Και κάτι περισσότερο: έχει ανάγκη ν’ αναλώνεται μ’ αυτό τον τρόπο. Ξεχειλίζει από ενέργεια. Δε χάνει τίποτα όταν τη δίνει γενναιόδωρα στους άλλους. Αντίθετα μάλιστα, όταν ακριβώς δίνει στους άλλους μεγαλώνει τη δύναμη και τον πλούτο του.
Ο ερεθισμός της βιοενέργειας μιας αδύνατης ύπαρξης είναι ικανός να διαστείλει τα αιμοφόρα αγγεία, να διαβρέξει καλύτερα τους ιστούς, να επιταχύνει την επούλωση των πληγών, να εμποδίσει τα εκφυλιστικά παραλυτικά φαινόμενα που αδρανοποιούν τη ζωική ενέργεια.

Σελ. 44:
Ο Χριστός ε ί ν α ι. Δεν κάνει τίποτα άλλο από το να ζει τη ζωή του. Δεν έχει συνείδηση του γεγονότος ότι είναι τόσο πολύ διαφορετικός από όλους τους άλλους.
Η πίστη μπορεί να μετακινήσει βουνά. Η πίστη είναι το αίσθημα του Θεού ή της Ζωής μέσα μας. Είναι αυτοπεποίθηση, ενέργεια, δυναμισμός.

Σελ. 45:
Οι άνθρωποι φοβούνται και θαυμάζουν ό,τι δεν καταλαβαίνουν.

Σελ. 46:
(Ο Χριστός) προσπαθεί να χαράξει μέσα στους ανθρώπους τα δικά του αισθήματα απλότητας, ειλικρίνειας, οικειότητας με τη φύση.
Αγαπάει τις γυναίκες.
Περιβάλλεται από γυναίκες όπως περιβάλλεται από άντρες.
Ζει το κορμί του μέσα στο κορμί όπως το δημιούργησε ο Θεός.
Δε ζει τη σάρκα του αλλά το κορμί του.
Ο Σατανάς είναι η αρρώστια, η σαρκική επιθυμία, η απληστία, το έγκλημα, η δολιότητα προς τους συνανθρώπους μας,
η απάτη, το ψέμα, το κυνήγι του χρήματος.

Σελ. 47:
Ο Χριστός δεν έπαιρνε ύφος Αγίου.
Ζούσε απλώς σύμφωνα με όσα οι σύντροφοί του πίστευαν ότι αποτελούν τη ζωή ενός αγίου.
Ένα λουλούδι ζει σαν να ήταν λουλούδι, ένα ελάφι σαν να ήταν ελάφι.

Σελ. 48:
Δε συγκρατεί τη δύναμή του και δε γαντζώνεται απ’ αυτή.
Την προσφέρει γενναιόδωρα, χωρίς ποτέ να αναρωτηθεί αν, ενεργώντας μ’ αυτό τον τρόπο φτωχαίνει ή πλουτίζει.
Εκείνος πλουτίζει δίνοντας.
Η Ζωή επιστρέφει με τα’ άφθονα πλούτη των μεταβολισμών της αυτό που της δανείζουν.
Το να δίνεις και το να παίρνεις δεν είναι ποτέ πράξεις μονοσήμαντες.
Στην πραγματικότητα γίνεται ανταλλαγή.

Εκείνοι δεν ξέρουν παρά να παίρνουν.
Δεν ξέρουν να δίνουν.
Εκείνος που δίνει είναι στα μάτια τους ένας τρελός, ένα φρούτο κατάλληλο για ξεζούμισμα, για εκμετάλλευση.
Έτσι απογοητεύουν πολλά άτομα γενναιόδωρα, ξανασπρώχνουν στη μοναξιά πολλές ψυχές που θέλουν ν’ αγαπήσουν.
Κι ο κόσμος για μιαν ακόμη φορά φτωχαίνει.

Σελ. 49:
Ο Χριστός λέει αυτό που σκέφτεται.
Είναι απλούστατα ειλικρινής.
Όσο για τους άλλους δεν λένε την αλήθεια για τον απλό λόγο ότι είναι ανίκανοι να την πουν.

Σελ. 49:
Μπορείτε να διαβάζετε την αλήθεια, αν ξέρετε α διαβάζετε την εκφραστική γλώσσα της κίνησης του προσώπου
ή του βαδίσματος κάθε ανθρώπου.

Σελ. 53:
Η επιθυμία να λιώσεις μαζί μ’ έναν άλλο οργανισμό μέσα στη γενετήσια περίπτυξη παρατηρείται τόσο στον θωρακισμένο
όσο και στον αθωράκιστο οργανισμό.
Στον θωρακισμένο μάλιστα, είναι πιο βίαιη αφού η ολοκληρωτική ικανοποίηση είναι για αυτόν ανέφικτη.
Ενώ η Ζωή αρκείται στο να αγαπάει με απλότητα, η θωρακισμένη ζωή πηγαίνει κατευθείαν στη συνουσία.
Η Ζωή δεν ορμάει πάνω στην περίπτυξη.
Δεν είναι βιαστική, εκτός από την περίπτωση που μια μακριά περίοδος καθολικής εγκράτειας κάνει απαραίτητη τη στιγμιαία
εκφόρτιση της ενέργειας.
Αντίθετα ο θωρακισμένος άνθρωπος που βρίσκεται κλεισμένος στη φυλακή του οργανισμού του, πηγαίνει ολόισα στη συνουσία

Σελ. 54:
Η Ζωή δεν αρχίζει από την ολοκλήρωση, βαδίζει προς αυτή.
Η Ζωή δεν σκέφτεται την περίπτυξη όταν συναντάει μια σύντροφο.
Η Ζωή πραγματοποιεί μια συνάντηση γιατί πραγματοποιεί μια συνάντηση.
Μπορεί να εγκαταλείψει το σύντροφό του, μπορεί να βαδίσει για λίγο μαζί του πριν τον εγκαταλείψει.
Μπορεί και να καταλήξει σ’ ένα τέλειο σμίξιμο.

Σελ. 55:
Δεν χτίζουμε ένα σπίτι αρχίζοντας από την επίπλωση αλλά από τα θεμέλια.

Χρειάζονται μήνες, κάποτε μάλιστα χρόνια για να ανακαλύψετε καλά το κορμί του συντρόφου σας.
Η ανακάλυψη του κορμιού του αγαπημένου σας θα σας προσφέρει έντονη ικανοποίησης.
Θα τη δοκιμάσετε επίσης υπερνικώντας τις πρώτες δυσκολίες που συνεπάγεται η ένωση δύο ζωντανών οργανισμών

Σελ. 57:
Να ζεις ολοκληρωμένα σημαίνει να εγκαταλείπεσαι σε κάθε μορφή λειτουργίας.
Λίγο ενδιαφέρει το αν αυτό είναι εργασία, κουβέντα με τους φίλους, ανατροφή παιδιού, παρακολούθηση συζήτησης,
δημιουργία ενός πίνακα ζωγραφικής ή μια άλλη πράξη.

Δυο πεταλούδες, μια αρσενική και μια θηλυκή, μπορούν αν παίζουν μαζί επί ώρες χωρίς να παραδοθούν στο αγκάλιασμα.
Μπορούν ακόμη να καθίσουν η μία πάνω στην άλλη, χωρίς να ζευγαρώσουν.
Αλλά από τη στιγμή που τα ενεργειακά συστήματα των κορμιών τους θα συναντηθούν, προχωρούν μέχρι τέλους.

Σελ. 58:
Ένας άντρας μπορεί ν’ αγαπάει με τρυφερότητα μια γυναίκα επί ολόκληρους μήνες να την ποθεί μ’ όλο του το είναι,
να τη συναντάει κάθε μέρα χωρίς να κάνει τίποτε άλλο από το να της σφίγγει ζεστά το χέρι ή να τη φιλάει στα χείλια.
Όταν και οι δύο θα νιώσουν την ανάγκη να σμίξουν, αυτό θα γίνει αναπόφευκτα,
και οι δυο θα διαλέξουν την κατάλληλη στιγμή, όταν θα είναι έτοιμοι, χωρίς να ανταλλάξουν ούτε μια λέξη πάνω στο θέμα.

Θα φροντίσουν και οι δυο για τις αισθήσεις του συντρόφου τους και θα βρουν σ’ αυτές και τη δική τους ηδονή.

Αν η γενετήσια ένωση δεν πηγάζει φυσιολογικά απ’ αυτή τη φάση και μετά δε θα ξανασμίξουν και θα χωρίσουν για πάντα
ή μόνο για λίγες μέρες.

Σελ. 59:
Ο οργασμός εμφανίζεται όταν πρέπει να εμφανιστεί κι όχι όταν εκείνος ή εκείνη το θέλουν.
Δεν μπορείς να παραγγείλεις έναν οργασμό και να τον απολαύσεις όπως ένα μπουκάλι μπύρα σ’ ένα μπαρ.

Σελ. 62:
Ο Χριστός είχε γνωρίσει τον φυσικό έρωτα και τις γυναίκες, όπως είχε γνωρίσει και όλα τα άλλα φυσικά πράματα.

Σελ. 64:
Ο Χριστός δε θεωρεί στην αρχή τον εαυτό του σαν ένα εξαιρετικό ον.
Είναι όπως είναι.
Οι άλλοι άλλοι τον θεωρούν εξαιρετικό γιατί δεν είναι όπως ακριβώς εκείνος.

Ο θησαυρός σας είναι μέσα στην ύπαρξή σας.
Σας αρκεί να κατεβείτε στο βάθος του είναι σας, για να τον βρείτε.

Σελ. 68:
Φαίνεται να καταλαβαίνει το τραγούδι των πουλιών.
Τα ζώα δεν τον φοβούνται.
Δεν υπάρχει μέσα στην ψυχή του ούτε το ελάχιστο ίχνος φονικής επιθυμίας.
Η φωνή του είναι μελωδική κι εκφραστική.
Βγαίνει απ’ ευθείας από το κορμί του κι όχι από ένα σπαστικό λάρυγγα ή από ένα άκαμπτο θώρακα.
Ξέρει να γελάει και να φωνάζει από χαρά.
Δεν επιβάλλει κανένα εμπόδιο στην έκφραση της αγάπης του.
Εγκαταλείπεται στους συντρόφους του, χωρίς όμως να θυσιάζει τίποτα από τη φυσική του αξιοπρέπεια.


Συγγραφέας Μηνύματος: pyramid
Απάντησε την: 28/04/2009 12:48:34
Μήνυμα:

Έχει διαβαστεί το θέμα «Jonestown 1978: Καιρός για Θάνατο!»?
Μάλλον όχι από όλους.
Θα βάλω λοιπόν το link για όσους ενδιαφέρονται να το διαβάσουν και προτείνω να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στον επίλογο της σελίδας 2.
Δείτε και το βίντεο
Έτσι για να μην λέμε άρες μάρες κουκουνάρες

http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=10012


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 28/04/2009 13:17:47
Μήνυμα:

Αν ο άνθρωπος μπορεί να κάνει τα πάντα, γιατί διαλέγει
μόνο το κακό; Αν μπορεί να είναι θεός,γιατι διαλέγει να είναι
διάβολος;


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 29/04/2009 00:10:50
Μήνυμα:

quote:
Αν ο άνθρωπος μπορεί να κάνει τα πάντα, γιατί διαλέγει
μόνο το κακό; Αν μπορεί να είναι θεός,γιατι διαλέγει να είναι
διάβολος;

Γιατι προφανως δεν το ξέρει .....


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 29/04/2009 01:10:46
Μήνυμα:

«…Η τέχνη ήταν η συγχώνευση δύο κόσμων, του κόσμου του πνεύματος και του αίματος, του κόσμου του πατέρα και της μητέρας. Ριζωμένη στις πιο πρωτόγονες αισθήσεις, μπορούσε να μεγαλώνει και να φτάνει στις πιο καθαρές αφηρημένες σκέψεις ή ν’ αντλεί τους χυμούς της απ’ το πιο σπάνιο, άυλο κόσμο της νόησης, και να καταλήγει σε στερεές μορφές από σάρκα και αίμα…»

( Νάρκισσος και Χρυσόστομος του Ερμαν Εσσε )


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 29/04/2009 01:19:53
Μήνυμα:

... Μια ζωή θυμάμαι τον εαυτό μου να φτιάχνει στέκια και καταφύγια για την ψυχή μου . Κι εκεί που είναι όλα έτοιμα κι έχω αρχίσει να βολεύομαι ,
εκεί που είναι τα πάντα τακτοποιημένα και κάθομαι λίγο να ξεκουραστώ και να κάμω τσιγαράκι ,
μπαίνει ο διάολος μέσα μου και μου την ανάβει .
- Τι ΄ναι τούτα δω τα σκιάχτρα ? μου λέει . Δεν είναι για σένα η λούφα , κορίτσι μου . Πάλι πλαστογραφίες κάνεις ?
Και βροντάω τότε ένα ασιχτίρ και τα κάνω όλα κεραμιδαριό .
Ύστερα κάθομαι σταυροπόδι και γλείφω τις πληγές μου σαν το σκυλί . Δεν πειράζει , λέω . Πάμε γι΄ άλλα . Όπως και να 'χει το πράμα , η Ρόζυ γεννήθηκε με το βλέμμα καρφωμένο στο ξημέρωμα . Όρτζα τα πανιά λοιπόν .
Ένα μικρό ψαροκάικο είναι η ζωή μου . Ένα μικρό φθαρμένο ψαροκάικο που έχει σμαραγδιά φεγγάρια στο κατάρτι του κι έναν ξεφούσκωτο ήλιο αληταρά για τιμονιέρη . Ένα ψαροκάικο , δίχως ρότα .
- Πού πάμε καπετάνιο ? με ρωτάει ο τιμονιέρης και μου κλείνει το μάτι .
- Όπου πάν΄ τα κύματα ! λέω επίσημα εγώ .
Και τα σμαραγδιά φεγγάρια που είναι στο κατάρτι , σκάνε σαν ρόδια στην κουβέρτα .
Κι ο ξεσκούφωτος ήλιος ο αληταράς παρατάει το τιμόνι του και χορεύει . Και η νύχτα γεμίζει χιλιάδες ήλιους , αληταράδες . Και η ψυχή μου γεμίζει νύχτες πολύχρωμες . Γεμίζει σμαραγδιά φεγγάρια και θαλασσινά πουλιά . Πού να χωρέσουν μέσα μου ολ' αυτά , πού να στριμωχτούν , π΄ ανάθεμά τα ?


Αλ. Παπαδάκη


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 29/04/2009 09:39:51
Μήνυμα:

Άλλο δεν το ξέρει, άλλο δεν το πιστεύει κι άλλο του
μαθαίνουν να μην το πιστεύει, αγαπητή μου nst....
Μέσα στον άνθρωπο υπάρχει το καλό γι αυτο κι ο Χριστός είχε
πει "θεοί είστε και υιοί Υψίστου πάντες.." Πέραν του θρησκευτικού
μηνύματος, υπάρχει η αλήθεια: Μπορούμε να ειμαστε θεοί, αν
σκορπάμε καλοσύνη γύρω μας, αυτή η κατάσταση, σαν να μεγαλώνει,
αν το προσέξεις,το έχω ζήσει αυτο το πράγμα, νοιώθεις ότι παίρνεις πολύ περισσότερα απο οπουδήποτε αλλού, ότι είναι περισσότερο και ουσιαστικά και εσωτερικα....
Κι όμως, δεν το εφαρμόζουμε...Φταίμε εμείς ή άλλοι;...


Συγγραφέας Μηνύματος: zip
Απάντησε την: 29/04/2009 10:00:31
Μήνυμα:

Ρε σαλιάρη, τι θα γίνει ;


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 29/04/2009 10:26:36
Μήνυμα:

Αγαπητέ μου zip, με εκπλήσσεις τα μάλα...Σε ποιόν απευθύνεσαι με
τέτοιο σκαιώδη τρόπο;Ποιός σε εκνεύρισε τόσο;


Συγγραφέας Μηνύματος: zip
Απάντησε την: 29/04/2009 10:37:13
Μήνυμα:

Είναι πανεύκολο να ξεγελάσεις έναν άνθρωπο λέγοντάς του ψέματα. Είναι το πιο εύκολο πράγμα και μπορείς να το κάνεις. Μπορείς άνετα να πεις ψέματα και να κοροϊδέψεις τον διπλανό σου, σαλιαρίζοντας και σέρνοντας σαν σαλιγκάρι την γλώσσα σου πάνω στην Θρησκεία. Αυτό το έμαθες πολύ καλά. Εκείνο που δεν έμαθες είναι πως δεν πρέπει ποτέ, μα ποτέ, να λες ψέματα στον ίδιο σου τον εαυτό.

Edited by - zip on 29/04/2009 10:38:14


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 29/04/2009 12:07:38
Μήνυμα:

Αγαπητέ μου zip, ακόμη δεν έχω βεβαιωθεί ότι μιλάς για
μένα, σε άποια φάση το είδα απολογητικό, έπειτα απο την
μανιοκαταδυτική σου συμπεριφορά και ότι αφορούσε εσένα,
αλλά, βλέπω ότι έχει βάθος...Οπότε πάλι εσένα αφορά,
αφού απο τους δυό μας,εσύ είσαι ο δύτης...
Εγω, φίλε μου, με ένα ηλεκτρονικό λυχνάρι, ψάχνω στην φωταυγία
του σήμερα ανθρώπους....Βέβαια, είναι σπάνιο το είδος,αλλά, με
τόσες μάσκες που βλέπεις καθημερινά γύρω σου,ελπίζεις ότι θα
βρεις και κανέναν...
Βασικά, είμαι αισιόδοξος και πιστεύω ότι υπάρχουν πολλοί, αλλά
άντε να τους βγάζεις απο τα κλουβιά τους....Κλουβιά πάσης φύσεως
και διαστάσεων....
Όσο για ψέμματα στον εαυτό μου, ή γενικά στον εαυτό του ο καθεις,
τι να σου πω; Ειμαι πολύ έξυπνος για να πω ψέμματα..Υπάρχει τόση
αλήθεια, που πρέπει να είναι πολύ βλάκας κανείς για να διαλέξει το
ψέμα..¨Ασε που σαν γνήσιος τεμπέλης που ειμαι, προτιμώ την αλήθεια που είναι έτοιμη, απο την κατασκευή ψεμάτων που πρέπει να τα θυμάσαι
και να μην γράφεις άλλα εδώ κι άλα αλλού,οπως κάνουν μερικοί...
Τι έγινε φίλε μου; Αισθάνεσαι κι εσύ όπως ο φίλος μας στο θέμα του
κατανόηση της προσωπικής συμπεριφοράς, αλλά απο το ανάποδο;
Είδες ποσο καλό είναι να την "μπαίνεις" στον άλλον;
Λίγο πρέσσινγκ και .."εξώκοιλες"...


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 29/04/2009 12:43:56
Μήνυμα:

Όταν φτάνει κανείς σε κάποιο ύψος, πρέπει να
φροντίζει να ισορροπεί,γιατί άλλοιώς κινδυνεύει να πέσει...


Συγγραφέας Μηνύματος: pyramid
Απάντησε την: 29/04/2009 13:27:58
Μήνυμα:

Επίσης ο κάθε ένας, ανεξαρτήτως ύψους, θα πρέπει να φροντίζει να μην πιστεύει ηλιθιότητες.


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 29/04/2009 13:41:45
Μήνυμα:

Έχεις απόλυτο δίκαιο αγαπητή μου pyramid...Οι ηλιθιότητες
είναι ίδιον των ηλιθίων και δεν κόβονται...
Και δεν ΑΠΟΛΟΓΟΎΜΑΙ..


Συγγραφέας Μηνύματος: pyramid
Απάντησε την: 29/04/2009 14:08:00
Μήνυμα:

Trexagireve μου, όλοι οι άνθρωποι υπάρχει πιθανότητα να συμπεριφερθούμε έτσι ή αλλιώς, σημασία έχει να το καταλάβουμε και να επαναπροσδιορίσουμε την πορεία μας, και αυτό προς όφελός μας και μόνο.
Ένα κομμάτι της συμπεριφοράς μας δεν μας χαρακτηρίζει κιόλας.

Aυτά ως μια γενική τοποθέτηση και όχι ντε και καλά ως απάντηση στο μήνυμά σου.


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 29/04/2009 14:52:45
Μήνυμα:

Όλα κάποιον λόγο έχουν που γινονται φιλαράκι,pyramid...
Αντέχουμε όμως, στον άνεμο; Αντέχουμε, ή μόνο κάνουμε τους
φοίνικες;Λέω εγώ...


Συγγραφέας Μηνύματος: zip
Απάντησε την: 29/04/2009 14:59:39
Μήνυμα:

Ρε σαλιάρη, φτάνει ρε φίλε ... φτάνει ...


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 29/04/2009 15:28:27
Μήνυμα:

Τά παιξες φίλε zip, εντελώς;Συγκρατήσου λίγο..Για τους
τύπους, τουλάχιστον....Τι δεν αντέχεις, την ειλικρίνια, μήπως;


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 29/04/2009 15:33:07
Μήνυμα:

Παίζουν οι άνθρωποι με το ψέμα, γιατί δεν αντέχουν
την αλήθεια..Ακόμη κι αν αυτή μένει στο τέλος, ότι και
να κάνουμε...


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 29/04/2009 16:22:29
Μήνυμα:

Τρεχαγυρευε ,ειλικρινης ειναι ...
Δες τον ...λεει η μαλλον γραφει οτι θέλει...δεν συγκρατείται....σου λεει τι αισθάνεται και τι γνωμη εχει ...δεν βαδιζει με τυπους και προσχήματα.
Τι πιο ελευθερο ?
Αυτος ειναι ελευθερος...να παίζει οταν βαριεται...με ολους τους ανεμους και το εχει αποδείξει


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 29/04/2009 18:25:12
Μήνυμα:

Ναι αλλά ρε φίλη nst, δεν γίνεται να μας αρέσει να
κάνουμε ότι δεν μας αρέσει να μας τα κάνουν....
Η ελευθερία δεν είναι προνόμιο κάποιων, είναι βαρύ το τιμημένο...
Δεν το κουβαλάμε σαν τρόπαιο, του στύλ "κοίτα τι κάνω εγώ"
όταν δεν ξέρουμε να το αντιμετωπίσουμε..Όπως και νάχει, πρέπει
να αντέχουμε την αλήθεια, δεν σκοτώνει, ελευθερώνει...
Και οι προσωπικοί χαρακτηρισμοί ειδικά στο δικό σου θέμα,
δείχνει ότι έχασε την ψυχραιμία του...
Ας πρόσεχε...


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 29/04/2009 20:59:18
Μήνυμα:

Όπως και νάχει, πρέπει
να αντέχουμε την αλήθεια, δεν σκοτώνει, ελευθερώνει.


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 29/04/2009 21:15:54
Μήνυμα:

Το αστείο είναι αγαπητή μου nst, ότι εδώ μπήκα για ελευθερία
και αλήθειες,πάσης προελεύσεως, δίχως υποκρισίες φορέων,ειδημόνων και πολυπραγματογνομώνων πάσης φύσεως.....Μου αρέσει η αλήθεια
κι ο διάλογος,γιατί πιστεύω ότι οδηγούν τον άνθρωπο ανώτερα...
Έζησα αυτό το πράγμα και το θελω...Όποιος έχει τα κότσια, κάθεται
και κάνει διάλογο, ενώ ακούει το άσμα της Μοσχολιού "γυμνό, σε είδα στον ύπνο μου γυμνό".....


Συγγραφέας Μηνύματος: pyramid
Απάντησε την: 29/04/2009 22:06:18
Μήνυμα:

Η αλήθεια, που είναι το φως του κόσμου ελευθερώνει, η αλήθεια όμως των προσωπικοτήτων μπορεί και να σκοτώσει.
Αυτό βεβαίως δεν σημαίνει ότι επιλέγουμε το ψέμα. Το κόστος άλλωστε είναι τόσο μεγάλο που θα πρέπει να υπάρχει πολύ σοβαρός λόγος για να το επιλέξουμε.
Μπορούμε στην θέση του, ίσως, να βάλουμε την σιωπή.


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 30/04/2009 07:35:49
Μήνυμα:

Συμφωνω ....
Ρε ζιπ λυσε μου μια απορία..που με βασανιζε ολη την νυχτα...
Την εχασες την ψυχραιμια σου στο ''θεμα μου'' η οχι τελικά?

Καλημερούδια


Συγγραφέας Μηνύματος: zip
Απάντησε την: 30/04/2009 08:11:43
Μήνυμα:

“Progress of human civilization in the area of defining human freedom is not made from the top down. No king, no government, no parliament has ever extended to the people more rights than the people insisted upon…It’s time to come out of the closet and just say: ‘you know, I’m stoned and I’m proud!’”


Terence McKenna, Archaic revival

τουτ' έστιν >

Η πρόοδος του ανθρώπινου πολιτισμού στην περιοχή του ορισμού της ανθρώπινης ελευθερίας δεν προέρχεται από πάνω προς τα κάτω. Κανένας βασιλιάς, καμιά κυβέρνηση και κανένα κοινοβούλιο δεν έχει επεκτείνει τα δικαιώματα του λαού περισσότερο από την επιμονή του ίδιου του ανθρώπου γι' αυτό. Ήρθε η ώρα να βγείτε από το ντουλάπι και απλά να πείτε : "ξέρετε, είμαι φτιαγμένος και είμαι υπερήφανος!"


nst,

ξέρεις, βαρέθηκα τα σάλια και το λέω

Edited by - zip on 30/04/2009 08:32:50


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 30/04/2009 09:35:26
Μήνυμα:

Λυπηρό το ότι έχασες την ψυχραιμία σου αγαπητέ μου zip,
καταφεύγοντας σε προσωπικούς χαρακτηρισμούς,αλλά, επιμένω
στον διάλογο...Εσύ ξέρεις όμως, ότι δεν μιλάω για τύπους,αλλά
για ουσία..Μπορείς, ή την έχεις κανει και δεν μας το λές;


Συγγραφέας Μηνύματος: zip
Απάντησε την: 30/04/2009 13:43:37
Μήνυμα:

Τι καιρό έχει στην Χώρα του Χάνιμπαλ ;


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 30/04/2009 14:19:58
Μήνυμα:

Χαίρομαι που κατάλαβες τι άτομο είμαι, αγαπητέ μου zip,
ώστε να μην έχουμε άλλες παρεξηγήσεις και να επιβιώσει ο
πιο δυνατός,όπως κάνουν όλα τα ζώα της ζούγκλας....
Γιατί πρέπει να αποδείξουμε ότι δεν είμαστε άνθρωποι....


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 30/04/2009 15:56:02
Μήνυμα:

Zip
ξέρεις, βαρέθηκα


Συγγραφέας Μηνύματος: zip
Απάντησε την: 30/04/2009 16:22:56
Μήνυμα:

Καταλαβαίνω nst, καταλαβαίνω ... βασικά, έχε εμπιστοσύνη στην ανθρωπότητα και στην ασυναρτησία του σύμπαντος. Όλο και κάτι θα συμβεί που θα ταράξει τα λιμνάζοντα νερά της βαρεμάρας σου. Για παράδειγμα, πες μου πως ένιωσες προχθές που βγήκες απ' το κομμωτήριο ;


Συγγραφέας Μηνύματος: pyramid
Απάντησε την: 30/04/2009 18:17:37
Μήνυμα:

Από την στιγμή που διαμορφώνουμε ερώτηση έχουμε και την απάντηση, ίσως δεν την έχουμε συγκεκριμενοποιήσει, ίσως δεν θέλουμε να είναι αυτή η απάντηση.........

Αυτά βεβαίως ισχύουν για όσους δεν έχουν διαίσθηση.
Φαντάζομαι ότι όσοι έχουν διαίσθηση την παίρνουν ένα τηλέφωνο και τους λέει επακριβώς την απάντηση.
(πλάκα κάνω)

Όσοι πιάσετε τον Μάη στην εξοχή να περάσετε όμορφα, όσοι τον πιάσετε στην πόλη σαν και εμένα να περάσετε/ουμε ακόμα καλύτερα



Συγγραφέας Μηνύματος: zip
Απάντησε την: 30/04/2009 20:25:38
Μήνυμα:

quote:
pyramid

Από την στιγμή που διαμορφώνουμε ερώτηση έχουμε και την απάντηση [..]


Καλέ, τι λες ; Δηλ. σύμφωνα με αυτό, εγώ που ρωτάω την nst πως ένιωθε προχθές μετά την περμανάν της, ξέρω την απάντηση ; Τότε γιατί την ρωτάω ; (;;;!!!) Μήπως μπήκες στην τρεχαγυρεύεια ζώνη ;;; Αν ναι, βγες γρήγορα γιατί είναι ραδιενεργή ... γρήγορα, γρήγορα όξω!


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 30/04/2009 20:37:30
Μήνυμα:

Εγώ πάντως, δεν μπορώ να καταλάβω την ανάγκη να χαλάσουμε
ένα διάλογο με προσωπικούς χαρακτηρισμούς....Εδώ δεν γνωριζόμαστε
σε προσωπκό είπεδο, επικοινωνούμε με σκέψεις και θέσεις,
δεν μπορεί να μαλώνουμε, ή να χάνουμε την ψυχραιμία μας....
Φίλη pyramid αν δεν φταίω, γιατί με χτυπάς;
Εγώ δεν έχω τρεαχυρεύια ζώνη, είμαι μόνος μου..Άλλοι ψάχνουν
για οπαδούς....


Συγγραφέας Μηνύματος: zip
Απάντησε την: 30/04/2009 20:47:51
Μήνυμα:

Ναι ρε pyramid, καλά σου λέει, γιατί τον χτυπάς ; (τώρα ΠΟΥ ΑΚΡΙΒΩΣ το είδε αυτό, μόνο αυτός ξέρει, αλλά εν πάσει περιπτώση αν τον χτυπάς, χτύπα τον ρε τουν άτιμο! χωρίς οίκτο! δωσ'του μπας και συνέλθει, χτύπα τον αλύπητα (χαχαχαχαχαχα)

Edited by - zip on 30/04/2009 21:00:01


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 30/04/2009 21:38:29
Μήνυμα:

Τσ, τσ, τσ!!!!!Τι κακίες!!!Καταδυτικού επιπέδου...
Αλήθεια, τα θέματα, τι σου φταίνε και τα κάνεις προσωπική
αντιπαράθεση;


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 30/04/2009 22:25:02
Μήνυμα:

χι χι χι μουρλια....ολο ταραχή....


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 30/04/2009 22:42:46
Μήνυμα:

quote:
....Εδώ δεν γνωριζόμαστε
σε προσωπκό είπεδο, επικοινωνούμε με σκέψεις και θέσεις,

Μην εισαι και πολυ σίγουρος .....

quote:
πως ένιωσες προχθές που βγήκες απ' το κομμωτήριο

Καλα πως το ηξερες οτι πήγα κομμωτήριο ? Μαγος εισαι ? Λοιπον ...ενιωσα ως συνηθως τσαντιλα , επειδή ποτε δεν με χτενίζει οπως θέλω και επι πλεον δεν με αφήνει να τα φτιάξω και μονη μου..αλλα την ανεχομαι μια στο τριμηνο επειδή κουρευει καλά και μολις γυρίζω πίσω τα ξαναλούζω ...ταραχη πάντως δεν εχει ....
Και δεν σε ρωτάω το ιδιο


Συγγραφέας Μηνύματος: zip
Απάντησε την: 30/04/2009 23:45:03
Μήνυμα:

Πρέπει να είναι κάποιος μάγος για να ξέρει ότι οι γυναίκες επισκέπτονται συχνά πυκνά έναν χώρο που είναι τελείος άγνωστος σε μένα και λέγεται "κομμωτήριο" ; Τον κατάλαβα τον χλευαστικό γέλωτά σου κυρία μου ... αλλά πολύ θα ήθελες να απαλλαγείς από τον φούρνο μικροκυμάτων του ντεκαπάζ ...

Για πες τώρα ... εξακολουθείς να βαριέσαι ;


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 01/05/2009 09:14:41
Μήνυμα:

Μα αγαπητή μου nst, η γνωριμία, είναι ουτως ή άλλως σχετική...
Κάποιον τον ξέρεις καιμετά σου βγάζει ένα χαρακτήρα και λές
αυτός ποιός είναι;Απο κει κι έπειτα, "για να μην τρελαθώ..."
Αλλά, συγνώμη για την αναστάτωση....


Συγγραφέας Μηνύματος: pyramid
Απάντησε την: 01/05/2009 11:22:52
Μήνυμα:

Βλέπεις βρε να μην ξέρω τι λέω?
Σε ένοιαζε πως ένιωθε η nst βγαίνοντας από το κομμωτήριο προχθές? Την ρώτησες? Που την ρώτησες, με δουλεύεις κι εσύ τέκνον Βρούτε?
Εάν κάθε φράση που έχει στο τέλος ερωτηματικό ήταν και ερώτηση ο κόσμος θα ήταν αλλιώς.

Τέλος τώρα δεν λέμε άλλες φιλοσοφίες, είναι πρωτομαγιά.

Trexagireve μου όλα καλά.
Για το τριήμερο προτείνω βόλτες, τσίπουρα, μεζέδες, μάζεμα ήλιου

Να την χτυπήσεις την κομμώτρια
άκου σου κάνει κουμάντο.


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 01/05/2009 15:01:27
Μήνυμα:


quote:
Για πες τώρα ... εξακολουθείς να βαριέσαι ;

χι χι !!! οχι τωρα γελάω με τον αγνωστο για σενα χώρο....και δεν κανω ντεκαπαζ ρε συ....απλως λιγο τα φωτίζω...ετσι για να ζηλευεις που δεν εχεις και εσυ ανταυγιες...

quote:

Μα αγαπητή μου nst, η γνωριμία, είναι ουτως ή άλλως σχετική...
Κάποιον τον ξέρεις καιμετά σου βγάζει ένα χαρακτήρα και λές
αυτός ποιός είναι;Απο κει κι έπειτα, "για να μην τρελαθώ..."
Αλλά, συγνώμη για την αναστάτωση....

Τρεχαγυρευάκο εισαι ασυγχωρητος και πολυ μαλιστα ....
Και ξερεις γιατι ? [ αυτο ειναι ερωτηματικό ....ετσι το λενε ]
Επειδη εχεις παρει στα σοβαρά και τους συνομιλητές και το φόρουμ και τις συζητήσεις μας...και το κυριώτερο εχεις παρει στα σοβαρά αυτή την αλήτισα την ζωή...
Λοιπον ναι , κάποιον τον ξερω τοσο καιρό....του μιλάω , τον ακουω . του γραφω... ζω μαζί του...το κανουμε... δουλευουμε και μαζί...φτιάχνουμε και ανθρωπους και μετά ''μου βγάζει'' η αν θες να το επεκτείνουμε ''μας βγάζει'' ενα

Κάποιον τον ξέρεις καιμετά σου βγάζει ένα χαρακτήρα και λές
αυτός ποιός είναι;Απο κει κι έπειτα, "για να μην τρελαθώ..."
.....

Συνηθες φαινόμενο πολυ κοινό ...
Ε και ? Και λοιπόν ? [ ερωτηματικα και αυτα τα δυο ε ]

Λογω της ημερας ...λεω να αφήσουμε για πιο μετά....την αναλυση της παραγραφου...διαλογίσου πάντως σε αυτό...και το λιγωτερο θα ειναι να χαμογελάσεις...φιλε μου..

Καλό μηνα σε ολους

http://www.youtube.com/watch?v=yNKhIJfB510

Edited by - nst on 01/05/2009 15:07:34


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 01/05/2009 15:15:50
Μήνυμα:

Το θέμα είναι ότι ξέρω τι λές αγαπητή μου nst και
διαφωνώ, γιατί πιστεύω ότι οι άνθρωποι φοβούνται να τους
δούν επειδή οι ίδιοι έχουν άσχημη γνώμη για τον εαυτο τους
και ντύνονται καρναβάλια για να έχουν την πολυπόθητη επικοινωνία
που δεν την αναγνωρίζουν....
Διαφωνώ, γιατί η ζωή είναι ωραία κι έχει ονοματεπώνυμο,δεν
είναι ανώνυμη..Ας μην φοβάται κανείς να είναι ο εαυτός του...
Είναι ωραία να είσαι μοναδικός....
Μην φοβάσαι φιλαράκι, όλοι τα ίδια θέλουμε....Δεν θέλει επικοινωνία
μόνο ό ένας...


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 01/05/2009 15:24:09
Μήνυμα:

Αυριο φιλε ..αυριο..
βιάζεσαι..


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 02/05/2009 13:07:34
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=QfYa3Rp8uGg


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 02/05/2009 14:02:34
Μήνυμα:

Και σήμερα,τι;


Συγγραφέας Μηνύματος: pyramid
Απάντησε την: 02/05/2009 22:53:23
Μήνυμα:

Σήμερα τα μακαρόνια είναι κορώνα.

Και επί του θέματος φίλε μου trexagireve
Γιατί παιδί μου ασχολείσαι με τους άλλους? Ο κάθε άνθρωπος κάνει ότι θεωρεί καλύτερο για εκείνον. Εάν θέλει να φοβάται δικαίωμά του. Και αν ο άλλος σου βγάλει ένα χαρακτήρα διαφορετικό από ότι νόμιζες δεν έγινε κάτι, την επόμενη φορά θα εκτιμήσεις ορθότερα.


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 02/05/2009 23:20:33
Μήνυμα:

Μη μασάς ρε pyramid...Οι διάλογοι, δεν έχουν τρόπο που
γίνονται..Κι ο φίλος μας το ξέρει πολύ καλά αυτό....


Συγγραφέας Μηνύματος: pyramid
Απάντησε την: 03/05/2009 10:39:07
Μήνυμα:


Χαίρομαι φίλε μου πολύ χαίρομαι όταν μου λες μην μασάς, έχει αποτέλεσμα η δουλειά μου, έχω μειώσει την αλαζονεία.

Σε φιλώ σταυρωτά.


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 04/05/2009 12:14:44
Μήνυμα:

Φιλαράκι nst,βροχερή βδομάδα....Σαμποτάζ.....


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 05/05/2009 00:13:23
Μήνυμα:

ΚΑΝΟΝΕΣ ΠΡΟΚΛΗΣΗΣ ΛΙΑΚΑΔΑΣ...τις συννεφιασμενες ημερες...σπέσιαλ αφιερωμενο σε ολους τους αναζητητές , ονειροναυτες, δυτες, πιλοτους κλπ...που εδρευουν εδω μεσα..

1] καθειστε ανετα μπροστα στο pc σας
2] βάλτε απαραιτήτως ακουστικά, κυριως αν ειστε νυχτερινός τύπος[ οι αλλοι που δεν ειναι μελη στο εσοτερικα δεν μας φταίνε σε τιποτα]
3]Αν σας αρεσει μπορείτε να συνοδεψετε το ακολουθο και με ενα ποτηρι βοτκα η οτι αλλο σας προτιματε...
4] Βαλτε τον ηχο στην διαπασων επειδή αυτο μονο ετσι ακουγεται..
5] Ακουστε το


http://www.youtube.com/watch?v=HDfa5BpkXdA&feature=related


Ελπίζω να υποστηρίζεστε με γρηγορη ταχυτητα για να το ευχαριστηθειτε
6] σηκωθείτε απο την πολυθρόνα και κουνηθείτε [ τα ακουστικα εχουν μακρυ καλωδιο]
Ενα ταξιδι πίσω στο χρόνο σαν αυτο , ειναι ισοδύναμο με τον καλυτερο
διαλογισμό του ηλιου...και μπορεί να σας κανει θεούς , υπεράνθρωπους , δαίμονες κλπ αναλογως συνθηκων , εστω και για 3,55 λεπτά μεσα στην αιωνιοτητα.

Καληνυχτα

Edited by - nst on 05/05/2009 00:14:59


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 05/05/2009 15:02:21
Μήνυμα:

Δεν ξέρω αν φταίνε τα μάτια μου ή αν έχουν μεταβληθεί τα λιμάνια,
αν κάθε τι καινούριο κρύβει κι ένα χωρισμό,
ή μόνο τα μάτια γερνούν, όλο και πιο πολύ ησυχάζουν,
ο χρόνος καταπιεστικά μας περιφράσσει στα χαρακώματα.
Κι όλο ζητάω να βρω καινούριες προβλήτες, καινούρια περίπτερα,
τόπους καινούριους, άλλους ορίζοντες, ξένα φανάρια,
γιατί φοβάμαι, τρομάζω την κάθε επιστροφή,
δεν αντέχω την επαιτεία σε χώρους που τόσο αγάπησα.


http://www.youtube.com/watch?v=KZz44gAcOBg&feature=related

Κοίταξε πάνω στο κατάστρωμα
τους αδελφούς μας που γέρασαν
σε μια νύχτα.
Μας είπαν πως δεν στοχάστηκαν την παρακμή.
Δεν στοχάστηκαν ένα τέλος
μέσα σε πέλαγος από βάσανα.
Γιατί μέσα στην πολιτεία
είχαν το κρεβάτι της ξεγνοιασιάς,
γιατί μέσα στο φως το πρωινό
έσπερναν τη φθορά και την αγωνία.
'Oσοι δεν έχουν κρεβάτι να κοιμηθούν
ξαγρυπνούν και στοχάζονται.
'Oσοι δεν έχουν ψωμί
έχουν όνειρα.
'Oσοι δεν έχουν φωτιά να ζεσταθούν
έχουν ελπίδες.
Όσοι δεν έχουν ελπίδες και στοχασμούς
πεθαίνουν από έκπληξη
γιατ' είναι σκληρό το κακό που σε βρίσκει
απροετοίμαστο
και δυο φορές σκληρός είναι ο θάνατος
που δεν βρίσκει αντίσταση
ο ερχομός του.


Σώπα.
Και να θυμάσαι
με πόση δοκιμασία απόχτησες
την αρετή ν'αγαπάς.


http://www.youtube.com/watch?v=lbnEGcRSteg&eurl=http%3A%2F%2Fevangelosaxiotis.com%2F&feature=player_embedded

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 05/05/2009 16:11:16
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=1PE_-mynl_c&feature=related


Κρατώ λουλούδι μάλλον.
Παράξενο.
Φαίνεται απ' τη ζωή μου
πέρασε κήπος κάποτε.

Στο άλλο χέρι
κρατώ πέτρα.
Με χάρη και έπαρση.
Υπόνοια καμιά
ότι προειδοποιούμαι γι' αλλοιώσεις,
προγεύομαι άμυνες.
Φαίνετ' απ' τη ζωή μου
πέρασε άγνοια κάποτε.

Χαμογελώ.
Η καμπύλη του χαμόγελου,
το κοίλο αυτής της διαθέσεως,
μοιάζει με τόξο καλά τεντωμένο,
έτοιμο.
Φαίνετ' απ' τη ζωή μου
πέρασε στόχος κάποτε.
Και προδιάθεση νίκης.

Το βλέμμα βυθισμένο
στο προπατορικό αμάρτημα:
τον απαγορευμένο καρπό
της προσδοκίας γεύεται.
Φαίνετ' απ' τη ζωή μου
πέρασε πίστη κάποτε.

Η σκιά μου, παιχνίδι του ήλιου μόνο.
Φοράει στολή δισταγμού.
Δεν έχει ακόμα προφθάσει να είναι
σύντροφός μου ή καταδότης.
Φαίνετ' απ' τη ζωή μου
πέρασ' επάρκεια κάποτε.

Συ δεν φαίνεσαι.
Όμως για να υπάρχει γκρεμός στο τοπίο,
για να 'χω σταθεί στην άκρη του
κρατώντας λουλούδι
και χαμογελώντας,
θα πει πώς όπου να 'ναι έρχεσαι.
Φαίνετ' απ' τη ζωή μου
ζωή πέρασε κάποτε.

- Κική Δημουλά-


http://www.youtube.com/watch?v=9qNR3vnAP6A&feature=related

ΑΠΟΓΕΥΜΑ

Ἕνα κομμάτι ἄνεμος ποὺ ἔπεσε στὸ δρόμο
κάθισε κι ἔπαιξε
στὰ σύρματα τοῦ ἠλεκτρικοῦ
μία μελωδία σιγανὴ
ἀφιερωμένη στὴ διάθεσή μου.
Αὐτὴ γιὰ μία στιγμὴ μονάχα ἀνασηκώθηκε καὶ κοίταξε
ὕστερα ἀμετάπειστη καὶ ἀδιάφορη
ξαναβυθίστηκε ἐντός μου.


- Κική Δημουλά-

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 05/05/2009 16:16:19
Μήνυμα:

ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΙΝΚΑΣ ΚΑΘΩΣ ΚΙ ΕΝΑ ΣΟΥΜΕΡΙAΝΟ ΠΟΙΗΜΑ ΠΟΥ ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ ΤΟ ΠΙΟ ΑΡΧΑΙΟ ΕΡΩΤΙΚΟ ΠΟΙΗΜΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

http://www.youtube.com/watch?v=WcHAHMSi-vI&feature=related


"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 05/05/2009 16:24:39
Μήνυμα:


Κι αυτό με τα φιλιά μου....χχχχχχχχχχχχχχ!!!!!!!!!!!!!!


http://www.youtube.com/watch?v=xbK5Y9Ap-GA&feature=related

Να ΄στε όλοι καλά!!!!!!

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 06/05/2009 00:40:26
Μήνυμα:

Και τωρα βεβαιώνομαι απολυτως για τις ιδιοτητες που λέγαμε... αφου τα δελφίνια ακουν τους ηχους μου η μήπως τα σήματα καπνου μεσα στην δίνη του κοσμικού και να ξέρεις οτι δεν ηταν κατα λάθος....

Ταξιδεύουμε ελεύθερα , στριφογυρίζοντας μαζί με τα λευκα περιστέρια των ονειρων μας...ψηλα στις δροσερές βουνοκορφές τις απροσπέλαστες ..
Μακρια, διαλυουμε καθε ομιχλη που στερει ενα παιδικό χαμόγελο ..διπλα σας οποτε το δάκρυ κυλαει στα ματια σας...συγκρατουμε την σκια σας στον θρόνο της εκει, που την εχετε ανεβάσει..παιζουμε με τα βαρια βλέφαρα των πολεμιστών....και περιπαίζουμε την πληξη που εσεις επιτρέψατε να σας δαγκώνει σαν εκεινα τα μικρα τσιαουα...
Οποτε μας καλειται , ανταποδίδουμε και διαδίδουμε το φως , την ζωή και την αγάπη...οπως τα γνωρίζουμε


Σώπα.
Και να θυμάσαι
με πόση δοκιμασία απόχτησες
την αρετή ν'αγαπάς.

http://www.youtube.com/watch?v=ptLYG_p__30&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=REBZQq8qb2s

Να εισαι καλα και να σε προσέχεις

Edited by - nst on 06/05/2009 00:41:51


Συγγραφέας Μηνύματος: helios2012
Απάντησε την: 06/05/2009 03:37:08
Μήνυμα:

lorenzo σ'ευχαριστώ για το "ταξίδι"...


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 06/05/2009 11:52:54
Μήνυμα:

Ηλιε αν σου αρεσουν αυτα τα ''ταξίδια'' τα ανειπωτα , δες εδω όποτε σε φερει η μοίρα....πάιξε με τις σελίδες μας...

http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=4798


Συγγραφέας Μηνύματος: zip
Απάντησε την: 06/05/2009 15:13:15
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=hYBeY3sjDGI&feature=related


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 07/05/2009 12:24:08
Μήνυμα:


ΠΡΟΣΟΧΗ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΣΑΣ!!!

Ανθρωποι.....

http://video.google.com/videoplay?docid=-5165231031895551470&hl=el

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius

ΚΑΤΩ ΔΕΞΙΑ ΑΝ ΠΑΤΗΣΕΤΕ ΤΑ 2 CC ΕΧΕΤΕ ΥΠΟΤΙΤΛΟΥΣ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗΣ

Edited by - lorenzo on 07/05/2009 13:10:17


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 07/05/2009 22:11:15
Μήνυμα:

Στα πρωτα 17 λεπτά το στομαχι μου εγινε κομπος...στα 19 λεπτά ο γιος μου ,που το παρακολουθούσε μαζί μου , σηκώθηκε απο το γραφείο και μου ειπε οτι αν θέλω να συνεχίσω να το βλέπω να βάλω τα ακουστικά επειδή δεν αντεχε αλλο....στο 22 λεπτό, ο κόμπος ανεβηκε στην καρδιά ..και στο 27 το σταματησα ....για να το τρεξω αργότερα...

Παλαιότερα ειχα δει ενα αλλο παρεμφερες οπου ΕΜΕΙΣ γδέρναμε ζωνστανές αλεπουδες γαι το δερμα τους...ακομη θυμαμαι τα μάτια του ζωντανού οταν το πεταξαν αιμοφυρτο..

Αυτο που πιθανως δεν ειναι ευρεως γνωστό ειναι οτι η κληρονομικότητα που θεωρούμε οτι μεταβιβάζεται με το dna, βασίζεται σε αυτο που αποκαλούμε κυτταρική μνήμη.
Τα κύτταρα δεν διαθέτουν μνήμη , με την εννοια που ορίσουμε εμεις την ανάμνηση αλλα καταγραφουν στον πυρήνα τους την αισθηση του βιώματος που ελαβαν , με μια διαφορετική συνειδητότητα απο την δική μας. Σε αυτον το μηχανισμό , βασίστηκε η διαμόρφωση και η μεταβ'ιβαση του συλλογικού ασυνειδητου που απ οτι φαίνεται αρχίζει να γίνεται πλεον συνειδηση.
Καθε τι υπαρκτό , εχει γυρω του τις δονησεις με τις οποίες ερχεται σε επαφή και κατ επέκταση την ποιότητα αυτών.
Οταν κακοποιούμε με οποιονδηποτε τρόπο ενα οργανισμό που διαθετει νευρικό σύστημα ..δλδ αστρικό σωμα....η αισθηση αυτή καταγραφεται σαν μνημη στα κυτταρά του και μεταφέρεται ..
Επομένως καθε φορα που τρεφόμαστε με τετοιους οργανισμούς , μαζί με αυτους λαμβάνουμε και τους κραδασμούς τους .
Διαποτίζουμε και τα δικα μας κύτταρα με τον πόνο, τον τρόμο, την βία, την αγωνία , την κακία και ολα τα συνεπακόλουθα που εχει λαβει ο οργανισμός εκείνος.
Τα φυτά δεν διαθέτουν νευρικό συστημα και οι αντιδράσεις τους ωφείλονται στην μηχανικότητα και στον χημειοτακτισμό. Τουλάγχιστον αυτά δεν πονανε ..Ομως αν καταστρέφουμε την γη με τα λιπασματα και δεν ξεκουράζουμε τους αγρούς, τότε αλλοιώνουμε την χημική δομή τους και ετσι προκαλούμε νεες αντιδράσεις και στον δικό μας οργανισμό που προσπαθεί να επεξεργαστεί τα καινουργια στοιχεία με αποτελεσμα τα διάφορα νοσήματα.
Ισως θα πρεπει να μειώσουμε το δυνατό περισσότερο την κατανάλωση κρεάτος , οχι μονο για να αποφύγουμε τα ηδη γνωστά [ χοληστερινες , τριγλυκερίδια, εμφράγματα κλπ] αλλα και για να γαληνέψουμε την ψυχή μας.


Συγγραφέας Μηνύματος: helios2012
Απάντησε την: 07/05/2009 22:32:02
Μήνυμα:

Αγαπητή nst τα λόγια σου με βρίσκουν απόλυτα σύμφωνο και φυσικά τέτοια ντοκυμαντέρ καταπέλτες μπορούν να πετύχουν ένα καίριο χτύπημα στο ατομικό συνειδητό και ασυνείδητο και να επιφέρουν σημαντικές αλλαγές στον τρόπο που βλέπουμε τη ζωή...Στο συλλογικό ασυνείδητο, όπως σίγουρα έχεις διαπιστώσει και σύ, είναι που έχουμε πρόβλημα.
Αυτό πως το μεταλλάσσεις?

Όσο για το "Τουλάγχιστον αυτά δεν πονανε .." που είπες αναφερόμενη στα φυτά, θα έλεγα μην είσαι και τόσο σίγουρη.(?)
Εγώ σίγουρα δεν είμαι πλέον, αφότου διάβασα το βιβλίο "Η μυστική ζωή των Φυτών" των Tompkins & Bird, εκδόσεις Χατζηνικολή...
Φιλικά...


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 07/05/2009 22:46:54
Μήνυμα:

«Από παιδί είχα πάντα την τάση να κοιτάζω τις παράξενες μορφές της Φύσης, όχι παρατηρώντας την, αλλά παραδομένος στη μαγεία της, στην αλλόκοτη, βαθιά γλώσσα της. Οι μακριές ξυλώδεις ρίζες των δέντρων, οι χρωματιστές φλέβες μέσα στις πέτρες, οι κηλίδες πετρελαίου που κολυμπούν στο νερό - όλα τούτα ασκούσαν πάνω μου μαγεία.

Η θέαση τέτοιων δημιουργημάτων, η απόλυτη αφοσίωση στις άλογες και παράξενες μορφές της Φύσης μάς δημιουργούν μιαν αίσθηση ότι ο εσωτερικός μας κόσμος ταιριάζει με εκείνη τη βούληση που επέτρεψε να γεννηθούν τα δημιουργήματα αυτά -και σύντομα μπαίνουμε στον πειρασμό να τα κρατήσουμε για τις δικές μας διαθέσεις, για τις δικές μας δημιουργίες- βλέπουμε τα όρια που υπάρχουν ανάμεσα σ' εμάς και στη Φύση να κλυδωνίζονται και να διαλύονται και μας κυριεύει εκείνη η αίσθηση κατά την οποία δεν ξέρουμε αν οι εικόνες του αμφιβληστροειδούς μας προέρχονται από εξωτερικές εντυπώσεις ή από εσωτερικές. Πουθενά αλλού δεν ανακαλύπτουμε τόσο απλά πόσο πολύ δημιουργοί είμαστε κι εμείς, πόσο πολύ συμμετέχει η ψυχή μας στην ακατάπαυστη δημιουργία του κόσμου...»

Aπό αφήγημα του Ερμαν Εσσε «Ο εσωτερικός κόσμος του έξω κόσμου»


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 07/05/2009 22:58:48
Μήνυμα:

Ηλιε, θα το διαβασω καποια στιγμή το βιβλίο που προτείνεις....ευχαριστώ.

quote:
Στο συλλογικό ασυνείδητο, όπως σίγουρα έχεις διαπιστώσει και σύ, είναι που έχουμε πρόβλημα.
Αυτό πως το μεταλλάσσεις?

Δεν ειμαι σίγουρη αν κατανοησα σωστά την ερωτηση.
Αν εννοεις πως μπορούμε να μετατρέψουμε ολη αυτη την δυσαρμονία και τον φοβο που περιέχεται στο υποσυνείδητο μας..η αποψη μου ειναι οτι η μονη λύση ειναι να εχουμε οσο δυνατον περισσότερη συνειδητότητα και να ειμαστε σε θεση να εξορύξουμε τα βαριά μέταλλα της ύλης μας για να τα φωτίσουμε ωστε να μεταστοιχειωθουν.
Αν η ερωτηση ειναι πως θα μπορούσε να αλλάξει ο κόσμος εν γενει..πιστεύω οτι αν καθένας μας φρόντιζε να ΕΙΝΑΙ ολοκληρος και αν προσπαθήσουμε να δημιουργήσουμε σκεπτόμενους ανθρωπους αντι για ρομπότ [ οσοι ειμαστε γονεις], ισως καποια ημερα...μαθουμε να αγαπάμε...μας συγχωρέσουμε και μας αγαπήσουμε...τοτε ολα θα αλλαξουν μαγικά και γνήσια...


Edited by - nst on 07/05/2009 23:00:23


Συγγραφέας Μηνύματος: helios2012
Απάντησε την: 08/05/2009 01:55:17
Μήνυμα:

Πράγματι δική μου παράλειψη...
Η ερώτηση που έθεσα ήταν ρητορικής φύσεως και αφορούσε την αλλαγή σε ολόκληρο τον κόσμο...

quote:

nst:
Αν η ερωτηση ειναι πως θα μπορούσε να αλλάξει ο κόσμος εν γενει..πιστεύω οτι αν καθένας μας φρόντιζε να ΕΙΝΑΙ ολοκληρος και αν προσπαθήσουμε να δημιουργήσουμε σκεπτόμενους ανθρωπους αντι για ρομπότ [ οσοι ειμαστε γονεις], ισως καποια ημερα...μαθουμε να αγαπάμε...μας συγχωρέσουμε και μας αγαπήσουμε...τοτε ολα θα αλλαξουν μαγικά και γνήσια...

Όχι απλά συμφωνώ και επαυξάνω με τα παραπάνω λεγόμενά σου, αλλά τα βρίσκω και ως την ορθότερη και φυσικά ιδανική λύση...
Αλλά όπως όλα τα ιδανικά, φαντάζει απλησίαστη και ουτοπική, αν όχι σε ατομικό επίπεδο, σε συλλογικό σίγουρα!
Δυστυχώς Άνθρωποι που σκέφτονται και πράττουν με παρόμοιο τρόπο, πρός το πάρον αποτελούν δραματική μειοψηφία αλλά είναι ταυτόχρονα και φωτεινοί φάροι για όλους τους υπόλοιπους...



Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 08/05/2009 12:28:14
Μήνυμα:

Είμαστε μια γενιά που έχει μεγαλώσει χωρίς εξωτερικούς εχθρούς . Χωρίς πολέμους η εμφυλίους . Αυτό με το οποίο ερχόμαστε αντιμέτωποι είναι ο ίδιος μας ο εαυτός .
Όταν δίνεις στον εαυτό σου την άδεια να χάσει , οδηγείσαι σε βέβαιη ήττα .
Κάθε άντρας που δοκιμάζει την οργή του , γίνεται σοφότερος .
Τα μυαλά και τα αλεξίπτωτα δουλεύουν καλύτερα όταν είναι ανοικτά .
Πολλές φορές στους άλλους διακρίνουμε πιο καθαρά ότι στον εαυτό μας παραμένει κριμένο .
Οι άνθρωποι δεν αντιδρούν στην ιδέα της αλλαγής , αλλά στην δική τους αλλαγή από κάποιον άλλο .
Αληθινή ευτυχία βρίσκεται όταν δείχνεις το καλύτερο εαυτό σου .
Δεν θέλω να γίνω καλύτερος από κανέναν . Θέλω να γίνω κάθε μέρα καλύτερος από το χθεσινό μου εαυτό .
Αφουγκράσου τα εσωτερικά εκείνα μηνύματα που σε βοηθούν να κάνεις τις σωστές επιλογές - αδιαφορώντας για την γνώμη των άλλων .

ΓΟΥΑΙΗΝ ΝΤΥΕΡ


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 08/05/2009 12:29:41
Μήνυμα:

Αγαπάς τη ζωή; Τότε μην ξοδεύεις τον χρόνο γιατί απ' αυτών είναι φτιαγμένη η ζωή .
Ο χρόνος δεν είναι αγώνας δρόμου μεταξύ κούνιας και τάφου . Είναι χώρος να βρεις μια θέση στον ήλιο .
Η ζωή δεν είναι απλός χρόνος , είναι επίσης καιρός ,ο εύκαιρος χρόνος , ο ποιοτικός χρόνος , οι στιγμές που πρέπει να γευτείς και να απολαύσεις . Η ζωή είναι περισσότερο ποιότητα παρά ποσότητα .
Θάρρος σημαίνει αντίσταση στον φόβο , κυριαρχία πάνω στο φόβο , όχι απουσία του φόβου .
Ένας μεγάλος αριθμός ταλέντων χάνονται σ' αυτό τον κόσμο από την έλλειψη λίγης γενναιότητας .
Ένα βήμα αρκεί να φέρει νέα όρια .
Διακινδυνεύστε! Όλη η ζωή είναι ένα ρίσκο . Αυτός που φτάνει πιο μακριά είναι πρόθυμος να τολμήσει . Το καράβι που πάει στα σίγουρα ποτέ δεν απομακρύνεται πολύ από την ακτή .
Τα μεγάλα αποτελέσματα συχνά συνοδεύονται από εξίσου μεγάλους κινδύνους .
Μερικοί άνθρωποι καταλαμβάνουν φανταστικές <<?λπεις>> σ' όλη τους τη ζωή , ενώ στην πραγματικότητα πεθαίνουν στους πρόποδες καταρρακωμένοι από τις δυσκολίες που δεν υπάρχουν .

E.W. HOWE


Συγγραφέας Μηνύματος: zip
Απάντησε την: 08/05/2009 13:23:38
Μήνυμα:

γεια σου ρε nst με τα φιλοσοφικά σου ...

μήπως ήσουν στα Μπολσόϊ / μπαλαρίνα από σόϊ ; [κορυφαίος στίχος!]

http://www.youtube.com/watch?v=nULJ3ywk3JA&feature=related

δώσε βάση ΠΟΥ κάθεται το άτομο! τύφλα να 'χει η καρέκλα του Θέμου ....

Edited by - zip on 08/05/2009 13:25:07


Συγγραφέας Μηνύματος: zip
Απάντησε την: 08/05/2009 13:38:09
Μήνυμα:

ρε ζαλιάρρρηηηη! ... άκου ρε ζαλιάρη ...

δεν ξαναπαίζω ζάρια ρε!

http://www.youtube.com/watch?v=eAMTwXpQLXc



Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 08/05/2009 13:39:47
Μήνυμα:

Βρήκα μια πολύ ωραία ανάλυση εδώ.. διαβάστε την αξίζει τον κόπο


http://vagia-gr.blogspot.com/2009/04/blog-post_8347.html


« Αν μπορούσαμε να προσωποποιήσουμε το ασυνείδητο, θα ήταν τότε ένας ομαδικός άνθρωπος πέρα από φυλετικές διαφορές, πέρα από νιότη και γηρατειά, από γέννηση και θάνατο, που θα μπορούσε να διαθέτει μια αθάνατη πείρα, η οποία θα πλησίαζε μερικά εκατομμύρια χρόνια. Αυτός ο άνθρωπος θα ήταν γενικά κύριος κάθε χρονικής μεταβολής και αλλαγής… θα ήταν ένας ονειρευτής αιώνιων ονείρων κι ένας απαράμιλλος γνώστης του μέλλοντος. Γιατί από την απέραντη πείρα του, θα είχε ζήσει τη ζωή του ατόμου, της οικογένειας, των γενεών και των λαών αμέτρητες φορές Και θα κατείχε στο ζωντανό εσώτερο συναίσθημά του τον ρυθμό του “γίγνεσθαι”, της “ακμής και της παρακμής”. »

Την καλημέρα μου φίλοι μου ομοιπαθείς..

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Edited by - lorenzo on 08/05/2009 13:47:14


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 08/05/2009 14:58:59
Μήνυμα:

quote:
μήπως ήσουν στα Μπολσόϊ / μπαλαρίνα από σόϊ ; [κορυφαίος στίχος!]

Δεν μου λες? Αν εσενα σε ρωτουσα αν ησουν ο Σαμψων τι θα ελεγες?
Σου φανηκα για μπαλαρίνα με τις διαστασεις που εχω ρε αθεόφοβε?

Ωραια η καρεκλα...
Δες εδω αμφιεση και κάθισμα ..μπροστα του ωχρια καθε αλλη....
http://www.youtube.com/watch?v=PBEIeRSLb8k&feature=PlayList&p=3F220A249A319995&index=0
Αν και εχω διαβασει διάφορα δικα του και σε πολλα με βρίσκει σύμφωνη, αυτο το λουκ ηταν η χαριστική βολή .....μαλλον απο κει την πηρε και ο θεμος..


Edited by - nst on 08/05/2009 15:06:45


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 08/05/2009 15:04:51
Μήνυμα:

Αρχιζω να διαβάζω τωρα....


Συγγραφέας Μηνύματος: zip
Απάντησε την: 08/05/2009 15:10:38
Μήνυμα:

καλά ρε φίλε, εγώ σου βάζω Μανώλη Αγγελόπουλο κι εσύ μου βάζεις ... Osho ;;;!!! δηλ. άντε να τα συνδέσεις αυτά ... "Διανύουμε τελείως διαφορετικά σημεία συνειδησιακής διεύρυνσης", που θα 'λεγε και ο Αιώνιος! (χαχαχαχα)


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 09/05/2009 01:16:31
Μήνυμα:


Όλα καλά φίλε μου..
όλα παίζουν..
κι ο Αγγελόπουλος κι Πανούσης..
κι ο Osho - όσοοο.. τέλος πάντων [χαχαχα}
άλλωστε
δεν έχεις ακούσει που λένε ότι
"Ο καλός ο μύλος τ' αλέθει όλα"!!!

Και τώρα μια και το ΄φερε η κουβέντα ποιον θεωρείτε ποιο ψαγμένο τον Αγγελόπουλο τον Οsho ή τον Πανούση???????

ΓΙΑ ΨΑΧΤΕ ΤΟ!!!!!!!!!!!!!

Φιλούρες...

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 09/05/2009 20:48:14
Μήνυμα:

quote:
άντε να τα συνδέσεις αυτά ... "Διανύουμε τελείως διαφορετικά σημεία συνειδησιακής διεύρυνσης", που θα 'λεγε και ο Αιώνιος! (χαχαχαχα)

Ζιπ μον σερι...δωσε μου ερεισμα και σου ενωνω οτι θέλεις...
Ακομη και τον αιώνιο..χιχιχι δικός μας και αυτός μονο που δεν το εχει καταλάβει ακόμη...

Οπως λεει και ο Lorenzo <<ο καλος ο μυλος ολα τα αλεθει..>>

quote:
Και τώρα μια και το ΄φερε η κουβέντα ποιον θεωρείτε ποιο ψαγμένο τον Αγγελόπουλο τον Οsho ή τον Πανούση???????

Παντως ολοι χρυσες δουλειές εκαναν....απο οτι φαίνεται...
Προσωπικά αν δεν τους δω ξεσκεπαστους δεν μπορω να ξέρω. Λογια παντου γυρωθεν και ολα σε πλήρη διασταση με την ζωή...

Σημερα εχουμε πανσεληνο.., και οπως καθε τέτοια ημερα τα ρευστά αλωνίζουν τα μυαλά των ανθρώπων...παραδέχομαι, λοιπον και σας χαρίζω

http://www.youtube.com/watch?v=Hz_g1Gg76e8&feature=related


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 09/05/2009 22:26:31
Μήνυμα:

http://video.aol.com/video-detail/-/2632283563/?icid=VIDLRVENT03

Η αναζητηση της ευτυχίας


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 16/05/2009 12:45:00
Μήνυμα:

Σκέψου λέει, σε μια στιγμή γενναιότητας, να πέταγες από πάνω σου τα ρούχα του εγωϊσμού, να γδυνόσουν την προσωπικότητα και να έμενες γυμνός μπροστά στην αγάπη.

Και σκέψου λέει, να άφηνες τον φόβο να γλυστρήσει από πάνω σου σαν νερό και να χαθεί στον ωκεανό του Κόσμου…

Σκέψου να σταματούσες να ζητάς, να σταματούσες να δίνεις μετρημένα, να σταματούσες να ερμηνεύεις και να αναλύεις συνεχώς..


Και σκέψου ακόμα, πως είναι να μην έχεις τίποτα γραμμένο μέσα σου, παρά μόνο την ανάγκη της αγάπης, την αίσθηση του καθαρού ουρανού, της γαλήνιας θάλασσας, της αλήθειας χωρίς φόβο.

Αν μπορούσες να γίνεις πούπουλο λευκό, σου υπόσχομαι ότι ο αέρας μόνο θα σε χάϊδευε, θα σε ταξίδευε μόνο σε όμορφους τόπους, και χέρια ευγενικά θα υψώνονταν στους ουρανούς να ακουμπήσεις και να ξεκουραστείς…


Κανένα τέλος δεν θα μπορούσε να σε φοβήσει, και καμμιά αρχή δεν θα ήταν δύσκολη. Ολα θα ακολουθούσαν τον κύκλο τους, τόσο φυσικά…

Θα ανέπνεες μόνο ενέργεια, θα τρεφόσουν με αγάπη, θα ξεδιψούσες με φως.

Θα χαμογελούσες στους κυματισμούς της Ζωής, και θα δεχόσουν κάθε κίνηση με ευγνωμοσύνη, κάθε νέα ιδέα με χαρά, κάθε τραγούδι σου θα το λέγαν τα χείλη όλων…


Θα ανασταινόσουν ξανά και ξανά, και κάθε Ανοιξη θα ήταν τα γενέθλια σου.

Σκέψου… τι όμορφος θα ήταν ο έρωτας, αν ήταν ένα απλό χάδι κι όχι ένα σύνολο στάσεων εξωτικών και περίπλοκων.

Θα ανατρίχιαζες στην αγκαλιά της αγαπημένης, και ο ύπνος θα σ’έπαιρνε γλυκά στη σκιά της…

Η Μαγεία, η Ανάσταση, η Ανοιξη κι η Νιότη θα ήταν μόνιμοι σύντροφοι της ζωής σου.

Οι μόνες λέξεις που θα έδιναν νόημα στους άδειους δρόμους που διαβαίνεις…

Σσσσςς μη μιλάς, μόνο σκέψου…


υγιαίνετε.....


ΥΓ,Ελένη μου πάει κι αυτή η πανσέληνος..

ΣΣΣΣσσσσσσσσσσσσσσσςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςς......

http://www.liveleak.com/view?i=623_1242249484

ΣΣΣΣσσσσσσσσσσσσσσσςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςς...... χιχιχι!!!!!!!


"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Edited by - lorenzo on 16/05/2009 12:49:06

Edited by - lorenzo on 16/05/2009 12:52:21


Συγγραφέας Μηνύματος: trexagireve
Απάντησε την: 16/05/2009 22:24:20
Μήνυμα:

Και ποιός θα ήθελε να γίνει θεός στις μέρες μας
αγαπητέ lorenzo;
Εγώ, μόνο κάτι δειλά ερπετά βλέπω να προσπαθούν να
σηκωθούν...


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 17/05/2009 00:55:29
Μήνυμα:


"Έρωτας τι δύσκολο πράγμα"
"Mια φορά και έναν καιρό"

συγκεντρώθηκαν σε κάποιο μέρος της γης όλα τα συναισθήματα και όλες οι αξίες του ανθρώπου. Η Τρέλα αφού συστήθηκε 3 φορές στην Ανίατη πρότεινε να παίξουν κρυφτό.Το Ενδιαφέρον σήκωσε το φρύδι και περίμενε να ακούσει, ενώ η Περιέργεια χωρίς να μπορεί να κρατηθεί ρώτησε:

'Τι είναι το κρυφτό;'

Ο Ενθουσιασμός άρχισε να χορεύει παρέα με την Ευφορία και η Χαρά άρχισε να πηδάει πάνω κάτω για να καταφέρει να πείσει το Δίλημμα και την Απάθεια (την οποία δεν την ενδιέφερε ποτέ τίποτα) να παίξουν κι αυτοί.


"Αλλά υπήρχαν πολλοί που δεν ήθελαν να παίξουν":


Η Αλήθεια: δεν ήθελε να παίξει γιατί ήξερε ότι ούτως ή άλλως κάποια στιγμή θα την αποκάλυπταν,
H Υπεροψία: έβρισκε το παιχνίδι χαζό.
και η Δειλία: δεν ήθελε να ρισκάρει.

Ένα, δύο, τρία, άρχισε να μετράει η Τρέλα.

Η πρώτη που κρύφτηκε ήταν η Τεμπελιά.
Μιας και βαριόταν κρύφτηκε στον πρώτο βράχο που συνάντησε.

Η Πίστη πέταξε στους ουρανούς
και η Ζήλια κρύφτηκε στην σκιά του Θριάμβου ο oποίος με την δύναμη του κατάφερε να σκαρφαλώσει στο πιο ψηλό δέντρο.

Η Γενναιοδωρία δεν μπορούσε να κρυφτεί γιατί κάθε μέρος που έβρισκε της φαινόταν υπέροχο μέρος για να κρυφτεί κάποιος άλλος φίλος της οπότε την άφηνε ελεύθερη. Και έτσι η Γενναιοδωρία κρύφτηκε σε μια ηλιαχτίδα.

Ο Εγωισμός αντιθέτως βρήκε αμέσως κρυψώνα ένα καλά κρυμμένο και βολικό μέρος μόνο για αυτόν.

Το Ψέμα πήγε και κρύφτηκε στον πάτο του ωκεανού.

Το Πάθος και ο Πόθος κρύφτηκαν μέσα σε ένα ηφαίστειο.

Ο Έρωτας δεν είχε βρει ακόμη κάπου να κρυφτεί. Έβρισκε όλες τις κρυψώνες πιασμένες, ώσπου βρήκε ένα θάμνο από τριαντάφυλλα και κρύφτηκε εκεί.

....1000,μέτρησε η Τρέλα και άρχισε να ψάχνει.

Την πρώτη που βρήκε ήταν η Τεμπελιά αφού δεν είχε κρυφτεί και πολύμακριά.

Μετά βρήκε την Πίστη που μίλαγε στον ουρανό με τον Θεό για Θεολογία.

Ένιωσε τον ρυθμό του Πόθου και του Πάθους στο βάθος του ηφαιστείου
και αφού βρήκε την Ζήλια δεν ήταν καθόλου δύσκολο
να βρει και τον Θρίαμβο.

Βρήκε πολύ εύκολα το Δίλημμα που δεν είχε ακόμη αποφασίσει που να κρυφτεί.

Σιγά-σιγά τους βρήκε όλους εκτός από τον Έρωτα.

Η Τρέλα έψαχνε παντού, πίσω από κάθε δένδρο, κάτω από κάθε πέτρα, σε κάθε κορφή βουνού, μα τίποτα. Όταν ήταν σχεδόν έτοιμη να τα παρατήσει βρήκε ένα θάμνο από τριαντάφυλλα και άρχισε να τον κουνάει νευρικά ώσπου άκουσε ένα βογκητό πόνου.
Ήταν ο Έρωτας που τα αγκάθια από τα τριαντάφυλλα του είχαν πληγώσει τα μάτια.

"ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ;"

"Η Τρέλα δεν ήξερε πως να επανορθώσει, έκλαιγε, ζήταγε συγνώμη και στο τέλος υποσχέθηκε να γίνει ο οδηγός του Έρωτα"


quote:
,Ελένη μου πάει κι αυτή η πανσέληνος..

Σε λίγο θα ερθει η επόμενη, ακόμη πιο ''δυνατή''.....ολη για σενα


Συγγραφέας Μηνύματος: helios2012
Απάντησε την: 17/05/2009 02:54:02
Μήνυμα:

Υπέροχο!
Πάντα τέτοια nst!


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 17/05/2009 14:06:38
Μήνυμα:

ΚΕΔΡΙΣΟΣ (απόσπασμα)

......................................................

Τίποτα το μεγάλο το έκτακτο
σ' αυτόν τον τόπο για να το θυμάσαι
μια ρηχή κοίτη που στεγνώνει ο Αύγουστος
και το νερό δε φτάνει.
Ξηρός της αγριόχηνας ο γόνος
ανάλαφρος για να πετά ο βολβός
στην άμμο του άγριου κρίνου, εκεί
της εφηβείας μας το κογχύλι.

Βαθιά κρυμμένος σα χοχλάδι
της καλαμιάς ο κόντυλος έχει κρατήσει
το αχ του έρωτα και του θανάτου
και γύρω στην αδιάφορη αμμουδιά
πάλι και πάλι το ίδιο κύμα-σήμα.

Δε λησμονώ τη λάσπη, εκείνη την ύλη
που κράτησε το σπόρο ζωντανό, το φύτρο,
μέσα στο σπάρτο τ' αόρατο λιακόνι
μαζεύονταν για να σου επιτεθεί,
ο ήλιος το σαγήνεψε το μεσημέρι,
τα βήματά της τα κατάπιε ο Λίβας.

Πόσα να δώσω αρχίζοντας απ’ την ψυχή
για ν’ αποκτήσω το μικρό μου σπίτι
την κάμαρη και την αυλή του.
Πίσω απ΄ τις θίνες ήτανε σαν κρίνο
στο λιβαδάκι που κυλούσε ο Κεδρισός
ανάμεσα στην κίτρινη έρημο
και το γιαλό με τις κροκάλες∙
καθώς περνούσε κυνηγός σπίθιζαν
και ξεσμηλιώναν τα πουλιά.

Πρέπει τους θησαυρούς μου να μαζέψω
να βρω εκείνον που θα μεσιτέψει
για την αιματηρή συναλλαγή,
να ξαναπάω εκεί απ’ όπου ορμήθηκα
για να ‘ρθώ στην ανώνυμη αρένα.
Γύρω γύρω βουνά γυμνά ας είναι ιοστέφανα
κλειστό ένα λιμάνι δυτικά
με τους απαγορευμένους πλόες.

Για τον άνεμο τις γράφω αυτές τις λέξεις
για της Νήσου τον άνακτα τις δένω
μέσα στον στρόβιλο και στον αφρό.
Κι αυτό το άσπρο χαρτί χαρακωμένο
σε παντογράφο του τυφλού
θα τις σηκώσει και στο κενό θα τις φυσήξει
μαζί με το σεισμό της καλαμιάς.

Ας φύγουν οι λέξεις αν μπορούν ας φύγουν
ας πέσει μόνο ο σπόρος.

……………………………………………………


Ο Κεδρισός ουράνιος είναι ποταμός
στην Κυδωνία ρέει το είδωλό του
παραπλανά τις λεύκες ασημένιος.
Εκεί επάνω τρέχει και παφλάζει
στης εκβολής του την παλίνδρομη φυγή
εκεί μαζεύονται οι ψυχές που αφήσανε
το κάλλος τους το κέλυφός τους.

Ο φλοίσβος είναι λέξη του νερού
η τρικυμία είναι της τρίαινας.
Η θάλασσα ανοιχτή κι απέραντη
με τ’ αναρίθμητά της άλφα.

Β ι κ τ ω ρ ί α Θ ε ο δ ώ ρο υ

Φοβερή η κ. Θεοδώρου!!!
Διαβάστε την σας την συνιστώ ανεπιφύλακτα!!!

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 18/05/2009 12:55:41
Μήνυμα:

...Αλλα ξέρεις και ειμαι σίγουρη γι αυτό , οτι κάθε σαγόνα ειναι ανεπανάληπτη μεσα στον ωκεανό..βέβαια ο νόμος των πιθανοτήτων υπάρχει ...μονο ποιος μπορεί να περιμένει δεκα χιλιαδες χρόνια..
Ωραία ηταν οταν ηταν μα γιατι να ξαναπάει κανεις πάλι στην αρχή....και το κύμα να θυμάσαι δεν ειναι ποτε το ιδιο.
Δεν χρειάζεται να μοιαζει μεγάλο για να μπορεί να γραφτεί στο βιβλίο σου...ουτε να ειναι λαμπρά εντυπωσιακό σαν τις μαρκιζες των διαφημήσεων επανω στις ταράτσες...ισα ισα αρκει να μπορει να πετάει σιγανά και να σου ταράζει την μεσημεριανή υπνηλία του καλοκαιριού...
Χρυσαλιφούρφουρο, ναι ενα μικρό σαν κι αυτά!
Ειναι η εποχή τους τωρα ..και οταν θα το βρείς δίπλα σου ακολούθησε το.............

Edited by - nst on 18/05/2009 13:02:57


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 18/05/2009 12:57:39
Μήνυμα:

Edited by - nst on 18/05/2009 12:58:37


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 18/05/2009 18:19:27
Μήνυμα:


To Χρυσαλιφούρφουρο

Στα λαγκάδια της Λιλιπούπολης
βγαίνει ένα λουλουδάκι
που το λεν Χρυσαλιφούρφουρο
και μοιάζει με χρυσό τριανταφυλλάκι.

Φύσα, φύσα το Χρυσαλιφούρφουρο,
φύσα το την 'νοιξη να φέρεις.
Κι αν πετάξει σα φτερό και πούπουλο,
κάποιος σ' αγαπάει και δεν το ξέρεις.

Χρυσαφένια φλουράκια κρέμονται
κάτω από τα πέταλά του.
Και στου Ζέφυρου το παιχνίδισμα
σαν να κουδουνίζει κάπου κάπου.

Φύσα, φύσα το Χρυσαλιφούρφουρο,
που κρατάς την άνοιξη στο χέρι
Κι αχ! Αν γίνει σκόνη και χρυσόσκονη,
κάποιον αγαπάς και δεν το ξέρει.

Στίχοι: Μαριανίνα Κριεζή
Μουσική: Νίκος Κυπουργός
Ερμηνεία: Σαββίνα Γιαννάτου


http://www.youtube.com/watch?v=BiAb_guQX-o&feature=related


Σσσσς..
μυστικό..
ήρθε σήμερα στον ύπνο σου μα..
δεν ήθελε να σε ξυπνήσει..
μου είπε μόνο να σου το ψιθυρίσω....

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Edited by - lorenzo on 18/05/2009 18:40:41

Edited by - lorenzo on 18/05/2009 18:43:26


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 19/05/2009 00:00:03
Μήνυμα:

quote:
Σσσσς..
μυστικό..
ήρθε σήμερα στον ύπνο σου μα..
δεν ήθελε να σε ξυπνήσει..
μου είπε μόνο να σου το ψιθυρίσω....


Σσσσσς
Καληνύχτα σου

Edited by - nst on 19/05/2009 00:09:42


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 19/05/2009 00:12:55
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=JKW2rb1o5VU&feature=related


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 19/05/2009 13:11:36
Μήνυμα:

Αυτο εδω , με ταξιδευε στα πολυ νεαρά μου χρόνια...και παραδόξως μου αρεσει το ιδιο και τωρα....χα χα ....

Ελα

http://www.youtube.com/watch?v=NyXeJZJUFHE&feature=related


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 22/05/2009 02:49:36
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=R6NiZitg9l8&eurl=http%3A%2F%2Fholdmail.blogspot.com%2F2008_11_01_archive.html&feature=player_embedded


Lizz Wright

I know what you wanna say , I see the words behind your eyes
By the time you show me what you're hiding it won't be no surprise

Why do you keep on whispering
Talking with your face turned away

You say that love don't come easy for you
What makes you think I ain't afraid

Let me in , or let me go
It's time you tell me where you're standing baby

I won't go down if you say no
Just open up your mouth and say it baby

Speak your heart
Speak your heart

You used to say , the world goes away when you're with me
I don't want to be your reacuring dream

Let me out , let me stay after the sun rises
I want to be real to you , no more disguises

Let me in , or let me go
It's time you tell me where you're standing baby

I won't go down if you say no
Just open up your mouth and say it baby

Speak your heart
Speak your heart
Speak your heart
Speak your heart

Nομίζω πως όσο μεγαλώνω κουράζομαι πιο εύκολα να λέω την καρδιά μου.

Speak your heart

την είχα αγαπήσει, τώρα την αγαπάω ακόμα περισσότεροοοο..

Άκου κι έλα ένα ταξίδι μαζύ μου...

Ελπίζω να σ΄αρέσει όσο κι εμένα...

καληνύχτα σας.....


"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Edited by - lorenzo on 22/05/2009 02:57:23


Συγγραφέας Μηνύματος: makfor
Απάντησε την: 22/05/2009 11:50:05
Μήνυμα:

quote:
Σημερα εχουμε πανσεληνο.., και οπως καθε τέτοια ημερα τα ρευστά αλωνίζουν τα μυαλά των ανθρώπων...παραδέχομαι, λοιπον και σας χαρίζω

καθε μερα εχουμε πανσεληνο , καθε μερα εκει ειναι και μας χαμογελαει , τα ρευστα αλωνιζουν καθε μερα στα μυαλα μας ... απλα δεν ειναι τοσο φωτεινη , την σκιαζει ο κοσμος μας , αλλα αυτη εινα εκει , πιστη καθε μερα στο χορο της

ας τη κοιταμε καθε μερα και οχι μονο οταν λαμπει ... αλλωστε χανει το φως της γιατι υπαρχουμε εμεις ... χωρις εμας θα ελαμπε ΠΑΝΤΑ ...


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 22/05/2009 20:25:07
Μήνυμα:

quote:
Ελπίζω να σου αρεσει οσο κι εμενα .....


Μερικες φορές ο χρόνος κυλάει αντίστροφα και σε ξεκουράζει ... ας ειμαστε... εκεί σε εκείνη την γεύση που αναθαρρευει την καρδιά και γλυκαίνει τα μάτια σου.
Ναι ...την αγαπάει κανείς απέραντα την μονακριβή του.

http://www.youtube.com/watch?v=jVCmWC-TVdI

Edited by - nst on 22/05/2009 20:57:50


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 22/05/2009 20:35:29
Μήνυμα:

quote:
αλλωστε χανει το φως της γιατι υπαρχουμε εμεις ... χωρις εμας θα ελαμπε ΠΑΝΤΑ ...

Μα χαρη σε εμας υπάρχει κι εκείνη.....και γι' αυτο λάμπει ..προκαλεί και διασκεδάζει....
Ειμαστε οτι πιο υπέροχο και δυνατό εχει κατασκευάσει η θεότητα και αν δεν υπήρχε ο φόβος της ομορφιάς της ζωής...αν αφηναμε την χαρά ελευθερη στο φως,τοτε η φυση παντα θα γελουσε.

Edited by - nst on 22/05/2009 20:41:40


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 24/05/2009 15:16:43
Μήνυμα:


(Jorge Bucay).

- "Δεν μπορώ" του είπα. "Δεν μπορώ!"
- "Σίγουρα;" με ρώτησε αυτός.
- "Ναι. Πολύ θα ήθελα να να μπορούσα να σταθώ μπροστά της και να της πω τι νιώθω... Ξέρω, όμως, ότι δεν μπορώ!!!"

Ο Χόρχε κάθισε σαν το Βούδα πάνω σ΄ εκείνες τις φριχτές μπλε πολυθρόνες του γραφείου του. Χαμογέλασε, με κοίταξε στα στα μάτια και, χαμηλώνοντας τη φωνή όπως έκανε κάθε φορά που ήθελε να τον ακούσουν προσεκτικά, μου είπε: "Να σου πω μια μια ιστορία..."
Και χωρίς να περιμένει να συμφωνήσω, ο Χόρχε άρχισε να αφηγείται:
Όταν ήμουν μικρός μου άρεσε πολύ το τσίρκο, και στο τσίρκο μου άρεσαν πιο πολύ τα ζώα.
Μου έκανε τρομερή εντύπωση ο ελέφαντας που, όπως έμαθα αργότερα, είναι το αγαπημένο ζώο όλων των παιδιών.
Στην παράσταση, το θεόρατο ζώο έκανε επίδειξη του τεράστιου βάρους του, του όγκου και της δύναμής του...
Όμως, μετά την παράσταση και λίγο προτού επιστρέψει στη σκηνή, ο ελέφαντας στεκόταν δεμένος συνεχώς σ΄ ένα μικρό ξύλο μπηγμένο στο έδαφος.
Μια αλυσίδα κρατούσε φυλακισμένα τα πόδια του.
Ωστόσο, το ξύλο ήταν αληθινά μικροσκοπικό κι έμπαινε σε ελάχιστο βάθος μέσα στο έδαφος.
Μολονότι η αλυσίδα ήταν χοντρή και ισχυρή, μου φαινόταν ολοφάνερο ότι ένα ζώο που μπορούσε να ξεριζώνει δέντρα με τη δύναμη του, θα μπορούσε εύκολα να λυθεί και να φύγει.
Το θεωρούσα αληθινό μυστήριο.
Μα τι τον κρατάει; Γιατί δεν το σκάει;
Όταν ήμουν πέντε ή έξι ετών ετών πίστευα ακόμα στη σοφία των μεγάλων.
Ρώτησα τότε κάποιον δάσκαλο ,τον πατέρα μου ή ένα θείο μου, για το μυστήριο του ελέφαντα.
Κάποιος μου εξήγησε ότι ο ελέφαντας είναι δαμασμένος.
Έκανα τότε την προφανή ερώτηση: "Κι αφού είναι δαμασμένος, γιατί τον αλυσοδένουν;"
Δε θυμάμαι να πήρα κάποια ικανοποιητική απάντηση.
Με τον καιρό, ξέχασα το μυστήριο του ελέφαντα με το παλούκι, και το θυμόμουν μόνο όταν βρισκόμουν με κάποιους που είχαν αναρωτηθεί κάποτε πάνω στο ίδιο θέμα
Πριν από μερικά χρόνια ανακάλυψα - ευτυχώς για μένα - ότι κάποιος είχε αρκετή σοφία ώστε ν΄ ανακαλύψει την απάντηση.
Ο ελέφαντας του τσίρκου δεν το σκάει γιατί τον έδεναν σ΄ένα παρόμοιο παλούκι από τότε που ήταν πολύ, πολύ μικρός.
Έκλεισα τα μάτια και φανάστηκα τον νεογέννητο ανυπεράσπιστο ελέφαντα δεμένο στο παλούκι.
Είμαι βέβαιος ότι τότε το ελεφαντάκι είχε σπρώξει, τραβήξει και ιδρώσει πασχίζοντας να λευτερωθεί.
Μα, παρόλες τις προσπάθειές του, δεν τα είχε καταφέρει, γιατί το παλούκι ήταν πολύ γερό για τις δυνάμεις του.
Φαντάστηκα ότι θα κοιμόταν εξαντλημένο και την επόμενη μέρα θα προσπαθούσε ξανά, και τη μεθεπόμενη το ίδιο...
…Ώσπου μια μέρα, μια φρικτή μέρα για την ιστορία του, το ζώο θα παραδεχόταν την αδυναμία του και θα υποτασσόταν στη μοίρα του.
Αυτός ο πανίσχυρος και θεόρατος ελέφαντας που βλέπουμε στο τσίρκο δεν το σκάει γιατί νομίζει ότι δεν μπορεί, ο δυστυχής.
Η ανάμνηση της αδυναμίας που ένιωσε λίγο μετά τη γέννησή του είναι χαραγμένη στη μνήμη του.
Και το χειρότερο είναι ότι ποτέ δεν αμφισβήτησε σοβαρά αυτή την ανάμνηση.
Ποτέ μα ποτέ δεν ξαναπροσπάθησε να δοκιμάσει τις δυνάμεις του...

"Έτσι είναι, Ντεμιάν. Όλοι είμαστε λίγο - πολύ σαν τον τον ελέφαντα του τσίρκου.
Περιδιαβαίνουμε τον κόσμο δεμένοι σε εκατοντάδες παλούκια που μας στερούν την ελευθερία.
Ζούμε πιστεύοντας ότι "δεν μπορούμε" να κάνουμε ένα σωρό πράγματα , απλώς επειδή μια φορά, πριν από πολύ καιρό, όταν είμαστε μικροί, προσπαθήσαμε και και δεν τα καταφέραμε.
Πάθαμε τότε το ίδιο με τον ελέφαντα.
Χαράξαμε στη μνήμη μας αυτό το μήνυμα:
"Δεν μπορώ, δεν μπορώ και ποτέ δε θα μπορέσω."
Ο Χόρχε έκανε μια μεγάλη παύση. Ύστερα πλησίασε, κάθησε στο πάτωμα μπροστά μου και συνέχισε:
"Αυτό σου συμβαίνει, Ντέμι. Ζεις μέσα στα όρια της ανάμνησης ενός Ντεμιάν που δεν υπάρχει πια, εκείνου που δεν τα κατάφερε.
Ο μοναδικός τρόπος να μάθεις εάν μπορείς, είναι να προσπαθήσεις πάλι με όλη σου την ψυχή...Με όλη σου την ψυχή!


φιλούρες..

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 25/05/2009 00:56:41
Μήνυμα:

Η νύχτα όλη, ολοφέγγαρο, νύχτα βαθιά. Εκοιμάτο όλη η πλάσις, γυαλισμένη από το φεγγάρι, καθώς η Νεράιδα οπού πλαγιάζει και καθρεφτίζεται στην βρύσιν, βαθιά στα ρέματα. Γλύκα και δροσιά κι ευωδία, ήχος μυστικός έβγαινεν απ’ τα βουνά, απ’ τους λόγγους, απ’ τους κήπους τριγύρω.
Ο γερο-Παρθένης εστάθη κι εκοίταξε κι επόθει κάτι ν’ αγροικήσει, κάτι ν’ απολαύσει απ’ όλην αυτήν την γλύκα. Αλλά δεν ησθάνετο πλέον βαθιά. Μόνον που εθαύμαζε να βλέπει.
Μόνον μίαν στιγμήν εστάθη• είτα έκαμε δύο βήματα κατά το ερείπιον, το κατάλυμα εκείνο, το οποίον ευρίσκετο αριστερά, βορειότερα από την ιδίαν καλύβην του. Το κατάλυμα είχε δύο τοίχους ορθίους ακόμη, ήτον υπαίθριον και ανώροφον, είχε τρίτον τοίχον μισόν, και ο τέταρτος έλειπεν εξ ολοκλήρου.
Παρέκαμψε τον τοίχον τον μεσημβρινόν, τον ακέραιον, και διευθύνθη προς το μέρος του τοίχου του βορεινού, του εντελώς πεσμένου. Όταν έφτασεν έξωθεν του τοίχου του ανατολικού, ο οποίος εσώζετο κατά το ήμισυ, έξαφνα του εφάνη ότι ήκουσε μικρόν ψίθυρον, κάτι ως πνοήν. Εστάθη κι εκοίταξε. Βλέπει δια μέσου και όπισθεν του τοίχου τούτου, ο οποίος εις το υψηλότερον μέρος ήταν υπέρ το ανάστημα, εις δε το μεσαίον μέρος έφθανεν έως το στόμα και τον πώγωνα του γερο-Παρθένη, βλέπει, από μέσα από τον τοίχον, και ίσταντο τρία πρόσωπα.
Ήσαν γυναίκες• τρεις γυναίκες γυμναί, ολόγυμνοι. Όμοιαι με την προμήτορα Εύαν, καθ΄ όν χρόνον δεν είχαν χρησιμοποιηθεί ακόμα τα φύλλα της συκής, και δεν είχον ραφεί οι δερμάτινοι χιτώνες. Εις την σκιάν του ερειπίου, υπό τον πέπλον της νυκτός, τον περιαργυρούμενον και διατμιζόμενον από το φέγγος της σελήνης. Ισταντο εκεί, κι έκυπτεν η μία κάτω εις το έδαφος, σχεδόν γονυκλινής, η άλλη μισοσκυμμένη, η τρίτη ορθία ακόμη. Ευρίσκοντο ως εις μυστήριον εκεί. Δεν ήσαν φαντάσματα. Ήσαν ολόσωμοι. Δεν ήσαν γυμναί σαρκός και οστέων, διαφανή «περιπνεύματα», όπως ήσαν γυμναί ενδυμάτων. Τι ήθελαν; Τι εμελέτων, τι επικαλούντο άρα από την ωχράν Εκάτην, την μητέρα των, την πλέουσαν υψηλά εις τον αιθέρα, αι τρεις αύται άπεπλοι, αναμφίεστοι ιέρειαι; Ποίας έλεγον επωδάς; Ικέτευον την υπέρπλωον, την υπέρωνον αργυράν

Σελήνη, με τας μαύρας κηλίδας επάνω της, με τον Κάιν τον αδελφοκτόνον, πλακωμένον την κεφαλήν από πελώριον βράχον• την ικέτευον και την εξελιπάρουν, αυτήν, ήτις τόσον υψηλά βαίνει και τόσον χαμηλά βλέπει, να ευδοκήσει, να κατέλθει χαμηλότερα, να συγκαταβεί εις την αδυναμίαν των, ν’ ακούσει τας επωδάς των, να εκπληρώσει τας ευχάς των.
Η μία απλώς επεθύμει να λύσει την μαγείαν που της είχαν κάμει. Εις τον γάμον της, την ώρα της αλλαγής των δακτυλίων, της είχαν «ρίξει τα κορίτσια». Εγέννα διαρκώς θήλεα. Πέντε της είχαν γεννηθεί έως τώρα, κι οι γριές, που γνωρίζουν απ’ αυτά, έλεγαν ότι εννέα έμελλε να γεννήσει το όλον.
Η άλλη ήθελε να βλάψει μίαν εχθράν της, μίαν που εμελέτα κακά δι’ αυτήν, και την απειλούσε, με τα μάγια, να την εξολοθρεύσει, αυτήν και τον άνδρα της, και τα παιδιά της. Απεφάσισε κι αυτή να διδαχθεί τας μαγικάς τέχνας δια ν’ αποδώσει τα ίσα. Η μαγεία δια της μαγείας λύνεται.
Η τρίτη, ω! δεν ήθελε να είπει τι επεθύμει. Ίσως είχε μνηστήρα, ή εραστήν, όστις δυνατόν να ήτο και μνηστήρ, πιθανόν να εγίνετο και σύζυγος, πλην φευ! δεν την ηγάπα πλέον• εκοίταζε αλλού, του είχαν χαλάσει τα μυαλά άλλαι γυναίκες. Κι αυτή επροσπάθει να κατασκευάσει φίλτρα υπό το φέγγος το μελιχρόν, τη βοηθεία της ευμενούς Εκάτης, δια να του γυρίσει τα μυαλά προς το μέρος της. «Αι δε μη φιλεί, ταχέως φιλάσει». Ψάλλε, γλυκεία Σαπφώ, παρηγόρει τας ομοφύλους σου.
Και έκυπτον όλαι, κι εμελέτων, κι εψιθύριζον, κι έμελπον με πραείαν φωνήν τας επικλήσεις και τας επωδάς των, εις μυστηριώδη γλώσσαν την οποίαν ουδείς ποιητής δύναται να ερμηνεύσει και ουδείς μουσικός δύναται να σημαδογραφήσει. Ιλεως, ίλεως γενού αυταίς, καλή Εκάτη! ίλεως την νύκτα ταύτην, αλλ'εν τη ημέρα της Κρίσεως;


Από «τα Μάγια» του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη

Σμουτςςςςςςς


υγ που πας και τα βρίσκεις τοσο ομορφα....χρονια αναρωτιέμαι....

Edited by - nst on 25/05/2009 00:57:39


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 25/05/2009 02:52:30
Μήνυμα:


Την Έκτη Ημέρα με αρκετές υπερωρίες, κι ενώ ο Θεός είχε καταπιαστεί με τη δημιουργία της μάνας, εμφανίστηκε μπροστά Του ο Άγγελος και Του είπε: "Σαν πολύ το πιλατεύεις ετούτο το μοντέλο."

Και ο Κύριος απάντησε, "Έχεις διαβάσει τις τεχνικές της προδιαγραφές; Πρέπει οπωσδήποτε να πλένεται άφοβα αλλά να μην είναι πλαστική. Να έχει 180 κινητά τεμάχια...όλα με δυνατότητα αντικατάστασης. Να λειτουργεί με σκέτο καφέ και περισσεύματα. Να φοράει μια ποδιά που θα εξαφανίζεται μόλις εκείνη στέκεται όρθια. Να διαθέτει φιλί ικανό να γιατρέψει ο,τιδήποτε - από σπασμένο πόδι μέχρι ερωτική απογοήτευση. Και χέρια...έξι ζευγάρια."


Ο Άγγελος κούνησε αργά το κεφάλι μουρμουρίζοντας, "Έξι ζευγάρια...αδύνατον."

"Δεν είναι τα χέρια που με δυσκολεύουν", αποκρίθηκε ο Κύριος. "Είναι τα τρια ζευγάρια μάτια που πρέπει να διαθέτουν οι μητέρες."

Ο Κύριος έγνεψε προς...το κεφάλι της μάνας. "Ένα ζευγάρι για να βλέπει μέσα από κλειστές πόρτες όταν ρωτάει, "Παιδιά, τι κάνετε εκεί μέσα;" ενώ ήδη γνωρίζει. Ένα ακόμη εδώ στο πίσω μέρος του κεφαλιού της για να βλέπει όλα όσα δε θα 'πρεπε αλλά που οφείλει να γνωρίζει. Και φυσικά ένα ζευγάρι εδώ μπροστά που μπορεί να κοιτά ένα παιδί όποτε κάνει καμιά ανοησία και να του λέει "Καταλαβαίνω και Σ' αγαπώ", χωρίς καν ν' αρθρώσει λέξη...
"Κύριε", είπε ο Άγγελος αγγίζοντας τρυφερά το μανίκι Του, "έλα να ξεκουραστείς. Αύριο πάλι..."

"Δε γίνεται", αποκρίθηκε ο Κύριος, "έχω φτάσει πάρα πολύ κοντά στο ν' αποτελειώσω κάτι που προσεγγίζει τόσο πολύ Εμένα! Έχω ήδη πλάσει εκείνη που γιατρεύεται από μόνη της όποτε αρρωσταίνει... που μπορεί να ταΐσει μια εξαμελή οικογένεια με μισό κιλό κιμά... και που ξέρει πώς να πείσει ένα εννιάχρονο να μπει στο μπάνιο."

Ο Άγγελος περιεργάστηκε αργά κι από όλες τις πλευρές το μοντέλο της μάνας. "Είναι πολύ μαλακή", αναστέναξε.

"Αλλά όμως ανθεκτική!" απάντησε ο Θεός μ' ενθουσιασμό. "Ούτε που φαντάζεσαι τι μπορεί να κάνει ή ν' αντέξει αυτή η μάνα!"

"Μπορεί να σκέπτεται;"

"Όχι απλά να σκέπτεται, μπορεί να πείθει και να διαπραγματεύεται", αποκρίθηκε ο Δημιουργός.

Τέλος, ο Άγγελος έσκυψε και χάιδεψε το μάγουλό της με το δάχτυλο. "Μα από εδώ στάζει!" αποφάνθηκε. "Σ' το είπα...κατέβαλες πάρα πολλή προσπάθεια για τούτο το μοντέλο."

"Δε στάζει", απάντησε ο Κύριος, "δάκρυ είναι."

"Και σε τι χρησιμεύει;"

"Το δάκρυ είναι ο τρόπος που έχει για να εκφράζει τη χαρά της, τη λύπη της, την απογοήτευση, τον πόνο, τη μοναξιά, τη θλίψη και την περηφάνια της."

Ο Άγγελος εντυπωσιάστηκε. "Κύριε, Είσαι Μεγαλοφυΐα! Έχεις σκεφτεί τα πάντα γι' αυτήν. Ακόμη και το δάκρυ δημιούργησες!" Ο Κύριος κοίταξε τον Άγγελο και του αποκρίθηκε χαμογελώντας, "Φίλε μου, φοβάμαι πως πάλι έχεις άδικο. Εγώ έπλασα τη γυναίκα, η ίδια όμως έπλασε το δάκρυ."


When God Created Mothers της Erma Bombeck (1927-1996)


"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 25/05/2009 03:06:42
Μήνυμα:

Και...
Μια σταγόνα

Ερμαν Εσσε

Ήταν αίσχος το πως κορόιδευε η ζωή, ήταν να κλαις και να γελάς! Ή ζόυσες και άφηνες τις αισθήσεις σου να παίζουν και να χορταίνουν στο στήθος της πανάρχαιας Μητέρας-Εύας - αυτο παρείχε βεβαίως αρκετή ηδονή, όχι όμως και προστασία από την παροδικότητα· τότε ήσουν σαν ένα μανιτάρι στο δάσος που λάμπει σήμερα χρώματα και άυριο έχει σαπίσει. Ή αντιστέκεσαι και κλείνεσαι σ'ένα εργαστήρι και προσπαθείς να φτιάξεις ένα μνημείο για την περαστική ζωή - τότε έπρεπε να απαρνηθείς την ζωή, τότε ήσουν μόνο ένα εργαστήρι, τότε υπηρετούσες βέβαια την αθανασία, αλλά μαραινόσουν και έχανες την ελευθερία, την πληθώρα και την χαρά της ζωής. Αυτό είχε πάθει και ο αρχιτεχνίτης Νίκλαους.
Αχ, και όλη τούτη η ζωή δεν ήταν διχασμένη από αυτό το ξερό είτε-είτε! Να δημιουργείς χωρίς να είναι η ζωή το αντίτιμο! Να ζεις χωρίς εντούτοις να παραιτείσαι από την ομορφιά της δημιουργίας! Δεν είναι τούτο δυνατό;
Ίσως υπήρχαν άνθρωποι για τους οποίους ήταν δυνατό, υπήρχαν άραγε σύζυγοι και οικογενειάρχες που δεν χάνανε σαν συνέπεια της συζυγικής πίστης την απόλαυση των αισθήσεων; Υπήρχαν άραγε νοικοκύρηδες οι καρδιές των οποίων δεν στέρευαν από έλλειψη ελευθερίας και κινδύνου; Ίσως. Μέχρι τώρα δεν είχε δει κανέναν.
Είχε την εντύπωση πως κάθε ύπαρξη βασιζόταν στην δυάδα, στις αντιθέσεις· ήσουν ή γυναίκα ή άνδρας, ή περιπλανώμενος ή μικροαστός, ή εγκεφαλικός ή αισθησιακός - πουθενά δεν βιωνόταν συγχρόνως η εισπνοή με την εκπνοή, η γυναικεία υπόσταση, με την ανδρική ελευθερία και τάξη, ορμές και πνεύμα, πάντα έπρεπε να πληρώνεις το ένα με την απώλεια του άλλου και πάντα έπρεπε να πληρώνεις ήταν το ένα τόσο σημαντικό και ποθητό όσο και το άλλο! Σ'αυτό ήταν ίσως πιο εύκολο για τις γυναίκες. Σ' εκείνες το είχε ρυθμίσει η φύση, έτσι, που η ηδονή καρποφορούσε μόνη της και από την ερωτική ευτυχία γεννιόταν το παιδί. Στον άνδρα υπήρχε αντί τούτης της απλής γονιμότητας η παντοτινή λαχτάρα. Ήταν άραγε ο Θεός που τα είχε δημιουργήει όλα κακός ή εχθρικός; Γελούσε με χαιρεκακία για την πλάση του; Όχι δεν μπορούσε να είναι κακός αφού είχε δημιουργήσει τα ελάφια και τα ζαρκάδια, τα πουλιά και τα ψάρια, το δάσος, τα λουλούδια και τις τέσσερες εποχές. Αλλά μία ρωγμή περνούσε την δημιουργία του, είτε επειδή ήταν αποτυχημένη είτε ατελής, είτε επειδή ο Θεός είχε ιδιαίτερο σκοπό για τούτο το κενό και τη λαχτάρα στην ανθρώπινη ύπαρξη, ίσως ήταν τούτο ο σπόρος του εχθρού, το προπατορικό αμάρτημα; Αλλά γιατί να ήταν τούτη η λαχτάρα και η ανεπάρκεια αμαρτία; Δεν προέρχονταν από εκείνη όλα τα ωραία και ιερά που είχε δημιουργήσει ο άνθρωπος και που τα επέστρεφε στο Θεό ως θυσία για να τον ευχαριστήσει;


υγ που πας και τα βρίσκεις τοσο ομορφα....χρονια αναρωτιέμαι....
Εξαρτάται από το τι ψάχνεις, που το ψάχνεις, γιατί το ψαχνεις και κυρίως ... για ποιόΝ το ψάχνεις

Φιλούρες πολλές

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 25/05/2009 16:24:05
Μήνυμα:

quote:
Να δημιουργείς χωρίς να είναι η ζωή το αντίτιμο! Να ζεις χωρίς εντούτοις να παραιτείσαι από την ομορφιά της δημιουργίας! Δεν είναι τούτο δυνατό


"ΘΑ ΜΠΟΡΕΣΕΙ ΙΣΩΣ ΚΑΠΟΙΟΣ Ν' ΑΠΟΦΥΓΕΙ ΤΟ ΑΙΣΘΗΤΟ ΦΩΣ, ΤΟ ΝΟΗΤΟ ΟΜΩΣ ΕΙΝΑΙ ΑΔΥΝΑΤΟ"



Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 26/05/2009 00:40:20
Μήνυμα:

ΥΜΝΟΣ ΕΙΣ ΗΛΙΟΝ
Ακουσέ με βασιληά τού νοερού πυρός, άκουσέ με Τιτάνα μέ τά χρυσά ηνία, πού μοιράζεις τό φώς, σύ, ώ άνακτα, πού κρατείς τό κλειδί τής πηγής, πού διαφυλάσσεις τήν ζωήν, σύ πού κατευθύνεις άπό ψηλά στούς ύλικούς κόσμους μέ πλήρη καί άπόλυτον άρμονίαν.
Ακουσέ με διότι έσύ, πού κατέχεις τήν μεσαίαν έδραν έπάνω άπό τόν αίθέρα καί κατέχεις έπίσης τόν κεντρικόν φεγγοβόλον κύκλον τού κόσμου
έγέμισες τά πάντα μέ τήν ίδικήν σου πρόνοιαν, πού διεγείρει τόν νούν.
Αφού δέ οί πλανήτες έζώσθησαν τούς ίδικούς σου φανούς. τούς πάντοτε φωτεινούς, στήνοντες πάντοτε άδιάκοπους καί άκαταπόνητους χορούς, στέλλουν εις τούς άνθρώπους σταγόνες, πού ζωογονούν.
Καί κάτω άπό τάς δικές σου διφρηλασίας , πού περιστρέφονται, σύμφωνα μέ τόν νόμον τών Ωρών έβλάστησε καί πάλιν όλη ή φύσις.
Δός μου άνακτα, άν θέλης. εύτυχίαν άμετακίνητον άπό έρασμίαν εύσέβειαν διότι ήμπορεϊς εύκόλως νά έκτελέσης τα πάντα, σύ πού έχεις ίσχυράν καί άπέραντον δύναμιν.
Εάν όμως έρχεται έναντίον μας κάτι καταστρεπτικόν άπό τά περιστρεφόμενα άδράχτια τής μοίρας κάτω άπό νήματα πού κλώθονται από τήν περιδίνησιν τών άστέρων, σύ ό ίδιος άπόκρουσέ το αυτό μέ τήν ίδικήν σου μεγάλην όρμήν.



Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 26/05/2009 02:00:09
Μήνυμα:


Μουρμουρίζει η κουτσομπόλα βροχή
πιτσιλώντας στο γκαλντερίμι
κι ο βραχνός ήχος του σαξόφωνου
ξεγλιστρά απ΄τη χαραμάδα της πόρτας
του μπάρ με τα φώτα του νέον να καθρεφτίζονται
παιχνιδίζοντας στο μουσκεμένο σοκάκι
αναβοσβήνοντας πότε μπλέ
και πότε κόκκινα

Γλύστρισε πάνω σου σα παγωμένο φίδι
ψυχρόαιμο
το λευκό χρώμα του ολόγιομου φεγγαριού
..δραπετεύοντας από το αφυχταγγάλιασμα
βελουδένιου σύννεφου
πισσόχρωμου
τρυπώνοντας
από το γαλάζιο ξεχαρβαλωμένο παράθυρο
του μικρού παλιού ξενοδοχείου

Στραφτάλισε το δάκρυ καθώς
σκαρφάλωνε στην αυλακιά του ματιού σου
λίγο πρίν κυλίσει προς
το λακάκι δίπλα στα σαρκώδη χείλη σου
λίγο πριν το ρουφήξουν λαίμαργα
τα ένοχα δικά μου..


Ανατριχίλα στο λαιμό δάγκωμα..
ξανά και ξανά
κοφτές γρήγορες ανάσες
..καφτές


βραχνές άναρθρες κραυγούλες
ενοχικής συγκάλυψης
πνιχτές
Σσσσσςςςςς..
μη μας ακούσουν
???

ποιοί???
οι όποιοι..
ενοχικοί δυνάστες μας
αιώνια πολέμιοι της ανθρώπινης εξύψωσης
στη ΘΕΟ - ΣΗ!!
ή μάλλον της ΕΠΙΓΝΩΣΗΣ...

Σσσσςςςςς μην ξυπνήσουμε.. Μη!
Είναι ωραίος ο ύπνος
της άγνοιας
της αφέλειας
της λήθης
της αμέλειας
της μακαριότητας
της αθωότητας
της ηλιθιότητας
ισως μα
και της σχετικότητας
χιχιχι

Φρεσκότατο!!
Συνοδεύεται με λευκό κρασί ξηρό δροσερό γύρω στου 11 βαμούς C...
κι ολίγον Barry White χαμηλοφώνος στο cd
υπό το φως δύο ματιών στο ημίφως του όπου..
άσχετο..

Φιλούρεςςςςςςςςς


"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 26/05/2009 12:07:46
Μήνυμα:

ΜΟΥΧΡΩΜΑ

Φυσάει τ’ αεράκι μ’ ανάλαφρη φόρα
και τες τριανταφυλλιές αργά σαλεύει·
στες καρδιές και στην πλάση βασιλεύει
ρόδινο σούρουπο, ώρα μυροφόρα.

Χρυσή θυμητικών ονείρων ώρα,
που η ψυχή τη γαλήνη προμαντεύει,
την αιώνια γαλήνη, και αγναντεύει
σα για στερνή φορά κάθε της γνώρα

αξέχαστη· ξανθές κρινοτραχήλες
αγάπες, γαλανά βασιλεμένα
μάτια ογρά και φιλιά και ανατριχίλες

και δάκρυα· πλάνα δώρα ζηλεμένα
της ζήσης, που αχνοσβηέται και τελειώνει
σαν το θαμπό γιουλί που ολοένα λυώνει.

Λορενζο Μαβίλης

Μια ωρα το ψάχνω...για χαρη σου...τέτοια ωρα ...χι χι
http://www.youtube.com/watch?v=C0Q6IqXgHVw&feature=related ιδου και ο ηχος και το φως , επειδή ετσι σχεδιάζεται η φαντασία οπως πρέπει...


quote:
Φρεσκότατο!!

Υπέροχο ....χρηζει υπογραφής απαραιτήτως ...
Καλό απόγευμα ........................


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 26/05/2009 19:16:31
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=AMWCogLu9k0&eurl=http%3A%2F%2Fasteri2008.pblogs.gr%2Ftags%2Fellines-syggrafeis-gr.html&feature=player_embedded


Ήσυχα, καθαρά, κοιτάζω τον κόσμο και λέω:

Όλα τούτα που θωρώ, γρικώ, γεύουμαι,

οσφραίνουμαι κι αγγίζω είναι πλάσματα του νου μου.

Ο ήλιος ανεβαίνει, κατεβαίνει μέσα στο κρανίο μου.

Στο ένα μελίγγι μου ανατέλνει ο ήλιος,

στο άλλο βασιλεύει ο ήλιος.

Τ΄ άστρα λάμπουν μέσα στο μυαλό μου,

οι Ιδέες, οι άνθρωποι και τα ζώα βόσκουν

μέσα στο λιγόχρονο κεφάλι μου,

τραγούδια και κλάματα γιομώνουν

τα στρουφιχτά κοχύλια των αυτιών μου

και τρικυμίζουν μια στιγμή τον αγέρα·

σβήνει το μυαλό μου,

κι όλα, ουρανός και γης, αφανίζουνται.

"Εγώ μονάχα υπάρχω!" φωνάζει ο νους.

"Μέσα στα κατώγια μου,

οι πέντε μου ανυφάντρες δουλεύουν,

υφαίνουν και ξυφαίνουν τον καιρό και τον τόπο,

τη χαρά και τη θλίψη, την ύλη και το πνέμα.

"Όλα ρέουν τρογύρα μου σαν ποταμός,

χορεύουν, στροβιλίζουνται,

τα πρόσωπα κατρακυλούν σαν το νερό,

το χάος μουγκρίζει.

"Μα εγώ, ο Νους, με υπομονή, με αντρεία,

νηφάλιος μέσα στον ίλιγγο, ανηφορίζω.

Για να μην τρεκλίσω να γκρεμιστώ,

στερεώνω απάνω στον ίλιγγο σημάδια,

ρίχνω γιοφύρια, ανοίγω δρόμους,

οικοδομώ την άβυσσο.

"Αργά, με αγώνα,

σαλεύω ανάμεσα στα φαινόμενα που γεννώ,

τα ξεχωρίζω βολικά,

τα σμίγω με νόμους

και τα ζεύω στις βαριές πραχτικές μου ανάγκες.

"Βάνω τάξη στην αναρχία,

δίνω πρόσωπο, το πρόσωπο μου, στο χάος.

"Δεν ξέρω αν πίσω από τα φαινόμενα

ζει και σαλεύει μια μυστική, ανώτερη μου ουσία.

Κι ούτε ρωτώ· δε με νοιάζει.

Γεννοβολώ τα φαινόμενα,

ζωγραφίζω με πλήθια χρώματα φανταχτερά,

γιγάντιο ένα παραπέτασμα μπροστά από την άβυσσο.

Μη λες:

"Αναμέρισε το παραπέτασμα, να δω την εικόνα!"

Το παραπέτασμα, αυτό είναι η εικόνα.

(ΑΣΚΗΤΙΚΗ Καζατζάκης)


Υπέροχο ....χρηζει υπογραφής

Υπογεγραμμένο ευχαρίστως από μένα μα θάθελα εσύ να το
τιτλο-φορέσεις


"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Edited by - lorenzo on 26/05/2009 19:39:24


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 27/05/2009 01:32:42
Μήνυμα:

«Ποιος απ’ τους δυο μας γραφει αυτο το ποιημα
εχοντας εναν πολλαπλο εαυτο, μα ενα και μοναδικο
σκοταδι; Και τελικα, τι σημασια εχει τ’ ονομα μου
οταν η μοιρα μας δεν ξεχωριζει πουθενα;»
Χ.Λ.Μπoρχες



Τί οὖν ἄν, ἔφην, εἴη ὁ Ἔρως; θνητός;

Ἥκιστά γε.

Ἀλλὰ τί μήν;

Ὥσπερ τὰ πρότερα, ἔφη, μεταξὺ θνητοῦ καὶ ἀθανάτου.

Τί οὖν, ὦ Διοτίμα;

Δαίμων μέγας, ὦ Σώκρατες· καὶ γὰρ πᾶν τὸ δαιμόνιον μεταξύ ἐστι θεοῦ τε καὶ θνητοῦ.

ΘΕΟ-ΣΗ
επειδή η αθωότητα ειναι μόνο συνειδητή.
Μακαρι να σου αρεσει


Edited by - nst on 27/05/2009 01:45:56


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 27/05/2009 02:53:49
Μήνυμα:

Το μαγικό φυλαχτό


Στο κρεβατάκι της κορούλας μου
έχω κρεμάσει κρυφά ένα φυλαχτάρι
και όλοι το βλεπουνε στραβά και το κοιτούν απορημένοι
είναι δυο λέξεις, τρεις φωνές
με λίγο θαλασσί σκοτάδι
την ώρα που σβήνεται το φως
απ΄ τα ματακια της τα μπλε
βγαίνει καημός, τρέμ΄ η ψυχή
δεν ξέρουμε αν θα ξημερώσει πάλι...

Κι είναι κακό να τη ρωτάς, είναι κακό να τη ζητάς, να ψάχνεις για ελπίδα, λέμε κρυφά χωρίς μιλιά. Αντίς γι ΄αυτή, το φυλαχτό.
Τι να σημαίνει άραγε, σαν τι δυνάμεις κρύβει; Αργά διαβάζουν οι φτωχοί, χωρίς να συλλαβίζουν:
"αναρωτιέμαι την κακολόγησε κανείς
την επιλήψιμη ελπίδα;
Kανείς. Eκτός από εκείνη
την παλαιών αρχών απελπισία".

Κική Δημουλά


Σ΄ευχαριστώ Κική,
ξερεις,
για κείνο το Φυλαχτάρι
το "επιλήψιμο".


Με αυτοσχέδια, άτεχνη αγάπη Π.

ΘΕΟ-ΣΗ


Μου αρέσει!!! νονά Ε.


"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Edited by - lorenzo on 27/05/2009 02:55:53


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 27/05/2009 21:07:14
Μήνυμα:

Ευτυχισμενη στη χαρά σου... σε αυτο το σημειο ανταλλαγής ουράνιας κίνησης.
Η λατρεία της μοναχικότητας ..αναπόφευκτη εκτος κι αν μπορει κανεις να μετασχηματίζει ..να βλεπει..να ξεχνα και να θυμαται.
Και μετα να γνωρίζει πως να απαλλαγει απο τα αχρηστα που μαζεψε....η να τα χρησιμοποιησω οπως οι παλιατζήδες...?
Ακομη και με την πρόθεση αυτης της επικοινωνίας εμφανίστηκε ενα αχνό φως που ολο και δυναμώνει...και να ξερεις οτι δεν ειναι δανεικό ...

Καληνύχτα σου



Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 28/05/2009 15:56:39
Μήνυμα:


Λέτε πως επαναλαμβάνω
Κάτι που κι άλλοτε είπα. Θα το ξαναπώ.
Να το πω πάλι;
Για να φτάσεις ως εδώ,
Να φτάσεις εδώ που είσαι, να 'ρθεις από κει όπου δεν είσαι,
Το δρόμο πρέπει ν' ακολουθήσεις που δεν έχει έκσταση.
Σ' ό,τι δεν ξέρεις για να φτάσεις
Το δρόμο πρέπει ν' ακολουθήσεις της αμάθειας.
Για ν' αποχτήσεις ό,τι δεν κατέχεις
Της απογύμνωσης το δρόμο πρέπει ν' ακολουθήσεις.
Σ' ό,τι δεν είσαι για να φτάσεις
Το δρόμο ν' ακολουθήσεις πρέπει όπου δεν είσαι.
Κι ό,τι δεν ξέρεις είναι το μοναδικό που ξέρεις
Κι ό,τι κατέχεις είναι αυτό που δεν κατέχεις
Κι όπου είσαι είναι όπου δεν είσαι.

(T.S.Eliot – "East Coker")
______________________________________


"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 29/05/2009 00:23:26
Μήνυμα:

"Ξέρεις, Ανθρωπάκο, πως θα ένιωθε ένας αητός άμα έκλωθε αυγά μιας κότας;

Αρχικά ο αητός νομίζει ότι θα κλωσσήσει μικρά αετόπουλα που θα μεγαλώσουν.

Μα εκείνο που βγαίνει από τα αυγά δεν είναι παρά μικρά κοτόπουλα. Απελπισμένος ο αητός εξακολουθεί να ελπίζει πως τα κοτόπουλα θα γίνουν αητοί. Μα που τέτοιο πράμμα! Τελικά δε βγαίνουν παρά κότες που κακαρίζουν.

Όταν ο αητός διαπιστώνει κάτι τέτοιο βρίσκεται στο δίλημμα αν πρέπει να καταβροχθίσει όλα τα κοτόπουλα και τις κότες που κακαρίζουν. Μα συγκρατείται.

Κι' ό,τι τον κάνει να συγκρατηθεί είναι μια μικρή ελπίδα· πως ανάμεσα στα τόσα κοτόπουλα, μπορεί κάποτε να βρεθεί ένα αητόπουλο, ικανό σαν εκείνον τον ίδιο, ένα αητόπουλο που από την ψηλή φωληά του θ' ατενίζει μακριά κόσμους καινούριους, σκέψεις καινούριες, καινούρια σχήματα ζωής.

Μόνο αυτή η ανεπαίσθητη ελπίδα κρατάει το λυπημένο, τον αποξενωμένο αητό από την απόφασή του να φάει όλα τα κοτόπουλα και όλες τις κότες που κακαρίζουν, και που δεν βλέπουν ότι τα κλωσσάει ένας αητός, δεν καταλαβαίνουν ότι ζούνε σ' ένα ψηλό, απόμακρο βράχο, μακριά από τις υγρές και σκοτεινές κοιλάδες. Δεν ατενίζουν την απόσταση, όπως κάνει ο απομονωμένος αητός. Μόνο καταβροχθίζουν και καταβροχθίζουν, όλο καταβροχθίζουν ό,τι φέρνει ο αητός στη φωλιά.

Οι κότες και τα κοτόπουλα άφησαν τον αητό να τα ζεστάνει κάτω από τα μεγάλα και δυνατά του φτερά όταν απ' όξω κροτάλιζε η βροχή και αναβροντούσαν οι καταιγίδες που 'κείνος άντεχε δίχως καμμιά προστασία.

Όταν τα πράμματα γίνονταν σκληρότερα, του πέταγαν μικρές μυτερές πέτρες από κάποια ενέδρα για να τον χτυπήσουν και να τον πληγώσουν.

Όταν ο αητός αντιλήφθηκε την κακοήθεια ετούτη, πρώτη του αντίδραση ήταν να τα ξεσχίσει σε χίλια κομμάτια.

Μα το ξανασκέφτηκε κι' άρχισε να τα λυπάται. Κάποτε, έλπισε, θα βρισκόταν - έπρεπε να βρεθεί - ανάμεσα στα τόσα κοντόφθαλμα κοτόπουλα που κακάριζαν και καταβρόχθιζαν ό,τι έλαχε μπροστά τους, ένας μικρός αητός σαν τον ίδιο του τον εαυτό.

Ο μοναχός αητός μέχρι σήμερα δεν έχει εγκαταλείψει την ελπίδα. Κι' εξακολουθεί να κλωσσάει κοτόπουλα.


Δεν θέλεις να γίνεις αητός, Ανθρωπάκο. Γιαυτό σε τρώνε τα όρνεα.

Φοβάσαι τους αητούς κι' έτσι ζεις κοπαδιαστά και κοπαδιαστά εξολοθρεύεσαι.

Γιατί μερικά από τα κοτόπουλα σου έχουν κλωσσήσει αυγά όρνεων. Και τα όρνεά σου έχουνε γίνει οι Φύρερ σου ενάντια στους αητούς, τους αητούς που θελήσανε να σε οδηγήσουν σε μακρινότερες, πιο υποσχετικές αποστάσεις. Τα όρνεα σε δίδαξαν να τρως ψοφίμια και ν'ασαι ικανοποιημένος με ελάχιστα σπειριά σιτάρι.

Σ' έμαθαν και να ορύεσαι "Ζήτω, ζήτω, Μέγα Όρνεο!".


Τώρα λιμοκτονείς και πεθαίνεις κι' ακόμη φοβάσαι τους αητούς που κλωσσάνε τα κοτόπουλά σου."


Βίλχελμ Ράϊχ απο το "ακου ανθρωπάκο"

Ευχαριστώ .....πάντα


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 29/05/2009 00:37:59
Μήνυμα:

Για να αλλαξουμε διαθεση....μου το εστειλε μια φίλη και εχει τιτλο
<< τι media strom και μ-----ς..>> χι χι !!!


Κρεμμυδια ..το φετιχ μου....

Edited by - nst on 29/05/2009 00:38:56


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 30/05/2009 12:27:49
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=AA9CC9z8osE&eurl=http%3A%2F%2Ftroktiko.blogspot.com%2F2009%2F05%2Fblog-post_8582.html&feature=player_embedded


Την καλημέρα μου...

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 31/05/2009 14:12:20
Μήνυμα:


http://www.youtube.com/watch?v=ZfxKzNM4uA0&feature=related

Θέλω ακόμα μια βόλτα έχουμε ζήσει τόσα μαζί
θέλω ακόμα μια βόλτα στου Αιγαίου το γλυκό θαλασσί
θέλω ακόμα μια βόλτα στης ζωής μας τα μεγάλα γιατί
θέλω ακόμα μια βόλτα να κάνουμε μαζί

θέλω ακόμα μια στροφή να χορέψουμε μαζί
θέλω ακόμα ένα καφέ στο ξημέρωμα στο μπλε

θέλω ακόμα μια βόλτα έχουμε ζήσει τόσα μαζί
θέλω ακόμα μια βόλτα να φεύγω μόνη να γυρνάμε μαζί
θέλω ακόμα μια βόλτα στα μεγάλα μας γιατί

θέλω ακόμα μια στροφή να χορέψουμε μαζί
θέλω ακόμα ένα καφέ στο ξημέρωμα στο μπλε..


"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 31/05/2009 14:17:05
Μήνυμα:


http://www.youtube.com/watch?v=oMejpslfERs&feature=related

Πού με πηγαίνει αυτό το φως
Αλήθεια που με πάει
Μοιάζει να φεύγει προς τα εμπρός
Μα όλο πίσω γυρνάει

Δρόμοι από χώμα μια ουρανό
Και θάλασσας αλμύρα
Πόσες γιατρέψατε πληγές
Πόσα για μένα πήρα

Ήταν να φύγουμε μαζί
Όμως πηγαίνω μόνος
Ήταν ν' ανοίξουμε πανιά
Μα δε μας πήρε ο χρόνος

Ήταν να φύγουμε μαζί
Όμως πηγαίνω μόνος
Μόνος παλεύω τον καιρό
Κι όπου με βγάλει ο δρόμος

Πετάει και τρέχει βιαστικό
Κι αυτό το καλοκαίρι
Έρχεται προς το μέρος μας
Κάνει πως δε μας ξέρει
Που μας πηγαίνει αυτό το φως
Αλήθεια που μας πάει
Μοιάζει να φεύγει προς τα εμπρός
Μα όλο πίσω γυρνάει

Ήταν να φύγουμε μαζί
Όμως πηγαίνω μόνος
Ήταν ν' ανοίξουμε πανιά
Μα δε μας πήρε ο χρόνος

Ήταν να φύγουμε μαζί
Όμως πηγαίνω μόνος
Ταξίδι στον ωκεανό
Και όπου με βγάλει ο δρόμος

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 31/05/2009 14:25:53
Μήνυμα:

Που πάει το φως...


Ένα βράδυ, δυό ξανθιές φίλες συζητούν.

"Που πάει το φως όταν το κλείνουμε;" ρωτάει η μιά την άλλη.

"Ξέρω και εγώ, κάπου θα κρύβεται", της απαντάει.

"Ναι, αλλά πού;", ξαναρωτάει η πρώτη.

"Ε, δεν ξέρω, αλλά αφού επιμένεις, θα το σκεφτώ και θα σου πω μόλις το βρω...".

Όποτε γυρνάει σπίτι της, το σκέφτεται και μετά παίρνει τη φίλη της τηλέφωνο.

"Έλα, το βρήκα!! Λοιπόν άκου τι θα κάνεις. Πρώτα θα κλείσεις όλα τα φώτα του σπιτιού και μετά θα πας και θα ανοίξεις σιγά-σιγά τη πόρτα του ψυγείου..."

χιχιχι!!!

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 01/06/2009 01:11:16
Μήνυμα:


Ο ΓΚΡΕΜΙΣΤΗΣ

Ακούστε. Εγώ είμαι ο γκρεμιστής, γιατί είμ’ εγώ κι ο χτίστης,
ο διαλεχτός της άρνησης κι ο ακριβογιός της πίστης.
Και θέλει και το γκρέμισμα νου και καρδιά και χέρι.
Στου μίσους τα μεσάνυχτα τρέμει ενός πόθου αστέρι.

Κι αν είμαι της νυχτιάς βλαστός, του χαλασμού πατέρας,
πάντα κοιτάζω προς το φως το απόμακρο της μέρας.
εγώ ο σεισμός ο αλύπητος, εγώ κι ο ανοιχτομάτης·
του μακρεμένου αγναντευτής, κι ο κλέφτης κι ο απελάτης

και με το καριοφίλι μου και με τ’ απελατίκι
την πολιτεία την κάνω ερμιά, γη χέρσα το χωράφι.
Κάλλιο φυτρώστε, αγκριαγκαθιές, και κάλλιο ουρλιάστε,λύκοι,
κάλλιο φουσκώστε, ποταμοί και κάλλιο ανοίχτε τάφοι,

και, δυναμίτη, βρόντηξε και σιγοστάλαξε αίμα,
παρά σε πύργους άρχοντας και σε ναούς το Ψέμα.
Των πρωτογέννητων καιρών η πλάση με τ’ αγρίμια
ξανάρχεται. Καλώς να ρθει. Γκρεμίζω τη ασκήμια.

Είμ’ ένα ανήμπορο παιδί που σκλαβωμένο τό 'χει
το δείλιασμα κι όλο ρωτά και μήτε ναι μήτε όχι
δεν του αποκρίνεται κανείς, και πάει κι όλο προσμένει
το λόγο που δεν έρχεται, και μια ντροπή το δένει

Μα το τσεκούρι μοναχά στο χέρι σαν κρατήσω,
και το τσεκούρι μου ψυχή μ’ ένα θυμό περίσσο.
Τάχα ποιός μάγος, ποιό στοιχειό του δούλεψε τ' ατσάλι
και νιώθω φλόγα την καρδιά και βράχο το κεφάλι,

και θέλω να τραβήξω εμπρός και πλατωσιές ν’ ανοίξω,
και μ’ ένα Ναι να τιναχτώ, μ’ ένα Όχι να βροντήξω;
Καβάλα στο νοητάκι μου, δεν τρέμω σας όποιοι είστε
γκρικάω, βγαίνει από μέσα του μια προσταγή: Γκρεμίστε!


ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 01/06/2009 01:13:58
Μήνυμα:


KAΛΟ ΜΗΝΑ

Edited by - nst on 01/06/2009 01:17:15


Συγγραφέας Μηνύματος: galazia_sfaira
Απάντησε την: 02/06/2009 15:47:45
Μήνυμα:


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 03/06/2009 10:53:21
Μήνυμα:

Γαλαζουλινι......γιουπιιιιιιιιι!!!!!!!! φιλάκια στον υπολογιστή σου..


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 03/06/2009 12:02:52
Μήνυμα:

Επειδή το γαλάζιο ''ανοιγει '' την ματιά και απλωνεται στην αγκαλιά του ουρανού.


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 04/06/2009 09:11:49
Μήνυμα:

60 σελιδες στην ''ανατολή '' μα καμια αναφορά στον Ηλιο...
Τα χρωματα κυλούσαν σαν ολοζωντανα ροζ φίδια απαλα και μυστήρια οπως ανοιγονταν και αποχαιρετουσαν ..χόρευαν στο χαδι του τοσο απλωχερα τρυφερά δοσμένο..
Κι ολο και ανεβαινε ..μεχρι που η οψη του γελαγε, χρυσαφιά και δυνατή

http://www.youtube.com/watch?v=ZcBQ7sey4S8&feature=related

Καλημερουδια


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 04/06/2009 11:24:47
Μήνυμα:

το Ψωμί

'Ενα τεράστιο καρβέλι, μια πελώρια φραντζόλα ζεστό
ψωμί, είχε πέσει στο δρόμο από τον ουρανό,
ένα παιδί με πράσινο κοντό βρακάκι και με μαχαίρι
έκοβε και μοίραζε στον κόσμο γύρω,
όμως και μια μικρή, ένας μικρός άσπρος άγγελος. κι αυτή
μ' ένα μαχαίρι έκοβε και μοίραζε
κομμάτια γνήσιο ουρανό
κι όλοι τώρα τρέχαν σ' αυτή, λίγοι πηγαίναν στο ψωμί,
όλοι τρέχανε στον μικρόν άγγελο που μοίραζε ουρανό!
Ας μην το κρύβουμε.
Διψάμε για ουρανό.


Μίλτος Σαχτούρης


Πόπη μου γειά σου!!!!!

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 04/06/2009 11:34:06
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=PYp7PvrRcE4&feature=related


"Θα είμαι εκεί πάντα μέσα στη ζωή σου, τα φώτα της ν' ανάβω κ ας μην την ζω μαζί σου...."


http://www.youtube.com/watch?v=iP_RfZob_tM&feature=related


Αφιερωμένο...!


"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Edited by - lorenzo on 04/06/2009 11:44:01


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 04/06/2009 18:02:45
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=88Vz1HQC5wc&feature=related


Σ'ακολουθώ , στην τσέπη σου γλιστράω ,

σαν διφραγκάκι τόσο δα μικρό.

Σ'ακολουθώ και ξέρω πως χωράω ,

μεσ'το λακάκι που'χεις στο λαιμό.

Έλα κράτησε με και περπάτησε με

μες'τον μαγικό σου τον βυθό.

Πάρε με μαζί σου στο βαθύ φιλί σου

μη μ'αφήνεις μόνο θα χαθώ.


Σ'ακολουθώ και ξέρω πως χωράω

μεσ'το λακάκι που'χεις στο λαιμό.

Σ'ακολουθώ και πάνω σου κολλάω ,

σαν φανελάκι καλοκαιρινό.

Σ'ακολουθώ σ'αγγίζω και πονάω ,

κλείνω τα μάτια και σ'ακολουθώ.


Οταν οι πλανευτές της ερήμου ανοίγουν το μεγαλείο τους , τραγουδάνε ακόμη και οι βράχοι
Χρυσοπράσινες κορδέλες τρέχουν …κυκλώνοντας την κατάθεση σαν μια μορφή που ξεφεύγει από το λαιμό μου και υψώνεται
Είναι αδιαπέραστος τώρα ο κύκλος μα θα το ξέρεις …και μόνο εκεί θα φτάσει ο ψίθυρος …άκου….. είναι οι νεράιδες Σου…ολόγυρα σου..

Edited by - nst on 04/06/2009 18:03:34


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 08/06/2009 00:14:29
Μήνυμα:


Πέτρωσ΄ο χρόνος
στον αέναων ερώτων
την πολιτεία.

βαθειά στις κατακόμβες
της μνήμης
αποκαθήλωση.

συνθλίβεται
το κορμί μου
πισωταξιδεύοντας σαν Οδυσσέας

δυο πράσινα μάτια
θαλασσοδέρνει
ουρλιάζοντας βουβά η καταιγίδα

Σσσσςςς σώπασε
άκου!
ακούς?

μη μου θυμώνεις
μη με μαλώνεις
ΑΓΑΠΑ ΜΕ!!!!


Νονά δώστου όνομα παρακαλώ γιατί
κρυώνει έτσι γυμνούλη κι απροστάτευτο

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 08/06/2009 02:09:34
Μήνυμα:

Μαστιγώνει την αγάπη μου στα αγρια κυμματα του και εκεινη τρεμει και συντριβεται απο το βαρύ φορτίο που εζητησε.
Μα ειναι η ωρα που εκεινη θα αγγιξει καθε τραχύ και ξεχασμένο ...τις στροφές της σπείρας να αλλάξει μεχρι γη και ουρανος συναντηθούν.
Η καρδιά χαιρετάει την ομορφια μεσα σου ....τις αναμνήσεις λύνει στους ηχους της..

Για μενα ειναι οι... << ηχοι της καρδιάς >>.
Μονο αυτοι, μπορουν να κλείσουν την απεραντοσύνη σε μια γλυκειά ζεστή ''κουβερτούλα''...

Με μεγαλη μου χαρα και τιμή


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 08/06/2009 13:22:03
Μήνυμα:

Γατες ισως οχι αν και το εχω κανει κι αυτό καποτε.....που επρεπε να την πλυνω....
φιλάκια

Edited by - nst on 08/06/2009 13:24:46


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 11/06/2009 00:31:23
Μήνυμα:

Πράξη δημιουργίας
(η καρδιά και το πιάνο)

«αίμα γαρ ανθρώποις
περικάρδιόν εστι νόημα»
(Εμπεδοκλής)

Τραγούδα καρδιά μου και παίξε
τη συμφωνία της ζωής

Ο χρόνος σου ένα διάστημα είναι μουσικό
του τρόμου τα κενά οι παύσεις σου είναι
οι χτύποι σου είναι ο ρυθμός που αναγεννά την αρμονία

Πόσες και πόσες μουσικές παραλλαγές
και ίδιος πάντα ο μυστικός σκοπός
Το μαύρο με το άσπρο που υφαίνει

Τραγούδα καρδιά μου και χτύπα
τα αόρατα πλήκτρα
Με τη μνήμη των τόξων σου χτύπα

Σ' αυτήν τη μετέωρη σκάλα
Άγνωστο ποιος και ως πότε διευθύνει

Εύα Λιάρου-Αργύρη
Από τη συλλογή Συμπλοκή παραστάσεων (1997)

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 11/06/2009 00:35:34
Μήνυμα:

σε εσοχές


Όλη νύχτα κουβάρι
να σε μαντεύω
φάντασμα
σαν κοιμηθώ πριν κοιμηθώ
γυρίζοντας απ’ το πλευρό των χαμόγελων
στο ελάχιστο παράθυρο
με το καντήλι των βλεμμάτων σπασμένο


© Ελένη Νανοπούλου.

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 11/06/2009 00:42:46
Μήνυμα:

κι ένα δικό μου έτσι για καληνύχτα!!

Σπασμένες
σκόρπιες εικόνες εκεί
στα βρώμικα χαλίκια
στα ριζά του δέντρου όπου
ξεχερσωμένες ρίζες - πλοκάμια
τρυπώνουν στην άγονη γη
παλεύοντας απελπισμένα
με νύχια και με δόντια
να ξεδιψάσουν
ρουφώντας ζωή
απ΄της μάνας γης το μαστάρι..

Καμπυλώνει ο Χρόνος
καθώς
δραπέτες παιδικών παραμυθιών
απόκοσμες εικόνες
ζωγραφιές του θυμικού
ζωντανεύουν
σαν ασπρόμαυρες ταινίες
σε ασβεστωμένο τείχο

Σκόρπια λόγια
σκόρπιες ζωές
φωνές παιδικές από κάποια
κοντινή κατασκήνωση
έρχονται άλλοτε δυνατές κι άλλοτε
σαν ψύθιρος απ΄το βάθος
εκει δίπλα στο ποτάμι..

Πόσο μακραίνουν οι σκιές καθώς νυχτώνει
και πως ξεθωριάζουν τα χρώματα..
Πίσω από τα μάτια ένας ήχος
και πίσω από τον ήχο μια οσμή
και πίσω της ένα άγγιγμα στα ακροδάχτυλα που
άπειρα να αγγίξουν τ΄άπειρο τολμούν
μες το κενό ισορροπούν σε παύσεις και φωνές
σε ψιθύρους και σε σιωπές ανάμμεσα ..


Υγ. Άτιτλο κι αυτό ως συνήθως..

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 11/06/2009 11:44:45
Μήνυμα:

Η ζωή δεν είναι παίξε-γέλασε
Πρέπει να τηνε πάρεις σοβαρά,
Όπως, να πούμε, κάνει ο σκίουρος,
Δίχως απ' όξω ή από πέρα να προσμένεις τίποτα.
Δε θα 'χεις άλλο πάρεξ μονάχα να ζεις.

Η ζωή δεν είναι παίξε-γέλασε
Πρέπει να τηνε πάρεις σοβαρά
Τόσο μα τόσο σοβαρά
Που έτσι, να πούμε, ακουμπισμένος σ' έναν τοίχο
με τα χέρια σου δεμένα
Ή μέσα στ' αργαστήρι
Με λευκή μπλούζα και μεγάλα ματογυάλια
Θε να πεθάνεις, για να ζήσουνε οι άνθρωποι,
Οι άνθρωποι που ποτέ δε θα 'χεις δει το πρόσωπό τους
και θα πεθάνεις ξέροντας καλά
Πως τίποτα πιο ωραίο, πως τίποτα πιο αληθινό απ' τη ζωή δεν είναι.

Πρέπει να τηνε πάρεις σοβαρά
Τόσο μα τόσο σοβαρά
Που θα φυτέυεις, σα να πούμε, ελιές ακόμα στα εβδομήντα σου
Όχι καθόλου για να μείνουν στα παιδιά σου
Μα έτσι γιατί το θάνατο δε θα τονε πιστεύεις
Όσο κι αν τον φοβάσαι
Μα έτσι γιατί η ζωή θε να βαραίνει πιότερο στη ζυγαριά.

.................................
,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,

Η ζωή δεν είναι παίξε-γέλασε
Πρέπει να τηνε πάρεις σοβαρά,
Όπως, να πούμε, κάνει ο σκίουρος,
Δίχως απ' όξω ή από πέρα να προσμένεις τίποτα.
Δε θα 'χεις άλλο πάρεξ μονάχα να ζεις.
Τις πιο όμορφες μέρες μας δεν τις ζήσαμε ακόμα
Κι αχ ό,τι πιο όμορφο θα 'θελα να σου πω
Δε στο 'πα ακόμα.


ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ
του Ναζίμ Χικμέτ

απόδοση Γιάννης Ρίτσος

http://www.youtube.com/watch?v=gNggpSYuoQI&eurl=http%3A%2F%2Ftroktiko.blogspot.com%2F&feature=player_embedded

καλή μας μέρα παιδάκια

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 11/06/2009 12:13:15
Μήνυμα:

Δες τι βρήκα ..νονά

composer Manolis Andreou "Theosis" στο youtube


Καλησπέρα ! Ονομάζομαι Μανώλης Ανδρέου και είμαι νέος συνθέτης. Επειδή δεν έχω άλλο τρόπο να δείξω την δουλειά μου , ανέβασα ένα βίντεο στο youtube,με μουσική δική μου, προκειμένου να αποκομίσω γνώμες από τον κόσμο. Θα χαιρόμουν πολύ εάν το βλέπατε και εσείς!Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων!
Το βίντεο μπορείτε να το δείτε εδώ :

http://www.youtube.com/watch?v=eLFMDZ_EHTo

http://www.youtube.com/watch?v=eLFMDZ_EHTo


"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 12/06/2009 00:23:07
Μήνυμα:

ΘΕΟ-ΣΗ

Μουρμουρίζει η κουτσομπόλα βροχή
πιτσιλώντας στο γκαλντερίμι
κι ο βραχνός ήχος του σαξόφωνου
ξεγλιστρά απ΄τη χαραμάδα της πόρτας
του μπάρ με τα φώτα του νέον να καθρεφτίζονται
παιχνιδίζοντας στο μουσκεμένο σοκάκι
αναβοσβήνοντας πότε μπλέ
και πότε κόκκινα

Γλύστρισε πάνω σου σα παγωμένο φίδι
ψυχρόαιμο
το λευκό χρώμα του ολόγιομου φεγγαριού
..δραπετεύοντας από το αφυχταγγάλιασμα
βελουδένιου σύννεφου
πισσόχρωμου
τρυπώνοντας
από το γαλάζιο ξεχαρβαλωμένο παράθυρο
του μικρού παλιού ξενοδοχείου

Στραφτάλισε το δάκρυ καθώς
σκαρφάλωνε στην αυλακιά του ματιού σου
λίγο πρίν κυλίσει προς
το λακάκι δίπλα στα σαρκώδη χείλη σου
λίγο πριν το ρουφήξουν λαίμαργα
τα ένοχα δικά μου..


Ανατριχίλα στο λαιμό δάγκωμα..
ξανά και ξανά
κοφτές γρήγορες ανάσες
..καφτές


βραχνές άναρθρες κραυγούλες
ενοχικής συγκάλυψης
πνιχτές
Σσσσσςςςςς..
μη μας ακούσουν
???

ποιοί???
οι όποιοι..
ενοχικοί δυνάστες μας
αιώνια πολέμιοι της ανθρώπινης εξύψωσης
στη ΘΕΟ - ΣΗ!!
ή μάλλον της ΕΠΙΓΝΩΣΗΣ...

Σσσσςςςςς μην ξυπνήσουμε.. Μη!
Είναι ωραίος ο ύπνος
της άγνοιας
της αφέλειας
της λήθης
της αμέλειας
της μακαριότητας
της αθωότητας
της ηλιθιότητας
ισως μα
και της σχετικότητας
χιχιχι

LORENZO

http://www.youtube.com/watch?v=Mwx5F1siN4o&feature=PlayList&p=9E5DF01A5F0E9092&index=44

Τι λες γι αυτό ? Μου φαινεται οτι του παει πιο πολυ απο εκεινο το μιγμα Παπαθανασιου, Ολντφιλντ και Κλαιντερμαν....μαζί με ενα απομακρο θεό ...τοσο βαρύ....

Edited by - nst on 12/06/2009 00:35:30


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 12/06/2009 00:24:07
Μήνυμα:

Edited by - nst on 12/06/2009 00:32:59


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 12/06/2009 00:58:34
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=DxNCDx00mTg

http://www.youtube.com/watch?v=CyjYAHxcrXQ

ατιτλο..
<< Σκιές >>

Ομως ελα να ξεθωριασουμε τις σκιές ...το επομενο μωρουδάκι μου θα ειναι γελαστό.
Καλό ξημερωμα.

Edited by - nst on 12/06/2009 01:09:09


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 12/06/2009 11:01:36
Μήνυμα:


Άκου τους αλήτες παίξιμο!!!

http://www.youtube.com/watch?v=1M75iYZ-_Jg&feature=related

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 12/06/2009 11:19:11
Μήνυμα:


Ο Παπάζογλου ταιριάζει ίσως καλύτερα αλλά κι ο Μάλαμας με τρελαίνει!!!

άστο φλου...

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 12/06/2009 12:18:21
Μήνυμα:

quote:
Άκου τους αλήτες παίξιμο!!!

Οτι επρεπε τωρα χι χι χι ελπίζω να συντονιστηκα σωστά...
αλλα οπως και ναναι, μου αρεσε..

quote:
Ο Παπάζογλου ταιριάζει ίσως καλύτερα αλλά κι ο Μάλαμας με τρελαίνει!!!

Ετσι το ειδα κι εγω και τους ηθελα και τους δυο ..απληστη ....οπως παντα
Καλημερα

http://www.youtube.com/watch?v=D8htKWiLfQU

Edited by - nst on 12/06/2009 12:21:52


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 12/06/2009 14:09:46
Μήνυμα:


Άκου το απολύτως Τ Ε Λ Ε Ι Ο!!!!!!!!!!!!!!!


http://www.youtube.com/watch?v=-rD6sra0-vE&feature=related

ΚΑΛΗΜΕΡΑ!!!!!!!


"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 12/06/2009 23:56:18
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=eKFUVXiyr1I&feature=related

κι αυτο ειναι πολυ ομορφο αν το αντιστρεψεις ..λιγουλακι..χι χι


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 13/06/2009 01:29:17
Μήνυμα:



Δειλινό


Λεπτομέρειες ασήμαντες που κάνουν πιο οδυνηρές τις αναμνήσεις
και τα χρόνια μας, βαλσαμωμένα πουλιά, μας κοιτάζουν τώρα με μάτια ξένα
- αλλά κι εγώ ποιός ήμουν;
ένας πρίγκηπας του τίποτα
ένας τρελός για επαναστάσεις κι άλλα πράγματα χαμένα
και κάθε που χτυπούσαν οι καμπάνες ένιωθα να κινδυνεύει η ανθρωπότητα
κι έτρεχα να τη σώσω.
Κι όταν ένα παιδί κοιτάει μ' έκσταση το δειλινό, είναι που αποθηκεύει θλίψεις για το μέλλον.

Τάσος Λειβαδίτης

Άκου ..

http://www.youtube.com/watch?v=i5_73UNbpUs&feature=related


"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 13/06/2009 01:56:56
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=aUlNLz2NBHw&feature=related

Οι πιο μεγάλες νύχτες είναι αυτές που κλαις και δε σ'ακούν...

http://www.youtube.com/watch?v=KWg1ilYvJMA&feature=related


"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Edited by - lorenzo on 13/06/2009 02:04:15


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 13/06/2009 14:13:11
Μήνυμα:

Τηλέγραφος, τηλέφωνο

Τον Απρίλιο του 1875 ο Μπελ ανακάλυψε τον πολλαπλό τηλέγραφο ενώ τις πρώτες του σημειώσεις σχετικά με το τηλέφωνο τις έγραψε τον Αύγουστο του ίδιου χρόνου και ένα μήνα αργότερα ξεκίνησε να γράφει σχετικά με τις προδιαγραφές του. Στις 7 Μαρτίου του 1876 το Γραφείο Ευρεσιτεχνίας των Η.Π.Α έδωσε στον Μπελ το σχετικό δίπλωμα που κατοχύρωνε τη συσκευή που μεταδίδει τον ήχο και τη φωνή τηλεγραφικώς.

Η συσκευή που χρησιμοποιήθηκε περιελάμβανε μια ελαστική μεμβράνη από σίδηρο, που βρισκόταν μπροστά από ένα σιδηρομαγνητικό πυρήνα, περιτυλιγμένο με μονωμένο αγωγό. Μια γραμμή από δυο καλώδια συνέδεε τη συσκευή αυτή με μια άλλη παρόμοια. Στη συσκευή του Μπελ η φωνή έπεφτε πάνω στη μεμβράνη και την έκανε να πάλλεται. Αυτό τον καθιέρωσε σαν τον πρώτο που εφάρμοσε τις κυματοειδείς μορφές των ηλεκτρικών ρευμάτων.

Ακολούθησαν δικαστικές αγωγές που έθεταν σε αμφισβήτηση την εφεύρεση του Μπελ αλλά ο ίδιος έμεινε ανένδοτος και υποστήριζε με πάθος την ανακάλυψη του.

Διδάκτωρ Martin Cooper εφευρέθηκε το σύγχρονο κινητό. Αυτός ανακάλυψε το υπεύθυνο για την τεχνολογία της κινητής τηλεφωνίας, όταν ήταν ο διευθυντής της Έρευνας και Ανάπτυξης στη Motorola.
-----------------------------------------------
ΑΕΡΟΠΛΑΝΟ (ιστορία)

Αεροπλάνο, ονομάζεται η συσκευή που είναι βαρύτερη από τον αέρα και έχει τη δυνατότητα να πετάει με δική της δύναμη. Από τότε που ο άνθρωπος εμφανίστηκε στη γη ονειρευόταν να πετάξει σαν τα πουλιά. Πολλές αρχαίες θρησκείες έδιναν αυτή την ικανότητα στους θεούς τους και τους απεικόνιζαν να πετούν στον ουρανό. Οι θεότητες των αρχαίων Αιγυπτίων και Ελλήνων πετούσαν στον αέρα χωρίς να έχουν φτερά ή φορούσαν μόνο φτερωτά πέδιλα. Τα σεραφείμ και τα χερουβίμ των Εβραίων είχαν φτερά και στην αρχαία Κίνα και την Ινδία είναι πολύ συχνές οι απεικονίσεις φτερωτών ανθρώπων. Ο γνωστότερος μύθος για πτήση των ανθρώπων είναι αυτός του Ίκαρου που πέταξε στον αέρα με φτερά κατασκευασμένα από τον πατέρα του το Δαίδαλο.

Στην προσπάθεια του ο άνθρωπος να πετάξει, άρχισε να μελετά την πτήση των πουλιών. Έπειτα από έρευνες και πειράματα εκατοντάδων ετών, προσπάθησε να κατασκευάσει μια πτητική συσκευή, το ορνιθόπτερο. Η συσκευή αυτή αν και φαινόταν πραγματοποιήσιμη, δεν κατασκευάστηκε ποτέ γιατί παρουσιάστηκαν πολλές δυσκολίες στην πράξη. Η απαίτηση για πολύ γερή και ταυτόχρονα πολύ ελαφριά κατασκευή που να μπορεί να κινηθεί με τη μυϊκή δύναμη του ανθρώπου έκανε την κατασκευή αδύνατη.

Η πρώτη σοβαρή απόπειρα για την ανάλυση της πτήσης έγινε από τον Αριστοτέλη στο έργο του «Φυσικά», τον 4ο αιώνα π.χ. Σύμφωνα με τις αντιλήψεις του Αριστοτέλη, ένα σώμα που κινείται στον αέρα βρίσκεται συνέχεια κάτω από την επίδραση μιας δύναμης η οποία διατηρεί την πτήση και όταν σταματήσει να δρα, σταματάει και η πτήση. Η θεωρία αυτή αποδείχθηκε λανθασμένη 20 αιώνες αργότερα από το Νεύτωνα, ο οποίος απέδειξε ότι ένα σώμα συνεχίζει την κίνηση του μέχρι να εφαρμοστεί μια αντίθετη δύναμη και να το σταματήσει.

Τον 15ο αιώνα ο Λεονάρντο ντα Βίντσι προσπάθησε να στηρίξει θεωρητικά τη δυνατότητα κατασκευής πτητικών μηχανών, μελετώντας προσεκτικά την πτήση των πουλιών. Ο ντα Βίντσι απορρίπτοντας την κεντρική ιδέα της θεωρίας του Αριστοτέλη, υποστήριξε ότι ο αέρας αντιτίθεται στην πτήση. Ξεκινώντας όμως από την σωστή αυτή άποψη, διατύπωσε τη λανθασμένη θεωρία ότι η κίνηση των φτερών των πουλιών δημιουργεί συμπίεση του αέρα από την κάτω μεριά τους. Έτσι, η πτήση των πουλιών είναι δυνατή γιατί μπορούν να στηρίζονται πάνω στις συμπυκνώσεις του αέρα και να πετούν. Μετά από πειράματα κατέληξε και στο πολύ σωστό συμπέρασμα ότι υπάρχει σχέση ανάμεσα στο τετράγωνο του βάρους που πρόκειται να πετάξει και του κυκλικού μήκους του φτερού της πτητικής μηχανής. Έτσι υπολόγισε ότι για να πετάξει ένας άνθρωπος χρειάζεται φτερά μήκους περίπου 12 μέτρων. Σχεδίασε και κατασκεύασε πολλά πρότυπα πτητικών μηχανών που καμία δυστυχώς για αυτόν δεν είχε επιτυχία. Αργότερα παρατηρήθηκε ότι ορισμένα πουλιά μπορούσαν να πετούν χωρίς να κουνούν τα φτερά τους, απλώς γλιστρώντας μέσα στον αέρα.

Το τέλος στην ιστορία αυτή δόθηκε από τους επιστήμονες Μπορέλι και Γκούκ, οι οποίοι απέδειξαν ότι η πτήση του ανθρώπου δεν είναι δυνατή μόνο με τη δική του μυϊκή δύναμη. Από τότε (περίπου γύρω στο 1700μ.χ.) ο άνθρωπος προσπάθησε να ανακαλύψει μια μηχανή που να πετάει με δική της δύναμη Την εποχή εκείνη δεν είχαν ανακαλυφθεί ακόμα οι μηχανές, οπότε οι έρευνες στράφηκαν προς τα ανεμοπλάνα. Από το 1670 μέχρι το 1780 έγιναν πάρα πολλά αποτυχημένα πειράματα για την κατασκευή ενός ανεμοπλάνου, αλλά μετά την ανακάλυψη του αερόστατου το 1783 οι έρευνες στράφηκαν ολοκληρωτικά προς αυτή την κατεύθυνση. Μέσα στα επόμενα 120 χρόνια το αερόστατο γνώρισε τεράστια εξέλιξη και αποδοχή σαν τη λύση του προβλήματος της πτήσης του ανθρώπου.

Τα αερόστατα όμως στηρίζονταν στον αέρα στατικά, σαν σώματα ελαφρύτερα από τον αέρα σύμφωνα με την αρχή του Αρχιμήδη για την άνωση των σωμάτων. Η στήριξη όμως ενός σώματος βαρύτερου από τον αέρα μπορεί να γίνει σύμφωνα με τους νόμους της αεροδυναμικής και αυτό ήταν το μεγαλύτερο πρόβλημα που έπρεπε να λυθεί. Την περίοδο 1799-1810 ο βαρώνος Καίυλεϋ, έβαλε τις βάσεις της αεροδυναμικής και ήταν ο πραγματικός εφευρέτης του σύγχρονου αεροπλάνου. Η πρώτη βαρύτερη από τον αέρα μηχανή σχεδιάστηκε το 1842 από τον Χένσον, αλλά δεν κατάφερε να πετάξει ποτέ. Οι μηχανές που πέταξαν πραγματικά ήταν οι εξής:

· Το 1870 ο Πενώ κατασκεύασε μια μηχανή που την ονόμασε «πλανοφόρο». Αυτή η μηχανή πέταξε σε απόσταση 40 μέτρων μέσα σε 11 δευτερόλεπτα.

· Το 1879 ο Τατέν κατασκεύασε μικρό αεροπλάνο βάρους που πετούσε με πεπιεσμένο αέρα.

· Το 1881 ο Μοζάϊσκι κατασκεύασε αεροπλάνο που είχε πέντε βασικά μέρη: σώμα, σταθερό φτερό, κινητήρα με έλικα, ουρά και σύστημα προσγείωσης.

· Το 1884 ο Μαξίμ έκανε δοκιμή αεροπλάνου με ατμομηχανή, το οποίο δεν πέταξε γιατί έπαθε ζημιά η μηχανή.

· Το 1896 ο Λάνγκλεϋ κατασκεύασε αεροπλάνο με μικρή ατμομηχανή που πέταξε για 1600 μέτρα.

· Το 1903 οι αδελφοί Ράιτ τοποθετούν μια μηχανή εσωτερικής καύσης ισχύος 16 ίππων από αυτοκίνητο στο δικό τους αεροπλάνο και κατάφεραν να πετάξουν για 260 μέτρα. Το σύγχρονο αεροπλάνο είχε γεννηθεί.
---------------------------------------------
Βεβαια ολα αυτα για να λειτουργησουν θελουν το χερι μας μια και δεν ερχονται σε εμας

Αυτα ετσι για να ξερεις...

Απο της αρχης του κοσμου , υπαρχει μια ενεργεια που αλλοι αποκαλουν τσι ..αλλοι κι ..αλλοι πρανα ...αλλοι αστρικό φως κλπ κλπ ....
Μια και αυτη ταξιδευει πιο ευκολα , ευτυχως, θα ερχεται ανα τριωρο ....για να παιζεις κι εσυ μαζί μου.

http://www.youtube.com/watch?v=2PygT02AmKA&feature=related

Edited by - nst on 13/06/2009 14:14:46


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 14/06/2009 00:03:57
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=aXYZL2XJEnI&feature=related

Αγαπημενε φίλε μου


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 14/06/2009 01:31:40
Μήνυμα:

Άκουσε το μετά διάβασε

http://www.youtube.com/watch?v=3jQuoVb3WvU&feature=related


O KITARO είναι ο σημαντικότερος μουσικός της Ιαπωνίας, ένας από τους κορυφαίους σύγχρονους δημιουργούς της Άπω Ανατολής και σίγουρα ο διασημότερος εκπρόσωπος της Ασιατικής καλλιτεχνικής κοινότητας στη Δύση.
Από τους κυριότερους εκφραστές της αντίληψης περί «οικουμενικότητας του ανθρωπίνου πολιτισμού», εμπνεύστηκε, συνέθεσε, δόμησε και απέδωσε τα έργα του με τέτοιον τρόπο, ούτως ώστε να αντανακλούν μία «κοινή παγκόσμια φιλοσοφία». Έχοντας ως μουσική βάση την παράδοση της πατρίδας του, πειραματίζεται με τα δυτικά ακούσματα, διερευνώντας νέα μουσικά είδη και δημιουργώντας μία εντελώς ιδιαίτερη προσωπική, εκπληκτική μουσική φόρμα, που βρίσκει αμέσως τεράστια απήχηση στη διεθνή πολιτιστική σκηνή.

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 14/06/2009 01:39:13
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=H2FFDDWz3R0&feature=related


Από τη δεκαετία του ’60, το μυστικιστικό ρεύμα ήταν πάντα παρόν, τουλάχιστον στην underground καλλιτεχνική παραγωγή
Είναι παράδοξο. Οι μυστικιστικές-θρησκευτικές ρίζες της φιλοσοφίας των hippies διατήρησαν πολιτιστικά ζωντανές τις θέσεις τους ακόμα και μετά από την –πολιτική- προοδευτική ριζοσπαστικοποίηση. Πολιτιστικές θέσεις που είναι ανιστορικές και ανίκανες να αυτοκαταργηθούν ή να αυτοξεπεραστούν. Η εμμονή σ’ αυτές για πολλούς θα χαρακτηριστεί αρνητική.

Ακόμα και ο Bob Dylan, ο βασικότερος εκφραστής της "ανήσυχης" Αμερικής, πέρασε τη χριστιανική του περίοδο (τέλος των 70s- αρχές των 80s), ενώ είναι διάχυτη στο έργο του η επιρροή της Βίβλου -ήδη από την εποχή του All Along the Watch Tower ή ίσως και νωρίτερα...


Στον αντίποδα, ο Cat Stevens από ελληνο-ορθόδοξος θα γίνει μουσουλμάνος και θα εξαφανισθεί ως το 1985.


Το 1967, οι Beatles θα συνδέσουν το όνομά τους με τον -μέχρι τότε άγνωστο- γκουρού Maharishi. Πολλοί τότε θα πουν ότι η σχέση τους με τον ινδουισμό θα είναι μια "παιδική αρρώστια", όμως ο George Harrison θα παραμείνει πιστός μέχρι τον θάνατό του. Την ίδια χρονιά, ο Paul McCartney και ο John Lennon έγραφαν το "I am the Walrus" που άρχιζε με την πανθεϊστική δήλωση: "I am he as you are he as you are me and we are all together."
Θα ακολουθήσει το 1970 το"Instant Karma" του Lennon, ενώ την επόμενη χρονιά ο George Harrison στο "My Sweet Lord" θα εναλλάσσει "Αλληλούια" και "Hare Krishna."


Η spiritual οδύσσεια του Leonard Cohen, θα αρχίσει από το 1979 (με το άλμπουμ Recent Songs), για να κορυφωθεί το 1993 με τον εγκλεισμό του στο Zen Center, στο Mount Baldy (Καλιφόρνια). Θα "σιγήσει" για εννιά χρόνια, ως το 2002. Στο μοναστήρι, ζούσε ως ζεν μοναχός με το όνομα Jikan μέχρι το 1999.


Η Νέα Εποχή


Ο David Hume, υπενθυμίζει ότι, το πιο παράλογο επιχείρημα, στα χέρια ενός ανθρώπου με αγχίνοια και επινοητικότητα είναι δυνατόν να αποκτήσει μιαν όψη ευλογοφάνειας. Και αν κάποιος αμφιβάλλει, ας θυμηθεί τον Charles Manson.


Όμως, όλα αυτά είναι (;) παρελθόν. Τι γίνεται σήμερα;


Χαρακτηριστικό της σημερινής –μεταμοντέρνας- κατάστασης, είναι και ένας σωρός από ευλογοφανή μυστικιστικά "χόμπι": θεραπείες εκτόνωσης της ενέργειας, ολιστική ιατρική, lifestyle υγιεινισμός με γιόγκα, ταοϊσμό, ζεν, εσωτερικιστικά ρεύματα, μεταφυσικές δοξασίες, ανορθολογικές πρακτικές. Αυτόν τον συγκρητισμό πεποιθήσεων και πρακτικών, τον γνωρίζουμε με τον όρο New Age και στην πραγματικότητα είναι ένα συνονθύλευμα εναλλακτικών προσεγγίσεων στον δυτικό τρόπο ζωής.


Οι αναδρομές σε εξωτικά πρότυπα, σε πανθεϊστικούς, παμψυχιστικούς ή βιταλιστικούς μυστικισμούς, προτάσσονται ως εναλλακτικές λύσεις προς τον δυτικό ορθολογισμό. Πολλοί θεωρούν ότι εκφράζουν την προσδοκία και την επιθυμία μιας αντικατάστασης του στενού πνεύματος του συναγωνισμού και του κέρδους από την ανθρώπινη ευαισθησία και τη διευρυμένη συνείδηση.


Οι οπαδοί του Βίλχελμ Ράιχ , μαθητή του Φρόιντ, θεωρούν ότι κάτω απ' τη σκιά μιας αποτυχημένης σεξουαλικής επανάστασης, όπου η καταπίεση έχει αντικατασταθεί από την ασυδοσία, ο μυστικισμός και οι δορυφόροι του έχουν ξεπηδήσει στο προσκήνιο. Θεωρούν επίσης ότι ο μυστικισμός είναι σκόπιμος χειρισμός της συνειδητότητας, τόσο με ναρκωτικά όσο και χωρίς, για τα ψυχεδελικά "ταξίδια" και την αναζήτηση της "σωτηρίας".


Το σίγουρο είναι ότι, για τους περισσότερους, αυτός ο lifestyle συγκρητισμός περιορίζεται στην άποψη για τη διακόσμηση του σπιτιού τους ή στον τρόπο με τον οποίο θα "χαλαρώσουν" ακούγοντας "μουσικούλα" μετά από μια κοπιαστική μέρα δουλειάς ή κατανάλωσης. Η "διεύρυνση" της συνείδησης δεν είναι τίποτε άλλο από τη φυγή από την καθημερινότητα. Όπως κάποτε με τα ¶ρλεκιν: ξεχνιέσαι...


Και η μουσική;


Το 1967, με το ροκ μιούζικαλ Hair και το πασίγνωστο τραγούδι "Aquarius" ( "This is the dawning of the age of Aquarius") ένα ευρύ κοινό από όλο τον κόσμο άρχισε να εξοικειώνεται με την προοπτική έλευσης μιας "Νέας Εποχής".


Οι καταβολές της μουσικής New Age, ανιχνεύονται πίσω στη δεκαετία του 1970, σε ηχογραφήσεις free-form jazz συγκροτημάτων –που θα μπορούσαν να χαρακτηρισθούν pre-ambient- με τη δισκογραφική εταιρία ECM (The Paul Winter Group, Oregon). Επίσης, βασική επιρροή στη διαμόρφωσή της, υπήρξε και η ambient μουσική του Brian Eno. Πολλοί θεωρούν το έργο Tubular Bells του Mike Olfield (τη μουσική του πρώτου Εξορκιστή) ως το πρώτο New Age άλμπουμ.


Πολλοί επίσης θεωρούν ότι σημαντική επιρροή στην εξέλιξη (και) της New Age μουσικής υπήρξαν έργα του Karlheinz Stockhausen, τζαζ κομμάτια του Sun Ra, και ακόμα οι δίσκοι των Parliament/Funkadelic. Μουσικές με διαφορετικές καταβολές που παραπέμπουν στο Σύμπαν και στο Διάστημα πάντα σε σχέση με κάποιου είδους σωτηρία. Από τι;


Χαλαρά…


Η New Age μουσική, προσφέρεται για διαλογισμό, προσφέρει ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον –δίχως όμως να διευκρινίζει τι και πως και ποιο μέλλον.
Εκτιμά την καλοσύνη και την ομορφιά.
Σπάνια όμως ασχολείται με τα προβλήματα του –αληθινού- κόσμου και των κατοίκων του. Είναι -όπως και γενικά η New Age κατάσταση- μακριά από το νόημα (π.χ.) του ζεν -ότι δηλαδή η σύλληψη των πραγμάτων πραγματοποιεί την αληθινή και ουσιαστική ενότητά της με τα πράγματα: ο άνθρωπος αντιλαμβάνεται τα πράγματα με απλή αυτοσυνείδηση.
Δεν μιλάμε λοιπόν για αυτο-υπέρβαση του εγώ , ούτε για αυτοπραγμάτωση. Η New Age, προσφέρει οράματα και χαλάρωση. Ιδιωτικά, μακριά από κοινωνικές προϋποθέσεις της αλήθειας, μακριά από τα πράγματα. ¶λλωστε, ας μη ξεχνάμε και τον Μπρεχτ , που κάπου λέει ότι η αλήθεια παράγεται .


Κατά κανόνα ορχηστρική, η New Age μουσική αγαπά τίτλους με ονόματα τοπίων, αστεριών και διαστημικών εξερευνήσεων. Τις περισσότερες φορές που ακούγονται και κάποιες λίγες λέξεις, αυτές αντικατοπτρίζουν λακωνικά τις πεποιθήσεις των δημιουργών, τη δική τους "αλήθεια". Η Enya, που κέρδισε και Grammy, τραγουδά σε πολλές και ποικίλες γλώσσες –ακόμα και στα λατινικά. Ας αναφέρουμε εδώ μερικά ονόματα καλλιτεχνών και συγκροτημάτων: Suzanne Ciani, Kitaro, Cusco, Space, Gandalf, Software, Anugama, G.E.N.E., Karunesh, Steven Halpern.


Είναι παραδεκτό ότι, μουσικολογικά, δεν υπάρχει καμία σχέση της New Age με τις εθνικές μουσικές στις οποίες θα ήθελε να αναφέρεται. Δύσκολα θα μπορούσε να της αποδοθεί μια πολιτισμική ταυτότητα αφού δεν παραπέμπει σε κάποια βιωμένη παράδοση. Ακόμα και τα μουσικά όργανα –αληθινά ή synthesized- παραποιούνται, εκτελούνται με εντελώς διαφορετικό τρόπο από τον παραδοσιακό. Κυρίαρχο, πάντως, είναι το στοιχείο της επανάληψης όπως και η στατικότητα της μουσικής φόρμας.


Και ο Θεός;


Ο New Age ουμανισμός είναι ένα ουτοπικό όνειρο, στηριγμένο σε μια γεμάτη ψεγάδια κατανόηση της ανθρώπινης φύσης. Είναι μια "καταναλωτικά" υλιστική θεώρηση του κόσμου. Ο Θεός για τη New Age είναι μια ιδέα του υλικού κόσμου. O ίδιος ο άνθρωπος θεοποιείται. Το ζητούμενο είναι η αυτοπραγμάτωση. Με spa και χαλάρωση;


Ο κριτικός και δοκιμιογράφος Tζορτζ Στάινερ , σε ερώτηση αν η ανικανότητά της γλώσσας να εξηγήσει τη μουσική -ένα από τα προσφιλή του θέματα- είναι μια μεταφορά για το ανεξιχνίαστο του μυστηρίου του Θεού, απαντούσε: " H μουσική είναι η σαφέστερη απόδειξη των ορίων της γλώσσας και του λόγου, όπως είναι επίσης το μυστήριο του Θεού ή του θανάτου. Ο λόγος δεν είναι παντοδύναμος και η μουσική φωτίζει τη μετριότητά του. Ο Λάιμπνιτς ρωτούσε: «Mε τι μοιάζει η μουσική;». Δεν υπάρχει συλλογισμός που να δίνει μιαν απάντηση. H μουσική είναι ο λόγος του υπερβατικού, έχει πελώρια νοήματα, αλλά δεν μας επιτρέπει να τα εκφράσουμε με άλλο τρόπο. Γι' αυτό συγγενεύει με τη μυστική εμπειρία, που κανείς δεν έχει λόγια για να την περιγράψει, ούτε και αυτός που την έχει ζήσει. Οταν ζήτησαν από τον Σούμαν να εξηγήσει με λόγια μια σονάτα του, απάντησε εκτελώντας την για δεύτερη φορά… …H δική μου θεώρηση...", συνεχίζει ο Στάινερ, " είναι ένα είδος μεταφυσικού μαρξισμού, που θεμελιώνεται όχι τόσο πάνω σε μιαν ορθολογική ενέργεια όσο πάνω σε μιαν αρχή της ελπίδας…"


Ελπίδα, ίσως. Όμως, μήπως έχουν δίκιο και κάποιοι που φωνάζουν συν Αθηνά και χείρα κίνει;
Η κίνηση είναι κάτι φυσικό, όχι μεταφυσικό. Και η μουσική είναι φυσική -και ψυχική- κίνηση: συγκίνηση . Συντονίζει δράσεις και συναισθήματα. Πως τα καταφέρνει και παραπέμπει -σχεδόν πάντα- σε κάτι μεταφυσικό;


Ο Ξενάκης θεωρούσε ότι η τέχνη είναι κάτι που δεν έχει καμμία εξωτερική αναγκαιότητα, δεν είναι λειτουργία εξωτερική. Μπορεί να βρεί κοινωνική λειτουργία, αλλά είναι σαν το παιδί που παίζει: το κάνει γιατί έχει μια παρόρμηση βιολογική, χωρίς να ξέρει γιατί. Όμως το κάνει.


Θεωρούσε επίσης ότι, αναγκαστικά, με την πολύ έντονη βίωση που υποχρεώνει τον καλλιτέχνη, η τέχνη είναι ένα είδος μυστικής άσκησης, όπως στους μύστες, άθεη μυστικιστική άσκηση.


"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Edited by - lorenzo on 14/06/2009 01:43:26

Edited by - lorenzo on 14/06/2009 01:45:36


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 14/06/2009 01:55:39
Μήνυμα:


http://www.youtube.com/watch?v=heBw5KOnnvI&feature=related


κι αυτό για τον Οsso..


http://www.youtube.com/watch?v=ZKXkFyBe-ZE&feature=fvw

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 14/06/2009 16:10:56
Μήνυμα:



«Αργοπεθαίνει…»


Αργοπεθαίνει
όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές
όποιος δεν αλλάζει περπατησιά
όποιος δεν διακινδυνεύει
όποιος δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του
όποιος δεν μιλά σε όποιον δεν γνωρίζει

Αργοπεθαίνει
Όποιος αποφεύγει ένα πάθος
Όποιος προτιμά το μαύρο για το άσπρο και τα διαλυτικά σημεία στο «ι», αντί ενός συνόλου συγκινήσεων που κάνουν να λάμπουν τα μάτια, που μετατρέπουν ένα χασμουρητό σε ένα χαμόγελο, που κάνουν την καρδιά να κτυπά στο λάθος και στα συναισθήματα

Αργοπεθαίνει
Όποιος δεν αναποδογυρίζει το τραπέζι
Όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στην δουλειά του
Όποιος δεν διακινδυνεύει την βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο
Όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές

Αργοπεθαίνει
Όποιος δεν ταξιδεύει
Όποιος δεν διαβάζει
Όποιος δεν ακούει μουσική
Όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του

Αργοπεθαίνει
Όποιος καταστρέφει τον έρωτά του
Όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν
Όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για την τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή

Αργοπεθαίνει
Όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει
Όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει

Αποφεύγουμε τον θάνατο
σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός, χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής.

Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μια λαμπρής επιτυχίας

Pablo Neruda


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 14/06/2009 16:51:10
Μήνυμα:

quote:
Ο David Hume, υπενθυμίζει ότι, το πιο παράλογο επιχείρημα, στα χέρια ενός ανθρώπου με αγχίνοια και επινοητικότητα είναι δυνατόν να αποκτήσει μιαν όψη ευλογοφάνειας. Και αν κάποιος αμφιβάλλει, ας θυμηθεί τον Charles Manson.

Πριν απο αυτον το ειπε ο Γοργιας και αλλοι δικοι μας...Η αληθεια ομως ειναι κατι που το νιωθουμε και οχι κατι που το αποδεικνύουμε μονο με επιχειρηματα λεκτικά. Δεν εχει αδικο ...επειδη αν τα θύματα του Μανσον μπορουσαν να ακουσουν την φωνη τους ....ακομη θα ζουσαν...
αφου θα μπορουσαν να διακρινουν το φαινόμενο απο το αληθές.


quote:
New Age ουμανισμός είναι ένα ουτοπικό όνειρο, στηριγμένο σε μια γεμάτη ψεγάδια κατανόηση της ανθρώπινης φύσης. Είναι μια "καταναλωτικά" υλιστική θεώρηση του κόσμου. Ο Θεός για τη New Age είναι μια ιδέα του υλικού κόσμου. O ίδιος ο άνθρωπος θεοποιείται. Το ζητούμενο είναι η αυτοπραγμάτωση. Με spa και χαλάρωση;

Μονο new δεν ειναι αυτη η θεωρία αλλα τοσο old, οσο και η αρχη του κόσμου και ειναι αξιον απορίας γιατι κατι παναρχαιο αποκαλειται κανουργιο..προφανως επειδη ξεχάστηκε..
Ο θεός η η Θεότητα ειναι παντου ..στην υλη στην ψυχή και στο πνευμα και δεν διαχωρίζεται.
Μπορεί να βρεθεί και σε spa , σε παραθαλασσιο μπαρακι, μεσα στην παρεα μας αλλα και την ωρα που οδηγουμε στην Κηφισιας τραγουδώντας , την ωρα που κοιταμε πως τιναζεται ενα μωρο..αλλα και οταν γραφουμε στο εσοτερικα, οταν βαφτίζουμε λέξεις και ηχους...οταν αγαπάμε ..οταν θυμωνουμε...οταν οταν ......

Αυτα θα ελεγα στον συγγραφέα του κειμένου


Αυτο ακουω τωρα που σου ''μιλαω'' και συνεχίζω...το παιχνιδι της χαράς.
http://www.youtube.com/watch?v=mCks26Ev3q4&feature=related


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 14/06/2009 17:17:12
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=f89A-ZmQKs4&feature=related

πειραζει που ειναι τοσο ταξιδιάρικο ?


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 15/06/2009 00:25:23
Μήνυμα:


Σβήσε το φως βάλε τα ακουστικά καλά στα αυτιά σου πάτα το play και φύγε....

http://www.youtube.com/watch?v=zim3PT1VNU8&feature=related


και την κυρία στο "καπάκι" να σε στείλει εκεί που δεν πας με τα πόδια...


http://www.youtube.com/watch?v=h1YYH48wHIg&feature=related

και αυτή τη φλασιά για το τέλος....

άστο να σε τελειώσει....

http://www.youtube.com/watch?v=96SxKk0zeek&feature=related

Edited by - lorenzo on 15/06/2009 00:39:46


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 15/06/2009 00:50:17
Μήνυμα:

Οπως επιθυμειτε....αρχίζω

Πέθανα από το ορυκτό βασίλειο κι έγινα φυτό
Πέθανα σαν φυτό κι έγινα ζώο
Πέθανα σαν ζώο κι έγινα άνθρωπος.
Την επόμενη φορά θα πεθάνει η ανθρώπινη φύση μου και θα ανυψωθώ μεταξύ των αγγέλων.
Για άλλη μια φορά θα αφήσω την αγγελική φύση και θα γίνω αυτό που δεν μπορείτε να φανταστείτε.

—Τζελαλεντίν Ρουμί

Edited by - nst on 15/06/2009 01:41:02


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 15/06/2009 01:15:10
Μήνυμα:

Όποιος έχει μιλήσει μπροστά σε μια ομάδα ανθρώπων, γνωρίζει πως υπάρχει μια ιδιαίτερη αίσθηση που συνδέεται με την εμπειρία. Σφίξιμο στο στομάχι και τον λάρυγγα είναι τα κοινότερα συμπτώματα της εμπειρίας. Ακριβώς όπως στην περίπτωση της διαπροσωπικής επικοινωνίας, ο ομιλητής μπορεί να αισθανθεί την εστίαση των θεατών επάνω του ως πίεση, την ώρα της ομιλίας. Οι καλοί ομιλητές μπορούν να αντιστρέψουν αυτή την τάση χρησιμοποιώντας τη δύναμη της πειθούς ή τη δύναμη των συναισθημάτων τους.

Είναι κοινή γνώση το γεγονός ότι τα συναισθήματα ταξιδεύουν από άτομο σε άτομο, ακριβώς όπως είναι αυτονόητο ότι οι προθέσεις μας ασκούν άμεσες επιδράσεις σε εκείνους που βρίσκονται κοντά μας. Δεν έχει σημασία αν αναφερόμαστε ή όχι σε αυτά τα φαινόμενα ως "ψυχικά".

Απο το kosmos Zine

Ευχαριστω .... δεν περιμενα τιποτα λιγώτερο απο εσενα...ιδιως το τριτο ..ελπιζω να ειχες μια ομορφη ημέρα και ενα ζεστό βραδυ...με τις ευλογιες μου χι χι
Καληνύχτα

Edited by - nst on 15/06/2009 01:41:30


Συγγραφέας Μηνύματος: galazia_sfaira
Απάντησε την: 15/06/2009 12:01:41
Μήνυμα:

Tελικά την αλήθεια την ακούν και οι πέτρες γι αυτό σιωπούν!!
Την αγαπη μου στις καταθέσεις ψυχής!
Καλλιόπη


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 15/06/2009 12:30:42
Μήνυμα:

Παλι τις ευχαριστιες μου στον υπολογιστάκο σου που καταφερε να συνδεθεί ...και δεν αναλυω περι αλήθειας πλεον.... ''παιζω''με αυτη που κατασκευάζω - ουμε ....οπως ΘΕΛΟΥΜΕ.

Και σ' αγαπω πολυ..

Ελενη.

Edited by - nst on 15/06/2009 12:37:18

Edited by - nst on 15/06/2009 13:04:53


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 15/06/2009 13:16:22
Μήνυμα:


ΩΡΟΔΕΙΧΤΗΣ
του Μίλτου Σαχτούρη

Από ψηλό βουνό είδα τη θάλασσα
μέσα στα χέρια της είδα
να ζουν και να πεθαίνουν πουλιά
κι εγώ έφεγγα ψηλά σαν άστρο
ήμουν ένα άστρο
με δάκρυα και με καρφιά
και γύρω μου ψάρια και σκάλες
σκάλες ν' ανέβουν να διώξουν
την καρδιά μου
σκάλες για να κατέβω εγώ
για να ξεσκίσω την καρδιά της θάλασσας


Την καλημέρα μου στην όμορφη Μυτηλήνη γαλάζια μου..

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 15/06/2009 13:42:27
Μήνυμα:

ΖΩΗ ΧΡΩΜΑΤΙΣΤΗ


Κάπου ανάμεσα στα γερασμένα δέντρα ενός δάσους ζούσαν δυο φιόροι ο Ανάγερτος και η Ευθαλία. Ήταν μεγέθους πολύ μικρού και είχαν ένα κλωνί που το χρώμα του θύμιζε εκείνο της θάλασσας κοντά στα βράχια. Και τέσσερις φορές το χρόνο άλλαζε χροιά των φύλλων τους το κίτρινο. Το χειμώνα έπαιρνε ένα παράξενο διάφανο, το καλοκαίρι γινόταν σχεδόν πορτοκαλένιο, το φθινόπωρο ένα απαλό καφετί. Ενώ την άνοιξη θα τύφλωνε και την πιο έμπειρη μέλισσα το τόσο φούντωμα του. Ζούσαν μόνοι και ολημερίς καταριόταν τα έντομα και τον άνεμο που μακριά έπαιρναν τα παιδιά τους κάθε άνοιξη. Γνώριζαν πως σε γωνιές διάφορες του δάσους είχαν δικά τους παιδιά όμως οι ρίζες δεν τους επέτρεπαν να πάνε να τα βρουν.

Ευθαλία: Πλησιάζει πάλι η άνοιξη και φέτος δεν ξέρω αν θα τ’ αντέξω. Και είναι και τούτα τα μυρμήγκια με την επιμονή τους να κουβαλάνε κάθε λογής πραμάτεια πάνω μου.

Ανάγερτος: Αν είχα χέρια καλή μου θα 'φτιαχνα ένα χωμάτινο σπιτάκι και κανείς μήτε μέλισσα μήτε άνεμος μήτε μέρμηγκας θα τα 'βαζε μαζί σου. Μόνο που έχω ριζώσει εδώ να υπομένω την βολή του καθενός κινούμενου.

Ευθαλία: Όπου να 'ναι θα φανούν και οι μέλισσες έχεις κιτρινίσει τόσο και αυτή τη φορά στο λεω θα κλείσω τα πέταλα μου και ας είναι να σκάσω.

Ανάγερτος: Μη μιλάς έτσι καλή μου δεν είναι άδικος ο Θεός και να δεις που τόσο καιρό μας έχει σε δοκιμή βάλει να δει αν τον πιστεύουμε. Και αυτά που σου 'λεγε πέρσι εκείνη η ακρίδα θαρρώ δεν ήταν ψέματα.

Ευθαλία: Τι; πως είναι σπάνιο τα χρώμα μας και πως σαν εμάς άλλους φιόρους όλο το δάσος δεν έχει, εγώ λεω πως είναι αυτή η ομορφιά μας που μας κάμωσε τέτοια μοίρα.

Ανάγερτος: Ακούμε γλυκιά μου το ξέρω πόσο πονά μα θέλει δύναμη και πίστη το είχε πει και η γριά η δάφνη λίγο πριν την πεθάνει εκείνο τ’ αγριοκάτσικο. Και η δάφνη όμορφη πολύ δεν ήταν, μα γνώση σαν τη δική της μόνο ο πεύκος λενε πως έχει.

Ευθαλία: Αχ η καλή μας η δάφνη θυμάμαι που μας μιλούσε με τις ώρες εκείνες τις καλοκαιρινές βραδιές. Πάντα καλοσυνάτη και με εκείνο το αχνό χαμόγελο. Πόσους μύθους και μαγικά γνώριζε. Πόσο μου έχει λείψει...

Ήταν ακριβώς εκείνη τη στιγμή η Ευθαλία θυμήθηκε μιαν από τις ιστορίες την γριάς δάφνης.

Ευθαλία: Μόλις τώρα μου ήρθε στο νου, εκείνη η ιστορία της δάφνης με την πεταλούδα που ’χει χίλια χρώματα στο ’να της φτερό και χίλια δυο στο άλλο.

Ανάγερτος: Ναι την θυμάμαι, όχι πως μπορώ να το πιστέψω μόνο που και αλήθεια να είναι θα είναι πολύ μακριά από εδώ αυτή η πεταλούδα.

Η γριά δάφνη τους είχε μιλήσει για μια σπάνιας ομορφιάς και είδους πεταλούδα που έρχεται από μέρη πολύ μακρινά και περνά από το δάσος μια φορά στα δέκα χρόνια . Τους είχε πει πως όποιο λουλούδι διαλέξει για να ξαποστάσει αυτό γεννά χέρια και άνθρωπος γίνεται.

Ευθαλία: Eγώ καλέ μου Ανάγερτε τα υπολόγισα καταπώς η δάφνη είχε πει φέτος πρέπει να περάσει από το δάσος μας. Αχ και να καθόταν πάνω μας Θεέ μου!

Ανάγερτος; Θα πρέπει να την καλοπιάσουμε με τα χρώματά μας να μας διαλέξει όμως δεν την έχουμε ποτέ δει και πως θα την γνωρίσουμε ανάμεσα σε τόσες; Μα πάλι δεν μπορώ να το πιστέψω.

Ευθαλία: Θέλει πίστη θεέ μου θέλει πίστη...

Ενώ οι μέρες περνούσαν η πίστη της Ευθαλίας δυνάμωνε και του Ανάγερτου ίσχνευε. Η άνοιξη είχε φτάσει στο τέλος της και τα χρώματα τους είχαν αρχίσει ήδη να θυμίζουν πορτοκαλί. Και τούτη η πεταλούδα χαρίζει την ζωή λίγο πριν στις αρχές του καλοκαιριού... λίγο πριν πεθάνει.

Ανάγερτος: Έχω στα αλήθεια χρόνια έτσι να σε αντικρίσω με τα πέταλα σου τόσο δοσμένα στον αέρα και το κορμάκι σου τεντωμένο, θαρρώ πως ψήλωσες τούτες τις μέρες. Να 'ξερες πόσο σ’ αγαπώ...

Ευθαλία: Κι εγώ σ’ αγαπώ καλέ μου και σου το λεω πως θα περάσει και θα μας δει, έχουμε χρώμα θαμπωτικό και τα φύλλα μας είναι πολύ απαλά θα είναι βολετό για κείνη να καθίσει πάνω μας.

Ήταν τόσο δυνατή η επιθυμία της Ευθαλίας που είχε ξεχάσει τα παιδιά που ο άνεμος και του δάσους τα έντομα τα ’περνάνε μακριά της. Ίσαμε ένα πρωινό όπου η Ευθαλία κουρασμένη από την έκθεση της προηγούμενης μέρας κοιμόταν απαλά ακουμπισμένη στα φύλλα του Ανάγερτου. Ενώ εκείνος, καθώς χαιρόταν την πρωινή δροσιά που κυλούσε πάνω του, την κοιτούσε...Και σκεφτόταν πως είναι τόσο όμορφη αυτό τον καιρό. Δεν βαστούσε να την δει και πάλι να πικραίνεται σαν το όνειρο θα περνούσε. Την στιγμή που οι πρώτες αχτίδες του ήλιου τρύπωναν μέσα απ’ το κενό της φυλλωσιάς του απέναντι κέδρου και θα ξυπνούσαν την Ευθαλία ο Ανάγερτος ένοιωσε στα πέταλα του ένα φτερούγισμα.

Και τρομαγμένος...

Η Πεταλούδα: Aπό τότε που ξεκίνησα το ταξίδι μου τόσο όμορφο λουλούδι άλλο δεν έχω δει και είπα να καθίσω πάνω σου να ξεκουραστώ. Είμαι πολύ γριά και το καλοκαίρι σχεδόν έφτασε.

Ο Ανάγερτος δεν πρόλαβε να καλημερίσει τον επισκέπτη του όταν ...

Ευθαλία: Μα είναι πάνω σου… ! είναι η πεταλούδα με τα χίλια δυο χρώματα στο ένα της φτερό... αυτή είναι ... τόσα χρώματα !

Και καθώς αυτά που γίνονται αμελλητί είναι συχνά και μαγικά η αναπάντεχη μεταμόρφωση έφερε νέα ζωή και θάνατο μαζί…. Η μόλις νεκρή πεταλούδα που δεν είχε προλάβει να ξεκουραστεί, μάλλον γιατί έτσι είναι πιο γλυκύς ο θάνατος ,έπεσε του ζευγαριού καταμεσής και ο Ανάγερτος εφόσον με δάχτυλα πια μπορούσε τα γύρω του να αντιληφθεί , ένοιωσε για πρώτη φορά στο δικό του δέρμα ανθρώπινο άγγιγμα τι παει να πει…

Αναγερτος: Θεέ μου πόσο μεγάλωσα πόσο ζεστός είμαι …

Στα γυμνά του γόνατα έβαλε λοιπόν να καθαρίσει την Ευθαλία του από τα μυρμήγκια και τα άλλα μικρά ζωντανά που σκαρφάλωναν στο κορμάκι της. Ήταν όμορφη της το έλεγε μα εκείνη που να ακούσει, ζώα και φυτά μιλάνε μεταξύ τους μάλλον γιατί ξέρει καλά να τα κρατά τα μυστικά του ο Θεός από τον άνθρωπο. Ήταν μόνος και τώρα τον ενοχλούσαν στων ποδιών τα δάκτυλα τα άγρια χόρτα που παλιά με τις ώρες τα συμβούλευε να “ημερέψουν”. Έτσι έβαλε να ψάξει τα παιδιά του κι αφού ούτε από κείνα μιλιά δεν πήρε έκατσε να πεθάνει ανάμεσα στην Ευθαλία του και τα άγρια χόρτα σαν τον πρώτο άνθρωπο που έμαθε την γλώσσα των φυτών και των ζωών.

Όμως θάνατο με τέτοιο γλυκό χαμόγελο κανείς μας δεν έχει ποτέ δει. Τόσο καλά κρυμμένο είναι το μάλλον το μυστικό της ευτυχίας που χρειάζεται κανείς να διώξει την ίδια του την φύση για να το γευθεί έστω μιά φορά...

Γ.Κουτσαντώνης. Ανκώνα 1995



για σένα που ξέρω πόσο σου αρέσουν τα παραμυθάκια...

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 16/06/2009 01:10:15
Μήνυμα:

quote:
για σένα που ξέρω πόσο σου αρέσουν τα παραμυθάκια...

Επειδη ειναι ενας χωρος που μπορει να συμβούν ολων των ειδων τα θαύματα...σαν αυτη την πρόταση ....και επειδή μονο τα παιδιά αθωώνονται οταν ειναι ελεύθερα ...
Κλεβω φτερά ...συλλέγω αχτίδες...δεσμευω ηχους και τελείες και να δες ποσο απαλα και αθορυβα έρχεται οταν δεν το περιμένεις.. και στο τελος ειναι κατι απο εμας , μονο που λεμε ..δικο μου..


Κατι γλυκό και ζαχαρενιο ..παλι παραμυθενιο θα μου βγει...
προσεξε το .................my
http://www.youtube.com/watch?v=mXlhmhha8vE&feature=related

ενα τοοοοοοσοοοο***** αστερι? δικό σου, ολοδικο σου *

Edited by - nst on 16/06/2009 01:17:44


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 16/06/2009 14:14:11
Μήνυμα:


http://www.youtube.com/watch?v=yGYqEU1QV1o&feature=related


Μ Ε Τ Ε Ω Ρ Ι Ζ Ο Μ Α Ι

"Όλα τα θέλω μου μπορώ να πραγματώσω" πίστευα κάποτε

Ο ακρωτηριασμός του σώματος όμως πολλές φορές είναι κι ακρωτηριασμός της ψυχής..
Γιατί πλέον τα ΘΕΛΩ ΣΟΥ ανήκουν σε ένα άλλο σώμα, που πάει έφυγε, είναι παρελθόν, τελεσίδικα κι αμετάκλητα σαν τον θάνατο!!!

Και πλέον προσπαθείς να προσανατολιστείς φυλακισμένος μέσα σε ένα νέο άγνωστο μεταλαγμένο σώμα,

Όμως, με την ίδια ψυχή και καρδιά που πάντα είχες,

Ασυμβίβαστη κι αδιάλαχτη σε συμψηφισμούς και συμβιβασμούς
μετριότητας...

Που τσατισμένη ξεσκίζει με βουβά ουρλιαχτά τα σπλάχνα σου, και πλέον, ακροβατεί στο να συνεχίσει ή να τελειώνει με αυτά τ' όλίγα από
ό,τι ...δή ...ποτε..

Μ Ε Τ Ε Ω Ρ Ι Ζ Ε Τ Α Ι...

Μ Ε Τ Ε Ω Ρ Ι Ζ Ο Μ Α Ι.....

http://www.youtube.com/watch?v=DTlRRHLmjyA

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Edited by - lorenzo on 16/06/2009 14:15:48

Edited by - lorenzo on 16/06/2009 14:19:06


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 16/06/2009 15:09:47
Μήνυμα:

Ρε φιλαρακι ημουν που ημουν , με απο - τελειωσες....μαλλον η Τριτη ειναι δυσκολη και για τους δυο μας...θα επανέλθω ...


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 16/06/2009 19:53:26
Μήνυμα:

Τα παρακάτω ειναι απο πολυ ιδιαίτερες πηγές ....γραμμένα απο ενα επισης πολυ ιδιαιτερο Ανθρωπο. Ειναι ενα ταλισμαν ας πουμε ... που ενεργοποιείται σχεδον αυτοδύναμα οταν το καλουμε...δικο σου ετσι κι αλλιως...

http://www.youtube.com/watch?v=h018rMnA0pM&feature=related

Σιωπή.... βίωσε το.. τιθάσευσε το Μεγαλείο της Αυτού Υψηλότητας του Εαυτού σου... Αγκάλιασε τον με αγάπη και στοργή!!!!!!!!! Δύναμη σημαίνει ΑΔΥΝΑΜΟΣ ΚΡΙΚΟΣ!!!!
Δηλαδή συναίσθηση του Τι μπορώ και Τι όχι!!! Αναγνώρισε και Αποδέξου τους περιοριστικούς κανόνες του χωμάτινου σαρκίου!!!! ΣΣΣσσσσσσσσσσσσσςςςςςςςςςςςςςςςςςςςς....
Βάλε μουσική κι απλώσου.... μάζεψε τα κομμάτια σου που τόσο γεναιόδωρα {επιπόλαια} σκόρπισες λες κι είσαι ο μόνος κι απόλυτος ιδιοκτήτης τους, κάθε φορά!!! Ε, λοιπόν ......δεν είσαι, δεν μπορείς να είσαι γιατί την επόμενη στιγμή είσαι κάποιος άλλος, καινούργιος, τον οποία ανερυθρίαστα καπελώνεις ως αρχαιότερο αυθαίρετα κι απάνθρωπα!!! Γιατί ?? ??? Ποιός νομίζεις ότι είσαι??? Ο Δημιουργός Σου??? Ε, λοιπόν δεν είσαι!!!! Βιώνεις την μετάλλαξη σου αλλά πέραν τούτου ως επίγνωση ουδέν!!!!!!!!


Είναι θέμα επιλογής, το ζύγι που λέγαμε, το σημαίνον και το ασήμαντο ή το λιγότερο σημαντικό… για ΜΕΝΑ και μόνον!!! Εγώ το μαχαίρι εγώ και το πεπόνι, εγώ την ΕΥΘΥΝΗ!!! Με αγαπώ, με σιχαίνομαι, με λατρεύω, με μισώ, με ΑΠΟΔΕΧΟΜΑΙ όμως πάντα!!! ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ!!!! ΖΗΤΩ ΜΟΥ!!! Έτσι ΠΡΕΠΕΙ γιατί έτσι είναι!!!


Η κατάσταση της αποδοχής, δημιουργεί και σε εμάς τους ίδιους μια αίσθηση ελευθερίας.
Γιατί δεν αποδεχόμαστε κάποιον άνθρωπο;
Γιατί ουσιαστικά θέλουμε κάτι από αυτόν που δεν μπορεί να μας το δώσει. Βάζουμε λοιπόν μπροστά την επιθυμία μας και περνούμε στην επίθεση μέσω της απόρριψης, προκειμένου να τον εκβιάσουμε να προσαρμοστεί σε αυτό που εμείς θέλουμε... άρα, είμαστε δέσμιοί του.
Αν τον αποδεχθούμε, τον αφήνουμε στην ησυχία του και ταυτόχρονα ησυχάζουμε και εμείς.
Αν τώρα σταθούμε στον εαυτό μας, ζητώντας κάτι από αυτόν, θα συγκρουστούμε μαζί του. Αν τον αποδεχθούμε με την καρδιά μας, ακόμα και αν το μυαλό μας δεν εγκρίνει πολλά χαρακτηριστικά μας, τότε είμαστε ελεύθεροι από αυτόν ομοίως κι αυτός δεν έχει λόγο να μας αντιστέκεται. Κερδίζουμε την εμπιστοσύνη του και την συνεργασία του. Και τότε αλλάζουμε.., χωρίς καταναγκασμούς.
Η ολοκληρωτική προσοχή είναι δυνατή μόνο όταν αγαπήσουμε τον εαυτό μας και τους άλλους. Τότε ο νους αδειάζει με φυσικό τρόπο, γιατί δεν αισθάνεται υποχρεωμένος να σκέφτεται προκειμένου να μας πολεμήσει. Η ολοκληρωτική προσοχή μέσω της «ευαισθησίας» οδηγεί στην κατάσταση του διαλογισμού

Αλήθεια πόσες φορές δεν έχουμε αναρρωτηθεί αν οι σκέψεις που περνούν από το μυαλό μας ευθύνονται για όλα όσα συμβαίνουν στη ζωή μας ; Ότι ουσιαστικά, αυτό που σκεφτόμαστε, είναι αυτό και το οποίο ζούμε!
Οι σκέψεις μας φίλοι μου, δεν επηρεάζουν την συμπεριφορά μας, την διάθεση μας, τον τρόπο που βλέπουμε τα πράγματα, τις πράξεις και τις αντιδράσεις μας στο περιβάλλον;
Άρα αυτό που συμβαίνει στο μυαλό μας, είναι η ίδια μας η ζωή!

Η δύναμη του μυαλού αποτελεί το δεύτερο δυνατότερο εργαλείο μας , μετά από την δύναμη της ψυχής, που πολλές φορές σε πολύ δύσκολες περιστάσεις (πχ σε περιπτώσεις κινδύνου, αρρώστιας κλπ.) μας οπλίζει με υπεράνθρωπες δυνάμεις ώστε να ανταπεξέλθουμε.
Γίνεται λοιπόν φανερό ότι πρέπει να προσέχουμε τι σκεφτόμαστε… πως το σκεφτόμαστε!


Το μυαλό μας λειτουργεί σαν μια μονάδα καταγραφής κι αναπαραγωγής εικόνας, όπου καταγράφονται και προβάλλονται οι προσλαμβανόμενες εικόνες που δημιουργούνται από τις σκέψεις μας, και που παίρνουν σάρκα και οστά μέσα στο μυαλό μας σε κάθε ευκαιρία που τους παρέχει ο νους..
Οι αρνητικές ή οι θετικές μας σκέψεις με την σειρά τους, μας δημιουργούν ανάλογες εικόνες και συνεπώς και ανάλογες αντιδράσεις, σύμφωνα με τις οποίες και εκφραζόμαστε προς το περιβάλλον μας, με τις αντίστοιχες συνέπειες για μας.
Άλλοτε μας φοβίζουν , άλλοτε μας δίνουν την δύναμη να δημιουργήσουμε , άλλες φορές πάλι μας εμπνέουν …μας κάνουν κι ονειρευόμαστε.
Πόσες φορές δεν έχουμε σκεφτεί πως, με ποιόν τρόπο, τι θα μπορούσαμε να αλλάξουμε, ώστε να βελτιώσουμε τη ζωή μας προς το καλύτερο.. - πρωτίστως για εμάς βέβαια.
Επομένως φίλοι μου, οι αλλαγές στην ζωή μας είναι εφικτές μόνο όταν θα κατορθώσουμε να ελέγξουμε τις σκέψεις μας, να τις φιλτράρουμε…
Να απορρίψουμε αυτές που μας γεννούν αρνητισμό και να προβάλλουμε μόνο αυτές που μας δημιουργούν ευφορία και θετικισμό.. Αυτές που μας γεμίζουν θετική ενέργεια!!! Σ’ αυτό το ξεσκαρτάρισμα θα πρέπει να επικεντρώσουμε τη δύναμη της σκέψης μας!
Σχεδόν αμέσως θα παρατηρήσουμε ότι με την δύναμη της δημιουργικής σκέψης άμεσα επηρεάζουμε και τους γύρω μας. Τους εμψυχώνουμε , τους εμπνέουμε , τους δίνουμε κίνητρα και τους μεταδίδουμε θετική ενέργεια και όραμα. Έστω και στην χειρότερη την πιο ακραία περίπτωση θα προβληματίσουμε θετικά τον οποιονδήποτε αρνητικά διακείμενο προς εμάς..
Επόμενο βήμα εκτός δηλαδή των θετικών σκέψεων θα πρέπει να προχωρήσουμε σε δημιουργικές σκέψεις. Να αρχίσουμε να προγραμματίζουμε , να σχεδιάζουμε και να βάζουμε στόχους για το «αύριο». Μπορούμε να εκπαιδεύσουμε τον εαυτό μας να σκέφτεται δημιουργικά. Ξεκινώντας από τα απλά, καθημερινά πράγματα που έχουμε στο πρόγραμμα μας. Σε πρώτο στάδιο λοιπόν, πρέπει να οργανώνουμε τη σκέψη μας στο πως θα υλοποιήσουμε αυτά που έχουμε άμεσα να κάνουμε.
Σε δεύτερο στάδιο, δημιουργικά, προσπαθούμε να βρούμε τρόπους ώστε να απλουστεύσουμε και να διευκολύνουμε τις καθημερινές μας υποχρεώσεις πράγμα που θα έχει σαν αποτέλεσμα εξοικονόμηση προσωπικού μας χρόνου απαραίτητο για την προσωπική μας βελτίωση.
Στο τρίτο στάδιο και αφού έχουμε λύσει κάποια από τα λειτουργικά προβλήματα της καθημερινότητας μας, μπορούμε να διοχετεύσουμε την δύναμη της σκέψης μας στο να οραματιστούμε τα επόμενα βήματα στην ζωή μας, στις προσωπικές μας σχέσεις, στην καριέρα και την οικογένεια μας.
Οι σκέψεις μας ως εικόνες έχουν την ιδιότητα - ικανότητα να περνούν και να αποθηκεύονται στο υποσυνείδητο μας το οποίο με τη σειρά του μπορεί και επηρεάζει την συμπεριφορά μας και τις αντιδράσεις μας.
Οι σκέψεις μας έχουν την δυνατότητα, όπως είπαμε και πιο πάνω, να περάσουν και στο υποσυνείδητο των γύρω μας, όταν όμως τις εκφράζουμε. Οι σκέψεις που έχουμε μοιραστεί με άλλους ανθρώπους λοιπόν, τους προδιαθέτουν θετικά ή αρνητικά απέναντι μας, τους δημιουργούν δηλαδή αισθήματα - συναισθήματα είτε σεβασμού κι αγάπης, ή μίσους, θυμού και αντιπάθειας. Οι σκέψεις μας λοιπόν είναι φανερό ότι δημιουργούν δράση και αντίδραση και στον ψυχικό μας κόσμο αλλά και στον ψυχικό κόσμο όσων συγχρωτιζόμαστε.
Ονειρευτείτε λοιπόν, είτε διαβάζοντας ποίηση, ή περπατώντας, ακούγοντας μουσική, τραγουδώντας, ταξιδεύοντας έστω και νοερά..!
Με τη δύναμη της σκέψης σας μπορείτε να βρεθείτε στην παραλία στο νησί των διακοπών σας ! Να βιώσετε τους ήχους, τα χρώματα, τις μυρωδιές, τους ανθρώπους.... Δεν είναι εντυπωσιακό;
Ονειρευτείτε τώρα...πως θα θέλατε να είναι η ζωή σας , η σχέση σας , η δουλειά σας και σκεφτείτε το όσο πιο έντονα μπορείτε με όσο το δυνατόν περισσότερες λεπτομέρειες!
Νοιώστε τις όμορφες σκέψεις που σας δημιουργήθηκαν..ξανά και ξανά και ξανά! Αυτές οι σκέψεις θα σας δώσουν ισχυρότατα κίνητρα και δύναμη ώστε πραγματικά να φτάσετε και να υλοποιήσετε τα όνειρα σας; ΝΑΙ!
Εγκαταστήστε ένα καινούργιο λειτουργικό στον εγκέφαλο σας ώστε να τον κάνει να σκέφτεται πάντα θετικά, να αγνοεί τις κακές σκέψεις και μην ανησυχήτε για τυχόν.. χμμ.. πιθανές αποτυχίες. Αποκτήστε Αυτοπεποίθηση!!!
Θα δείτε ότι με την πάροδο του χρόνου και η ζωή σας θα γίνει πιο όμορφη και όλο και θα πλησιάζει το όνειρο-στόχο.. Την ζωή που ονειρευτήκατε!
Παράλληλα θα παρατηρήσετε πόσο η αλλαγή της συμπεριφοράς σας θα αλλάξει και την συμπεριφορά και των ανθρώπων που σας περιβάλουν προς το καλύτερο!!
Πολεμήστε λοιπόν τις κακές σκέψεις στην ρίζα τους και μην τις αφήνετε να ανέβουν στην επιφάνεια. Στο χέρι μας είναι...ή μάλλον στο μυαλό μας!
Πρωτίστως επομένως αποδεχόμαστε: συνολικά, ή μέρος του εαυτού μας, μιας και είναι η πρώτη μας γνωριμία επαφή με το περιβάλον, την ζωή, αμέσως σχεδόν μετά την γέννηση μας.. {για κάποιους ίσως και πρίν}
Βλέπουμε από την αρχή ότι η άποψη της, της ΜΗ αποδοχής, καλή μου φίλη, δεν δύναται να υπάρξει!
Γιατί?
Αποδεχόμαστε ευθύς εξ αρχής με την σύληψη - και εξ ανάγκης - την αναγκαιότητα του αέρα, της τροφής, του θανάτου κλπ, κλπ, κλπ... και το σπουδαιότερο ίσως, του άλλου.. μαμά, μπαμπάς ++++........

Κι ερχόμαστε λοιπόν στο κυρίως πιάτο. Σε όλα έχουμε επιλογές {ανθρώπινες φυσικά} - ΟΤΑΝ, χμμ.. έχουμε - γιατί όταν δεν έχουμε και σκ…ά τρώμε, όπως λέει κι ο συρμός, αλλά, και ρεαλιστικά μήπως δεν το βλέπουμε η μαθαίνουμε καθημερινά στα δελτία ειδήσεων των ΜΜΕ..
Λοιπόν βιώνοντας μέσα μας αυτές τις αλήθειες, αβίαστα προκύπτει το αυτονόητο, ότι ως άνθρωποι, όντα Α – τελή, στην προσπάθεια της τελείωσης μας, είμαστε υποχρεωμένοι να αποδεχτούμε ό,τι κρίνουμε κι επιλέξουμε ότι Πρέπει να κάνουμε για την επίτευξη αυτού του στόχου – σκοπού..
Εδώ χρειάζεται η διαφάνεια, το ξεκαθάρισμα ώστε να είμαστε εύστοχοι. Δηλαδή η υπερβατική ματιά ώστε να δούμε πίσω από τις διαφάνειες, τις σκιάσεις που το Εγώ μας συνεχώς παρεμβάλει..

Η υπέρβαση του ΕΓΩ κρίνω ότι είναι απαραίτητη ώστε η οπτική μας λουσμένη στο φως θα μας επιτρέψει να ξεδιαλύνουμε τα πράγματα ώστε οι αποφάσεις μας να ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα κι όχι στην ψευδαίσθηση της.

Αυτη ηταν υπέρβαση ....και μεγαλη μαλιστα..


Edited by - nst on 16/06/2009 20:05:48


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 16/06/2009 21:31:30
Μήνυμα:

Φιλενάδα με εξέπληξε το κείμενο σου.. τόσα λόγια για να φτάσουμε σ' αυτό που πάντα φωνάζω.. την ΑΠΟΔΟΧΗ!!!
Λοιπόν που το διάφορο?
Α Π Ο Δ Ε Ξ Ο Υ αυτό που σε υπερβαίνει λέω κι εγώ!!!
Όσο για το αν αυτό θα σε κάνει κι ευτυχή ή δυστυχή είναι άλλο καπέλο!!!!

Πως λέμε παραλαγές στο ίδιο θέμα
http://www.youtube.com/watch?v=-Usov7DGA14&feature=fvw

http://www.youtube.com/watch?v=RcFCA7c-Ec8&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=MOq2HWAguAU&feature=related

Μα για πες μου άραγε πως να αισθάνεται ο δρομέας που του κόψανε τα πόδια αφού βεβαίως βεβαίως αποδεχτεί το γεγονός???? {λες κι έχει άλλη επιλογή}


"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 16/06/2009 22:13:40
Μήνυμα:

quote:
Φιλενάδα με εξέπληξε το κείμενο σου.. τόσα λόγια για να φτάσουμε σ' αυτό που πάντα φωνάζω.. την ΑΠΟΔΟΧΗ!!!

Δεν ειναι δικο μου το κείμενο..εσυ τα εχεις γράψει κατα καιρούς...εγω απλως στα θυμίζω..

quote:
Α Π Ο Δ Ε Ξ Ο Υ αυτό που σε υπερβαίνει λέω κι εγώ!!!
Όσο για το αν αυτό θα σε κάνει κι ευτυχή ή δυστυχή είναι άλλο καπέλο!!!!

Μα η αποδοχή δεν συμπεριλαμβάνει και την αναγνώριση του συναισθήματος , ετσι ωστε να μπορουμε να το μετατρέψουμε προς δικο μας ώφελος?

quote:
Μα για πες μου άραγε πως να αισθάνεται ο δρομέας που του κόψανε τα πόδια αφού βεβαίως βεβαίως αποδεχτεί το γεγονός????

Ειλικρινα δεν ξέρω...εξαρταται απο την σημασία που ειχαν για αυτόν.
Ισως θα πρέπει να αποδεχθεί ενα αλλο γεγονός που του διαφευγει.
Η ζωή του ειναι πιο σημαντική απο καθε ειδους πόδι και αυτα που εχει να λαβει και να δωσει ο ΙΔΙΟΣ απειρως πιο ανθρωπινα , ανώτερα και θεϊκά απο αυτα και ισως αυτη να ειναι η μαχη της υπεροχής του.
Το περιεργο ειναι οτι ο δρομεας μας , ετρεχε παντα με το μυαλό του που αστραφτει....με τα μάτια του που διαπερνούν και κυρίως με την αναλλίωτη ψυχή του που ποτε ποτε την ξεχνάει και οχι με τα πόδια που θεωρούσε σαν την μονη ισχυ του.

<< Το νου σου....στο μυαλό ειναι ο στόχος >> [ επίσης δικο σου]


Edited by - nst on 16/06/2009 22:27:28


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 16/06/2009 22:15:27
Μήνυμα:

Θα γυρίσω Μεγάλε Ιερέα και θα ξεχάσω, μου το υποσχέθηκες.

Θα ξεχάσω, γιατί αυτό θέλεις…

Θα ξεχάσω, γιατί αυτό θέλω…

Θα ξεχάσω, γιατί αυτό που νιώθω τώρα είναι η αιωνιότητα και δεν θα μπορέσω να ζήσω σαν ένα μικρό της μέρος, αν δεν την ξεχάσω…

Θα ξεχάσω, γιατί αυτό που βλέπω τώρα είναι ο αστέρας και δεν θα μπορέσω να ζήσω σαν αστεράκι, αν δεν τον ξεχάσω…

Θα ξεχάσω, γιατί αυτό που ακούω τώρα είναι η ολική αρμονία και δεν θα μπορέσω να ζήσω σαν μια νότα, αν δεν την ξεχάσω…

Θα ξεχάσω, γιατί αυτό που αισθάνομαι τώρα είναι ο ωκεανός και δεν θα μπορέσω να ζήσω σαν σταγόνα, αν δεν τον ξεχάσω…

Νιώθω πόνο Μεγάλε Ιερέα, όσο απομακρύνομαι από τον ναό…Και φοβάμαι μήπως δεν θυμηθώ ποτέ…΄Όμως ξέρω ότι δεν γίνεται αλλιώς…

Μπορώ να κλάψω? Την ώρα που θα χαίρονται για την δημιουργία, την ώρα που θα παίρνω την μεγάλη ανάσα για να ξεχάσω, την ώρα που ο ναός θα έχει πυκνώσει τόσο πολύ που δεν θα νιώθω την αιωνιότητα, δεν θα βλέπω τον αστέρα, δεν θα ακούω την αρμονία, μπορώ άραγε να κλαψω?

«Δεν χρειάζεται να ξεχάσεις τίποτα…
Γιατί είσαι ο αστέρας, είσαι η αρμονία, είσαι ο ωκεανός…και όλα αυτά δημιουργούν την αιωνιότητα, από αυτά τα αστεράκια, τις νότες, τις σταγόνες, που θέλουν να ενωθούν με το το αρχικό του πρότυπο…Αυτή είναι η τάση του μικρού…Να ενωθεί με το μεγάλο, μέσα από την έλξη του αιώνιου πρότυπου του…»

Μεγάλε Ιερέα, σ’ αγαπώ!
΄Εχεις δίκιο, δεν χρειάζεται να ξεχάσω, αλλά να βιώσω και το μικρό αστεράκι, την νότα και την σταγόνα, για να νιώσω πως είναι η αιωνιότητα και σε ένα μέρος της…

«Αν θυμάσαι ότι μ’ αγαπάς, θα θυμάσαι ότι είσαι η αγάπη μου, η αρμονία μου, ο ωκεανός μου…
Αν θυμάσαι ότι μ’ αγαπάς, θα θυμάσαι ότι η αγάπη, η αρμονία και ο ωκεανός δεν μπορούν ποτέ να είναι κάτι διαφορετικό από την Αρχή τους!
Αν θυμάσαι ότι μ’ αγαπάς, θα θυμάσαι ότι η Αρχή μπορεί να εκδηλωθεί σε χιλιάδες αστεράκια, σταγόνες και νότες και να είναι διαρκώς η Αρχή…»

Κι αν δεν το θυμηθώ?

«Θα στο θυμίζω, μέσα από κάθε αστεράκι, από κάθε νότα, από κάθε σταγόνα…
Και κάθε φορά θα σου στέλνω ένα λουλούδι από την «πατρίδα», που θα σου φέρνει το μήνυμα μου…»

Αγαπημένη μου ψυχή, σου χαρίζω αυτό το λουλούδι, για να βλέπεις μέσα στην αιωνιότητα τον εαυτό σου…

Και να με θυμάσαι…

Να με θυμάσαι, όταν αναζητάς το φως του αστέρα, για να ξέρεις ότι τα αστεράκια δεν είναι παρά μέρος του που ξέχασαν το φως…Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν το έχουν…

Να με θυμάσαι όταν θέλεις να αισθανθείς τον ωκεανό, για να ξέρεις ότι οι σταγόνες δεν είναι παρά ένα μέρος του που ξέχασαν την απεραντοσύνη…Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν την έχουν…

Να με θυμάσαι, όταν έχεις θέλεις να ακούσεις την αρμονία, για να ξέρεις ότι οι νότες, δεν είναι παρά ένα μέρος της, που ξέχασαν τον ήχο του σύμπαντος…Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν τον έχουν…

Να με θυμάσαι, όταν βιώνεις την στιγμή, για να ξέρεις ότι έχεις την αιωνιότητα…

Και αν δεν με θυμάσαι, το λουλούδι θα στο θυμίζει…
Γιατί είναι ένα μέρος από εσένα αγαπημένη μου ψυχή…

-----------------------------------------
Εδω θα κρατησω ανωνυμο τον συγγραφέα απο σεβασμό στο προσωπο του μα, νιωσε την δόνηση...

Edited by - nst on 16/06/2009 22:25:02


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 16/06/2009 22:33:47
Μήνυμα:


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 17/06/2009 01:48:47
Μήνυμα:

Άλλοθι


Σ’ ένα φυλάκιο μακρινό
ο χρόνος πολεμά την ξαστεριά.
Πίσω στην πόλη τη μεγάλη
οι αντοχές πολεμούν το χρόνο.
Οι λέξεις πέτρες γίνονται
μα τη σφεντόνα την κρατά η νύχτα.
Αλάτι υγρό κατρακυλά στο μέτωπο,
για να ’χουν άλλοθι τα μάτια.
Τα μάτια δακρύζουν κάπου-κάπου
να καλοπιάσουνε το νου.
Οι ενοχές πρόθυμα θυσιάζονται
για ν’ αθωωθεί η ψυχή.

Αν θέλεις ν’ αντέχεις στην αγάπη
πρέπει να μάθεις να πέφτεις.


Γιάννης Τσολακίδης


Δύσκολα το για τόσα χρόνια "δεκανίκι" να αποδεχτεί την νέα κατάσταση πραγμάτων γλυκιά μου

http://www.youtube.com/watch?v=mPd4nk5pZqI

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 17/06/2009 01:55:00
Μήνυμα:


Απόψε θα πω για σένα, για σένα θα τραγουδήσω
Λευκό τριαντάφυλλό μου, για σένανε θα μιλήσω

Ν' αντέχουμε μόνο μας μένει
Η ζωή ότι κι αν φέρει
Τη μια του χειμώνα τη νύχτα
Την άλλη γλυκό καλοκαίρι

Η ανόητη φταίει καρδιά μου,
που ποτέ δε θα μεγαλώσει
Η νοσταλγία μου φταίει,
που θέλει μέσα της να σε σώσει

Ν' αντέχουμε μόνο μας μένει
Η ζωή ότι κι αν φέρει
Τη μια του χειμώνα τη νύχτα
Την άλλη γλυκό καλοκαίρι

http://www.youtube.com/watch?v=_FK31YIpIoA&feature=related

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 17/06/2009 16:27:01
Μήνυμα:

Απόμακρα, μακριά, πέρα, χωρίς κανένα συγγενή
Ταξιδεύουν, περιπλανώμενοι, μακροταξιδεμένοι αλήτες
Όλο λαχτάρα, αστρομαγεμένοι, οι Πρωτοπόροι προχωρούν,
Φεύγουν καβάλα στον ηλιακό άνεμο.

Ένας άντρας, μια γυναίκα, ορφανά της ζεστής γης
Ή περίλαμπροι ταξιδιώτες με χρυσαφένια πανιά,
Ή τσιγγάνοι που περιπλανώνται σ΄ αρχαία αστρικά μονοπάτια,
Ένα καραβάνι σ΄ αναζήτηση ενός ουράνιου λιμανιού.

Αν βαθιά στον παγερό αστρικό χώρο,
Κάποιο φοβερό μάτι κρυφοδεί τη ζωή στη σχεδία αυτή,
Θα δει την καρδιά μες την τέχνη μας,
Ένα πάλσαρ που χτυπά τους ρυθμούς της ειρήνης.
Μια αστρολάμψη του πνεύματος διαπερνά νέα σύνορα.
Και πατρίδα μας είναι μια Οδύσσεια ας δοξάσουμε τους Πρωτοπόρους

¶ρβιντ Φ. Σπόνμπεργκ

Ισως το πιο δύσκολο που εχουμε να κανουμε ειναι να στηρίξουμε εμεις τον εαυτό μας επειδη ειναι το πιο αξιο και δυνατό φιλαρακι μας...αυτο που αγαπαμε πιο πολυ και που μαζι του καθε αναμετρηση ειναι χαμενη απο πριν.
Οι αλλοι, ιδιως απο εκει ψηλά ...ειναι μάλλον μια πρόκληση χλιαρή και ασημαντη.
Εχεις δίκιο αλλα εχεις και άδικο ...


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 17/06/2009 19:45:51
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=v5oiJqxHooE&feature=PlayList&p=85D740766757201A&playnext=1&playnext_from=PL&index=78

Εμαθα κι εγω πως να βρισκω...για σενα

Edited by - nst on 17/06/2009 19:48:00


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 17/06/2009 21:12:39
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=zhZzL0cZbdM&NR=1


Σπέσιαλ αφιερωμένο με πολλή αγάπη

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 18/06/2009 13:40:59
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=Z4NS9DA1eTI

Μην βαρεθείς να το δείς όλο ...ακομη και το απότομο τέλος εχει συνέχεια..


Στήριξα την μητέρα μου για να αθωωσω την γυναίκα
Στηριξα το γιο για να αθωωσω το παιδι μεσα μου
Στήριξα τους φίλους μου για να αθωωσω την ύπαρξη
Στηριξα ενα ανδρα για να αθωώσω τον πατέρα
Στηριξα τη αδελφή για να αθωωσω την μητέρα μου..
Στηρίξα εμενα και φάνηκε ο ουρανός .....της ζωής... και η γη της αγαπης
Συνεχίζω......

http://www.youtube.com/watch?v=50MQV_6_ZYk&feature=related

και μην γελας....ε


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 18/06/2009 15:49:44
Μήνυμα:


http://www.youtube.com/watch?v=DErX0ZVNyvM&feature=related

άκου την καψούρα μου... τι ρωτάει???

http://www.youtube.com/watch?v=JW_bHr47sj0&feature=related


"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 18/06/2009 16:59:49
Μήνυμα:


ΝΑΙ

arage thn antexoyn oi katatheseis ayth thn donisi?

Edited by - nst on 18/06/2009 17:04:47


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 19/06/2009 00:49:28
Μήνυμα:

«Αλήθεια λέω. Τα παιδιά του χτες ακολουθούν την κηδεία της εποχής τους. Αλλά η ζωή καλεί τα παιδιά του αύριο κι αυτά την ακολουθούν με βήμα σταθερό και το κεφάλι ψηλά. Χαραυγή νέων συνόρων. Ο καπνός δε θολώνει τη ματιά των αγωνιστών του μέλλοντος, ο ήχος της αλυσίδας δεν πνίγει τη φωνή τους. Είναι λίγοι σε αριθμό, μα αξίζουν όσο ένα σπυρί σιτάρι μπροστά σε ένα δεμάτι άχυρο. Κανείς δεν τους ξέρει, αλλά αυτοί γνωρίζουν ο ένας τον άλλο».


Χαλίλ Γκιμπράν

http://www.youtube.com/watch?v=sGpnP0LYfjM&feature=related

So, so you think you can tell
Heaven from Hell,
Blue skys from pain.
Can you tell a green field
From a cold steel rail?
A smile from a veil?
Do you think you can tell?

And did they get you to trade
Your heros for ghosts?
Hot ashes for trees?
Hot air for a cool breeze?
Cold comfort for change?
And did you exchange
A walk on part in the war
For a lead role in a cage?

How I wish, how I wish you were here.
We're just two lost souls
Swimming in a fish bowl,
Year after year,
Running over the same old ground.
What have we found?
The same old fears.
Wish you were here.


Edited by - nst on 19/06/2009 00:55:55


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 19/06/2009 00:55:09
Μήνυμα:

Δες τι σου βρήκα...

http://www.b00k.gr/gr/home.html

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 19/06/2009 00:59:03
Μήνυμα:

Ευχαριστω ...σε περίμενα ..θα τα διαβασω...
Καληνύχτα σου


Συγγραφέας Μηνύματος: zip
Απάντησε την: 19/06/2009 09:26:55
Μήνυμα:

quote:
arage thn antexoyn oi katatheseis ayth thn donisi?

Χαλάρωσε κοριτσάκι ... stay cool! it's f@cking summer time, let 's get wet!!!

βουτιά 20/6/09, πόρτo βαλίτσα, safari ... let's get some f@cking NITROX in our veins!!!


Edited by - zip on 19/06/2009 09:38:37


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 19/06/2009 15:49:49
Μήνυμα:

zip μωρό μου...καλη η χαλαρωση αλλα προκαλει πλήξη αν ειναι συνεχόμενη ...αντε ..καλες βουτιές...


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 19/06/2009 15:55:12
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=xIL9D2o0XM8&feature=related

6-7-09 ολοι εκεί....


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 19/06/2009 16:34:48
Μήνυμα:

Η πύλη των χιλίων χρωμάτων

Tα πλοκάμια της νύχτας άρχισαν να απλώνονται απειλητικά απ’ τα βουνά και να φέρνουν μαζί τους τον πεινασμένο βορινό άνεμο. Το σκοτάδι απλώθηκε σα πανούκλα και κάλυψε τη πράσινη γη. Το μόνο που φωτιζόταν ήταν ο ουρανός απ’ το χλωμό φως των αστεριών αφού το φεγγάρι είχε βρει καταφύγιο σε κάποιο άλλο μέρος τ’ ουρανού. Ο άνεμος σφυρίζοντας κατέφυγε σε μια κοιλάδα παίζοντας κυνηγητό ανάμεσα στα πυκνά κλαδιά των δένδρων κάνοντας τα φύλλα τους να θροΐζουν ανατριχιαστικά. Το λιγοστό φως των αστεριών και το στροβίλισμα του ανέμου, έκαναν τα ψηλά δέντρα να φαντάζουν σα σκυφτοί καλόγεροι που χορεύουν σ’ ένα δαιμονικό παραλήρημα και με τη φωνή του αέρα άρχισαν να σιγοψιθυρίζουν ακατονόμαστα λόγια κάποιας άγνωστης επίκλησης και όσο πέρναγε η ώρα το δαιμονικό τραγούδι δυνάμωνε απειλώντας να ξεριζώσει τους ψάλτες του.
Ξαφνικά μέσα σ’ όλο το πανδαιμόνιο μια λάμψη φάνηκε και ο αέρας κόπασε μαζί με τα δένδρα. Μια τρύπα είχε ανοίξει στο έδαφος, στη μέση ενός ξέφωτου, απ’ όπου ξεπήδησαν χίλιες λάμψεις, που η κάθε μια αποτελούταν από χίλια χρώματα. Η μακραίωνη Πύλη Των Χιλίων Χρωμάτων είχε ανοίξει ξανά, αποκαλύπτοντας όλο της το μεγαλείο. Σε οποιοδήποτε αντικείμενο έπεφτε η λάμψη της, φανέρωνε όλη την ομορφιά του. Τα πάντα γύρω της ξεχείλισαν από απέραντη ομορφιά. Το χώμα, οι πέτρες, το χορτάρι ήταν τώρα τα πιο θαυμαστά πράγματα πάνω στη Γη. Τα φύλλα των δένδρων έλαμπαν χρυσά στο φως της πύλης, ενώ τα κλαδιά τους ακτινοβολούσαν τώρα αστείρευτη ομορφιά. Τα αστέρια στο θόλο του ουρανού, έλαμπαν τώρα σα μικροί ήλιοι και ολόκληρη η κοιλάδα είχε μεταμορφωθεί σε έναν πρωτόγνωρο παράδεισο. Μέχρι και ο αέρας που έτρεχε ανεξάντλητος, φαινότανε τώρα σα χρωματιστή κορδέλα, που διπλωνότανε στα δένδρα και καθώς τα προσπέρναγε χωριζότανε σε μικρότερες κορδέλες που στη συνέχεια γινόντουσαν πάλι μία.
Η λάμψη όμως άρχισε να εξασθενίζει και η σκοτεινιά ν’ αποκαθίσταται στη κοιλάδα. Όλα άρχισαν να χάνουν την ομορφιά τους και το μικρό ξέφωτο ίσα που φωτιζότανε. Μέσα από τη Τρύπα Των Χιλίων Χρωμάτων φάνηκε να βγαίνει ένα παράξενο μαύρο αντικείμενο. Σα πολύ πυκνός καπνός που άλλαζε συνεχώς σχήμα συνέχιζε τη πορεία του προς τα πάνω δίχως να χάνει το κατάμαυρο χρώμα του. Έχοντας βγει πια το μαύρο σύννεφο καπνού απ’ τη τρύπα, στεκότανε τελείως ακίνητο. Λες και έπαιρνε μια ανάσα για να επιθεωρήσει το νέο κόσμο που είχε βρεθεί. Την ίδια στιγμή η λάμψη είχε ξαναφανεί και δυνατότερη από ποτέ φώτιζε και μοίραζε ομορφιά σ’ όσα αντικείμενα μπορούσαν να φτάσουν οι πολύχρωμες ακτίνες της, εκτός απ’ το ον που βρισκόταν από πάνω της που σιγά σιγά άρχισε να κινείται, μια κίνηση λες και άλλα πλάσματα υπήρχαν εγκλωβισμένα μέσα του και πάλευαν να βγουν. Ταυτόχρονα με την αποκρουστική κίνηση του πλάσματος άρχισε να βγαίνει από μέσα του ένας ήχος. Όχι ένας γνώριμος ήχος, ούτε ένας ήχος που μόλις ακουστεί μπορεί ύστερα να μιμηθεί. Ένας ήχος χωρίς περιγραφή και ονομασία. Ο εξωγήινος ήχος συνέχισε ν’ ακούγεται σε χαμηλό τόνο αλλά ταυτόχρονα τόσο απόκοσμα, που ακόμη και τα δένδρα στράφηκαν αλλού, ο αέρας έτρεξε να ξεφύγει και τα άστρα άρχισαν να τρεμοσβήνουν. Ακόμη και η Πύλη Των Χιλίων Χρωμάτων άρχισε να χάνει τη λάμψη της και να παίρνει την ομορφιά από το γύρω τοπίο.
Την επόμενη στιγμή μια φωνή ακούστηκε ταυτόχρονα απ’ όλες τις κατευθύνσεις του ξέφωτου. Μια φωνή μυστηριώδης και δυνατή, μ’ ένα χαρούμενο τόνο που μάλλον έψελνε παρά απάγγελλε. Όπως ξαφνικά ακούστηκε το χαρούμενο τραγούδι έτσι ξαφνικά εμφανίστηκαν και οι μορφές στις άκρες του ξέφωτου κρατώντας φανάρια, που τώρα πια τους ήταν άχρηστα, αφού με το άκουσμα του τραγουδιού η Πύλη Των Χιλίων Χρωμάτων άρχισε να ξαναβρίσκει τη χαμένη της λάμψη. To μαύρο ον που συνέχιζε να πάλλεται πάνω απ’ τη μαγική πύλη ξαφνιάστηκε και συσπάστηκε. Ο ήχος του πλάσματος άρχισε να δυναμώνει, το ίδιο και των ανθρώπων που είχαν έρθει ξανά μετά από χίλια χρόνια να ξανά αντιμετωπίσουν το πλάσμα και να το στείλουν πίσω στο δικό του κόσμο, όπως είχαν κάνει οι πρόγονοί τους. Αλλά για κάποιο λόγο αυτή τη φορά η αδελφότητα του Λευκού Κρανίου δεν είχε φτάσει έγκαιρα.
Η Τρύπα Των Χιλίων Χρωμάτων έστελνε τη λάμψη της συνεχώς μέχρι την άκρη του ξέφωτου πάνω στα πανύψηλα δένδρα -που κατά παράδοξο τρόπο δεν πέρναγε τα όρια του- και στα ιδρωμένα πρόσωπα των ανθρώπων, που ανοιγόκλειναν τα στόμα τους ρυθμικά. Παρόλα τα χρώματα που τα έντυναν τώρα, διακρινότανε εύκολα ο τρόμος χαραγμένος στα μάτια τους, αντικρίζοντας το απόκοσμο πλάσμα. Η ώρα περνούσε και η Πύλη συνέχιζε να είναι ανοιχτή. Η μάχη είχε ενταθεί τόσο που οι άνθρωποι έτρεμαν και το ον τώρα πια ήταν ακίνητο, συνεχίζοντας να βγάζει τον εξωγήινο ήχο.
Τότε, μια κίνηση φάνηκε ανάμεσα στους ανθρώπους και ένας λευκοντυμένος άντρας πλησίασε το ον και βγάζοντας απ’ το μανδύα του έναν μικρό κρύσταλλο τον πέταξε προς τη μεριά του διαβολικού τερατουργήματος. Αλλά το πλάσμα τον απέφυγε μαζεύοντας το μαύρο κορμί του και βγάζοντας έναν δυνατό ανατριχιαστικό ήχο, έκανε τον άντρα να ουρλιάξει και να πέσει κάτω λιπόθυμος. Τότε το ακατονόμαστο ον έβγαλε ένα μαύρο πλοκάμι απ’ το σώμα του, που η κίνησή του θα έκανε και τους πιο ήρεμους να αισθανθούν έναν απερίγραπτο, αβυσσαλέο τρόμο και σιγά σιγά τον πλησίασε ώσπου τυλίχτηκε γύρω απ’ τον θαρραλέο άνδρα και μάζεψε πίσω το πλοκάμι του μαζί με το θήραμα του μέσα στο σώμα του. Γεγονός που συνέβη δίχως να μπορούν να παρέμβουν οι υπόλοιποι άντρες, αφού γνώριζαν την τύχη που θα είχαν αν το έκαναν. Και όλοι ξέροντας ότι δε θα υπήρχε σωτηρία για αυτούς συνέχισαν να τραγουδούν με χαμηλότερη ένταση απ’ τη κούραση και το φόβο. Τότε ακούστηκε μια κραυγή μέσα απ’ το πλάσμα, μια ανθρώπινη στριγκλιά, που έκανε να ριγήσουν ακόμα και τα δένδρα και οι ψάλτες να χάσουν την αυτοσυγκέντρωσή τους. Η Πύλη τότε σταμάτησε να στέλνει τη λάμψη της και δεν απέμεινε παρά μόνο ένα φως σαν από την κύκνεια φλόγα ενός κεριού. Το ον άρχισε ν’ απλώνει τη μάζα του σώματος του, μην υπακούοντας σε κανένα νόμο της φυσικής, γύρω σε όλο το ξέφωτο προσπαθώντας να φτάσει τους εχθρούς του, αφού τώρα βρισκότανε σε πλεονεκτική θέση. Έτσι το μαύρο σώμα του κατάπιε όλους τους τρομαγμένους ανθρώπους μαζεύοντας το στη θέση που βρισκόταν αρχικά. Μετά από λίγο ένα ουρλιαχτό από δεκάδες στόματα ακούστηκε μέσα από το ον και η Πύλη Των ΧιλίωνΧρωμάτων σταμάτησε να στέλνει το φως της. Και μαζί με το φως χάθηκε και ο ήχος του μαύρου όντος.
Ο άνεμος ξαναγύρισε και ξαναέτρεχε ανάμεσα στα σκοτεινά δένδρα και τα αστέρια έλαμψαν ξανά καθαρά στον ουρανό και όλα έγιναν όπως ήταν πριν. Μόνο το κλαψούρισμα του ανέμου και το ψάλσιμο των δένδρων ακουγόντουσαν. Και καθώς ένα μαύρο σύννεφο διέσχιζε τον ουρανό κρύβοντας τα αστέρια, ήρθε να προστεθεί και το μοιρολόι από τα νυχτοπούλια.

Παναγιώτης Κρυφονίδας


Συγγραφέας Μηνύματος: zip
Απάντησε την: 19/06/2009 19:22:25
Μήνυμα:

quote:

zip μωρό μου...καλη η χαλαρωση αλλα προκαλει πλήξη αν ειναι συνεχόμενη ...αντε ..καλες βουτιές...

πππφφφ ... κουλτούρα ... see u at -35m below surface & catch me if you dare! I'm invisible and I'm flying like an angel, babe!


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 19/06/2009 21:52:38
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=UJHJH3C23-8&NR=1


* Θα δυσκολεύτηκε πολύ εκείνος που προκειμένου να βάλει περισσότερη αλήθεια κι αναλήθεια μαζί, μέσα σε λίγες λέξεις, είπε: “Όποιος είναι ευχαριστημένος από τη μοναξιά είναι άγριο θηρίο, ή Θεός.
o Φράνσις Μπέικον

http://www.youtube.com/watch?v=X-y2Fbv4Hfc&feature=related

* Μόνο όταν έζησες κάτω θα ξέρεις πόσο επικίνδυνο είναι να σκαρφαλώνεις πάνω. Μόνο όταν βγήκες από το σκοτάδι θα καταλάβεις πόσο φωτεινή είναι η λάμψη του ήλιου. Μόνο γνωρίζοντας τη μοναχικότητα θα καταλάβεις πόσο μάταιη είναι η πολυλογία.
o Χουν Τζι Τσεν

Μουφτιαξες την μέρα!!!

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Edited by - lorenzo on 19/06/2009 21:56:58


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 19/06/2009 22:02:35
Μήνυμα:

ΦΥΓΕ ΤΩΡΑ...


http://www.youtube.com/watch?v=jhq617BJ5LM&feature=related

* Η αλληλογραφία είναι ο μοναδικός τρόπος να συνδυάζεις τη μοναξιά με την καλή παρέα.
o Βύρων


ΑΠΟΓΕΙΩΣΟΥ...

http://www.youtube.com/watch?v=wTrNQCYh70Y


* Η μοναξιά είναι η μοίρα του κάθε μεγάλου διανοητή, μια μοίρα που θρηνήθηκε κατά καιρούς, αλλά που εξακολουθεί να διαλέγεται σαν το μικρότερο ανάμεσα σε δυο κακά.
o Αρθούρος Σοπενάουερ

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Edited by - lorenzo on 19/06/2009 22:11:36


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 19/06/2009 22:24:27
Μήνυμα:

Η Angelina Jolie ήταν καλεσμένη στην εκπομπή Anderson Cooper 360. Μίλησε για τους πρόσφυγες και είπε μια ιστορία για ένα παιδί που πυροβολήθηκε στην πλάτη και έμεινε παράλυτο. Εχασε τους δικούς του, τα πάντα και μετά από λίγο πέθανε και αυτό. Εκεί δεν άντεξε και βούρκωσε

ΔΕΙΤΕ ΤΟ VIDEO


http://www.youtube.com/watch?v=imlvowWWUgY&eurl=http%3A%2F%2Ftroktiko.blogspot.com%2F2009%2F06%2Fblog-post_7612.html&feature=player_embedded


Στη μοναχικότητα ο άνθρωπος μπορεί να αποκτήσει τα πάντα, εκτός από χαρακτήρα.

Σταντάλ

http://www.youtube.com/watch?v=M_bvT-DGcWw&feature=related


"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 20/06/2009 03:16:10
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=xXaRT8CXmGE&feature=related



Leonard Cohen - A Thousand kisses deep

(Spoken poem)

Don't matter if the road is long
Don't matter if it's steep
Don't matter if the moon is gone
And the darkness is complete
Don't matter if we lose our way
It's written that we'll meet
At least, that's what I heard you say
A thousand kisses deep

I loved you when you opened
Like a lily to the heat
You see, I'm just another snowman
Standing in the rain and sleet
Who loved you with his frozen love
His second hand physique
With all he is and all he was
A thousand kisses deep

I know you had to lie to me
I know you had to cheat
You learned it on your father's knee
And at your mother's feet
But did you have to fight your way
Across the burning street
When all our vital interests lay
A thousand kisses deep

I'm turning tricks
I'm getting fixed
I'm back on boogie street
I'd like to quit the business
But I'm in it, so to speak
The thought of you is peaceful
And the file on you complete
Except what I forgot to do
A thousand kisses deep

Don't matter if you're rich and strong
Don't matter if you're weak
Don't matter if you write a song
The nightingales repeat
Don't matter if it's nine to five
Or timeless and unique
You ditch your life to stay alive
A thousand kisses deep

The ponies run
The girls are young
The odds are there to beat
You win a while, and then it's done
Your little winning streak
And summon now to deal with your invincible defeat
You live your life as if it's real
A thousand kisses deep

I hear their voices in the wine
That sometimes did me seek
The band is playing Auld Lang Syne
But the heart will not retreat
There's no forsaking what you love
No existential leap
As witnessed here in time and blood
A thousand kisses deep


http://www.youtube.com/watch?v=1hdT4BW9zy8&feature=related

Απόλαυσε Dali στις εικόνες..

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 20/06/2009 16:44:35
Μήνυμα:

quote:
Μουφτιαξες την μέρα!!!

εσυ να ηξερες τι εφτιαξες


Αυτο το ακουγα οταν εδινα εξετάσεις ,....κάποτε..χι χι
Δικό σου


http://www.youtube.com/watch?v=983Ea8c38Gg&feature=related


Edited by - nst on 20/06/2009 16:46:57


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 21/06/2009 03:08:00
Μήνυμα:

Τελικά οι μικρές και χωρίς πυροτεχνήματα στιγμές είναι που σου αφήνουν τη πιο γλυκιά γεύση στα χείλη...Αυτές που έγινες ευάλωτος ,που έδειξες αδυναμίες και δυνάμεις χωρίς να σε νοιάζει πώς θα το πάρουν, αυτές που έζησες μέσα στην απλότητά τους και χάρηκες κάθε στιγμή χωρίς να νιώσεις ντροπή και ενοχές...
Τα απλά έιναι και τα όμορφα τελικά...............

http://www.youtube.com/watch?v=MHBoMbnZduI


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 21/06/2009 11:28:11
Μήνυμα:

ΘΕΡΙΝΟ ΗΛΙΟΣΤΑΣΙΟ


Το καλοκαίρι ξεκινά επίσημα την 21η Ιουνίου με το θερινό ηλιοστάσιο, την μεγαλύτερη σε διάρκεια μέρα στο βόρειο ημισφαίριο και την μικρότερη στο νότιο. Το θερινό ηλιοστάσιο αποτελούσε πολύ σημαντικό γεγονός για το ανθρώπινο γένος μέχρι σχετικά πρόσφατα. Όλες δε οι αρχαίες κοινωνίες έκαναν πολυήμερες γιορτές γύρω από αυτή την ημερομηνία.

Οι Δρυίδες των αρχαίων Κελτών της Βρετανίας γιόρταζαν το (φως της ακτής) στο Στόουνχετζ. Στην αρχαία Κίνα ήταν η γιορτή για την γη, τις θηλυκές και γιν δυνάμεις, οι αρχαίοι Γαλάτες γιόρταζαν την Επόνα, θηλυκή θεότητα την οποία απεικόνιζαν να καβαλά μια φοράδα και ήταν η προσωποποίηση της γονιμότητας της κυριαρχίας και της γεωργίας και στην αρχαία Ρώμη τα Βεστάλια , η γιορτή προς τιμήν της Βεστά (Εστίας) κρατούσαν για μια εβδομάδα, Τα γερμανικά, κέλτικα και σλαβικά φύλα της κυρίως Ευρώπης γιόρταζαν ανάβοντας φωτιές. Ήταν η γιορτή της ερωτικής μαγείας και των προβλέψεων. Ήταν η νύχτα οι νεοι και οι νέες αντάλλαζαν ερωτικά σημάδια και πηδούσαν πάνω από τις τυχερές φωτιές. Πίστευαν ότι τα σπαρτά θα μεγάλωναν τόσο, όσο ψηλά θα πηδούσαν τα ζευγάρια. Αντίστοιχοι εορτασμοί γίνονται μέχρι σήμερα με το πρόσχημα της γιορτής του Αη Γιάννη.

Η ιθαγενής φυλή της Αμερικής Natchez έκανε την γιορτή της πρώτης συγκομιδής. Σε κανέναν δεν ήταν επιτρεπτό να μαζέψει το καλαμπόκι του πριν την λήξη της. Στην φυλή Χόπι οι άνδρες μεταμφιεζόταν σε Kachinas, τα πνεύματα χορευτές της βροχής, που μεταφέρουν τα μηνύματα των ανθρώπων στους θεούς.

http://www.youtube.com/watch?v=TQX2cMr5dqE&feature=related


Συγγραφέας Μηνύματος: helios2012
Απάντησε την: 22/06/2009 03:32:46
Μήνυμα:

Αγαπητή nst

Φέτος στο θερινό ηλιοστάσιο συμβαίνει το εξής παράδοξο.
Ενώ έχουμε την πιό φωτεινή μέρα ταυτόχρονα έχουμε και την πιό σκοτεινή νύχτα...
(πάλι καλά που δεν διαρκεί πολύ! χε χε χε)
Θα το παρατήρησες και σύ φαντάζομαι...
Νέα Σελήνη γαρ...έρχεται και στα κοντά και η έκλειψη...άστα να πάνε!

Εύχομαι ένα θερμό και φωτεινό καλοκαίρι σε όλους τους συμφορουμίτες...
Με αγάπη ήλιος...


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 22/06/2009 11:24:33
Μήνυμα:



"Τα Κατσίνα αντιπροσωπεύουν την πνευματική ουσία όλων των πραγμάτων στον αισθητό κόσμο Αντιπροσωπεύουν το παιχνίδι, τα τρόφιμα, τα πουλιά, τα έντομα ακόμη και τον ίδιο τον θάνατο προσωποποιημένο. Κατά τη διάρκεια ιερών χορών, οι άνδρες που υποδύονται τα Κατσίνα παρουσιάζουν ομοιώματα των κατσίνα τους στις γυναίκες και τα παιδιά. Τα ειδώλια είναι γνωτά ως Πόλι Σιο Χέμις Κατσίνα (Κατσίνα πεταλούδα), Πόλι Τάκα (Άνδρας Πεταλούδα) και Πόλι Μάνα (Κορίτσι πεταλούδα)".

Ο τελετουργικός χορός της πεταλούδας


Η καθαρή ομορφιά της πεταλούδας ερμηνεύεται σε ένα μύθο των Παπάγκο. Σύμφωνα με τον μύθο, ο δημιουργός ένιωσε θλίψη για τα παιδιά, όταν συνειδητοποίησε ότι το πεπρωμένο τους ήταν να γεράσουν και να γίνουν αδύναμα πλάσματα. Μάζεψε, λοιπόν, τα όμορφα χρώματα από διάφορες πηγές όπως το φως του ήλιου, τα φύλλα, τα λουλούδια, και ο ουρανός. Έβαλε τα χρώματα σε ένα μαγικό σακκούλι και το παρουσίασε στα παιδιά. Όταν εκείνα το άνοιξαν, οι χρωματισμένες πεταλούδες πέταξαν έξω ελεύθερες, γοητεύοντας τα παιδιά που δεν είχαν δει ποτέ τίποτα τόσο όμορφο. Οι πεταλούδες τραγούδησαν κι έκαναν τα παιδιά ακόμα πιο ευτυχισμένα. Όμως, τα πουλιά παραπονέθηκαν στο δημιουργό γιατί οι πεταλούδες ήταν τόσο όμορφες και μπορούσαν να τραγουδούν όπως τα πουλιά. Για αυτό ο δημιουργός απέσυρε από τις πεταλούδες τη δυνατότητα να τραγουδούν. Από τότε, αν και όμορφες, παραμένουν σιωπηλές.


'2012' Trailer HD

http://www.youtube.com/watch?v=Hz86TsGx3fc&eurl=http%3A%2F%2Fpliatsikonews.blogspot.com%2F2009%2F06%2F2012.html&feature=player_embedded

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius

Edited by - lorenzo on 22/06/2009 11:32:45

Edited by - lorenzo on 22/06/2009 11:57:07


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 22/06/2009 11:50:39
Μήνυμα:

Άντε καλημέραααααααααααααα!!!!!!!!!!!!!!!

http://www.youtube.com/watch?v=ru4tKLD1aNg&feature=related


σπέσιαλ αφιερωμένο..


"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 22/06/2009 16:19:09
Μήνυμα:


Οι μύθοι των Ινδιάνων

1. Σπρώχνοντας τον Ουρανό (Chinook)

Ο Δημιουργός έφτιαξε τον κόσμο από την Ανατολή προς τη Δύση, δίνοντας διαφορετικές γλώσσες στον κόσμο καθώς προχωρούσε. Πέρασε και από το Puget Sound, και εκεί του άρεσε τόσο πολύ που σταμάτησε την δημιουργία και έδωσε τις υπόλοιπες γλώσσες με τη μια.

Ο καινούργιος αυτός κόσμος δεν άρεσε καθόλου στους ανθρώπους, γιατί ο ουρανός ήταν τόσο χαμηλός που χτυπούσαν τα κεφάλια τους συνέχεια. Οι αρχηγοί τους συναντήθηκαν και αποφάσισαν ότι ο ουρανός έπρεπε να σπρωχτεί πιο πάνω. Οι άνθρωποι μαζεύτηκαν και με τη βοήθεια γιγαντιαίων ελάτων, έσπρωξαν με όλη τους τη δύναμη. Συντόνισαν τις προσπάθειές τους χρησιμοποιώντας την παγκόσμια λέξη "για - χου ! " που σημαίνει "σπρώξτε !". Καθώς όλοι έσπρωχναν τον ουρανό, μερικοί κυνηγοί, και τρία ελάφια ήταν πάνω σε ένα ψηλό βουνό. Τυχαία είχαν μείνει εκεί πάνω και έτσι μεταμορφώθηκαν σε αστέρια του αστερισμού της Μεγάλης Άρκτου. Επίσης την ίδια τύχη είχε ένα ψάρι και μερικοί άντρες σε δύο κανό, που έγιναν ο αστερισμός του Ωρίωνα.

2. Η προέλευση του θρόνου της Κασσιόπης (Yakima)

Ένας κακός άνθρωπος ξεγελάει τέσσερα αδέρφια πουλώντας κακοφτιαγμένα βέλη και κατόπιν μεταμορφώνεται σε μεγάλο ελάφι και τους σκοτώνει με τα μεγάλα κέρατά του. Παρόλα' αυτά ο πέμπτος αδερφός έρχεται και αρνείται να κάνει παζάρια για τα ελαττωματικά βέλη. Όταν ο άντρας μεταμορφώνεται σε ελάφι ο πέμπτος αδερφός το σκοτώνει με τα δυνατά του βέλη. Γδέρνει το ζώο και πετάει το δέρμα του στον αέρα όπου αυτό παραμένει ανάμεσα στα αστέρια. Οι τρύπες που δημιούργησαν οι πάσσαλοι, που χρησιμοποίησε ο πέμπτος αδερφός, για να τεντώσει και να αποξηράνει το δέρμα, έγιναν τα άστρα του θρόνου της Κασσιόπης.


3. Ο Αλγκον και η Αστροκόρη (Pawnee)

Μια μέρα ένας Ινδιάνος που τον έλεγαν Άλγκον (Λευκό Γεράκι), ανακάλυψε ένα κυκλικό μονοπάτι από ανθρώπινα χνάρια. Κρύφτηκε σε ένα κοντινό θάμνο και περίμενε. Μετά από λίγο άκουσε μια θειική μουσική από τον ουρανό, και στρέφοντας το κεφάλι ψηλά είδε ένα μαγικό καλάθι που είχε μέσα του δώδεκα όμορφες αδερφές, να πλησιάζει προς τα κάτω. Σαν έφτασαν στη γη, κατέβηκαν στο κυκλικό μονοπάτι, και άρχισαν να χορεύουν πανέμορφους μαγικούς χορούς.

Ο Άλγκον αμέσως ερωτεύτηκε την πιο μικρή από τις κοπέλες, ένα λεπτοκαμωμένο και ντελικάτο πλάσμα. Προσπάθησε να την πιάσει αλλά αυτή του ξέφυγε με τις υπόλοιπες νεράιδες στον ουρανό. Ο κυνηγός όμως δεν πτοήθηκε και την επόμενη μέρα μεταμορφώθηκε σε ποντίκι, κρύφτηκε στην κουφάλα ενός δέντρου μαζί με άλλα ποντίκια και περίμενε. Οι ουράνιες αδερφές εμφανίστηκαν και πάλι και άρχισαν να χορεύουν. Όταν αντιλήφθηκαν τα ποντίκια άρχισαν να τα κυνηγούν. Η μικρότερη κυνήγησε τον Άλγκον, ο οποίος όταν η Αστροκόρη τον πλησίασε αρκετά πήρε την ανθρώπινη μορφή του και την έπιασε. Όταν ο Ινδιάνος έφτασε σπίτι του, παντρεύτηκε αμέσως τη νεράιδα και γρήγορα κέρδισε την αγάπη της γιατί ήταν καλός και ευγενικός.

Η Αστροκόρη όμως αν και αγαπούσε τον άντρα της, δεν μπορούσε να ξεχάσει τους δικούς της. Μια μέρα που την κυρίεψε νοσταλγία, έφτιαξε ένα καλάθι από λυγαριά, όμοιο με αυτό των αδερφών της, τραγούδησε το μαγικό τους τραγούδι και άρχισε να ανεβαίνει, μαζί με τον γιο της στην Αστροχώρα. Εκεί όλοι χάρηκαν που την ξαναείδαν, όμως αυτός που στεναχωρήθηκε πολύ ήταν ο Άλγκον όταν διαπίστωσε τι είχε συμβεί. Κάθε μέρα πήγαινε στο μαγικό μονοπάτι ελπίζοντας ότι η γυναίκα του θα επέστρεφε. Τα χρόνια όμως περνούσαν και κανένα σημάδι δεν παρουσιαζόταν.

Εν τω μεταξύ η γυναίκα του και το παιδί του σχεδόν τον είχαν ξεχάσει. Όταν όμως το αγόρι μεγάλωσε θέλησε να μάθει ποιος ήταν ο πατέρας του. Έτσι κατέβηκαν κάτω στη γη να συναντήσουν τον Άλγκον και να τον προσκαλέσουν να έρθει κι αυτός στην Αστροχώρα. Αφού τον βρήκαν, αυτός χάρηκε πολύ και δέχτηκε την πρόσκληση. Έτσι μεταμορφώθηκε σε Λευκό Γεράκι και από τότε και έπειτα μπορούσε να ταξιδεύει στον ουρανό για βλέπει την γυναίκα του. Στην ιστορία αυτή ο Άλγκον είναι ο Αρκτούρος, οι δώδεκα αδερφές είναι ο αστερισμός του Βόρειου Στέμματος που όμως είναι ανοιχτός αφού η μικρότερη αδερφή τριγυρνάει με τον Άλγκον.


4. Τα Εφτά Αδέρφια (Seneca)

Κάποτε υπήρχαν εφτά αδέρφια που εκπαιδεύονταν για να γίνουν πολεμιστές των της φυλής των Σενέκα. Ο θείος τους κάθονταν κοντά τους και χτυπούσε το τύμπανό του μαθαίνοντας τους τον χορό του πολέμου και τους τρόπους των πολεμιστών. Η μητέρα τους όμως στεναχωριόταν που τα αγόρια της θα γίνονταν πολεμιστές. Όταν ολοκληρώθηκε η εκπαίδευση τους και ήταν έτοιμοι να ξεκινήσουν για τον πόλεμο, τα αδέρφια χόρεψαν, σύμφωνα με το έθιμο γύρω από την κολώνα του πολέμου και πήγαν στην μητέρα τους να ζητήσουν το αποξηραμένο κρέας που θα έπαιρναν για το ταξίδι τους. Η μητέρα τους όμως αρνήθηκε καθώς ήξερε ότι κάποιοι από τους γιους της ίσως δεν γύριζε ποτέ πίσω. Τρεις φορές χόρεψαν γύρω από την κολώνα του πολέμου και τρεις φορές η μητέρα τους αρνήθηκε να τους δώσει το φαγητό τους. Την τέταρτη φορά ο μεγαλύτερος αδερφός άλλαξε το τραγούδι τους και είπε ένα μαγικό τραγούδι. Καθώς το έλεγε τα αδέρφια άρχισαν να ανεβαίνουν προς τον ουρανό. Η μητέρα τους φοβήθηκε ότι θα τους χάσει και άρχισε να τους παρακαλά να κατέβουν.

Ο μεγαλύτερος αδερφός συγκινήθηκε από τις φωνές της κοίταξε προς τα κάτω και έπεσε σαν πεφταστέρι δίπλα στη μητέρα του. Αυτή έτρεξε στο σημείο που έπεσε και τον έψαξε στην τρύπα που δημιούργησε το φλεγόμενο άστρο. Η τρύπα όμως ήταν πολύ βαθιά και δεν υπήρχε τίποτε μέσα της. Κοίταξε προς τα πάνω και είδε ότι οι υπόλοιποι γιοι της είχαν γίνει ένας κύκλος από έξι αστέρια που χόρευαν συνέχεια γύρω από την κολώνα του πολέμου στον ουρανό. Η γυναίκα έχτισε με τα χέρια της ένα σπίτι πάνω από την τρύπα που έγινε στο έδαφος. Από την τρύπα φύτρωσε ένα δέντρο τόσο ψηλό όσο ο πρωτότοκος γιος της. Όταν ένας κυνηγός έκοψε το δέντρο για να δει αν ο χυμός του ήταν τόσο γλυκός, αντί για χυμό έτρεξε αίμα. Η μάνα έδεσε το κόψιμο, έμεινε με το δέντρο και του τραγουδούσε κάθε βράδυ το τραγούδι που έλεγε στον μεγάλο γιο της όταν αυτός ήταν μωρό. Την άνοιξη το δέντρο ξεπέταξε δέσμες από φτερά σαν αυτά που διακοσμούσαν την πολεμική φορεσιά του γιου της. Τα φτερά όμως αυτά ήταν από ξύλο και ήταν οι σπόροι μιας νέας ράτσας δέντρων ένα από τα οποία είναι το πεύκο. Από τα πεύκα οι Σενέκα χρησιμοποιούσαν τον χυμό τους στην κατασκευή κανό και σκοινιών. Οι δέσμες των φτερών σήμερα έγιναν οι κώνοι των πεύκων που ξέρουμε.

Όταν η μητέρα του πεύκου γέρασε και πέθανε, μαζί της πέθανε και το πρώτο πεύκο, και τότε το πνεύμα του μεγαλύτερου από τα αδέρφια πήγε μαζί τους στον ουρανό. Κάθε βράδυ τα Εφτά Αδέρφια (Πλειάδες) ξανά μαζί, χορεύουν ψηλά πάνω από το σπίτι που βρίσκεται το Συμβούλιο των Σενέκα.


5. Γιατί το Αστέρι του Βορρά μένει ακίνητο (Paiute)

Σε μια πάρα πολύ μακρινή εποχή, όταν ο κόσμος ήταν ακόμα πολύ νέος, οι Άνθρωποι του Ουρανού ήταν τόσο ανήσυχοι και ταξίδευαν τόσο πολύ που άφηναν τα ίχνη τους στον ουρανό. Στην εποχή μας αν κοιτάξουμε τον ουρανό σ' όλη τη διάρκεια της νύχτας μπορούμε να δούμε πια πορεία ακολούθησαν. Όμως ένα αστέρι δεν ταξιδεύει. Αυτό είναι το Άστρο του Βορρά. Δεν μπορεί να μετακινηθεί. Παλιά όταν βρίσκονταν στη Γη είχε το όνομα Na-gah, το βουνίσιο πρόβατο, ο γιος του Shinoh. Ήταν γενναίος, τολμηρός και θαρραλέος. Ο πατέρας του δε, ήταν τόσο περήφανος και αγαπούσε τόσο πολύ τον γιο του, που του κρέμασε μεγάλα σκουλαρίκια και από τις δυο πλευρές του κεφαλιού του για να φαίνεται αξιοσέβαστος και μεγαλοπρεπής. Κάθε μέρα ο Na-gah σκαρφάλωνε, σκαρφάλωνε, σκαρφάλωνε. Κυνηγούσε τα πιο ψηλά βουνά, τα σκαρφάλωνε, ζούσε πάνω τους και ήταν ευτυχισμένος.

Κάποια φορά βρήκε μια πολύ υψηλή κορφή. Οι πλαγιές τις ήταν απότομες και λείες, με την κορφή να φτάνει ως τα σύννεφα . Ο Na-gah κοίταξε προς τα πάνω και είπε: "Αναρωτιέμαι τι να υπάρχει εκεί πάνω. Θα σκαρφαλώσω ως το πιο ψηλό σημείο" Το βουνό αυτό όμως τον δυσκόλεψε πολύ γιατί δεν έβρισκε μια χαραμάδα για να γραπωθεί. Τελικά βρήκε μια μεγάλη ρωγμή σε ένα βράχο, μπήκε μέσα και άρχισε να ανεβαίνει. Το περιβάλλον ήταν τόσο σκοτεινό και τρομαχτικό που ο Na-gah για πρώτη φορά στη ζωή του φοβήθηκε, αλλά συνέχισε την πορεία του. Μετά από πολύ προσπάθεια και κούραση είδε ένα αμυδρό φως, σημάδι ότι κόντευε στην έξοδο. "Τώρα είμαι χαρούμενος," φώναξε. "Χαίρομαι που ανέβηκα από την σκοτεινή τρύπα." Κοιτάζοντας γύρω του έμεινε άναυδος από το θέαμα, γιατί διαπίστωσε ότι ήταν πάνω σε μια κορφή, τόσο στενή που με δυσκολία μπορούσε να στρίψει και τόσο ψηλή που ζαλιζόταν. Δεν μπορούσε να μετακινηθεί και έτσι άρχισε να μονολογεί:

"Εδώ θα μείνω μέχρι να πεθάνω," είπε. "Ανέβηκα όμως στο βουνό μου!" Όταν τον είδε ο πατέρας του τον λυπήθηκε και τον μεταμόρφωσε σε ένα αστέρι που θα μπορούσαν όλοι να το δουν. έτσι ο Na-gah έγινε το άστρο που κάθε άνθρωπος μπορεί να δει. Είναι το μόνο άστρο που δεν αλλάζει θέση τη νύχτα. Γι αυτό αποκαλείται "το Σταθερό Αστέρι". Και επειδή πάντοτε δείχνει προς την πραγματική κατεύθυνση του Βορρά, καλείται και "το Άστρο του Βορρά". Εκτός από τον Na-gah υπάρχουν και άλλα βουνίσια πρόβατα στον ουρανό. Είναι η "Μικρή Άρκτος" και η "Μεγάλη Άρκτος". Και αυτές βρήκαν το μεγάλο βουνό που τους κάλεσε στην περιπέτεια. Είδαν τον Na-gah στην κορφή και θέλησαν να τον φτάσουν. Έτσι ο Shinoh, ο πατέρας του Πολικού Αστέρα, τα μετέτρεψε σε άστρα που στον ουρανό φαίνονται να βρίσκονται στους πρόποδες του μεγάλου βουνού. Αυτά πάντα ταξιδεύουν. Στριφογυρίζουν γύρω απ' το βουνό προσπαθώντας να ανακαλύψουν το μονοπάτι που οδηγεί στην κορφή.

6. Πώς το Κογιότ δημιούργησε τον Γαλαξία (Shoshone)

Η ιστορία αυτή αρχίζει την εποχή που το Μεγάλο Μυστήριο ξεκίνησε να φτιάχνει το σύμπαν. Το Μεγάλο Μυστήριο μόλις που είχε αρχίσει να τοποθετεί τα αστέρια στους ουρανούς, όταν διαπίστωσε ότι ήταν μόνος. Αν και είχε πολλές ιδέες σχετικά με τα πράγματα που έπρεπε να δημιουργήσει, η μοναξιά που ένοιωθε ήταν αφόρητη. Έτσι αποφάσισε να δημιουργήσει έναν σύντροφο. Αποφάσισε ότι το πλάσμα που θα έφερνε στη ζωή έπρεπε να είναι έξυπνο, χαρισματικό, με ευχάριστη φωνή και να είναι καλός ακροατής. Επίσης θα έπρεπε να έχει πολύ καλή όραση και να είναι γοργοπόδαρο για να μην μπερδεύεται συνέχεια στα πόδια του. Τέλος θα έπρεπε να ξέρει να λέει αστεία, και να είναι και λιγάκι πονηρός. Έτσι δημιούργησε τον Μικρό Αδερφό Κογιότ.

Για αρκετό καιρό το Μεγάλο Μυστήριο και ο Κογιότ τοποθετούσαν τα αστέρια στον ουρανό και ήταν ικανοποιημένοι. Μια μέρα καθώς ταξίδευαν στους αιθέρες, ο Κογιότ ρώτησε: "Γιατί καταναλώνεις τόσο πολύ χρόνο για να τοποθετείς τα άστρα σε αστερισμούς;"
Το Μεγάλο Μυστήριο απάντησε, "Άκου φίλε μου, βλέπεις εκείνον τον μικροσκοπικό πλανήτη εκεί κάτω; Κάποια μέρα αυτός θα γίνει ένα θαυμάσιο μέρος. Θα υπάρχουν απέραντες πεδιάδες καθώς και ατέλειωτες θάλασσες. Στη στεριά θα κατοικούν εκατοντάδες ζώα όλων των ειδών, που θα μοιάζουν με εσένα αλλά θα είναι και διαφορετικά από εσένα. Θα υπάρχουν ψάρια και άλλα παράξενα πλάσματα στις θάλασσες. Θα δημιουργήσω πολλά είδη πουλιών που θα πετάνε ψηλά στον ουρανό. Όμως το πιο θαυμαστό μου δημιούργημα θα είναι ο άνθρωπος. Ο άνθρωπος θα είναι πολύ έξυπνος. Θα θελήσει να ταξιδέψει σε όλον τον μικρό πλανήτη. Αν και πανέξυπνος θα χάνεται μερικές φορές. Γι αυτό τοποθετούμε τα άστρα σε σχηματισμούς σα οδηγούς για να βρίσκει τον δρόμο του." Μια μέρα, καθώς τοποθετούσαν μια γιγαντιαία κατσαρόλα με νερό στον ουρανό, το Μεγάλο Μυστήριο παρατήρησε ότι ξέχασαν έξω ένα πολύ λαμπερό άστρο.

Ήταν αυτό που το είχαν προορίσει να μπει ακριβώς πάνω από το χείλος της κατσαρόλας για να δείχνει στους ανθρώπους τον Βορρά. Το Μεγάλο Μυστήριο έψαξε και ξανάψαξε στο σακούλι που είχε τα άστρα αλλά δεν μπόρεσε να βρει τον Πολικό Αστέρα, το Άστρο του Βορρά. Έτσι αποφάσισε να γυρίσει πίσω στο σπίτι του για να τον φέρει, αφήνοντας το σακουλάκι με τα άστρα στον Κογιότ. Ο Κογιότ στην αρχή περίμενε το Μεγάλο Μυστήριο να επιστρέψει, όμως σύντομα βαρέθηκε. Για να περάσει η ώρα δάγκωσε το σακουλάκι και άρχισε να διασχίζει τους ουρανούς. Για κακή του όμως τύχη ο σάκος είχε μια μικρή τρύπα με αποτέλεσμα να χύνονται τα άστρα έξω.

Το Μεγάλο Μυστήριο μόλις είδε τι γινόταν φώναξε τόσο πολύ που ο Κογιότ τρόμαξε και άρχισε να τρέχει. Έτρεξε τόσο γρήγορα που έφτασε στο άλλο άκρο του σύμπαντος. Όταν γύρισε να κοιτάξει πίσω του είδε ότι κατά μήκος του ουρανού σχηματίστηκε ένα μεγάλο μονοπάτι από άστρα. Με αυτό τον τρόπο δημιουργήθηκε ο Γαλαξίας. Ο Κογιότ κατάλαβε το λάθος του και ζήτησε από το Μεγάλο Μυστήριο να τον συγχωρήσει. Αυτός τον συγχώρησε, αλλά θα έπρεπε να ζήσει με τις συνέπειες των πράξεών του. Το Μεγάλο Μυστήριο τον έστειλε να ζήσει κάτω στη Γη. Έτσι τέλειωσαν για αυτόν οι εποχές που θα μπορούσε να περπατά ανάμεσα στα άστρα μαζί με το Μεγάλο Μυστήριο.

Αυτός είναι ο λόγος που το πνεύμα του Μικρού Αδερφού Κογιότ, και οι απόγονοί του συχνά στρέφουν το κεφάλι τους στον Γαλαξία και ουρλιάζουν για την μοναξιά τους.

7. Οι Εφτά Αδερφές (Ιowa)

Κάποτε, εφτά νεαρές κοπέλες (Πλειάδες) ενώ έπαιζαν απομακρύνθηκαν χωρίς να το καταλάβουν από το χωριό τους. Μια αγέλη από αρκούδες τις είδε και άρχισε να τις κυνηγάνε. Οι εφτά μικρές βρέθηκαν σε πολύ δύσκολη θέση: ήταν πολύ μακριά για να γυρίσουν πίσω στο χωριό τους και πολύ αργές για να ξεφύγουν από τα ζώα. Το μόνο που μπορούσαν να κάνουν ήταν να ανέβουν στην κορυφή ενός μικρού βράχου και να προσευχηθούν στο βράχο να τις σώσει.

Οι νεαρές κοπέλες είχαν αγνή καρδιά και έτσι το πνεύμα του βράχου άκουσε την προσευχή τους. Ξαφνικά η πέτρα άρχισε να ανυψώνεται, μεταφέροντας τις εφτά κοπέλες στον ουρανό. Οι αρκούδες χίμηξαν στην πέτρα και άρχισαν να σκαρφαλώνουν προς την κορυφή που βρίσκονταν οι νεαρές, αλλά δεν μπόρεσαν να τις φτάσουν. Ο βράχος έφτασε τελικά πολύ ψηλά, και όταν σταμάτησε οι εφτά μικρές αδερφές βρήκαν τις θέσεις τους στο ουράνιο στερέωμα, όπου ακόμη μπορούμε να τις βλέπουμε. Η πέτρα που τις έσωσε υπάρχει ακόμα. Οι Kiowa την αποκαλούν Mateo Tipi, αλλά οι αγγλική μετάφραση είναι "Πέτρα του Διαβόλου", που βρίσκεται στο Γουαϊόμινγκ.


8. Ο Γέρος Άντρας (Iroquois)

Σε μια πολύ παλιά εποχή ζούσε ένας άντρας που είχε φτάσει σε τόσο βαθιά γεράματα που δεν μπορούσε να κυνηγάει πια. Είχε γίνει μπελάς για την οικογένειά του και ένας απόκληρος για τους υπόλοιπους. Ο γέρος γνώριζε πως οι μέρες που του έμεναν ήταν μετρημένες, έτσι με μεγάλο κόπο άρχισε να σκαρφαλώνει ένα ψηλό βουνό με ένα σακίδιο στην πλάτη και το μπαστούνι στο χέρι του. Όταν έφτασε στην κορυφή, άρχισε να τραγουδάει τον ύμνο του θανάτου του, που μιλούσε για το πνευματικό ταξίδι που θα ακολουθούσε μετά το θάνατό του στη Γη. Η φωνή του έφτασε κάτω, μέχρι το χωριό του, και έκανε τους ανθρώπους να παρατήσουν τις δουλειές τους και να στρέψουν το βλέμμα τους στη μοναχική φιγούρα, πάνω στη βουνοκορφή. Ενώ οι άνθρωποι τον παρατηρούσαν, ο γέρος άρχισε να ανεβαίνει προς τον ουρανό. Καθώς ανέβαινε η φωνή του εξασθένιζε και μετά από λίγο κανένας δεν μπορούσε να τον ακούσει. Τελικά πήρε τη θέση του στον ουρανό.

Όμως ο Γέρος Άντρας δεν πέθανε, αλλά του ανατέθηκε ένας άλλος ρόλος. Αφού ανέκτησε τις δυνάμεις του, ξεκίνησε να κουβαλάει, κάθε καλοκαίρι, τον Ήλιο στις πλάτες. Γνωρίζει πόσο σημαντικός είναι ο Ήλιος και έτσι τον ανεβάζει ψηλά, σκορπίζοντας ζεστασιά και ζωτικότητα στους ανθρώπους και στις σοδειές τους. Καθώς όμως άρχισαν να φυσούν οι άνεμοι του χειμώνα, οι δυνάμεις του Γέρου Άντρα εξαντλούνται και παρέδωσε το βαρύ φορτίο του στο γιο του. Δυστυχώς όμως και αυτός δεν ξεφεύγει από τον κανόνα που θέλει τους νέους να προσπαθούν με κάθε μέσο να γλυτώσουν από την βαριά εργασία και έτσι μεταφέρει τον Ήλιο χαμηλά στον ουρανό, κάνοντας τις μέρες σύντομες και κρύες. Την κρύα αυτή εποχή ο Γέρος Άντρας φαίνεται την νύχτα, στον αστερισμό που στη Δύση είναι γνωστός σαν Ωρίωνας, με το σακίδιο που είχε για να κουβαλάει τον Ήλιο, άδειο. Αλλά την άνοιξη θα πάρει ξανά τον Ήλιο στους ώμους του για να τον ανεβάσει ψηλά και να φέρει μεγάλες και ζεστές ημέρες.

9. Το Ατέλειωτο Ταξίδι (Tewa)

Σε παλιές εποχές οι άνθρωποι βασίζονταν πάνω σε ένα σοφό άντρα και σπουδαίο πολεμιστή, τον Long Sash. Κάποτε όταν ήρθαν δύσκολοι καιροί, ζήτησαν από τον Long Sash να τους απελευθερώσει από τα προβλήματά τους. Αυτός τους οδήγησε στο Ατέλειωτο Μονοπάτι, τον Γαλαξία.

Δεν είχε περάσει πολύς καιρός και οι άνθρωποι κουράστηκαν και άρχισαν να γκρινιάζουν. Ο Long Sash σταμάτησε κοντά στα δύο λαμπερά άστρα που οι λευκοί καλούν Δίδυμοι και απαίτησε από τους ανθρώπους να τον ακολουθούν γαλήνια ή αν δεν θέλουν να φύγουν. Οι άνθρωποι ονόμασαν το σημείο όπου σταμάτησαν "Τόπο της Απόφασης" και συμβολίζεται από τον αστερισμό του Καρκίνου. Αποφάσισαν να ακολουθήσουν τον αρχηγό τους, αλλά μετά από ένα μακρύ, σχεδόν ατέλειωτο ταξίδι, ξανάρχισαν να διαμαρτύρονται και να αμφιβάλουν για τις ικανότητες του Long Sash. Σταμάτησαν και ο Long Sash έβγαλε τα διακοσμητικά φτερά από το κεφάλι του. Οι άνθρωποι ονόμασαν το σημείο που σταμάτησαν για δεύτερη φορά "Τόπο της Αμφιβολίας". Στο σημείο εκείνο ο Long Sash αφού μπήκε σε έκσταση είδε ένα όνειρο και τελικά οδήγησε τους ανθρώπους στη "Μέση Χώρα", όπου εγκαταστάθηκαν και έζησαν αιώνια.
Ο Long Sash ζει και αυτός εκεί, στα άστρα του Ωρίωνα. Ακόμη και σήμερα το φτερωτό κάλυμμα του κεφαλιού του μπορεί να το δει κανείς στο αστρικό σμήνος που άλλοι καλούν σαν "Εφτά Αδερφές" ή "Πλειάδες"

10. Το Μεγάλο Κυνήγι (Woodland)

Κατά το τέλος της άνοιξης, μια αρκούδα ξύπνησε από την χειμερία νάρκη και άρχισε να τριγυρνά στις βουνοπλαγιές ψάχνοντας για τροφή. Σύντομα έγινε αντιληπτή από τρεις κυνηγούς και� το κυνήγι άρχισε. Όπως και η αρκούδα έτσι και οι κυνηγοί ήταν πολύ πεινασμένοι, μετά τον μακρύ και βαρύ χειμώνα. Ο πρώτος κυνηγός κρατούσε μια φαρέτρα και ένα τόξο με το οποίο ήλπιζε πως θα σκοτώσει την αρκούδα. Ο δεύτερος κυνηγός κρατούσε ένα μεγάλο καζάνι στο οποίο ήλπιζε πως θα μαγειρέψει την αρκούδα. Ο τρίτος κυνηγός ακολουθούσε τους υπόλοιπους. Αυτός μάζευε ξύλα που θα χρειάζονταν για να ανάψει μια μεγάλη φωτιά, που θα χρειάζονταν για να ψηθεί ένα τόσο μεγάλο θήραμα.

Όλο το καλοκαίρι οι άντρες κυνηγούσαν την αρκούδα στον ουρανό. Το φθινόπωρο, η αρκούδα είχε χάσει τις δυνάμεις της και ο πρώτος κυνηγός κατάφερε και την σημάδεψε με το τόξο του. Το βέλος σκότωσε την αρκούδα που έπεσε στο χώμα. Οι τρεις άντρες έφαγαν την αρκούδα και άφησαν πίσω το σκελετό της. Καθώς το φθινόπωρο έδινε τη θέση του στο χειμώνα, ο καιρός γινόταν όλο και πιο κρύος. Ο σκελετός της αρκούδας εξακολουθούσε να παραμένει στον ουρανό, αλλά το πνεύμα της μπήκε σε ένα νέο σώμα-στο σώμα μιας άλλης κοιμούμενης αρκούδας. Για όλο τον μακρύ χειμώνα η αρκούδα κοιμόνταν. Όταν ξανάρθε η άνοιξη, το ζώο ξύπνησε και άρχισε να ψάχνει για τροφή. Για άλλη μια φορά την κυνήγησαν και τη σκότωσαν. Το πνεύμα της μπήκε στο σώμα μιας άλλης αρκούδας που κοιμόταν. Και έτσι γίνεται κάθε χρόνο.

11. Ο Ήλιος, η Σελήνη και τα Αστέρια (Ναβάχο)

Στον παρόντα Πέμπτο Κόσμο, οι Πρώτοι Άνθρωποι είχαν τέσσερα φώτα που τα είχαν φέρει από τον κατώτερο κόσμο. Λευκό Φως εμφανιζόταν πάνω από τα Ανατολικά βουνά, Μπλε Φως απλωνόταν πάνω από τα Νότια, Κίτρινο Φως ερχόταν από τις Δυτικές κορυφές και Σκοτάδι από το Νότο. Τα φώτα αυτά ήταν πολύ απομακρυσμένα, δεν μπορούσαν να ζεστάνουν τη Γη και έτσι ο αέρας είχε πάντα την ίδια θερμοκρασία και δε συνέβαιναν εποχιακές αλλαγές, αν και υπήρχε εναλλαγή μεταξύ ημέρας και νύχτας.

"Η ημέρα δε διαρκεί πολύ", οι άνθρωποι παραπονιόντουσαν.
"Χρειαζόμαστε περισσότερο φως". Έτσι η Πρώτη Γυναίκα έστειλε το Θηλυκό Φωτεινό Σκαθάρι στην Ανατολή και είπε στην Αλεπού της Φωτιάς να πάει προς το Νότο, το Φωτεινό Σκαθάρι το έστειλε στη Δύση και την Πυγολαμπίδα στο Βορρά. Κατόπιν όποιος χρειαζόταν περισσότερο φως, αυτοί οι τέσσερις ήταν έτοιμοι να τον βοηθήσουν.
Για αρκετό καιρό το πλάνο αυτό λειτουργούσε καλά, αλλά και πάλι οι Πρώτοι Άνθρωποι διαμαρτύρονταν ότι τα φώτα ήταν πολύ μικρά και τρεμόσβηναν. Έτσι η Πρώτη Γυναίκα σκέφτηκε τον Άνθρωπο-Φωτιά και το Λαμπερό Βουνό του, και του έστειλε ένα μήνυμα ρωτώντας τον αν θα μπορούσε να τη βοηθήσει.
"Ναι," συμφώνησε ο Άνθρωπος - Φωτιά, "Μπορώ να κάνω όλη την περιοχή γύρω από το Βουνό μου να λάμπει, αλλά το φως αυτό δε θα αρκεί για τα μακρινά μέρη και επίσης θα υπάρχει κάπνα."
"Δεν μας αρέσει η λάμψη και η ζέστη που έρχεται από ο Λαμπερό Βουνό", δήλωσαν οι Άνθρωποι. "Η ζέστη ξεραίνει τη Γη και πνιγόμαστε από τους καπνούς!"

Καθώς όλοι διαμαρτύρονταν και κανείς δεν έδειχνε ικανοποιημένος η Πρώτη Γυναίκα αποφάσισε πως έπρεπε να βρει άλλους τρόπους για να δώσει Φως στη Γη. Αφού συμβουλεύτηκε το Συμβούλιο των Σοφών, είπε στους βοηθούς της να φέρουν μια μεγάλη επίπεδη πλάκα από το σκληρότερο και πιο ανθεκτικό πέτρωμα που θα μπορούσαν να βρουν. Αφού επισκέφτηκαν όλα τα βουνά επέστρεψαν με ένα μεγάλο κομμάτι χαλαζία: είχε διπλάσιο μήκος απ' όσο πλάτος, και όταν το τοποθέτησαν μπροστά στη Πρώτη Γυναίκα, αυτή αποφάσισε ότι ήταν αρκετά μεγάλο για να κατασκευάσει δυο κυκλικούς τροχούς με το ίδιο μέγεθος. Είχε ελπίσει να φτιάξει τέσσερις, ένα για κάθε κατεύθυνση, αλλά η πέτρα ήταν πολύ μικρή για τόσα, και μόνο δύο θα μπορούσε να φτιάξει. Αφού η Πρώτη Γυναίκα χάραξε δύο μεγάλους κύκλους στην πλάκα, όλοι άρχισαν να δουλεύουν με πυρόλιθους και πέτρινα σφυριά, κόβοντας τους δυο όμοιους τροχούς. Αυτό δεν ήταν κάτι εύκολο, αφού ο χαλαζίας ήταν σχεδόν τόσο σκληρός όσο και τα εργαλεία που χρησιμοποιούσαν, αλλά τελικά δυο κυκλικοί επίπεδοι δίσκοι ετοιμάστηκαν για το σκοπό τους. Στον πρώτο έβαλαν μια μάσκα με χρώμα μπλε-τυρκουάζ για να παράγει φως και ζέστη, κατόπιν κρέμασαν κόκκινα κοράλλια στους λοβούς των αυτιών της και γύρω από τους άξονες. Ένα κέρατο κρεμάστηκε σε κάθε του πλευρά για να προσφέρει αρσενική αστραπή και αρσενική βροχή. Φτερά από αετούς και άλλα πουλιά δέθηκαν στους άξονες του πρώτου τροχού για να τον μεταφέρουν στους ουρανούς και για να διασκορπίσουν τις ακτίνες του φωτός στις τέσσερις κατευθύνσεις του ορίζοντα. Τέσσερις γραμμές σε ζικ-ζακ, από αρσενικό άνεμο και αρσενική βροχή στέκονταν στην κορυφή, τέσσερις κρέμονταν στον πάτο και τέσσερις ηλιακές κηλίδες τοποθετήθηκαν σα φύλακες που μερικές φορές στεκόταν στο πρόσωπό της και άλλοτε έπαιρναν τις θέσεις τους στις τέσσερις κατευθύνσεις. "Τώρα τελείωσε," είπε ο Πρώτος Άντρας, "και θα το ευλογήσω με ένα μίγμα από γύρη και με το τραγούδι ενός κορυδαλλού που από εδώ και στο εξής θα λέγεται 'η φωνή του ήλιου'."
"Αυτό όμως δεν μπορεί να μείνει εδώ!" φώναξε η Πρώτη Γυναίκα. "Η θέση του είναι στον ουρανό!"

Όμως κανείς δεν είχε ιδέα για το πως θα γινόταν αυτό, μέχρι που ο Πρώτος Άντρας τους πρότεινε ότι θα έπρεπε να μεταφερθεί στην κορυφή του πιο ψηλού βουνού και να τοποθετηθεί στην πιο ψηλή κορυφή, στην άκρη του κόσμου, απ' όπου θα στέλνει το ίδιο φως παντού. Έτσι το μετέφεραν στα Ανατολικά Βουνά και το έδεσαν στον ουρανό με δέσμες κεραυνού. Η Πρώτη Γυναίκα με τους βοηθούς της επέστρεψαν για να διακοσμήσουν και τον δεύτερο πέτρινο τροχό, που είχε το ίδιο μέγεθος με τον πρώτο. Αυτή την φορά όμως δε χρειάζονταν η πέτρα να δίνει ζέστη και φως, αλλά έπρεπε να φέρνει κρύο και υγρασία. Έτσι στόλισαν τη μάσκα της δεύτερης πέτρας με λευκά όστρακα, βάζοντας μια ταινία από κίτρινη γύρη στο πηγούνι της, και έφτιαξαν ένα άξονα από κόκκινο κοράλλι. Φτερά από κίσσα, γεράκι της νύχτας, γαλοπούλα, και πελαργό, έδεσαν στις τέσσερις πλευρές για αντέχει το βάρος της. Στα κέρατά της υπήρχαν θηλυκός κεραυνός και ελαφρές αύρες. Τέσσερις ευθείες γραμμές μπήκαν στην κορυφή, και άλλες τόσες στη βάση, που εξουσίαζαν την καλοκαιρινές βροχές. Κι' αυτός ο τροχός μεταφέρθηκε πάνω στην υψηλότερη Ανατολική κορυφή και δέθηκε στο ουρανό με δεσμίδες κεραυνού.

"Τώρα όλοι πρέπει να είναι ικανοποιημένοι," παρατήρησε η Πρώτη Γυναίκα, καθώς κοιτούσε τους δίσκους. "Έχουμε φως, θερμότητα και υγρασία, όλα προερχόμενα από τον ουρανό." Και πάλι όμως, πολλοί από τους ανθρώπους διαμαρτύρονταν.
"Αυτό δεν είναι σωστό," είπαν. "Αν ο ήλιος μείνει στην ανατολή συνέχεια, θα είναι καλοκαίρι στην περιοχή εκείνη, αλλά και παντοτινός χειμώνας στην άλλη."

"Ο ήλιος πρέπει να κινείται στον ουρανό," συμφώνησε ο Πρώτος Άντρας, "αλλά πως μπορεί να κινηθεί, αφού είναι μόνο πέτρα και καθόλου πνεύμα;" Δύο γέροι και σοφοί άντρες πλησίασαν τις δύο πέτρες και είπαν, "Εμείς θα δώσουμε τα πνεύματά μας στον ήλιο και τη σελήνη, ώστε να έχουν τη δύναμη και τη ζωτικότητα για να κινούνται στον ουρανό."
Το ένα πνεύμα μπήκε στο δίσκο με χρώμα τυρκουάζ και ονομάστηκε "Κουβαλητής του Ήλιου", ενώ το άλλο μπήκε στον λευκό δίσκο και ονομάστηκε "Κουβαλητής της Σελήνης". Αμέσως οι δυο δίσκοι έδειξαν σημεία ζωής και άρχισαν να κινούνται.
"Αλλά πως θα ξέρω που θα κατευθυνθώ και ποια μονοπάτια θα ακολουθώ;" ρώτησαν ο Ήλιος και η Σελήνη.
"Ο αετός καθοδηγείται από τα φτερά της ουράς του," είπε ο Πρώτος Άντρας. "Ο καθένας σας θα πάρει δώδεκα φτερά από την ουρά του αετού, που θα δείχνουν την σωστή πορεία που πρέπει να ακολουθήσετε, και οι αλλαγές στο δρόμο θα δείχνουν τις αλλαγές στις εποχές."
Ο Ήλιος ήταν ο πρώτος που ξεκίνησε το ταξίδι στον ουρανό, ενώ η Σελήνη περίμενε όλη τη μέρα, μέχρι που ο Ήλιος έφτασε τις κορυφές των δυτικών βουνών αλλά εξακολουθούσε να κοιτάζει την χώρα από επάνω. Στο σημείο αυτό η Σελήνη ρώτησε "Τώρα;" Και ο Ήλιος απάντησε, "Τώρα!"

Έτσι ενώ η Σελήνη ήταν έτοιμη να σκαρφαλώσει και αυτή στον ουρανό, το Παιδί-Άνεμος, που στέκονταν ακριβώς πίσω της, σκέφτηκε πως θα την βοηθούσε αν την έσπρωχνε με ένα ελαφρό αεράκι. Το αεράκι αυτό χτύπησε τον "Κουβαλητή της Σελήνης" στην πλάτη και φυσώντας τα δώδεκα φτερά, τα έφερε μπροστά στο πρόσωπό της. Έτσι δεν μπορούσε να δει που πηγαίνει. Γι' αυτό η Σελήνη ακολουθεί παράξενη πορεία στον ουρανό.

Ο Πρώτος Άντρας και η Πρώτη Γυναίκα δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα γι' αυτό και έτσι όλοι επέστρεψαν στην τοποθεσία που κατεργάζονταν τα κομμάτια χαλαζία. Στην κουβέρτα που είχαν αφήσει τους δύο δίσκους, είχαν μείνει πάρα πολλά κομματάκια πέτρας κάθε μεγέθους και σχήματος, μαζί με τη σκόνη που δημιουργήθηκε.
"Κοίτα πόσο πολύ όμορφο πέτρωμα έχει μείνει!" φώναξε ο Πρώτος Άντρας.
Και η Πρώτη Γυναίκα είπε, "Δεν πρέπει να πάει χαμένο! Θα τα χρησιμοποιήσουμε για να φτιάξουμε περισσότερα φώτα στο νυχτερινό ουρανό."

Έτσι πήραν ξανά τα σφυριά και τα εργαλεία τους για να δώσουν σχήμα στα άστρα που έλαμπαν μόνο τη νύχτα." Είχαν μείνει μόνο λίγα μεγάλα κομμάτια χαλαζία, αλλά μυριάδες μικρά, μαζί με τη σκόνη.
Όταν όλα τα αστέρια ήταν έτοιμα να πάρουν τη θέση τους στον ουρανό, η Πρώτη Γυναίκα είπε,

<<ΘΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΩ ΑΥΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΓΡΑΨΩ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΠΟΥ ΘΑ ΚΥΒΕΡΝΟΥΝ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ. ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΑΥΤΟΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΓΡΑΦΤΟΥΝ ΣΤΟ ΝΕΡΟ ΑΦΟΥ ΣΥΧΕΧΩΣ ΑΛΛΑΖΕΙ Η ΜΟΡΦΗ ΤΟΥ, ΟΥΤΕ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΓΡΑΦΤΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΜΜΟ, ΑΦΟΥ Ο ΑΝΕΜΟΣ ΘΑ ΤΟΥΣ ΕΣΒΗΝΕ ΑΜΕΣΩΣ, ΟΜΩΣ ΑΝ ΓΡΑΦΤΟΥΝ ΣΤΑ ΑΣΤΡΑ ΘΑ ΤΟΥΣ ΔΙΑΒΑΖΟΥΝ ΚΑΙ ΘΑ ΤΟΥΣ ΘΥΜΟΥΝΤΑΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ.>>

Αμέσως μετά δημιούργησε ένα σχεδιάγραμμα του ουρανού, στο χώμα, και τοποθέτησε ένα από τα μεγάλα αστέρια στο βορρά. "Αυτό δεν θα κινείται ποτέ!" είπε, "και θα είναι γνωστό σαν την Φωτιά της Βόρειας Κατασκήνωσης. Θα ονομάζεται επίσης "Ο Οδηγός του Ταξιδιώτη" και "Πολικός Αστέρας" ." Μετά τοποθέτησε μεγάλα αστέρια στις υπόλοιπες τρεις κατευθύνσεις και ένα στο ίδιο το κέντρο του σχεδιαγράμματος. "Αυτά θα πρέπει να τοποθετηθούν στις σωστές θέσεις στον ουρανό," είπε ο Άντρας-Φωτιά, που έριξε δύο φλεγόμενα βέλη στον ουρανό ώστε τα ίχνη τους να σχηματίσουν μια σκάλα. Ο Άντρας-Φωτιά είχε τώρα το καθήκον να τοποθετήσει τα άστρα στις σωστές τους θέσεις στο σεντόνι της νύχτας. Πριν σηκώσει το πρώτο, η Πρώτη Γυναίκα σχεδίασε στην άμμο τα μονοπάτια που θα ακολουθούσε το καθένα στην πορεία του στον ουρανό, και ο Πρώτος Άντρας έδεσε ένα φτερό της προσευχής πάνω στο καθένα, δίνοντας τους μια προσευχή για να τραγουδάνε καθώς θα πορεύονταν μόνα στα σχεδιασμένα μονοπάτια.

Ο Άντρας-Φωτιά ξεκίνησε με τον Πολικό Αστέρα και συνέχισε να ανεβαίνει τη σκάλα ως ότου όλα τα μεγάλα άστρα είχαν πάρει τις θέσεις τους, ενώ η Πρώτη Γυναίκα έσμιξε άλλα άστρα σε ομάδες σχηματίζοντας τους αστερισμούς. Ήταν μια πολύ αργή διαδικασία αφού τα κομμάτια ήταν πολλά και η σκάλα πολύ ψηλή. Ενώ όλα αυτά προχωρούσαν, ο Κογιότ παραμόνευε την κάθε κίνηση του Άντρα-Φωτιά. Τότε είδε ένα αρκετά μεγάλο άστρο να είναι ακόμη πεσμένο στην κουβέρτα στο χώμα, και έτσι ρώτησε τον Άντρα-Φωτιά αν θα μπορούσε να το πάρει για δικό του. "Μπορείς να το έχεις," συμφώνησε η Πρώτη Γυναίκα, "αν το τοποθετήσεις ακριβώς πάνω από το βουνό σου. Για κάποιο χρόνο θα είναι αρκετά αμυδρό, αλλά όταν λάμπει δυνατά θα σημαίνει ότι θα αρχίζει η περίοδος του ζευγαρώματός σου." Έτσι ο Κογιότ άρχισε να ανεβαίνει προσεκτικά την σκάλα, πατώντας με τη μια πατούσα του τα σκαλιά και κρατώντας το αστέρι με την άλλη, και τοποθέτησε τον Κάνωβο, στο νότιο ουρανό ακριβώς πάνω από το βουνό του. Οι δύο πρώτοι αστερισμοί που σχεδίασε η Πρώτη Γυναίκα ήταν η Μεγάλη Άρκτος, που στη γλώσσα των Νάβαχο σημαίνει "Κρύος Άντρας από το Βορρά", και την Κασσιόπη την γυναίκα του. Αυτοί οι δύο τοποθετήθηκαν σε δύο αντίθετες πλευρές του Πολικού Αστέρα, που ήταν η εστία του σπιτιού τους. Έτσι περιστρέφονται γύρω της και ποτέ δεν την εγκαταλείπουν για να πέσουν κάτω από τον ορίζοντα. Κανείς άλλος αστερισμός δεν τους πλησιάζει, για να τους χωρίσει. Αυτή η διάταξη των αστερισμών υπόκειται σε ένα νόμο που διατηρείται μέχρι τις μέρες μας. Ο νόμος είναι ότι ένα και μόνο ένα ζευγάρι μπορεί να ζήσει γύρω από μια εστία.

Στη συνέχεια η Πρώτη Γυναίκα σχεδίασε ένα αχνό αστερισμό στο σχήμα δυο αχναριών από λαγό, το ένα να ακολουθά το άλλο. Τοποθετήθηκε στη θέση που στην Δύση βρίσκονται τα άστρα της ουράς του αστερισμού του Σκορπιού. Αυτός είναι ο αστερισμός που κυβερνά το κυνήγι, και κατά τη διάρκεια της άνοιξης ως τις αρχές του καλοκαιριού, κανείς δεν επιτρέπεται να κυνηγήσει κανένα ζώο. Κατά τα τέλη φθινοπώρου, η κυνηγετική περίοδος αρχίζει. Τις εποχές που οι Νάβαχο εξαρτώνταν αποκλειστικά από το κυνήγι για την διατροφή τους, οι νόμοι που τα αφορούσαν ήταν πολύ αυστηροί. Απαγορεύονταν το κυνήγι σε περιόδους ζευγαρώματος και σε περιόδους που τα μικρά ήταν ακόμα με τις μητέρες τους. Καμιά αντιλόπη και κανένα ελάφι κάτω των δυο ετών, δεν σκοτώνονταν.

Το επόμενο σχήμα που έφτιαξε η Πρώτη Γυναίκα ήταν ένας άντρας με φαρδύς ώμους, γερμένος, με τα χέρια στα γόνατά του για να αντέξει το βαρύ φορτίο του θερισμού. Αυτός ο αστερισμός, "ο Θεριστής", προστάζει το λαό να δουλεύει σκληρά την περίοδο του θερισμού έτσι ώστε να έχουν αρκετή τροφή για τον μακρύ και βαρύ χειμώνα.
Το Πουλί-Κεραυνός, που κουβαλά όλα τα σύννεφα στην ουρά του και όλες τις βροχές κάτω από τα φτερά του, ήταν ο επόμενος αστερισμός, μαζί με την Ύδρα, "το κερασφόρο κρόταλο", που ήταν υπεύθυνο για τα υπόγεια κανάλια του νερού. Η τοποθέτηση των αστεριών στις κατάλληλες θέσεις προχωρούσε όλο και πιο αργά, αφού ο Πρώτος Άντρας δεν μπορούσε παρά να πάρει μαζί του λίγα αστέρια κάθε φορά που ανέβαινε τη σκάλα.

Ο Κογιότ άρχισε να ανησυχεί βλέποντας αυτή την αργή διαδικασία. Είπε στην Πρώτη Γυναίκα, "Αυτό παίρνει πάρα πολύ χρόνο! Γιατί δε με αφήνεις να βοηθήσω κι εγώ ; Έτσι θα τελειώσουμε ότι είναι να γίνει δυο φορές πιο γρήγορα!"
Η Πρώτη Γυναίκα απάντησε, "Πάντα κάνεις λάθη και προκαλείς προβλήματα." Αλλά ο Κογιότ επέμενε, λέγοντας, "Θα κάνω ακριβώς ότι μου πεις και θα ακολουθήσω το σχέδιο ακριβώς όπως το δημιούργησες στο έδαφος."

Η Πρώτη Γυναίκα έβαλε δυο πανομοιότυπα άστρα στο σχέδιο της και τα ονόμασε "Οι Δίδυμοι". Τα έδειξε στον Κογιότ και είπε, "Πάρε αυτά τα άστρα και τοποθέτησέ τα κάπου στη Δύση, από όπου θα περπατούν χέρι-χέρι ως το κέντρο του ουρανού."
Έτσι ο Κογιότ σήκωσε τα όμοια άστρα, ένα σε κάθε χέρι, και περπάτησε προς τη σκάλα. Είχε δει τον Πρώτο άντρα να ανεβαίνει τη σκάλα με τη χούφτα του γεμάτη άστρα, και έτσι νόμιζε πως θα μπορούσε να το κάνει κι αυτός. Όμως, όταν είχε διανύσει τη μισή διαδρομή, κατά λάθος κοίταξε κάτω, ζαλίστηκε και παραλίγο να πέσει. Για κακή του τύχη το Παιδί-Άνεμος, πλησίασε σφυρίζοντας για να δει τι έκανε ο Κογιότ, και ταρακούνησε τη σκάλα από την Ανατολή προς τη Δύση. Ο Κογιότ γρήγορα έπιασε και τα δύο άστρα με το αριστερό του χέρι, ελευθερώνοντας το δεξί του για να μπορεί να γαντζωθεί στη σκάλα. Όταν έφτασε στον ουρανό βρήκε εύκολα τη θέση που ήταν για τα άστρα που κουβαλούσε, αλλά όταν τα κοίταξε στη χούφτα του δεν μπορούσε να ξεχωρίσει τα δυο αστέρια αφού τα είχε μπερδέψει. Έτσι δεν ήξερε πιο θα έβαζε δεξιά και πιο αριστερά. Μην έχοντας άλλη λύση έκλεισε τα μάτια του και τα τοποθέτησε στην τύχη. Ξαφνικά ακούστηκε ένας δυνατός κρότος. Κατάλαβε ότι τα είχε βάλει σε λάθος θέση, και αυτά προσπάθησαν να πάρουν τη σωστή. Δυστυχώς όμως είχε απομακρυνθεί απ' αυτά και δεν μπορούσε πια να επέμβει, και έτσι άρχισε να κατεβαίνει βιαστικά τη σκάλα ενώ τα δυο άστρα διασταυρώθηκαν, το ένα μπροστά στο άλλο για να βρουν τη σωστή τροχιά τους. Η Πρώτη Γυναίκα τον περίμενε στη βάση της σκάλας, έξαλλη από θυμό. "Τώρα κοίτα πως τα κατάφερες!" φώναξε. "Αυτά τα δυο άστρα ήταν προορισμένα να εγκαθιδρύσουν την ειρήνη και συναδελφοσύνη μεταξύ όλων των ανθρώπων της Γης. Τώρα θα προκαλέσουν έχθρες και διαμάχες που θα μαστίζουν την ανθρωπότητα παντοτινά. Δε θα ξαναμεταφέρεις άστρα στον ουρανό!"

Ο Κογιότ γκρίνιαζε καθώς απομακρυνόταν, "Δεν έφταιγα εγώ! Το Παιδί-Άνεμος ταρακούνησε τη σκάλα και παραλίγο να γκρεμοτσακιστώ!" Η Πρώτη Γυναίκα του είπε να φύγει καθώς δεν ήθελε πια να την απασχολεί, και συνέχισε να δημιουργεί σχήματα που ο Πρώτος Άντρας έβαζε στον ουρανό. Έφτιαξε την "Πεταλούδα", τον "Κορυδαλλό" που κελαηδούσε για τον Ήλιο κάθε πρωί, τη "Σαύρα", το "Λύκο", τον "Αετό", τον "Σκαντζόχοιρο" που ήταν υπεύθυνος για την ανάπτυξη όλων των δέντρων στα βουνά και τέλος την "Κάμπια". Η Πρώτη Γυναίκα δημιούργησε πολλά ακόμα σχέδια έως ότου δεν υπήρχε ζώο, πτηνό ή έντομο που μα μην έχει το αντίστοιχό του στον ουρανό. Καθώς ο Άνθρωπος-Φωτιά τα κουβαλούσε στον ουρανό, μετέφερε και το δαυλό του, που έκαιγε με κάρβουνο, δεμένο στο αριστερό του μπράτσο. Όταν κάποιο άστρο έμπαινε στη θέση του έδινε μια μικρή φλόγα για να φωτίζει τον σκοτεινό δρόμο που θα ακολουθούσε στον ουρανό. Όλα έδειχναν εντάξει, αλλά καθώς ο Άνθρωπος-Φωτιά κουβαλούσε προς την Ανατολή, ένα άστρο μέτριας λαμπρότητας, τα λουριά λύθηκαν και ο δαυλός έπεσε στο έδαφος. Έτσι δεν είχε άλλο φως να δώσει στο άστρο αυτό. Αφού το έβαλε στη θέση του, έτρεξε γρήγορα προς τα κάτω για να ξαναπάρει το δαυλό, και μετά πάλι προς τα πάνω για να προλάβει να δώσει στο άστρο το φως του. Όμως δεν τα κατάφερε αφού του ήταν αδύνατο να το βρει μέσα στα σκοτεινά μονοπάτια της νύχτας. Αυτό το άστρο ονομάστηκε "Σκοτεινό Αστέρι". Περιτριγυρίζει στον ουρανό και φέρνει κακή τύχη όπου κι αν πάει.

Εξαπολύει μικρά μαύρα βέλη που προκαλούν πόνο και αρρώστια, και λένε πως αν κάποιος ενώ ταξιδεύει τη νύχτα νοιώσει έναν οξύ πόνο στους ώμους ή στην πλάτη, τότε σημαίνει ότι το "Σκοτεινό Άστρο" είναι κάπου κοντά. Όταν ο Άνθρωπος-Φωτιά επέστρεψε στη Γη, η Πρώτη Γυναίκα δεν ήξερε αν θα έπρεπε να του αναθέσει και άλλους αστερισμούς να κουβαλήσει. Δεν είχαν μείνει και πολλά μεγάλα κομμάτια στην κουβέρτα που θα μπορούσαν να γίνουν άστρα, αλλά ένας σωρός από σκόνη είχε απομείνει. Γέμισε τη χούφτα τον Άνθρωπου-Φωτιά με μικρά κομματάκια, και αυτός άρχισε να ανεβαίνει. Όταν είχε διανύσει τη μισή διαδρομή παρατήρησε ότι τα κομμάτια που είχε ήταν πολύ μικρά και πολυάριθμα για να αποτελέσουν ξεχωριστά άστρα, και έτσι έδωσε στο καθένα μια φωτιά και τα πέταξε στον ουρανό. Εκεί μπορούμε ακόμα να τα δούμε σαν μικρά αστρικά σμήνη που αντιπροσωπεύουν τα μικρά πλάσματα της Γης που φεγγοβολούν, όπως οι πυγολαμπίδες.

Καθώς ο Άνθρωπος-Φωτιά κατέβαινε από τη σκάλα, ο Κογιότ ανέβηκε στην κουβέρτα και αρπάζοντας την από τις δυο άκρες της την τίναξε στον αέρα, στέλνοντας τη σκόνη κατά μήκος του νυχτερινού ουρανού, σχηματίζοντας ένα μεγάλο τόξο που έφτανε από τον ένα ορίζοντα στον άλλον. Έτσι σχηματίστηκε ο Γαλαξίας. Οι Νάβαχο πιστεύουν ότι είναι ένα μονοπάτι για τα πνεύματα που ταξιδεύουν μεταξύ Γης και Ουρανού, με κάθε μικρό άστρο να είναι μια πατημασιά. Η Πρώτη Γυναίκα είπε, "Τώρα οι νόμοι που ο λαός μας θα χρειαστεί έχουν αποτυπωθεί στον ουρανό και όλοι μπορούν να τους δουν. Ένας άνθρωπος από κάθε γενιά πρέπει να μαθαίνει αυτούς τους νόμους ώστε να τους εξηγήσει και στους υπόλοιπους και, όταν αυτός γεράσει, πρέπει να μεταφέρει τη γνώση αυτή σε έναν νεότερο ο οποίος θα είναι ο επόμενος Δάσκαλος. Οι εντολές που είναι γραμμένες στα άστρα πρέπει παντοτινά να είναι σεβαστές !"
Στις μέρες μας, μόνο οι σαμάνοι των Νάβαχο ξέρουν τους αστερισμούς και μπορούν να εξηγήσουν τους νόμους που αντικατοπτρίζουν.

απο το
http://www.nea-acropoli-heraklio.gr/articles.php?lng=gr&pg=227


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 22/06/2009 16:24:26
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=C3rDMJERl64

το φετιχ μου ...

Καλημερούδιαααααααα


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 22/06/2009 18:39:40
Μήνυμα:

tatanka-manantial
http://www.youtube.com/watch?v=Une_itj_jns


Η φυση του Θειου και το Θειον στην Φυση

Κάποτε ένας αναζητητής συνάντησε έναν γέρο.
"Τι ψάχνεις;" τον ρωτησε ο γέρος.
"Τον Θεό αναζητώ, αλλά αν και γύρισα τον κόσμο όλο, δεν τον συνάντησα", απάντησε ο αναζητητής.
"Μα δεν συνάντησες βουνά, ποτάμια, δέντρα, πουλιά, ζώα, στο ταξίδι σου;" ρωτησε ο γέρος.
"Φυσικά και συνάντησα" απάντησε ο αναζητητής.
"Τότε πώς δεν αναγνώρισες τον Θεό;", απόρησε ο γέρος...

http://www.youtube.com/watch?v=nnr7Ihqunpg&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=IYUP38Aw-kk&feature=PlayList&p=F84C96DAB54F1C3F&index=0

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Edited by - lorenzo on 22/06/2009 18:43:08

Edited by - lorenzo on 22/06/2009 18:48:58


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 22/06/2009 19:40:51
Μήνυμα:

Απο τοτε που τον πρωτοακουσα ειναι μεσα στην καρδιά μου ... εχει την ιδιοτητα να ανασύρει οτι λίγο ειναι πια κρυμμένο και το ελευθερώνει στο φως της. Ο ηχος δονήθηκε και αρχισε ο σχηματισμός...οι φθόγγοι προφέρθηκαν και φάνηκαν οι αρχές...οι γραμμες μπηκαν σε τροχιά και γειώθηκαν στο πράσινο πλατωμα ..ανακαταμενες με την ανθρώπινη μυρωδιά
ΟΛΑ σε ενα ...περιστρέφονται

http://www.youtube.com/watch?v=tSNJS9hd7PU


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 23/06/2009 00:45:51
Μήνυμα:

Άκου Suzanne Ciani στο ¨Sargasso Sea¨


http://www.youtube.com/watch?v=EWq0cw0oTMI&feature=related


κι ολίγον από JERRY GOODMAN


http://www.youtube.com/watch?v=Vd_flZbPiYg&feature=related


κι ας κλείσουμε με τα κρυστάλινα δάκρυα By kitaro


http://www.youtube.com/watch?v=2jjFSGlGaHA&feature=related

καλή σας νύχτα.......

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 23/06/2009 13:41:12
Μήνυμα:

Καλημέρα

Πες μου , είναι δυνατόν να υπάρχει επιλογή χωρις συμβιβασμό, εστω νοητικό και ειναι δυνατόν να μην υπάρχει καν η εννοια της επιλογής αν δεν ορμώμεθα αποκλειστικά απο τα ένστικτα ?
Αν δεν βαριέσαι , θέλω την γνώμη ΣΟΥ.



Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 23/06/2009 19:29:15
Μήνυμα:

Επιλέγουμε πάντοτε γιατί όλα είναι σχετικά {δυισμός γαρ}!!!
Τίποτα το ΑΠΟΛΥΤΟ!!! {Εκτός από τον θάνατο!}
Απολύτως καλό ή κακό δεν υφίσταται για τον ανθρώπινο νου κι ως εκ τούτου πάντοτε ισχύει το μη χείρον βέλτιστον!!! Και στους νόμους των ενστίκτων γλυκειά μου δεν αλλάζει τίποτα!!!
Μόνο στο πριν της ύπαρξης μας πνευματικό μεσοδιάστημα ίσως να παιζει κάτι τις... αλλά αυτό είναι τεραστιο θέμα που αν θες το συζητάμε...

YG. Συγνώμη για την καθυστερημένη απάντηση αλλά μόλις μπήκα..
Φιλούρες!!!


"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 24/06/2009 00:12:00
Μήνυμα:

Μη ρωτας αν θα ηθελα να συζητάμε .... δεν θα μπορουσα ποτέ να αντισταθώ...κι οποιος αντέξει...

Εθεσα την ερωτηση επειδή βρεθηκα σε καποια αντιπαράθεση σχετικά με το θέμα της επιλογής η οχι. Η δική μου θεση ηταν παρομοια με την δική σου αφου ελεγα οτι εφ οσον ο νους μου αναγνωρίζει διαφορες πλευρές σε ενα ζήτημα , οι αποφάσεις θα ληφθούν με κριτηριο το βέλτιστο και τον σκοπό και οχι μόνο συναισθηματικά [ αλλα και με αυτό] παραβλέποντας συνειδητά οτι μπορεί να παρακαμφθεί και οχι εθελοτυφλώντας παρατηρώντας μονο οτι μας αρεσει.

Εχω δει σχεδόν σε ολες τις διδασκαλίες την ιδέα της ενοποίησης και της εξομάλυνσης του δυισμού [ πραγμα που υποστηρίζεται οτι γινεται μονο με τον δρόμο της καρδιάς] αλλα οσο και να το εξετάζω [ καθως και τους ομιλωντες] δεν βλεπω πρακτική εφαρμογή.
Δλδ θεωρητικά ολα γινονται.... αλλα στην καθημερινότητα το μόνο που εμφανίζεται ειναι η λυση του μέτρου ..η μεση οδός ..πραγμα που γινεται μονο με την χρηση του νου και οχι ενστικτωδώς.
θα μπορουσε να παψει ο δυισμός σε μια ζωή τόσο υπεροχα περίπλοκη?

quote:
Μόνο στο πριν της ύπαρξης μας πνευματικό μεσοδιάστημα ίσως να παιζει κάτι τις... αλλά αυτό είναι τεραστιο θέμα που αν θες το συζητάμε...

Εννοεις το στάδιο πριν την ενσάρκωση μας ? Πες μου....
Το πνεύμα μαλλον δεν θα πρεπει να επιλεγει, αφου στερείται προσωπικότητας, παρά μονο να ελκεται?? απο τις καταστάσεις που θα το εξελίξουν , αλλα προσωπικά δεν εχω καμια αντίληψη του θεματος εκτος απο οσα εχω διαβάσει..
Ακουω με μεγαλη μου χαρά..

Φιλάκια άπειρα
Καλο βράδυ να εχουμε.


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 24/06/2009 00:22:21
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=O3fkJiojxRY

ετσι ...απλά..


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 24/06/2009 01:12:47
Μήνυμα:

Περίεργη η σημερινή μέρα.. περίεργα φορτωμένη με τίποτα..
Τέλος πάντων, θυμήθηκα ένα βιβλίο που διάβασα πριν μερικά χρόνια του Αζίζ Νεζίν με τίτλο " Ο μόνος δρόμος".
Εδώ λοιπόν ο ήρωας του είναι ένας τύπος ο οποίος καταγράφει έναν δαιμόνιο αφηγητή που γνωρίζει στην φυλακή κι ο οποίος του περιγράφει την ζωή του με τέτοιο τρόπο που να δικαιολογεί τα εγκλήματα του ως την μόνη του επιλογή, το ριζικό του, το κάρμα του, το πεπρωμένο του, τον μόνο δρόμο - εξ ου και ο τίτλος του βιβλίου..
Παρ΄όλη τη φαινομενικά χιουμουριστική διάθεση του συγγραφέα αυτό που εντυπώνεται στον αναγνώστη είναι αυτή η απορία που μου εξέφρασες κι εσύ...
Πόσο "δικές Μας" είναι εν τέλει οι όποιες επιλογές μας?!!

Να σου πω λοιπόν τι πιστεύω?
Ξέρεις την θεωρία με το ποτάμι που δεν μπορούμε να το περάσουμε δεύτερη φορά?
Όχι μόνο γιατί άλλαξε το νερό αλλά κι εμείς αφού διαρκώς τα κύτταρα μας αυτά που μας αποτελούν εξωτερικά - εσωτερικά πεθαίνουν και ξαναγεννιούντε κι επομένως είμαστε διαρκώς οι ίδιοι άλλα άλλοι σε ένα συνεχές αέναο γίγνεσθαι σωματικό κι εγκεφαλικό!!! Επομένως ότι κι αν επιλέξουμε είναι θέμα χρόνου να το μετανοιώσουμε!!!!
Τώρα όταν πάμε στους νόμους των ενστίκτων εδώ νομίζω ότι εννοείς τους κανόνες τους βαθύτερους.. της ψυχής..
Αν και σου είπα ότι είναι τεράστιο θέμα θα προσπαθήσω όσο πιο απλά και σύντομά να σου δώσω το στίγμα μου..

Λοιπόν κατ΄αρχήν πιστεύω ότι είμαστε κομμάτια του Ολου ή του Θεού για να συνενοηθούμε..
Κατά κάποιο τρόπο χρειαζόμαστε κάποιες αναγκαίες επιδιορθώσεις - θεραπείες ή όπως αλλιώς θέλεις να τις ονοματήσεις..
Αυτές οι θεραπείες συμβαίνουν με την επαναλαμβανόμενη γέννηση μας ξανά και ξανά μέχρις ότου ολοκληρωθεί..
Όταν λοιπόν βρισκόμαστε - εκεί όπου βρισκόμαστε πριν γεννηθούμε - επιλέγουμε [να την η ελευθέρα βούληση} το πως θέλουμε να περάσουμε από αυτές τις δοκιμασίες που απαιτούνται ώστε να θεραπευτούμε και να επιστρέψουμε και να ενσωματωθούμε ξανά με το Όλον όπου ανήκουμε!
Άλλος επιλέγει τον εύκολο τρόπο είναι ο καλοπερασάκιας πλην όμως έτσι θα αναγκαστεί να επανέλθει πολλές περισσότερες φορές από κάποιον που επιλέγει περισσότερες δυσκολίες άρα και λιγότερες επαναναγεννήσεις
[Να την κι η ισότητα η δικαιοσύνη} !!
Έτσι τα έχω τακτοποιήσει με το λίγο μου μυαλό κι έτσι μπορώ να κατανοήσω την δικαιοσύνη στις ανισότητες της ζωής, την σοφία την καλοσύνη την φιλευσπλαχνία κι όλες αυτές τις παπαριές τέλος πάντων που έχουμε ανάγκη να "ελπίζουμε" ότι διέπουν τον "Δημιουργό" της ζωής..
Άυτά εν ολίγοις. Ελπίζω να έγινα κατανοητός αν και βιαστικός!!!
Φιλούρες πολλές...

http://www.youtube.com/watch?v=hc3nwJbWi1w&feature=related


"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 24/06/2009 12:48:20
Μήνυμα:

.....
ΑΣΚΛΗΠΙΟΣ: Αναντίρρητος είναι ο λόγος σου ω Τρισμέγιστε, αλλά τον τόπο στον οποίο κινείται το παν πως να τον ονομάσουμε;
ΕΡΜΗΣ: Ασώματον ω Ασκληπιέ.
ΑΣΚΛΗΠΙΟΣ: Το ασώματο τι είναι;
ΕΡΜΗΣ: Νους, που περιέχεται εξ ολοκλήρου στον εαυτό του. Και είναι ελεύθερος από σώμα, απλανής, απαθής, αναφής, βρίσκεται στον εαυτό του, είναι ο σώστης των όντων, το αγαθόν το οποίο ακτινοβολεί σαν ακτίνες, η αλήθεια, το αρχέτυπο του πνεύματος και της ψυχής.
ΑΣΚΛΗΠΙΟΣ: Ο θεός τι είναι;
ΕΡΜΗΣ: Είναι ο μη υπάρχων από κανένα, εν τούτοις είναι ο αίτιος της ύπαρξης όλων των όντων. Στο σύμπαν δεν υπάρχει θέση για το μη ον, τα πάντα έρχονται στην ύπαρξη από τα υπάρχοντα όντα γιατί πράγματα που δεν υπάρχουν δεν είναι δυνατό να έλθουν στην ύπαρξη και αντίθετα τα όντα που υπάρχουν στη φύση δεν είναι δυνατόν να μην υπάρχουν.
Ο θεός δεν είναι νους, αλλά, είναι όμως ο αίτιος της ύπαρξης του Νου. Δεν είναι και πνεύμα αλλά ο αίτιος της ύπαρξης του πνεύματος. Ούτε φως είναι, αλλά είναι ο αίτιος της ύπαρξης του φωτός. Τον θεό πρέπει να τον σεβόμεθα με δύο προσηγορίες που του αρμόζουν και με καμία άλλη, ούτε των άλλων λεγομένων θεών ανθρώπων ή δαιμόνων έστω και αν είναι λίγο αγαθοί, είναι στον Νουν, γιατί αγαθός είναι μόνον ο θεός και μόνον. Γιατί και το σώμα και η ψυχή δεν έχουν θέση στο αγαθό, ει μη μόνον ο θεός. Τόσο μεγάλο είναι το μέγεθος του αγαθού, όσο είναι όλα τα όντα και τα σωματικά και τα ασώματα και αισθητά και νοητά. Αυτό είναι το αγαθό, αυτός είναι ο θεός. Μην ονομάσεις το αγαθό κάπως αλλιώς, γιατί ασεβείς...
Το αγαθό δεν νοείται από όλους γι' αυτό και ο θεός δεν νοείται από όλους. Από άγνοια και τους άλλους θεούς, και ανθρώπους τους προσονομάζουν μερικοί αγαθούς, που δεν μπορούν ούτε να είναι ούτε να γίνουν. Γιατί ο θεός είναι αναλλοτριώτατος και αχώριστος... και αγαθός όχι κατά τιμήν, αλλά κατά φύσιν. Μια είναι η φύση του θεού το αγαθόν, και ένα γένος από το οποίον πηγάζουν όλα τα γένη. Γιατί ο θεός πάντοτε δίνει και τίποτε δεν παίρνει. Ώστε ο θεός είναι το αγαθόν, και το αγαθόν ο θεός.
.....

Ερμης ο Τρισμέγιστος.

------------

Μια χάρη μεσα στην οποία βρισκόμαστε και την οποία περιέχουμε.
Μια λευκή σαγήνη που δημιουργείται οταν μοιράζουμε τον Εαυτό μας με ενα αλλο ανθρωπινο ον.
Μια θερμότητα εφελκύουσα τις συμπαθητικές δονήσεις που αναζητά.
Μια σφαίρα με ολα τα χρωματα του ουράνιου τόξου που διαρκως ακτινοβολεί στο κεντρο της καρδιάς κάθε αγνότητας ..ειναι η Θεότητα, το λευκό , ο έρωτας ..το Ολον...
Και ποσο πολυ παραποιήθηκε η ουσια της απο το ακατανόητο και τα συμπλέγματα μεσα απο οπου περασε τοσους αιώνες..
Τοση χαμενη ομορφιά ...τοσο παρεξηγημενη επαφή με το φως...ολος αυτος ο εκχυδαϊσμός μιας ενωσης που αντι να ανελίξουμε , την κατεβάσαμε και βυθίσαμε στην ομίχλη των δικών μας προκαταλλήψεων...της δική μας αδυναμίας να χαρίσουμε ..
Ας ειναι....


υγ ευχαριστώ για τις απαντησεις ΣΟΥ

Δες τα χρώματα τους
http://www.youtube.com/watch?v=7jnQ_qAjy4E&feature=related


Edited by - nst on 24/06/2009 12:53:01


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 24/06/2009 22:39:51
Μήνυμα:

Προετοιμασια

Φορέσαμε μια ξαστερια στα μάτια,
τη νυχτα
με τις φωτοβολίδες της ελπίδας κεντήσαμε ,
και με συνέπεια εφοδιαστήκαμε.

Σκοτώσαμε την επιφύλαξη
με την αιχμή του απόλυτου,
και τη σιωπή μας
μ ένα καικι προσωρινότητας φυγαδέψαμε.

Στρώσαμε το τραπέζι του αναπάντεχου
με δυο ποτήρια να κεράσουμε το ενδεχόμενο,
και αναβοντας το κερί της ευαισθησίας
πλάι στην καρδια μας,
διαβάζουμε το λυρικο σαν όλα τηλεγράφημα
γεμάτο ανακωχή , ίσως και ειρήνη ,
που μια στιγμή συνεπαρμένη
και κατάφωτη το φέρνει
συντεταγμενο από τη μοίρα μας
που με κηδεμονία αγερωχη μας δένει.

άραγε η καρδια μας "προετοιμαζεται" ?
μας ακουει και¨"εκπαιδευεται ", όταν της ψιθυρίζουμε λόγια προσμονής για το μαγικό και ονειρεμενο ?
ή απλα όλα ακολουθουν τα νήματα και μια σύνταξη τηλεγραφήματος ?

Κικη Δημουλά

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 24/06/2009 22:44:23
Μήνυμα:


Eκστασις

Το μικρό μου το παιδί
σοβαρή αταξία έκανε πάλι.
Στο πεζούλι του σύμπαντος σκαρφάλωσε,
σκούντησε με το χέρι του
το κρεμασμένο στον τοίχο τ ' ουρανού
κόκκινο πιάτο ,
κι έχυσε όλο το φως επάνω του.

Ο θεός απόρησε
που είδε τον ήλιο
ντυμένο ρούχα παιδικά
να κατεβαίνει τρέχοντας
της φαντασίας μου τη σκάλα
και να 'ρχεται σε μένα...

Κική Δημουλά

...σε ευχαριστώ για αυτά που φαίνονται κι αυτά που δε φαίνονται...

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Edited by - lorenzo on 24/06/2009 22:49:22


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 24/06/2009 23:01:38
Μήνυμα:


ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΤΙΠΟΤ’ ΑΛΛΟ ΠΑΡΑ ΜΟΝΟ ΑΝΘΡΩΠΟΙ

Χωρίς να είμαστε τίποτ’ άλλο παρά μόνο άνθρωποι, περπατήσαμε μέσ’ απ’ τα δέντρα
Φοβισμένοι, αφήνοντας τις λέξεις μας να είναι τρυφερές
Από φόβο μήπως ξυπνήσουμε τις κουρούνες,
Από φόβο μήπως έρθουμε
Αθόρυβα μέσα σ’ έναν κόσμο φτερών και κραυγών.
Αν ήμασταν παιδιά, ίσως να σκαρφαλώναμε,
Θα πιάναμε τις κουρούνες να κοιμούνται, και δεν θα σπάγαμε ούτε κλαράκι,
Και, μετά το μαλακό ανέβασμα,
Θα τινάζαμε τα κεφάλια μας πιο πάνω απ’ τα κλαριά
Για να θαυμάσουμε την τελειότητα των άστρων.
Πέρα απ’ τη σύγχυση, όπως συμβαίνει συνήθως,
Και τον θαυμασμό για όσα ο άνθρωπος γνωρίζει,
Πέρα απ’ το χάος θα ‘ρχόταν η μακαριότητα.
Αυτό, τότε, είναι ομορφιά, είπαμε,
Παιδιά που με θαυμασμό κοιτάζουν τ’ αστέρια,
Είναι ο σκοπός και το τέλος.
Χωρίς να είμαστε τίποτ’ άλλο παρά μόνο άνθρωποι, περπατήσαμε μέσ’ απ’ τα δέντρα.

ΤΟΜΑΣ ΝΤΥΛΑΝ
1914-1953
μετάφραση: Βίλκη Τσελεμέγκου-Αντωνιάδου


"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 25/06/2009 00:54:39
Μήνυμα:

Και να που ο χωρος μυρίζει ενα αρωμα περίεργο , κατι που αναβλήζει τωρα που γραφω ...απο αυτα που ειναι αόρατα
Αραγε ειναι η συν - κίνηση λουλούδι η μήπως ειναι μακρινός ρυθμός ...
Θυμασαι ? Ομολογώ οτι καιρό ειχα να λαβω κατι τοσο ακριβό...


Καλοκαίρι φιλούσε τ΄ ακρογιάλι, σε πρωτοείδα στ΄
ολόδροσο νησί, αργούσε το φεγγάρι να προβάλει,
απάντεχη ώρα! Πρόβαλες εσύ.
....
Αργούσε το φεγγάρι να προβάλει, πρόβαλες της ψυχής
φεγγάρι εσύ, αγάπης χάιδιο σ΄ όλο τ΄ ακρογιάλι,
μάγεμα ονείρου σ΄ όλο το νησί...

Στο πλάι Σου, νά με! Οι δρόμοι! Οι δρόμοι!
Ω γλύκα! Ω τρόμοι! Και περπατάμε.
Θεός κυβερνά με.

Μιας μάισσας γνώμη του κόσμου η γνώμη.
Πάμε; Πετάμε!
Του ονείρου η χώρα στο πλάι σου τώρα,
τ΄ άλλα όλα ξένα.

Και δε γνωρίζω που πάω, τι ορίζω.
Το φως, ή Εσένα;

Κ. ΠΑΛΑΜΑΣ


Edited by - nst on 25/06/2009 00:59:38


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 25/06/2009 01:10:42
Μήνυμα:


http://www.youtube.com/watch?v=GR_kO6gbIMo


....Τράβα μόνος σου κι όσο πιο δυνατά μπορείς το σκοινί που ανεβάζει
το καλαθάκι σου στα πιο εμπιστευτικά σου Μετέωρα….


....η απόσταση ανάμεσα στο τίποτε και το ελάχιστο είναι κατά πολύ μεγαλύτερη απ’ ό,τι ανάμεσα στο ελάχιστό και το πολύ….


....το διαμάντι δεν είναι παρά προϊόν της μακρόχρονης και πεισματικής προσπάθειας ορισμένων ανθρώπων ν’ απαλείψουν το μαύρο μέρος της μοίρας τους. Εξού και είναι τόσο σπάνιο….

(Οδ. Ελύτης, συλλογή "εκ του πλησίον" )


"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 25/06/2009 15:16:58
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=SXhewMY-whE&feature=related

κι αυτό πολύ σπέσιαλ...

http://www.youtube.com/watch?v=DHtYrkpSdTI&feature=related

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 25/06/2009 20:07:42
Μήνυμα:

Πολυ έντονο πρωινό αν λάβουμε υπ οψιν την περιοχή και το ειδος της εργασίας μου
Ο παίχτης ....ειχα την εντυπωση οτι ειχε ξεχάσει αυτές τις διαδρομές των υδάτων...αλλα ποσο λαθος εκανα και με ποση λαχτάρα ακούγοταν...
Αργότερα θα εμφανιστεί οτι εγραφα αναμεσα στον ερχομό της φωτιάς...

Edited by - nst on 25/06/2009 20:09:22


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 25/06/2009 22:41:52
Μήνυμα:

Η ψυχή ενώνεται με τ ’αστέρια. Ανεβαίνει την ανεμόσκαλα της λήθης και απαλά γλιστράει στην αχλή του λευκού καταστρώματος.
Ένα ένα τρίζουν τα σύστοιχα των σχοινιών, σε κάθε της βήμα , μια πνοή και πάλι τραντάζεται στο χορό των φιδιών.
Κάθε σειρά και ένας κόσμος κάθε σκαλί και ένα καλοβαλμένο πλαίσιο.
Σημασία έχει να σχηματίζεις ....
Αξία είναι να μπορείς να γκρεμίζεις , να ανασυνθέτεις και να δημιουργείς....
Ο σταθμός είναι εκεί που κάθε πλαίσιο έχει σβηστεί , ενώ τα όρια υπάρχουν πλέον σαν άνθη.
Υπέροχα, πανέμορφα ηλιοτρόπια , στραμμένα πάντα σε ένα φως που ΕΙΝΑΙ.

Η ψυχή μέσα μου , συναντά τον θεό μέσα σου και ο χαιρετισμός είναι ένα βαθύ χαμόγελο.

Ακουσε αυτό ........

http://www.youtube.com/watch?v=n544ZbuzvsU

υγ Η σκέψη απαντά κατά βούληση, με το θράσος της ενσυναίσθησης.

Edited by - nst on 25/06/2009 22:44:51


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 26/06/2009 20:20:07
Μήνυμα:

Να εισαι ανοιχτή. Ζήσε το παρελθόν αν πρέπει, αλλα μην το μάχεσαι.
Οταν έρχεται το παρελθόν, ερεύνησε το, ουτε να βιάζεσαι να το διώξεις , ουτε να το κρατάς και παρά πολυ.
Η εμπειρία απ'ολα αυτα τα χρονια, ο πόνος και η χαρά , τα χτυπήματα της ζωής , οι φευγαλέες στιγμές του χωρισμού, κάποια μακρινή αίσθηση, ολα αυτα θα προσθέσουν πλούτο και ομορφιά .
Εκείνο που εχει σημασία ειναι τι εχεις μέσα στην καρδιά σου, και απο την στιγμή που ξεχειλίζει, εχεις τα πάντα , εισαι τα πάντα.

Κρισναμούρτι <<γράμματα σε μια νεαρή φίλη>>


http://www.youtube.com/watch?v=zIfCDlg_VWs

Edited by - nst on 26/06/2009 20:21:59


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 27/06/2009 01:55:46
Μήνυμα:


Αν γνωρίζω την συνείδηση σαν αλλοτριωμένη ανθρώπινη αυτοσυνείδηση τότε αυτό που ξέρω σαν θρησκεία δεν είναι η αυτοσυνείδηση μου αλλά η αλλοτριωμένη αυτοσυνείδησή μου επιβεβαιωμένη μέσα σ’ αυτήν.

Έτσι γνωρίζω ότι η αυτοσυνείδηση που ανήκει στην ουσία του δικού μου εγώ, επιβεβαιώνεται όχι στην θρησκεία αλλά στην καταστροφή αυτής και στο ξεπέρασμα της θρησκείας, ο άνθρωπος φτιάχνει την θρησκεία όχι η θρησκεία τον άνθρωπο. (Μαρξ)

http://www.youtube.com/watch?v=O3iehCDv7U0&feature=related


Οι κίνδυνοι που επέβαλλαν οι νόμοι θρησκειών και κοινωνιών, έκαναν τον άνθρωπο να ζει στην ασφάλεια του δούλου και στην ειρήνη του τάφου.

Μονολιθικότητα στη σκέψη και στην δράση δεν σημαίνει άλλο από τυφλή πίστη και πειθαρχία πτωμάτων.

Ο άνθρωπος φτιάχνει την θρησκεία όχι η θρησκεία τον άνθρωπο.Η ανατροπή των παλιών μας πεποιθήσεων είναι τραγικά δύσκολη γιατί αυτές οι ρίζες έγιναν μέσα μας απολιθώματα.



"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 27/06/2009 02:02:00
Μήνυμα:

Βλέπεις καθαρά πως ότι σε βοηθούσε να επιβιώσεις δεν σε βοηθούσε να ζήσεις.


Η ωριμότητα είναι μία πορεία μοναχικότητας

http://www.youtube.com/watch?v=sFLgIwrL1wc&feature=related

Ο ελεύθερος άνθρωπος δεν φοβάται μην χάσει την ελευθερία του

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 27/06/2009 02:05:13
Μήνυμα:

Μου ήταν πιο εύκολο να υποκύπτω στην κατανόηση παρά να μάχομαι για την ελευθερία μου...

Όσο σ’ αγαπώ σ’ ελευθερώνω

http://www.youtube.com/watch?v=tcymQNKNye4&feature=related

Δεν ξέρω τι θέλω, ξέρω τι δεν θέλω.


"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 27/06/2009 02:34:01
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=euOu89d3npA&NR=1


Ακούγωντας αυτό το θεικό πλάσμα να παίζει, νοιώθω...

http://www.youtube.com/watch?v=KGIuo5lecgo&feature=related

να ξέρω τι ΘΕΛΩ!!!


ΤΡΕΛΕΝΟΜΑΙ!!!!!!!!!!

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 27/06/2009 02:44:42
Μήνυμα:


Πέρυσι, όταν έφτασα «φιλικά» και «συναισθηματικά» στο ναδίρ, αναγεννήθηκα μέσα από ένα ξερό χώμα στο οποίο νόμιζα πως δεν θα φύτρωνε τίποτα πια. Η παρακμή λειτούργησε θετικά, ευεργετικά, κάνοντας με να φτάσω κατευθείαν στην ομορφιά της. Γιατί και στην παρακμή υπάρχει τελικά ομορφιά.
Ανακουφισμένη καταστάλαξα πως οι δυο τρεις «φίλτατοι» της δικής μου δράσης, φίλοι αγαπητοί και αληθινοί – που «θε να θυμηθείς μ’ ένα μόνο χαμόγελο τα φίλα και τα ενάντια» κατά τον Καρυωτάκη – είναι τελικά εκείνοι που τους «νιώθεις» και ας μην είναι εδώ, σαν γλυκιά ανάσα στο σβέρκο σου, σαν το τηλεφώνημα που ξέχασες να κάνεις και έχεις την έννοια του, σαν την ανακούφιση μετά από μια τραγική υποψία. Και αυτοί οι φίλοι είναι τόσο λίγοι για να είναι πραγματικοί, που πλέον δεν με ξεγελούν και τους γνωρίζω πια καλά, με ένα μόνο χαμόγελο τους, γιατί είναι μόνο αληθινό και σπάνιο…
Εγώ πια ξέρω…

(Tης Ζουμπουλάκη)

http://www.youtube.com/watch?v=YGt0VS-wZF4&feature=related


"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 27/06/2009 12:52:14
Μήνυμα:

Απιθανη η Vanessa Mae δύσκολο να ανταποδώσει κανείς....
Μα νομίζω οτι το παρακάτω που ειναι και ο κυριώτερος οδηγός μου....ειναι εφάμιλο της ομορφιάς της

http://www.youtube.com/watch?v=PGd4Rs-O3ws&feature=related


Δεν θέλω πια να ξέρω τι θέλω και δεν θέλω...μόνο να μαθαίνω και να απορροφώ την στιγμή...να ταξιδεύω ...

Αυτο θα το δω καποτε απο κοντά....αφου η ταινία σκέπαζε την ανάσα

http://www.youtube.com/watch?v=J64S5yfgi-c&feature=related
http://www.youtube.com/watch?v=rkl09TUOoL4

Επιλεγμένα ετσι που να διεγείρουν την κατάλληλη αίσθηση .....

Edited by - nst on 27/06/2009 12:54:31


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 27/06/2009 13:05:21
Μήνυμα:

«Από όλα τα δώρα που η θεία πρόνοια μας χαρίζει για να κάνει τη ζωή μας πλήρη και χαρούμενη, η Αγάπη / φιλία είναι το ομορφότερο.»
— Επίκουρος

«Κι ήρθε η Αγάπη στη μέση του στροβίλου. όλα άρχισαν να συνάζονται, να γίνονται ένα μόνον,…σμίγοντας κατά βούληση…Κι όσο έτρεχε η αντίθεση να ξεφύγη, τόσο την κυνηγούσε αδιάκοπα η ευγενική, αθάνατη ορμή της άψογης Αγάπης…κι όσα ήταν πρίν διάσπαρτα, αναμίχθηκαν αλλάζοντας πορεία.»
— Εμπεδοκλής


Εσυ τουλαγχιστον γραφεις την σωστή ώρα ..χι χι χι τωρα ομως που ολα εδω χορεύουν...ειμαι ανεκδιήγητη...χαρούμενη...ειμαι εγω..
Φιλάκια στα ματάκια σου.

Edited by - nst on 27/06/2009 13:08:00


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 27/06/2009 13:39:06
Μήνυμα:

Συπληρωματικό επειδή ειναι ανευ λογων..
Το τελευταίο βιντεο μετα το κείμενο της Κ Ζουμπουλάκη δεν το ειχα προσέξει πριν που εγραφα, και το ειδα τώρα που τα ξανακουγα...



Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 27/06/2009 14:09:40
Μήνυμα:


http://www.youtube.com/watch?v=nTlj9HJ0D2w&feature=related


Έτσι για καλη μέρα..

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 27/06/2009 14:13:07
Μήνυμα:

Τι τραγούδι να σου πω που να μοιάζει μ΄όλ΄αυτά που αγαπάς....


http://www.youtube.com/watch?v=rkyOKywWPK8&feature=related

μα είναι τα λόγια ένα δοχείο....


Στο κάστρο της μνήμης, στα χέρια των αναμνήσεων και της
«τυχαιότητας» μπορεί να ακούσεις ένα τραγούδι..
κι αγέλες από το παρελθόν να ξεχυθούν στο τώρα..
Μέσα απ' τους ήχους της μουσικής και τους στίχους.
Στίχοι λεπίδες και σκαλιστήρια της μνήμης και της ψυχής.


..τα παραμύθια στην ψυχή μου να σε πιστέψουν...


http://www.youtube.com/watch?v=EfuEpRSA834&feature=related


...να σε πιστεύει όταν μ' αγγίζεις τις νύχτες όταν ψυθυρίζεις...


"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Edited by - lorenzo on 27/06/2009 14:23:38

Edited by - lorenzo on 27/06/2009 14:39:36


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 28/06/2009 00:47:20
Μήνυμα:


Midnight
Not a sound from the pavement
Has the moon lost her memory?
She is smiling alone
In the lamplight
The withered leaves collect at my feet
And the wind begins to moan

Memory
All alone in the moonlight
I can smile at the old days
I was beautiful then
I remember the time I knew what happiness was
Let the memory live again

Every streetlamp
Seems to beat a fatalistic warning
Someone mutters
And the streetlamp gutters
And soon it will be morning


Daylight
I must wait for the sunrise
I must think of a new life
And I musn't give in
When the dawn comes
Tonight will be a memory too
And a new day will begin

Burnt out ends of smoky days
The stale cold smell of morning
The streetlamp dies, another night is over
Another day is dawning

Touch me
It's so easy to leave me
All alone with the memory
Of my days in the sun
If you touch me
You'll understand what happiness is

Look
A new day has begun


http://www.youtube.com/watch?v=78Ruh0ewBVo&feature=related



Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 28/06/2009 00:50:46
Μήνυμα:

Πίσω απο το πέπλο της μορφής ω Αγαπημενε
Βλέπω Εσενα , την εκδήλωση του εαυτού μου.

Τι απρόσιτα που ειναι τα βουνά για την κοιλαδα
παρ΄ολο που τα βουνά ειν εκεινα που φυλάνε την κοιλάδα!
Πόσο μυστήριο εχει το σκοτάδι
που φέρνει τ΄αστρα που μας παρακολουθουν
κι ωστόσο την νύχτα την γενναει η μερα.

Είμαι ερωτευμένος με την ζωή.
Σαν την λίμνη στο βουνό,
που υποδέχθηκε πολλά ρυάκια
και βγάζει δυνατά ποτάμια ,
αλλα κρατάει άγνωστο το βάθος της
ετσι ειναι και εμενα η αγάπη μου.

Η σκέψη μου ειναι ησυχη και καθαρή σαν τα βουνά
το πρωινό γεννημένη απο αγάπη.

Ευτυχισμένος ειναι ο ανθρωπος
που εχει βρει την αρμονία της ζωής ,
διότι τότε δημιουργεί κατω απο το φως της αιωνότητας.

Κρισναμούρτι

απο το τραγούδι της ζωής
<<παραβολές και ποιήματα>>

Edited by - nst on 28/06/2009 00:52:39


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 28/06/2009 00:56:54
Μήνυμα:

''Διάλεξα'' το Ι Τσινγκ για σένα ......ελπίζω να αναγνωρίσεις κατι στο χρησμό , που να σου αρμόζει.

42
ΓΙ

Η αύξηση περιγράφει την κατάσταση σου ως πρόοδο και ανάπτυξη. Για να την αντιμετωπίσεις , πρέπει να αυξήσεις τα πραγματα στα οποία εμπλέκεσαι και να εγχύσεις περισσότερη ενέργεια.
Είναι μια περίοδος οφέλους, κέρδους και επέκτασης. Εχε κάπου να πας. Επέβαλλε μια κατεύθυνση στα πράγματα. Μπες στο ποτάμι της ζωής μ ενα στόχο η ξεκίνα ενα σημαντικό, εγχειρημα.
Το ιδεόγραμμα απεικονίζει ενα δοχείο που ξεχειλίζει με υλικά και πνευματικά οφέλη.
Ο ανεμος και ο κεραυνός δυναμώνουν. Απαλλάξου απο τις παλιες ιδεες σου. Μέσω της αυξησης εμπλουτίζεις την δύναμη σου να υλοποιει το ταό.


Καληνύχτα

http://www.youtube.com/watch?v=8poQxrykDpg&feature=related

Edited by - nst on 28/06/2009 01:24:36


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 28/06/2009 01:58:48
Μήνυμα:


http://www.youtube.com/watch?v=ATD749zMSPU

Qu’est ce qui nous reste
Ότι μας απομένει

Qu’est ce qui nous reste quand on a tout perdu
Τι μας μένει όταν τα'χουμε χάσει όλα
Per un amore un idea ch’un sa piu

Tous ces bijoux que le temps nous a volés
Όλα αυτά τα κοσμήματα που ο χρόνος μας έκλεψε
Pendent à nos cous comme autant de regrets
κρεμάει στο λαιμό μας όπως τόσες λύπες
A qui la faute si on est la sans personne
Ποιανού το λάθος εάν είμαστε εκεί χωρίς κανέναν

Di cio chi ferma è cio chi c’abandona

Reste une chanson un air qui nous revient
Απομένει ένα τραγούδι μια μελωδία που μας έρχεται
È issi ricordi ch’ella vene a discita

Et le vent pousse au loin
Και ο άνεμος σπρώχνει μακριά
Nos chagrins nos désirs
τις λύπες μας, τις επιθυμίες μας
Mais le vent ne peut rien
αλλά ο άνεμος δεν μπορεί τίποτα
Contre nos souvenirs
ενάντια στις αναμνήσεις μας

On les chasse ils reviennent
Τις κυνηγάμε αυτές ξανάρχονται
On a des larmes plein les yeux
έχουμε γεμάτα δάκρια τα μάτια
Et leur trace nous ramene
και το ίχνος τους μας οδηγεί
Vers les jours heureux
προς τις χαρούμενες μέρες

E u ventu chi va
E u ventu a sà

On a plié les deshabillés le soir
διπλώσαμε τα γδυσίματα το βράδυ
È po ghjuratu chi mai tempi fa
Seuls on traverse le brouillard et le froid
Μόνοι διασχίζουμε την ομίχλη και το κρύο
Quand’ellu piovè è chi u sole c’ha qualla

On oublie rien surtout pas ce que l’on dit
Δεν ξεχνάμε τίποτα κυρίως αυτά που λέμε
I sonnii andati si so lasciati piglia
Tous ces absents disparus dans la nuit
όλες αυτές οι απουσίες εξαφανισμένες μέσα στη νύχτα
O belli amori vi vuria fa vulta
Et le vent pousse loin
και ο άνεμος σπρώχνει μακριά
Nos chagrins nos desirs
τις λύπες μας, τις ελπίδες μας

Mais le vent ne peut rien
αλλά ο άνεμος δεν μπορεί τίποτα
Contre nos souvenirs
ενάντια στις αναμνήσεις μας
On les chasse ils reviennent
τις κυνηγάμε,αυτές ξαναέρχονται

On a des larmes plein les yeux
έχουμε τα μάτια γεμάτα δάκρυα
Et leur face nous ramene
και η όψη τους μας οδηγεί
Vers des jours heureux
προς χαρούμενες μέρες

Et le vent pousse au loin
Και ο άνεμος σπρώχνει μακριά
Nos chagrins nos desirs
τις λύπες μας τις επιθυμίες μας

Et le vent ne peut rien
και ο άνεμος δεν μπορεί τίποτα
Contre nos souvenirs
ενάντια στις αναμνήσεις μας


"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 28/06/2009 02:07:42
Μήνυμα:


Βαριά ποτά,
βαριά τσιγαρα,
βαρια καράβια,
βαριές ωρες,
βαριές ψυχές,
γυναίκες που δεν μπορείς να σηκώσεις,
στιγμές που δεν τις αντέχεις,
και δάκρυα που δεν μπορείς να δώσεις,
επιθυμίες , ονειρα, πραγματα και ιδεες, που δεν μπορεις...
όπως δεν μπορείς να εξηγείς...
Τι θες και γυρνας εκει γυρω...
δεν φοβάσαι;
Δεν καταλαβαίνεις πόσο εύθραστος εισαι;

Όπου και να σαι μη δακρύζεις

Η νυχτ΄ απόψε μοιάζει να ΄ναι φίλη σου

Πόσο δεν χόρτασαν τα χείλη σου να λέει

θλιμένα παράξενα αστέρια

http://www.youtube.com/watch?v=eBDUU2gh79Y

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 28/06/2009 02:35:34
Μήνυμα:

Αν νοιώθεις πως αργεί να ξημερώσει πάλι
Αν τρέχεις να προλάβεις μια καινούρια μάχη
Θα ‘μαι εδώ το χέρι αν θες να σου κρατήσω
Θα ‘μαι εδώ στα όνειρά σου να σε συναντήσω

Πέτα με ψηλά δωσ’ μου φτερά να σ’ ακολουθήσω
Πάρε με μακριά δωσ’ μου φτερά να σε ξαναβρώ

Αν βλέπεις γκρίζα σύννεφα να σε τυλίγουν
Αν έχεις χίλια κύματα για να σε πνίγουν
Θα ‘μαι εδώ το χέρι αν θες να σου κρατήσω
Θα ‘μαι εδώ στα όνειρά σου να σε συναντήσω

Πέτα με ψηλά δωσ’ μου φτερά να σ’ ακολουθήσω
πάρε με μακριά δωσ’ μου φτερά να σε ξαναβρώ


http://www.youtube.com/watch?v=2CIzTDzJbDY&feature=related


"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 28/06/2009 02:43:37
Μήνυμα:


Την κιθάρα μου κάνω κατάρτι
στο γαλάζιο να ταξιδεύω
σε ποια θάλασσα και σε ποιο χάρτη
την αγάπη μου να την ξοδεύω

Μάτια μου, μάτια μου
μόνο να μου γελάς

Το κραγιόν σου βάφει το χρόνο
και που να βρω τα σκαλοπάτια
δειλινά χρωματίζει τον πόνο
ν' ανέβω τ' ουρανού τα παλάτια

Μάτια μου, μάτια μου
μόνο να μου γελάς

Τούτ' η πόλη μ' έχει κρατήσει
στ' όνειρό σου φυλακισμένο
και δεν έχει τρόπο να σβήσει
είμ' απ' έξω και περιμένω


αντικρινή σιωπή τα βλέφαρά σου στάζουν
κανείς θόρυβο πολύ όταν με κοιτάζουν
ξεχείλισε παράπονο απόψε το φεγγάρι
κι η νύχτα σκεφτική πάει να σαλπάρει

ποιος μάτια μου βοριάς απόψε τσαλακώνει
τις νυχτές μοναξιάς
και παίρνεις το βαγόνι
της τρέλας μοιροκάικο
με πέλαγο τον πόνο
ας έσπαγες χαμόγελο
και βράχο μες στο δρόμο

σειρήνα είμαι εγώ τον πόνο να πλανέψω
χορεύοντας στη μουσική
θα τον κλειδώσω εξω


ΜΟΝΟ ΝΑ ΣΕ ΔΩ ΝΑ ΓΕΛΑΣ!!!!!!!!!!!!!!


ΑΓΓΙΓΜΑ ΨΥΧΗΣ..

http://www.youtube.com/watch?v=b0RSq2zvUZI&feature=related

''Διάλεξα'' το Ι Τσινγκ για σένα ......ελπίζω να αναγνωρίσεις κατι στο χρησμό , που να σου αρμόζει.


κι εγώ ''Διάλεξα'' για σένα...
ελπίζω να σου αρέσουν...
καληνύχτα αστεράκι μου...

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Edited by - lorenzo on 28/06/2009 03:00:09

Edited by - lorenzo on 28/06/2009 03:03:46


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 28/06/2009 23:53:56
Μήνυμα:

<< Οταν θέλεις να γράψεις ενα ποίημα, τι κανεις? Το γράφεις.
Κι αν ξέρεις την τεχνική, τοσο το καλύτερο. Αλλα αν δεν εχεις τεχνική δεν πειράζει..γράφεις το ποίημα και η χαρά βρίσκεται στο οτι το γράφεις. Στο κατω κάτω , οταν γράφεις ενα ερωτικό γράμμα δε νοιάζεσαι αν εχεις τεχνική..το γράφεις με ολο σου το ειναι>>

<< Δεν ειμαι ποιητής , απλως προσπάθησα να βάλω σε λέξεις οσα συνειδητοποίησα >>

<<παραβολές και ποιηματα>>
Κρισνάτζι

Ομως υπάρχουν στιγμές που δεν μπαίνουν ουτε σε στίχους , ουτε σε μουσική...εχουν το δικό τους ρυθμό και ειναι μοναδικός ...αφου ειναι ενας ουρανιος συντονισμός σε ενα αιθέριο μήκος κύμματος..απο αυτα που ακομη δεν εχει ανακαλύψει η επιστήμη η η λογοτεχνία.
Είναι ο ρυθμός που λικνίζονται οι δικοί μου αγγέλοι ...που δεν χαρίζονται παρα μονο σαν ενα δάκρυ ..μια αρχή..ενα κύμα να δροσίζει την ψυχή σου.
Καμία φορά φοβάμαι αλλα δεν αρμόζει στους ταξιδιώτες του σύμπαντος να πεθάνουν χωρίς να εχουν ζήσει....παρέα με αυτο το υπέροχο στοιχείο που τοσο λανθασμένα εχει κατηγορηθεί...
Τον φόβο που δίνει φτερά στην καρδιά να ανεβεί .....τον φόβο για οτι αγαπας...για οτι θέλεις να ειναι η χαρά....εκεινον που σε κανει και σκέφτεσαι τόσες ωρες πως .....αυτον που ζυγίζει και υπολογίζει το μέλλον ...που θυμαται και ασφαλίζεται στο παρελθόν
Τον φόβο που ζητούν να σκεπάσουν οι τελετουργίες ...η γνώση και οι τύποι...οι τίτλοι και τα αξιώματα...ο πλούτος και η διασκέδαση...
Η μονη ελευθερία μας ειναι αυτή η στιγμή μας.

http://www.youtube.com/watch?v=egWkplVD2kY&feature=related

Ας μεινουν μαζί σου οι πιο γλυκές μου σκέψεις απόψε δίπλα στο φώς σου


Edited by - nst on 29/06/2009 00:04:18


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 29/06/2009 00:36:57
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=OFGkzI2LozE&feature=channel

και αυτο ...... χι χι χι
http://www.youtube.com/watch?v=JVDmggDj624&feature=related

Edited by - nst on 29/06/2009 00:48:10


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 29/06/2009 03:38:45
Μήνυμα:

είχα γενέθλια σήμερα.. {χθές}

κι αύριο {σήμερα| ονομαστική γιορτή


http://www.youtube.com/watch?v=Ek55y_CMpWE&feature=related


χρόνια μου πολλά χιχιχι!!!!!


"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 29/06/2009 03:45:26
Μήνυμα:


Και μ΄αυτό το μαγευτικό κομμάτι θα σε ταξιδέψω για λίγο..


http://www.youtube.com/watch?v=HGC003Xz3CY&feature=related

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 29/06/2009 09:24:42
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=tJGYRn840qM&feature=related

Μόνο για σήμερα μην ανησυχείς

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΠΑΥΛΟ ΜΟΥ

Edited by - nst on 29/06/2009 09:42:34


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 29/06/2009 12:50:59
Μήνυμα:

Κι εγώ που ζω για πάντα εδώ κι όλο φεύγω το τέλος πριν να δω!!!
πριν το τέλος πως μοιάζει η σιωπή σαν αγάπη μεγάλη

http://www.youtube.com/watch?v=Y8vn_Rx3fVM&feature=related

Στα τραγούδια που λέγαμε οι δυο μας οι φωνές χαμηλώσαν χαραγμένη καρδιά στο παγκάκι που μετά την προδώσαν μια φορά μου 'χες πει δεν μπορεί θα το νιώσανε κι άλλοι
πριν το τέλος πως μοιάζει η σιωπή σαν αγάπη μεγάλη........


ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΠΑΥΛΟ ΜΟΥ


Ευχαριστώ αστεράκι μου...

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 29/06/2009 17:51:13
Μήνυμα:

Επιθυμώ να ζήσω στην ύλη, να βιώσω το τώρα, το φθαρτό και το αιώνιο, να αναγνωρίσω τον Εαυτό μου μέσα από την πυκνότητα, να δράσω και να αυτοπραγματωθώ μέσα από την πόλωση.
1ο ενεργειακό κέντρο

Ο ΄Ηχος της σφαίρας από τον πλανήτη Δια, ενεργοποιούσε την δύναμη του ανθρώπου να πατήσει στα πόδια του και να «υψωθεί» έως τον θεό, φέρνοντας ισορροπία μεταξύ ύλης και πνεύματος, μεταξύ ουρανού και γης, δημιουργώντας εσωτερικά το πνευματικό ελατήριο που θα ωθούσε την αφυπνιστική διαδικασία στην υψηλότερη ωρίμανσή της.

Η φύση του σώματος, η πυκνότητα του και η σύστασή του συνδέθηκαν άρρηκτα με την γήινη ενέργεια και οι χυμοί της ζωής επηρεάζονταν από την επιθυμία και το πάθος των συναισθημάτων. Το κανάλι από όπου η πνευματική ενέργεια θα διαπερνούσε σαν ζωτικό ρεύμα τα σώματα του ανθρώπου έκλεισε, αφήνοντας την δράση της ενεργοποίησης μόνο στην σεξουαλική ζωτική ενέργεια, που ρύθμιζε και την ζωική φύση του σε σχέση με τον θεό!

Ο άνθρωπος μην έχοντας θεϊκή έμπνευση χρησιμοποίησε την ζωτική σεξουαλική ενέργεια μόνο για εκτόνωση μιας χαμηλής επιθυμίας που τον περιόριζε σε μια αναπαραγωγική διαδικασία, ξεχνώντας μέσα σ’ αυτήν όλα τα πνευματικά του ιδανικά και τον Εαυτό του. Η αποχή από την ίδια του την εσώτερη ύπαρξη, του δημιούργησε τον φόβο του θανάτου, αντί να του εμπνεύσει την δημιουργία. Αυτοπεριορίστηκε στο φθαρτό μέρος, προσπαθώντας να αρπάξει την ζωή μέσα από την πυκνότητα των σκέψεων του.

Το βάρος της πυκνής ύλης κλόνισε τα θεμέλια του και οι πλανητικές επιρροές καθόρισαν το μέλλον του. Η αντίληψη του έφτανε μέχρι το πλανητικό σύστημα, το οποίο ερεύνησε με πάθος, προσπαθώντας να εξερευνήσει την μοίρα του, έξω από τον Εαυτό του.

Η πνευματική ενέργεια έγινε το ιδεώδες ενός θεού, που κληρονομούσε στα κύτταρά του με μεγάλη ταχύτητα την πόλωση για να τον κάνει να βιώσει την απόλυτη αμφισβήτηση στην ζωή που θεωρητικά φαινόταν επιλογή άλλων…

Το εσωτερικό «ελατήριο» που θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει για εφαλτήριο της ανύψωσής του στο πνευματικό του πεδίο και να βιώσει το θεϊκό ρεύμα, κόλλησε στην ενστικτώδη δόνηση, αφαιρώντας του το δικαίωμα να ωριμάσει μέσα στην ολική του συνείδηση. ΄Ετσι η εμπιστοσύνη κλονίστηκε και η ζωή αυτοπεριορίστηκε στην φύση ενός μόνο εκδηλωμένου μέρους του.

Το σύμπαν του φάνηκε μικρό για να χωρέσει τον Εαυτό του, αυτοεξορίστηκε λοιπόν στην γη, μένοντας ασταθής πάνω της, βιώνοντας την ζωή του μέσα σ’ ένα προσωρινό πλαίσιο, αφήνοντας στην σκιά του φόβου την αιωνιότητα του.

Το σχέδιο και το νόημα της ζωής, μέσα από τα φιλοσοφικά ρεύματα του έδωσαν κίνητρα να αναζητήσει τον Εαυτό του και να συνδέσει το ζωτικό του ρεύμα με την αγάπη του θεού. Το όραμα δημιούργησε τις απαραίτητες νοητικές δίνες, ώστε να μπορέσει να αφυπνίσει τις πνευματικές του ποιότητες και να ανοίξει τον δρόμο στην πνευματική του δημιουργική δύναμη επιτρέποντάς της να μεταβάλει την επιθυμία σε ανώτερη θέληση.

Mέσα από την εσωτερική εργασία της αυτογνωσίας, η πνευματική ενθύμηση υπηρέτησε στον άνθρωπο έναν ανώτερο σκοπό ανάπτυξης, που μπορούσε να βιωθεί στο ιερό του σώμα και να δράσει με συνέπεια στην υπαρξιακή του πλάνη.

Δυνητικά, θα μπορούσε…

Οι εμμονές της πόλωσης όμως έφεραν αυτόν τον ανώτερο σκοπό ανάπτυξης στο προσκήνιο της φυσικής ζωής του, μέσα από διαδρομές που δεν οδηγούσαν παρά εξακολουθητικά στην πόλωση, δημιουργώντας το σκηνικό της πνευματικής ζωής του.
Το πνευματικό ρεύμα, αντί να βιωθεί στο ιερό σώμα, έγινε κι αυτό πεποίθηση που δίχαζε την συνείδηση και πάλι σε θεό και άνθρωπο…

Η «σκάλα» της καθόδου της πνευματικής ροής, αυτή που θα μπορούσε να γειωθεί με σεβασμό στην εκδηλωμένη ζωή ενός ανθρώπου και να τον συνδέσει με την ίδια την φύση της υλικής εκδήλωσης, χρησιμοποιήθηκε για άνοδο της συνείδησης του, μέσα από υποκειμενικές πνευματικές αξίες, παραβλέποντας την εκδηλωμένη φύση του, που ασφυκτιούσε μέσα στις κάτω βάσεις αυτής της «σκάλας»…
΄Ετσι προσπαθώντας ο άνθρωπος να «ανέβει», έπεσε την ίδια του την «παγίδα» της μη θεμελιωμένης ζωής του στον φυσικό κόσμο και η επιθυμία του για πνευματική αυτοπραγμάτωση έμεινε στην θεωρία της αγάπης, που τα θεμέλια της του ήταν άγνωστα στην καθημερινή του άσκηση της φυσικής του εμπειρίας.
Η αρχέγονη επιθυμία της ζωής μέσα στην ύλη, η βιωματική του εμπειρία μέσα στην πυκνότητα, αποδόθηκε μόνο στην προσωπικότητά του, την οποία πολέμησε, αντί να αγαπήσει, αποκλείοντας ένα μέρος της ίδιας του της ύπαρξης από την θεϊκή αγάπη.

Και αυτό το μέρος του, ενώ φαινόταν ανεξάρτητο, δεν μπορούσε να ολοκληρώσει τον σκοπό του και έτσι πέθαινε κάθε φορά μισό, κάνοντας την Γη εχθρική και την ενέργειά της ξένη προς το πνεύμα του!

Βασω Νικολοπούλου


http://www.youtube.com/watch?v=bWejCW-pvB4


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 29/06/2009 17:54:30
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=5BjtQOCWk7c&feature=related

Οταν θα δούμε μια χιονισμένη ημέρα μια τίγρη στο κέντρο της Ρώμης ..τοτε ολα θα ειναι δυνατά....nulla e' impossibile


μια πολυ αγαπημενη ταινία

Edited by - nst on 29/06/2009 17:58:31


Συγγραφέας Μηνύματος: pyramid
Απάντησε την: 29/06/2009 23:02:24
Μήνυμα:


http://www.youtube.com/watch?v=QY5l9tHzzfM&feature=related

και Παναγία μου!!!
θα έλεγα.


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 30/06/2009 00:29:37
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=-cDdFjtAylc&feature=related

Με λόγια μόνο της καρδιάς θα μιλάς
Καληνύχτα


Συγγραφέας Μηνύματος: pyramid
Απάντησε την: 30/06/2009 09:09:03
Μήνυμα:

Αυτό μάλιστα!!!
Εξαιρετικό

Όπως και αυτό
Το τανγκό της Νεφέλης


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 30/06/2009 11:52:41
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=jdKr9noUM44&feature=related


Καλημέρααααααααα!!!!!!!

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 30/06/2009 12:26:35
Μήνυμα:

Ο Eρωτας ειναι ενα μυστηριο, στο οποιο μονο λιγοι μπορουν να μυηθουν.
Η ιερεια ΔΙΟΤΙΜΑ μυει τον Σωκρατη, αποκαλυπτοντας του,οτι υπαρχει μια μυστικη κλιμακα που οδηγει απο την γη στον ουρανο,απο τον ανθρωπο στην θεοτητα.
Η ομορφια αποτελει τις βαθμιδες της και για να μπορεσουμε να τις ανεβουμε χρειαζεται μια συγκεκριμενη μεθοδος.
Η ανοδος απο την μια βαθμιδα στην αλλη λαμβανει χωρα υστερα απο αρκετα μακροχρονιες στασεις στο καθε σκαλοπατι της ανοδου.
1]Αφορα την σωματικη ομορφια.

2]Οταν ο μυημενος εξοικιωθει με αυτη ειναι η στιγμη να περασει στο δευτερο σταδιο,εκει θα αντικρισει την ομορφια της ψυχήσ.

3]Στη συνεχεια θα ανελθει στο τριτο σταδιο ,ακομα πιο δυσκολο, θ'ανακαλυψει την ομορφια του πνεύματος.

4]Στην κορυφη της κλιμακας του επιφυλασσεται ενα θαυμαστό θέαμα:
Η αιωνια ομορφια, η αναρχη και αδιαφθορη που δεν υφισταται ουτε αυξηση ουτε ελαττωση,ενα θεαμα που καταξιωνει την ζωη μας πανω σε τουτη την γη.
Υφίσταται καθ'εαυτή μεσα στην ενότητα και την αιωνιότητα της μορφής της.

Ο άνθρωπος που φτάνει ως αυτήν αγγίζει το τέρμα της ερωτικής μύησης,γεννώντας την αληθινή αρετή και καθίσταται αθάνατος.

Απο το Συμπόσιο του Πλάτωνος.


Το να αγαπάμε αυτο που μας λείπει ειναι ανάγκη ...αλλα το να αγαπαμε αυτο που συνηχει μαζί μας είναι μαγεία.


«Εσύ έδωσες τη χαρά της Ύπαρξης στην ανυπαρξία. Εσύ έκανες την ανυπαρξία να σ' ερωτευτεί».
«Όλα τα μόρια του κόσμου είναι ερωτευμένα μ' εσένα και κάθε μόριο του κόσμου μεθά για να σε συναντήσει».
Mawlana Jallalad Din Roumi

Καλημερούδια


Edited by - nst on 30/06/2009 12:38:53

Edited by - nst on 30/06/2009 13:13:06


Συγγραφέας Μηνύματος: pyramid
Απάντησε την: 30/06/2009 17:34:10
Μήνυμα:

Υπάρχουν ατέλειωτα κείμενα για όλα τα γούστα και λόγω του ότι δεν μιλάνε αποτελούν πρόσφορο έδαφος για κάθε είδους παραμορφώσεις/παρανοήσεις.
Οι μυήσεις και οι πληροφορίες είναι τίποτα, μηδέν εις το πηλίκον. Όσο τρέχεις από πίσω τους και όσες περισσότερες μαζεύεις τόσο απομακρύνεσαι από την αλήθεια.
Έχεις την επιλογή να δουλέψεις και έτσι να έρθεις σε επαφή με διδασκαλία ή να αράξεις και να κάνεις copy paste κείμενα με τις καταγραφές των μορφωμάτων μιας προσωπικότητας.

Σύνελθε, η πορεία σου αξίζει πολλά περισσότερα από λίγα ματς μουτς.


Συγγραφέας Μηνύματος: alex22
Απάντησε την: 30/06/2009 22:16:43
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/user/ShaktipatSage


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 01/07/2009 00:14:42
Μήνυμα:

Απ οτι φαίνεται ομως , αυτα τα ματς μουτς, ειναι που σε έλκουν και εσενα και όποιον αλλο εδώ γύρω ...μάλλον σου λείπουν και τα αναζητάς.

Και εφ΄οσον κρίνεις οτι υπολείπονται μιας ''πορείας'' σαν την δική σου προφανώς....σύνελθε και απομακρύνσου απο αυτα τα λίγα....που αναλογούν σε μορφώματα προσωπικότητας κλπ...

Βρίσκεσαι ετη φωτός μακράν απο αυτο που ΕΙΝΑΙ εδω...διότι δεν εχεις ουτε τα εφόδια , ουτε τις πληροφορίες για να το συλλάβεις.
Εχεις την επιλογη να συνεχίσεις να παίζεις την σκιά,αν την βρισκεις ετσι....



Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 01/07/2009 00:25:38
Μήνυμα:

Αφιέρωσε χρόνο για να ακούσεις αυτό που λέγεται χωρίς λόγια, να υπακούσεις το νόμο που είναι πολύ αδιόρατος για να γραφεί, να λατρέψεις το ασήμαντο και να αγκαλιάσεις το άμορφο.
Λάο Τσε


http://www.youtube.com/watch?v=n08JRxVLKLE&feature=related

Για την ψυχή μου ...
Καλο βράδυ

Edited by - nst on 01/07/2009 00:42:21


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 01/07/2009 01:21:49
Μήνυμα:


Κάποτε πριν πολλα πολλά χρόνια ρώτησα έναν καθηγητή μου "αν υποθέσουμε ότι υπάρχει Παράδεισος και σας ζητούσαν να προτείνεται ένα σύστημα διακυβέρνησης, ποιό θα ήταν?
Δεν θα ήταν ο κομουνισμός?
Γέλασε και μου είπε "Ασφαλώς ναι!"
"Αφού λοιπόν είναι πασιφανές ότι ο κομουνισμός είναι το δικαιότερο σύστημα διακυβέρνησης γιατί δεν το βλέπουν ώστε να το εφαρμόσουν όλοι να τελειώνουμε μ΄αυτό το θέμα επιτέλους!!"
Γέλασε και μου 'πε
"Μόνο που παραβλέπεις μια πολύ σημαντική παράμετρο, εκεί δεν θα ζούσαν έτσι χύμα όλοι οι άνθρωποι όπως συμβαίνει στην γήινη πραγματικότητα αλλά ολίγοι πολύ εκλεκτοί!!
Κάποιοι οι οποίοι κατόπιν αυστηρής κι εξονυχιστικής έρευνας που μόνον ο παντογνώστης Δημιουργός τους θα μπορούσε να κάνει, θα επιλέγονταν κρινόμενοι ως Άξιοι, οχι μόνο να απολαύσουν τα αγαθά αλλά και να ξέρουν ότι θα πρέπει να σεβαστούν και τους κανόνες"!!!

Το να αγαπάμε αυτο που μας λείπει ειναι ανάγκη ...αλλα το να αγαπαμε αυτο που συνηχει μαζί μας είναι μαγεία.


ΝΑΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ! !!!!!!!!!!!!!!!!!
Δες την λεπτομέρεια Μ Α Γ Ε Ι Α !!!


«Εσύ έδωσες τη χαρά της Ύπαρξης στην ανυπαρξία. Εσύ έκανες την ανυπαρξία να σ' ερωτευτεί».
«Όλα τα μόρια του κόσμου είναι ερωτευμένα μ' εσένα και κάθε μόριο του κόσμου μεθά για να σε συναντήσει».

Όλα τα "λεφτά" είναι στο Παραμύθι στο Ταξίδι στο Νοερό στο Μη Υπαρκτό στο Μαγικό στο Φανταστικό
στην Ο Υ Τ Ο Π Ι Α !!!!!

Το να αποδεκτεί κάποιος τον εαυτό του αργά ή γρήγορα θα το κάνει…
Δεν γίνεται διαφορετικά…

Το να μπορέσει όμως να ζήσει αρμονικά με τον κοινωνικό του κύκλο, τη σχέση του την οικογένεια τους γνωστούς και φίλους… χρειάζονται υποχωρήσεις και συμβιβασμοί…
Ένθεν και κείθε!!!
Κι εδώ αρχίζουν τα δύσκολα! Πόσο είναι κανείς διατεθημένος να συμβιβαστεί, να βάλει νερό στο κρασί του??

Ναι να αγνοήσουμε τα “πρέπει” και ότι άλλο αποκαλούμε “ασήμαντα προβλήματα” και να ακολουθήσουμε τον δρόμο της καρδιάς μας…!
Μόνο εμείς!!!!
Μήπως όμως αυτός ο δρόμος είναι ο δρόμος της μονάξιάς ..

Ίσως…?

Ίσως όχι της μοναξιάς, αλλά της μοναχικότητας και αυτό βάσει επιλογής ίσως ελευθερώνει αντί να δεσμεύει...

ΔΕΣ ΤΟ ΚΙ ΕΤΣΙ !!!
ΟΛΑ ΠΑΙΖΟΥΝ !!!
Το μόνο που αλάζει είναι η θέση του παρατηρητή ή του αντικειμένου σε σχέση με τον παρατηρητή πάντοτε βέβαια...

Άκου κι αυτό με πολλά ματς μούτς όχι τίποτ΄άλλο έτσι για να την σπάσω στην pyramid χιχιχι
φιλούρες πολλές!!

http://www.greektube.org/content/view/65249/2/


"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Edited by - lorenzo on 01/07/2009 01:28:47


Συγγραφέας Μηνύματος: pyramid
Απάντησε την: 01/07/2009 18:47:36
Μήνυμα:

Nst
Η απάντησή μου είναι αυτή που σου έδωσε ο SERAPIS

Αν θέλεις lorenzo να μου την σπάσεις πάρε το εισιτήριό σου και μπες στην ουρά. Προηγούνται άλλοι.


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 01/07/2009 19:51:17
Μήνυμα:

ΝΑΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ! !!!!!!!!!!!!!!!!!
Δες την λεπτομέρεια Μ Α Γ Ε Ι Α !!!

Μαγεία είναι η ανύψωση προς την συνείδηση του φωτός , της ζωής και της αγάπης ωστε να ενωθούμε με την σοφία της ανωτερης διάνοιας του πνεύματος που ολοι περιέχουμε.
Ναι!!! ειναι η ''λεπτομέρια'' που διακρίνει την ζωή απο το ΖΩ.

Δεν γίνεται διαφορετικά…......

Ξέρω οτι βαριέσαι τα μεγάλα κείμενα αλλά με προκαλείς και οπως γνωρίζεις ....δεν αντιστέκομαι ....
Πως θα ορίσεις το πραγματικό απο το μη πραγματικό? Αν μου πεις οτι πραγματικό ειναι αυτο που γίνεται τώρα..θα σε ρωτήσω ..πως εννοεις το γίνεται..με τι καταλαβαίνουμε οτι κατι γίνεται? Μεσω των ερμηνειών [ μεταφρασεων] που μας επιτρέπουν 1ον ο ψυχικος μας κόσμος ,2ον ο υλικός μας εγκέφαλος και σε κάποιες στιγμές μας η ''νοημοσύνη μας'' ορίζοντας ετσι τον αγαπημενο Εαυτό μας.
Τώρα που σου γράφω ακούγοντας την μουσική μου εχοντας στην σκέψη μου μια ''εικόνα'' νοιωθω πολυ όμορφα ..σχεδόν διευρύνομαι και αναπνέω...το πρωί στη δουλεια, που κράταγα ενα μωρό με κατι τεράστια μάτια ολο απορία , θέλησα να δακρύσω αντιλαμβανόμενη το μεγαλείο της θεότητας...χθες το βραδυ αγναντευοντας την φεγγαρένια μορφή απο το παραθυρο της κουζίνας μου, σταματησα με τους αφρους στα χέρια και ευχαρίστησα την στιγμή...
Πες μου ποιο απο ολα ειναι πιο αληθινό και ποιό ειναι ουτοπία?

ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ επειδη το να αποδεχθει κάποιος τον εαυτο του ειναι ολη η εργασία για την οποία εχει ερθει εδω στο πολύχρωμο πλάτωμα ....
Ειμαστε ολα οσα μπορουμε να φανταστούμε ....αφου η φαντασία θέλησε και εγινε ο κόσμος...
Δανείζομαι μια φράση του Regardie απο το [ Η Μεσαία στήλη]
<< o νους ειναι ο φονιας της πραγματικοτητας >> και συνεχίζει..<< Στην ουσία δεν ειναι ο νους που αναχαιτίζει την αντιληψη μας σχετικά με το τι ειναι πραγματικό, αξιόλογο και επιθυμητό στη ζωή. Φταίει η εσφαλμένη διάπλαση του νου...ολος εκείνος ο συρφετός προλήψεων, συναισθηματικων προκαταλήψεων, λαθεμενα διαμορφομένων φιλοσοφιών και δεισιδαιμονιών, που ειναι υπολειμματα της κληρονομιάς αποπροσανατόλιστων γονέων>>

Για να ζούμε αρμονικά με το κοινωνικό μας περίγυρο [ πράγμα που παντα υποστήριζω ως ορθό] βασική προϋπόθεση ειναι να ειμαστε εσωτερικα αρμονικοί εμεις οι ιδιοι. Δλδ οι σκέψεις , οι πράξεις και τα συναισθηματα μας να συμβαδίζουν και να μην συμπεριφερόμαστε ενοχικά και φοβικά ως προς τα θέλω μας.
Τότε εκπέμπεται μια σταθερότητα και μια γλυκύτητα που οριοθετεί απο μονη της καθε κατάσταση που βιώνουμε χωρίς πίεση η συμβιβασμό.
Δεν αγνοούμε τα πρέπει , επειδή ουσιαστικά αυτα τα εχει θέσει η ιδια η συνειδηση μας αναλογα της κατανοησης της καθε φορά ...αρα [ΠΡΕΠΕΙ] να τα ακολουθήσουμε.
Η καρδιά δεν ειναι το αντίθετο της λογικής αλλα το σημείο ενωσεως ολων των κέντρων μας που τιθεται κατω απο την σκέπη της αγάπης. Ως Αγάπη εδω εννουμε εκεινη την κατασταση οπου δεν διαχωριζόμαστε.
Αυτο δεν σημαίνει οτι δεν θυμωνουμε, δεν απογοητευόμαστε η δεν λυπόμαστε ..ουτε σημαινει οτι ζούμε σε μια νευρωτική συνθήκη μόνιμης ευφορίας λες και εχουμε πάρει ναρκωτικά....αλλα οτι ζούμε το καθε συναίσθημα....το εξαντλούμε ....και τελειώνουμε με αυτό. Ετσι δεν μας αφήνει ουτε απωθημένα , ουτε ερωτηματικά που να λιμνάζουν στο υποσυνείδητο μας και να μας αρρωσταίνουμε.
Το να προβούμε σε μια πράξη θέλησης ειναι δράση , αλλα ο φοβος και η ενοχή ειναι αντιδραση. Το ιδιο πραγμα μπορεί να ''κινηθεί'' απο διαφορετική εκδήλωση της δύναμης... πχ Κανω μια εκδρομή επειδή θελω να δω ανθρωπους και μερη που αγαπώ ..απλά...και μετα ευτυχισμένη ξαναγυρίζω στις δραστηρίοτητες μου κρατωντας την αγαπημενη αναμνηση που αξιωθηκα να βιώσω με οτι αυτή φέρνει.[ αυτο ειναι δράση]
Αλλα αν κανω μια εκδρομή εχοντας υποσυνειδητα την σκέψη να δραπετεύσω μεσω μιας φαντασίωσης ωστε να ξεχάσω εμενα... [ τις σκέψεις μου κλπ] τοτε αντιδράω και αυτο εχει πόνο αφου η φαντασιωση αντικειται στην δημιουργική φαντασία και ενισχύει τις σκεπτομορφές.
Υστερα επιστρέφω... αλλα εχω αφήσει πίσω το ανεκπλήρωτο αφου το ζητούμενο ημουν ΕΓΩ.
Η μοναξιά ειναι η αισθηση του διαχωρισμού που προερχεται απο την εσωτερική μας σύγκρουση ...η μοναχικότητα ειναι μια ησυχη περιοχή ολοδική μας που μας επιτρέπει να ''μιλαμε '' με την ψυχή μας...

ΔΕΣ ΤΟ ΚΙ ΕΤΣΙ !!!
ΟΛΑ ΠΑΙΖΟΥΝ !!!
Το μόνο που αλάζει είναι η θέση του παρατηρητή ή του αντικειμένου σε σχέση με τον παρατηρητή πάντοτε βέβαια..

ΝΑΙΙΙΙΙ .....Ποσο δίκιο εχεις....

Μου ελειψες σημερα

http://www.youtube.com/watch?v=GJl2Fn1cG14

Φιλάκια άπειρα.....να σε ραντίζουν....


Edited by - nst on 01/07/2009 19:56:45


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 01/07/2009 20:02:23
Μήνυμα:

Edited by - nst on 01/07/2009 20:05:07


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 01/07/2009 22:37:30
Μήνυμα:


Καρδούλα μου δεν διαφωνούμε στις ασκήσεις επί χάρτου που τόσο ωραία περιγράφεις αλλά στην εκάστοτε θέση αντικειμένου - παρατηρητή!!!
Καλά όλα και σωστά όταν συμβαίνουν στην αποστηρωμένη αίθουσα ενός εργαστηρίου με συγκεκριμένες ελεγχόμενες συνθήκες..
Εκτός όμως όπου το αστάθμητο κυριαρχεί πάντα κι οι συμπεριφορές αλλάζουν τόσο που πολλές φορές μένουμε κατάκπληκτοι!!
Δυστυχώς ή ευτυχώς οι δυνατότητες μας είναι περιορισμένες.. γήινες!!
Η Θεωρία στην Πράξη πάντα δημιουργεί αποκλείσεις οι οποίες είναι συνήθως έως πάντοτε απρόβλεπτες λόγω της μη δυνατότητας μας να δούμε όλες τις παραμέτρους!!!
ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΝΘΡΩΠΟΙ!!!
Π.χ ενώ γνωρίζουμε 4 διαστάσεις μπορούμε να "δούμε" μόνο τις τρείς {πλάτος, μήκος, ύψος} και τις μετράμε όλες με το ίδιο μέτρο το cm. Για την τέταρτη όμως διάσταση τον Χρόνο λόγω της εγγενούς αδυναμίας μας να τον "δούμε" χρησιμοποιούμε άλλη μονάδα μέτρησης το sec!!!

Τέλος πάντων είμαι ψιλοκουρασμένος
Θα σε πάρω κάποια στιγμή να τα πούμε!!
Φιλούρες άπειρες!

Κι αυτό κερασμένο..
http://www.youtube.com/watch?v=brB7W-Y1cck&feature=related

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Edited by - lorenzo on 01/07/2009 22:40:50


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 02/07/2009 00:22:37
Μήνυμα:

quote:
Εκτός όμως όπου το αστάθμητο κυριαρχεί πάντα κι οι συμπεριφορές αλλάζουν τόσο που πολλές φορές μένουμε κατάκπληκτοι!!

Εδω δεν μπορεί κανεις να διαφωνήσει.....
Μου χάλασε η συσκευή ηχου και εχω πεσει σε μαύρα πανιά αν και φτιάχνεται ....και ειναι παραλογο εως γελοίο....ποσο μαλλον σε πιο σοβαρά ζητήματα...

Καληνύχτα
το κινητό μας το ανοίγουμε πότε πότε..χι χι χι


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 02/07/2009 09:50:07
Μήνυμα:

Μου φαινεται οτι θα πειραματιστώ και το πολυ πολυ να του κανω φορματ , οταν θα τον εχω εξοντώσει....χι χι αλλα θα καθυστερήσω τις εξωτερικες επεμβάσεις ..γιατι θελω να δω τι εχει να μου πει η ησυχία...


Συγγραφέας Μηνύματος: pyramid
Απάντησε την: 02/07/2009 11:30:01
Μήνυμα:

Ουδέποτε είπε ο Regardie ότι ο νους είναι ο φονιάς της Πραγματικότητας. Έγραφε ότι ένα βιβλίο της Ανατολής το αναφέρει, ο ίδιος δεν ασπάζεται τέτοια πράγματα.
Εάν κάνεις copy paste να τα κάνεις σωστά.

Ωραία που έγραψες δικό σου κείμενο, να μην αντιγράφεις τα κείμενα κανενός, οι άλλοι δεν τα λένε καλύτερα από εσένα. Να πιστεύεις στις δυνατότητές σου.


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 02/07/2009 14:55:49
Μήνυμα:

Τα καταφερα και επανέφερα τον ηχο.....μου
Καλημερούδια


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 03/07/2009 00:46:54
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=8JAbNyLM5Ok&feature=related

Αν σου αρκει...θα κανω τον κόσμο ενα όνειρο ..μια αιωνιότητα ..


Σε αυτο το παράλογο που ψυχανεμίζεται η ζωή, ειναι κρυμμένη η φωτιά σε μια μονιμη εναλλαγή με τον παγερό αέρα. Είναι ζεστο το βραδυ απόψε ...υπάρχει πάντα ο ηχος.
Ερχεται η νεα πανσέλληνος που σου ειχα υποσχεθεί ...πολυ πιο ζωήρη απο την προηγούμενη καθως λένε οι φήμες..


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 03/07/2009 09:56:42
Μήνυμα:

H αιτία που κινει το αισθημα της αυτοθυσίας και του ηρωισμού δεν ειναι ουτε η αγάπη , ουτε ο αλτρουισμός, ουτε καν η φιλία.
Ειναι ενα τεράστιος εγωισμός ..τοσος που θελει αν ειναι δυνατόν να τα βαλει με ολο το σύμπαν. Θέλει να δωσει επειδή ζητά να πάρει την δυναμική για να υπαρχει.
Ειτε αναφερόμαστε στην οικογενεια μας , ειτε στους φίλους μας , ειτε στα φανταστικά παραμυθια των παιδικων μας χρόνων τότε που αλλοτε ειμασαν ο σουπερμαν , ο μπλεκ, και η κατγουμαν....πάντα με ενα στοιχειακό παλεύουμε ....πανεμορφα στολισμένο.
Οταν η ψυχή μας αρχίσει να αντιδρά, εμφανίζονται οι ευκαιρίες για να δούμε..ποιοί ειναι γυρω μας.


http://www.youtube.com/watch?v=jLp_mYxkRnI&feature=related


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 03/07/2009 15:29:37
Μήνυμα:

συνεχίζουμε....
Πισω απο τον αγαπημενο μας εγωισμό βρισκεται φασκιωμένη μια αγωνια και μια υπαρξιακή ανασφάλεια που κληρονομήσαμε απο τις μαμαδες μας και τους μπαμπαδες μας εμεις οι χαϊδεμένοι...βλέπεις μας εδωσαν οτι ειχαν και δεν ειχαν με ενα βασικό αντάλλαγμα.
Την ψυχή μας
...που την ξεχάσαμε οταν ΄''παιζαμε'' τα καλα παιδιά....τους διαφορετικούς ....τότε που σκεφτόμασταν τι θα πούνε ακομη κι αν δεν μας εβλεπαν...τοτε που ειχαμε την αυταπάτη οτι καρφι δεν μας καιγεται.
Μμμ !!!ναι δεν μας καιγόταν ποτέ παρα μονο για εναν η δύο...τις μεγαλύτερες εξαρτήσεις μας που ονομάσαμε αγάπη... τους αλλους τους υπερβαίναμε

Μαλλον δεν ειναι πάντα ομορφο το κρεμμυδοξεφλούδισμα ....και ισως να αναρρωτιέσαι αν εχει σημασία...
Μου φαίνεται οτι με τοση ''φασαρία '' που κανει κάθε φορά ..που μας ρίχνει ...θέλει να την ακούσουμε.
Εκτος αυτού κινδυνευω να χάσω κατι που αγαπω πολυ αλλα απο την αλλη η Αγαπη ειναι που γραφει...μαζί με κατι σκουληκάκια τρελλιάρικα...


Edited by - nst on 03/07/2009 15:33:46


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 04/07/2009 10:36:16
Μήνυμα:

ΚΑΛΗΜΕΡΑ

http://www.youtube.com/watch?v=zarNYxd2KW4

...Μπορεί και να αθωωθούμε... και θα ναι θαύμα αν σωθούμε...

με κανα δυο στιχακια μου για πρόσχημα

http://www.youtube.com/watch?v=trSZJFBc2Us

Edited by - nst on 04/07/2009 10:41:14


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 04/07/2009 21:47:02
Μήνυμα:

Στόχος του αληθινού ανθρώπου δεν είναι μόνο η επαφή του με το Σχέδιο. Στόχος του είναι και η υλική εκδήλωση του φωτεινού και αρμονικού κόσμου που αντιλαμβάνεται, στο φυσικό πεδίο, στο σκοτεινό χώρο της μορφής. Μόλις ο αναζητητής συλλάβει έστω και μια αναλαμπή του Κοσμικού Οράματος της αρμονίας μεθάει. Αυτόματα αναβλύζει από μέσα του η παρόρμηση να μοιραστεί το Όραμα με τους συνανθρώπους του -να χαρεί μαζί τους την ομορφιά της πληρότητα- και ψάχνει για συναγωνιστές. Για συναγωνιστές της πραγμάτωσης αυτού του, φαινομενικά, ουτοπικού σχεδίου στη γη. Ανακτά την επαφή του, όχι μόνο με την Πηγή αλλά και με το περιβάλλον. Γίνεται ένας αληθινός Κοινωνός του Σχεδίου μέσα στον κόσμο της μορφής.

Δεν μπορούμε να πούμε πως εσωτεριστής είναι μονάχα εκείνος που στρέφεται προς το Θεό, το Πνεύμα, την Ψυχή, όπως και να το ονομάσει κανείς. Εσωτεριστής, είναι εκείνος που στρέφεται προς τα μέσα, τόσο στα μύχια του ίδιου του του εαυτού, όσο και στα μύχια του κόσμου που τον περιβάλλει. Είναι ένας αναζητητής, ένας ονειροπόλος εξερευνητής της φύσης, τόσο της δικής του όσο και των άλλων. Μπορούμε να πούμε πως είναι ο Άνθρωπος με το «άλφα» κεφαλαίο, ο Άνθρωπος-Δημιουργός, που χαρακτηρίζεται από τα κίνητρα και τον τρόπο ζωής του.

Απο το kosmos Zine


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 04/07/2009 21:56:22
Μήνυμα:

Αυτο που ειναι να γινει θα γίνει αφου καθε πράξη μας φέρνει και ενα αποτέλεσμα. Οι ανθρωποι που ειναι γύρω μας , οι καταστασεις και οι συνθήκες που βιώνουμε ειναι επιλογές της δικής μας ψυχής με στόχο να εξελιχθεί. Το πεπρωμενο η κάρμα ειναι, οτι πρέπει να διανύσουμε για να προχωρήσουμε.
Η βούληση μας ομως ειναι αυτή που θα διαλεξει το πως θα γίνει αυτό...δλδ αν και δεν μπορούμε να αποφασίσουμε ως προσωπικότητες το αν θα μας ''συμβει '' το ενα η το αλλο...μπορουμε να εχουμε την εκλογή, του πως θα διαχειριστούμε το ''συμβαν''...
Μεχρι να αναγνωρίσουμε αυτο που πρέπει να δούμε...επαναλαμβανονται στην ζωή μας οι ιδιες παραμετροι...και συνανταμε στο προσωπο των συναθρώπων μας το πριν και το μετά ....το εσω και το εξω ....εμενα μεσα απο εσενα .....ολο το σύμπαν σε μια ματιά...


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 04/07/2009 22:11:46
Μήνυμα:

Σε παρασέρνω στο χορό των κρυστάλλων
κορδέλλες τυλίγονται γυρω απο το στήθος σου και σε καθε κινηση του αναθαρρευουν...
Αφέσου να πέσεις απο τη κορυφή που σε κρατά φυλακισμένο...στην δίνη της φαντασίας και αυτη την φορα τον ηλιο θα κοιταξεις με ολάνοιχτα τα χερια της αγαπημενης μορφής ...
Μην περιμενεις τίποτα παρα μονο ενα βλέμμα μα φέρνει μια γαλήνη που ειναι η μονη ευτυχία...
Ελα ...η πρασινη ακτινα θα κυλίσει ...μαζί της θα μπεις στο χορό της καρδιάς ..αυτον που θέλησες και αρνήθηκες...

Edited by - nst on 04/07/2009 22:14:25


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 05/07/2009 13:52:35
Μήνυμα:

Ανοιξε την καρδιά σου να αγκαλιάσει ολα οσα αισθάνεσαι ...ειναι ..εισαι ολα.. {4}

Εσυ εισαι αυτό που με τοση τρυφερότητα θέλησε να ξαναεπιστρέψει ...να το θυμασαι {6}

Ασε να φανουν ολα οσα είσαι {5}..μονο μεσα απο την στοργή.. {3}

Οτι αντιλαμβανεσαι δεν το εφιαξες εσυ αλλα ειναι η εμπνευση που ζητησες .., φυλαξε την {2}

Η ζωη ειναι υπεροχη και ειναι ενα θείο δώρο ....δόξασε την {7}

Αυτο το απέραντο.. ειναι οτι ωραιότερο σου εχει συμβει...{1}

http://www.youtube.com/watch?v=V1FgU8HhDyE&feature=related

Edited by - nst on 05/07/2009 13:58:13


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 06/07/2009 12:28:12
Μήνυμα:



Οι διαστρεβλώσεις, αιτία της ασθένειας


Η θεραπεία σε όποιο επίπεδο κι αν αποδίδεται, χρειάζεται να κατανοηθεί με εσωτερικότητα και να αναδειχτεί μέσα από το ίδιο το μυστήριο της ζωής που έχει φυσική εκδήλωση.

Η ιατρική σαν επιστήμη χρειάζεται να κατανοηθεί σύμφωνα με το πεδίο που θεραπεύει
Ο εσωτερισμός σαν επιστήμη χρειάζεται να κατανοηθεί σύμφωνα με το πεδίο που εκδηλώνεται η ασθένεια…

Χωρίς τον συνδυασμό των δύο επιστημών, η υγεία θα βρίσκεται πάντα σε πειραματικό στάδιο και θα τεκμηριώνεται κάθε φορά με τον θάνατο!

Πριν από την θεραπεία, χρειάζεται η κατανόηση της σε ένα βαθύτερο επίπεδο, επικεντρώνοντας την προσοχή μας σ’ αυτήν την δύναμη που κάνει τα σώματα των ανθρώπων να αντιδρούν στην θεραπευτική αγωγή με έναν ιδιαίτερο και ατομικό τρόπο, φέρνοντας πολλές φορές τους θεραπευτές σε απόγνωση, για την ομαλή πορεία της ανάνηψης…΄Ετσι συγκέντρωσαν αυτές τις αντιδράσεις σε μια ακόμα ατεκμηρίωτη άποψη για την συμβολή των φαρμάκων στην ασθένεια, καταχωρώντας την εμπειρία τους σε σχέση με τις αντιδράσεις, σαν «αντενδείξεις»…

Οι αντιδράσεις των ανθρώπων στην ίδια τους την θεραπεία, φαίνεται να ισορροπούν μόνο μέσα από την δύναμη της πίστης και της εμπιστοσύνης, που αυτό φαινομενικά μπορεί να αποδοθεί στον γιατρό και στον θεό, αλλά ουσιαστικά η πίστη και η εμπιστοσύνη ανοίγει τα δύο σημαντικά κέντρα του ανθρώπινου όντος, δηλαδή το 7ο και το 1ο, επιτρέποντας στην πνευματική ουσία να δράσει υπέρ της συνείδησης του ανθρώπου και να γίνει η δυναμική της ίδιας του της θεραπείας…

Το ότι είμαστε σε θέση να αποκωδικοποιούμε πρακτικά τα εσωτερικά μας θέματα, μας δίνει την δυνατότητα να είμαστε εμείς οι ίδιοι, οι επιστήμονες της ζωής μας.
Έτσι, δύο ουσιαστικές ποιότητες που δρουν στην θεραπεία μας και τις γνωρίζουμε πρακτικά, μπορούμε να τις αντιληφθούμε και εσωτερικά, φέρνοντας μέσα μας τις εξωτερικές επιρροές τους…
Πίστη και εμπιστοσύνη

Υπάρχει και μια τρίτη δύναμη που φαίνεται να δρα καταλυτικά στην θεραπεία και αυτή είναι η συνέπεια προς την προτεινόμενη αγωγή, που μπορεί επίσης φαινομενικά να έχει επιρροή από τον εκάστοτε θεραπευτή, χρειάζεται όμως η προσωπική αφοσίωση και προσοχή στην δόση, την ώρα και την δράση της αγωγής με ατομική ευθύνη. ΄Ετσι ουσιαστικά αυτή η συνέπεια, φέρνει αρμονία στο 3ο μας κέντρο, ανοίγοντας την θέληση μας να αφοσιωθούμε στον σκοπό μας και ισορροπεί την εξαρτητική επιθυμία
Αφοσίωση

Υποδεέστερες δυνάμεις ασκούνται στην συνείδησή μας, κατά την διάρκεια της θεραπείας μας, που όμως είναι πρακτικά ανεκτές από την συνείδησή μας και αυτές είναι η επιμονή και η υπομονή, που φαινομενικά φαίνεται να προωθούν τον κατευνασμό δυσάρεστων συναισθημάτων, όμως ουσιαστικά επεμβαίνουν στο κέντρο της επίφυσης και εναρμονίζουν την ύπαρξή μας με την αγάπη χωρίς όρους, που ωθεί την συνειδησιακή δομή του ανθρώπου να αυτό-αναγνωρίζεται, επιτρέποντας στα πράγματα να εκδηλώνονται όπως είναι…
Υπομονή και επιμονή.

Η ζωή μας φαίνεται να είναι πολύ πρακτική για όλους τους ανθρώπους, και η διερεύνησή της εσωτερικά δεν αποκλείει αυτό το μέρος της εκδήλωσης, αλλά αλλάζει μόνο την θεώρηση της πρακτικότητας, μεταβάλλοντάς την από αιτία σε αποτέλεσμα.

Αναγνωρίζοντας τις κύριες τάσεις της ζωής, μπορούμε να διακρίνουμε την δυναμική που την δομεί στον φυσικό κόσμο και την επηρεάζει σε ένα βαθύτερο επίπεδο, ασκώντας πάνω της μια πρακτική εξουσία…

Οι θεμελιώδεις τάσεις είναι η απόκτηση και η απώθηση…Και είναι οι αρχές ζωής κάθε όντος που ζει στον κόσμο μας. Η απόκτηση βοηθά στην απορρόφηση της ζωής και η απώθηση βοηθά στην συντήρηση της…

Ας δούμε αυτές τις θεμελιώδεις τάσεις πρακτικά στην ζωή μας και που μας ωθεί η διαστρέβλωση των θετικών τους δυνάμεων…

Η απόκτηση επενεργεί στην τάση του ανθρώπου να αυτό-συντηρείται…Να δημιουργεί την υποδομή της επιβίωσής του μέσα από την τροφή, την εργασία (σε όλες της τις δομές), τον έρωτα. Τον ωθεί να ανοίγεται στην εμπειρία και να την εμπιστεύεται με κατάφαση… «ναι»

Η απώθηση επενεργεί στην τάση του ανθρώπου να αυτό-προστατεύεται…Να δημιουργεί την υποδομή της ασφάλειάς του μέσα από τον σεβασμό του προς την φύση των πραγμάτων . Τον ωθεί να δημιουργεί την εμπειρία του και να απορρίπτει το βλαβερό μέρος της με άρνηση… «όχι»

΄Όταν αυτές οι τάσεις διαστρεβλωθούν, αλλοιώνεται η αρχέγονη θετική τους δράση στην δομή της συνείδησης ενός ανθρώπου και γίνονται δηλητηριώδεις πρακτικές που επηρεάζουν τα συναισθήματα και κατά συνέπεια τις σκέψεις και τις πράξεις του.

Στην ουσία, με την διαστρέβλωση, εμποδίζεται η εναρμόνιση των δυο αυτών τάσεων και επιτρέπεται σε μια άλλη δυναμική τάση να αναδυθεί και να επιδράσει στην ζωή του ανθρώπου, που δεν είναι ενδογενής, αλλά δημιουργείται από την παρόρμηση των δύο πρώτων, η τάση της σύγχυσης.

Η σύγχυση επενεργεί στην ελεύθερη βούληση της συνείδησης και έτσι ο άνθρωπος μένει αβέβαιος στα θέλω του, να αποκτήσει ή να απωθήσει την ίδια την ζωή του και μεταφέρεται από το «ναι», στο «όχι», μέσα από την παρόρμηση των δύο, δημιουργώντας μοτίβα αντίληψης, που επεμβαίνουν σε όλα του τα πεδία.

Η διαστρέβλωση που υφίσταται η τάση της απόκτησης, την μεταβάλλει σε αρπαγή, εξάρτηση και απληστία. Η ζωή δεν μπορεί να απορροφηθεί με εμπιστοσύνη και έτσι ο άνθρωπος προσπαθεί να κρατηθεί από αυτήν με την υπερβολή…στο φαγητό, την εργασία, τον έρωτα…Το ένστικτο αυτό-συντήρησης προσβάλλεται από την διαστρέβλωση της απόκτησης, έτσι ώστε ο άνθρωπος να μην μπορεί να εμπιστευθεί την πληρότητά του και να αποζητάει διαρκώς νέα αποκτήματα...


Η διαστρέβλωση που υφίσταται η τάση της απώθησης, την μεταβάλλει σε φόβο, επιθετικότητα και άρνηση, κάνοντας τον ζωντανό οργανισμό να απομονώνεται από τους χυμούς της ζωής, μένοντας διαρκώς στον εαυτό του, αφού δεν μπορεί να συμφιλιωθεί με το περιβάλλον του. Το ένστικτο αυτό-προστασίας προσβάλλεται από την διαστρέβλωση της απώθησης, έτσι ώστε ο άνθρωπος να μην μπορεί να εμπιστευθεί την φύση των πραγμάτων και να βρίσκεται απομονωμένος σε θέση άμυνας.

Κυριαρχώντας οι αρνητικές ποιότητες των δύο αυτών θεμελιωδών τάσεων της ζωής, ο άνθρωπος βρίσκεται σε σύγχυση, μην ξέροντας πως θέλει να κυριαρχήσει στην ζωή του. Φαίνεται πως η ελεύθερη βούληση δεν μπορεί να ασκηθεί σύμφωνα με την αρχέγονη δράση της και παραλύει, δημιουργώντας στον άνθρωπο ανικανότητα δράσης και ανταπόκρισης στην ζωή…

Μέσα από την εσωτερική εργασία της θεραπείας μας, ανακαλύπτουμε τις αρχέγονες λειτουργίες του φυσικού ανθρώπου και επεμβαίνουμε συνειδητά στις διαστρεβλώσεις τους, που δημιούργησαν τα μοντέλα της ζωής μας, παραλύοντας την θέλησή μας και εξουδετερώνοντας την δύναμή μας, μέσα από την σύγχυση…Οι πληθώρα των ασθενειών, εκτός από αυτές που οφείλονται σε εξελικτικούς παράγοντες της ψυχής μας, είναι εξαρτημένες από την μία ή την άλλη τάση, που μας αδρανοποιούν μέσα από την σύγχυση, προσβάλλοντας τον οργανισμό μας…

Η επιστροφή μας στον Εαυτό μας γίνεται μέσα από τις δυνάμεις της πίστης, της εμπιστοσύνης και της αφοσίωσης και των επ’ αυτών ενεργηθεισών υποδυνάμεων της επιμονής και της υπομονής, ώστε να αναπτύξουμε στην συνείδησή μας την δράση και την ανταπόκριση, θεραπεύοντας τις διαστρεβλώσεις…


Bασω Νικολοπούλου


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 06/07/2009 12:31:17
Μήνυμα:

......"Γιατί εκείνο που από πάντα σιχαινόμουν και περιφρονούσα και καταριόμουν περισσότερο από κάθετι άλλο ήταν αυτή η αυτάρεσκη ικανοποίηση, αυτή η λατρεία της ανούσιας υγείας και καλοπέρασης, αυτή η προσεχτικά διατηρημένη αισιοδοξία της μεσαίας τάξης, αυτής της παχουλής και βολεμένης κλώσσας της μετριότητας."

"Αυτοί οι άνθρωποι, που η ζωή τους είναι πάντα ανάστατη, ζουν τις σπάνιες ώρες της ευτυχίας τους με τέτοια ένταση και με τόση απερίγραπτη ομορφιά, που ο αφρός των κυμάτων της στιγμιαίας ευτυχίας τους τινάζεται πολύ ψηλά πάνω απ' την απέραντη θάλασσα της οδύνης τους και η ακτινοβολία του αγγίζει και τους άλλους με τη μαγεία του."

"Ο άνθρωπος δεν είναι ικανός για σκέψη υψηλού βαθμού και, ακόμα και ο πιο πνευματοποιημένος και καλλιεργημένος, συνηθίζει να βλέπει τον εαυτό του και τον κόσμο με τα παραμορφωτικά πρίσματα της αυταπάτης και της υπεραπλούστευσης - και πιο πολύ απ' όλα τον εαυτό του. Γιατί φαίνεται πως υπάρχει μια έμφυτη και επιτακτική ανάγκη σ' όλους τους ανθρώπους να θεωρούν τον εαυτό σαν μια βασική μονάδα."

"Ο "άνθρωπος", ό,τι κι αν πιστεύει ο κόσμος για αυτόν, δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια προσωρινή σύμβαση της αστικής σκέψης."

"Επιστροφή στο Ένα, απελευθέρωση από την οδυνηρή εξατομίκευση και επανένωση με το Θείο σημαίνει τέντωμα και επέκταση της ψυχής ωσότου να γίνει ικανή ν' αγκαλιάσει άλλη μια φορά το Όλο."

"Και όλα αυτά, είπα, όπως γίνεται σήμερα με το ραδιόφωνο που είναι στα πρώτα του βήματα, δε θα 'χουν άλλη χρησιμότητα για τον άνθρωπο παρά σαν ένα μέσο φυγής από τον εαυτό του και τους αληθινούς σκοπούς του κι ένα τρόπο για να δημιουργήσει ολόγυρα του ένα κυκεώνα από ανώφελες και αποπροσανατολιστικές δραστηριότητες."

"Σήμερα θέλω να σου πω κάτι που ξέρω εδώ και πολύ καιρό˙ το ξέρεις κι εσύ˙ μα ίσως να μην το 'πες ποτέ στον εαυτό σου. Τώρα θα σου πω τι είναι αυτό που ξέρω για σένα, για μένα και για τη μοίρα μας. Εσύ, Χάρυ, ήσουν ένας καλλιτέχνης και ένας στοχαστής, ένας άντρας γεμάτος ενθουσιασμό και πίστη˙ αναζητούσες παντοτινά το μεγάλο και το αιώνιο, ποτέ δε σε ικανοποιούσε το ασήμαντο και το φτηνό. Αλλά, όσο πιο πολύ σε ξύπναγε η ζωή και σε ξανάφερνε στον εαυτό σου, τόσο περισσότερο βάθαινε η οδύνη σου, ο τρόμος κι η απόγνωση σου, ώσπου σε έφτασαν μέχρι το λαιμό. Και καθετί που κάποτε ήξερες, αγαπούσες και σεβόσουν σαν ωραίο και ιερό, όλη η πίστη που κάποτε είχες για την ανθρωπότητα και το ανώτερο πεπρωμένο της δε σε βοήθησε σε τίποτα, έχασε την αξία της και έγινε κομμάτια. Η πίστη σου δεν έβρισκε πια αέρα να αναπνεύσει. Κι η ασφυξία είναι δύσκολος θάνατος. Είναι αλήθεια αυτό, Χάρυ; Αυτή δεν είναι η μοίρα σου;"

"Τώρα όμως σκεφτόμουν εκείνο τον ευνοούμενο σου, τον Μότσαρτ, που αρκετές φορές μου μίλησες για αυτόν και που μου διάβασες και μερικά από τα γράμματα του. Πως ήταν τα πράγματα στις μέρες του; Ποιος κυβερνούσε τότε, ποιος έκανε κουμάντο, έδινε τον τόνο κι είχε κάποια αξία; Ήταν ο Μότσαρτ ή οι άνθρωποι του χρήματος και του εμπορίου; Ο Μότσαρτ ή ο μέσος άνθρωπος; και με ποιο τρόπο έφτασε στο θάνατο και θάφτηκε; Θέλω να πω πως ίσως έτσι ήταν πάντα κι έτσι θα είναι πάντα, κι ότι αυτό που το λένε Ιστορία στο σχολείο κι όλα όσα μαθαίνουμε αποστήθιση εκεί μέσα για ήρωες και για μεγαλοφυίες, για ανδραγαθίες και για ανώτερα αισθήματα, δεν είναι τίποτα παραπάνω από μια έξυπνη κομπίνα, που τη σκαρφίστηκαν οι δάσκαλοι για εκπαιδευτικούς λόγους και για να κρατάνε τα παιδιά απασχολημένα για κάμποσα χρόνια."

[Hermann Esse]


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 06/07/2009 12:34:39
Μήνυμα:

--------------------------------------------------------------------------------
" Αν στέρηση είναι να μην έχεις αυτό που επιθυμείς, ανικανοποίητο είναι να έχεις μεν αυτό που επιθυμείς, αλλά να μη σου προσφέρει τη γεύση που περιμένεις να σου προσφέρει. Η απόκτησή του να αποδεικνύεται απογοητευτική. Ο άνθρωπος σήμερα μαραίνεται μέσα στην εποχή του ανικανοποίητου. Και αν, όταν στερείσαι, μπορείς να ονειρεύεσαι και να προσδοκάς, μέσα στην ανικανοποίητη καθημερινότητα και τις απανωτές απογοητεύσεις - όχι από αυτά που δεν έχεις, αλλά από αυτά που έχεις - δεν ξέρεις πια τι ακριβώς να επιθυμήσεις.
Από παντού ακούς χείλη πικρά να συμπεραίνουν πως δεν υπάρχει συναίσθημα, δεν υπάρχει φιλία, δεν υπάρχει εμπιστοσύνη, αξίες, φιλότιμο. Οι άνθρωποι παραπονιούνται πως δεν τους αγαπούν. Είναι εξάρτηση να περιμένεις από τους άλλους να σου χαρίσουν την αγάπη. Η αγάπη όντως είναι "Το φάντη μεγάλη πλήρωση της ύπαρξης, αλλά μόνο όταν πρόκειται για αγάπη που δίνεις. Όσο κι αν αγαπιέσαι, το ανικανοποίητο θα επιμένει ζοφώδες στην καρδιά, αν αυτή η καρδιά δεν μπορεί ν' αγαπήσει. Γεμίζουμε μονάχα απ' την αγάπη που δίνουμε, από την πίστη που ασκούμε, απ' όσα δικά μας χαρίζουμε. Ακόμη και η ψυχή δια της απώλειάς της κερδίζεται.
Είναι μοίρα ή ελεύθερη επιλογή η ικανότητά μας στο συναίσθημα; Πρέπει να είναι ελεύθερη επιλογή, γι' αυτό και η καρδιά είναι διαρκώς θυμωμένη με το μίζερο εαυτό της που την στενεύει. Κι αν είναι δύσκολο να βρίσκουμε αγάπες, είναι πολύ πιο δύσκολο να αγαπάμε. Προϋποθέτει μεταστροφή της εγωϊστικά εκπαιδευμένης προσωπικότητάς μας κάτι τέτοιο. Όσο την αρνούμαστε τη μεταμόρφωση, η επιδημία της ανίας και της κατάθλιψης εξαπλώνεται, σαν φαντάσμα στοιχειώνει τη ζωή μας.
Λέγεται πως "μελαγχολία είναι η αξόδευτη αγάπη..."


"Το φάντασμα της αξόδευτης αγάπης" της Μάρως Βαμβουνάκη


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 06/07/2009 23:13:34
Μήνυμα:

Why did we make it so hard
This life is so complicated
Until we see it through the eyes of a child
Why did we make it so hard
This life is so complicated
Until we see it through the eyes of a child


http://www.youtube.com/watch?v=hhSWTTcijoY&feature=related


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 08/07/2009 20:25:23
Μήνυμα:

Και να που οι δημιουργικές μου τάσεις ...στερέψαν μπροστα στο δέος των λέξεων. Σχηματίζουν ολοδροσες σειρές η μια μετα την αλλη σαν τις λουλουδένιες καμπανούλες που ηχούν στο μυαλό μου.... σφραγίδες αιώνων.
Δεν ειναι ουτε θέσφατο..ουτε δόγμα ..ουτε απόλυτο αλλα η ζωή βιώνεται απόλυτα...
Για να λεμε την αλήθεια ..εμεις οι αναζητητες της, μαλλον ειχες δίκιο..δεν γινεται αν δεν την πιάσει κανεις απο τα μαλλιά..

για να συνεχίσουμε την αλήθεια...εμεις οι ελεύθεροι...ξεχάσαμε την μαγεία με τα μαγικά...

και φτάνουμε στην αλήθεια ως ιπτάμενοι...ανεβαίνουμε στους ουρανούς με ολο μας το ειναι, αφου τα ''χαμηλοπετάγματα πονάνε και πληγώνουν''

http://www.youtube.com/watch?v=iLi_osYNsOU&feature=related


Edited by - nst on 08/07/2009 20:32:50


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 10/07/2009 00:16:22
Μήνυμα:

Οτι θα οδηγούσα ακουγοντας την ΄΄προς εφεσιους'' δεν το φανταζόμουν ουτε στην πιο εξτρήμ φαντασίωση..
Δεν χρειαζεται να εξηγήσω πως γνωρίζω τον αποστολέα και με ποια μέθοδο τον ''ειδα''...
Για την πρόθεση σε ευχαριστώ...την αναγνωρίζω μια και απο την ιδια κινήθηκα κι εγώ οποτε κατέθεσα ποστ που θεώρησα βοηθητικά...
Αποφευγω να κανω κριτική επανω στο κείμενο...που ακουσα... ο καθένας προσεγγίζει την θεότητα απο διαφορετική ακτίνα.
Καλη μας συνέχεια σε οτι κι αν κάνουμε


Συγγραφέας Μηνύματος: zip
Απάντησε την: 11/07/2009 08:04:47
Μήνυμα:

....

Edited by - zip on 11/07/2009 09:55:31


Συγγραφέας Μηνύματος: zip
Απάντησε την: 11/07/2009 08:07:00
Μήνυμα:

...

Edited by - zip on 11/07/2009 09:55:47


Συγγραφέας Μηνύματος: zip
Απάντησε την: 11/07/2009 08:26:02
Μήνυμα:

....

Edited by - zip on 11/07/2009 09:56:15


Συγγραφέας Μηνύματος: zip
Απάντησε την: 11/07/2009 08:45:22
Μήνυμα:

quote:

Ανοιξε την καρδιά σου να αγκαλιάσει ολα οσα αισθάνεσαι ...ειναι ..εισαι ολα.. {4}

Εσυ εισαι αυτό που με τοση τρυφερότητα θέλησε να ξαναεπιστρέψει ...να το θυμασαι {6}

Ασε να φανουν ολα οσα είσαι {5}..μονο μεσα απο την στοργή.. {3}

Οτι αντιλαμβανεσαι δεν το εφιαξες εσυ αλλα ειναι η εμπνευση που ζητησες .., φυλαξε την {2}

Η ζωη ειναι υπεροχη και ειναι ενα θείο δώρο ....δόξασε την {7}

Αυτο το απέραντο.. ειναι οτι ωραιότερο σου εχει συμβει...{1}

http://www.youtube.com/watch?v=V1FgU8HhDyE&feature=related

Edited by - nst on 05/07/2009 13:58:13


Βασικά, σε βλέπω καιρό τώρα να γράφεις ... μονάχα που δεν ξέρω ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ γράφεις. Σου αφιερώνω λοιπόν ένα τραγουδάκι από τον Dr. Know και πάω να συναντήσω ένα σελάχι που του έδωσα ραντεβού από το περασμένο σ/κ. Αν θες να ακούσεις έναν παλιό σου φίλο : Ξεκόλλα! Σου έγραψα και κάτι άλλα, αλλά μαλακίες ήτανε και τα 'σβησα ... Άντε γεια!

http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=10227&whichpage=3&ARCHIVE=

Edited by - zip on 11/07/2009 10:15:58


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 11/07/2009 16:23:19
Μήνυμα:

Και εγω σου εγραψα ενα σωρό και τα εσβησα....
Δεν χρειάζεται ουτε να με καταλάβεις , ουτε να σε καταλάβω..καλα ειμαστε κι ετσι..
Μάκια και καλες βουτιές...


υγ εχω και εχω ακουσει αλλα με σαλαχι , πρωτη φορα το ακουω....τέλος παντων....απο εσενα ολα πιθανά...[ αυτο μου ελεγε η μανα μου πάντα]

βολεψου με την κυρία εδώ ...επειδη σαλάχι δεν εβρισκα να σου αφιερώσω

Edited by - nst on 11/07/2009 16:27:29


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 12/07/2009 15:31:10
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=8f4hrCa-B9M

Για σένα που μια σε βρίσκω , μια σε χάνω....


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 12/07/2009 20:56:15
Μήνυμα:

I did my best to notice
when the call came down the line
up to the platform of surrender
I was brought but I was kind
and sometimes I get nervous
when I see an open door

close your eyes, clear your heart

cut the cord
are we human or are we dancer
my sign is vital, my hands are cold
and I’m on my knees looking for the answer
are we human or are we dancer

pay my respects to grace and virtue
send my condolences to good
give my regards to soul and romance
they always did the best they could
and so long to devotion, you taught me everything I know
wave good bye, wish me well

you gotta let me go
are we human or are we dancer
my sign is vital, my hands are cold
and I’m on my knees looking for the answer
are we human or are we dancer

will your system be alright
when you dream of home tonight
there is no message were receiving
let me know is your heart still beating

are we human or are we dancer
my sign is vital, my hands are cold
and I’m on my knees looking for the answer

you’ve gotta let me know
are we human or are we dancer
my sign is vital, my hands are cold
and I’m on my knees looking for the answer
are we human
or are we dancer

are we human or are we dancer
are we human or are we dancer


http://www.youtube.com/watch?v=rCE1MeUZgNk


close your eyes, clear your heart


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 12/07/2009 21:18:02
Μήνυμα:

"Γράμματα σε μια νεαρή φίλη"*

(επιλεγμένα αποσπάσματα)


«Πώς τα πας; Είναι οι μέρες σου γρήγορες σαν αστραπή; Ζεις μέσα σε μία μέρα, χιλιάδες χρόνια;Είναι παράξενο το πόσο πραγματικό πρόβλημα είναι για τους περισσότερους ανθρώπους η βαρεμάρα. Πρέπει να κάνουν κάτι συνέχεια, να απασχολούνται με κάτι, κάποια δραστηριότητα, μ' ένα βιβλίο, στην κουζίνα, με τα παιδιά ή με το Θεό. Αλλιώς μένουν μόνοι τους με τους εαυτούς τους, πράγμα πολύ βαρετό. Όταν μένουν με τον εαυτό τους γίνονται εγωκεντρικοί, μπλέκονται, αρρωσταίνουν ή γίνονται βαρύθυμοι. Ένα μυαλό που δεν είναι απασχολημένο - όχι ένα αρνητικά άδειο μυαλό, αλλά ένα ξύπνιο παθιασμένο μυαλό, ένα ολοκληρωτικά κενό μυαλό - ένα τέτοιο μυαλό είναι πάντα φρέσκο, ικανό, με άπειρες δυνατότητες. Οι σκέψεις δεν είναι δημιουργικές, είναι πληκτικές, μάλλον κουτές. Μπορεί μια σκέψη να είναι έξυπνη, αλλά η εξυπνάδα είναι το ίδιο μ' ένα κοφτερό εργαλείο: γρήγορα φθείρεται· γι' αυτό οι έξυπνοι άνθρωποι είναι κουτοί.

Άφησε το μυαλό χωρίς καμιά απασχόληση, χωρίς να του δίνεις σκόπιμα δουλειά· αυτό άφησέ το να γίνεται αντί να το καλλιεργείς. Διάβασέ το ετούτο συνειδητά κι άσ’ το να συμβεί. Να σου πουν ή να διαβάσεις για το μη απασχολημένο μυαλό είναι σπουδαίο, αλλά είναι και πώς το διαβάζεις και πώς τ' ακούς.

Εκείνο που έχει σημασία είναι να κάνεις το σωστό είδος ασκήσεων, να κοιμάσαι καλά κι η μέρα σου να έχει νόημα. Αλλά κανείς γλιστράει τόσο εύκολα στη ρουτίνα κι ύστερα λειτουργεί με βάση το εύκολο μοντέλο της αυταρέσκειας ή με το μοντέλο του εξαναγκασμού του εαυτού σου να κάνει το σωστό. Όλα όμως τα μοντέλα απονεκρώνουν, οδηγούν σε αργό μαρασμό. Να είσαι δημιουργικός σημαίνει να περάσεις μια πλούσια μέρα έχοντας απλώς επίγνωση χωρίς κανέναν εξαναγκασμό, χωρίς σύγκρουση, φόβο ή σύγκριση.

Βλέπεις, υπάρχουν σπάνιες στιγμές που νιώθουμε έτσι και το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μας είναι φτιαγμένο από διαβρωτικές αναμνήσεις, απογοητεύσεις, μάταιες προσπάθειες, κι εκείνο που είναι αληθινό να προσπερνάει. Το σύννεφο της μονοτονίας καλύπτει τα πάντα, κι εκείνο που είναι αληθινό σβήνει. Είναι πράγματι αρκετά κοπιαστικό να διαπεράσεις αυτό το σύννεφο και να βρεθείς στο απλό, καθαρό φως. Απλώς δες τα όλα τούτα κι αυτό είναι όλο. Μην προσπαθήσεις να είσαι απλή. Αυτή η προσπάθεια το μόνο που καταφέρνει είναι να γεννάει περιπλοκές και δυστυχία. Προσπάθεια σημαίνει ότι θέλεις να γίνεις κάτι και το να θέλεις να γίνεις κάτι σημαίνει πάντοτε επιθυμία — με τις απογοητεύσεις της.

Είναι πολύ σημαντικό να ελευθερώσει κανείς τον εαυτό του από κάθε συναισθηματική, ψυχολογική ταραχή, πράγμα που δεν σημαίνει ότι πρέπει να σκληρύνει απέναντι στη ζωή. Αυτού του είδους οι ταραχές χτίζουν σταδιακά ποικίλες ψυχολογικές αντιστάσεις που επηρεάζουν και το σώμα, φέρνοντας διάφορες αρρώστιες. Η ζωή είναι μια σειρά από γεγονότα (επιθυμητά και ανεπιθύμητα)· και όσο μαζεύουμε, όσο ξεδιαλέγουμε εκείνα που θα κρατήσουμε κι εκείνα που θα πετάξουμε, θα υπάρχει αναπόφευκτα η σύγκρουση (της δυαδικότητας) που αυτή η ίδια είναι η ταραχή. Και αυτή η σειρά από ταραχές σκληραίνει το νου, την καρδιά· είναι μια διαδικασία κλεισίματος στον εαυτό, οπότε υπάρχει πόνος. Χρειάζεται τεράστια επίγνωση για να επιτρέψεις στην κίνηση της ζωής να γίνει αποδεκτή χωρίς καμία επιλογή, χωρίς καμία κίνηση προς οτιδήποτε επιθυμητό ή ανεπιθύμητο. Το θέμα δεν είναι να προσπαθείς όλη την ώρα να έχεις επίγνωση, πράγμα που είναι κουραστικό, αλλά να δεις την αναγκαιότητα της αλήθειας που φέρνει η επίγνωση, οπότε θ' ανακαλύψεις ότι αυτή η ίδια η αναγκαιότητα ενεργεί χωρίς να πιέζεις τον εαυτό σου να έχει επίγνωση…

…Οι πιο μορφωμένοι άνθρωποι, εκείνοι που κατέχουν ατέλειωτες πληροφορίες και γνώση, κι εκείνοι που έχουν επιστημονική μόρφωση, έχουν νοημοσύνη; Δεν νομίζεις ότι η νοημοσύνη είναι κάτι τελείως διαφορετικό; Στην πραγματικότητα είναι ολοκληρωτική ελευθερία από το φόβο. Εκείνοι που η ηθική τους βασίζεται στο να νιώθουν ασφάλεια, κάθε είδους ασφάλεια, δεν είναι ηθικοί, γιατί η επιθυμία για ασφάλεια είναι αποτέλεσμα του φόβου. Ο φόβος και η συγκράτηση από το φόβο, πράγμα που το ονομάζουμε ηθική, στην πραγματικότητα δεν είναι ηθική. Νοημοσύνη είναι η ολοκληρωτική ελευθερία από το φόβο. Νοημοσύνη δεν είναι να είσαι καθωσπρέπει ούτε οι διάφορες αρετές που έχουν καλλιεργηθεί από φόβο. Στην κατανόηση του φόβου υπάρχει κάτι που είναι τελείως διαφορετικό από τις θεωρίες του νου…»

Κρισναμούρτι Τζιντού.


Συγγραφέας Μηνύματος: zip
Απάντησε την: 13/07/2009 07:21:44
Μήνυμα:

Καλημέρα nst. Ο κυρ Σελάχης μου είπε να σου πω :

"Στην ζωή σου κάνε ότι γουστάρεις. Μονάχα μην ξεχάσεις να ζήσεις!"

Νομίζω, έχει δίκιο ... άντε, καλή εβδομάδα!


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 13/07/2009 11:36:32
Μήνυμα:

Καλημερα Zip.

quote:
Ο κυρ Σελάχης μου είπε να σου πω :


"Στην ζωή σου κάνε ότι γουστάρεις. Μονάχα μην ξεχάσεις να ζήσεις!"


Φιλόσοφος κι αυτός ...χα χα , καλά λέει να του πεις....
Αυτο φωνάζω κι εγω..
Καλή εβδομάδα και σε εσένα .


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 14/07/2009 23:39:55
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=XHcwf8f9-yE&feature=related

Ελπίζω να κοιμήθηκες ήρεμα ....


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 15/07/2009 00:14:46
Μήνυμα:

Πρώτη ακρόαση

Θέλω να παραβλέψω όλους τους κανόνες μου, έστω μια φορά, και να δω αυτό που μου αρέσει σαν να μη μου αρέσει και αντιθέτως, να μου αρέσει αυτό που μισώ. Με αυτή την αλλαγή στην ισορροπία θα καταφέρω να γαληνέψω, να μην πονάω, να σηκωθώ και να χορέψω με τη ψυχή μου στο στόμα να τρέχει στο άπειρο μεταμορφωμένη σε ουρλιαχτό. Φυσικά και θα χαθώ σε παράλογους συναισθηματισμούς, με αντικείμενο της ευαισθησίας μου την ευαισθησία μου την ίδια. Πάντα μιλάει παράξενα αυτή η αδυναμία αποκόλλησης από το σταθερό κέντρο του σύμπαντος – εγώ. Αλλά όλοι το ξέρουμε όσο και αν τρέχεις μακριά από τον εαυτό σου, αυτός ξέρει όλες τις κρυψώνες σου και εμφανίζεται σαν ίσκιος στις πιο χαρωπές σου σκέψεις. Έλα λοιπόν, άσε και εσύ το εγώ, την ευαισθησία σου και τις αναζητήσεις σου να φανούν, δεν είναι αδυναμία είναι πρόκληση για μένα να μάθω να σε ακούω, να σε νιώθω, να μη χρειάζεται να μιλάμε για όλα αυτά που δε χρειάζεται να μιλάμε. Ροή ενέργειας από τη δική σου σκέψη στο δικό μου μυαλό, όλοι αυτό δεν επιθυμούν? Και μην αντισταθείς στο ουτοπικό της πρότασης γιατί αυτή η ουτοπία μας αξίζει, επιτέλους, ναι, θα μπορέσουμε να ακούσουμε τους χτύπους της καρδιάς ο ένας του άλλου χωρίς να χρειάζονται εξηγήσεις, αρκεί να μας θωπεύει ο ρυθμός. Μετά μπορούν οι σκέψεις να εξελιχθούν σε μελωδίες, τέτοιες που να μας ταξιδέψουν στα πιο φωτεινά ίχνη των ισχυρών μονοπατιών του έρωτα και στη διαύγεια του σκοπού που πρόσταξε το παρελθόν μας, μόνοι μας, για το μέλλον μας σαν ζευγάρι ηλιαχτίδων με δική του μουσική. Αν λοιπόν παραβλέψω όλους τους κανόνες μου θα ξεγυμνωθώ εκεί που άλλοτε δεν ήθελα, ξέρεις, δε με τρομάζει να σου παρουσιάσω τη άπειρη μοναξιά μου, τώρα πια δε ντρέπομαι που την απολαμβάνω, κατάλαβα πια ότι δεν είναι κατακριτέο κάτι τέτοιο. Έτσι κι αλλιώς αν θες να μου χαρίσεις τα χαμόγελά σου μάλλον θα έχεις καταλάβει ότι έτσι πάει. Ανάποδα. Οι κανόνες έχουν καταρριφθεί. Τώρα οι γιορτές μπορούν να γίνουν πραγματικότητα ακόμα και εκεί που δε χωράνε. Χωρίς κόστος και ειδικές ανταμοιβές. Η απλότητα διανθίζει το περίπλοκο σύμπαν. Μας. Πρώτο πληθυντικό. Η γιορτή είναι για όλους μας, για μένα, για σένα, αυτά που κουβαλάς, γιατί και εσύ έχεις το δικό σου φορτίο, κάτι για το οποίο ντρέπεσαι. Δεν χρειάζεται να μου ξεράσεις τις ενοχές σου, τις βλέπω και τις χαίρομαι όπως εσένα. Φτάνει η αποδοκιμασία. Τώρα θα χορέψουμε. Στη μελωδία μας. Ουρλιάζοντας. Πως καταφέραμε να καταπιούμε τόσα πολλά ουρλιαχτά, μου λες? Άφησε ελεύθερη την ανάσα σου, μου αρέσει που με χαϊδεύει, και μη μου δώσεις απάντηση, ξέρω. Νομίζω. Αλλά και πάλι, τούτη η γνώση δεν ωφελεί την ένωσή μας, αυτό που σου χρειάζεται είναι το άγγιγμα του δικού σου ονείρου, μακριά από όλους, μόνο αν φύγεις μακριά μου θα μπορέσεις να κατανοήσεις γιατί. Γιατί η μοναξιά είναι το βασίλειό μου. Μόνοι τους οι άνθρωποι χαϊδεύουν τα άστρα. Χωρίς πλήξη. Ο χώρος τότε διαστέλλεται και χωράνε όλες οι ανθρώπινες επιθυμίες – των άλλων. Νιώσε με, άκου τα άστρα μου. Έχω διασταλεί σε αυτή τη πραγματικότητα που μοιραζόμαστε, τώρα χωράς στη σκέψη μου και στη καρδιά μου που ανήκει σε όλους τους επισκέπτες του κορμιού μου. Δως μου χαλινάρι την συγκατάνευσή σου στο παράλογό μου και μπορούμε να κολυμπήσουμε σε όλους τους γαλαξίες της απιθανότητας. Γιατί έτσι είναι μαγεία. Εξηγείται και παραμένει μυστήρια ταυτόχρονα. Την ίδια ώρα που μελώνω γίνομαι άδικα άγρια και επιθετική, θα σε καταρρίψω πριν το κάνεις εσύ. Αυτή είναι η απόδειξη ότι ταξιδέψαμε μαζί στην αγάπη. Ότι μεθύσαμε ο ένας από τα δάκρυα του άλλου. Ότι φτύσαμε ο ένας τους στίχους μας στον άλλο. Ομορφιά πέρα από κάθε τι συνηθισμένα άσχημο και κακοθώρητο, αν μου επιτρέπεις. Σου υπόσχομαι να μην αφήσω ποτέ το ποτήρι σου άδειο, θα το γεμίζω κάθε φορά που το φτάνεις στον πάτο με όνειρα και με λόγια που σου αρέσουν. Στο υπόσχομαι, δε θα διψάσεις ποτέ. Ό,τι περνάει από το χέρι μου θα μπει στο ποτήρι σου. Το λέω με την άνεση της ειλικρίνειας, έχω και θέλω να σου δώσω. Τόσα χρόνια για σένα τα μάζευα όλα αυτά, για να μου επιτρέψεις να μεθάμε μαζί τα ξημερώματα. Κι ας είναι όλοι οι δρόμοι κλειστοί και η ελευθερία μας γεμάτη χαρακιές από απόπειρες αυτοκτονίας. Σε εμπιστεύομαι γιατί γνωρίζεις τη φυλακή που θα απελευθερωθούμε, μαζί. Όμορφα ειπωμένο και νοσταλγικά επιθυμητό μου ψέμα. Και τώρα που επιτέλους όλοι οι κανόνες κανονίστηκαν καταλλήλως, με όλα τα κ τους νεκρά, τώρα νιώθω σύννεφο που χαϊδεύει τον ήλιο του Απρίλη, εκεί κοντά στον Μάιο, που πάντα αγαπάω παραπάνω και σκιρτώ από τις υποσχέσεις του αγέρα. Τώρα κατέκτησα την ευτυχία. Φταίνε οι κανόνες. Που κανονίστηκαν... Τώρα αρχίζει να θολώνει όλη η εικόνα. Σαν να νιώθω διαφορετικά. Κάνει κρύο. Που βρέθηκα και υπήρξα τόσο ευτυχισμένη? Ανοίγω τα μάτια. Το όνειρο τελείωσε. Η πραγματική σκόνη επιτίθεται σε κάθε κίνησή μου. Δεν υπάρχεις. Όχι όπως σε ένιωσα. Αλλά είσαι αληθινός όσο είμαι και εγώ. Τα όμορφα όνειρα είναι το μόνο που μένει. Έτσι συνεχίζεται η άδικη ζωή. Όμορφα.

Απο ενα ιστολόγιο......


Συγγραφέας Μηνύματος: alex22
Απάντησε την: 15/07/2009 13:48:22
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=eyeYq9XI4MM

H ομορφότερη μελωδία όλων των εποχών.


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 15/07/2009 23:40:48
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=uCebAa9qKz8


http://www.youtube.com/watch?v=u940fZfl1oI&feature=related


Καληνύχτα

Edited by - nst on 16/07/2009 00:02:10


Συγγραφέας Μηνύματος: helios2012
Απάντησε την: 16/07/2009 03:23:19
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=sG-u3wrb5hE

Αφιερωμένο εξαιρετικά στην nst για να το ψιθυρίζει σ'όλα τ'αγαπημένα της πρόσωπα αλλά και σε όλες τις ταξιδιάρικες ψυχές του εσοτέρικα...


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 16/07/2009 23:38:02
Μήνυμα:

Ευχαριστώ helios2012, ειναι πολυ ομορφο..
Δεν ψυθιρίζουμε..ομως αλλα σχεδόν φωνάζουμε στους ταξιδευτές...


Συγγραφέας Μηνύματος: zip
Απάντησε την: 17/07/2009 00:16:12
Μήνυμα:

Σιγά ... μην ξελαρυγκιαστείς & θες μετά γαργάρα, κατεργάρα ...


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 17/07/2009 00:45:42
Μήνυμα:

Χα χα χα ...με εκανες και γελάω ρε συ ...να σαι καλα.....δεν χρειαζομαι γαργαρα ρε ζηλιάρη...
Για σενα

http://www.youtube.com/watch?v=T-86sKUPXYk&feature=related


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 17/07/2009 21:34:51
Μήνυμα:

Η απώλεια του παραδείσου δεν οφείλεται σε ένα ‘’αμάρτημα που ποτέ δεν έγινε [ άλλωστε θα ήταν άδικο να πληρώνουμε για κάτι που συνέβη πριν τόσο καιρό και μάλιστα εν αγνοία των θυτών..[ αφού την υποτιθέμενη γνώση την απέκτησαν μετά την ‘’αμαρτία’’]….ούτε σε κάποιο κάρμα που ‘’ξεχρεώνουμε ..από το απώτερο παρελθόν…
Η χαρά είναι η φυσική κατάσταση μας και την βιώνουμε εδώ..τώρα ..αν την αγκαλιάσουμε και δεν φοβηθούμε να αφεθούμε στην πραγματικότητα του ονείρου.
Μα αν μας εμποδίζει η αυτοσχέδια οντότητα του φόβου μας , να ζήσουμε την αρχή , την ροή και την συνέχεια…τότε συμβαίνει η απώλεια του προσωπικού μας παραδείσου που είναι η άρση της βεβαιότητας και η αποξήρανση του βάλτου των ατέλειωτων θυμίσεων και προσδοκιών μας.
Τα συναισθήματα μας είναι πάντα όμορφα ..και θεϊκά αφού η προέλευση τους είναι από την ψυχή μας ..πάλλευκη και φωτεινή σαν ένα φάρο αγάπης..
Αυτό που τα αλλοιώνει και τα νοθεύει είναι οι σκέψεις η αν θες οι σκεπτομορφές μας, οι δίκες μας οντότητες που συνοδεύουν όχι πλέον σαν τους κομπάρσους αλλά σαν τους πρωταγωνιστές που ζήλεψαν την σκηνή της ζωής μας..

Μην …σε παρακαλώ…..


http://www.youtube.com/watch?v=sW4AdPv3GgY&feature=related

αποκλειστικό

Edited by - nst on 17/07/2009 21:41:24


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 18/07/2009 21:51:20
Μήνυμα:



"Γιόζεφ, προσπάθησε να καθαρίσεις το μυαλό σου.Φαντάσου το ακόλουθο διανοητικό πείραμα! Τι θα συνέβαινε αν κάποιος δαίμονας σου έλεγε οτι αυτή τη ζωή -όπως τη ζεις τώρα και όπως την έχεις ζήσει στο παρελθόν- πρέπει να τη ζήσεις ξανά, αμέτρητες φορές; Και χωρίς να συμβαίνει τίποτα καινούριο;
"Όπου κάθε πόνος και κάθε χαρά κι ό,τι ήταν άφατα μικρό ή μεγάλο στη ζωή σου θα επιστρέφει σε σένα, όλα στην ίδια διαδοχή και ακολουθία -ακόμα κι αυτός ο άνεμος και τα δέντρα κι αυτά τα γλιστερά βράχια, ακόμα και το νεκροταφείο κι ο τρόμος, ακόμα κι αυτή η γλυκιά στιγμή κι εσύ κι εγώ, πιασμένοι απ' το μπράτσο, μουρμουρίζοντας αυτά τα λόγια;"

Καθώς ο Μπρόιερ έμεινε σιωπηλός, ο Νίτσε συνέχισε: "Φαντάσου την αιώνια κλεψύδρα της ύπαρξης ν'αναποδογυρίζει ξανά και ξανά και ξανά. Και κάθε φορά, αναποδογυρίζουμε κι εσύ κι εγώ, απλοί κόκκοι στη διαδικασία".

Ο Μπρόιερ έκανε μια προσπάθεια να τον καταλάβει."Αυτή η -η- η φαντασίωση, πώς-;"

"Είναι κάτι παραπάνω από φαντασίωση" επέμεινε ο Νίτσε, "είναι κάτι παραπάνω από ένα νοητικό πείραμα. Άκου μόνο τα λόγια μου! Άσε απ' έξω όλα τ' άλλα! Σκέψου την αιωνιότητα. Δες πίσω σου -φαντάσου- να κοιτάζεις ατέλειωτα πίσω στο παρελθόν.
Ο χρόνος εξαπλώνεται προς τα πίσω για όλη την αιωνιότητα. Και, αν ο χρόνος εξαπλώνεται συνεχώς προς τα πίσω, οτιδήποτε θα μπορούσε να συμβεί δεν έχει ήδη συμβεί;
Οτιδήποτε γίνεται τώρα δεν θα έχει γίνει έτσι παλιά; Οτιδήποτε περπατάει εδώ δεν έχει περπατήσει το ίδιο μονοπάτι στο παρελθόν;"._

Σε διαβάζω αλλά δεν με/σε καταλαβαίνω

άκου με....
λίγο πιο ..ανθρώπινα
πιο "πραγματικά"


http://www.youtube.com/watch?v=flvir-zIDoo&feature=related

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 18/07/2009 22:03:09
Μήνυμα:

Οι φίλοι του τον έλεγαν "φιλόσοφο". Και ήταν πολλοί. Μου πήρε καιρό να μάθω ότι το όνομά του ήταν Κώστας. Κανείς δεν τον φώναζε έτσι πια. Καθόταν σιωπηλός μπροστά στις πολύβουες παρέες. Έπινε κι άκουγε. Μιλούσε μόνο όταν γούσταρε πραγματικά να πει κάτι. Για αρκετό καιρό τον θεωρούσα "υπερτιμημένο". Μέχρι που καναδυό περιστατικά με έκαναν κι άλλαξα γνώμη.
Η παρέα γύρω ετερόκλητη. Κι όλο και πλήθαινε. Ένας δικηγόρος, μία μακιγιέρ, ένας επιχειρηματίας, μία διαφημίστρια, ένας πανεπιστημιακός, μία "οικοκυρά", ένας αγρότης, δύο φοιτήτριες, ο φίλος της μίας φαντάρος, ένα ζευγάρι εφοριακών και ένας μεγαλομπακάλης (ιδιοκτήτης σούπερ μάρκετ συστηνόταν) μετά της συμβίας του. Τιτίβιζαν ξέγνοιαστα για τα τρέχοντα και τις διακοπές που τελείωσαν. Μετά ήρθαν τα μεζεδάκια. Η κουβέντα αραίωσε. Η παρέα υποκλίθηκε στις γεύσεις και το κρασί προς στιγμήν, για να ξαναπιάσει την επικαιρότητα μετά με χορτάτη ... διάθεση. Από το Μουντομπάσκετ μέχρι τον πόλεμο στο Λίβανο και τον Γκίντερ Γκράς. Θριαμβολογίες, αναλύσεις, αφορισμοί, διαφωνίες και πάλι απ' την αρχή. Κι ο φιλόσοφος αμέτοχος. Η φοιτήτρια της κοινωνιολογίας (πολέμιος του Γκράς μετά τις αποκαλύψεις, υπέρμαχος της Χεζμπολάχ ενάντια στα κατεστημένα και λάτρης της εθνικής μπάσκετ που -κατά δήλωσή της- πρωτοείδε χθες) αποφάσισε με τον αυθορμητισμό της ηλικίας της να τον βάλει στην κουβέντα.
-Κι εσείς -που σας λένε και φιλόσοφο- τι λέτε για όλα αυτα? τον ρώτησε όλο νάζι.
Ξαφνικά σταμάτησαν όλοι την κουβέντα και κρεμάστηκαν στα χείλη του. Εκείνος -σαν μέγας θεατρίνος που βγαίνει στη σκηνή- δεν βιάστηκε. Άρχισε να μετατοπίζει αργά τα πιάτα από τον χώρο που βρισκόταν μπροστά του. Μετά έβγαλε τελετουργικά ένα στυλό από την τσέπη του. Κι αφού βεβαιώθηκε με μία ματιά ότι είχε την προσοχή όλων, είπε:
- Έχω μία θεωρία. Την αποκαλώ θεωρία της γνώσης και της άγνοιας.
Έφερε το στυλό και έφτιαξε μία κουκίδα στο χάρτινο τραπεζομάντηλο μπροστά του.
- Έστω ότι εδώ έχουμε έναν άνθρωπο ανόητο. Αμόρφωτο. Αδαή. Αγνοεί τα πάντα. Οι γνώσεις του δεν έχουν κύκλο. Είναι απλά μία αυτοτελής κουκίδα. Μικρή κι ασήμαντη.
Ξαναπήρε το στυλό και ζωγράφισε γύρω από την κουκίδα έναν μικρό κύκλο. Η κουκίδα έμενε στο επίκεντρο.
- Εδώ είναι ένας άλλος άνθρωπος. Ξέρει περισσότερα. Όχι πολλά όμως. Η γνώση του έχει ένα μικρό κύκλο. Φανταστείτε αυτόν τον κύκλο να έχει επίκεντρο την κουκίδα του προηγούμενου αλλά να βρίσκεται λίγο πιο ψηλά. Ας πούμε με καλύτερη θέα. Καταλαμβάνει κάποιο χώρο, λοιπόν, ο κύκλος του. Ο ίδιος συνειδητοποιεί ταυτόχρονα ότι η άγνοια του μπορεί να είναι μεγαλύτερη της γνώσης. Γιατί είναι πιο ψηλά και βλέπει καλύτερα.
Το στυλό συνέχισε να φτιάχνει ομόκεντρους κύκλους γύρω από την κουκίδα. Όλο και πιο μεγάλους.
- Κι αυτοί είναι άλλοι άνθρωποι. Με γνώσεις όλο και περισσότερες. Κύκλους μεγαλύτερους. Και έστω κάθε φορά κι ένα επίπεδο ψηλότερους. Όσο αυξάνονται και ανεβαίνουν οι κύκλοι τόσο οι κάτοχοι -καθώς στέκονται στο επίκεντρο τους- συνειδητοποιούν πόσος χώρος μένει ακόμη κενός έξω από το κυκλάκι τους. Πόσο χαώδης είναι η γνώση που αγνοούν (έδειξε με μία κίνηση το υπόλοιπο λευκό και άγραφο τραπεζομάντηλο). Ας πάμε για παράδειγμα, στον μεγαλύτερο κύκλο μας. Τον εξυπνότερο και πιο μορφωμένο της υπόθεσης. Η περιφέρεια στον κύκλο των γνώσεων του αυξημένη. Και φυσικά το δικό του επίκεντρο είναι στην κορυφή. Αλλά ο ίδιος από εκεί έχει μία τρομακτική θέα του "ωκεανού" των γνώσεων που αγνοεί. Κι αυτό τον κάνει πιο συνεσταλμένο. Ας γυρίσουμε τώρα στον αρχικό μας ήρωα. Τον παντελώς ανόητο και αμαθή. Ο δικός του κύκλος ένα κενό σύνολο. Μία απλή κουκίδα βουλιαγμένη στο πιο χαμηλό επίπεδο. Με θέα κοντόφθαλμη. Δεν ξέρει τίποτα. Και πανευτυχής καθώς είναι στην άγνοιά του, δικαιούται να ομιλεί για τα πάντα.
Μετά σήκωσε τελετουργικά το ποτήρι. Γέλασε δυνατά και είπε:
- Στην υγειά της πόρνης της άγνοιας.

άκου σε το...

και δες το...

με ανοιχτά όλα τα "μάτια"...

http://www.youtube.com/watch?v=-qXTFZAW2Vw&feature=related


καλές διακοπές χαρά μου!!!!!!!!!!!

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 19/07/2009 04:10:31
Μήνυμα:

quote:
άκου σε το...

και δες το...

με ανοιχτά όλα τα "μάτια"...


Ναι!!! νομίζω οτι μπορώ να το δώ..

quote:
καλές διακοπές χαρά μου

Ευχαριστώ ...μεχρι τοτε να σε προσέχεις


http://www.youtube.com/watch?v=kSaHoYN-FsU&feature=related


Συγγραφέας Μηνύματος: Shastrin
Απάντησε την: 19/07/2009 13:47:47
Μήνυμα:

Αν βλέπει αυτό το μήνυμα κάποιος απο τους Συντονιστές του esoterica, θα ήθελα να προτείνω τη δημιουργία ενός νέου θέματος σχετικού με το Kalachakra tantra, για την συγκέντρωση υλικού πάνω στο ζήτημα αυτό. Ανατρέχοντας στο search, είδα ότι το συγκεκριμμένο θέμα υπήρξε αντικείμενο πολύ αποσπασματικής διαπραγμάτευσης. Παρακαλώ, υποδείξετε και τη rubrica κάτω απο την οποία θα μπορούσε να ανολίξει ο νέος φάκελος.


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 22/07/2009 01:43:53
Μήνυμα:


Ισχυρή δόνηση προ ελαχίστων λεπτών...
{γύρω στις 1.30'}
εύχομαι τα καλύτερα...

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 22/07/2009 23:42:35
Μήνυμα:

Καλως την Shastrin.....παει πολυς καιρός .....
Αν θες μπορεις να ανοιξεις εσυ οτι θέμα σε απασχολεί και αν ειναι αρκούντως ενδιαφέρον θα υπάρξει και η αναλογη συνεισφορά ....
Αυτοσυντονιζόμαστε αγαπητή μου ..καιρος ειναι..


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 23/07/2009 00:18:13
Μήνυμα:

quote:
Ισχυρή δόνηση προ ελαχίστων λεπτών

οκτώ μποφώρ στο αιγαίο, συν αλλα τόσα....χι χι

http://www.youtube.com/watch?v=g4K9snqk7g4&feature=related
Απολύτως καλοκαιρινή διάθεση .....αν και το απόλυτο ειναι σχετικό ως προς την στιγμή..

Καληνύχτα


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 23/07/2009 12:50:51
Μήνυμα:

Τρόμαξα


Μ’ έχουν τρομάξει κάποια νύχτα οι μεθυσμένοι
κάτι αυτοκίνητα που βγαίνουν ξαφνικά
στο πρόβλημα μου η φωνή σου θυμωμένη
είδα μια ανάσταση χωρίς βεγγαλικά
και τότε τρόμαξα, τρόμαξα
πως ειν’ οι ευτυχισμένοι

Μ’ έχουν τρομάξει κάτι ασκέπαστα πηγάδια
πως φτάνει απόκοσμος ο ήχος του κουβά
η φαντασία μου που δίψαγε σκοτάδια
μετά η ευθεία μου που πήγαινε στραβά
και τότε τρόμαξα, τρόμαξα τι σκέπαζαν τα χάδια

Κι άλλο, κι άλλο
έχω μέσα μου θεό να βγάλω
Κι άλλο, κι άλλο
έχω μέσα μου καημό μεγάλο
καημό μεγάλο
θεό να βγάλω

Μ’ έχει τρομάξει τόση ανάγκη να ρυθμίζω
με τις κουβέντες μου του τέλους τη ροή
μα για την ώρα το κάστρο μου γκρεμίζω
κοιμήσου φως μου, εσύ δουλεύεις το πρωί
σεντόνι τ’ όνειρο και δώσ’ του τ’ ανεμίζω

Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Μουσική: Γιάννης Σπάθας
Πρώτη εκτέλεση: Λαυρέντης Μαχαιρίτσας & Ελένη Βιτάλη ( Ντουέτο )


http://www.youtube.com/watch?v=wmO9Ow5US-E&feature=PlayList&
p=83202D6A12EFCD4E&index=0&playnext=1


"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 23/07/2009 13:09:33
Μήνυμα:



Ένα καρά- ένα καράβι της φυγής,
ένα γλυκό καράβι,
στα όνειρα, στα όνειρά μου έρχεται
και μπαίνει κάθε βράδυ...


Στην πλώρη γράφει λεύτερος
στην πρύμνη δεν αντέχω
κι έχει στα άλμπουρα ψηλά,
ό,τι εγώ δεν έχω...


Κι ο καπετάνιος με ρωτά
κι ο καπετάνιος λέει,
"μήπως πεινάς,
μήπως πεινάς, μήπως διψάς,
κι είσαι σκοτεινιασμένος" ;


"Μήτε πεινώ,
μήτε πεινώ, μήτε διψώ,
μα ψάχνω μια πατρίδα
γιατί δεν έχω μια μεριά,
να γύρω το κορμί μου,
αν με προδώσει η θάλασσα,
ο σκύλος κι η καλή μου"...


Ένα καρά- ένα καράβι της φυγής

ένα γλυκό καράβι,

στα όνειρά, στα όνειρά μου έρχεται

και φεύγει κάθε βράδυ....

http://www.youtube.com/watch?v=UDphJDicNAo&feature=related


"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 23/07/2009 13:17:10
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=nPPk1Q2OuOY&feature=related


ΣΩΜΑ ΥΠΟΤΑΓΗΣ, ΦΟΒΟΣ ΕΙΜΑΙ ΤΗΣ ΦΥΓΗΣ, ΦΟΒΟΣ, ΤΙ Μ' ΑΚΟΛΟΥΘΕΙΣ... ΜΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ, ΦΟΒΟΣ. ΔΥΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΕΥΤΙΑ, ΦΟΒΟΣ. ΤΡΕΙΣ ΘΑ Μ' ΑΡΝΗΘΕΙΣ...


http://www.youtube.com/watch?v=EbSJPHcmyug&feature=related

κανείς δεν μπορεί να φανταστεί
τι άσμα περιέχει ο θόρυβος
προτού μεταφραστεί σε κατάλευκο
ατίθασο άτι..

με τρελαίνει!!!!!

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Edited by - lorenzo on 23/07/2009 13:22:37

Edited by - lorenzo on 23/07/2009 13:27:11


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 23/07/2009 13:46:14
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=a_ztRUlKdmE&feature=related


Όταν χαράζει, ο πρώτος στεναγμός
βγαίνει απ' τα πιο σφιγμένα χείλη.
Σαν πεταλούδα στην κάμαρη πετά
ψάχνοντας άνοιγμα να φύγει.

Αν είσαι μόνος, αν είσαι αδύναμος
η χαραυγή θα σε ξεκάνει.
Έχει το μύρο, έχει τη σιγαλιά,
κι έχει τον ήλιο τον αλάνη.

Καινούρια μέρα, καινούριος ποταμός
στις εκβολές του θα προσφέρει
όσα χαθήκαν, όσα ξεχάστηκαν
κι όσα γι' αυτά κανείς δεν ξέρει.

Πίσω απ' τους λόφους, πίσω απ' τα βλέφαρα
υπάρχει τόπος και για σένα.
Χωρίς Βαστίλη, χωρίς ανάθεμα,
χωρίς τα χείλη τα σφιγμένα.

http://www.youtube.com/watch?v=sfVo2nP2rlg&feature=related


"Με μεθάς με γελάς με χαϊδεύεις με πονάς
Στην ανύπαρκτη πατρίδα των ονείρων μ' οδηγάς.." κι εγώ δεν θέλω να ξυπνήσω, κάθε χαραυγή κι ένας μισεμός...


"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 23/07/2009 17:02:03
Μήνυμα:

Χμ !!! Ας κάνουμε μια αναδρομή..οχι πολυ μακριά σε μερη απατηλά και αβέβαια...οχι σε περιοχές απαγορευμένες και μυστήριες αλλά εδω πριν λίγο καιρό...μαζί

Παραθέτω αποσπάσματα δικά σου αγαπημένε μου...
καθως και μια προταση προς κοινό διαλογισμό επι αυτών ...


Είναι μεγάλη υπόθεση το να βρίσκεται η προσοχή μας στο εδώ και τώρα. Αυτό απαιτεί μεγάλη διάκριση, συγκέντρωση του νου και ευαισθησία. Να παρακολουθούμε, χωρίς να σχηματίζουμε νοητικές εικόνες, ό,τι συμβαίνει μέσα μας και γύρω μας. Τότε τα πάντα θα ανατραπούν. Κατ΄ αρχήν θα αντικρίσουμε κατά πρόσωπο την ζωή μας και τον εαυτό μας, χωρίς ωραιοποιήσεις. Χωρίς να παρεμβάλλονται οι δικής μας κατασκευής εικόνες και οι περιβόητες απόψεις μας, που τόσο πολύ τις αγαπάμε και τις προβάλλουμε. Μόνο η ωμή πραγματικότητα, που έχει την δική της απεριόριστη σοφία. Δεν χρειάζεται τις δικές μας προσθήκες. Η πραγματικότητα είναι αυτάρκης και αυτή είναι που μας διδάσκει. Δεν μας διδάσκουν οι φαντασιώσεις μας, ούτε τα παιχνίδια του μυαλού μας.

Θα μπορούσαμε να πούμε ότι αυτή η κατάσταση είναι το να ζούμε στο εδώ και τώρα. Είναι μια διαδικασία συνειδητής παρουσίας στον εαυτό μας και στην ζωή μας. Αυτές οι εκφράσεις έχουν κακοποιηθεί αρκετά, διότι χρησιμοποιούνται συνεχώς, από ανθρώπους που δεν καταλαβαίνουν την βαθύτερη σημασία τους. Ζω στο εδώ και τώρα όχι μόνο όταν είμαι προσγειωμένος στην πραγματικότητα, όπως συνήθως λέμε, αλλά όταν ο νους μου δεν σχηματίζει καθόλου σκέψεις και εικόνες (ασφαλώς εκείνες που είναι περιττές και όχι αυτές που μας βοηθούν π.χ. να συνομιλήσουμε, να εργαστούμε, ή να επιλέξουμε το μεσημεριανό μας γεύμα). Οι σκέψεις είναι πράγματα που συνέβησαν ή που υπολογίζουμε ότι θα συμβούν, αφορούν δηλαδή το παρελθόν ή το μέλλον, ή είναι πράγματα που δεν συμβαίνουν εδώ, γιατί για παράδειγμα σκεφτόμαστε κάποιον άλλον άνθρωπο, που δεν είναι παρών. Όταν συνομιλούμε με κάποιον πρέπει να δίνουμε όλη μας την προσοχή σε αυτά που λέει και σε αυτά που αισθανόμαστε εμείς. Αυτή είναι η παρούσα πραγματικότητα. Αν όμως εμείς σκεφτόμαστε τις απόψεις μας γι αυτόν τον άνθρωπο, που τις σχηματίσαμε από παρελθούσες εμπειρίες, τότε έχουμε μέσα μας κάτι που δεν διαδραματίζεται στο εδώ και τώρα. Ζούμε με μια φαντασίωση, άσχετα με το ότι όλα αυτά κάποτε συνέβησαν και ενδεχομένως έχουν την χρησιμότητά τους. Δεν προσλαμβάνουμε την υπάρχουσα κατάσταση, αλλά την αναμιγνύουμε με τις δικές μας προβολές και προκύπτει έτσι ένα υβρίδιο της πραγματικότητας. Ζούμε σε μια πραγματικότητα δικής μας κατασκευής.


Η δύναμη του μυαλού αποτελεί το δεύτερο δυνατότερο εργαλείο μας , μετά από την δύναμη της ψυχής, που πολλές φορές σε πολύ δύσκολες περιστάσεις (πχ σε περιπτώσεις κινδύνου, αρρώστιας κλπ.) μας οπλίζει με υπεράνθρωπες δυνάμεις ώστε να ανταπεξέλθουμε.
Γίνεται λοιπόν φανερό ότι πρέπει να προσέχουμε τι σκεφτόμαστε… πως το σκεφτόμαστε!

Το μυαλό μας λειτουργεί σαν μια μονάδα καταγραφής κι αναπαραγωγής εικόνας, όπου καταγράφονται και προβάλλονται οι προσλαμβανόμενες εικόνες που δημιουργούνται από τις σκέψεις μας, και που παίρνουν σάρκα και οστά μέσα στο μυαλό μας σε κάθε ευκαιρία που τους παρέχει ο νους..
Οι αρνητικές ή οι θετικές μας σκέψεις με την σειρά τους, μας δημιουργούν ανάλογες εικόνες και συνεπώς και ανάλογες αντιδράσεις, σύμφωνα με τις οποίες και εκφραζόμαστε προς το περιβάλλον μας, με τις αντίστοιχες συνέπειες για μας.
Άλλοτε μας φοβίζουν , άλλοτε μας δίνουν την δύναμη να δημιουργήσουμε , άλλες φορές πάλι μας εμπνέουν …μας κάνουν κι ονειρευόμαστε.

Πόσες φορές δεν έχουμε σκεφτεί πως, με ποιόν τρόπο, τι θα μπορούσαμε να αλλάξουμε, ώστε να βελτιώσουμε τη ζωή μας προς το καλύτερο.. - πρωτίστως για εμάς βέβαια.

Επομένως φίλοι μου, οι αλλαγές στην ζωή μας είναι εφικτές μόνο όταν θα κατορθώσουμε να ελέγξουμε τις σκέψεις μας, να τις φιλτράρουμε…
Να απορρίψουμε αυτές που μας γεννούν αρνητισμό και να προβάλλουμε μόνο αυτές που μας δημιουργούν ευφορία και θετικισμό.. Αυτές που μας γεμίζουν θετική ενέργεια!!! Σ’ αυτό το ξεσκαρτάρισμα θα πρέπει να επικεντρώσουμε τη δύναμη της σκέψης μας!

Σχεδόν αμέσως θα παρατηρήσουμε ότι με την δύναμη της δημιουργικής σκέψης άμεσα επηρεάζουμε και τους γύρω μας.

Εγκαταστήστε ένα καινούργιο λειτουργικό στον εγκέφαλο σας ώστε να τον κάνει να σκέφτεται πάντα θετικά, να αγνοεί τις κακές σκέψεις και μην ανησυχήτε για τυχόν.. χμμ.. πιθανές αποτυχίες. Αποκτήστε Αυτοπεποίθηση!!!

Θα δείτε ότι με την πάροδο του χρόνου και η ζωή σας θα γίνει πιο όμορφη και όλο και θα πλησιάζει το όνειρο-στόχο.. Την ζωή που ονειρευτήκατε!
Παράλληλα θα παρατηρήσετε πόσο η αλλαγή της συμπεριφοράς σας θα αλλάξει και την συμπεριφορά και των ανθρώπων που σας περιβάλουν προς το καλύτερο!!

Πολεμήστε λοιπόν τις κακές σκέψεις στην ρίζα τους και μην τις αφήνετε να ανέβουν στην επιφάνεια. Στο χέρι μας είναι...ή μάλλον στο μυαλό μας!



Γράφει ο Γκρουτζίεφ:

"Η εξέλιξη του ανθρώπου είναι η εξέλιξη της συνειδητότητάς του. Και η συνειδητότητα δεν μπορεί να εξελιχθεί μη συνειδητά. Η εξέλιξη του ανθρώπου είναι η εξέλιξη της θέλησής του, και η θέληση δεν μπορεί να εξελιχθεί άθελα. Η εξέλιξη του ανθρώπου είναι η εξέλιξη της δύναμής του να πράττει και το πράττειν δεν μπορεί να είναι αποτέλεσμα πραγμάτων που συμβαίνουν."

ΑΠΟΔΕΧΟΜΑΣΤΕ:
Ότι, τo ΕΓΩ χωρίς το ΕΣΥ + ΣΥ + ΣΥ … και δηλαδή τελικά χωρίς το ΕΜΕΙΣ είναι ΑΔΥΝΑΤΟΝ!!!

Κι αυτό είναι ΑΞΙΩΜΑ!!!
--------------------------------------------

Το παρακάτω ειναι δικό μου και ειναι σε size 3

Παρατηρώντας έχω αντιληφθεί οτι καμία φορά ενώ ξέρουμε οτι ένα γεγονός είναι ψευδαίσθηση ή αυταπάτη, συνειδητά συμμετέχουμε σε αυτό.
Αν εννοούμε το ίδιο πράγμα η υπέρβαση εδώ δεν είναι καθόλου εύκολη επειδή έρχεται σε μεγάλη σύγκρουση η λογική με το συναίσθημα που εμείς επιθυμούμε και που δημιουργούμε.
Γιατί αποζητάμε την ψευδαίσθηση ?
Πως είμαστε σίγουροι για την αντικειμενικότητα της πραγματικότητας αφού ο καθένας την ερμηνεύει διαφορετικά?

Ιδου και η απάντηση] .....αναλυτικώτατη

AXA!!! Έλα μου ντε!!

----------------------------------

Αν τον αποδεχθούμε, τον αφήνουμε στην ησυχία του και ταυτόχρονα ησυχάζουμε και εμείς.

Τον εαυτό μας η τον άλλο?
Την θέλουμε την ησυχία μας η μήπως αρχίζει να προκαλει θόρυβο?

Edited by - nst on 23/07/2009 17:17:53


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 23/07/2009 17:06:56
Μήνυμα:

Με γομολάστιχα θα σβήσω
αλήθειες που σε κάνουν να πονείς
θα φτιάξω ένα ωραίο ψέμα
απόψε για να κοιμηθείς


Μη με κοιτάς με αυτό το βλέμμα
γεμάτο ερωτηματικά
οι απαντήσεις που γυρεύεις
είναι θαμμένα μυστικά


Μετράει η αλήθεια για όσο την αντέχεις
γι' αυτό τις ερωτήσεις που θα κάνεις να προσέχεις
Μετράει η αλήθεια για όσο την αντέχω
γι' αυτό τις ερωτήσεις που θα κάνω θα προσέχω


Με γομολάστιχα θα σβήσω
αλήθειες που σε κάνουν να πονείς
θα φτιάξω ένα ωραίο ψέμα
απόψε για να κοιμηθείς

Μη με κοιτάς με αυτό το βλέμμα
γεμάτο ερωτηματικά
οι απαντήσεις που γυρεύεις
είναι θαμμένα μυστικά

Μετράει η αλήθεια για όσο την αντέχεις
γι' αυτό τις ερωτήσεις που θα κάνεις να προσέχεις
Μετράει η αλήθεια για όσο την αντέχω
γι' αυτό τις ερωτήσεις που θα κάνω θα προσέχω


http://www.youtube.com/watch?v=PvN1x6Hib3M


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 23/07/2009 17:10:05
Μήνυμα:

Τα παιδιά είναι οι άγγελοι που περιμένουν στο χτες, στο τώρα και στο αύριο, κάποιοι να τα ακούσουν..Είναι ο ορισμός της αθωότητας, της αλήθειας και της πραγματικής ζωής.. Ας τους δώσουμε την ευκαιρία να μας δείξουν τον κόσμο, όπως αληθινά θα έπρεπε να είναι.

http://www.youtube.com/watch?v=9XUKAoYfIPg

εχε το νου σου στο παιδί ..μεσα μας


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 23/07/2009 17:14:31
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=sE4K-tFIwUQ

και η θεότητα αρωγός.....


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 23/07/2009 23:33:34
Μήνυμα:


Υφάντρα μεγάλη η δημιουργικότητα
- η εκ της αναγκαιότητας του Εγώ πηγάζουσα -
να Πρέπει να Υπερβεί το Ανυπέρβλητο
- με τα όποια πενιχρά εξ αντικειμένου μέσα διαθέτει -
την Αλήθεια της μηδαμινότητας Της
- στην παρούσα τουλάχιστον φάση που διάγεις - ώ Άνθρωπε!!!

Εξηγείς κι εξηγείς και ξανά εξηγείς το εξ αντικειμένου Ανεξήγητον
προσπαθώντας ως κουκούτσι να περιγράψεις το βερύκοκο!!!!!!!!!!!
Καλές οι Υπερβάσεις κι οι Ακροβατισμοί της σκέψης όταν γράφουμε ποιήματα ή διηγήματα
αλλά ως εκεί, δεν γίνεται τίποτα παραπάνω κι αυτό ωφείλεται στις ατέλειες της κατασκευής μας!!!

Το μόνο καταφύγιο για να μην Τρελαθούμε λόγω των εγγενών αδυναμιών κατανόησης της ..ΜΗ κατανόησης
είναι η Α Π Ο Δ Ο Χ Η αυτού ΤΟΥΤΟΥ του Γεγονότος!!!!!!!!!!!!!!!!!
Δυσκολάρα η παραδοχή της Α Σ Η Μ Α Ν Τ Ο Τ Η Τ Α Σ Μας!!!
Βαρύς κι ασήκωτος ο Ε Γ Ω Ι Σ Μ Ο Σ ο εκ της αγνοίας πηγάζων κι ανατροφοδοτούμενος λόγω ηλιθιότητος δυστυχώς ΑΝΙΚΗΤΟΣ όπως έγραψε κι ο φίλος μας ο εκ Τσεχίας προερχόμενος - Κάφκα !!!!

Φυσικά δεν είναι τόσο γυμνά - φανερά - τα πράγματα γιατί ως καλοί Εγωιστές τα ντύνουμε και τα στολίζουμε με ωραία ονόματα πιασάρικα κι ακαταλαβίστικα για να μη χρειάζεται να τα πολυσκεφτόμαστε αλλά να τα καταπίνουμε αμάσητα...
Κουλτουριάρηδες, Δήθεν, ΙΝ, Φευγάτοι, Εσωτεριστές, κι άλλα τινά λαχανοειδή με απίθανα ακροβατικά της λογικής κόλπα, απίστευτοι ακροβάτες, με ντοκτορά στις κολοτούμπες όπως κι αν πηδήξουμε έχουμε μια απίστευτη ικανότητα να πέφτουμε πάντοτε με τα πόδια.. χιχιχι...

Αγαπούλα μου λογική και συναίσθημα συνυπάρχουν {δυαδισμός γαρ!} είτε το θέλουμε είτε όχι!!!
Όποιος ισχυρίζεται ότι δήθεν μπορεί να τα ξεκαθαρίσει- ξεχωρίσει 100% και να λειτουργήσει δηλ. με συνθήκες εργαστηρίου είναι απλώς... ΔΗΘΕΝ!!!!!!
Όλοι μας ζούμε μέσα σε μια ψευδαίσθηση λόγω ατελειών στις αισθήσεις που διαθέτουμε!!!!!!!!!!!!!!!!
Και παρακαλώ μη με ρωτήσεις πάλι πως είμαι σίγουρος!!!
Τώρα για την ΑΠΟΔΟΧΗ δεν έχει να κάνει με συγκεκριμένα πράγματα ή πρόσωπο ή καταστάσεις αλλά πιο γενικευμένα με τα πάντα όσα είμαστε σε θέση να δούμε ή να αντιλαμβανόμαστε με όποιονδήποτε τρόπο ή μέσο ορατό ή ιδεατό... Ο Π Ω Σ !!!!
ΑΠΟΔΕΧΟΜΑΣΤΕ ΤΗΝ ΑΤΕΛΕΙΑ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ ΜΑΣ ΚΙ ΩΣ ΕΚ ΤΟΥΤΟΥ ΣΕΜΝΗ - ΟΜΕΘΑ !!!!!!!!!!!


"Την θέλουμε την ησυχία μας η μήπως αρχίζει να προκαλει θόρυβο?"


"κανείς δεν μπορεί να φανταστεί
τι άσμα περιέχει ο θόρυβος
προτού μεταφραστεί σε κατάλευκο
ατίθασο άτι.."

Ο Γκρουτζίεφ δεν είναι δυνατόν να αναλυθεί εδώ.. γιατί όπως σου ΄χω ξαναπεί "Οι λέξεις φυλακίζουν νοήματα όπως τα σώματα που φυλακίζουν τις ψυχές μας!!!!!!!!
Κι αυτό είναι δικό μου Α Ξ Ι Ω Μ Α!!!!!!
χιχιχι...

++++++ φιλάκια ++++++


άκου το


http://www.youtube.com/watch?v=fN5TSZoKCug&feature=related

όνειρα σου τραγουδάω...

τίποτα δε σου ζητώ

κατά λάθος είμαι εδώ...

++++++++++++++


"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 24/07/2009 00:29:01
Μήνυμα:

…….Ναι , πολλές φορές η σκέψη η πιο τρελή , η πιο απίθανη φαινομενικά σκέψη, φυτρώνει τόσο δυνατά μέσα στο μυαλό μας που στο τέλος την νομίζουμε για εύκολη…Κάτι ακόμα, αν αυτή η ιδέα είναι συνδυασμένη με μια δυνατή , παθιασμένη επιθυμία, την υποδεχόμαστε τελικά σαν κάτι μοιραίο, απαραίτητο , προκαθορισμένο, σαν κάτι που δεν μπορεί να μην υπάρχει και να μη συμβεί!
Ίσως να υπάρχει και κάτι ακόμη: ένας συνδυασμός προαισθήσεων , μια υπερφυσική προσπάθεια της θέλησης , μια αυτό-τοξίνωση απ την φαντασία η ακόμη κάτι άλλο..δεν ξέρω, αλλά εκείνο το βράδυ [ δεν θα το ξεχάσω ποτέ στην ζωή μου] μου συνέβη μια απίστευτη , σαν από θαύμα , περιπέτεια.
Αν και εξηγείται ευκολότατα με την αριθμητική, στα μάτια μου δεν παύει να μοιάζει με θαύμα.
Και γιατί , γιατί αυτή η βεβαιότητα ήταν τόσο βαθειά , τόσο στερεά ριζωμένη μέσα μου, κι από τόσο καιρό? Γιατί το σκεφτόμουνα συνέχεια , σας το επαναλαμβάνω, όχι σαν ένα πιθανό ενδεχόμενο [ και κατά συνέπεια αβέβαιο] αλλά σαν κάτι που δεν ήταν δυνατό να μην συμβεί….

Ο παίχτης
Ντοστογιέφσκυ


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 24/07/2009 00:57:23
Μήνυμα:

quote:
Δυσκολάρα η παραδοχή της Α Σ Η Μ Α Ν Τ Ο Τ Η Τ Α Σ Μας!!!
Βαρύς κι ασήκωτος ο Ε Γ Ω Ι Σ Μ Ο Σ ο εκ της αγνοίας πηγάζων κι ανατροφοδοτούμενος λόγω ηλιθιότητος δυστυχώς ΑΝΙΚΗΤΟΣ όπως έγραψε κι ο φίλος μας ο εκ Τσεχίας προερχόμενος - Κάφκα

Ναι.....ετσι θα ειναι....

quote:
όπως κι αν πηδήξουμε έχουμε μια απίστευτη ικανότητα να πέφτουμε πάντοτε με τα πόδια..

Συνδιασμός λογικής και ευαισθησίας ...
Ομως δες πόσο πολυ παραποίηθηκε και κατηγορήθηκε μια πρόθεση ...ακατανόητη....
Ξέρεις..δεν ειναι ολα ενας χόρος η ενα ακροβατικό...μπορεί να ειναι και ανάγκη...η ισως και αγάπη...μόνο που για να το δούμε , θα πρέπει να το εχουμε...
Δεν ζητάμε και δεν χαρίζουμε...απλως ποτε ποτε μοιραζόμαστε...οταν ειμαστε.
Και δεν ρωτάω πως ''ξέρεις''... ηδη γνωρίζω οτι καθε τι εχει ενα χρόνο εκδήλωσης και υπαρξης και αυτο δεν καθορίζεται ουτε απο την θέληση , ουτε απο την καρδια ...ουτε καν απο την νοημοσύνη...
Είναι άχρονο αφου υπηρχε απο παντα...ειναι ακαθόριστο αφου κανενα γνωστό σχήμα δεν μπορεί να το χαρακτηρίσει και αντέχει στα λικνίσματα των φαινομένων...

Και μια και δεν λειτουργώ σε συνθήκες εργαστηρίου...δεν αφηνω τιποτα αλλο τωρα , επειδή η λύπη ειναι πιο ισχυρή απο τον θυμό..
Καληνύχτα σου.



Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 24/07/2009 01:23:28
Μήνυμα:

Οριστε κατασταση ...ουτε να θυμώσω δεν τα καταφέρνω....χι χι
Ελα μου

http://www.youtube.com/watch?v=6Xw20iIvPRs&feature=related


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 24/07/2009 13:40:52
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=oiTLsFO50PI&feature=related

Καλημέρα

http://www.youtube.com/watch?v=XYN_X8Q7JdA&feature=fvw

Αφου ονειρευόμαστε ας το κανουμε ολικά τουλάγχιστον...


Edited by - nst on 24/07/2009 13:47:44

Edited by - nst on 24/07/2009 13:48:34


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 24/07/2009 17:27:31
Μήνυμα:

Aπο αυριο και για αρκετές ημέρες θα αποχωριστώ τις καταθέσεις μου...οπότε μαλλον θέλω να ισορροπίσω σήμερα χι χι

Το παρακάτω το εγραψε πολυ καλο φιλαράκι , στο facebook....που σου σου εχω στείλει και μια πρόσκληση..
Επειδή το βρηκα ενδιαφερον το καταθετω εδω..

<<Αστρολογικά η έκλειψη ηλίου, επηρεάζει κάποια πράγματα, στην ουσία μιας και γίνετε στο ζώδιο του Καρκίνου επηρεάζει θέματα "οικογένειας", "ριζών" κλπ κλπ.

Η χαρακτηριστικότερη όψη είναι το τρίγωνο της συνόδου Ήλιου - Σελήνης με τον Ουρανό, το οποίο λειτουργεί προτρεπτικά προς κάθε κατεύθυνση απελευθέρωσης, όσων μας κρατού... Διαβάστε περισσότεραν δέσμιους.
Η αίσθηση του «μοιραίου» θα είναι έντονη, όπως και η ανάγκη για λύτρωση, για αυτό χρειάζεται προσοχή στις κινήσεις και στον τρόπο που επιδιώκουμε οτιδήποτε.

Επίσης δεν πρέπει να ξεχνάμε την τριπλή σύνοδο Δία – Ποσειδώνα – Χείρωνα στον Υδροχόο με την οποία ευαισθητοποιείται ο ψυχισμός, που με όλη την κατάπτωση που βιώνουμε παγκόσμια, αναζητά ακόμα περισσότερο έναν ιδανικό κόσμο.

Κριοί, Ζυγοί, Καρκίνοι και Αιγόκεροι των τελευταίων ημερών, καθώς και Υδροχόοι, Λέοντες, Ταύροι και Σκορπιοί των πρώτων ημερών και όσοι έχουν πλανήτες σε αυτές τις μοίρες επηρεάζονται περισσότερο, αισθανόμενοι ένα βαρύ φορτίο, προσπαθώντας να απαλλαγούν.>>

Τωρα απο αυτο , οτι θέλουμε κραταμε.....


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 25/07/2009 00:23:58
Μήνυμα:

Ετσι γράφω.....για μενα..

<< οτι ειναι σημαντικό αντεχει και συνεχίζει να υπαρχει οταν ελθει σε επαφή με το πιο σκληρό κομματι που ειναι η υλη....οτι ηταν ασημαντο παυει να υπαρχει και διαλύεται σαν τα σύννεφα στον ανεμο >>


http://www.youtube.com/watch?v=6HgwhbmmSAE&feature=PlayList&p=ED72E2B005620BCF&index=0&playnext=1

Χαιρετώ ..με αγάπη...


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 25/07/2009 03:39:09
Μήνυμα:


Έρωτας....
Eνα παραμύθι που μας παρασέρνει σε νέα μονοπάτια...σε νέες σκέψεις και ελπίδες...
Και η πιο μεγάλη ελπίδα μας που δυστυχώς είναι απατηλή είναι να κρατήσει ο έρωτας για πάντα...
Και ποτέ δε κρατάει...
Κρατάει μήνες... κρατάει χρόνια... κρατάει μέχρι που αρχίζει και ξεθωριάζει...
Πεθαίνει μαζί με τα συναισθήματα που θέλαμε τόσο πολύ να μας κρατήσουν συντροφιά για πάντα...
Και εκείνα σβήνουν και μας αφήνουν λειψούς..
Μας προσγειώνουν για άλλη μια φορά σε μια πεζή πραγματικότητα...
Γιατί όλα είναι πιο πεζά όταν απουσιάζει ο έρωτας...
Αυτή η ζωοφόρος δύναμη που εξουσιάζει, κινεί τον άνθρωπο στα όρια των συναισθημάτων και των δυνάμεών του...
Τον κρατάει αιχμάλωτο σε ένα παραμύθι στο οποίο δεν υπάρχει ο θάνατος...
δεν υπάρχουν οι καθημερινές σκοτούρες....
κυριαρχεί η μαγεία...
Και μόλις αυτή, για διαφορετικούς κάθε φορά λόγους, εξατμίζεται μένουμε να κοιτάμε τα κουρέλια ενός έρωτα που πέρασε και προσπέρασε...
Τότε ξαφνικά το αντικείμενο του έρωτα μας δεν ήταν αρκετά ικανό να διατηρήσει ακέραια τα συναισθήματα μας...
τις αιώνιες υποσχέσεις...
το παραμύθι που δε θέλαμε να τελειώσει...
Ο έρωτας συντηρείται από το μυστήριο... έτσι είναι!
Ο έρωτας συντηρείται από την περίεργη θέληση για ζωή που μας κυριεύει...
Από τις ελπίδες που πλαισιώνουν τον άνθρωπο που μας προκαλεί έρωτα...
Από την προσπάθεια που καταβάλουμε να κερδίσουμε ολοκληρωτικά τον αγαπημένο μας...
Και συνήθως η προσπάθεια τελειώνει με την κατάκτηση του στόχου μας...
Τελειώνει όταν ρουφήξουμε από τον άλλον την τελευταία σταγόνα έρωτα...
Μετά απογοητευμένοι που δεν υπάρχει κάτι άλλο να διεκδικήσουμε στρεφόμαστε σε νέους προορισμούς...
Σε νέους στόχους που περιμένουν να τους κατακτήσουμε...
ή και αντίστροφα , όταν παραδινόμαστε τελείως στον άλλον και αυτός ρουφήξει την τελευταία σταγόνα του έρωτα μας,
θλίβεται...
ξενερώνει...
αναζητά αλλού αυτό που θα του χαρίσει την ένταση στη ζωή και στην ψυχή του...
και μένει λειψός μέχρι που..
ένας καινούριος έρωτας θα του δώσει πίσω τα φτερά που κάποτε του δίναμε εμείς...
Αυτό είναι τελικά?
Μια αλυσίδα από έρωτες στη ζωή μας?
Κάθε έρωτας όσο μοναδικός και αν φαίνεται όταν τον ζούμε απλά θα δώσει την θέση του στον επόμενο?
Ναι... αυτή είναι η οπτική γωνία όταν είσαι ουδέτερος...
Όταν τα φτερά του έρωτα δε είναι ακόμα στην πλάτη σου...
Και αυτή η άποψη αλλάζει μόλις ερωτευτείς άσχετα αν μέσα σου ξέρεις πως το τέλος είναι αναπόφευκτο...
Σου αρκεί που το ζεις...
Σου αρκεί η ελπίδα πως αυτός ο έρωτας ήρθε για να μείνει...
Και όταν φύγει ....πόνος!
Και μια νέα ελπίδα παρηγοριάς πως ο επόμενος έρωτας θα είναι καλύτερος...
Συμπληρώνουμε το κορμί μας στο κορμί του άλλου...
Το πνεύμα μας στο πνεύμα του άλλου...
Νοιώθουμε μαζί του ένα και το αυτό..
Και πως διαλέγουμε ποιον θα ερωτευθούμε?
Πέρα από τα μοναδικά κριτήρια για τον καθένα ως προς την εξωτερική εμφάνιση αναζητάμε αυτόν που θα εξιτάρει το μυαλό μας...
Που θα τον θαυμάζουμε για την σκέψη και το χαρακτήρα του...
Αυτόν που κάνει τις ανασφάλειες μας να μην υφίστανται...
Που μας κάνει να αισθανόμαστε την μοναδικότητα του είναι μας..
Γι'αυτό ο έρωτας καταρρέει όταν τον εξετάσουμε σχολαστικά..
Γιατί ερχόμαστε αντιμέτωποι με τις ανασφάλειες και τους φόβους μας...
Και μόλις τους αντιμετωπίσουμε με τις δικές μας δυνάμεις, δεν έχουμε ανάγκη τις δυνάμεις του άλλου...

Τελικά ο έρωτας είναι μαγεία!
Είναι όμως και πιο πεζός όταν τον αναλύσουμε...
Είναι μοναδικός!
Χάνει όμως μερίδιο της μοναδικότητας του όταν δούμε τι στα αλήθεια εξυπηρετεί...
Γιατί αυτά που καλύπτει όπως τον φόβο του θανάτου...τους φόβους μας...την ανάγκη να χαρούμε τη ζωή μας παρά τις αντιξοότητες της...τελικά δε τα γιατρεύει!
Και επανέρχονται δριμύτερα μόλις πάψουμε να είμαστε ερωτευμένοι...
Όσες αναλύσεις όμως και αν κάνει το μυαλό τελικά υποκύπτει στην μαγεία του έρωτα που έρχεται...
Ανοίγει η ψυχή για να υποδεχθεί έναν καινούριο έρωτα...
Για να νοιώσει το μαγικό πέπλο που τον τυλίγει...
Για να ελπίσει ξανά....


"Την μαγεία δεν την πιάνεις με την ερμηνεία της μαγείας, πόσο μάλλον με την περιγραφή της ερμηνείας της μαγείας. Ή κελαηδάς ή σωπαίνεις. Δε λες: αυτό που κάνω είναι κελαηδητό!" Οδυσσέας Ελύτης


http://www.youtube.com/watch?v=XpIm566-ovM&feature=related

Φοβάμαι...
φοβάμαι όσα νιώθω και όσα δεν μπορώ να πώ ....

Καλή σου νύχτα μωράκι..

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 25/07/2009 07:33:55
Μήνυμα:

Ηρθα μόνο για να σε βρώ...πριν φύγω....Σε περίμενα αλλα δεν ηθελες..
Σε ακουγα ..απαντούσα αλλα ο ηχος χανόταν μεσα στην θύελα των φόβων..
Στο τέλος η φωνή μου εκλεισε ...

quote:
"Την μαγεία δεν την πιάνεις με την ερμηνεία της μαγείας, πόσο μάλλον με την περιγραφή της ερμηνείας της μαγείας. Ή κελαηδάς ή σωπαίνεις. Δε λες: αυτό που κάνω είναι κελαηδητό!" Οδυσσέας Ελύτης

Ακου ..Ο Ελύτης ειναι ενας αριστος ποιητής...ισως να ηταν και ενας καλός ανθρωπος....
Τι να σου πω..δεν ειχα την τυχη και την τιμη να τον γνωρίσω...αλλα οτι και να ηταν ...ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΓΩ....και εκτός απο το δίπολο ...κελαηδάω απο την μια και σωπαίνω απο την αλλη....υπάρχει και η μέση που ειναι η ανθρωπιά. Η μεση μπορεί να μην εχει την απατηλή ενταση και τους ουρανομύκεις αλαλλαγμούς χαράς και λύπης...πάθους και βυθίσματος...αλλα ειναι η ακεραιότητα , η αλήθεια , το μέτρο, η σταθερότητα και η φιλία σε ολες της τις εκφάνσεις.
Δεν το ξέρεις...αλλα μηπως θα ηταν ενδιαφέρον να το δείς ? Ισως η δυναμη και η γοητεία να υπαρχει πολυ πιο ποιοτικά σε κατι ανθρωπινο..και ποτε ποτε σε αυτο που νομίζουμε ''συνηθισμένο'' παρά σε οτι δήθεν μυστήριο..
Οι ανθρωποι αγαπημενε μου εχουν παψει προ πολλού να ειναι αληθινα μυστήριοι..ειμαστε ολοι ιδιοι ....σχετικοί και απελπιστικά επαναλαμβανόμενοι...
Αυτο ομως που μας ξεχωρίζει και ελκει τον ενα στον αλλο , ειναι το νιάξιμο ..επειδη ετσι μας αρέσει...η αλληλουχία σκέψεων επειδή αυτο συμβαίνει ...η αγάπη που ειναι μια πνευματικη κατάσταση που λίγοι μπορουν να φανταστούν.

quote:
Αυτό είναι τελικά?
Μια αλυσίδα από έρωτες στη ζωή μας?



Η ζωή ειναι ο ερωτας για εκεινη..την ιδια την ζωή.Και τοτε αγαπάμε ....χωρίς φόβο..

quote:
Φοβάμαι...
φοβάμαι όσα νιώθω και όσα δεν μπορώ να πώ ....

Φοβαμαι οσα ακουω και δεν ξέρω πως να διαχειριστώ...αλλα δεν φοβαμαι ουτε να μιλω ουτε να νιώθω ...γιατι τότε θα εχω πεθάνει ..
Και πριν συμβει αυτο ..θα ηθελα να εχω ζήσει παρασέρνοντας μαζί μου ολα τα στοιχειακά που χορευουν στους ρυθμούς μου [ τα μπερδεύω κι αυτα ακροβατώντας φαίνεται ]
Ο ερωτας δεν ειναι δεκανικι..δεν ειναι ουτε θεραπευτής..ουτε ηθοποιός..Αλήτης Θεός που περιπλανάται ειναι, και οπου βρει καρδιά ..εκει τρυπωνει.. Απευθύνεται μόνο στους ταξιδευτές του φωτός, που μπορουν να τον απαντήσουν..

Η σκέψη μου θα ειναι εκει τριγυρω να σου κρατά συντροφιά στο χορό της αληθειας ακεραια και απλα γηινη για οσο θελήσεις.

ΚΑΛΗΜΕΡΕΣ.....
http://www.youtube.com/watch?v=Umitg0MJRCM&feature=related

Edited by - nst on 25/07/2009 07:38:27


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 26/07/2009 00:47:03
Μήνυμα:


Κόψε και μοίρασε στα δυο πάντα η αγάπη θέλει δυο δυο μονομάχους στο πεδίο δυο στο μαζί και στο αντίο δυο να μοιράζονται τα πάντα ή το κενό

http://www.youtube.com/watch?v=HkmMvp1-n3k

ακροβασία σε μια σχέση καταδικασμένη
και εγώ να κείτομαι μετέωρος στην ουτοπία
της μουδιασμένης νηνεμίας μου..

http://www.youtube.com/watch?v=ubr6OLUmQxQ

"Στου δειλινού την άκρη δεν βλέπεις όνειρα
αυτά που γίναν βλέπεις και τα επόμενα
Βλέπεις τον άνθρωπο μικρό που τον πατάν στ' αλήθεια, τα πόδια του τα ίδια..."


Ηρθα μόνο για να σε βρώ...πριν φύγω....Σε περίμενα αλλα δεν ηθελες..
Σε ακουγα ..απαντούσα αλλα ο ηχος χανόταν μεσα στην θύελα των φόβων..
Στο τέλος η φωνή μου εκλεισε ...
>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>..............
..........ΚΑΛΗΜΕΡΕΣ.....
????????????????????????!!!!!!!!!!!!!!!

Τι να υποθέσω τώρα?????
Απογορευτικό στο πότε θα επικοινωνούμε δεν έχω εγώ αλλά ..
τέλος πάντων είναι οι γνωστές γωνίες θεάσεων κτλ...


Καληνύχτες και αντίο σας και καλά να περνάτε γενικώς κι αορίστως και συγνώμη για το ό,τι σας "έφταιξα" καθ' οιονδήποτε τρόπον....
δεν ήταν σκόπιμο...


"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: pyramid
Απάντησε την: 27/07/2009 09:04:15
Μήνυμα:

lorenzo
Θα έλεγα να υποθέσεις ότι τα μισά της χιλιάδας είναι πεντακόσια.

Και για να μην στενοχωριέσαι θα σου δώσω το μυστικό μου της αθανασίας….
Για observe my friend
Για observe

http://www.youtube.com/watch?v=XQcVllWpwGs

live young και η ζωή είναι ωραία.

Ελπίζω να μην παρεξηγηθείς, είναι σχόλιο με καλοκαιρινή διάθεση


Συγγραφέας Μηνύματος: zip
Απάντησε την: 28/07/2009 07:53:43
Μήνυμα:

"όλα είναι μια ιδέα που την ζεις στο φλας του κόσμου
πότε χάλια, πότε ωραία
σώμα μου, ψυχή και φως μου"

για όσους & όσες φοβούνται
http://www.youtube.com/watch?v=km8oAHu53QM



Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 28/07/2009 14:12:56
Μήνυμα:


Τα μισά της μιας χιλιάδας είναι όντως πεντακόσα, μόνο που μπορεί να είναι σέντ ή ευρώ???!!!!
Βλέπεις ότι υπάρχει μια "ψιλοδιαφορά" χιχιχι!!!

Όσο για την "Αθανασία" εδώ σ' εχασα τελείως...
Μου γράφεις "observe my friend"
Καλή η "παρατήρηση" δεν λέω μόνο που, εκτός απο την περιφεριακή "όραση" μας λείπει κι η προς μύριες άλλες διαστάσεις θέσεις - θεάσεις, ικανότητα λόγω των εγγενών περιορισμών τις εκ του ατελούς ανθρώπινου σώματος προερχόμενες.../

Οι ισοπεδοτικοί αφορισμοί κι οι ανάλαφρες αβασάνιστες ¨"μεταφράσεις" πάντα μας οδηγούν σε λάθος συμπεράσματα - επιλογές - αποφάσεις καλή μου pyramid ...

Κάθε απόφαση όμως είναι ένα σταυροδρόμι που πάντα εμπεριέχει την παραίτηση από κάτι άλλο γιατί για κάθε ναι πρέπει να πεις ένα όχι, δηλαδή η κάθε απόφαση παραμερίζει η σκοτώνει κάποιες άλλες επιλογές

Λοιπόν επειδή παίρνοντας μια απόφαση "σκοτώνουμε" κάποια άλλη μας επιλογή αυτό μερικές φορές μας φορτώνει ενοχές και μας καθηστά δέσμιους των ίδιων μας των σκέψεων!
Δεν μπορούμε να "σκοτώσουμε" χωρίς να "ματώσουμε" !!!…

Είναι πολύ σημαντικό λοιπόν να ξέρεις που βαδίζεις...

Φυσικά εννοείται ότι πρόκειται για σχολιασμό με καλοκαιρινή διάθεση...


http://www.youtube.com/watch?v=bRJFs4bjk2s


Ο Χρόνος είναι πολύ αργός για όσους περιμένουν,
πολύ γρήγορος για όσους φοβούνται,
πολύ μακρύς για όσους υποφέρουν,
πολύ σύντομος για όσους χαίρονται και
αιώνιος για όσους αγαπούν...


Καλά να περνάμε όλοι!!!!!!

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: pyramid
Απάντησε την: 28/07/2009 21:40:25
Μήνυμα:

Lorenzo μου
Σωστό κι αυτό, εάν είναι ευρώ κάτι κάνουμε αλλά σε σεντ…..

Σχετικά με την αθανασία και το observe αναφερόμουν στο διαφημιστικό που έλεγε
Let’s observe the effect of evian on your body

Πίνεις evian και κάνεις/γίνεσαι σαν μωρό παιδί.
Το πρώτο μωράκι δίπλα στο κασετόφωνο με έχει τρελάνει, άπαιχτο!!!(εντάξει δεν θέλω και πολύ να τρελαθώ με τα παιδιά, αλλά λέμε)


Το όλο σχόλιο δεν ήταν φιλοσοφία ούτε είχε κάτι πίσω από τις λέξεις, ήταν μόνο αυτό που έγραψα.
Ή το πολύ πολύ να πούμε ότι ήταν ένα σχόλιο με επιρροές από Επίκουρο.

Οι αφορισμοί και οι αβασάνιστες μεταφράσεις έχουν τους λόγους τους που υπάρχουν, όταν υπάρχουν.

Γιατί να δεις την επιλογή ως παραίτηση από κάτι άλλο? εγώ το βλέπω ως ότι δεν με βολεύει κάτι άλλο την δεδομένη στιγμή. Τώρα για τις ενοχές δεν ξέρω τι να πω, δεν καταλαβαίνω, γιατί να σε φορτώνει ενοχές μια επιλογή σου? Μήπως έτσι θέλουμε να φαίνεται?

Εννοείται, και συμφωνώ, ότι πρέπει να ξέρεις που βαδίζεις.

Πολύ ωραίο το τραγούδι, μου αρέσει ο Πασχαλίδης.

Απλώς να περνάμε καλά?
Καλά, καλύτερα, κάλλιστα!!!


Και βάζω το απόλυτο summer τραγουδάκι

Jump in the line


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 01/08/2009 23:10:39
Μήνυμα:

"το απόλυτο summer τραγουδάκι"


http://www.youtube.com/watch?v=ai7IsavSldo&feature=related

ή έτσι

http://www.youtube.com/watch?v=lBsJXPsiido&feature=related

ή έτσι

http://www.youtube.com/watch?v=8eL3qp7e5RY&feature=related



"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 02/08/2009 10:20:39
Μήνυμα:

Έχεις φανταστεί , τι χαρές , τι λύπες , ποια απόγνωση, ποιόν ενθουσιασμό, πόσα βάρη….θα μπορούσαν να περιέχονται μέσα στους δύο πόλους μιας μπαταρίας? Ναι ! μιας τόσο δα μικρής πλακέτας που αν χάσει την δική της ενέργεια , ‘’τραβάει’’ την δική μας….επειδή παραλείψαμε να της δώσουμε σημασία, αλλά και αυτή του άλλου που δείλιασε μια ευθεία ‘’αναμέτρηση’’…. και μπλέχτηκε στα νάζια και τις πλεκτάνες της…
Μερικές φορές αυτό που είναι ασήμαντο , μπορεί να φανεί σημαντικό, αν αλλάξει η διάσταση που έχει η σκέψη μας …και φυσικά και το αντίθετο..
Η καρδιά γνωρίζει ανέκαθεν την αλήθεια και τοποθετεί τα μεγέθη με απαλότητα και κανονικότητα όσο μεγάλα και μικρά κι αν είναι..
Όμως είναι οι σκέψεις μας που αν προ –καταβληθούν… αλλοιώνουν όλη αυτή την αρμονία , όταν αντί να γλιστρήσουν πλάι στις νότες της ….τρυπώνουν ανάμεσα σαν παράφωνες τρομπέτες…
Επιλέγουμε όταν διαλέγουμε ανάμεσα σε δυο , τρία η περισσότερα πράγματα , συνθήκες κλπ …αλλά όταν βρισκόμαστε μέσα στα πλαίσια του ολόκληρου..δεν τίθεται καν αυτό το ζήτημα προς διαπραγμάτευση επειδή ΑΥΤΟ ..ΕΙΝΑΙ από μόνο του και διαθέτει ισχύ, ζωή και εκείνη την παράδοξη αίσθηση αιωνιότητας..
Η οριοθέτηση [ κατά την γνώμη μου] δεν μπορεί να γίνει στο δίπολο , αφού αυτό είναι το ίδιο το εσχατο..ουτε σε κάποιον αλλο παρά μονό στον εαυτό μας, βάση των αισθημάτων και των αναγκών μας την δεδομένη στιγμή..
Πάντως όσο κι αν δεν θέλω να το παραδεχθώ ..νομίζω ότι όρια, φόβοι και θυμός ..χορεύουν μαζί..επειδή αν και μεγαλώσαμε ,μόλις και κατανοήσαμε ότι η ζωή, μας πάει και δεν την πάμε…..[ έξω από τον δοκιμαστικό σωλήνα όπου όλα τινάζονται στον αέρα....κυριολεκτικά….και το θέμα του διαλογισμού αυτοπεριορίζεται σε μια μοναδική εικόνα..]


http://www.youtube.com/watch?v=K0wbID4FsbQ&feature=related

αφιερωμενο σε εσενα ...για τους στίχους του..

Edited by - nst on 02/08/2009 10:40:28


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 02/08/2009 10:35:22
Μήνυμα:

Καλο Μήνα να εχουμε

για την ωρα Ελλάδος ισως ειναι λίγο περίεργο αλλα για την ωρα του δικου μου μυαλού....ολα ταιριαζουνε γλυκά
http://www.youtube.com/watch?v=_Myf8zSu7NM


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 03/08/2009 11:02:03
Μήνυμα:


Καλή σου μέρα!!!!!!


http://www.youtube.com/watch?v=AGRFy5hDQiY&NR=1

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Edited by - lorenzo on 03/08/2009 11:22:03


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 03/08/2009 11:21:55
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=h4IZZ8pz0dI&feature=related

και αυτο

http://www.youtube.com/watch?v=UZ7C1q1OyJQ&feature=channel

ΚΑΛΗΜΕΡΑ.....

Edited by - nst on 03/08/2009 11:40:57


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 03/08/2009 11:45:10
Μήνυμα:

Η ΦΥΣΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ

το παιδί μόλις γεννιέται δεν έχει συνειδητή γνώση, ούτε προσκόλληση στις απολαύσεις και τα αποκτήματα, ούτε συναισθηματικούς δεσμούς.
Δεν γνωρίζει τίποτα για τα πλούτη και την φτώχεια, δεν έχει αντίληψη του εαυτού, της προσωπικότητας, της ύπαρξης ή της ζωής. Για το παιδί είναι όλα ανοιχτά, τίποτε δεν το μολύνει, γιατί είναι αδιάφορο, γαλήνιο, καθαρά φυσικό.

Η αποκατάσταση της αθωότητας έρχεται όταν οι άνθρωποι είναι ικανοί να ξυπνήσουν ριζικά και να αλλάξουν κατεύθυνση, αποβάλλοντας την προσκόλληση στα αντικειμενα, αν μπορούσαν να διαμένουν στην περιοχή της κενότητας και του άμορφου, να ξεριζώσουν τις αντιλήψεις και τους σκοπούς που καθορίζονται από το παθελθόν και να σαρώσουν την δύναμη της συνήθειας που αποκτάται στην τωρινή ζωή, εγκαταλείποντας το κάθε τι, ώστε να είναι ανοιχτοί και διαυγείς, αγνοί και καθαροί, τότε ακόμα και αν το σώμα ήταν γέρικο, η φύση θα αποκαθίστατο...

Αυτή είναι η αποκατάσταση της νεότητας, η αρχική κατάσταση του παιδιού.
Διαφορετικά, από την στιγμή που η φυσική πραγματικότητα χάνεται, ακόμα και αν είναι κανείς σωματικά δυνατός, ποιό το όφελος?

Λου Ι Μινγκ


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 03/08/2009 22:25:05
Μήνυμα:

http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=7937&whichpage=1&ARCHIVE=

Νατο...


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 05/08/2009 08:21:25
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=P0lorEQdrZQ&feature=related

Καλημερούδια .....σημερα ειναι η πανσέληνος...η πιο ''δυνατή '' αυτου του χρόνου , την αισθηση του οποίου αλλάξαμε χορεύοντας στα επιπεδα του νου μας...
Εξημερώσαμε την ανεπαισθητη .. βραχωδη οψη μιας τεράστιας καρδιάς..τοσο μεγάλης που περιλαμβάνει ολο τον ουρανό...τον ήλιο και ενα μικρό συννεφάκι...μοναδικό..
Το σωμα ..ενα γλυπτό, φόρος τιμής στα δώρα της θεότητας ...υποκλίνεται στην ενότητα της ζωης του φωτός και της αγάπης..

Edited by - nst on 05/08/2009 08:23:35


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 05/08/2009 08:31:07
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=bZdKV41MRkg&feature=related

ετσι για να μην ξεχνιωμαστε....


Συγγραφέας Μηνύματος: zip
Απάντησε την: 06/08/2009 09:34:33
Μήνυμα:

Κάπου σε ξέρω
κάπου σε θυμάμαι
που να 'ταν άραγε, δεν ξέρω τώρα πια

τώρα που τίποτα
δεν μου ανήκει
τώρα που δεν ανήκω πουθενά

Άσε με να φιλήσω τα σιωπηλά σου χείλη
το είχα ακούσει στο κοχύλι
μια νύχτα δίπλα στη φωτιά
Πως δεν υπάρχει νόημα
πως δεν τραβάμε πουθενά

μένει μονάχα λίγο φως και λίγο αλάτι στα μαλλιά
και του Αυγούστου τα φιλιά
κι ο κόσμος ο ανεξήγητος
που δεν μας λογαριάζει

Κι η αγάπη που αν την ψάξεις
αντέχει μόνο μια στιγμή
έτσι όπως δεν αντέχουν τα παιχνίδια για πολύ
Στην περιέργεια των παιδιών
και την τυφλή βιασύνη
η αγάπη αντέχει μια στιγμή

κι ύστερα ... σβήνει

αφιερωμένο ...


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 06/08/2009 11:44:56
Μήνυμα:

<<Το προαιώνιο Τάο δεν γίνεται να ιστορηθεί. Ό,τι έχει όνομα δεν είναι παντοτινό. Ό,τι είναι παντοτινό δεν έχει όνομα. Μόνο τα πράγματα έχουν όνομα. Λυτρωμένος απ΄ την επιθυμία συναισθάνεσαι το μυστήριο. Υποταγμένος στην επιθυμία βλέπεις μόνο τα φαινόμενα. Κι ωστόσο, μυστήριο και φαινόμενα αναβλύζουν απ' την ίδια πηγή. Η πηγή αυτή είναι το σκοτάδι. Σκοτάδι πηχτό κι αδιαπέραστο. Αν εκεί μέσα μπεις, θα καταλάβεις>>

<<Ξέρω καλά ότι δεν μπορώ να εξηγήσω αυτή τη μορφή της τελικότητας που ανακαλύπτω μέσα στο συνταίριασμα των χρωμάτων, στην αρμονία των σχημάτων και στις κινήσεις που προκαλεί ο άνεμος. Εντούτοις υπάρχει παντού, είναι εκεί μπρος στο βλέμμα μου, και τελικά δεν μπορώ να την κάνω να υπάρχει παρά μόνο εάν το είναι της ήδη υπάρχει>> (Ζαν-Πολ Σαρτρ).

<<Τον αέναο κύκλο μεταμορφώσεων της ενέργειας ή αλλιώς του Qi, εκφράζουν και τα 5 στοιχεία που συναντούμε στο feng shui. ΝΕΡΟ ΞΥΛΟ ΦΩΤΙΑ ΓΗ ΜΕΤΑΛΛΟ.
Πέντε στοιχεία που διακρίνονται στις ιδιότητες και τις ποιότητες που διαμορφώνονται από την εμπλοκή του yin και του yang. To yin και το yang, είναι αυτές ακριβώς οι δύο αντίθετες δυνάμεις που δεν μπορούν να υπάρξουν η μία χωρίς την άλλη, ή αλλιώς, η ύπαρξη της μίας προϋποθέτει την ύπαρξη της άλλης. Η ισορροπημένη σύνθεση των δύο αποτελεί το ένα και αδιαίρετο Όλον, που περιλαμβάνει τα πάντα, όχι όμως με τη μορφή που τα γνωρίζουμε. Περιλαμβάνει το σύνολο της ενέργειας που κατά τη διάσπασή της δημιουργεί το σύμπαν που γνωρίζουμε, σαν ενιαίο σύνολο, απόλυτο, άμορφο και αδιάσπαστο>>


-----------------------------------

Ως άνω, ούτως κάτω, ως κάτω, ούτως άνω.

Πριν βιώσουμε την υλοποίηση ενος γεγονότος στο υλικο επιπεδο , εχει ηδη συμβει στα ανωτερά του....το πνευμα το εχει υφάνει με τα κρύσταλλα και τα νήματα της αθωότητας , στριφογυρίζοντας το αδράχτι ενος χρόνου που ποτέ δεν υπήρξε παρά ως διανοητική κατάσταση..
Η ψυχή το εχει στολίσει με τους πιο γλυκούς χρωματισμούς ..τα μεθυστικότερα αρώματα ..ηχους που δακρύζουν , ψυθιρίζοντας σου ..ασε να γίνει φως...

Και τότε, οταν επιτέλους κοιμάται ο δικαστής , ο φόβος και η απορία ...σχηματίζεται η εξωτερική επένδυση..αυτη που μας αρμόζει..
Ειναι δικό μας ..το επιλεξαμε και το σεβόμαστε σε ολες του τις εκφάνσεις ..οχι για την μορφή και την στιλπνότητα αλλα για ολα τα μηνυματα που μεταφέρει ...εικόνες απο το παρελθόν που χαρη σε αυτές φτάσαμε ως εδω...αγγίγματα που χαρισαμε και αλλα που αγαπήσαμε....την δροσια του ωκεανού..την αλμύρα της προστατευμενης παραλίας ...το χαδι του φεγγαριού....τον πόνο της αποχώρησης ...την προσμονή της αγκαλιάς...ολα ειναι γραμμενα παντού...επάνω μας , μεσα μας , γυρω μας...και ολα ειναι λατρεμένα στο ιδιο απίστευτο βαθμό..

Ολα αυτα για να σου πω...οτι εχει ηδη συμβεί κάποτε....και σε αγριεύει η ''ανάμνηση'' [ που ''ειδες'']
Γίνεται ηδη ..και με συνεπάρνουν οι εικόνες του ''χρόνου'' που ερχεται..[ που ''περνουν απο τα ματια μου'']
Ειναι αναγκαίο,,επειδή αποκαθίσταται η τάξη , η αρμονία και η ολοτητα..
και μην ρωτας πως το ξέρω ...ουτε κι εγω δεν ξερω αλλα ετσι ΕΙΝΑΙ.


Edited by - nst on 06/08/2009 11:56:09


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 07/08/2009 00:21:55
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=nWEVcEyXKAE&feature=related

Καλο ξημερωμα να εχουμε


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 07/08/2009 11:37:54
Μήνυμα:

Κρήτη, Κέρκυρα και Νιο
μορφονιά με μορφονιό
Σφίγγει η θάλασσα τον ουρανό
Ύδρα, Πάρο και Ψαρά
Και τον ήλιο για ψαρά
Και βαρκάρη τον αυγερινό

Καλοκαιράκι μου την αγαπώ
Μαύρο μεράκι μου πώς να το πω
Πες μου σ' αγαπώ για να βγω
Με μια βάρκα θαλασσιά
Άστρο να σου βρω και σταυρό
Απ' τα δώδεκα νησιά

Ρόδο, Μύκονο και Τζια
Στου Ονείρου τα νησιά
Μες του πελάγου την αγκαλιά
Σύρο, Νάξο κι Αμοργό
Τρεχαντήρι μου γοργό
Παίρνει αγέρας τα ξανθά μαλλιά

Καλοκαιράκι μου την αγαπώ
Μαύρο μεράκι μου πώς να το πω
Πες μου σ' αγαπώ για να βγω
Με μια βάρκα θαλασσιά
Άστρο να σου βρω και σταυρό
Απ' τα δώδεκα νησιά
Πες μου σ' αγαπώ για να βγω
Με μια βάρκα θαλασσιά
Άστρο να σου βρω και σταυρό
Απ' τα δώδεκα νησιά

http://www.youtube.com/watch?v=Lk04hFhIfEk

Edited by - nst on 07/08/2009 11:39:17


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 07/08/2009 11:49:52
Μήνυμα:


http://www.youtube.com/watch?v=dBA2giYKqqA

Σ΄αγαπάω γιατί είναι το σώμα σου φωτιά στο κρεβάτι μου
σ΄αγαπάω γιατί έχω την εικόνα των αγγέλων στα μάτια μου
στο πρόσωπό σου στο χαμόγελό σου

Ερωτας ο απόλυτος έρωτας
ο δικός μας ο έρωτας
η δική μας η αγάπη
έρωτας ο απόλυτος έρωτας

Σ΄αγαπάω γιατί έχω τα μάτια σου για φως στο σκοτάδι μου
σ΄αγαπάω γιατί έχω την ανάσα των χειλιών σου λιμάνι μου
γλυκό μεθύσι την αναπνοή σου

Ερωτας ο απόλυτος έρωτας
ο δικός μας ο έρωτας
η δική μας η αγάπη
έρωτας ο απόλυτος έρωτας


http://www.youtube.com/watch?v=o2uSiG3JvWk&feature=related

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: zip
Απάντησε την: 07/08/2009 13:37:34
Μήνυμα:


Με συναντήσανε προχθές
δυο φίλοι μου στο δρόμο
να κουβαλάω στη πλάτη μου
ένα τσουβάλι φτώχεια

"Τι κάνεις ;", με ρωτήσανε,
τους λέω "το κορόϊδο"
όσο κι αν τρέξεις τελικά
ποτέ σου δεν προφταίνεις

Έτσι κι αλλιώς είναι σικέ
ετούτος ο αγώνας
μέχρι να πάρεις παγωτό
σε βρίσκει ο χειμώνας

Έτσι που φεύγει η ζωή
δε λέει ούτε ένα αντίο
και δεν μου φτάνει για να πω
ένα μισό αστείο

Έτσι κι αλλιώς είναι σικέ
ετούτος ο αγώνας
μέχρι να πάρεις παγωτό
σε βρίσκει ο χειμώνας


Συγγραφέας Μηνύματος: pyramid
Απάντησε την: 07/08/2009 16:46:40
Μήνυμα:

Δεν πολυσυμπαθώ τον Αδαμαντίδη, θα βάλω ένα άλλο τραγουδάκι από την αδυναμία μου τον Χρηστάκη (το βρήκα μόνο από ταινία αλλά δεν πειράζει)

Τα βατράχια

Καλά να περνάτε, θα τα πούμε πάλι σε λίγες μέρες.


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 08/08/2009 12:08:33
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=But2AiE6ick&feature=related


"Σώπα μη μιλάς ! (του Αζίζ Νεσίν)"


"Σώπα, μη μιλάς , είναι ντροπή
κόψ' τη φωνή σου
σώπασε επιτέλους
κι αν ο λόγος είναι αργυρός
η σιωπή ειναι...

χρυσός.

Τα πρώτα λόγια που άκουσα από παιδί
έκλαιγα,γέλαγα,έπαιζα μου λέγανε:
"σώπα".

Στο σχολείο μού κρύψαν την αλήθεια τη μισή,
μου λέγανε :"εσένα τι σε νοιάζει ; Σώπα!"

Με φιλούσε το πρώτο κορίτσι που ερωτεύτηκα και μου λέγανε:
"κοίτα μην πείς τίποτα, σσσσ....σώπα!"

Κόψε τη φωνή σου και μη μιλάς, σώπαινε.
Και αυτό βάσταξε μέχρι τα εικοσί μου χρόνια.

Ο λόγος του μεγάλου
η σιωπή του μικρού.

Έβλεπα αίματα στο πεζοδρόμιο,
"Τι σε νοιάζει εσένα;", μου λέγανε,
"θα βρείς το μπελά σου, σώπα".

Αργότερα φωνάζανε οι προϊστάμενοι
"Μη χώνεις τη μύτη σου παντού,
κάνε πως δεν καταλαβαίνεις ,σώπα"

Παντρεύτηκα , έκανα παιδιά ,
η γυναίκά μου ήταν τίμια κι εργατική και
ήξερε να σωπαίνει.
Είχε μάνα συνετή , που της έλεγε "Σώπα".

Σε χρόνια δίσεκτα οι γονείς, οι γείτονες με συμβουλεύανε :
"Μην ανακατεύεσαι, κάνε πως δεν είδες τίποτα. Σώπα"
Μπορεί να μην είχαμε με δ'αύτους γνωριμίες ζηλευτές,
με τους γειτονες, μας ένωνε , όμως, το Σώπα.

Σώπα ο ενας,σώπα ο άλλος σώπα οι επάνω, σώπα η κάτω,
σώπα όλη η πολυκατοικία και όλο το τετράγωνο.
Σώπα οι δρόμοι οι κάθετοι και οι δρόμοι οι παράλληλοι.
Κατάπιαμε τη γλώσσά μας.
Στόμα έχουμε και μιλιά δεν έχουμε.
Φτιάξαμε το σύλλογο του "Σώπα".
και μαζευτηκαμε πολλοι
μία πολιτεία ολόκληρη, μια δύναμη μεγάλη ,αλλά μουγκή!

Πετύχαμε πολλά,φτάσαμε ψηλά, μας δώσανε παράσημα,
τα πάντα κι όλα πολύ.
Ευκολα , μόνο με το Σώπα.
Μεγάλη τέχνη αυτό το "Σώπα".

Μάθε το στη γυναίκα σου,στο παιδί σου,στην πεθερά σου
κι όταν νιώσεις ανάγκη να μιλήσεις ξερίζωσε τη γλώσσά σου
και κάν'την να σωπάσει.
Κόψ'την σύρριζα.
Πέτα την στα σκυλιά.
Το μόνο άχρηστο όργανο από τη στιγμή που δεν το μεταχειρίζεσαι σωστά.

Δεν θα έχεις έτσι εφιάλτες , τύψεις κι αμφιβολίες.
Δε θα ντρέπεσαι τα παιδιά σου και θα γλιτώσεις απο το βραχνά να μιλάς ,
χωρίς να μιλάς να λές "έχετε δίκιο,είμαι σαν κι εσάς"
Αχ! Πόσο θα 'θελα να μιλήσω ο κερατάς.

και δεν θα μιλάς ,
θα γίνεις φαφλατάς ,
θα σαλιαρίζεις αντί να μιλάς .

Κόψε τη γλώσσά σου, κόψ'την αμέσως.
Δεν έχεις περιθώρια.
Γίνε μουγκός.
Αφού δε θα μιλήσεις , καλύτερα να το τολμησεις Κόψε τη γλώσσά σου.

Για να είσαι τουλάχιστον σωστός στα σχέδια και στα όνειρά μου
ανάμεσα σε λυγμούς και σε παροξυσμούς κρατώ τη γλώσσά μου,
γιατί νομίζω πως θα'ρθει η στιγμή που δεν θα αντέξω
και θα ξεσπάσω και δεν θα φοβηθώ και θα ελπίζω
και κάθε στιγμή το λαρύγγι μου θα γεμίζω με ένα φθόγγο ,
με έναν ψιθυρο , με ένα τραύλισμα , με μια κραυγή που θα μου λεει:
ΜΙΛΑ!....

Ευχαριστω πολυ τον ανωνυμο φιλο
που μου εδωσε την ιστοσελιδα για να το βρω!
Σε ευχαριστουμε ολοι εμεις που οταν το ακουσαμε
μας μαγεψε......"
http://annamaria285blogspotcom.blogspot.com

Share on Facebook
Αναρτήθηκε από troktikos στις 4:04 πμ

http://www.youtube.com/watch?v=bgC-qMHztC0&feature=related


ΥΓ. Μην κολας απλως μου αρεσει πολυ


Καλα να περασετε σ΄ημερα

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Edited by - lorenzo on 08/08/2009 12:10:53


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 08/08/2009 21:25:21
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=l-l6benrNsw

καραβια ειμαστε που ρίχνονται στο κύμα...........

http://www.youtube.com/watch?v=kr2cBMyJUyg&feature=related

οι καρδιες που αγαπούν ρίχνουν φως στο σκοτάδι....


δεν ειναι απο τα πιο γνωστα του αλλα μου αρεσει πολυ....

Edited by - nst on 08/08/2009 21:27:47


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 08/08/2009 22:49:23
Μήνυμα:

Υπέρβαση , ομως ειναι η απάντηση και ειναι σαφές....μια και οι ελιγμοί παντος ειδους ειναι φυσική ιδιοτητα μας ...αρα αναγνωρίσιμο...οπου κι αν φανει..
Μπορουσε να αποφευχθεί...ο στοχος, η σκέψη, η καταθεση...το χαμογελαστό κεντρί..μια και εχει τοσα και τοσα ομορφα...γυρωθεν..
Ανεβαινω στις δικες μου σφαίρες και φωτίζω ..χωρίς να αντανακλώ....χωρις να δημιουργώ...κύκλο γράφω...και προστατεύω...το καλο...

http://www.youtube.com/watch?v=am-UpKaM8n4

Edited by - nst on 08/08/2009 22:52:54


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 08/08/2009 22:51:56
Μήνυμα:

ΚΕΡΑΥΝΟΣ ΚΑΙ ΑΝΕΜΟΣ

Ο κεραυνός είναι αποτομος, έντονος και δυνατός. Ο άνεμος είναι βαθμιαίος, απαλός και φτάνει μακριά. ΄Οταν ο άνεμος και ο κεραυνός συνδυάζονται, τοτε υπάρχει απαλή ευγένεια στο μέσον της σκληρής έντασης και σκληρή ένταση, στο μέσον της απαλής ευγένειας. Σκληρότητα και απαλότητα αλληλοσυμπληρώνονται.

Είναι το Ταό της ισορροπημένης εναρμόνισης σκληρότητας και απαλότητας.
΄Οταν οι άνθρωποι ασκούν το Ταό για να αναπτύξουν χαρακτήρα στην ασχολία τους με τα συμβάντα και την κοινωνία, αν είναι πάντα σκληροί, θα είναι παρορμητικοί και επιθετικοί, υπερβολικά ανυπόμονοι, έτσι ώστε οι πράξεις τους θα στερούνται διάρκειας και η οξύνοιά τους θα μειώνεται.

Αλλά πάλι, αν οι άνθρωποι ειναι πάντα μαλακοί, θα διστάζουν, θα φοβούνται, δεν θα είναι αποτελεσματικοί και θα είναι υπερβολικά αδύναμοι για να πετύχουν στα έργα τους. Μια τέτοια μαλθακότητα ειναι άχρηστη.

Αν οι άνθρωποι μπορούσαν να είναι σταθεροι στις αποφάσεις τους και εύκαμπτοι στην βαθμιαία εφαρμογή τους, χωρις να βιάζονται ούτε και να βραδυπορούν, χωρις να είναι επιθετικοί ούτε και αδύναμοι, με την σκληρότητα και την απαλότητα σε ισορροπία μεταξύ τους, επιτυγχάνοντας ισορροπία και αρμονία, τότε θα μπορούσαν να ευεργετηθούν όπου κι αν πηγαίνουν.

Γι' αυτό ένας σοφός έγραψε "Η ισορροπία είναι ο στυλοβάτης του κόσμου, η αρμονία είναι ο δρόμος μέσω του οποίου ο κόσμος φτάνει στο Ταό. Επιτυγχάνοντας ισορροπία και αρμονία. ο ουρανός και η γη βρίσκονται στην θέση τους και μυριάδες όντα αναπτύσσονται.

Λου Ι Μινγκ
_________________


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 10/08/2009 01:22:34
Μήνυμα:

ΙΣΩΣ Η ΑΠΟΥΣΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΟΥΣΙΑ


'Ισως η απουσία σου είναι παρουσία, χωρίς εσύ να είσαι,
χωρίς εσύ να πας να κόψεις το μεσημέρι
σαν ένα γαλάζιο λουλούδι, χωρίς εσύ να περπατάς
πιο αργά ανάμεσα στην ομίχλη και στους πλίνθους,

χωρίς εκείνο το φως που κρατάς στο χέρι
που ίσως άλλοι δεν θα δουν να χρυσίζει,
που ίσως κανείς δεν έμαθε ότι βλασταίνει
σαν την κόκκινη καταγωγή του τριαντάφυλλου,


χωρίς εσύ να είσαι, επιτέλους, χωρίς να έρθεις
απότομη, ερεθιστική, να γνωρίσεις τη ζωή μου,
καταιγίδα από ροδώνα, σιτάρι του ανέμου,

και από τότε είμαι γιατί εσύ είσαι,
και από τότε είσαι, είμαι και είμαστε,
και για χάρη του έρωτα θα είμαι, θα είσαι, θα είμαστε.

Πάμπλο Νερούδα


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 10/08/2009 12:43:59
Μήνυμα:

Αποσπάσματα......

Θυμήσου στιγμές που ένοιωσες έκσταση. Μπορεί να ήταν ένα ηλιοβασίλεμα, οι πρώτες πτήσεις με το φτερό σου, ένα τραγούδι, ή κάτι άλλο. Από τη "δύναμη" της εμπειρίας, όλη η προσοχή σου ήρθε στη στιγμή του παρόντος και οι σκέψεις σταμάτησαν για λίγο να σε ενοχλούν. Ξανοίχτηκες σε κάτι που δεν είναι ο κανόνας αλλά η εξαίρεση. Λειτούργησες με τρόπο διαφορετικό από αυτόν που συνηθίζεις και στον οποίο έχεις αποκτήσει ομοιοστασία και αδράνεια. Την ομοιοστασία του χαρακτήρα σου...
Μοιάζει σαν να κάθεσαι στο κέντρο ενός κύκλου και να ψάχνεις γύρω - γύρω στην περίμετρό του. Όταν κουραστείς ή απογοητευτείς να ψάχνεις αντιλαμβάνεσαι πως αυτό που ψάχνεις βρίσκεται στο κέντρο... Στο μόνο σημείο που δεν έψαξες...


Όταν σταματήσουν όλες οι προσπάθειες του "Εγώ", τότε ο αγώνας σταματά. Μοιάζει σαν να σκάβεις όλη μέρα στον κήπο και κάποια στιγμή από την κούραση, αφήνεις το σκαλιστήρι στον τοίχο και κάθεσαι σε μια καρέκλα χωρίς να κάνεις απολύτως τίποτα...

Το μόνο που υπάρχει είναι το παρόν. Η ζωή υπάρχει πραγματικά μόνο στο Εδώ και Τώρα. Ο χρόνος είναι μια ψευδαίσθηση που σκλαβώνει...

Ο καρπός του δέντρου της γνώσης του καλού και του κακού, έβγαλε τον άνθρωπο από τον παράδεισο. Με τη γνώση αυτή, ο άνθρωπος επιδίωκε πλέον το "καλό" του και απέφευγε το "κακό" του. Έγινε Ιδιοτελής. Δηλαδή έθεσε (όρισε) ο ίδιος τον σκοπό - στόχο της 'Υπαρξής του, αφού εμπιστευόταν την γνώση αυτή και όχι πλέον την πηγή της Ύπαρξης...

Όταν όλη σου η ένταση έχει απελευθερωθεί και όλη σου η προσοχή είναι στο παρόν, η αντίληψη διευρύνεται και υπάρχει έμπνευση. Νοιώθεις ευτυχία απλά γιατί υπάρχεις και αναπνέεις. Το σώμα σου είναι χαλαρωμένο, οι αισθήσεις σου οξυμένες. Τα χρώματα έντονα, οι γεύσεις έντονες. Για πρώτη ίσως φορά δίνεις σημασία στον κόσμο γύρω σου. Μέχρι τώρα έδινες σημασία στις σκέψεις σου και όχι στα απλά πράγματα που σε περιβάλλουν.

http://www.youtube.com/watch?v=A7F2X3rSSCU&feature=related

Είναι εντελώς ανόητο να προσπαθείς να συγκρατήσεις αυτό που σου δωρίζεται, που σου προσφέρεται. Αυτό δείχνει έλλειψη πίστης ότι Αυτός που σου το χαρίζει, δεν θα το πάρει κάποια στιγμή πίσω. Τι γίνεται όμως όταν Αυτός που σου χαρίζει και αυτό που σου χαρίζεται είναι η ίδια η ΖΩΗ? Μοιάζει σαν να έρχεται νερό από ένα αυλάκι και εσύ να προσπαθείς να του αλλάξεις κατεύθυνση για να το ελέγξεις, με αποτέλεσμα να το μπλοκάρεις και να χύνεται απ'έξω και να πηγαίνει χαμένο. Ο καθένας λαβαίνει με τον τρόπο που έχει συνηθίσει να λαμβάνει.

Έχουμε συνηθίσει όλα να τα κρίνουμε με όρους κέρδους και όφελους. Συμφέροντος. Η γνώση του καλού και του κακού... Ακόμη και η έννοια της Ανιδιοτέλειας, έχει χάσει σήμερα το "μεταφυσικό" νόημα για το οποίο είχε πρωτοειπωθεί : Αν +Ίδιον +Τέλος. Δηλαδή : Δεν θέτω εγώ τον σκοπό της ύπαρξής μου...

http://www.youtube.com/watch?v=78dCcffzlN0&feature=related

Φαντάσου πόσο ελεύθερος αισθάνεται και είναι κάποιος που δεν ασχολείται με σκέψεις επιδίωξης του καλού του..! "Ναί, αλλά τι κερδίζει..?".......

"Κλείσε την πόρτα και μείνε μόνος στο δωμάτιο, ή απλά κάτσε σε μια καρέκλα, κάθισε ήρεμος και περίμενε. Ο κόσμος θα αποσύρει τη μάσκα του γελώντας, δεν μπορεί να κάνει αλλιώς" - Έρμαν Έσσε



Edited by - nst on 10/08/2009 12:55:56


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 11/08/2009 11:29:11
Μήνυμα:


« Η παρουσία φωλιάζει σε απουσίες
Zήτα μου ό,τι θες »
Νύχτες ονείρου…

Είναι κάποιες νύχτες που σου σπρώχνουν βαθιά στα ρουθούνια, ανέμους από στιγμές που πέθαναν παλιά. Απλά στιγμιότυπα της συνειδητότητάς σου, γεμάτα αισθήσεις. Ζωές του ενός λεπτού, που ενεργοποίησαν όλα σου τα κύτταρα και μετά χάθηκαν στον χρόνο… Πράσινες εκδρομές που ζωγράφισαν ευχές σε γαλάζιο φόντο…

Ενα τέτοιο φλάς-μπάκ κάθε τόσο, κάνει το τώρα ακαθόριστο… Κάνει το εδώ ένα μόνιμο ταξίδι. Συνήθως ευθύνεται ένα τραγούδι, μια καλπάζουσα μελωδία που αλλάζει την πίεση ροής του αίματος, λόγω της αυξημένης ζήτησης οξυγόνου απ’τους ιστούς, αναγκάζοντας την καρδιά να χτυπά σε ασυνήθιστους ρυθμούς. Έπειτα ο οργανισμός μπαίνει σε διαδικασίες που μόνο ο ίδιος γνωρίζει και οι διαστάσεις χάνουν το σχήμα τους, κάνοντας τον χώρο να μοιάζει άχωρος σ’ εναν άχρονο χρόνο…

Κάπου εκεί, η προσωπική πραγματικότητα ζωγραφίζει το άμεσο μέλλον με πινέλα τα πεπραγμένα και χρώματα τις προσδοκίες, στο καναβάτσο του στιγμιαίου παρόντος…

Μιά αληθινή συνωμοσία του σκοτεινού τμήματος του εγκεφάλου με ότι πιο απτό έχει να σου προσφέρει η ζωή, που είτε σε βρίσκει σύμφωνο είτε όχι, έχει τον τρόπο να σου επιβάλει τους σκοπούς της. Κάπως έτσι, γίνεσαι εσύ το όνειρο και η ζωή το υπoκείμενο, κι η αλήθεια σου πραγματώνει μια υπέροχη άβυσσο…


Άκου...

http://www.youtube.com/watch?v=5UIg5CyS74E&feature=related


"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 11/08/2009 11:34:57
Μήνυμα:


Alkyoni Papadaki
Το χρώμα του φεγγαριού


"...-Τι χρώμα έχει η λύπη; ρώτησε το αστέρι την κερασιά και παραπάτησε στο ξέφτι κάποιου σύννεφου που περνούσε βιαστικά. Δεν άκουσες;
Σε ρώτησα τι χρώμα έχει η λύπη;
-Έχει το χρώμα που παίρνει η θάλασσα την ώρα που γέρνει ο ήλιος στην αγκαλιά της. Ένα βαθύ άγριο μπλε.
-Τι χρώμα έχουν τα όνειρα;
-Τα όνειρα; Τα όνειρα έχουν το χρώμα του δειλινού.
-Τι χρώμα έχει η χαρά;
-Το χρώμα του μεσημεριού, αστεράκι μου.
-Και η μοναξιά;
-Η μοναξιά έχει χρώμα μενεξελί.
-Τι όμορφα που είναι τα χρώματα! Θα σου χαρίσω ένα ουράνιο τόξο, να το ρίχνεις επάνω σου όταν κρυώνεις.
Το αστέρι έκλεισε τα μάτια του κι ακούμπησε στο φράχτη.
Έμεινε κάμποσο εκεί και ξεκουράστηκε.
-Και η αγάπη; ξέχασα να σε ρωτήσω. τι χρώμα έχει η αγάπη;
-...Το χρώμα που έχουν τα μάτια του Θεού, απάντησε το δέντρο.
-Τι χρώμα έχει ο έρωτας;
-Ο έρωτας έχει το χρώμα του φεγγαριού, όταν είναι πανσέληνος.
-Έτσι, ε; Ο έρωτας έχει το χρώμα του φεγγαριού, είπε τ' αστέρι...
Κοίταξε μακριά στο κενό...Και δάκρυσε..."

Άκου...


http://www.youtube.com/watch?v=eBKYuBvraGU&feature=related

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 11/08/2009 15:34:30
Μήνυμα:

Αυτό ήταν για πριν αλλά κατά λάθος έβαλα το άλλο..
Όπως και νάναι και τα δυό είναι υπέροχα...

http://www.youtube.com/watch?v=xeaH6I2OuHc&feature=related

μάθε τη γλώσσα της σιωπής κι ύστερα έλα να μου πεις...

http://www.youtube.com/watch?v=9rRODCQBxik&feature=related

ας το παράθυρο ανοιχτό σ΄όλες τις καταιγίδες..

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Edited by - lorenzo on 11/08/2009 15:45:50


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 11/08/2009 16:39:47
Μήνυμα:

Κάθισε εδώ κοντά μου
Μου 'λειψες ξαφνικά
Έτσι όπως πέφτει ο ήλιος
Χτυπάει η μοναξιά
Μείνε λιγάκι ακόμα
Κάτι έχω να σου πω
Να πάρει ο αέρας χρώμα

Αχ, για να γεννηθείς εσύ κι εγώ
Γι' αυτό, για να σε συναντήσω
Γι' αυτό έγινε ο κόσμος μάτια μου
Γι' αυτό, για να σε συναντήσω

Δεν έχει αρχή και τέλος
Δεν έχει μέτρημα
θάλασσα που κυλάει
αυτό το αίσθημα
στο πιο βαθύ σκοτάδι
στη δυνατή βροχή
γιορτάζει η αγάπη,
γιορτάζει η αγάπη
της νύχτας το σκοτάδι
φωτίζει το φιλί

http://www.youtube.com/watch?v=wBiZgZ5KFvo&feature=related


Αχ, για να γεννηθείς εσύ κι εγώ
Γι' αυτό, για να σε συναντήσω
Γι' αυτό έγινε ο κόσμος μάτια μου
Γι' αυτό, για να σε συναντήσω...


"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 11/08/2009 16:44:20
Μήνυμα:

Αυτοκόλλητο…..είναι μια επιφάνεια απολύτως εφαπτόμενη με μια άλλη της ιδίας υφής.
Πρέπει…. να έχουν την ιδία υφή…...ας πούμε το χάδι πάει με το βελούδο η το φιλί με το χαμόγελο..και η καταιγίδα απλώνεται επάνω στο πάθος έτσι που να μην περισσεύει , έξω, ούτε ένα εκατοστό λαχτάρας.
Πρώτα αφαιρούμε την διάφανη μεμβράνη, ώστε να πέσουν οι προμετωπίδες που τρομάζουν την αίσθηση..
Το ακουμπάμε απαλά με σταθερότητα και προστασία , όπως όταν πιέζουμε το φρεσκοφυτεμένο χώμα των λουλουδιών..
Ύστερα αρχίζει η εξερεύνηση της στιλπνότητας , μια απαίτηση που ανεβάζει την λαμπρότητα του στον πολύχρωμο ουρανό..
Κάθε φυσαλίδα αέρα , εξαφανίζεται στο άγγιγμα της συνάθροισης τόσων κυττάρων…..δίνουν την εντύπωση ενός μελισσιού που ζουζουνίζει.
Όλες οι γωνίες , στρογγυλεύουν ανάμεσα στις δυο επιφάνειες όπου καθρεφτίζεται το όραμα των αγγελων....
ξέρεις οι άγγελοι είναι εδώ επειδή ζήλεψαν την αγάπη

Τέλος σκίζουμε κάθε μικρό κομματάκι από ''πρέπει'', ''ίσως'', ''αν''απο τις άκρες του αυτοκόλλητου, έτσι που εξαφανίζεται κάθε αντίσταση στις τριβές των ανεμών και των κυμμάτων....

Τώρα ταξιδεύει παντού, γλιστρά ανάμεσα και φτερώνει ψηλά …
Είναι πια ολόκληρο και ολοζώντανο....οπως αξίζει σε ένα τέτοιο σχηματισμό…γιατί χωρίς να κατέχει , έχει όλο το σύμπαν στην αγκαλιά του και δίχως να γνωρίζει σχεδόν τίποτα είναι ένα φως ατέλειωτo....


http://www.youtube.com/watch?v=3e2N9tx2Cn4&feature=related

quote:
Όπως και νάναι και τα δυό είναι υπέροχα...

ΝΑΙ! ειναι υπέροχα...................


Edited by - nst on 11/08/2009 16:53:42


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 11/08/2009 17:02:27
Μήνυμα:


Αγάπη είναι να σου δίνω
χωρίς ποτέ να σου το λέω
συ να πονάς, μα εγώ να κλαίω
και στ’ άγγισμά σου να ριγώ!

Αγάπη είναι να σε κλείνω
τις νύχτες μες στα βλέφαρά μου
για να σε βλέπω στα όνειρά μου
και να σου γλυκοτραγουδώ…

Αγάπη είναι να σου παίρνω
τα βογκητά μέσ’ απ’ τα στήθια
και σαν παιδί με παραμύθια
γλυκά να σε παρηγορώ!

Αγάπη είναι εγώ να γέρνω
για να κρατιέσαι εσύ ολόρθος
εσύ ο ακριβός μου πόθος
και το αθάνατο νερό.

http://www.youtube.com/watch?v=_f1fiRtmPLY&feature=related


Άγγελε μου την καρδιά μου..


http://www.youtube.com/watch?v=Jj9tiDof4QQ&feature=related

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Edited by - lorenzo on 11/08/2009 17:08:43


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 11/08/2009 23:07:21
Μήνυμα:

.....στο ονειρο μου λυση στο αινιγμα να βρω.....


http://www.youtube.com/watch?v=fls-0DAryGo&feature=related

ηλιε μου

Edited by - nst on 11/08/2009 23:13:21


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 13/08/2009 00:10:54
Μήνυμα:

"Αν ο Θεός ξεχνούσε για μια στιγμή ότι είμαι μια μαριονέτα φτιαγμένη από κουρέλια και μου χάριζε ένα κομμάτι ζωή, ίσως δεν θα έλεγα όλα αυτά που σκέφτομαι, αλλά σίγουρα θα σκεφτόμουν όλα αυτά που λέω εδώ.

Θα έδινα αξία στα πράγματα, όχι γι'αυτό που αξίζουν, αλλά γι'αυτό που σημαίνουν. Θα κοιμόμουν λίγο, θα ονειρευόμουν πιο πολύ, γιατί για κάθε λεπτό που κλείνουμε τα μάτια, χάνουμε εξήντα δευτερόλεπτα φως.

Θα συνέχιζα όταν οι άλλοι σταματούσαν, θα ξυπνούσα όταν οι άλλοι κοιμόταν. Θα άκουγα όταν οι άλλοι μιλούσαν και πόσο θα απολάμβανα ένα ωραίο παγωτό σοκολάτα!

Αν ο Θεός μου δώριζε ένα κομμάτι ζωή, θα ντυνόμουν λιτά, θα ξάπλωνα μπρούμυτα στον ήλιο, αφήνοντας ακάλυπτο όχι μόνο το σώμα αλλά και την ψυχή μου.

Θεέ μου, αν μπορούσα, θα έγραφα το μίσος μου πάνω στον πάγο και θα περίμενα να βγει ο ήλιος. Θα ζωγράφιζα μ'ένα όνειρο του Βαν Γκογκ πάνω στα άστρα ένα ποίημα του Μπενεντέτι κι ένα τραγούδι του Σερράτ θα ήταν η σερενάτα που θα χάριζα στη σελήνη. Θα πότιζα με τα δάκρια μου τα τριαντάφυλλα, για να νοιώσω τον πόνο από τ'αγκάθια τους και το κοκκινωπό φιλί των πετάλων τους... Θεέ μου, αν είχα ένα κομμάτι ζωή...

Δεν θα άφηνα να περάσει ούτε μία μέρα χωρίς να πω στους ανθρώπους ότι αγαπώ, ότι τους αγαπώ. Θα έκανα κάθε άνδρα και γυναίκα να πιστέψουν ότι είναι οι αγαπητοί μου και θα ζούσα ερωτευμένος με τον έρωτα.

Στους ανθρώπους θα έδειχνα πόσο λάθος κάνουν να νομίζουν ότι παύουν να ερωτεύονται όταν γερνούν, χωρίς να καταλαβαίνουν ότι γερνούν όταν παύουν να ερωτεύονται! Στο μικρό παιδί θα έδινα φτερά, αλλά θα το άφηνα να μάθει μόνο του να πετάει. Στους γέρους θα έδειχνα ότι το θάνατο δεν τον φέρνουν τα γηρατειά αλλά η λήθη.

Τι μέρα γεννηθήκατε;
ΜήναςΙανΦεβMάρAπρMάιΙούνΙούλAύγΣεπOκτNoέΔεκ Μέρα01020304050607080910111213141516171819202122232425262728293031


Έμαθα τόσα πράγματα από σας, τους ανθρώπους... Έμαθα πως όλοι θέλουν να ζήσουν στην κορυφή του βουνού, χωρίς να γνωρίζουν ότι η αληθινή ευτυχία βρίσκεται στον τρόπο που κατεβαίνεις την απόκρημνη πλαγιά. Έμαθα πως όταν το νεογέννητο σφίγγει στη μικρή παλάμη του, για πρώτη φορά, το δάχτυλο του πατέρα του, το αιχμαλωτίζει για πάντα.

Έμαθα πως ο άνθρωπος δικαιούται να κοιτά τον άλλον από ψηλά μόνο όταν πρέπει να τον βοηθήσει να σηκωθεί. Είναι τόσα πολλά τα πράγματα που μπόρεσα να μάθω από σας, αλλά δεν θα χρησιμεύσουν αλήθεια πολύ, γιατί όταν θα με κρατούν κλεισμένο μέσα σ'αυτή τη βαλίτσα, δυστυχώς θα πεθαίνω.

Να λες πάντα αυτό που νιώθεις και να κάνεις πάντα αυτό που σκέφτεσαι. Αν ήξερα ότι σήμερα θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ'έβλεπα να κοιμάσαι, θα σ'αγκάλιαζα σφιχτά και θα προσευχόμουν στον Κύριο για να μπορέσω να γίνω ο φύλακας της ψυχής σου. Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ'έβλεπα να βγαίνεις απ' την πόρτα, θα σ'αγκάλιαζα και θα σού ‘δινα ένα φιλί και θα σε φώναζα ξανά για να σου δώσω κι άλλα.

Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα άκουγα τη φωνή σου, θα ηχογραφούσα κάθε σου λέξη για να μπορώ να τις ακούω ξανά και ξανά. Αν ήξερα ότι αυτές θα ήταν οι τελευταίες στιγμές που σ' έβλεπα, θα έλεγα "σ' αγαπώ" και δεν θα υπέθετα, ανόητα, ότι το ξέρεις ήδη.

Υπάρχει πάντα ένα αύριο και η ζωή μας δίνει κι άλλες ευκαιρίες για να κάνουμε τα πράγματα όπως πρέπει, αλλά σε περίπτωση που κάνω λάθος και μας μένει μόνο το σήμερα, θα 'θελα να σου πω πόσο σ'αγαπώ κι ότι ποτέ δεν θα σε ξεχάσω. Το αύριο δεν το έχει εξασφαλίσει κανείς, είτε νέος είτε γέρος.

Σήμερα μπορεί να είναι η τελευταία φορά που βλέπεις τους ανθρώπους που αγαπάς. Γι' αυτό μην περιμένεις άλλο, κάν'το σήμερα, γιατί αν το αύριο δεν έρθει ποτέ, θα μετανιώσεις σίγουρα για τη μέρα που δεν βρήκες χρόνο για ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά, ένα φιλί και ήσουν πολύ απασχολημένος για να κάνεις πράξη μια τελευταία τους επιθυμία. Κράτα αυτούς που αγαπάς κοντά σου, πες τους ψιθυριστά πόσο πολύ τους χρειάζεσαι, αγάπα τους και φέρσου τους καλά, βρες χρόνο για να τους πεις "συγνώμη", "συγχώρεσέ με", "σε παρακαλώ", "ευχαριστώ" κι όλα τα λόγια αγάπης που ξέρεις.

Κανείς δεν θα σε θυμάται για τις κρυφές σου σκέψεις. Ζήτα απ' τον Κύριο τη δύναμη και τη σοφία για να τις εκφράσεις. Δείξε στους φίλους σου τι σημαίνουν για σένα."

Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες

Απο το Νο 1 .....που ειπα να κανω επανάληψη....


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 13/08/2009 11:57:03
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=XwusuGALtGc


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 13/08/2009 13:03:03
Μήνυμα:


http://www.youtube.com/watch?v=lv-WQ1YlJuU&feature=related

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 13/08/2009 16:22:23
Μήνυμα:

Εμείς Οι Λίγοι

Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης
με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια.

Είμαστε οι αλύτρωτοι στοχαστές και οι τραγικοί ερωτευμένοι.

Χίλιοι ήλιοι κυλούνε μες στο αίμα μας
κι ολούθε μας κυνηγά το όραμα του απείρου.

Η φόρμα δεν μπορεί να μας δαμάσει.

Εμείς ερωτευτήκαμε την ουσία τού είναι μας
και σ' όλους μας τους έρωτες αυτήν αγαπούμε.

Είμαστε οι μεγάλοι ενθουσιασμένοι κι οι μεγάλοι αρνητές.

Κλείνουμε μέσα μας τον κόσμο όλο και δεν είμαστε τίποτα απ' αυτόν τον κόσμο.

Οι μέρες μας είναι μια πυρκαγιά κι οι νύχτες μας ένα πέλαγο.
Γύρω μας αντηχεί το γέλιο των ανθρώπων.

Γιώργος Μακρής


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 13/08/2009 16:23:42
Μήνυμα:


Το Κάλεσμα του Εραστή"

Που είσαι αγαπημένη; Μήπως σ' εκείνο το μικρό
παράδεισο, να ποτίζεις τα λουλούδια που σε κοιτάνε
όπως τα βρέφη το στήθος της μάνας;

Ή μήπως στο δωμάτιό σου, όπου ο βωμός
της αρετής στήθηκε προς τιμή σου
και που σ' αυτόν προσφέρεις θυσία την ψυχή και την
καρδιά μου;

Ή ανάμεσα στα βιβλία, γυρεύοντας ανθρώπινη γνώση
ενώ είσαι γεμάτη ουράνια σοφία;
Ω συντρόφισσα της ψυχής μου, που είσαι;
Προσεύχεσαι στο ναό; Ή καλείς τη Φύση στο λιβάδι,
λιμάνι των ονείρων σου;

Είσαι στις καλύβες των φτωχών, παρηγορώντας
τους πονεμένους με τη γλύκα της ψυχής σου
και γεμίζοντας τα χέρια τους με τη γενναιοδωρία σου;
Είσαι το πνεύμα του Θεού παντού.
Είσαι δυνατότερη απ' τους αιώνες.

Θυμάσαι τη μέρα που συναντηθήκαμε, όταν
μας τύλιγε το φωτοστέφανο του πνεύματός σου;
Και πλανούνταν γύρω μας οι ¶γγελοι του Έρωτα
δοξολογώντας τις πράξεις της ψυχής;

Θυμάσαι τα μονοπάτια και τα δάση που περπατούσαμε
μ' ενωμένα τα χέρια, σφιχταγκαλιασμένοι
σα να κρυβόμαστε μέσα στους ίδιους μας τους εαυτούς;

Θυμάσαι την ώρα που σ' αποχαιρέτησα
και το αγνό φιλί σου πάνω στα χείλη μου;
Εκείνο το φιλί που με δίδαξε ότι η ένωση
χειλιών ερωτευμένων
φανερώνει ουράνια μυστικά ανέκφραστα απ' τη
γλώσσα.
Ήταν η εισαγωγή σ' ένα μακρόσυρτο στεναγμό
σαν την ανάσα του Παντοδύναμου που έκανε άνθρωπο
το χώμα.

Εκείνος ο στεναγμός μ' οδήγησε στον πνευματικό
κόσμο
δείχνοντάς μου τη δόξα της ψυχής μου.
Κι αιώνια εκεί θα μείνει μέχρι πάλι να ενωθούμε.

Θυμάμαι όταν με φίλαγες και με φίλαγες
και δάκρυα έτρεχαν στα μάγουλά σου κι έλεγες:
"Συχνά πρέπει να χωρίζονται τα γήινα σώματα για
γήινους σκοπούς
και χώρια να ζουν ο κόσμος τ' αναγκάζει.
Μα ο Έρωτας κρατάει στα χέρια του το πνεύμα
ενωμένο
μέχρι να φτάσει ο θάνατος, να πάρει ενωμένες ψυχές.

Πήγαινε, αγαπημένε. Η Ζωή σε διάλεξε
εκπρόσωπό της.
Υπάκουσέ την, γιατί είναι η Ομορφιά που προσφέρει
στον πιστό της
την κούπα της γλύκας της ζωής.
Όσο για τη δική μου αδειανή αγκαλιά, η αγάπη σου
θα 'ναι η παρηγοριά μου. Κι η θύμησή σου
Αιώνιος Γάμος."

Που είσαι τώρα, άλλε μου εαυτέ; Είσαι ξύπνια
μέσα στη σιωπή της νύχτας; Ας σου φέρνει
ο καθάριος άνεμος τους χτύπους της καρδιάς μου
κι όλη μου την αγάπη.

Χαϊδεύεις άραγε το πρόσωπό μου με τη θύμησή σου;
Η εικόνα δεν είναι πια σωστή,
γιατί η θλίψη έριξε τη σκιά της
στην άλλοτε χαρούμενη έκφρασή μου.

Τα δάκρυα μάραναν τα μάτια μου που
καθρέφτιζαν την ομορφιά σου
και ξέραναν τα χείλια που γλύκαινες με τα φιλιά σου.

Που είσαι αγαπημένη; Ακούς το κλάμα μου
πέρα απ' τον ωκεανό; Καταλαβαίνεις την ανάγκη μου;
Γνωρίζεις πόσο μεγάλη είναι η υπομονή μου;
Υπάρχει στον άνεμο κάποιο πνεύμα για να σου φέρει
την ανάσα της ετοιμοθάνατης νιότης μου; Υπάρχει
μυστική επικοινωνία ανάμεσα στους αγγέλους
για να σου φέρει το παράπονό μου;

Που είσαι, όμορφο αστέρι μου; Το σκοτάδι της ζωής
μ' έριξε στην αγκαλιά του. Η θλίψη με νίκησε.
Πάρε το χαμόγελό σου στον ουρανό.
Θα 'ρθει και θα με ζωντανέψει!
Ανάσανε την ευωδιά σου στον άνεμο! Θα με στηρίξει!

Που είσαι, αγαπημένη;
Ω, πόσο μεγάλη είναι η Αγάπη!
Και πόσο μικρός εγώ!

Χαλιλ Γκιμπράν...


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 13/08/2009 16:40:09
Μήνυμα:

Αυτο εδω ηταν η χαριστική βολή ...τοτε που έπρεπε..που θελησα ...που ηταν να συμβεί....
Μα θαρρώ οτι ο χρόνος παίζει, κανοντας ολα τα απιθανα γεωμετρικά σχήματα...η μήπως εμεις σχεδιάζουμε? Ας ειναι ..κύκλους γράφει και γυρίζει...και τώρα ειναι πιο αναγκαίο απο ποτέ...
Η επανάληψη παύει οταν η αγάπη , το φως και η ζωή κατακτήσουν τα αντιθετα που ενισχύουν τους πόλους της ορμής.


ΑΡΧΙΛΟΧΟΣ

ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΘΡΥΨΑΛΑ

Θυμέ, θυμ' αμηχάνοισι κήδεσιν κυκώμενε
ανάδυ, δυσμενών δ' άλεξευ προσβαλών εναντίον
στέρνον ενδόκοισιν, εχθρών πλησίον κατασταθείς
ασφαλέως· και μήτε νικών αμφαδήν αγάλλεο
μήτε νικηθείς εν οίκω καταπεσών οδύρεο·
αλλά χαρτοίσιν τε χαίρε και κακαίσιν ασχάλα
μή λίην· γίγνωσκε δ' οίος ρυσμός ανθρώπους έχει.


Καρδιά μου, αμήχανη καρδιά, πως μπερδεύτηκες έτσι;
Περιπλοκή υπόθεση η δυστυχία. Συγκροτήσου.
αποφάσισε την αιχμή σου, ισχυρίσου την ορμή σου,
τρέξε την ετοιμότητα σου, στάσου την αντοχή σου.
Όταν νικάς, μην ανοίγεσαι πολύ στην ικανοποίηση.
Όταν νικιέσαι, μην κλείνεσαι τελείως στην απελπισία.
Συγκρατημένα. Συγκροτημένα.
Δυο τρεις κινήσεις είναι η ζωή. Μάθε τις επιτέλους.


ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΠΛΑΝΑΣ


http://www.youtube.com/watch?v=l1hF-VS1bGs&feature=related
Enchantment - Chris Spheeris & Paul Voudouris


Edited by - nst on 13/08/2009 16:47:04


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 15/08/2009 15:41:49
Μήνυμα:

Κατάθεσις ψυχής ...

There is no reason, there is no rhyme
It's crystal clear
I hear your voice
And all the darkness disappears.......


http://www.youtube.com/watch?v=d77XZoBYAqY&feature=related


And your the wind that's underneath my wings......


Edited by - nst on 15/08/2009 15:44:05


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 15/08/2009 20:25:53
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=hj0dIPIkUuI&feature=related

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 15/08/2009 20:43:45
Μήνυμα:

Πάλι μέτρησα τ΄αστέρια κι όμως κάποια λείπουνε
μόνο τα δικά σου χέρια δε μ΄ εγκαταλείπουνε
πώς μ΄αρέσουν τα μαλλιά σου στη βροχή να βρέχονται
τα φεγγάρια στο κορμί σου να πηγαινοέρχονται

Να κοιμηθούμε αγκαλιά να μπερδευτούν τα όνειρά μας
και στων φιλιών τη μουσική ρυθμό να δίνει η καρδιά μας
Να κοιμηθούμε αγκαλιά να μπερδευτούν τα όνειρά μας
για μια ολόκληρη ζωή να είναι η βραδιά δικιά μας

Τα φιλιά σου στο λαιμό μου μοιάζουνε με θαύματα
σαν τριαντάφυλλα που ανοίγουν πριν απ΄τα χαράματα
στων ματιών σου το γαλάζιο έριξα τα δίχτυα μου
στις δικές σου παραλίες θέλω τα ξενύχτια μου

Να κοιμηθούμε αγκαλιά να μπερδευτούν τα όνειρά μας
και στων φιλιών τη μουσική ρυθμό να δίνει η καρδιά μας
Να κοιμηθούμε αγκαλιά να μπερδευτούν τα όνειρά μας
για μια ολόκληρη ζωή να είναι η βραδιά δικιά μας


http://www.youtube.com/watch?v=59_8-1E8DIs&feature=related


"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 15/08/2009 21:13:39
Μήνυμα:

Κάτι ελάχιστο απο αυτό το τριαντάφυλλο μιας καρδιάς------------------

.Αυτό που είναι σημαντικό δεν το βλέπουμε….
-Σίγουρα...
-Είναι όπως και με το λουλούδι. Αν αγαπάς ένα λουλούδι που βρίσκεται σε κάποιο αστέρι, είναι γλυκό να κοιτάζεις τον ουρανό. Όλα τ’αστέρια τότε είναι ανθισμένα.
-Σίγουρα...
- Είναι όπως με το νερό. Ότι μου είχες δώσει να πιω ηταν όπως μια μουσική, εξ αιτίας του ΄ήχου που έκανε το μαγκάνι και το σχοινί….θυμάσαι…..ηταν πολύ ωραίο.
- Και βέβαια…
- Θα κοιτάζεις την νύχτα τα’ αστέρια. Το δικό μου είναι πολύ μικρό για να σου δείξω που βρίσκεται. Έτσι είναι καλύτερα. Το αστέρι μου θα είναι για σένα ένα από τ΄αστέρια. Τότε θα σ’αρέσει να κοιτάζεις όλα τ’αστέρια....Ολα θα είναι φίλοι σου. Κι ύστερα, θα θελα να σου κάνω δώρο...
Γέλασε πάλι.
-Α! μικρό μου ανθρωπάκι, μικρό μου ανθρωπάκι, μου αρέσει να σ’ ακούω να γελάς!
-Ακριβώς αυτό θα είναι το δώρο μου…αυτό θα να όπως με το νερό....
-Τι θέλεις να πείς?
-Οι άνθρωποι έχουν αστέρια που δεν είναι ίδια. Για εκείνους που ταξιδεύουν, τ’ αστέρια είναι οδηγοί. Για άλλους δεν είναι παρά μικρά φώτα. Για άλλους τους σοφούς, είναι προβλήματα. Για τον μπίζνεσμαν μου, ηταν από χρυσάφι. Μα όλα τούτα τ΄αστέρια σωπαίνουν. Εσύ θα εχεις αστέρια που κανείς άλλος δεν θα έχει....
-Τι θέλεις να πείς?
-Αφού εγώ θα είμαι ένα από αυτά , κι αφου θα γελάω σ’ ένα απ’ αυτά, τότε για σένα θα είναι σαν να γελούν όλα τ’ αστέρια. Θα έχεις εσύ αστέρια που ξέρουν να γελάνε!
Και γέλασε πάλι.
-Κι όταν θα εχεις παρηγορηθεί [ πάντα παρηγοριέται κανείς], θα είσαι ευχαριστημένος που μ’ έχεις γνωρίσει..
Θα είσαι πάντα φίλος μου. Πάντα θα γελάς με μένα. Και θ΄ανοίγεις καμία φορά το παράθυρο σου, έτσι, για την ευχαρίστηση...Και οι φίλοι σου θα σε κοιτάζουν κατάπληκτοι να γελάς, κοιτάζοντας τον ουρανό.
Τότε, εσύ θα τους λές:<< Ναι, τα’ αστέρια με κάνουν πάντα να γελάω>>! Και θα σε περνάνε πάντα για τρελό. Σου σκάρωσα ένα πολύ πονηρό παιχνίδι….
Και γέλασε ξανά.
-Θα είναι σαν να σου έχω δώσει αντί γι αστέρια, μικρά κουδουνάκια που ξέρουν να γελούν......

Απόσπασμα από το << Μικρό Πρίγκηπα>>


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 16/08/2009 11:36:01
Μήνυμα:


Το να γράφεις είναι μάταιο
Το να μη γράφεις αδύνατο.
Έτσι κάθε μέρα ματαιοπονείς
γιατί το μόνο πιο οδυνηρό
από τη γραφή
είναι να μη γράφεις καθόλου.

Ν.Δ.

http://www.youtube.com/watch?v=Gs_MffoBcXU&feature=related


"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 16/08/2009 16:13:23
Μήνυμα:

<< Η θεότητα, μας γνωρισε την αγαπη για να μπορέσει να ''μιλήσει'' μαζί μας, αλλά αυτο που εξευγενίζει περα απο καθε τι, το ανθρώπινο ον ειναι ο σεβασμός στην αλήθεια του έρωτα.....>>
Τότε και οι δυο ξεχυλίζουν απο το φως μεσα τους ....
τοτε αντεχεται η λάμψη Του...
τότε τα φτερά σου ενωνονται με εκεινα των αγγέλων..
τότε η ψυχή χαμογελάει με ενα απεραντο ανοιγμα που τσουζει τις ακρες των χειλιων σου...
τοτε η φύση ολη δροσίζεται ...και οι δροσοσταλίδες της καρδιάς ξεβάφουν καθε ανυδρο και σκοτεινό πέρασμα...
τοτε η σιωπή ειναι μια τεράστια ηχώ που αντανακλά ολο το κρυμμενο μεγαλείο...

http://www.youtube.com/watch?v=BnH7Z77vo70


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 18/08/2009 09:56:14
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=gQcJizx2-Yo

Καλημερα


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 18/08/2009 10:09:29
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=X7CfStPyJjY

να που το βρήκα..


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 21/08/2009 23:27:43
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=cEbM8mfb3tY&feature=related


Είναι ωρες που ολα γυρνούν ανάποδα ..εκει που νόμιζες οτι κατι καταφερες ..οτι η λογική σου πηρε τα επανω της ...ερχεται ενα θαλασσινό αεράκι απο εκεινα που τρυπώνουν αναμεσα στα μαλλια σου ...μια γευση οινοπνευματος ... ενα σφίξιμο στην παλαμη του χεριου σου....και ποσο θα ηθελες να ησουν εκει..μαζι

http://www.youtube.com/watch?v=NV0JfRS9SF8&feature=related


Edited by - nst on 21/08/2009 23:40:55


Συγγραφέας Μηνύματος: pyramid
Απάντησε την: 25/08/2009 13:56:37
Μήνυμα:

Lorenzo
Σιγά μην κολλάω με τον Αδαμαντίδη, δεν τον πάω σου λέω παιδί μου ούτε που να τον βλέπω….

Βάλε αυτό

Cesaria Evora

ή έναν Λειβαδίτη

Κι όταν πεθάνουμε να μας θάψετε κοντά-κοντά
για να μην τρέχουμε μέσα στη νύχτα να συναντηθούμε.

-----------------------------------------------------
Θυμάσαι τις νύχτες; Για να σε κάνω να γελάσεις περπατούσα πάνω
στο γυαλί της λάμπας.
«Πώς γίνεται αυτό;» ρώταγες. Μα ήταν τόσο απλό αφού μ’ αγαπούσες.


Η αγάπη θέλει λιγότερα λόγια, είναι λιτή και μάλλον γι΄αυτό δεν γίνεται αντιληπτή.
Τεσπα, περί ορέξεως κολοκυθόπιτα, ο καθένας έχει τις απόψεις του.


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 28/08/2009 16:03:02
Μήνυμα:

Δίχως ἐσέ
Δίχως ἐσὲ δὲν θἄβρισκαν
νερὸ τὰ περιστέρια
δίχως ἐσὲ δὲ θἄναβε
τὸ φῶς ὁ Θεὸς στὶς βρύσες του

Μηλιὰ σπέρνει στὸν ἄνεμο
τ᾿ ἄνθη της, στὴν ποδιά σου
φέρνεις νερὸ ἀπ᾿ τὸν οὐρανό,
φῶτα σταχυῶν κι ἀπάνω σου
φεγγάρι ἀπὸ σπουργῖτες.


Νικηφόρος Βρεττάκος


γυμνουλι με μαζεμενα τα φτερακια του...

Edited by - nst on 28/08/2009 16:04:28


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 29/08/2009 02:06:16
Μήνυμα:


Τὸ καθαρότερο πράγμα τῆς δημιουργίας

Δὲν ξέρω, μὰ δὲν ἔμεινε καθόλου σκοτάδι.
Ὁ ἥλιος χύθηκε μέσα μου ἀπὸ χίλιες πληγές.
Καὶ τούτη τὴ λευκότητα ποὺ σὲ περιβάλλω
δὲ θὰ τὴ βρεῖς οὔτε στὶς Ἄλπεις, γιατὶ αὐτὸς ὁ ἀγέρας
στριφογυρνᾶ ὡς ἐκεῖ ψηλὰ καὶ τὸ χιόνι λερώνεται.
Καὶ στὸ λευκὸ τριαντάφυλλο βρίσκεις μιὰ ἰδέα σκόνης.
Τὸ τέλειο θαῦμα θὰ τὸ βρεῖς μοναχὰ μὲς στὸν ἄνθρωπο:
λευκὲς ἐκτάσεις ποὺ ἀκτινοβολοῦν ἀληθινὰ
στὸ σύμπαν καὶ ὑπερέχουν. Τὸ πιὸ καθαρὸ
πράγμα λοιπὸν τῆς δημιουργίας δὲν εἶναι τὸ λυκόφως,
οὔτε ὁ οὐρανὸς ποὺ καθρεφτίζεται μὲς στὸ ποτάμι,
οὔτε ὁ ἥλιος πάνω στῆς μηλιᾶς τ᾿ ἄνθη. Εἶναι ἡ ἀγάπη.


Ν. Βρεττάκος

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 29/08/2009 02:13:17
Μήνυμα:


Μεταρσίωση

Τὸ πνεῦμα μου, σὰν οὐρανός, σὰν ὠκεανός, σὰν θάλασσα,
λύνεται ἀπόψε στὸ ἄπειρο χωρὶς νὰ βρίσκει ἀναπαμό.
Τὶς ζῶνες γύρω του ἔσπασε καὶ ἀνατινάζεται θερμὸ
τὸ πνεῦμα μου σὰν οὐρανός, σὰν ὠκεανός, σὰν θάλασσα.

Σὰν γαλαξίας ἀπέραντος τὸ σύμπαν σέρνω στὸ χορό.

Ἥλιο τὸν ἥλιο γκρέμισα, θόλο τὸ θόλο χάλασα,
κι εἶμαι σὰν μίαν ἀπέραντη, πλατιὰ γαλάζια θάλασσα,
ποὺ οἱ στενοὶ πάνω μου οὐρανοὶ δὲ μοῦ σκεπάζουν τὸ νερό.

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 29/08/2009 02:19:49
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=F9MxvlXALw8&eurl=http%3A%2F%2Fvithos-psihis.pblogs.gr%2F2009%2F02%2Fthalassa-mana-galazia-moira-moy-esy.html&feature=player_embedded

Παράμ παράμ παράμ γυρνάω χορεύω
στην άμμο του χειμώνα με τα φύκια
τη θάλασσα που αρρώστησε γιατρεύω
και κάνω με τα αστέρια σκουλαρίκια

Παράμ παράμ παράμ παραμονεύει
στο πέλαγο του χρόνου το καράβι
μια άγκυρα η ζωή μου ζητανεύει
το βάθος του έρωτα της να συλλάβει

Θάλασσα μάνα μοίρα μου εσύ
γαλάζια μοίρα
για παραμάνα στον ώμο χρυσή τον ήλιο πήρα
θάλασσα μνήμη μαύρο μου ασήμι
πάρ' την καρδιά μου και κάν' την μισή
του ανέμου αγρίμι

Θάλασσα μάνα μοίρα μου εσύ
γαλάζια μοίρα
για παραμάνα

Παράμ παράμ παράμ παραμυθένιο
ναυάγιο μες στα σύννεφα η σελήνη
κορμί του Ποσειδώνα σιδερένιο
ποιο πέτρινο μουσείο να σε κλείνει

Θάλασσα μάνα μοίρα μου εσύ
γαλάζια μοίρα
για παραμάνα στον ώμο χρυσή τον ήλιο πήρα
θάλασσα μνήμη μαύρο μου ασήμι
πάρ' την καρδιά μου και κάν' την μισή
του ανέμου αγρίμι

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Edited by - lorenzo on 29/08/2009 02:39:30


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 29/08/2009 02:26:57
Μήνυμα:


http://www.youtube.com/watch?v=dT48eaK0MYI&eurl=http%3A%2F%2Fanamella.pblogs.gr%2Ftags%2Fagapi-gr.html&feature=player_embedded


Όπως τυλίγονταν τα χέρια στο σώμα
κι όπως έσπαγε σ' αστέρια η βραδιά
σου είχα αγγίξει δειλά την καρδιά
σ' αγαπάω

Κι όπως έπεφταν τ' αστέρια στο χώμα
Κι όπως πέφταν στη γη τα κορμιά
σου βρήκα μόνο μια λέξη να πω
σ' αγαπάω

Ο άγγελός μου, ο άνθρωπός μου, ο θάνατός μου
Εσύ

Εσύ που έστρεφες αργά το μαχαίρι
Εσύ που μου 'παιρνες γλυκά τη ζωή
Εσύ

Κι όταν μου έστρεφες αργά το μαχαίρι
κι όταν μου έπαιρνες γλυκά τη ζωή
πάλι μια λέξη μοναχά σου 'χα πει
σ' αγαπάω
κι όπως παλεύαμε έτσι χέρι με χέρι
κι όπως δεν είχα πια καρδιά να πιαστώ
βρήκα και πάλι ένα τρόπο να πω
σ' αγαπάω

Ο άγγελος μου,ο άνθρωπός μου, ο θάνατός μου
Εσύ

Εσύ που έστρεφες αργά το μαχαίρι
Εσύ που μου 'παιρνες γλυκά τη ζωή
Εσύ


Γύρω ο κόσμος περπατά σε ζευγάρια
κι εγώ μονάχη σ' ένα σπίτι κλειστό
να χω ένα ψίθυρο στο στόμα ζεστό
σ' αγαπάω

Ο άγγελός μου Εσύ
Ο άγγελός μου...
Εσύ που έστρεφες...


Στίχοι: Νίκος Μωραΐτης
Μουσική: Στέφανος Κορκολής
Πρώτη εκτέλεση: Άλκηστις Πρωτοψάλτη


Ένα αγαπημένο τραγούδι με υπέροχους στίχους

από μια μοναδική φωνή.



Σε σένα αστεράκι μου που ξενυχτάς απόψε κρατώντας με σφικτά...

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Edited by - lorenzo on 29/08/2009 02:30:53


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 29/08/2009 02:51:36
Μήνυμα:



http://www.youtube.com/watch?v=oMejpslfERs&feature=related


Ὁ ἀγρὸς τῶν λέξεων

Ὅπως ἡ μέλισσα γύρω ἀπὸ ἕνα ἄγριο
λουλοῦδι, ὅμοια κ᾿ ἐγώ. Τριγυρίζω
διαρκῶς γύρω ἀπ᾿ τὴ λέξη.

Εὐχαριστῶ τὶς μακριὲς σειρὲς
τῶν προγόνων, ποὺ δούλεψαν τὴ φωνή,
τὴν τεμαχίσαν σὲ κρίκους, τὴν κάμαν
νοήματα, τὴ σφυρηλάτησαν ὅπως
τὸ χρυσάφι οἱ μεταλλουργοὶ κ᾿ ἔγινε
Ὅμηροι, Αἰσχύλοι, Εὐαγγέλια
κι ἄλλα κοσμήματα.

Μὲ τὸ νῆμα
τῶν λέξεων, αὐτὸν τὸ χρυσὸ
τοῦ χρυσοῦ, ποὺ βγαίνει ἀπ᾿ τὰ βάθη
τῆς καρδιᾶς μου, συνδέομαι· συμμετέχω
στὸν κόσμο.
Σκεφτεῖτε:
Εἶπα καὶ ἔγραψα, «Ἀγαπῶ».

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 29/08/2009 03:00:05
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=iOfT9lNIJOk&feature=related


pes moy ena parami8i
na krati8w.....
bres moy ena parami8i
nio8w thn zwh na feugh
xwris skopo...
hr8e pali kalokairi
pws 8a t`anteksw
ma den mporo na katalabo
ti exw kanei
kai exw ftasei edw
pws exw gini ena koubari
kai iketebo
na kseperdeuto
yparxei ena fws makria
to blepo einai poly mikro
yparxei ena fws makria
mou ftanei gia na prospa8w
einai h zwh moy
mikri ma diki moy..........."


"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 29/08/2009 03:07:36
Μήνυμα:


http://www.youtube.com/watch?v=a34ZKd1VH04&feature=related


Πες μου θάλασσα
τόσα μυστικά σου
απ' τον κόσμο κρύβεις
και μες τη σιωπή στα βαθιά
χρόνια τα κλείνεις

Ποια ναυάγια
λάθη αλλοτινά σου
λάφυρα της μνήμης
με μαργαριτάρια ακριβά
χρόνια τα ντύνεις

Θάλασσά μου σαν και σένα κάποτε
φουρτούνες σήκωνα και γω
Στα νερά μου τ' αγριεμένα αγάπες
αδικούσα δίχως να σκεφτώ
κι έστειλα πολλές φορές καράβια
στης καρδιάς μου το βυθό
ίδια εγώ με σένα.

Θάλασσα μου σαν και σένα τώρα
με ναυάγια ζω και γω παλιά,
για όσες χάθηκαν ζωές στην μπόρα
το μετάνιωσα μα είναι αργά
και 'χω κάνει πια τα λάθη δώρα
δυο κοράλλια αληθινά
στην καρδιά κλεισμένα
ίδια εγώ με σένα.

Πες μου θάλασσα,
πόσα μυστικά σου,
λάφυρα της μνήμης
με μαργαριτάρια ακριβά
χρόνια τα ντύνεις.

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 29/08/2009 03:10:53
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=8FuQ1sc4z1c&feature=related


Τα γιατί που μείναν πίσω
ρίζες βγάλαν μέσα στα όνειρα μου.
Όποιο μέλλον και να ζήσω
πάντα βρίσκω παρελθόν μπροστά μου.

Κι όλα αυτά που φοβάμαι...
Όλα αυτά που φοβάμαι είναι ακόμα εδώ.

Σαν κερί που λιώνει
Η αγάπη καίει και λυτρώνει
Ιερό και Μέκκα το χθες που κρύβει μια γυναίκα
Να σε δω να γελάς
Μου φτάνει απόψε για να ξαναρχίσω
Να πετάξω ψηλά
Να ανοίξω μόνη φτερά

Η ταχύτητα του χρόνου
στάχτη αφήνει πάνω στο κορμί μου
Ό,τι απέμεινε δικό μου
το 'χει πια ξεχάσει η αφή μου.

Κι όλα αυτά που φοβάμαι είναι ακόμα εδώ

Όποιο μέλλον και να αγγίξω
πάντα βρίσκω παρελθόν μπροστά μου

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 29/08/2009 13:41:16
Μήνυμα:


Ο χρονος ειναι ο χειρότερος γιατρός.
Σε καίει,σε σκορπάει και σε παγώνει.
Μα εσυ σε λιγο δεν θα βρισκεσαι εδω.
Καποιοι αλλοι θα παλευουν με τη σκονη.
Θελεις ξανα να αποτελειωσεις μοναχος,ενα ταξιδι που ποτε δν τελειωνει.

Κατω απ'τα ρουχα σου ξυπναει ο πιο παλιος θεος.
Μες στις βαλιτσες σου στριμωχνονται ολοι οι δρομοι.
Ποιοι χαρτες σου ζεστανανε ξανα το μυαλο?
Ποιες θαλασσες στεγνωνουν στο μικρο σου κεφαλι?
Ποιος ανεμος σε παιρνει πιο μακρυα απο εδω?
Πες μου ποιο φοβο αγαπησες παλι?

Σε ποιο ονειρο σε ξυπνησαν βρεγμενο,λειψο?
Ποιοι δαιμονες ποτιζουν την καινουρια σου ζαλη?
Ποιος Ερωτας σε σπρωχνει πιο μακρυα απο εδω?
Πες μου ποιο φοβο αγαπησες παλι?

Το Ονειρο που σε εφερε μια μερα ως εδω.
Σημερα καιγεται,σκουριαζει και σε διωχνει.
Μια σε κραταει στη γη.
Μια σε ξερναει στον Ουρανο.
Το ιδιο Ονειρο σε τρωει και σε γλιτωνει.
Θελεις ξανα να αποτελειωσεις μοναχος,ενα ταξιδι που ποτε δεν τελειωνει.
Κατω απ'τα ρουχα σου ξυπναει ο πιο παλιος θεος.
Μες στις βαλιτσες σου στριμωχνονται ολοι οι δρομοι.

Ποια νηματα σε ενωνουν με μιαν αλλη θηλια?
Ποια κυματα σε διωχνουν απ'αυτο το λιμανι?
Ποια μοιρα σε φωναζει απο την αλλη μερια?
Πες μου ποιο φοβο αγαπησες παλι?

Ποια συννεφα σκεπασαν τη στεγνη σου καρδια?
Ποια αστερια τραγουδανε τη καινουρια σου ζαλη?
Ποιο ψεμα σε κραταει στην αληθεια κοντα?
Πες μου ποιο φοβο αγαπησες παλι?

Ποιες λεξεις μεσα σου σαπιζουν και δν θελουν να βγουν?
Ποια ελπιδα σε οδηγει στην πιο γλυκεια αυταπατη?
Ποια θλιψη σε κλωτσαει πιο μακρυα απο παντου?
Πες μου ποιο φοβο αγαπησες παλι?

Ποιοι χαρτες σου ζεστανανε ξανα το μυαλο?
Ποιες θαλασσες στεγνωνουν στο μικρο σου κεφαλι?
Ποιος ανεμος σε παιρνει πιο μακρυα απο'δω?.........
Πες μου ποιος φοβος σε νικησε παλι???

http://www.youtube.com/watch?v=d1aEVfB8aYY&feature=related

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 29/08/2009 14:00:37
Μήνυμα:



http://www.youtube.com/watch?v=fr1YFqN7lAk&feature=related


Είσαι το πιο λευκό χρώμα της σκέψης μου
ένα παιδί που περπατάει με τα χέρια
μια γυναίκα που τ ' όνειρό της σκότωσε
και πριν το μάθουν όλοι το 'στειλε στ' αστέρια
Είσαι το πιο λευκό χρώμα της σκέψης μου
ένα τραγούδι που πάντα τρόμαζα να γράψω
η μυρωδιά μιας ξεχασμένης θάλασσας
που βρέχει μόνο αυτά που ήθελα να κάψω
Αν θέλεις να με βρεις
να παίζεις, να νιώθεις, να ζεις
Αν πάλι δε μπορείς
μη φύγεις, μη χαθείς
Κι αν η σιωπή που τριγυρνάει στην ομορφιά σου
στο τέλος δέσει την οργή σου με βροχή
και γίνει στίχος που ξεχνάει τ' όνομά σου
κι έρχεται πάλι όταν έρχεσαι κι εσύ
Θα είσαι πάντα το λευκό χρώμα της σκέψης μου
ένα παιδί που περπατάει με τα χέρια
μια γυναίκα που τ' όνειρό της, σκότωσε
και πριν το μάθουν όλοι το 'στειλε στ' αστέρια
Αν θέλεις να με βρεις
να παίζεις, να νιώθεις, να ζεις
Αν πάλι δε μπορείς
μη φύγεις, μη χαθείς


αστεράκι μου....

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 29/08/2009 21:30:33
Μήνυμα:

Ω! Nα μπορούσαν τα χαριτωμένα φωνήεντα και τα αυστηρά σύμφωνα της γλώσσας μας , να σου μιλήσουν για το πέταγμα ενός γραμμωτού ουρανίου τόξου …τοποθετημένου με σοφία στη μέση της τέλειας ουσίας μας …
Είναι τέλεια , ξέρεις γιατί αλλιώς δεν θα είχε την δυνατότητα να αισθάνεται το βλέμμα της θεότητας …είναι ολόκληρη επειδή αγκαλιάζει όλη την πλάση …είναι ατελής τότε που τρέμει μπροστά στον εαυτό της ..είναι μισή όταν σε αναζητά…
Κ …… κάθε φορά που κρατά και ξεχνιέται η αναπνοή μην χάσει ένα από τα παιχνιδιάρικα α, ε, ι _ Α όποτε αναριγεί στο άκουσμα αυτής της απίθανης ανακάλυψης που χαϊδεύει μέσα από τα σύρματα. _ Ρ ακολουθώντας την μαγική ροή ανάμεσα στο τώρα το πριν, τα ύψη των άστρων και την λαβα του κέντρου της γης _ Δ …όταν το διάστημα ματώνει το χρόνο και τον χώρο ….τότε που νιώθουν το κενό της ύπαρξης τους _ Ι ..Ίμερος , χωρίς κραυγή και τέλος το _ Α του αδύνατου ….της υπερβάσης ..της νοσταλγίας..της αγάπης..της αναλογίας…

http://www.youtube.com/watch?v=3X_jYRm0BY8&feature=fvw


ουρανε μου....πόσο απεχει το 19 απο το 21.30?

Edited by - nst on 29/08/2009 21:37:42


Συγγραφέας Μηνύματος: zip
Απάντησε την: 31/08/2009 09:05:24
Μήνυμα:

Είναι αυτό που λέμε > "Εδώ ο κόσμος καίγεται & το μoυνί χτενίζεται"


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 31/08/2009 10:36:17
Μήνυμα:

Φιλαρακι [ και χαρη σου κανω] αν θες εσυ να καείς καντο ειτε μονος σου , ειτε μαζί με το κόσμο..ολο...
Εμεις θα συνεχίσουμε να χτενίζουμε ολα αυτα που ειναι ξεχασμένα και ειδωμενα ...αόρατα ..μεχρι οι μπουκλες να φτασουν στα χερια ενος θεού , μοναδικού ...σοφού και παιχνιδιάρη , σαν αυτον που αρμόζει στην ματιά μας...


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 31/08/2009 10:40:47
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=AmiN0h-3syc

Καλημερα ουρανέ μου

για σενα που τα λογια ειναι ελάχιστα ....

Edited by - nst on 31/08/2009 10:43:01


Συγγραφέας Μηνύματος: zip
Απάντησε την: 31/08/2009 10:51:56
Μήνυμα:

Ξαναλέω : "εδώ ο κόσμος καίγεται και το μoυνί χτενίζεται". Ενώ η χώρα μαστίζεται από τα ανεκδιήγητα ήθη κι έθιμα των νεόπλουτων μικροαστών αρχοντοχοριατών, η κοινωνία, η κοιμωμένη του Χαλεπά, σε χαλεπούς καιρούς κοιμάται τον ύπνο δικαίου και αδίκου.


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 31/08/2009 11:00:48
Μήνυμα:

Χμ !Αναποδα το ειδα ζιπ....χα χα....καλως λοιπον...βλέπεις ποσο ευεργετική μπορεί να ειναι μια χτένα τελικά.......κινει το σύμπαν...δες εσενα πως σε παει....
Αντε καλες διαδρομές στους καιρους που αναζητάς...


Συγγραφέας Μηνύματος: zip
Απάντησε την: 31/08/2009 11:07:14
Μήνυμα:

Τσίκι, τσίκι, τσίκι νταμ, τσικουλάτα τσίκι νταμ!

Ας πω κάτι ροκ: π.χ. ο Γιώργος Καρατζαφέρης, που περιφέρεται σαν ιδιοκτήτης της έννοιας πατρίδα, το πρωί τρώγεται περί των οχτρών πατριδολάγνος ως τα μπούνια, το βράδυ στο κανάλι του προβάλει ως και 100 κλιπ αμερικανικών τραγουδιών. Το πρωί μαθήτρια, το βράδυ πόρνη.

Το Καρατζαφερικό παράδειγμα το ακολουθούν εκατομμύρια Ελλήνων πολιτών. Μπλιααχχχχ! Ίχνος υπέρβασης. Όλα μηχανιστικά, γλυκανάλατα. Διαιώνιση του δόγματος : απ'έξω κούκλα κι από μέσα πανούκλα.

Η στάση του κοινού, ενίοτε κενού, πότε - πότε με τρομάζει. Ίχνος συνειδητότητας. Ονειροπώληση, ονειραγορά, μεσίτες & μουνόψειρες. Φανταστικές αγάπες, γλυκόλογα & σύφιλη. Αηδία! Σκέτη αηδία, το πρωϊ σάλιο, το βράδυ χολή.

http://www.youtube.com/watch?v=GpdCoxqwoQY&feature=related

Edited by - zip on 31/08/2009 11:34:30


Συγγραφέας Μηνύματος: zip
Απάντησε την: 31/08/2009 11:47:41
Μήνυμα:

"Κλιμάκιο της ΕΛΑΣ παρευρέθηκε πρόσφατα στις ΗΠΑ στην επίδειξη ενός υπερόπλου νέας γενιάς, το οποίο χρησιμοποιεί ήδη ο αμερικανικός στρατός στο Ιράκ. Πρόκειται για το κανόνι μικροκυμάτων, ένα όπλο που εκπέμπει από ένα μεγάλο δορυφορικού τύπου πιάτο μια συγκεκριμένη συχνότητα, η οποία κατευθύνεται ως δέσμη εναντίον των διαδηλωτών.

Δημιουργεί ένα αόρατο τείχος και οποίος βρεθεί στην ακτίνα δράσης του καταλαμβάνεται από φρικτό αίσθημα καψίματος και πόνου σε ολόκληρο το σώμα, ενώ ακολουθούν άμεσα σπασμοί, εμετοί, απώλεια ισορροπίας και πλήρης αδυναμία προσανατολισμού και συγκέντρωσης." [ http://www.zougla.gr/page.ashx?pid=2&aid=59841&cid=4 ]

Καλημέρα σπασμέ μου ... σε περιμένω το βράδυ, θα φοράω σιθρού ...


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 31/08/2009 12:07:02
Μήνυμα:

Απόμακρα, μακριά, πέρα, χωρίς κανένα συγγενή
Ταξιδεύουν, περιπλανώμενοι, μακροταξιδεμένοι αλήτες
Όλο λαχτάρα, αστρομαγεμένοι, οι Πρωτοπόροι προχωρούν,
Φεύγουν καβάλα στον ηλιακό άνεμο.

Ένας άντρας, μια γυναίκα, ορφανά της ζεστής γης
Ή περίλαμπροι ταξιδιώτες με χρυσαφένια πανιά,
Ή τσιγγάνοι που περιπλανώνται σ΄ αρχαία αστρικά μονοπάτια,
Ένα καραβάνι σ΄ αναζήτηση ενός ουράνιου λιμανιού.

Αν βαθιά στον παγερό αστρικό χώρο,
Κάποιο φοβερό μάτι κρυφοδεί τη ζωή στη σχεδία αυτή,
Θα δει την καρδιά μες την τέχνη μας,
Ένα πάλσαρ που χτυπά τους ρυθμούς της ειρήνης.
Μια αστρολάμψη του πνεύματος διαπερνά νέα σύνορα.
Και πατρίδα μας είναι μια Οδύσσεια ας δοξάσουμε τους Πρωτοπόρους

¶ρβιντ Φ. Σπόνμπεργκ


Συγγραφέας Μηνύματος: pyramid
Απάντησε την: 31/08/2009 14:44:10
Μήνυμα:

ζip μου
Δίκιο έχεις για τις υπερβάσεις και την συνειδητότητα αλλά φίλε δεν ενδιαφέρεται ο κόσμος γι΄αυτά…
δώσε του βόλεμα και πάρε του την ψυχή.


Πολύ μου αρέσει ο Ξυδάκης

Βουνό είναι κι η θάλασσα


Συγγραφέας Μηνύματος: zip
Απάντησε την: 31/08/2009 19:05:19
Μήνυμα:

Και τώρα παιδιά, θα σας παίξουμε ένα τραγούδι που λέγεται "Η τίγρη" >>> http://www.youtube.com/watch?v=mzRskm-J2BI&feature=related

Έχω μια τίγρη μέσα μου, άγρια λιμασμένη
π' όλο με περιμένει
κι όλο την καρτερώ,
τηνε μισώ και με μισεί, θέλει να με σκοτώσει,
μα ελπίζω να φιλιώσει
καιρό με τον καιρό.

Έχει τα δόντια στην καρδιά, τα νύχια στο μυαλό μου
κι εγώ για το καλό μου
για κείνη πολεμώ
κι όλου του κόσμου τα καλά με κάνει να μισήσω,
για να τσι τραγουδήσω τον πιο βαρύ καημό.

όρη, λαγκάδια και γκρεμνά με σπρώχνει να περάσω,
για να την αγκαλιάσω
στον πιο τρελό χορό,
κι όταν τις κρύες τις βραδιές θυμάται τα κλουβιά τσι,
μου δίνει την προβιά τσι
για να τηνε φορώ.

Καμιά φορά απ' το πιοτό πέφτομε μεθυσμένοι,
σχεδόν αγαπημένοι,
καθείς να κοιμηθεί
και μοιάζει ετούτη η σιωπή με λίγο πριν την μπόρα,
σαν τη στερνή την ώρα
που θα επιτεθεί.

Edited by - zip on 31/08/2009 19:32:39


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 01/09/2009 09:44:35
Μήνυμα:

Είναι ένας μεγάλος παράφορος Ουρανός, έτοιμος να σου χαρίσει οτι έχει και δεν έχει, φτάνει να κοιτάξεις ψηλά και να πείς
<< Εύχομαι να γίνουν όλα όπως τα νόμιζα μικρός>>

Και τότε θα γίνουν όλα όπως τα νόμιζες μικρός κι ο κόσμος όπως τον νόμιζες αφού μπροστά απο τα σκούρα γυαλιά των ανθρώπων, ο κόσμος παραμένει χαμένος και μόνο πίσω απ ΄αυτά είναι αλλιώτικος, σαν φωτογραφία απο την αμμουδιά των παιδικών σου χρόνων με τον Ουρανό πάνω έτοιμο ναι ρίξει ένα ένα όλα του τα αστέρια για σένα.

Γιατί αυτός είναι ένας μεγάλος και γενναιόδωρος Ουρανός κι έχει ένα τρόπο ν' αγαπά και να χαρίζει, οχι τσιγκούνικα όπως η Γη κι οπως εμείς , αλλά με όλη του την ψυχή, κι όχι με την αγωνία οτι οι άλλοι του παίρνουν κάτι, αλλά με την χαρά οτι έχει για να πάρουν και η ψυχή του είναι πάντα γεμάτη και δεν στερεύει.

Ενας μεγάλος και παράφορος Ουρανός, φτιαγμένος ισα ισα να σκεπάζει ενα μεγάλο και παράφορο κόσμο...

Αφιερωμένο σε όσους ζούν επειδή

<< Οι άνθρωποι μερικές φορές νομίζεις πως ζούν λες και κάνουν πρόβα για να ξαναζήσουν.

Απόσπασμα απο το
<< Κουβάρι των αλλόκοτων πραγμάτων>>
Μυρτώ Κοντοβά


Συγγραφέας Μηνύματος: pyramid
Απάντησε την: 01/09/2009 12:56:17
Μήνυμα:

Αυτή είναι μια άλλη όψη της Μυρτώ Κοντοβά που ξένισε τους συντηρητικούς αλλά έγινε μια μεγάλη επιτυχία, σχεδόν ύμνος, ανάμεσα στα πιτσιρίκια (και όχι μόνο).

Στην πυρά



Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 01/09/2009 20:52:21
Μήνυμα:

Edited by - nst on 01/09/2009 20:56:48


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 02/09/2009 16:16:05
Μήνυμα:


http://www.youtube.com/watch?v=Xo4-JnDezEE&feature=related


Φύσηξε και πέταξε λόγια στο κατώφλι άνεμος φτεράνεμος που δεν έχει όψη Σήκωσε τα κύματα σκόρπισε συνθήματα άλλαξ...

-Σε αγαπώ...

-Κι εγώ..

-Μα ήρθε ο χειμώνας και θα χαθώ...

-Δε θα σε αφήσω...

-Δεν μπορείς...

-Μπορώ.
Είμαι το σύννεφο...
εγώ θα σε ποτίζω κάθε μέρα.
Θα σε προσέχω..

-Δε θα αντέξω το κρύο...

-Σε παρακαλώ, μην κλαις...

-Είμαι στη γη...κι εσύ στον ουρανό...

-Η αγάπη δεν έχει όρια..

-Μα είσαι τόσο μακριά..

-Γι αυτό σε αγαπώ πιο πολύ...είσαι το λουλούδι μου...

-Υπόσχομαι να ξαναγυρίσω..

- Δε θα σε αφήσω να μαραθείς.

-Δεν μπορείς...αέρας παγωμένος θα φυσήξει και δε θα αντέξω.

-Θα παλέψω μαζί του

-Μα είναι φίλος μου...

-Θα παλέψω και με τον αγέρα και με το κρύο και με ό,τι σε τρομάζει...δε θα σ αφήσω...

-Κρυώνω...

-Σε παρακαλώ....άντεξε!

-Συγνώμη...

-Πάρε τις στάλες μου και πιες ...πιες

-Κρυώνω τόσο πολύ...

-Μη....

-Ένα πέταλο...

Φύσηξε φίλε μου αγέρα να το στείλεις ψηλά.
Φύσηξε να φτάσει το δικό μου σύννεφο, φυλαχτό να το κρατήσει.

-Θα σε περιμένω, είσαι η αγάπη μου...

-Υπόσχομαι .... θα γυρίσω ...

Φούσκωσε το πνευμόνια του ο αγέρας...
πέταξε το πέταλο ψηλά...
το έκλεισε στην αγκαλιά του το σύννεφο.


Πέρασαν οι μήνες.

Ήρθε η Άνοιξη .

Και το λουλούδι άρχισε ξανά να μεγαλώνει και να γεμίζει με λαχτάρα και χρώματα τη καρδιά του σύννεφου που τόσο καιρό το περίμενε...
Κι εκείνο το κοιτούσε και το πότιζε κάθε μέρα με τα δάκρυά του.

Ήθελε τόσο να το αγκαλιάσει.

Λυπήθηκε ο αγέρας το σύννεφο και φύσηξε δυνατά να στείλει ψηλά το λουλούδι στην αγκαλιά που ανήκε...

-Θα πεθάνω χωρίς χώμα.

-Θα γίνω εγώ το χώμα σου.

-Μπορείς;

-Βαμβάκι θα γίνω να ριζώσεις.

-Μπορείς;

- Ναι. Η αγάπη μπορεί....

Ρίζωσε το λουλούδι στο σύννεφο και δεν ξαναχώρισαν ποτέ.

Γη και ουρανός ένα..
Αγάπη τους ένωσε.....

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 02/09/2009 20:17:52
Μήνυμα:

Αγερας νεφεληγερετης

Νηνεμια της καρδιας σε παρακαλω
Μα μονο σε σενα ουρανε προσευχομαι
Ταξιδεψε με.
Ταξιδεψε με μακρια απο κινδυνους οπως ταξιδευεις τα συννεφα,
Πανω απο τρικυμμιες και εφιαλτες,
οπως ταξιδεψες στα νιατα σου τον ξακουστο ιασονα
Και το πολυμηχανο οδυσσεα,
Τα δυο σου καμαρια.

Οπως ταξιδεψες τον μυθικο σεβαχ,
με την απαραμιλητη γενναιοτητα.
Σε σενα που απο θεους και ανθρωπους,
διαλεξα για μια ζωη να λατρευω και να υπηρετω.
εσενα και μονο εσενα παρακαλω ταξιδεψε με
γιατι εγιναν οι καιροι φριχτοι και ζοφεροι.
Καιροι που η ανασα μου βγαινει φοβισμενη και νοθρη

Μερες που ο ηλιος ειχε να φανει 60 ημερες.

Ω ανεμε γητευτη της βροχης,
Εραστη γυναικειων θεοτητων,
Παραξενων, αποκοσμων,ζηλευτων....
..προσευχομαι σε σενα , την γαια απαρνουμε και με τα πουλια τα παιδια σου συνταξιδευω.δωσε πνοη θεικη,δωσε ζωη παντοτινη,δωσε μου φτερα.στην νυχτα ταξιδευω με ματια τυφλα κλειστα,απο τ χερι της ψαχνω τα μαυρα βραδια να κρεμαστω μα παντα πεφτω και σκοτωνομαι..............

δεν γνωρίζω πια καρδιά ωδήγησε αυτο το χέρι να χαραξει ολη αυτη την λατρεία ...μπορω ομως να ''κλεψω'' λίγο απο το ροζ της και να στο χαρίσω...

Edited by - nst on 02/09/2009 20:24:38


Συγγραφέας Μηνύματος: zip
Απάντησε την: 03/09/2009 07:32:00
Μήνυμα:

quote:
Μερες που ο ηλιος ειχε να φανει 60 ημερες.

Σε 40 μέρες θα φανεί άλλος ήλιος. Το πρόβλημα είναι πως κι αυτός μαύρος θα είναι, γιατί ο Αλμούνια καραδοκεί. Τι να πεις ; Όσο ο νεοέλληνας ψηφίζει κομματοσκυλάδικα, το έθνος θα βαδίζει πιστό στην Αρχή του Αποκλειόμενου Τρίτου. Ποιος θα κυβερνήσει καλύτερα ; ή καλύτερα ... ποιος θα κλέψει τα λιγότερα ; Ιδού η απορία.

Καλημέρα εκλογικό μου σώμα ...


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 03/09/2009 11:42:42
Μήνυμα:


* Οποιος δεν ήξερε κολύμπι και γράμματα «απαίδευτός εστι και βάρβαρος»

H Ελλάδα, αν και είναι μια χώρα άρρηκτα συνδεδεμένη με τη θάλασσα, εντούτοις δεν φαίνεται να είχε αναπτύξει κατά την αρχαιότητα αξιόλογο θαλάσσιο αθλητισμό. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι οι Ελληνες αγνοούσαν την κολύμβηση. Από μικροί μάθαιναν να δαμάζουν το υγρό στοιχείο θεωρώντας ότι όποιος δεν ήξερε κολύμπι και γράμματα «απαίδευτός εστι και βάρβαρος». H κολύμβηση ήταν, όπως και στις μέρες μας, πολλαπλώς χρήσιμη. Επρόκειτο για μια εξαίρετη άσκηση με ευεργετικές επενέργειες στην ανθρώπινη υγεία, για ένα χρήσιμο μέσο ψυχαγωγίας το οποίο συγχρόνως μπορούσε να φανεί σωτήριο στον ασχολούμενο με αυτό, ο οποίος μάλιστα θα μπορούσε να φανεί ωφέλιμος και σε άλλους συνανθρώπους του. Ο Ηρόδοτος μας πληροφορεί π.χ. ότι στην ονομαστή ναυμαχία της Σαλαμίνας τα θύματα από την πλευρά των Ελλήνων ήταν λιγοστά γιατί όποιοι από αυτούς βρέθηκαν στη θάλασσα, όταν το καράβι τους βυθίστηκε, κολύμπησαν και βγήκαν σώοι στις γειτονικές ακτές.

Απεναντίας οι περισσότεροι από τους «βαρβάρους» πνίγηκαν επειδή δεν ήξεραν κολύμπι. Ο ίδιος συγγραφέας, σε προηγούμενο σημείο της διήγησής του, μιλά για κάποιον Σκυλλία, από τη Σκιώνη της Χαλκιδικής, ο οποίος είχε ακολουθήσει χωρίς τη θέλησή του - αυτό ίσχυε και για πολλούς άλλους Ελληνες - τις ορδές του Ξέρξη κατά την πορεία τους προς τη Νότια Ελλάδα. Εψαχνε ευκαιρία να αυτομολήσει προς τα ελληνικά στρατεύματα και αυτή του δόθηκε όταν ο περσικός στόλος ναυλοχούσε στις Αφέτες, στην είσοδο του Παγασητικού κόλπου. M' ένα... ατέλειωτο μακροβούτι μήκους πάνω από 80 στάδια (γύρω στα 15 χλμ.!), χάθηκε από τα μάτια των εχθρών και έφτασε στις απέναντι ακτές της Εύβοιας, μεταφέροντας στους Ελληνες στρατηγούς πολύτιμες πληροφορίες για τα περσικά στρατεύματα και τα σχέδιά τους. Ωστόσο το υποβρύχιο αυτό... ταξίδι, ακόμη και για τον Ηρόδοτο, δεν έγινε πιστευτό εξαιτίας του απίθανα μεγάλου μήκους του. Υπενθυμίζω ότι και στην αρχαιότητα, η γνώση κολύμβησης ήταν πολλαπλώς χρήσιμη σε στρατιωτικές επιχειρήσεις. Ο Θουκυδίδης π.χ. κάνει λόγο για «ύφυδρους» κολυμβητές, με άλλα λόγια για δύτες, που κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου εξετέλεσαν ριψοκίνδυνες αποστολές, ανάλογες μ' αυτές των βατραχανθρώπων των ημερών μας!

Μ. Α. ΤΙΒΕΡΙΟΣ


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 03/09/2009 21:55:22
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=Ohbw6Np59-U&feature=related


http://www.youtube.com/watch?v=1YKYzc6aAaY&feature=related


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 04/09/2009 21:58:22
Μήνυμα:

Ακου ...μια νυχτα σαν κι αυτή....


http://www.youtube.com/watch?v=voxp4okN15o&feature=related


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 07/09/2009 11:45:50
Μήνυμα:


http://www.youtube.com/watch?v=IZWfK5D4sN8&feature=related



"Για σένα μιλώ
Και για μένα.."

ταξιδεύω στις λέξεις
πίσω σ' απόμακρους καιρούς
και τόπους άγονους και μακρυνούς
όπου ξερνούν το μελάνι
σε σκοτεινές του μυαλού γωνιές
καλά κρυμένες
πίσω από κίβδηλα χαμόγελα
αερικά και σκεπτομορφές...

"Ακουστά σ’έχουν τά κύματα
Πώς χαιδεύεις,πώς φιλάς
Πώς λές ψιθυριστά τό "τί" καί τό "έ"
Τριγύρω στό λαιμό στόν όρμο
Πάντα εμείς τό φώς κι η σκιά"


καθρεφτίζετ΄η ψυχή στα μάτια σου
καθώς παραδομένη στην ηδονή
με κοιτάζεις....
Ασθμαίνοντας απογράφω
βουερές τις ψυχής λεπτομέρειες
άλλες παλιές, άλλες νωπές
ουρλιάζοντας βουβά από πάθος
σε κάθε σου μορφασμό διέγερσης..

"Επειδή σ’αγαπώ καί στήν αγάπη ξέρω
Νά μπαίνω σάν Πανσέληνος
Από παντού,γιά τό μικρό τό πόδι σού μές στ’αχανή
σεντόνια
Νά μαδάω γιασεμιά κι έχω τή δύναμη
Αποκοιμισμένη,νά φυσώ νά σέ πηγαίνω
Μές από φεγγαρά περάσματα καί κρυφές τής θάλασσας στοές
Υπνωτισμένα δέντρα μέ αράχνες πού ασημίζουμε"

Για σένα μιλώ
Και για μένα..

που βυζαίνοντας το μονόγραμμα του Ελύτη
γλυκά θ'αποκοιμιέμαι
στην αγκαλιά σου φεγγάρι μου
και θα ονειρεύμαι μαζί σου,
πίσω απ'τα γυρτά σου ματοτσίνορα..

Για σένα μιλώ
και για μένα..

"Επειδή σ' αγαπώ και στην αγάπη ξέρω
να μπαίνω σαν Πανσέληνος.."


"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 07/09/2009 21:29:45
Μήνυμα:

<< Στο δεξί μάτι κατοικεί ο Εαυτός και ανάβει το φως. Στο αριστερό μάτι κατοικει η Βασιλισσά Του. Ενώνονται στο κοίλωμα της καρδιάς, τρέφονται με τον κόκκινο σβώλο της καρδιάς , αναπαύονται στο πλέγμα των νεύρων και προχωρούν στην αρτηρία που ξεκινά απο τη καρδιά.
Τα νευρα σαν αναρίθμητες μικρές τρίχες, ειναι ριζωμενα στην καρδιά. Μέσα απ την καρδιά ρέει μια τροφή λεπτότερη απο εκεινη που τρέφει το σώμα.
Ανατολικά, δυτικά , νότια, βόρεια, πάνω και κατω, παντού εισχωρεί η αναπνοή Του,
Εκεινο, τον Εαυτό που περιγράφεται σαν ''ουτε αυτό, ουτε εκεινο'' δεν μπορουμε ούτε να τον αντιληφθούμε, ουτε να τον καταστρέψουμε, μήτε να τον συλλάβουμε και να τον βασανίσουμε..
Βασιλιά , Αυτός ειναι αφθαρτος. Μη φοβασαι>>

''Οι δέκα βασικες Ουπανισαντ''


http://www.youtube.com/watch?v=vlde_l-fyes&feature=related

Η μοίρα διαλέγει ..εμεις νομίζουμε
Η ζωή αποφασίζει..εμεις περιμένουμε
Η αλήθεια πραγματοποιεί..εμεις φαντασιωνουμε
Η ορμή ζωντανεύει ...και η αγάπη δικαιωνει την ύπαρξη...

Βασιλιά μου


Edited by - nst on 07/09/2009 21:32:09


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 10/09/2009 12:00:03
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=SgbWwa-E1WA&feature=related

΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄΄

Αλλαζει πάλι ο κύκλος....εγινε πλέον συνήθεια....
Καλη συνέχεια παιδιά ... οπως κι αν θελήσετε...

Edited by - nst on 10/09/2009 12:02:37


Συγγραφέας Μηνύματος: zip
Απάντησε την: 10/09/2009 15:36:51
Μήνυμα:

Ήρωες, άβατα βουνά
ήρωες
με δώδεκα ζωές
κάστρα του Ολύμπου
και του Παρνασσού φαντάσματα
ήρωες μες στα χαλάσματα

Αίματα
κόκκινο νερό
αίματα,
ποτάμι βουερό
πυρ στην Αλαμάνα!
και φωτιά στο Γοργοπόταμο!
και φωτιά στο Γοργοπόταμο

Εμπρός αδέρφια, εμπρός!
κι είναι μαζί μας ο λαός!
στα πιο μεγάλα μας τα κατορθώματα
μες στις πέτρες και τα χώματα

Θάνατος,
μαύρος αδερφός
Θάνατος
θα γίνω αθάνατος!
πυρ στην Αλαμάνα!
και φωτιά στο Γοργοπόταμο!
και φωτιά στο Γοργοπόταμο


Αέρας στις κορφές
μαύρο φεγγάρι στις καρδιές
έλα και πάρτη μόνος σου την λευτεριά
με τραγούδια, όπλα και σπαθιά!


Συγγραφέας Μηνύματος: zip
Απάντησε την: 10/09/2009 15:47:54
Μήνυμα:

Βροντάει ο Όλυμπος
αστράφτ' η Γκιώνα
μουγκρίζουν τ' Άγραφα
σιέτ' η στεριά

στ' άρματα! στ' άρματα!
εμπρός στον αγώνα
για την χιλιάκριβη την λευτέριά

Ξαναζωντάνεψε τ' αρματωλίκι
τα μπράτσα σίδερο, φλόγα η ψυχή
λουφάζουν έντρομοι οι ξένοι λύκοι

Ο Γοργοπόταμος στην Αλαμάνα
στέλνει περήφανο χαιρετισμό
νέας Ανάστασης χτυπά η καμπάνα
μηνάν' τα όπλα μας το λυτρωμό

Σπάμε την άτιμη την αλυσσίδα
που μας εβάρενε θανατερά
θέλουμε ελεύθερη εμείς πατρίδα
και πανανθρώπινη την λευτεριά!


Συγγραφέας Μηνύματος: zip
Απάντησε την: 10/09/2009 15:50:04
Μήνυμα:

Στ' άσματα! στ' άσματα!


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 14/09/2009 13:02:45
Μήνυμα:



ΕΡΩΤΑΣ !!!
Ερωτεύεσαι εκείνο το πρόσωπο στο οποίο «ακουμπάς» την ενδόμυχη ελπίδα σου να σε βοηθήσει να συναντηθείς με την άφατη πλευρά του εαυτού σου, αυτή που δεν ξέρεις, αυτή που σου αποκαλύπτεται μέσα από την σαγήνη του άλλου, αυτή που κατά βάθος είναι η δική σου εσωτερική εικόνα, η Αγνωστη αλλά όμως ....Υπαρκτή!!!

Η διάθεση να γνωρίσεις τον εσωτερικό σου κόσμο είναι ο δρόμος προς την αυτογνωσία και όσο ο άλλος γίνεται το «εργαλείο» για να σκάψεις μέσα σου τόσο πιο πολύ προστατεύεις την ερωτευμένη εικόνα για το πρόσωπο του άλλου μέχρι να νοιώσεις ασφάλεια. …γιατί πατάς σε έδαφος γνώριμο που αποδέχεσαι ή απορρίπτεις, αυτό δηλαδή που βρίσκεται μέσα σου. Οσο αυτή η διαδικασία είναι ενεργή, τόσο μία γόνιμη μεταμόρφωση συντελείται μέσα μας και είναι μοιραίο ο έρωτας να μετατραπεί σε αγάπη. Ακαθόριστη αγάπη γιατί δεν ξέρουμε τί αγαπάμε....τον εαυτό μας ή τον άλλον; Δεν έχει σημασία, γιατί το ουσιαστικό είναι η γέννηση του συναισθήματος. Αρχίζουμε να αγαπούμε τον άλλον κατ’ αρχήν από ευγνωμοσύνη που μας προκάλεσε να γεννηθεί μέσα μας το συναίσθημα της αγάπης.

Αγαπούμε όχι γιατί μας αγαπούν
αλλά γιατί μας δίνεται η δυνατότητα να αγαπήσουμε.


Τότε φτάνει το μαγικό σημείο που αρχίζει η πορεία της ανακάλυψης του άλλου. Σταματάει κατά κάποιο τρόπο η καλώς εννοούμενη «ναρκισσιστική» καταβύθιση στο εσωτερικό μας κόσμο και αρχίζει η αναζήτηση του άλλου.

Την ίδια ακριβώς πορεία ακολουθεί και το άλλο πρόσωπο σαγηνευμένο από εσένα και είναι χρέος του καθενός προς τον άλλο να ολοκληρώσει την εσωτερική του περιπλάνηση, για να αρχίσει το ξεδίπλωμα του καθενός προς τον άλλο, για να δημιουργηθεί το ρεύμα που θα οδηγήσει στην ένωση. Μία ένωση που τώρα πια έχει σκοπό την συνάντηση με την αλήθεια και όχι με την εικόνα που χάρις σ’αυτήν ξεκίνησε η ερωτική περιπέτεια.

Οταν το ένα άτομο από τα δύο αρνηθεί αυτό το ταξίδι της αυτοεπίγνωσης (με αφορμή τον έρωτα που ένοιωσε) τότε δεν θα αρχίσει ποτέ η διαδικασία να αποκαλύψει «δημόσια» τον εαυτό του προς το αγαπημένο πρόσωπο το οποίο αν δεν το καταλάβει θα μείνει με την εικόνα που είχε αρχικά δημιουργήσει (αυτή που ήταν συνυφασμένη με το δικό του είναι) και θα μπει στον κόσμο της αυταπάτης. Αυτή η αυταπάτη είναι ολέθρια όχι για την σχέση αλλά για ό,τι θα επακολουθήσει. Επειδή το άλλο πρόσωπο προχωράει με συνέπεια την προσπάθεια της δικής του αυτοεπίγνωσης, θα αρχίσει να εκτίθεται νομίζοντας πώς ήρθε η κατάλληλη στιγμή για το επόμενο στάδιο. Θα αρχίσει να προσφέρει την εσωτερική του κατάσταση στο έτερον ήμισυ νομίζοντας ότι και αυτό είναι έτοιμο να την γνωρίσει και να την αποδεχθεί.

Η μεγαλύτερη προδοσία συντελείται ακριβώς την στιγμή που αρχίζει η αποχή του ενός εκ των δύο από το σύγχρονο ταξίδι προς τον δυαδικό κόσμο του ζευγαριού. Σε μία τέτοια κατάσταση, αυτός που δεν ολοκλήρωσε ποτέ την αυτοεπίγνωσή του νοιώθει και πάλι μόνος και είναι αναπόφευκτο να αναζητήσει τον έρωτα σε ένα άλλο πρόσωπο γιατί συνεχίζει να νοώθει την ανάγκη να ανακαλύψει τον εαυτό του... αφού δεν το κατόρθωσε στην προηγούμενη εμπειρία του .....σαν Σίσσυφος συνεχίζει το ατέρμονο έργο του.

Το κάθε συναίσθημα που γεννιέται είναι ένας εν δυνάμει φωτεινός οδηγός για την εσωτερική μας αναγέννηση. Μόνο που είναι εν δυνάμει και δεν αποτελεί την εγγύηση ότι κάτι θα αλλάξει εάν δεν ξεκινήσει το βίωμα.....αυτό που από έκφραση γίνεται "ζωή", πράξη, δημιουργία .....έτσι προκύπτει η "σχέση" που στοχεύει στη βελτίωση, στην ανάπλαση, στην συνέχεια.... Τα συναισθήματα είναι η γεννεσιουργός αιτία , είναι τα χρώματα..... με αυτά, η ψυχή του ανθρώπου γίνεται ο καμβάς για να δεχθεί τον πίνακα που θα προκύψει από δυό ζωγράφους....δυό συντρόφους-συνοδοιπόρους!!!

Το να μένεις αενάως με τα χρώματα στο χέρι ή το να αποφεύγεις συστηματικά να χρωματίσεις το σχήμα που δημιουργεί το βίωμα (αν υπάρξει) μας προκαλεί μία συσκότιση που προστίθεται στην ήδη συσκοτισμένη πλευρά του εσωτερικού μας εαυτού.

Εάν δεν μπορέσουμε να γνωρίσουμε το είναι μας μέσα από την αρμονική αλληλεπίδραση του έρωτα, ίσως ο χωρισμός από μία τέτοια ανολοκλήρωτη ερωτική εμπειρία που μας πονάει και μας συνθλίβει όταν βίαια σταματήσει, να μεταφράζεται σε... ελπίδα να συναντηθούμε επιτέλους με τον εαυτό μας. Μέσα από την μοναξιά, μέσα από τον πόνο του ανικανοποίητου και της ανεξιχνίαστης εικόνας του άλλου που μένει στην φαντασία μας προσπαθώντας να την εξηγήσουμε και να συμφιλιωθούμε μαζί της - που ουσιαστικά δεν είναι του άλλου αλλά του άγνωστου δικού μας εαυτού – ίσως κατορθώσουμε να βρούμε αυτό που αρνούμαστε πεισματικά να γνωρίσουμε μέσα μας, ίσως έτσι να φθάνουμε στην αυτογνωσία.


μέσα από ένα αέναο ταξίδι ......μακρύ αλλά όμορφο......

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: pyramid
Απάντησε την: 15/09/2009 18:07:50
Μήνυμα:


You Know I'm No Good


...........I told you I was trouble,
You know that I'm no good.


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 16/09/2009 11:47:05
Μήνυμα:

Οταν ο ερωτας συναντα την αγαπη ..κατω απο ενα ασημενιο ουρανό....τοτε που η θάλασσα συνομιλει με τα θνητά παιδιά της ....μια παραξενη ροή εμφανίζεται σαν μια αχλη που κόβει τα συννεφα και ντυνει με το λευκο τους την γηινη καρδιά...
Την στιγμή που οι φλόγες του ανεμου αγγίζουν την πνοή της φωτιάς ..σχηματιζεται εκεινο το πολυχρωμο τόξο που διαπερνά καθε ματιά ..κάθε σκέψη..ολα τα πρασινα του κόσμου...περα απο την φανταστική γραμμη του ορίζοντα..
Τωρα ...η μνημη παίζει αλλοτε με τα φυσικά μαργαριτάρια που εκλεψε απο ενα βυθό τοσο ζεστό και απέραντο.. και αλλοτε με τα δάκρυα που κυλούν κανοντας τα παιδικά προσωπάκια να μοιαζουν με ινδιάνους..


Edited by - nst on 16/09/2009 12:42:44


Συγγραφέας Μηνύματος: zip
Απάντησε την: 17/09/2009 09:05:55
Μήνυμα:

quote:

Οταν ο ερωτας συναντα την αγαπη ..κατω απο ενα ασημενιο ουρανό....τοτε που η θάλασσα συνομιλει με τα θνητά παιδιά της ....μια παραξενη ροή εμφανίζεται σαν μια αχλη που κόβει τα συννεφα και ντυνει με το λευκο τους την γηινη καρδιά...
Την στιγμή που οι φλόγες του ανεμου αγγίζουν την πνοή της φωτιάς ..σχηματιζεται εκεινο το πολυχρωμο τόξο που διαπερνά καθε ματιά ..κάθε σκέψη..ολα τα πρασινα του κόσμου...περα απο την φανταστική γραμμη του ορίζοντα..
Τωρα ...η μνημη παίζει αλλοτε με τα φυσικά μαργαριτάρια που εκλεψε απο ενα βυθό τοσο ζεστό και απέραντο.. και αλλοτε με τα δάκρυα που κυλούν κανοντας τα παιδικά προσωπάκια να μοιαζουν με ινδιάνους..



Ψψςςςς ... πολύ νόημα λέμε !


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 21/09/2009 21:27:13
Μήνυμα:

Ανάγκη Τελειώσεως

Εγκατέλειψε τον παλαιό του εαυτό
όπως το φίδι το παλιό του δέρμα.

Πήρε τη μορφή του Αγγέλου
όπως το σκουλήκι τη μορφή της πεταλούδας.

Γέννησε την αγάπη όπως
η έγκυος το παιδί της.

Κατέβηκε μέσα του η Αγία Ταπείνωση
όπως το γάλα στους μαστούς της λεχώνας.

Δεν μπόρεσε να ξεφύγει
απ' την Αλήθεια.
Τελέστηκε μέσα του ο αγιασμός.
Τον καταδίωξε το έλεος
και τον ανάγκασε να γίνει όλος φως.


Το μήνυμα

Όταν έλθει η ώρα ακόμη και οι πέτρες σηκώνουν ύμνο
και μαρτυρούν το μυστικo

Lorenzo


Edited by - nst on 21/09/2009 22:08:03


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 21/09/2009 21:34:56
Μήνυμα:

Παιδιά του μύθου.

Εραστές της ελπίδας.

Υπάρχουμε.

Ανταύγειες μικρών κεριών.

Στο σκοτεινό διάστημα.

Το μικρό νησί

Αγκαλιά με αυτό που υπάρχει και γίνεται.

Χορός ελευθερίας.

Φίλημα ερωτικό,
άγριο θυμάρι,
λιοκαμένες πέτρες,
αυχμηρό μυστήριο στην ερημιά του τοπίου.

Πέρα απ' το όνειρο, την ελπίδα και το φόβο,
οι πέτρες δοξολογούν τη μοναξιά τους.

Ώ χαρά, βίαιη χαρά της εγκατάλειψης.
Στα έσχατα όρια συναντά η ζωή την πηγή της ελευθερίας της.
Αρμονίζεται με την αναπόφευκτη τραγωδία της.

Άγονη η σάρκα του βουνού εικονίζει την αρχέτυπη ωραιότητα.

Σήμερα θέλω να γλύψω την αλμύρα των κοφτερών βράχων.
Να πάρω το νησί στην αγκαλιά μου
και να με συντρίψει.

Ιδού το σύμπαν !

Η θαλασσινή αύρα γέρνει στις καλαμιές.
Η φύση προδίδει πως δεν υπάρχει το μυστικό της.

Όλα όσα είναι, είναι έτσι όπως είναι.

Φάσμα

Η ομορφιά ανοίγει τα μάτια.

Διοδεύσεις συνειδητοποίησης
απειράριθμων
πτυχών του σύμπαντος.


Edited by - nst on 21/09/2009 22:03:37


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 21/09/2009 21:36:11
Μήνυμα:


Αλήθεια είναι,

η βραχνή ροή της αλμύρας

στις απόκρυφες ρωγμές των

θαλασσινών βράχων,

το νερό το κρυστάλλινο που

Χαϊδεύει διάφανα τις

Αιχμηρές προεξοχές της πέτρας.

Αλήθεια είναι,

ο αφρός των κυμάτων που ελεύθερα γίνεται.

Το δάσος το πρωινό με

τις υγρές στάλες και

τη μυρωδιά της

ζωντανής αγνότητας.

Αλήθεια είναι,

το γάργαρο νερό

το άπιαστο

απ’ τις ανθρώπινες παλάμες

Αλήθεια είναι,

αυτό που δεν άγγιξε

ο νους του ανθρώπου.

Το απόκρυφο

που διαφύλαξε το

μυστικό του.

-------------------------------


Νατα που τα ξαναβρήκα ....ουρανέ μου..
Μονο που δεν εχουν υπογραφή.....

Edited by - nst on 21/09/2009 22:28:09


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 21/09/2009 21:37:13
Μήνυμα:

Βαθιά, απροσμέτρητη η αξία του ρεούμενου τούτου κόσμου: απο αυτόν πιάνεται ο Θεός κι ανεβαίνει, απο αυτόν θρέφεται ο Θεός και πληθαίνει.
Ανοίγει η καρδιά μου, φωτίζεται ο νούς και μονομιάς το φοβερό τούτο στρατόπεδο του κόσμου μου ξεσκεπάζεται ερωτική παλαίστρα.
Δύο σφοδροί ερωτικοί άνεμοι, ο ένας αρσενικός, ο άλλος θηλυκός, συναντήθηκαν και συγκρούονται σε ένα σταυροδρόμι.
Συζυγιάστηκαν και έγιναν ορατοί.
Το σταυροδρόμι τούτο είναι το σύμπαντο.
Το σταυροδρόμι τούτο είναι η καρδιά μου.

Χαρά! χαρά! Δεν ήξερα πως ο κόσμος τούτος είναι ενα μαζί μου, πως όλοι είμαστε ένας στρατός, πως οι ανεμώνες και τ' αστρα μάχουνται, δεξιά ζερβά μου, και δεν με γνωρίζουν, μα εγώ στρέφουμαι και τούς γνέφω.

Νίκος Καζαντζάκης



Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 21/09/2009 21:38:21
Μήνυμα:

Μοιαζει σαν η φαντασία να κρυβεται ωχρή και διπλωμένη ,εμπρός απο το φως της ζωής...
Η πραγματικότητα ...απειρως πιο δυνατή κυριεύει τα καστρα της σιωπής...σπαρμένα στις οχθες ενος ατελειωτου ποταμου...ολο και πιο νεου και παράξενου..
καθε φορα που νομιζεις οτι εμαθες..ειδε ..γνωρισες..
Τελικα η δυσκολία δεν ειναι στο να ζωγραφισεις τα ονειρα αλλα στο να περιγράψεις μια ''συνηθισμενη '' ημέρα..

Καληνύχτα

Edited by - nst on 21/09/2009 22:16:53


Συγγραφέας Μηνύματος: pyramid
Απάντησε την: 22/09/2009 09:12:59
Μήνυμα:

Και έλεγα που είσαι, δεν είχα προσέξει το μήνυμα με την αλλαγή κύκλου…
Όχι ότι τώρα που το πρόσεξα το κατάλαβα, αλλά λέμε.

Θα έλεγα ότι η δυσκολία δεν είναι στο να περιγράψεις μια συνηθισμένη μέρα αλλά στο να την ζήσεις ξέροντας ότι είναι συνηθισμένη.


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 22/09/2009 22:33:10
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=l_eWsuMekSw


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 27/09/2009 22:25:47
Μήνυμα:


ΖΕΣΤΑ ΚΑΙ ΚΡΥΑ ΔΩΜΑΤΙΑ

Από ζεστά δωμάτια πηγαίνουμε σε κρύα
και από κρύα σε ζεστά διαρκώς.

Το νεογέννητο κραυγάζει ξαφνικά στο φως,
γνωρίζοντας παρόλ’ αυτά ότι η συντέλεια πλησιάζει.

Τί πολιτείες αμέτρητες θαμμένες κάτω από το χώμα
πλάθουνε αυτό που ονομάζουμε καρδιά!

Ο έρωτας είναι ένας τρόπος να θυμάσαι και όχι να ξεχνάς.

Κάποτε ήμαστε χιόνι κρυστάλλινο στεγνό
που κρύος αέρας έσπρωχνε σε στρόβιλο,

πάνω σε παγετώνες που άστραφταν. Χωρίς έλεος.

Μεγάλες μέρες του καλοκαιριού ζεστές κάτω από τις κορυφές τεράστιων δέντρων
στην πράσινη σκιά τους βόσκουν βασιλικά ελάφια.

Ένας απαλός άνεμος απλώνεται στο τοπίο.

Θέλω να πω με το παράπονο πρέπει να ρθεί το τέλος.

LARS GUSTAFSSON



Συγγραφέας Μηνύματος: pyramid
Απάντησε την: 29/09/2009 11:36:52
Μήνυμα:


http://www.youtube.com/watch?v=1qsgBF7ZIsk


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 30/09/2009 00:03:11
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=eG2_kpSYxXI&feature=related

ΧΙ ΧΙ ΧΙ !!!!


Συγγραφέας Μηνύματος: pyramid
Απάντησε την: 30/09/2009 17:06:36
Μήνυμα:

Άστα να πάνε, μεγάλο πρόβλημα αυτές οι battle without honour….
Και το κάρμα που το πας…α πα πα πα

Ας βάλουμε ένα τραγουδάκι να ευθυμήσουμε γιατί πολύ στενοχωρήθηκα σκεπτόμενη το κάρμα

http://www.youtube.com/watch?v=Tu4Hnbor9rI

Το ξέρεις ότι γίνεται φεστιβάλ ρέικι 11/10/09? Μάλλον ναι. Φαντάζομαι θα είσαι εκεί να στηρίξεις την όλη προσπάθεια. Μπορεί να έρθω κι εγώ το απόγευμα.

Πέρασα σήμερα από τον Πύρινο Κόσμο να πάρω κάτι και έπεσε το μάτι μου στα βιβλία της Ζαβού για τα πνευματικά χειρουργεία, ομολογώ ότι δεν το γλίτωσε το σιχτίρισμα.
Πάω στο ταμείο να πληρώσω βλέπω την πρόσκληση, την ανοίγω και τι να δω στις ομιλίες,
18.00 «Χρονοταξιδιώτες και εφαρμογές πνευματικών χειρουργείων από την 5η διάσταση» Ζαβού Μαρία.
Επιπλέον στις 19.00 έχει «Ζωντανή ανώτερη επικοινωνία»
και στις 21.00 «Διαλογισμός Σαμπάλλα»
δηλ. τι να πω, μου ήρθαν κουτί.

Όσο το σκέφτομαι λέω το «μπορεί» να το κάνω «σίγουρα».


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 30/09/2009 18:34:10
Μήνυμα:

O Καθενας τραβαει το δρομο του κατα πως τον βολευει...
Και μετα απο εκεινο το συνεδριο μεταφυσικων ομαδων το 2005 .....ακομη να συνελθω....
Εγω ειμαι ταξιδευτής.....
Μπονουι μον αμι


Συγγραφέας Μηνύματος: pyramid
Απάντησε την: 01/10/2009 08:43:36
Μήνυμα:

Όλοι ταξιδευτές είμαστε αλλά μάλλον εσύ το συνδυάζεις με την αρχική πρόταση που λες για τους δρόμους.
Εμπειρίες είναι όλα, ότι κάνουμε είναι αυτό που χρειάζεται για το παρακάτω.


Πάντως άσχετα από αυτά είσαι σίγουρη ότι θέλεις να χάσεις τα πνευματικά χειρουργεία?
Πας κοπέλα μου σε μια παρέα και μιλάνε για πνευματικά χειρουργεία (τι πιο σύνηθες άλλωστε) να μην ξέρεις κι εσύ να πεις δυο λόγια?
Ίσως να πει και για τσάκρας, ξέρεις φαντάζομαι ότι τα τσάκρας πάνε με όλα σαν την κοκα κολα.

Εάν μετά από αυτά τα ισχυρά επιχειρήματα δεν σε έχω πείσει τι να πω πια.



Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 02/10/2009 00:01:13
Μήνυμα:

Εχω ενα μπρελόκ αποτελούμενο απο ενα γοριλάκι και στα χεράκια του εχει απο ενα κουδουνακι..αυτη την στιγμή κανει παρέα στην αγάπη μου , μαζι με τα κλειδιά της ψυχής μου..
Οταν το αγγιζεις κουδουνίζει και καλεί...φτανει αυτό...


Edited by - nst on 02/10/2009 00:02:32


Συγγραφέας Μηνύματος: pyramid
Απάντησε την: 02/10/2009 12:03:31
Μήνυμα:


Πολύ χαίρομαι που είσαι ευτυχισμένη, είναι πολύ σημαντικό.


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 04/10/2009 22:44:57
Μήνυμα:

Το ξέρεις βέβαια , αλλα μου αρεσει να στο ''καταθέτω''...να στο τραγουδώ και να το αντιγράφω...

Για σενα ουρανε μου

------

Χαρά χαρά.

Δε μας νοιάζει

τι θ' αφήσει το φιλί μας

μέσα στο χρόνο και στο τραγούδι.

Αγγίξαμε

το μέγα άσκοπο

που δε ζητά το σκοπό του.

Ο Θεός

πραγματοποιεί τον εαυτό του

στο φιλί μας.

Περήφανοι εκτελούμε

την εντολή του απείρου.

'Ενα μικρό παράθυρο

βλέπει τον κόσμο.

'Ενα σπουργίτι λέει

τον ουρανό.

Σώπα.

Στην κόγχη των χειλιών μας

εδρεύει το απόλυτο.

Σωπαίνουμε κι ακούμε

μες στο γαλάζιο βράδι

την ανάσα της θάλασσας

καθώς το στήθος κοριτσιού ευτυχισμένου

που δε μπορεί να χωρέσει

την ευτυχία του.

'Ενα άστρο έπεσε.

Είδες;

Σιωπή.

Κλείσε τα μάτια.

Γ. Ρίτσος, ''Εαρινή Συμφωνία''



botticelli primavera

Edited by - nst on 04/10/2009 22:47:03


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 09/10/2009 20:07:44
Μήνυμα:

Το μονο που με προβληματιζει ειναι το αν θα ειμαι στην αιθουσα ενα η στην δυο....γινεται να πηγαινοερχομαι και στις δυο ..λεμε
Κατα τα αλλα ολα τα βρισκω απολυτως φυσιολογικά και καθημερινά....
Επισης τι θα γινει αν αρχισω τις ερωτησεις ? ουφ....

Edited by - nst on 09/10/2009 20:08:16


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 11/10/2009 22:03:10
Μήνυμα:

Απο ενα ΜΠΛΟΓΚ....που βρήκα

Κάποτε, σε μιά χλωμή χώρα, όπου όλα ήταν κιτρινισμένα, απ' τον ουρανό μέχρι τα δέντρα και τα λουλούδια, τις λίμνες και τα ποτάμια, τη θάλασσα και τα χλωμά πρόσωπα των ανθρώπων, υπήρχε ένα μικρό κι ασήμαντο χωριουδάκι. Στη μέση της πλατείας του μικρού χωριού βρισκόταν ένα μαγαζάκι με μιά μεγάλη ταμπέλλα που έγραφε με ξεθωριασμένα γράμματα: "ΕΔΩ ΠΩΛΕΙΤΑΙ ΕΛΠΙΣ".
Μιά μικρή κοπέλλα ξεπρόβαλε από ένα στενό δρομάκι μαντηλοδεμένη και το πλησίασε διστακτικά. 'Ανοιξε την πόρτα του μαγαζιού. Οι μεντεσέδες της έτριξαν μ' ένα διαπεραστικό ήχο, γιατί ήταν εδώ και πολύ καιρό αχρησιμοποίητη. Μέσα στο μαγαζί, πίσω από 'να σκωροφαγωμένο πρασινωπό πάγκο, κάθονταν ένας γέρος και μιά γριά. Η μικρή κοπέλλα μίλησε:
-"Λίγη ελπίδα, παρακαλώ".
-"Λυπάμαι, μόλις μάς τελείωσε".
-"Γιατί λυπάστε; Επειδή δεν έχετε να μού δώσετε";
-"Οχι, επειδή δεν κρατήσαμε ούτε για μάς".
-"Ευχαριστώ, θα πάω αλλού".
-"Μή κάνετε τον κόπο. Πουθενά δεν πωλείται πλέον".
-"Κι όμως. Ελπίζω να βρώ λίγη κάπου".
-"Αν σας περισσεύει δεσποινίς, δώστε μας λίγη από τη δική σας".
-"Ευχαρίστως. Ελάτε να ψάξουμε μαζί".
Σιγά - σιγά, ένα μικρό πλήθος ακολουθούσε τη μικρή κοπέλλα που έψαχνε ν' αγοράσει λίγη ελπίδα. Το περίεργο είναι πως η ίδια δεν είχε καταλάβει ότι όχι μόνο δεν της έλειπε, αλλά είχε τεράστιο απόθεμα, που το μοίραζε απλόχερα σε όσους την ακολουθούσαν. Ετσι, απόχτησε οπαδούς. 'Αρχισαν να περπατάνε μέσα από δάση, πόλεις, λιβάδια και χωριά, χωρίς τροφή, χωρίς ύπνο, χωρίς νερό: Η ελπίδα της μικρής κοπέλλας τους έτρεφε.
Μετά από μερικές ημέρες έφτασαν μπροστά σ’ ένα πανύψηλο τοίχο. Εκεί σταμάτησαν. Ο τοίχος ήταν κάτασπρος, σαν τεράστια παγοκολόνα. Ήταν και παγωμένος. Η μικρή κοπέλλα ακούμπησε το χεράκι της στο κέντρο του τοίχου, μα το τράβηξε απότομα, μη παγώσει.
-"Αχ"! Έκανε κατάπληκτη. "Ελάτε", φώναξε, "ελάτε! Ελάτε, ν' αχνίσουμε όλοι μαζί με τα χνώτα μας"!
Πλησίασαν όλοι κι άρχισαν ν΄αχνίζουν "χού-χού" με τα χνώτα τους, εκεί, στη μέση του τοίχου. Ο τοίχος άρχισε να βαθουλώνει και να στάζει. Ήταν πραγματικά μιά τεράστια παγοκολόνα! Οταν άνοιξε μιά μικρή τρύπα, μετά από χιλιάδες καυτές ανάσες, πέρασε από μέσα της η μυρωδιά της Ανοιξης. Τότε, μόλις οι άνθρωποι τη μύρισαν, συνέχισαν ν' αχνίζουν τον τοίχο με ξέφρενη χαρά, όλοι μαζί. Τα μάτια τους έλαμπαν, τα πρόσωπά τους είχαν στρογγυλέψει, τα χλωμά τους μάγουλα απόχτησαν χρώμα. Κάποτε, δεν μπορώ να υπολογίσω πότε ακριβώς, άνοιξε ένα μεγάλο πέρασμα στον τοίχο. Η μικρή κοπέλλα γύρισε, τους κοίταξε όλους προσεκτικά και τους είπε:
-"Μέχρι τώρα δουλέψαμε όλοι μαζί για να τρυπήσουμε τον τοίχο. Τώρα, πρέπει να προσέξουμε. Ένας-ένας να περάσουμε, να μη χαλάσουμε το αποτέλεσμα της προσπάθειάς μας". Στάθηκε στο πλάϊ επιβλέποντας να μη χαλάσει το άνοιγμα, απ' όπου περνούσαν όλοι προσεκτικά, ένας-ένας. Μα σιγά-σιγά, το πέρασμα μίκραινε, στένευε.
Η μικρή κοπέλλα εκλιπαρούσε να συνεχίσουν να το αχνίζουν με τα χνώτα τους περνώντας το, οι άνθρωποι όμως δεν της έδιναν πιά σημασία κι απλώς περνούσαν βιαστικοί για να φτάσουν γρηγορότερα, ν' αγγίξουν την 'Ανοιξη. Ευτυχώς δεν ήταν και τόσοι πολλοί, έτσι η μκρή κοπέλλα πρόλαβε να περάσει κι εκείνη, τελευταία. Αυτό που αντίκρυσε περνώντας ήταν ένα τεράστιο ανθισμένο λιβάδι, όσο έπιανε το μάτι, γεμάτο χαρούμενους ανθρώπους, που χόρευαν και τραγουδούσαν.
Χωρίστηκαν σε ομάδες και άρχισαν να χτίζουν τα σπίτια τους. Η μικρή κοπέλλα έχτισε ένα μικρό μαγαζάκι κι έβαλε μιά μεγάλη ταμπέλλα που έγραφε: "ΕΔΩ Η ΕΛΠΙΔΑ ΜΟΙΡΑΖΕΤΑΙ ΔΩΡΕΑΝ".
Πιστεύω πως θα περάσουν πολλά χρόνια για να χρειαστεί κάποιος σ' αυτόν τον τόπο να γυρέψει ελπίδα. Ο καθένας έχει μπόλικη στην ψυχή του. Κι όσο τη μοιράζεται με τους άλλους, όσο τη χαρίζει, η ελπίδα θα περισσεύει.


Συγγραφέας Μηνύματος: Nikitas1
Απάντησε την: 20/10/2009 22:56:19
Μήνυμα:

Θεός είναι Αγάπη από την ίδια του τη φύση. Ο Θεός δεν κρίνει κανένα αλλά αγαπά πάντοτε όλους και όλα. Όπως ο ήλιος φωτίζει τον κόσμο επειδή είναι φως έτσι και ο Θεός αγαπά όλο τον κόσμο επειδή είναι Αγάπη.
Είναι αδύνατο ο άνθρωπος να εμποδίσει την διάχυση της Αγάπης του Θεού όπως είναι αδύνατο να εμποδίσει τη λάμψη του ηκιακού φωτός. Είναι δυνατόν να κρυφτεί σε μια σκοτεινή περιοχή ή να δημιουργήσει σκιά. Με ανάλογο τρόπο μπορεί να κρυφτεί από την Αγάπη του Θεού κάτω από την σκιά της αμαρτίας. Η Αγάπη του Θεού βέβαια επιμένει με μανική αγάπη να τον φωτίσει όπως και το το φως του ήλιου πέφτει αδιάκριτα σε όλα τα αντικείμενα. Ο άνθρωπος με την αμαρτία κρύβεται από την Αγάπη του Θεού. Η Αγάπη του Θεού επιμένει να κατακτήσει τον άνθρωπο.
Ανάκτηση από
http://www.psyche.gr/amartia.htm


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 21/10/2009 16:22:42
Μήνυμα:

Αμην.


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 24/10/2009 11:04:32
Μήνυμα:


http://www.youtube.com/watch?v=S8HKvHnX6Sw&feature=player_embedded#


Πάνω σου η γη ξυπνάει
ήλιος μπαίνει από παντού
κάθομαι και σε κοιτάζω
μη με φοβάσαι
Είσαι ακόμα από τον ύπνο
τ΄όνειρο έχει εξατμιστεί
Μάρτιο θυμίζεις πώς να σε προβλέψω
Ενα απ΄όλα τα βιβλία
που έχω μέσα μου βαθιά
του έρωτα φεγγάρια μαύρα το φωτίζουν
Τίποτα δεν έχει μείνει
κι όμως όλα είναι εδώ
άφησέ με να αγγίξω τα μαλλιά σου

Τον ίδιο το Θεό να είχα απέναντί μου
σου λέω προτιμώ στην κόλαση μαζί σου

Άφωνη η ζωή ρωτάει
τόση ομορφιά από που
βρέχει ο ουρανός ρουμπίνια κι απαντάει
μόνο η αγάπη ξέρει τώρα έμαθα κι εγώ
πόσο ανάγκη έχω από την αγκαλιά σου

Τον ίδιο το Θεό να είχα απέναντί μου
σου λέω προτιμώ στην κόλαση μαζί σου

Τίποτα άλλο εκτός από εσένα στο φως
τίποτα άλλο που να με σκοτώνει γλυκά


"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 24/10/2009 11:08:28
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=qRWFa7nguE0&feature=player_embedded#


Μ.Ν. Περπατώ μες στ' αγκάθια μες στα σκοτεινά
σ' αυτά που 'ναι να γίνουν και στ' αλλοτινά
κι έχω για μόνο μου όπλο μόνη μου άμυνα
τα νύχια μου τα μωβ σαν τα κυκλάμινα.

Α. Παντού την είδα. Να κρατάει ένα ποτήρι και να κοιτάζει στο
κενό. Ν' ακούει δίσκους ξαπλωμένη χάμου. Να περπατάει στο
δρόμο με φαρδιά παντελόνια και μια παλιά γκαμπαρντίνα.
Μπρος από τις βιτρίνες των παιδιών. Πιο θλιμμένη τότε. Και
στις δισκοθήκες, πιο νευρική, να τρώει τα νύχια της. Καπνίζει
αμέτρητα τσιγάρα.Είναι χλωμή κι ωραία. Μ' αν της μιλάς
ούτε που ακούει καθόλου. Σαν να γίνεται κάτι άλλου - που
μόνο αυτή τ' ακούει, και τρομάζει. Κρατάει το χέρι σου σφι-
χτά, δακρύζει, αλλά δεν είναι εκεί. Δεν την έπιασα ποτέ και
δεν της πήρα τίποτα.

Μ.Ν. Τίποτα δεν κατάλαβε. Όλη την ώρα μου 'λεγε «θυμάσαι;» Τι
να θυμηθώ. Μονάχα τα όνειρα θυμάμαι γιατί τα βλέπω νύχτα.
Όμως τη μέρα αισθάνομαι άσχημα - πως να το πω: απροε-
τοίμαστη. Βρέθηκα μέσα στη ζωή τόσο άξαφνα - κει που δεν
το περίμενα καθόλου. Έλεγα «μπα θα συνηθίσω». Κι όλα γύ-
ρω μου έτρεχαν. Πράγματα κι άνθρωποι έτρεχαν, έτρεχαν -
ώσπου βάλθηκα κι εγώ να τρέχω σαν τρελή. Αλλά, φαίνεται, το
παράκανα. Επειδή -δεν ξέρω- κάτι παράξενο έγινε στο τέ-
λος. Πρώτα έβλεπα τον νεκρό κι ύστερα γινόταν ο φόνος.
Πρώτα ερχόταν το αίμα κι ύστερα ο χτύπος κι η κραυγή. Και
τώρα όταν ακούω να βρέχει δεν ξέρω τι με περιμένει...

Α. «Γιατί δε θάβουν τους ανθρώπους όρθιους σαν μητροπολιτά-
δες;» -έτσι μου 'λεγε. Και μια φορά, θυμάμαι, καλοκαίρι στο
νησί, που γυρίζαμε όλοι από ξενύχτι, ξημερώματα, πηδήσαμε

απ' τα κάγκελα στον κήπο του Μουσείου. Χόρευε πάνω στις
πέτρες και δεν έβλεπε τίποτα.

Μ.Ν. Έβλεπα τα μάτια του. Έβλεπα κάτι παλιούς ελαιώνες.

Α. Έβλεπα μιαν επιτύμβια στήλη. Μια κόρη ανάγλυφη πάνω στην
πέτρα. Έμοιαζε λυπημένη και κρατούσε στη χούφτα της ένα
μικρό πουλί.

Μ.Ν. Εμένα κοίταζε, το ξέρω, εμένα κοίταζε. Κοιτάζαμε κι οι δυο την
ιδία πέτρα. Κοιταζόμασταν μεσ' απ' την πέτρα.

Α. Ήταν ήρεμη και κρατούσε στη χούφτα της ένα μικρό πουλί.


Μ.Ν. Ήτανε καθιστή. Κι ήτανε πεθαμένη.

Α. Ήτανε καθιστή και κρατούσε στη χούφτα της ένα μικρό πουλί.
Δε θα κρατήσεις ποτέ σου ένα πουλί εσύ - δεν είσαι αξία!

Μ.Ν. Ω, αν μ' αφήνανε, αν μ' αφήνανε.

Α. Ποιος να σ' αφήσει;


Μ.Ν. Αυτός που δεν αφήνει τίποτα.

Α. Αυτός, αυτός που δεν αφήνει τίποτα

κόβεται απ' τη σκιά του κι αλλού περπατά.

Μ.Ν. Είναι τα λόγια του άσπρα κι είναι ανείπωτα
κι είναι τα μάτια του βαθιά κι ανύπνωτα...

Α. Μα' χε πάρει όλο το πάνω μέρος απ' την πέτρα. Και μαζί
μ' αυτήν και τ' όνομά της.

Μ.Ν. ΑΡΙΜΝΑ... σαν να τα βλέπω ακόμη χαραγμένα τα γράμματα μέ-
σα στο φως... ΑΡΙΜΝΑ ΕΦΗ ΕΛ...

Α. Έλειπε. Όλο το πάνω μέρος έλειπε. Γράμματα δεν υπήρχανε
καθόλου.

Μ.Ν. ΑΡΙΜΝΑ ΕΦΗ ΕΛ... εκεί, πάνω σ' αυτό το ΕΛ, η πέτρα είχε κοπεί
και σπάσει. Το θυμάμαι καλά.

Α. Στ' όνειρό της φαίνεται θα το 'χε δει κι αυτό για να το θυμάται.

Μ.Ν. Στ' όνειρό μου, ναι. Σ' έναν ύπνο μεγάλο που θα 'ρθει κάποτε
όλο φως και ζέστη και μικρά πέτρινα σκαλιά., θα περνάνε στο
δρόμο αγκαλιασμένα τα παιδιά όπως σε κάτι παλιές ταινίες ιτα-
λιάνικες.

Από παντού θ' ακούς τραγούδια και θα βλέπεις πελώριες γυναί-
κες σε μικρά μπαλκόνια να ποτίζουν τα λουλούδια τους.

Α. Ένα μεγάλο θαλασσί μπαλόνι θα μας πάρει τότε ψηλά, μια δω,
μια κει, θα μας χτυπά ο αέρας. Πρώτα θα ξεχωρίσουν οι αση-
μένιοι τρούλοι, κατόπιν τα καμπαναριά. Θα φάνουν οι δρόμοι
πιο στενοί, πιο ίσιοι απ' ό,τι φανταζόμασταν. Οι ταράτσες με
τις κάτασπρες αντένες για την τηλεόραση. Και οι λόφοι ένα
γύρο κι οι χαρταετοί - ξυστά θα περνάμε από δίπλα τους.
Ώσπου κάποια στιγμή θα δούμε όλη τη θάλασσα. Οι ψυχές
επάνω της θ' αφήνουν μικρούς λευκούς ατμούς.

Μ.Ν. Έχω σηκώσει χέρι καταπάνου στα βουνά τα μαύρα και τα δαι-
μονικά του κόσμου τούτου. Έχω πει στην αγάπη «γιατί» και την
έχω κυλήσει στο πάτωμα. Έγιναν οι πόλεμοι και ξανάγιναν και
δεν έμεινε ούτ' ένα κουρέλι να το κρύψουμε βαθιά στα πράγ-
ματά μας και να το λησμονήσουμε. Ποιος ακούει; Ποιος άκου-
σε; Δικαστές, παπάδες, χωροφύλακες, ποια είναι η χώρα σας;
Ένα κορμί μου μένει και το δίνω. Σ' αυτό καλλιεργούνε, όσοι
ξέρουν, τα Ιερά, όπως οι κηπουροί στην Ολλανδία τις τουλί-
πες. Και σ' αυτό πνίγονται όσοι δεν έμαθαν ποτέ από θάλασσα
κι από κολύμπι...

Ροές της θάλασσας κι εσείς των άστρων μακρινές επιρροές -
παρασταθείτε μου!

Α Έχω σηκώσει χέρι καταπάνου στα
δαιμονικά του κόσμου τ' ανεξόρκιστα
κι από το μέρος το άρρωστο γυρίστηκα
στον ήλιο και στο φως αυτοεξορίστηκα!

Μ.Ν. Κι απ' τις φουρτούνες τις πολλές γυρίστηκα
μες στους ανθρώπους αυτοεξορίστηκα!


"Μαρία Νεφέλη"Οδυσσέας Ελύτης,

ερμηνεία Τάνια Τσανακλίδου και Γιάννης Μπέζος

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 24/10/2009 11:12:12
Μήνυμα:


http://www.youtube.com/watch?v=Q2Gi2pd5d-8&feature=player_embedded#

Άφησε με να 'ρθω μαζί σου. Τι φεγγάρι απόψε!
Είναι καλό το φεγγάρι, - δε θα φαίνεται
που άσπρισαν τα μαλλιά μου. Το φεγγάρι
θα κάνει πάλι χρυσά τα μαλλιά μου. Δε θα καταλάβεις.
Άφησε με να 'ρθω μαζί σου.

Όταν έχει φεγγάρι, μεγαλώνουν οι σκιές μες στο σπίτι,
αόρατα χέρια τραβούν τις κουρτίνες,
ένα δάχτυλο αχνό γράφει στη σκόνη του πιάνου
λησμονημένα λόγια - δε θέλω να τ' ακούσω. Σώπα.

Άφησε με να 'ρθω μαζί σου
λίγο πιο κάτου, ως τη μάντρα του τουβλάδικου,
ως εκεί που στρίβει ο δρόμος και φαίνεται
η πολιτεία τσιμεντένια κι αέρινη, ασβεστωμένη με φεγγαρόφωτο,
τόσο αδιάφορη κι αϋλη,
τόσο θετική σαν μεταφυσική
που μπορείς επιτέλους να πιστέψεις πως υπάρχεις και δεν υπάρχεις
πως ποτέ δεν υπήρξες, δεν υπήρξε ο χρόνος κ' η φθορά του.
Άφησε με να 'ρθω μαζί σου.

Θα καθίσουμε λίγο στο πεζούλι, πάνω στο ύψωμα,
κι όπως θα μας φυσάει ο ανοιξιάτικος αέρας
μπορεί να φαντάζουμε κιόλας πως θα πετάξουμε,
γιατί, πολλές φορές, και τώρα ακόμη, ακούω το θόρυβο του φουστανιού μου,
σαν το θόρυβο δυο δυνατών φτερών που ανοιγοκλείνουν,
κι όταν κλείνεσαι μέσα σ' αυτόν τον ήχο του πετάγματος
νιώθεις κρουστό το λαιμό σου, τα πλευρά σου, τη σάρκα σου,
κι έτσι σφιγμένος μες στους μυώνες του γαλάζιου αγέρα,
μέσα στα ρωμαλέα νεύρα του ύψους,
δεν έχει σημασία αν φεύγεις ή αν γυρίζεις
ούτε έχει σημασία που άσπρισαν τα μαλλιά μου,
(δεν είναι τούτο η λύπη μου - η λύπη μου είναι που δεν ασπρίζει κ' η καρδιά μου).
Άφησε με να 'ρθω μαζί σου.

Το ξέρω πως καθένας μοναχός πορεύεται στον έρωτα,
μοναχός στη δόξα και στο θάνατο.
Το ξέρω. Το δοκίμασα. Δεν ωφελεί.
Άφησε με να 'ρθω μαζί σου.

Τούτο το σπίτι στοίχειωσε, με διώχνει -
θέλω να πω έχει παλιώσει πολύ, τα καρφιά ξεκολλάνε,
τα κάδρα ρίχνονται σε να βουτάνε στο κενό,
οι σουβάδες πέφτουν αθόρυβα
όπως πέφτει το καπέλο του πεθαμένου
απ' την κρεμάστρα στο σκοτεινό διάδρομο
όπως πέφτει το μάλλινο τριμμένο γάντι της σιωπής απ' τα γόνατά της
ή όπως πέφτει μια λουρίδα φεγγάρι στην παλιά, ξεκοιλιασμένη πολυθρόνα.

Κάποτε υπήρξε νέα κι αυτή, - όχι η φωτογραφία που κοιτάς με τόση δυσπιστία -
λέω για την πολυθρόνα, τόσο αναπαυτική,
μπορούσες ώρες ολόκληρες να κάθεσαι
και με κλεισμένα μάτια να ονειρεύεσαι ό,τι τύχει
- μιαν αμμουδιά στρωτή, νοτισμένη, στιλβωμένη από φεγγάρι,
πιο στιλβωμένη απ' τα παλιά λουστρίνια μου που κάθε μήνα τα
δίνω στο στιλβωτήριο της γωνιάς,
ή ένα πανί ψαρόβαρκας που χάνεται στο βάθος
λικνισμένο απ' την ίδια του ανάσα,
τριγωνικό πανί σα μαντίλι διπλωμένο λοξά μόνο στα δυο
σα να μην είχε τίποτα να κλείσει
ή να κρατήσει ή ν' ανεμίσει διάπλατο σε αποχαιρετισμό. Πάντα μου
είχα μανία με τα μαντίλια,
όχι για να κρατήσω τίποτα δεμένο,
τίποτα σπόρους λουλουδιών ή χαμομήλι μαζεμένο στους αγρούς
με το λιόγερμα
ή να το δέσω τέσσερις κόμπους σαν το σκουφί που φοράνε
οι εργάτες στο αντικρινό γιαπί
ή να σκουπίσω τα μάτια μου, - διατήρησα καλή την όρασή μου
ποτέ μου δεν φόρεσα γυαλιά. Μια απλή ιδιοτροπία τα μαντίλια.

Τώρα τα διπλώνω στα τέσσερα, στα οχτώ, στα δεκάξι
ν' απασχολώ τα δάχτυλα μου. και τώρα θυμήθηκα
πως έτσι μετρούσα τη μουσική σαν πήγαινα στο Ωδείο
με μπλε ποδιά κι άσπρο γιακά, με δυο ξανθές πλεξούδες
- 8, 16, 32, 64 -
κρατημένη απ' το χέρι μιας μικρής φίλης μου ροδακινιάς
όλο φως και ροζ λουλούδια,
(συγχώρεσέ μου αυτά τα λόγια - κακή συνήθεια) - 32, 64 -
κ' οι δικοί μου στήριζαν
μεγάλες ελπίδες στο μουσικό μου τάλαντο.
Λοιπόν, σου 'λεγα για την πολυθρόνα -
ξεκοιλιασμένη - φαίνονται οι σκουριασμένες σούστες, τα άχερα -
έλεγα να την πάω δίπλα στο επιπλοποιείο,
μα που καιρός και λεφτά και διάθεση - τι να πρωτοδιορθώσεις; -
έλεγα να ρίξω ένα σεντόνι πάνω της, - φοβήθηκα
τα' άσπρο σεντόνι σε τέτοιο φεγγαρόφωτο. εδώ κάθισαν
άνθρωποι που ονειρεύθηκαν μεγάλα όνειρα,
όπως κι εσύ κι όπως κι εγώ άλλωστε,
και τώρα ξεκουράζονται κάτω απ' το χώμα
δίχως να ενοχλούνται απ' τη βροχή ή το φεγγάρι.
Άφησε με να 'ρθω μαζί σου.

Θα σταθούμε λιγάκι στην κορφή της μαρμάρινης σκάλας τ' Αι Νικόλα,
ύστερα εσύ θα κατηφορίσεις κι εγώ θα γυρίσω πίσω
έχοντας στ' αριστερό πλευρό μου τη ζέστα
απ' το τυχαίο άγγιγμα του σακακιού σου
κι ακόμη μερικά τετράγωνα φώτα από μικρά συνοικιακά παράθυρα
κι αυτή την πάλλευκη άχνα απ' το φεγγάρι
που 'ναι σα μια μεγάλη συνοδεία ασημένιων κύκνων -
και δε φοβάμαι αυτή την έκφραση, γιατί εγώ
πολλές ανοιξιάτικες νύχτες συνομίλησα άλλοτε με το Θεό που μου εμφανίστηκε
ντυμένος την αχλύ και τη δόξα ενός τέτοιου σεληνόφωτος,
πυρπολημένη απ' τα' αδηφάγα μάτια των αντρών
κι απ' τη δισταχτικήν έκσταση των εφήβων,
πολιορκημένη από εξαίσια, ηλιοκαμένα σώματα,
άλκιμα μέλη γυμνασμένα στο κολύμπι, στο κουπί, στο στίβο,
στο ποδόσφαιρο (που έκανα πως δεν τα 'βλεπα)
μέτωπα, χείλη και λαιμοί, γόνατα, δάχτυλα και μάτια,
στέρνα και μπράτσα και μηροί (κι αλήθεια δεν τα 'βλεπα)
- ξέρεις, καμιά φορά, θαυμάζοντας, ξεχνάς ό,τι θαυμάζεις,
σου φθάνει ο θαυμασμός σου, -


"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 28/10/2009 23:32:04
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=FZbjQaLh_AI


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 30/10/2009 22:52:02
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=EbSJPHcmyug


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 31/10/2009 13:13:34
Μήνυμα:


Θέλω να είναι η πρώτη λέξη που θ' ακούσεις το πρωί Θέλω το χαμογελό σου να ομορφαίνει όλη τη γη Ν' ακούς απ' τη φωνή μου μία λέξη μαγική Μία λέξη πιο μεγάλη κι απ'την ίδια τη ζωή Καλημέρα σ' αγαπώ...


http://www.youtube.com/watch?v=MlRqPxItSPQ&feature=related

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 31/10/2009 22:37:40
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=MZQfbcWDP2g&feature=related


"Υπαρχουν ανθρωποι που ζουν μοναχοι οπως του πελαγου οι βραχοι ο κοσμος θαλασσα που απλωνει και αυτοι σκυφτοι βουβοι και μονοι ανεμοδαρμενοι βραχοι ανθρωποι μοναχοι"

http://www.youtube.com/watch?v=97qbgibpJUw&feature=related

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Edited by - lorenzo on 31/10/2009 22:40:40


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 31/10/2009 22:50:17
Μήνυμα:

Σ' έχω δε σ' έχω, σε κρατώ δε σε κρατώ Ελπίζω δεν ελπίζω σ' ονειρεύομαι Είσαι δεν είσαι πάλι αυτή που με καλεί Μένω δε μένω πά...


http://www.youtube.com/watch?v=iXn2WyO1ZYY&feature=related

Γίνεσαι φωτιά κι αέρας
νερό κι αέρας, φωτιά
μες τα χέρια μου κοιμάσαι
χάνεσαι μετά

"..Σ' αγγίζω δε σ' αγγίζω σ' ονειρεύομαι
Ελπίζω δεν ελπίζω σ' ονειρεύομαι.." και δεν θέλω να ξυπνήσω...

http://www.youtube.com/watch?v=U1QT6QPXB_k&feature=related


νοιώσε με θέλω
τα χάπια μου
δεν υποφέρομαι..


http://www.youtube.com/watch?v=UYVVxMHYvug&feature=related


"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Edited by - lorenzo on 31/10/2009 22:55:32

Edited by - lorenzo on 31/10/2009 22:58:58


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 01/11/2009 13:49:39
Μήνυμα:

Ο θανατος και ο Χρονος βασιλεύουν στην γη
Δεσπότες ομως μην τους αποκαλεις
Καθως φεύγουν στο σκοτάδι
Μολις ο ηλιος του Ερωτα ξεπροβάλλει...[Σολοβιόφ]

I need you
like the flower needs the rain
You know I need you,
guess I'll start it all again
You know I need you
like the winter needs the spring
You know I need you,


http://www.youtube.com/watch?v=2kgW5jvulQk&feature=related


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 02/11/2009 23:47:59
Μήνυμα:


Μ' ακούς καλά τι να θέλω πια
τι να θέλω άλλο μη χαθείς
Μ' ακούς καλά σ' αγαπώ αλλά
πως φοβάμαι μήπως μ' αρνηθείς
Περνάς καλά δίχως όλα αυτά
που περίμενες να δεις

Όλα για σένα φως μου
στις γειτονιές του κόσμου
Αχ τα παράπονά σου
να μη σε νοιάζει δώσ' μου

Κοιτάς ψηλά πέρα απ' τα βουνά
κι η καρδιά σου κλαίει σαν παιδί
ρωτάς ξανά τι θα πει μαζί
τι θα πει αγάπη δηλαδή
Πολύς καιρός με γιατί και πώς
λουλουδάκι ο καημός

http://www.youtube.com/watch?v=U1neSDcUQ60&feature=related


http://www.youtube.com/watch?v=LSNE79jPPuw&feature=related

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Edited by - lorenzo on 02/11/2009 23:54:57


Συγγραφέας Μηνύματος: pyramid
Απάντησε την: 03/11/2009 18:30:54
Μήνυμα:

Ελπίζω να αρέσει και στους δυό σας

http://www.youtube.com/watch?v=rbTozgoj9OQ&feature=related


εμ τι, μόνο εσείς θα βάζετε ωραία μουσική


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 03/11/2009 22:10:58
Μήνυμα:


Αυτό για σένα pyramid....


http://www.youtube.com/watch?v=iHahMGj657Q&feature=related


Άκου το κι έτσι..,

http://www.youtube.com/watch?v=Ca8me6vKDLI

ΥΓ. Ακούγοντας το ένοιωσα ότι θα σου αρέσει..

ελπίζω να μην έκανα λάθος

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Edited by - lorenzo on 03/11/2009 22:18:06


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 03/11/2009 23:01:07
Μήνυμα:


Μηδενος εξαιρουμενου

Τι αντικοινωνικά που ειναι τα όνειρα.
Ούτε φιλίες, ούτε δεσμοι
μολις μας δουν σβήνουν
σα σπιθα εκθετη σε θύελλα.

Ανθρωποφοβια?
Ισως τραυματισμένο γόητρο
επειδή δουλεύουν εκει κάτω
στα ορυχεια χαμενων ευκαιριων.

Είχαν βλέπεις κι αυτά
άλλα όνειρα

Κική Δημουλά

http://www.youtube.com/watch?v=3h0o_irhzxs&feature=related


Όσο απλό είναι να περιπλέξεις τα πράγματα, τόσο περίπλοκο είναι να τα απλοποιήσεις


http://www.youtube.com/watch?v=4KRCopc3jjo&feature=related


Σώπα, μη μιλάς , είναι ντροπή
κόψ' τη φωνή σου
σώπασε επιτέλους
κι αν ο λόγος είναι αργυρός
η σιωπή ειναι χρυσός.


"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 04/11/2009 11:51:01
Μήνυμα:

Καλημερουδια Πυραμιδουλίνι ...τωρα που ειδα την ωρα αποστολής χαμογελασα..χι χι

http://www.youtube.com/watch?v=EAoPJxTvZOQ


Συγγραφέας Μηνύματος: pyramid
Απάντησε την: 04/11/2009 16:09:38
Μήνυμα:

Γεια σας παιδάκια.

Ευχαριστώ Lorenzo μου, όντως δεν έκανες λάθος.
Μου αρέσει και αυτό

http://www.youtube.com/watch?v=MclLF473XtA
Είναι η σκοτεινή νύχτα της ψυχής του Αγ.Ιωάννη του Σταυρού.


Αχα! Ώστε χαμογέλασες!
Δεν μου λες παιδάκι μου, πάλι μαντεύεις?

Εάν εννοείς κάτι άλλο δεν το έπιασα οπότε σπάστο και ξαναρίχτο.


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 04/11/2009 17:21:27
Μήνυμα:

Η Μαύρη Νύχτα της Ψυχής

του Sven Johansson

Κατά τη διάρκεια των χιλιετιών, οι μυστικιστές έχουν παρατηρήσει την εμφάνιση μιας σειράς γεγονότων ή περιστάσεων που συμβαίνουν αργά ή γρήγορα στην ζωή θεωρητικά όλων των ανθρώπων. Αν όχι σε μια ενσάρκωση, τότε σίγουρα σε άλλες. Οι λεπτομέρειες αυτών των γεγονότων είναι πολύ δυσδιάκριτες και φαίνεται να ταιριάζουν στις ανάγκες και τις ιδιαίτερες περιστάσεις του κάθε ατόμου. Αν και ποτέ δεν επαναλαμβάνονται, η γενική τους δομή παραμένει πάντοτε η ίδια και έχει συσχετισθεί από αρχαιοτάτων χρόνων με το σκοτάδι, τον πόνο και την αγωνία. Έτσι, δεν μας κάνει εντύπωση που αναφέρεται τόσο συχνά ως η Μαύρη Νύχτα της Ψυχής.

Γνωστή και ως η Σκιερή Νύχτα, ή όπως ο ψαλμωδός το έθεσε, η Κοιλάδα της Σκιάς του Θανάτου, διαφέρει σε ένταση από τη μια ενσάρκωση στην άλλη και μερικές φορές είναι δύσκολο να παρατηρηθεί πάνω από τις κραυγές της οδύνης και του πόνου ενώ άλλες φορές παρατηρείται με ευκολία ως μια ακριβής και σίγουρη αντίθεση σε σύγκριση με μία αδιατάραχτη ζωή. Λίγοι όμως συνειδητοποιούν ότι ενώ η Μαύρη Νύχτα είναι μια περίοδος μεγάλης θλίψης, είναι επίσης μια περίοδος μοναδικής ευκαιρίας για βαθιά αλλαγή. Και είναι ακριβώς αυτή η βαθιά εσωτερική αλλαγή που οι μυστικιστές ψάχνουν να φέρουν στην ζωή τους, γιατί συνειδητοποιούνε πόσο δύσκολο είναι να υπάρξει πραγματική αλλαγή διαρκείας, στην ψυχική προσωπικότητα. Όσο δυσάρεστο και αν είναι, η Μαύρη Νύχτα της Ψυχής είναι ένα από τα μεγαλύτερα γεγονότα της ζωής μας, για το οποίο είτε συνειδητά είτε ασυνείδητα, προετοιμαζόμασταν, κατά την διάρκεια της ζωής μας.

Ενώ οι περισσότεροι έχουν διαβάσει για την Μαύρη Νύχτα, λίγοι όμως βλέπουν την πραγματική της διάσταση..., για παράδειγμα, ως μια αντίδραση σε μια θεμελιώδης και απαραίτητη αλλαγή στην εσωτερική μας εξέλιξη, μια κατεδάφιση του παλιού οικοδομήματος για την προετοιμασία ανέγερσης ενός νέου. Μερικοί φοβούνται τον ερχομό αυτής της Μαύρης Νύχτας εξαιτίας των πολλών περιόδων βαθιάς θλίψης που διαισθάνονται υποσυνείδητα ότι έχουνε βιώσει σε περασμένες ενσαρκώσεις, εξαιτίας αυτού του γεγονότος. Όμως ο πιθανότερος λόγος για αυτόν τον φόβο, ίσως δεν είναι τίποτα παραπάνω από τον συγκλονιστικό τρόπο με τον οποίο έχουν περιγράψει ορισμένοι συγγραφείς αυτήν την κατάσταση, στην οποία μπορεί να βυθιστεί κανείς εάν δεν είναι προσεκτικός. Όταν συνεργαστούμε μαζί της, η Μαύρη Νύχτα είναι μια ευκαιρία που δεν θα πρέπει να πάει χαμένη για κανένα λόγο. Γιατί εάν προσεγγιστεί σωστά, εισάγει επιτυχώς πολύ βαθιά αναγκαίες αλλαγές στη ζωή μας, που μας δίνουν την δυνατότητα να κάνουμε σημαντική πρόοδο στο εσωτερικό μονοπάτι προς την τελείωσή μας. Ο καθένας μας σκεφτόμενος προνοητικά θα ήθελε πολύ το τελικό αποτέλεσμα της Μαύρης Νύχτας, όμως αυτό που φοβίζει είναι η διαδικασία για να φτάσουμε στο αποτέλεσμα.

Οι περισσότεροι από μας δυσκολεύονται πολύ να αφήσουν τις παλιές και οικείες συνήθειές τους, ειδικά όταν το αντικείμενο της αντικατάστασης δεν είναι και τόσο ξεκάθαρο. Όμως, αυτό ακριβώς χρειάζεται να γίνει, γιατί η προσκόλληση στο παλιό, απλά θα παρατείνει την οδύνη. Σε έναν από τους βαθμούς της διδασκαλίας των μονογραφιών, διδασκόμαστε για αυτήν την περίοδο της ζωή μας, τον κρίσιμο ρόλο που παίζει στην εσωτερική μας εξέλιξη, τι μπορούμε να περιμένουμε και πως θα πρέπει να διαχειριστούμε την νέα πραγματικότητα που εισάγει. Έχει λεχθεί πως μέχρι την Μαύρη Νύχτα, συνειδητά ή ασυνείδητα, η ζωή μας έχει ξοδευτεί για να προετοιμαστούμε γι’ αυτήν την συνάντηση, όπως ακριβώς οι μαθητές ξοδεύουν τον χρόνο τους προετοιμαζόμενοι για τις εξετάσεις. Οι εξετάσεις έρχονται ανεξάρτητα από το αν ο μαθητής είναι έτοιμος ή όχι, όπως και η Μαύρη Νύχτα τελικά έρχεται στην προκαθορισμένη ώρα της, είτε είμαστε έτοιμοι είτε όχι. Αν και μας δίνεται αρκετός χρόνος για να προετοιμαστούμε, λίγοι τον χρησιμοποιούν σοφά, και συνεπώς είναι σαφώς απροετοίμαστοι για την ένταση της Μαύρης Νύχτας όταν αυτή τελικά εγκαθίσταται. Χωρίς την απαιτούμενη προετοιμασία και την έγκαιρη κατανόηση των μυστικιστικών αρχών που εμπλέκονται, η Μαύρη Νύχτα της Ψυχής μπορεί να γίνει ένας πραγματικός τρισδιάστατος εφιάλτης.

Κατά την διάρκεια της Μαύρης Νύχτας, κομματιαζόμαστε, από όλες εκείνες τις ιδιότητες που τυπικά θα αποδίδαμε στο σκοτάδι, δηλαδή, απογοητεύσεις που μας φτάνουν σε απόγνωση, σταδιακή πτώση της ικανότητας συγκέντρωσης, παρακμάζουσα υγεία, αυξανόμενο χάος, αυξανόμενη έλλειψη ενός συγκεκριμένου σκοπού, σύγχυση, αδυναμία εν όψει πειρασμού και αισθήματα ολοκληρωτικής απόγνωσης, αδυναμίας και ανεπάρκειας. Αυτή η εσωτερική κατάσταση διαποτίζει το είναι μας, κηλιδώνοντας και μολύνοντας τις πιο ιερές εσωτερικές μας πτυχές. Δεν υπάρχει διαφυγή, γιατί αναδύεται από μέσα μας και είναι απόκρυφο κομμάτι της ύπαρξής μας. Οι παλιές και δοκιμασμένες μέθοδοι ενασχόλησης του νου με πιο ελαφριά θέματα για ανακούφιση, δεν δουλεύουν πλέον, στην πραγματικότητα μοιάζουν ολοένα και πιο άκαρπες και μάταιες. Δεν υπάρχει καταφύγιο και ανεξαρτήτως από τις, εξωτερικής φύσεως, κινήσεις μας, τα προβλήματα επιμένουν και σταδιακά επιδεινώνονται.

Κάθε πτυχή της ζωής μας επηρεάζεται, τίποτα δεν μένει εκτός. Τα προβλήματα που κουβαλάμε μαζί μας μέρα και νύχτα, φαίνεται να είναι ανυπέρβλητα και ατελείωτα καθώς συνεχίζουν να στοιβάζονται. Κάθε νέα προσπάθεια επίτευξης κάποιου στόχου καταλήγει σε αρνητικό αποτέλεσμα και δεν υπάρχει πλέον η ικανοποίηση που προερχόταν από την σωστή αποπεράτωση μιας εργασίας. Σπάνια βρίσκουμε έμπνευση μέσα μας και όταν ατενίζουμε το μέλλον, δεν βλέπουμε κάποιο φως στο τούνελ. Οι παραδεχόμενες αδυναμίες μας γίνονται ντροπιαστικά ολοφάνερες στον εαυτό μας και στους άλλους. Δεν υπάρχει διαφυγή από αυτήν την κατάσταση και η μόνη επιλογή που έχει μείνει είναι να προχωρήσουμε μπροστά για να ολοκληρώσουμε την αλλαγή ή να πάμε πίσω απ’ όπου ξεκινήσαμε, αφήνοντας την αποστολή για κάποια άλλη στιγμή, ίσως για μια άλλη ενσάρκωση. Το να μείνουμε εκεί που είμαστε οδηγεί σε σίγουρη μετάβαση.

Όταν μεγάλα προβλήματα εμφανιστούν στη ζωή, υπάρχει πάντα ο πειρασμός να τα αποφύγουμε, να ξεριζωθούμε από την θέση που βρισκόμαστε και να προσπαθήσουμε να τα αφήσουμε πίσω μας. Αυτό είναι κατανοητό και αρκετά συχνά, ένα νέο περιβάλλον είναι ακριβώς αυτό που χρειαζόμαστε για να βοηθήσουμε την πραγμάτωση μιας, από καιρού απαραίτητης αλλαγής. Ανανεωνόμαστε όταν φεύγουμε από το παλιό προς κάτι καινούριο και συναρπαστικό, και εφ’ όσον δεν αποφεύγουμε κάθε πρόβλημα που συναντάμε στη ζωή, μια μετακίνηση μπορεί να είναι ωφέλιμη. Με την Μαύρη Νύχτα όμως, τα προβλήματα είναι βαθιά και παραμένουν μέσα μας, οπουδήποτε κι αν πάμε. Είναι φυσικά ένα κομμάτι μας, μέρος του Κάρμα μας, πραγματικά όπως μια σκιά. Κατά τη διάρκεια της Μαύρης Νύχτας της Ψυχής, δεν υπάρχει ανακούφιση, κανένα μέρος να κρυφτούμε και μόνο μια ορθή πορεία δράσης, να ενδυναμώσουμε και να προχωρήσουμε μπροστά, για να ολοκληρώσουμε εκείνες τις εσωτερικές αλλαγές που έχουν ήδη προχωρήσει κατά πολύ.

Χρειάζεται να οραματιζόμαστε αυτή τη νέα κατάσταση με τον καλύτερο τρόπο που δυνάμεθα, περιλαμβάνοντας μόνο τα ύψιστα ιδανικά που γνωρίζουμε, και μετά να προσπαθούμε ενθέρμως να κρατήσουμε αυτές τις μυστικιστικές αρχές ζωής που έχουμε αγαπήσει. Σε καμία περίπτωση, ούτε καν για μια στιγμή, δεν πρέπει να σταματήσουμε την προσπάθεια εξέλιξης και βελτίωσης του εαυτού μας. Πρέπει να καταβάλουμε εξαντλητικές προσπάθειες για να συνεχίσουμε την ζωή σαν να μην περνάμε κάτι δυσάρεστο, παρ’ όλη την εσωτερική αναταραχή.

Δεν έχει νόημα να προσπαθούμε να αποκλίνουμε την προσοχή μας μακριά από τα προκείμενα προβλήματα διασκεδάζοντας με τον παλιό, συνηθισμένο τρόπο. Δεν μπορούμε ποτέ να αισθανθούμε πραγματικά χαρούμενοι, να χαλαρώσουμε πραγματικά ή να απαλλαγούμε από το βάρος που νιώθουμε στην καρδιά μας εκείνη τη περίοδο. Η θλίψη δεν έρχεται απαραιτήτως επειδή είμαστε νέοι ή γέροι ή οποιαδήποτε άλλη ενδιάμεση στιγμή. Έρχεται όταν το Κάρμα μας κρίνει ότι είναι η κατάλληλη στιγμή, όταν έχουμε τη μέγιστη δυνατότητα επιτυχίας. Κατά τη διάρκεια κάθε ενσάρκωσης, υπάρχουν μόνο ορισμένες ευκαιρίες όπου το άτομο έχει πιθανότητες να κερδίσει κάτι από την Μαύρη Νύχτα. Μόνο σε πολύ σπάνιες περιπτώσεις στην ζωή μας είμαστε λίγο-πολύ έτοιμοι να κάνουμε το κβαντικό άλμα στην εσωτερική μας εξέλιξη που η Μαύρη Νύχτα προσφέρει. Ενώ δεν υπάρχει κάποιος σαφής λόγος, πολλοί μεγάλοι πνευματικοί ηγέτες του παρελθόντος, βίωσαν την Μαύρη Νύχτα σε ηλικίες μεταξύ 28 και 35 χρονών, την πέμπτη περίοδο της επταετίας. Φαίνεται να είναι η ιδανική περίοδος για φυσική και νοητική ανάπτυξη για να αρχίσει η Μαύρη Νύχτα. Η ώρα της άφιξης της όμως, καθορίζεται από τον προσωπικό εσωτερικό κύκλο της εξέλιξης μας και μπορεί να συμβεί σε οποιαδήποτε στιγμή από τα πολύ νεανικά χρόνια ως τα προχωρημένα γηρατειά. Όμως η ακριβής φύση των εμπειριών που βιώνουμε, είναι περίπλοκα προσαρμοσμένη στις προσωπικές Καρμικές μας ανάγκες και δεν μπορεί να συγκριθεί, εκτός πολύ γενικά, με τις εμπειρίες άλλων ανθρώπων.

Η πνευματική εξέλιξη είναι, αναγκαστικά, μια πολύ αργή και σταδιακή διαδικασία που μας οδηγεί πάντα μπροστά προς την τελείωση και την κυριαρχία στη ζωή. Καθώς η διαδικασία μιας τέτοιας αφύπνισης προχωρά, η διαμάχη μεταξύ των εγκόσμιων ενδιαφερόντων μας και του υψηλού ιδεαλισμού και ηθικής ακεραιότητας του Εσωτερικού Διδασκάλου, γίνεται όλο και πιο ισχυρή. Καταλαβαίνουμε ολοένα και περισσότερο την τεράστια διαφορά αρχών μεταξύ του εσώτερου και του εξώτερου εαυτού μας. Είναι σαν ένα δυνατό φως να πέφτει πάνω μας και να παρατηρούμε την αυξανόμενη αντίθεση μεταξύ της σκιάς μας και του φωτεινού περίγυρου. Καθώς εντείνεται η Μαύρη Νύχτα, εγκαθίσταται μια χρόνια, καταστροφική δυσαρέσκεια για την ζωή, ένα συναίσθημα που αργά και ανεπαίσθητα διαβρώνει την ποιότητα και το νόημα της ίδιας της ζωής. Συνειδητοποιούμε ένα βαθύ σχίσμα στην φύση μας, από τη μια να κάνουμε τα πάντα να παραμείνουμε «φυσιολογικοί», εξωτερικά, δρώντας το ίδιο, ενώ εσωτερικά βιώνουμε ένα βαθύ συναίσθημα δυστυχίας. Ένα σημαντικό στοιχείο της Μαύρης Νύχτας είναι πως το άτομο συγκεντρώνεται στα ελαττώματά του, διαρκώς εστιάζοντας πάνω τους και τα παρατηρεί κάτω από το λαμπερό φως ενός υψηλότερου νόμου.

Η λύση ενός προβλήματος δεν είναι μια εύκολη διαδικασία αλλά το να γνωρίζει κανείς ότι το πρόβλημα είναι αναπόφευκτο, μας δίνει ένα μικρό πλεονέκτημα έναντι των υπολοίπων και μια ευκαιρία να οχυρωθούμε και να προετοιμαστούμε για την ώρα αυτής της δοκιμασίας. Είναι εξαιρετικά δύσκολο να πετάξουμε παλιές συνήθειες και τρόπους ζωής οι οποίοι έχουν γερά εντυπωθεί μέσα μας κατά την διάρκεια της ζωής μας, στην πραγματικότητα διαμέσω πολλών ζωών. Μόνο η πιο ισχυρή θέληση, υποστηριζόμενη από την εσωτερική σιγουριά της κατάκτησης μιας υψηλότερης ζωής, θα μπορούσε να τα καταφέρει. Κατά το μεγαλύτερο μέρος της Μαύρης Νύχτας, δεν είμαστε και τόσο σίγουροι για το πως χρειάζεται να αλλάξουμε. Δεν καταλαβαίνουμε με ευκρίνεια τις επικείμενες παρορμήσεις και γι’ αυτό είμαστε αδύναμοι να καταβάλουμε την απαιτούμενη προσπάθεια για να πραγματοποιήσουμε τις αναγκαίες αλλαγές. Φέρνουμε συνεχώς εμπόδια στον εαυτό μας και γινόμαστε ο χειρότερος εχθρός του. Ενώ αισθανόμαστε εξαιρετικά δύσκολα να βρισκόμαστε με άλλους και ειδικά με τον εαυτό μας, οι υπόλοιποι γύρω μας παρατηρούν τις μεγάλες αλλαγές που γίνονται στην προσωπικότητά μας και αληθινά προσβάλλονται από την παρουσία μας και μόνο. Οι παλιές μας συνήθειες έχουν χάσει την παλιά τους αίγλη, αλλά δεν υπάρχει κανένα υποκατάστατο το ίδιο ικανοποιητικό. Η ζωή έχει γίνει σκοτεινή και γίνεται ακόμα πιο σκοτεινή για όσο διάστημα συνεχίζεται αυτή η αναποφασιστικότητα.

Είναι πράγματι άτυχο το άτομο που, κατά τη διάρκεια μιας τέτοιας περιόδου, δεν έχει επίγνωση των μυστικιστικών αρχών που εμπλέκονται, διότι η απόγνωση και η δυστυχία αυτού του ατόμου μπορεί πραγματικά να είναι ακραία. Προληπτικοί άνθρωποι, και υπάρχουν πολλοί ακόμα και στην μοντέρνα κοινωνία, ίσως πιστέψουν ότι βρίσκονται υπό την επήρεια μιας εξωτερικής, κακόβουλης δύναμης, ενώ οι αφιερωμένοι υποστηρικτές κάποιων θρησκειών μπορεί να έχουν βαθιά ριζωμένα συναισθήματα ενοχής και αναξιότητας. Παρ’ όλα αυτά, ένα θετικό στοιχείο της Μαύρης Νύχτας, είναι το βάθος με το οποίο το άτομο είναι σε θέση να προσεγγίσει το Θείο. Διότι παρά τις ακραίες αρνητικές και εσωτερικές διαμάχες που βιώνει το άτομο, αυτά τα πεσμένα διαστήματα διακόπτονται από σύντομες περιόδους εξαιρετικής διαύγειας, η οποία καθιστά δυνατό τον εμβριθή συντονισμό και την απολύτρωση. Κατά τη διάρκεια μιας τέτοιας ενδοσκόπησης και συντονισμού, μπορεί να βιωθεί η φώτιση. Η ματαιότητα και η εξαφάνιση της θνητής ύπαρξης γίνεται ξεκάθαρη. Η αιώνια μακαριότητα της αλήθειας και μία κατανόηση της αμετάβλητης φύσης του Κοσμικού γίνονται καθαρά αντιληπτές. Η απερίγραπτη ομορφιά του Κοσμικού διαποτίζει την οντότητά του με γενναιόδωρες δόσεις ζωογόνου ενέργειας. Όλη η δημιουργία φαίνεται ζωντανή και δονούμενη εσωτερικά με ζωογόνο ενέργεια. Εξοπλισμένοι με αυτό το νέο όραμα, παλιά ενδιαφέροντα μοιάζουν ρηχά και μάταια και δεν ασκούν πάνω μας την επιρροή που ασκούσαν παλιά, ενώ παλιές ενασχολήσεις και συνήθειες μένουν στο περιθώριο, χωρίς να ξαναγυρίσουμε ποτέ σ’ αυτές, επειδή μία νέα οντότητα αναδύεται από το κουκούλι της, έτοιμη για την υψηλότερη φάση της διαμέσω της αιωνιότητας.

Να προετοιμάζεστε για αυτήν και να μη σπαταλάτε τον χρόνο σας άπραγα. Προσπαθήστε να μεταλλάξετε τις συχνές διαισθητικές παρορμήσεις σας σε ένα πυρσό, που μπορεί να σας οδηγήσει διαμέσου ενός λαβυρίνθου γεγονότων στην υπόλοιπη ζωή σας. Επιζητήστε δια πυρός να κατανοήσετε και να καθοδηγηθείτε από τις εσωτερικές ενστικτώδεις παρορμήσεις σας και μη σταματάτε ποτέ να θαυμάζετε την λεπτότητα και την τελειότητα των Κοσμικών εντυπώσεων που λαμβάνετε κατά διαστήματα. Δεν είστε μόνοι. Ο εσωτερικός σας Διδάσκαλος βρίσκεται πάντα στο πλευρό σας, καθοδηγώντας και πείθοντάς σας να εφαρμόσετε τις απαιτούμενες αλλαγές.

Θα καταλάβετε πότε έχει αρχίσει πραγματικά η Μαύρη Νύχτα, καθώς κάθε κύτταρο της οντότητά σας θα ζητάει απεγνωσμένα την απαλλαγή, ενώ όλα όσα είναι θνητά και υλικά θα σας καλούν πίσω στην αδιαφορία και την ασφαλή οικειότητα του παρελθόντος. Όταν η εσωτερική διαμάχη έχει φτάσει στο απόγειο, όταν η ανησυχία κορυφωθεί, ο αντικειμενικός σας εαυτός θα σας προτρέπει με μεγάλη πειστικότητα και εύγλωττα πως παρά τις ανταμοιβές που περιμένουν τους νικητές, παρά το μεγαλείο της υποσχόμενης μελλοντικής κατάστασης, σίγουρα η προσπάθεια δεν αξίζει τόσο μεγάλη θυσία. Όταν αυτά τα επιχειρήματα έρθουν στην επιφάνεια της συνείδησής σας δυνατά και καθαρά, να γνωρίζετε πως ο πειρασμός έχει μιλήσει και η ώρα της λύτρωσης είναι πολύ κοντά.

Ο νόμος του Κάρμα βεβαιώνει πως υπάρχει ανταπόδοση για κάθε πρόσωπο που έρχεται αντιμέτωπο με μια τέτοια κρίση ως το τέλος συνεχίζοντας να προσπαθεί για την εξέλιξη της ψυχικής προσωπικότητας ανεξάρτητα από τις δυσκολίες. Όταν φαίνεται ότι δεν μπορούν να αντέξουν άλλο και όμως συνεχίζουν να έχουν μια διακαή επιθυμία να συνεχίσουν τον αγώνα, δέχονται ξαφνικά και χωρίς να το περιμένουν τη υποστήριξη του Κοσμικού. Είναι σαν να έχει πραγματοποιηθεί το κβαντικό άλμα. Το εσωτερικό σκοτάδι εξαφανίζεται απότομα και ο αγώνας σταματά. Στην σιγή και το φως που ακολουθούν, το άτομο ανακτά εύκολα τον έλεγχο πάνω στην προηγουμένη χαοτική κατάσταση. Σχεδόν αμέσως μετά, οι επιθυμίες προσδιορίζονται με την ορθή τους έννοια και όλες οι υποθέσεις διευθετούνται. Τα ενδιαφέροντα τακτοποιούνται σε μία ξεκάθαρη σειρά προτεραιότητας, οδηγώντας προς μια σαφήνεια του σκοπού και μια σταθερή δράση. Τίποτα δεν μοιάζει τελείως ακατόρθωτο πλέον και υπάρχει μια θετική αισιόδοξη στάση ζωής. Επίσης τίποτε δεν είναι τόσο σοβαρό και μελαγχολικό όπως παλιά και η υπομονή γίνεται καθημερινή πρακτική. Παλιές λανθασμένες απόψεις εμφανίζονται υπό το πραγματικό φως των πραγμάτων και απορρίπτονται χωρίς προσπάθεια. Επιζήμιες συνήθειες έχουν τιθασευτεί και ο σκοπός της ζωής, η μοναδική σου αποστολή σ’ αυτή την ενσάρκωση, ξεκαθαρίζει. Αυτή η ανάδυση από την Μαύρη Νύχτα είναι αυτό που ονομάζουν οι μυστικιστές Χρυσή Αυγή και πάντα συνοδεύεται από μια αίσθηση μεγάλης ανακούφισης και εσωτερικής χαράς, ένα ξαλάφρωμα του φορτίου, μια νέα νοητική διαύγεια και σκοπού ζωής.

Για εκείνον που δεν μπορεί να αντέξει μέχρι το τέλος, τίποτα ιδιαίτερο δεν συνεπάγεται. Η Μαύρη Νύχτα διαρκεί περισσότερο και παρότι τελικά υποχωρεί, δεν αποχωρεί οριστικά. Η ζωή επιστρέφει σε φαινομενικά κανονικούς ρυθμούς αν και ποτέ ξανά με την πρωτύτερη ένταση. Αυτή η αργή ανάδυση από την Μαύρη Νύχτα, μοιάζει με την ανάδυση σε μια ζωή γκρίζου παρά σε μια ζωή λαμπρής λιακάδας. Η ευκαιρία για ένα κβαντικό άλμα στην εσωτερική ζωή έχει περάσει και σπάνια μια τέτοια ευκαιρία παρουσιάζεται ξανά σε μια ενσάρκωση. Ένας μυστικιστής κάποτε είχε χαρακτηρίσει αυτή την ευκαιρία σαν ένα μικρό πουλί που προσγειώνεται για λίγο πάνω σ’ ένα κλαδί, μόνο για να ξαναπετάξει μόλις σηκώσουμε το κεφάλι μας και το κοιτάξουμε. Αν δεν ακολουθήσουμε αμέσως το πέταγμά του, θα φύγει προτού το καταλάβουμε, και δεν πρόκειται να έχουμε ξανά σ’ αυτή τη ζωή την ευκαιρία να το ακολουθήσουμε ως την Χρυσή Αυγή.

Ανεξάρτητα απ’ το που βρισκόμαστε στη ζωή, από το αν έχουμε περάσει ή όχι την Μαύρη Νύχτα με επιτυχία, ας συνεχίζουμε να προσπαθούμε την εσωτερική μας ανάπτυξη. Ας μην αφήσουμε καμιά μέρα να περάσει χωρίς να καθίσουμε και να διαλογιστούμε πάνω στην ομορφιά της Δημιουργίας και το προνομιακό στάδιο που βρισκόμαστε, να ζούμε και να έχουμε την ευκαιρία να εξελιχθούμε. Ανεξάρτητα από το πόσο δύσκολη είναι αυτή η διαδικασία, και ανεξάρτητα από το πόσες φορές ενδεχομένως να έχουμε αποτύχει να περάσουμε με επιτυχία από την Μαύρη Νύχτα στη Χρυσή Αυγή, ας μη ξεχάσουμε ποτέ το βαθύ προνόμιο να έχουμε ενσαρκωθεί σ’ αυτή τη γη με όλες τις ευκαιρίες που υπάρχουν για να εξελιχθούμε. Σε καμία περίπτωση δεν χάνουμε όλες τις ευκαιρίες, ακόμα και αν δεν καταφέρουμε να εκμεταλλευθούμε τη μεγαλύτερη από αυτές, την κατάκτηση της Μαύρης Νύχτας.

Η Μαύρη Νύχτα είναι η μεγαλύτερη ευκαιρία που μπορούμε να αντιμετωπίσουμε στην ζωή και πραγματικά ένα προνόμιο να την συναντήσουμε, αν μόνο την δούμε ως μία πραγματική ευκαιρία. Ενώ η περίοδος της αλλαγής που συνοδεύει την Μαύρη Νύχτα μπορεί να είναι πραγματικά δριμύτατη, μας προσφέρει πάντα μια ασύγκριτη ευκαιρία για βαθιά επικοινωνία με το Θείο. Θα υπάρξουν στιγμές που το άτομο θα είναι ικανό να ξεπεράσει κατά πολύ τα προηγούμενα όρια δυνατοτήτων του και με δέος να προβλέψει τι επιφυλάσσει το μέλλον, ... αν και μόνο αν ...., επιμείνει και επιτρέψει τις επικείμενες αλλαγές να κάνουν τον κύκλο τους.

Ανεξάρτητα από το που βρισκόμαστε στη ζωή, ανεξάρτητα από τις Καρμικές μας περιστάσεις, ας εκμεταλλευτούμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο αυτά που έχουμε. Ας πασχίζουμε να υπερασπιζόμαστε τις μυστικιστικές αρχές που μας διδάχθηκαν από την πρώτη κιόλας μέρα που ενταχθήκαμε στο Τάγμα, παρά τις προσωπικές δυσκολίες που ενδεχομένως συναντάμε πάνω στο προσωπικό μονοπάτι προς την τελείωσή μας. Ασχέτως από τις δυσκολίες, ας υπάρχει μία σταθερά στην ζωή μας, μια συνεχής και ασταμάτητη επιδίωξη της τελειότητας και της ολοκληρωτικής Κυριαρχίας της Ζωής που θα την συνοδέψει.

Edited by - nst on 04/11/2009 17:23:06


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 04/11/2009 17:25:25
Μήνυμα:

quote:
Δεν μου λες παιδάκι μου, πάλι μαντεύεις?

Εάν εννοείς κάτι άλλο δεν το έπιασα οπότε σπάστο και ξαναρίχτο.


Χι χι ..χειροτερεψε...
Μακια


Συγγραφέας Μηνύματος: pyramid
Απάντησε την: 05/11/2009 15:54:56
Μήνυμα:

Όπως ξέρεις, δεν προτιμώ ιδιαίτερα τις παραθέσεις τέτοιου είδους κειμένων, όμως αυτό είναι ένα καλό κείμενο και κατά την άποψή μου προσεκτικά γραμμένο οπότε λέω ότι καλά έκανες και το έβαλες.


Ε καλά, άμα χειροτέρεψε ποιος μας σώζει, δεν θα μαζεύεσαι με τίποτα


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 05/11/2009 20:53:34
Μήνυμα:

Τον ίδιο το Θεό, Μπλε


Πάνω σου η γη ξυπνάει
ήλιος μπαίνει από παντού
κάθομαι και σε κοιτάζω
μη με φοβάσαι

Είσαι ακόμα από τον ύπνο
τ΄όνειρο έχει εξατμιστεί
Μάρτιο θυμίζεις πώς να σε προβλέψω

Ενα απ΄όλα τα βιβλία
που έχω μέσα μου βαθιά
του έρωτα φεγγάρια μαύρα το φωτίζουν

Τίποτα δεν έχει μείνει
κι όμως όλα είναι εδώ
άφησέ με να αγγίξω τα μαλλιά σου

Τον ίδιο το Θεό να είχα απέναντί μου
σου λέω προτιμώ στην κόλαση μαζί σου

Τον ίδιο το Θεό!

Άφωνη η ζωή ρωτάει
τόση ομορφιά από που
βρέχει ο ουρανός ρουμπίνια κι απαντάει

μόνο η αγάπη ξέρει τώρα έμαθα κι εγώ

πόσο ανάγκη έχω από την αγκαλιά σου

Τον ίδιο το Θεό!

http://www.youtube.com/watch?v=Umitg0MJRCM&feature=player_embedded#at=37


"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 05/11/2009 21:29:24
Μήνυμα:


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 06/11/2009 12:07:15
Μήνυμα:

Δεν είναι εκείνος που σου νύχτωσε τη μέρα
ούτε το μαύρο που ξεβάφουν οι αριθμοί
δεν είναι ο κόσμος που σου κλέβει τον αέρα
και τα σκοτάδια που σου γνέφουν λογισμοί.....


http://www.youtube.com/watch?v=fni0tLDz8mQ&feature=player_embedded

Πάρε το φως του έρωτα
μαχαίρι απ' την καρδιά μου
άσε τη γη για τους πολλούς
και πέτα εδώ κοντά μου.

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 07/11/2009 10:11:29
Μήνυμα:


http://www.youtube.com/watch?v=G_pkKc3gfzI&feature=player_embedded#

Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Μουσική: Ara Dinkjian
Πρώτη εκτέλεση: Ελευθερία Αρβανιτάκη

Μένω εκτός, θυμάμαι ονόματα
τρέχω με ταχύτητα φωτός
μένω εκτός, σαν κάτι στόματα
που 'διωξε απ' τον κόσμο ένας λωτός

Τα βράδια μου τα εργένικα
τραγούδια λέω αρμένικα
θέλω να γυρίσω
μα ο παράδεισος κλειστός

Τα βράδια μου τα εργένικα
τραγούδια λέω αρμένικα
θέλω να μιλήσω
μα ειν' ο τόπος μου σβηστός

Μένω εκτός, μιλάω με σύρματα
στη σιωπή ζυγιάζω σαν αϊτός
μένω εκτός, σαν κάτι σχήματα
που 'φτιαξε στην άμμο ένας πιστός

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 07/11/2009 21:01:14
Μήνυμα:


Άνευ σχολίων...

http://www.youtube.com/watch?v=gEVv2Sqc1uU&feature=player_embedded#

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 08/11/2009 17:56:57
Μήνυμα:

"Μια πορεία στο φως κι ένα γέλιο θαρρείς
πόσο παιδικό, μελαγχολικό για να δεις
πως τ' αστέρι που ανατέλλει είναι μουσική
κλείσ' τα μάτια, άκου ταξίδεψε κι εσύ... "

Αστεράκι μου...


http://www.youtube.com/user/aeriko2008

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Edited by - lorenzo on 08/11/2009 18:20:50


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 09/11/2009 21:01:14
Μήνυμα:

....Και η σκέψη είναι μια ενεργειακή μορφή με ενα μεγάλο ευρος στην διακύμανση οσον αφορα την ένταση και την σύσταση της.
Είναι η ίδια ενέργεια σε ενα αλλο ύψος, που κατ' ανάγκη εκφράζεται αλλοτε αυθόρμητα και αλλοτε προγραμματισμένα, οταν ξεχειλίζει και απλωνει της φλόγες της στο διάστημα μεταξύ μας.
Φιγούρες που λικνίζονται και αναζητούν το χαδι τους..αλλες που μαχονται τιναζοντας τα αιχμηρά σπαθιά τους...,προσπαθούν να διατηρηθούν στη ζωή θέλοντας ετσι να γεφυρώσουν τον χωρόχρονο επανω στον οποιον βαδίζουμε.
Σκέψεις βαμμενες με ολα τα χρωματα της ανατολής και ολο το βαθος μιας φθινοπωρινής δυσης...μετατρέπονται συζητώντας..μια και καθε συζήτηση ειναι ουσιαστικά ενα φιλί ..καθε λέξη μια αγκαλιά ...καθε αντιπαραθεση μια κραυγή..

http://www.youtube.com/watch?v=l9G0ENZJLI8

Edited by - nst on 09/11/2009 21:06:48


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 14/11/2009 17:17:28
Μήνυμα:

Μαγευοντας τις γραμματοσειρές, ετσι ωστε να περιεργαστείς τις αναμνήσεις του μυαλού σου....εδω

Ναμαι ξανα με τα γνωστά πειράματα ....τις βουτιές μεσ' τα χρωματα της ψυχής σου

Κι αυτο επειδη σε αναλογίζομαι ...κόκκινο...



Edited by - nst on 14/11/2009 17:21:25


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 14/11/2009 17:21:47
Μήνυμα:

Edited by - nst on 14/11/2009 17:25:54


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 16/11/2009 08:40:08
Μήνυμα:

Ειναι πολυ δυσκολο να διατηρηθουν τα χρώματα ....με αυτες τις συνθήκες... Ισως αν προκαλέσουμε η ζητήσουμε την αποχρωση που επιθυμούμε, απολυτως συνειδητά πλέον...

Ολη την νύχτα, πάλευα με εκεινα τα μαυρα, τα μπλε και τα καφέ που δεν σου αρεσαν ...μόνο που δεν αναλογίστηκες οτι αυτα ειναι τα χρώματα της γης , ενω τα γαλάζια τα λευκά και το χρυσαφί ανήκουν στα συννεφα και στους ουρανούς.

Η ροή υπάρχει αλλα τωρα εχει την ποιότητα της αλήθειας που θέλησες να της δώσεις παραμεριζοντας τα στολίδια, ξεσκεπάζοντας τις σκόνες κατω απο τα χαλιά..μα κυρίως με μια συρρίκνωση καθε φαντασίας που θα μπορουσε να ξεβάψει την ενταση των σκούρων κηλίδων..

Ειναι γεγονος οτι το ''ζηλευα '' αυτο το ''τετράγωνο'' ακινητο βαθύχρωμο σχημα που αν και το παρατηρούσα , αγνοούσα τι ειναι και πως συμβαίνει..
Δες ομως πως ερχονται τα πραγματα...μεσα απο τα ''συννεφα'' αγγίζουμε την γη , τελικά...και τωρα λέω να ξαναγυρίσουμε στις καμπύλες , τους κύκλους και τα λουλουδάκια μια και αυτά ειναι που διαφοροποιούν την θεαση, αν αυτο γίνεται κατα βούληση..


Edited by - nst on 16/11/2009 08:43:29


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 16/11/2009 09:04:46
Μήνυμα:

Ελα εδω! http://www.youtube.com/watch?v=UhkOwx6eCfA&feature=related... , ολόκληρος!...αφησε το να σε πάει εκει που θέλει. ..αναπαυσου στα νούφαρα την ωρα που κυλούν στα νερα της λήθης ...χαιδεψε τις κηλίδες του φυλλώματος. ..ευχαρίστησε ολους τους δραπέτες επειδη και αυτη ειναι μια αλλη πλευρα της ''αλήθειας''!

nst, ταξιδεύοντας οπως γνωρίζει , επειδη θέλει

Edited by - nst on 16/11/2009 09:07:32


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 16/11/2009 11:01:44
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=vNcu9SbHnwA&feature=response_watch

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 17/11/2009 15:17:58
Μήνυμα:

L'amour brille sous les étoiles...

C'est terrible, c'est affreux
Et ils se moquent de tout
L'amour s'amène et nous pauvres pouilleux
Ils nous jettent tous les deux

Sous les diamants des étoiles
Quel magique univers
Mais ! Dans cette romantique athmosphère
Ca sent mauvais dans l'air !

L'amour brille sous les étoiles
D'une étrange lumière
La terre entière
En parfaite harmonie
Vit un moment royal

Je voudrais lui dire "je t'aime"
Mais comment lui avouer
Mon secret mes problèmes
Impossible, elle serait trop blessée

Quel lourd secret cache-t-il ?
Derrière tant de rancoeur...
Moi je sais qu'il est ce roi en exil
Qui règne dans mon coeur

L'amour brille sous les étoiles
D'une étrange lumière
La terre entière
En parfaite harmonie
Vit sa plus belle histoire

L'amour brille sous les étoiles
Illuminant leurs coeurs
Sa lumière
Eclaire à l'infini
Un sublime espoir

S'ils s'enfuient vers
Leur rêve ce soir
Dans leur folle ronde
Si notre ami
Nous dit au revoir
Nous serons seuls au monde...

http://www.youtube.com/watch?v=D4SHCDhu0pM

http://www.youtube.com/watch?v=Ew9EWe-uQUg

Edited by - nst on 17/11/2009 15:19:44


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 18/11/2009 09:52:23
Μήνυμα:

I can show you the world
Shining, shimmering, splendid
Tell me princess, now when did
You last let your heart decide?

I can open your eyes
Take you wonder by wonder
Over, sideways and under
On a magic carpet ride

A whole new world
A new fantastic point of view
No one to tell us no
Or where to go
Or say we're only dreaming

A whole new world
A dazzling place I never knew
But, now, from way up here
It's crystal clear
That now I'm in a whole new world with you

Unbelievable sights
Indescribable feeling
Soaring, tumbling, freewheeling
Through an endless diamond sky

A whole new world
(Don't you dare close your eyes)
A hundred thousand things to see
(Hold your breath it gets better)
I'm like a shooting star
I've come so far
I can't go back to where I used to be

A whole new world
With new horizons to pursue
I'll chase them anywhere
There's time to spare
Let me share this whole new world with you

A whole new world
A new fantastic point of view
No one to tell us no
Or where to go
Or say we're only dreaming

A whole new world
(Every turn a surprise)
With new horizons to pursue
(Every moment red-letter)
I'll chase them anywhere
There's time to spare
Anywhere, there's time to spare
Let me share this whole new world with you

A whole new world
That's where we'll be
A thrilling chase
A wondrous place
For you and me


http://www.youtube.com/watch?v=BqGTb4ZFAS8&feature=related


"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 19/11/2009 04:45:30
Μήνυμα:

O έρωτας που ρωτά, γεννά συνείδηση και καρπός του έρωτα, είναι η συνείδηση...

Ερώτηση στην ερώτηση, απάντηση στην απάντηση, θέλοντας να ξεκουραστώ από τις κολοτούμπες πάνω κάτω πέρα δώθε αριστερά δεξιά χαμηλά ψηλά - διότι ως γνωστόν κολοτούμπα και σταθερή θέσις δεν γίνεται - αν και βέβαια πολλοί λένε ότι όλα τα φαινόμενα αλληλοσυνδέονται συμπαντικώς.. χμ.. τέλος πάντων ξεφεύγω πάλι και ο χρόνος ειναι πολύτιμος - αλήθεια τελικά ο χρόνος είναι άπειρος ή δεν είναι?!?!?


http://www.youtube.com/watch?v=Hl11PGC5IWA&feature=related

Στον έρωτα δεν δίνει κανείς εξηγήσεις. Ο έρωτας υποχρεώνει τον άλλο να καταλάβει.


"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Edited by - lorenzo on 19/11/2009 05:09:19


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 19/11/2009 12:09:16
Μήνυμα:


Σαν χθες ήταν...

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΓΩΓΟΥ (ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ "MADE IN GREECE") 1/3

http://www.youtube.com/watch?v=F5-ueaAxDuA&feature=player_embedded

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΓΩΓΟΥ (ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ "MADE IN GREECE") 2/3

http://www.youtube.com/watch?v=eqBzG_QY7t4&feature=player_embedded

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 19/11/2009 21:05:31
Μήνυμα:

Η μουσική είναι βροχή..
Όταν βρέχει άλλοι τρέχουν να βρουν ένα μέρος να προφυλαχθούν κι΄άλλοι συνεχίζουν να περπατάνε στη βροχή, γίνονται μούσκεμα αλλά δεν τους μέλλει...
Αυτοί είναι οι μουσικοί!

Ένα υπέροχο video με τον Ιταλό ... Barry White


http://www.youtube.com/watch?v=KcXAbs3EXDs&feature=player_embedded#

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 03/12/2009 21:47:13
Μήνυμα:


για σένα αγαπημένη


http://www.youtube.com/watch?v=CR3dM-GlZK8&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=xpT5MrD44wM&NR=1&feature=fvwp

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Edited by - lorenzo on 03/12/2009 21:52:54


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 06/12/2009 20:16:13
Μήνυμα:

Τα πάθη της βροχής (Κική Δημουλά)

Εν μέσω λογισμών και παραλογισμών
άρχισε κι η βροχή να λιώνει τα μεσάνυχτα
μ’ αυτόν τον πάντα νικημένο ήχο
σι, σι, σι.
Ήχος συρτός, συλλογιστός, συνέρημος,
ήχος κανονικός, κανονικής βροχής.

Όμως ο παραλογισμός
άλλη γραφή κι άλλην ανάγνωση
μού’ μαθε για τους ήχους.
Κι όλη τη νύχτα ακούω και διαβάζω τη βροχή,
σίγμα πλάι σε γιώτα, γιώτα κοντά στο σίγμα,
κρυστάλλινα ψηφία που τσουγκρίζουν
και μουρμουρίζουν ένα εσύ, εσύ, εσύ.

Και κάθε σταγόνα κι ένα εσύ,
όλη τη νύχτα
ο ίδιος παρεξηγημένος ήχος,
αξημέρωτος ήχος,
αξημέρωτη ανάγκη εσύ,
βραδύγλωσση βροχή,
σαν πρόθεση ναυαγισμένη
κάτι μακρύ να διηγηθεί
και λέει μόνο εσύ, εσύ, εσύ,
νοσταλγία δισύλλαβη,
ένταση μονολεκτική,
το ένα εσύ σαν μνήμη,
το άλλο σαν μομφή
και σαν μοιρολατρία,
τόση βροχή για μια απουσία,
τόση αγρύπνια για μια λέξη,
πολύ με ζάλισε απόψε η βροχή
μ’ αυτή της τη μεροληψία
όλο εσύ, εσύ, εσύ,
σαν όλα τ’ άλλα νά’ ναι αμελητέα
και μόνο εσύ, εσύ, εσύ.


Συγγραφέας Μηνύματος: pyramid
Απάντησε την: 07/12/2009 09:55:35
Μήνυμα:

Α! έτσι είναι η βροχή, μην την ακούς, Listening to the wind of change
Where the children of tomorrow share their dreams

Καλημέρα, ελπίζω να είστε καλά.


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 07/12/2009 11:33:42
Μήνυμα:


Όποιος ξεχνάει χάνεται, ραγίζει όποιος θυμάται κι αυτός που παραστράτησε ...

Μάθε την γλώσσα της σιωπής κι ύστερα έλα να μου πεις...

ας το παράθυρο ανοιχτό σ όλες τις καταιγίδες...

http://www.youtube.com/watch?v=9rRODCQBxik&feature=related

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Edited by - lorenzo on 07/12/2009 11:38:15


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 07/12/2009 12:03:26
Μήνυμα:


ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΑΝΑΜΕΣΑ Σ’ΕΣΕΝΑ ΚΑΙ Σ’ΕΜΕΝΑ-ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ

Σου είπα:
-Λύγισα
Και είπες:
- Μη θλίβεσαι
Απογοητεύσου ήσυχα.
Ήρεμα δέξου να κοιτάς
σταματημένο το ρολόι.
Λογικά απελπίσου
πως δεν είναι ξεκούρδιστο,
ότι έτσι δουλεύει ο δικός σου χρόνος.
Κι αν αίφνης τύχει
να σαλέψει κάποιος λεπτοδείκτης,
μη ριψοκινδυνέψεις να χαρείς.
Η κίνηση αυτή δεν θα ‘ναι χρόνος.
Θα ‘ναι κάποιων ελπίδων ψευδορκίες.
Κατέβα σοβαρή,
νηφάλια αυτοεκθρονίσου
από τα χίλια σου παράθυρα..
Για ένα μήπως τ’ ‘ανοιξες.
Κι αυτοξεχάσου εύχαρις.
Ό,τι είχες να πείς,
για τα φθινόπωρα, τα κύκνεια,
τις μνήμες, υδροροές των ερώτων,
την αλληλοκτονία των ωρών,
των αγαλμάτων την φερεγγυότητα,
ό,τι είχες να πείς
γι’ ανθώπους που σιγά-σιγά λυγίζουν,
το είπες.

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 08/12/2009 00:35:10
Μήνυμα:

Απαιτειται μια ενεργεια παντός καιρού, δυνάμενη να ανταποκρίνεται με αντοχη, συνεση και αποφασιστικότητα.
Μια συνοχή, συμμαχος σε καθε αντιξοότητα , δηλουσα την διαρκεια και την μαγεία της ολοκλήρωσης ακομη και μεσα στην απολυτη συγχυση.
Καλη σου νύχτα καρδιά μου


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 08/12/2009 00:40:40
Μήνυμα:

Καληνύχτα και σε εσενα Pyramid....


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 15/12/2009 17:27:45
Μήνυμα:

Την αγκυρα του ερριξε
στα νησιά Διαβασόλα
στα νησιά Ειδεόλα
στα νησιά Ακουσόλα
στα νησιά Εκανόλα
στα νησιά Πανξαιρόλα
και την ζωή του τελείωσε
στο νησι Δενέμαθε

Ζακ Πρεβερ


Συγγραφέας Μηνύματος: pyramid
Απάντησε την: 16/12/2009 09:12:55
Μήνυμα:

Σήμερα μου ήρθε στο νου η ιστοριούλα του F.Hartmann «Αναζητώντας τους Ροδόσταυρους» η οποία έχει έναν πολύ ωραίο επίλογο.

Όταν ο ήρωας πήγε στο δωμάτιό του βρήκε ένα βιβλίο «Τα μυστικά σύμβολα των Ροδόσταυρων του δεκάτου έκτου και δεκάτου εβδόμου αιώνα» όπου στο εξώφυλλο έγραφε

«Φίλε, λυπάμαι που εγκατέλειψες το σπίτι μας τόσο ξαφνικά και δεν μπορώ να σε καλέσω να μας επισκεφθείς πάλι προς το παρόν. Αυτός που επιθυμεί να παραμείνει στην ειρηνική κοιλάδα πρέπει να ξέρει ν΄αντιστέκεται σ΄όλες τις αισθησιακές έλξεις, ακόμα κι αυτές της Βασίλισσας του Νερού. Μελέτησε αυτό το βιβλίο πρακτικά, τετραγώνισε τον κύκλο…………………»


Όλοι μπορούμε, κατά την πορεία μας, να περπατήσουμε σε δρόμους που πιθανόν με μια επιφανειακή ματιά να φαίνονται δυσάρεστοι και άχρηστοι, αλλά για να βρισκόμαστε εκεί ίσως να ισχύει αυτό που λέει ο C.G.Jung, ότι αυτή η τραγική σύγκρουση ανάμεσα στο μέσα και στο έξω αντιπροσωπεύει την ενέργεια της διεργασίας της ζωής, την πολική ένταση που είναι απαραίτητη για την αυτορύθμιση της λειτουργίας του νου.

Το βασικό και απολύτως απαραίτητο είναι η καθημερινή άσκηση της ηρεμίας γιατί μόνο ένα καθαρό μυαλό μπορεί να διακρίνει εναλλακτικές λύσεις και να διευθετήσει αρμονικά τα θέματα που αντιμετωπίζουμε. Χωρίς ηρεμία παρασυρόμαστε από τα συναισθήματα που κατευθύνουν κατά κάποιο τρόπο τις σκέψεις μας και φυσικά τις πράξεις μας.

Μάλιστα, έχω την εντύπωση πως το βιβλίο που βρήκε ο τύπος της ιστορίας το έχω σε ηλεκτρονική μορφή, θα το κοιτάξω.


-------------------------------------------------------------------
Ξέρεις, έχω την εντύπωση ότι αυτός που λέει ο Ζακ Πρεβέρ δεν είχε διαβάσει την ιστορία του Hartmann και έτσι την πάτησε. Τι να γίνει, η ζωή είναι άδικη και άλλους τους ανεβάζει άλλους τους κατεβάζει, εγώ θα είμαι από αυτούς που ανεβάζει γιατί αν μη τι άλλο έχω πλήρη βιβλιοθήκη.


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 18/12/2009 11:55:37
Μήνυμα:

quote:
άλλους τους ανεβάζει άλλους τους κατεβάζει, εγώ θα είμαι από αυτούς που ανεβάζει γιατί αν μη τι άλλο έχω πλήρη βιβλιοθήκη.

Μπα την δική μου δεν την συναγωνίζεσαι ..τοσο που λεω να βαλω τα βιβλία μου το ενα επανω στο αλλο μπας και φτασω στο ταβανι και ξεσκονίζω τις ''λαμπες''....εκει ψηλά

quote:
«Φίλε, λυπάμαι που εγκατέλειψες το σπίτι μας τόσο ξαφνικά και δεν μπορώ να σε καλέσω να μας επισκεφθείς πάλι προς το παρόν. Αυτός που επιθυμεί να παραμείνει στην ειρηνική κοιλάδα πρέπει να ξέρει ν΄αντιστέκεται σ΄όλες τις αισθησιακές έλξεις, ακόμα κι αυτές της Βασίλισσας του Νερού.

Μα θα ζει μετα ρε Πυραμιντ μου ?
Το ''νερο'' ειναι το 90/100 της υλης μας... Αν και το συγκεκριμενο βιβλίο ειναι απο τα αγαπημενα μου..αυτη η ειρηνική κοιλαδα ...μου θυμίζει νεκρό τοπίο..ακινητο....


Καιρος για χορό....
http://www.youtube.com/watch?v=CAoi_-_EVio

Edited by - nst on 18/12/2009 11:59:23


Συγγραφέας Μηνύματος: zip
Απάντησε την: 18/12/2009 13:42:44
Μήνυμα:

http://www.youtube.com/watch?v=oIYBYd3rvnQ&feature=related

"ἐγὼ ὅσους ἐὰν φιλῶ, ἐλέγχω καὶ παιδεύω"


Συγγραφέας Μηνύματος: zip
Απάντησε την: 18/12/2009 13:54:39
Μήνυμα:

special στην pyramid ... 'μένα μου το - όπως τα λέω - 'μένα μου το 'πε ο Πηνειός ... ενθύμιον ... > http://www.youtube.com/watch?v=sfaOL9f4cDc&feature=PlayList&p=0FF6533F7713DEF0&playnext=1&playnext_from=PL&index=10

"ἐγὼ ὅσους ἐὰν φιλῶ, ἐλέγχω καὶ παιδεύω"


Συγγραφέας Μηνύματος: zip
Απάντησε την: 18/12/2009 14:01:03
Μήνυμα:

Ααχ ... βαρκάρη του Αχέρωντα > http://www.youtube.com/watch?v=a88XQYOOxnI

Edited by - zip on 18/12/2009 14:05:29


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 20/12/2009 09:33:30
Μήνυμα:


Τα παραθυρα

Σ’ αυτές τες σκοτεινές κάμαρες, που περνώ μέρες βαριές, επάνω κάτω τριγυρνώ για να βρω τα παράθυρα.
— Όταν ανοίξει ένα παράθυρο θα ναι παρηγοριά.
— Μα τα παράθυρα δεν βρίσκονται, ή δεν μπορώ να το βρω.
- Και καλλίτερα ίσως να μην τα βρω.
-Ίσως το φως θα ναι μια νέα τυραννία.
-Ποιος ξέρει τι καινούρια πράγματα θα δείξει.

Καβαφης

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: lorenzo
Απάντησε την: 20/12/2009 09:37:00
Μήνυμα:

quote:


Τα παραθυρα

Σ’ αυτές τες σκοτεινές κάμαρες, που περνώ μέρες βαριές, επάνω κάτω τριγυρνώ για να βρω τα παράθυρα.
— Όταν ανοίξει ένα παράθυρο θα ναι παρηγοριά.
— Μα τα παράθυρα δεν βρίσκονται, ή δεν μπορώ να το βρω.
- Και καλλίτερα ίσως να μην τα βρω.
-Ίσως το φως θα ναι μια νέα τυραννία.
-Ποιος ξέρει τι καινούρια πράγματα θα δείξει.

Καβαφης


Είτε βραδιάζει

είτε φέγγει

μένει λευκό

το γιασεμί.


"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius

"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."

--Confucius


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 20/12/2009 13:07:52
Μήνυμα:

Σημερα εχω μια περίεργη επιθυμία ....σχετιζόμενη με διαφορα ''αγαπησιάρικα'' ''συμπαντικά'' φαινομενα..Ειδα αυτη την εικονα και αναρρωτιέμαι γιατι εμενα μου μοιαζει με μπλε χειροβομβίδα
..


Απο τι καταδρομές θα ειναι ....αναμνηστικό...χι χι χι

Edited by - nst on 20/12/2009 13:10:18


Συγγραφέας Μηνύματος: nst
Απάντησε την: 20/12/2009 13:29:40
Μήνυμα:

quote:
Ίσως το φως θα ναι μια νέα τυραννία.
-Ποιος ξέρει τι καινούρια πράγματα θα δείξει.

Μα οπως και ναναι θα ειναι φως...
Η αστραπή ειναι θαυμασια και φοβερη συναμα...την ατενίζουμε εκθαμβοι την ιδια στιγμή που προφυλασσόμεθα μην μας αγγίξει
Ο ανεμος ανοιγει τα πανια ...ταξιδεύει τα σκαριά...φιλαει τα κουδουνακια απο τα μανταρια και αυτα ηχούν σαν τις χριστουγεννιάτικες μπαλλες στα σπίτια των ανθρώπων, αλλα γίνεται και τυφώνας , στρόβιλλος και παρασυρει καθε καθε τι , ετσι που στολίζει τα μερη των θεών..
Το καινουργιο ειναι απιστευτο αν υπαρχει πλεον..και μονο επειδή μπορεί εν δυναμει να ειναι νεο , αγνό, ατοφιο..μετα απο τοσους αιώνες που πλανώνται οι ταξιδιώτες..
Εντελει ποτε δεν φτανουμε στο τελος, αφου αυτος που ξεκιναει ειναι αλλος απο εκεινον που λιμενίζει...ομως πάντα ΕΜΕΙΣ ταξιδευουμε..αδιακρίτως.

Οπως και ναναι θα ειναι φως...